Głębokie upośledzenie umysłowe

Na czym polega istota choroby?

Obniżenie poziomu funkcjonowania intelektualnego w głębokim upośledzeniu umysłowym porównywalne jest do sprawności dziecka w wieku poniżej 3. lat. Iloraz inteligencji jest niższy od 20. Osoby chore zdolne są wyłącznie do podstawowych form komunikacji niewerbalnej. Zdolność do dbania o własne potrzeby jest u nich mała lub żadna.

Jakie są przyczyny choroby?

Przyczynami upośledzenia umysłowego mogą być: wady genetyczne, wady rozwojowe, zaburzenia endokrynologiczne i choroby układu nerwowego dziecka. Na powstanie upośledzenia mogą również wpływać: leki przyjmowane przez matkę w ciąży, alkoholizm matki. Narkomania matki, konflikt serologiczny, niedożywienie u matki, urazy związane z porodem, niedotlenienie dziecka przy porodzie, niekorzystne warunki psychospołeczne dziecka.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

Charakterystyczna jest głęboko zaburzona sprawność spostrzegania (reakcja głównie na bodźce sygnalizujące pokarm), myślenie i mowa niewykształcone (2 – 3 wyrazy, kilka prostych poleceń), ruchy stereotypowe, automatyczne. Osoby o głębokim stopniu upośledzenia mają zdolność do wyrażania prostych emocji, nie są w stanie uczyć się ani zapamiętywać.

Oprócz wymienionych objawów, głębokiemu upośledzeniu umysłowemu mogą towarzyszyć: zniekształcenia głowy i twarz, zmiany na skórze, zaburzenia zmysłów.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

Diagnostyka obejmuję analizę funkcjonowania (wywiad zebrany od otoczenia, obserwacja, badanie fizykalne) oraz, jeśli to możliwe, ocenę poziomu inteligencji (testy psychometryczne).

Jakie są metody leczenia?

Brak leczenia bezpośrednio wpływającego na poziom inteligencji. Duże znaczenie mają programy edukacyjne skierowane do rodziców, rehabilitacja. Farmakoterapia stosowana wspomagająco. Dzięki odpowiedniej rehabilitacji, osoba upośledzona może być w stanie wykonywać bardzo proste czynności.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Leczeniem zajmuje się specjalista psychiatra, psycholog, terapeuta oligofrenopedagog.

Na czym polega profilaktyka tej choroby?

Upośledzeniu nie zawsze da się zapobiec. Bardzo duże znaczenie mają zachowania kobiety w czasie trwania ciąży. Nie powinna ona pić alkoholu, przyjmować narkotyków i zakazanych w ciąży leków. Niezwykle istotna jest kontrola stężenia hormonów tarczycy u kobiet z niedoczynnością tego narządu. Należy unikać narażenia na substancje toksyczne, tj.: ołów. Kobieta w ciąży powinna prawidłowo się odżywiać.

Ważne jest wczesne wykrycie chorób, takich jak: fenyloketonuria, mukopolisacharydoza.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)