POLECAMY

Dur brzuszny (Tyfus brzuszny)

Typhus abdominalis

Dur brzuszny to ogólnoustrojowa choroba bakteryjna. Chorobę wywołują pałeczki Gram-ujemne z grupy Salmonella. Salomonella typhi jest groźna dla człowieka. Rezerwuarem (środowisko, w którym rozmnażają się bakterie) pałeczki duru brzusznego jest tylko człowiek. Podczas trwania choroby bakterie wydalane są z kałem i moczem chorego. Zdarza się, że sytuacja taka trwa miesiącami a nawet latami po zakończeniu choroby. Pałeczki duru brzusznego osiadają głównie w jelitach. Rozpadające się bakterie uwalniają toksyny, które powodują objawy choroby. Źródłem zakażenia jest chora osoba i nosiciel. Do zakażenia najczęściej dochodzi w wyniku spożycia zakażonego pokarmu lub wody. Okres wylegania to średnio dwa tygodnie. Typowe objawy duru brzusznego występują u dorosłych lub starszych dzieci. Natomiast w tej grupie częściej dochodzi do powikłań. Powikłania zaś u małych dzieci występują rzadko, ale przebieg choroby jest atypowy. Powikłaniem duru brzusznego jest perforacja jelita i krwotok, zapalenie kości, zapalenie płuc oraz rzadziej zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.   

Objawy - Dur brzuszny

  • złe samopoczucie,
  • podwyższona temperatura ( na początku choroby),
  • biegunka,
  • zaparcia,
  • wysoka temperatura (po 3-7 dniach),
  • wysypka durowa,
  • ból głowy,
  • ból brzucha,
  • zaburzenia świadomości („odurzenie”),
  • wolne tętno (bradykardia),
  • powiększenie śledziony,
  • powiększenie wątroby,
  • żółtaczka,
  • zapalenie spojówek.

Leczenie - Dur brzuszny

Rozpoznanie duru brzusznego obejmuje wywiad z osobą chorą oraz wykonanie badań laboratoryjnych. Wykonuje się badanie bakteriologiczne kału, krwi i moczu. Wyhodowanie pałeczek S. typhi jest bezwzględnym dowodem duru brzusznego. Dodatkowo badanie serologiczne krwi (odczyn Widala- próba serologiczna stosowana w rozpoznawaniu durów). U chorego można wykryć przeciwciała bakteryjne od 2. tygodnia choroby. W chorobie można stwierdzić leukopenię z limfocytozą. W leczeniu duru brzusznego stosuje się antybiotyki (penicyliny, cefaolosporyny, chloromycetin). Zaleca się lekkostrawną dietę. Po około 4. tygodniach rozpoczyna się proces zdrowienia. Ważne jest by po ustąpieniu objawów chorobowych osoba przez kilkanaście dni przebywała w łóżku i miała zapewniony odpoczynek psychiczny i fizyczny. W każdym przypadku duru brzusznego możliwe jest całkowite wyleczenie. Jednak warunkiem jest odpowiednio wczesne rozpoznanie choroby.

Profilaktyka - Dur brzuszny

Stosowanie szczepień ochronnych u osób, które zamierzają przebywać w krajach gdzie notuje się zachorowania na dur brzuszny.

Zachowanie czystości pokarmów i wody.

Przestrzeganie zasad higieny osobistej.

Spożywanie wody ze znanego źródła.

Dodatkowe informacje - Dur brzuszny

Choroba w Polsce występuje rzadko. Najwięcej zachorowań na dur brzuszny występuje w Nowej Gwinei, Indonezji i Papui. Dużą liczbę zgonów noworodków oraz niemowląt chorych na dur brzuszny notuje się w Pakistanie i Afryce Południowej.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (1)
/rok temu
Hurr durr XD