Choroba wieńcowa

Na czym polega istota choroby?

Choroba wieńcowa może przebiegać powoli pod postacią stabilnych zespołów wieńcowych (dławica piersiowa, dusznica bolesna, dławica Prinzmetala, sercowy zespół X) oraz jako ostre zespoły wieńcowe, do których należy zawał serca. Niezależnie od przyczyny pośredniej za objawy choroby wieńcowej zawsze odpowiedzialne jest zmniejszenie przepływu przez tętnice serca (wieńcowe), czyli niedotlenienie serca.

Jakie są przyczyny choroby?

Za ponad 98% przypadków choroby wieńcowej odpowiedzialna jest miażdżyca tętnic wieńcowych. To właśnie systematyczne powiększanie blaszek miażdżycowych w naczyniach prowadzi do nasilania się objawów i postępowania choroby. Do innych, bardzo rzadkich przyczyn choroby wieńcowej zaliczyć można także: skurcz tętnicy wieńcowej, zator, zapalenie tętnic, wady anatomiczne tętnic, zatrucia CO, zaburzenia układu krzepnięcia.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

Klasycznym objawem choroby wieńcowej jest ból w klatce piersiowej pojawiający się po wysiłku, albo w sytuacjach stresowych. Serce daje nam w ten sposób znać, że nie nadąża za wyzwaniami jakie mu stawiamy. Ból wieńcowy to ból zlokalizowany w klatce piersiowej, promieniujący do szyi, żuchwy, lewej ręki lub barku. Promieniowanie może być odczuwane również jako dyskomfort, mrowienie lub osłabienie siły ręki. Ból opisywany jest jako ucisk, gniecenie, pieczenie. Może towarzyszyć mu duszność. Ból wieńcowy ustępuje po krótkim odpoczynku lub podaniu nitrogliceryny. Jeżeli ból nie przechodzi pomimo spełnienia tych warunków mamy do czynienia z zawałem.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

Pierwszym i podstawowym badaniem jest elektrokardiogram (EKG). W celu weryfikacji rozpoznania lub przypadków wątpliwych możemy dodatkowo wykonać próbę wysiłkową (EKG wysiłkowe) oraz EKG metodą Holtera (pomiar całodobowy). Jeżeli wymienione badania nie dały jednoznacznej odpowiedzi, trzeba sięgnąć po badania inwazyjne. Idealnie nadaje się do tego koronarografia – badanie tętnic wieńcowych za pomocą cewnika oglądanego pod rentgenem.

Jakie są metody leczenia?

Chorobę wieńcową leczyć możemy objawowo i przyczynowo. Ból złagodzi nitrogliceryna przyjmowana podjęzykowo podczas ataku. Leczenie przyczynowe polega na zwalczaniu chorób podstawowych wpływających na naczynia wieńcowe i zmniejszających przepływ krwi w sercu: miażdżycy, niedokrwistości, nadczynności tarczycy, zaburzeń rytmu.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Leczeniem choroby wieńcowej zajmuje się lekarz rodzinny, internista, kardiolog. Zgłaszając się pierwszy raz do lekarza dostaniemy skierowanie do kardiologa w celu potwierdzenia rozpoznania. Kiedy lekarz internista albo kardiolog potwierdzi rozpoznanie choroby wieńcowej, prowadzić może nasz już lekarz rodzinny w naszej przychodni.

Na czym polega profilaktyka tej choroby?

Profilaktyka choroby wieńcowej, to głównie profilaktyka miażdżycy. Profilaktyka wtórna niewiele różni się od pierwotnej i obejmuje:

  • ograniczenie kontaktu z dymem tytoniowym, zarówno przez czynne jak i bierne palenie,
  • obniżenie stężenia cholesterolu LDL,
  • podwyższenie poziomu cholesterolu HDL,
  • utrzymywanie dobrych wartości ciśnienia tętniczego (poniżej 120/80 mm Hg),
  • profilaktyka cukrzycy lub dobra kontrola glikemii u chorych na cukrzycę,
  • obniżenie spożycia alkoholu,
  • zwiększenie aktywności fizycznej,
  • utrzymywanie optymalnego BMI (w zakresie 20–25 kg/m²),
  • ograniczenie spożycia cholesterolu,
  • zastąpienie węglowodanów prostych, złożonymi,
  • obniżenie spożycia sodu (poniżej 4 g. na dobę),
  • zwiększenie spożycia błonnika,
  • zwiększenie spożycia wielonienasyconych kwasów tłuszczowych.

Jakie leki są zalecane w tej chorobie?

W chorobie wieńcowej stosujemy leki zwiększające tolerancję wysiłku:

  • beta-blokery (atenolol, karwedilol, labetalol, metoprolol),
  • blokery kanału wapniowego (amlodypina, felodypina, nifedypina),
  • azotany długo działające (diazotan i monoazotan izosorbidu),
  • antyarytmiczne (iwabradyna),
  • leki hamujące oksydację kwasów tłuszczowych (trimetazidyna).

Dodatkowo w celu zwalczania miażdżycy stosuje się statyny (atorwastatyna, simwastatyna). Leki przeciwpłytkowe (kwas acetylosalicylowy) ma zapobiegać zakrzepom, incydentom sercowo-naczyniowym i nagłej śmierci sercowej.

Gdzie szukać wsparcia?

Choroba wieńcowa należy do chorób kardiologicznych i najlepiej leczona jest przez kardiologa. Jeżeli jednak przyjmujesz regularnie leki i masz wyrównane ciśnienie, nie musisz ciągle chodzić do specjalisty. Regularne wizyty u lekarza rodzinnego, kontrola ciśnienia co kilka miesięcy wystarczą. Najważniejsza jest zmiana stylu życia, do której żaden lekarz Cię nie zmusi. Najbardziej skuteczna pomoc w walce z nałogami, zmianą diety i zwiększeniem wysiłku fizycznego możesz uzyskać u psychologa i  swoich bliskich.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)