Choroba Glińskiego-Simmondsa (Charłactwo przysadkowe)

Panhypoituitarismus

Choroba zwana inaczej charłactwo przysadkowe. Rozwija się ona na wskutek całkowitego nieomal wypadnięcia hormonalnej czynności przysadki (zwłaszcza jej przedniego płata).

Brak hormonów przedniego płata przysadki wywołuje niewydolność gruczołu tarczowego, nadnerczy i gruczołów płciowych. Przyczyną choroby może być guz przysadki, proces zapalny, uraz czaszki lub zabieg neurochirurgiczny.

Objawy - Choroba Glińskiego-Simmondsa

  • ogólne osłabienie,
  • wyniszczenie organizmu,
  • zanik popędu płciowego,
  • ustanie miesiączkowania,
  • brak apetytu,
  • apatia,
  • zaburzenia widzenia,
  • napady drgawek.

Leczenie - Choroba Glińskiego-Simmondsa

Chory przyjmuje hormony płciowe, hormony kory nadnerczy oraz hormony tarczycy. W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie zabiegu operacyjnego np. przy występowaniu guza przysadki.

Dodatkowe informacje - Choroba Glińskiego-Simmondsa

Charłactwo przysadkowe należy odróżnić od jadłowstrętu psychicznego (objawy są podobne, jednak nie występują zmiany anatomiczne w przysadce).

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)