POLECAMY

Błonica (Dyfteryt)

Diphtheria

Jest to ciężka choroba zakaźna wywoływana przez maczugowiec błonicy.

Główny czynnik chorobotwórczy to jad bakterii tzw. toksyna błonicza - Corynebacterium diphtheriae roznoszona drogą kropelkową. Najbardziej podatne na infekcje jest gardło, nos, spojówki oraz rany. Do zakażenia błonicą dochodzi drogą kropelkową tzn. przez kontakt bezpośredni z chorym lub z nosicielem, który zakaża na dwa dni przed wystąpieniem objawów. Ryzyko zachorowania jest duże u niemowląt, które nie zostały zaszczepione przeciw błonicy oraz dzieci, u których cykl szczepień nie został zakończony.

Postacie błonicy:

  • błonica gardła,
  • błonica nosa,
  • błonica krtani,
  • błonica skóry,
  • błonica spojówek oka.

Objawy - Błonica

  • gnilno-słodki zapach z ust,
  • zaczerwienione migdałki,
  • szary nalot na błonach śluzowych,
  • katar ropno-krwisty,
  • świst krtaniowy,
  • kaszel,
  • duszności,
  • przyspieszona akcja serca,
  • powiększone węzły chłonne,
  • szyja Nerona

Leczenie - Błonica

Chory otrzymuje surowicę z anatoksyną, aby unieszkodliwić jad błoniczy (neutralizuje egzotoksyny). Dodatkowo lekarz wprowadza antybiotykoterapię - penicylina, erytromycyna lub metronidazol. Chory przyjmuje witaminę C oraz witaminy z grupy B. Gdy leczenie rozpocznie się zbyt późno może dojść do zapalenia mięśnia sercowego lub porażenia nerwów czaszkowych.

Profilaktyka - Błonica

Wykonywanie szczepień ochronnych a po zetknięciu się z chorym na błonicę należy sprawdzić datę ostatniego szczepienia, otrzymać dawkę przypominającą szczepionki lub przejść cały cykl szczepienia.

Dodatkowe informacje - Błonica

Choroba endemicznie występuje w krajach byłego Związku Radzieckiego.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)