POLECAMY

Autyzm dziecięcy

Na czym polega istota choroby?

Zwykle rozpoznawany jest około trzeciego roku życia. 3–4 razy częściej dotyczy chłopców.

Charakterystyczny dla tej choroby jest nierównomierny rozwój intelektualny, który prowadzi do niewłaściwego rozwoju społecznego.

Dzieci cierpiące na tę chorobę mają zaburzone interakcje emocjonalne i społeczne – przede wszystkim są to zaburzenia w komunikowaniu się.

W zachowaniu chorych charakterystyczne jest automatyczne powtarzanie przez nich tych samych czynności. Nawet niewielka zmiana może wywołać w nich agresję bądź ogromny lęk.

Jakie są przyczyny choroby?

Bardzo często do autyzmu prowadzi zanieczyszczenie organizmu matki w czasie ciąży. Najczęściej jednak na tę chorobę zapadają dzieci, nad którymi ktoś się znęca lub takie, które przeżyły szok pourazowy.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

Dzieci, które zapadły na autyzm są obojętne na bodźce zewnętrzne, co wiąże się z brakiem możliwości porozumienia się z nimi. Chorzy nie mówią i nie rozumieją tego, co się do nich mówi. Zdarza się, że niektóre dzieci potrafią wymówić pojedyncze słowa, część z nich naśladuje dźwięki z otoczenia, większość jednak jest całkowicie niema.

Ich zachowania są zrutynizowane, ciężko przyjmują nawet niewielkie zmiany. Najczęściej nie okazują emocji i nie wyrażają potrzeb emocjonalnych, czasami wręcz się przed nimi wzbraniają np. trzymane na rękach – sztywnieją jakby były sparaliżowane.

Bardzo często, bo aż u 20%–40%, występują napady padaczkowe.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

Autyzm najczęściej rozpoznawany jest w wieku ok. 3 lat. Dopiero wtedy można zaobserwować opóźnienie lub zaburzenia mowy.

Diagnostyka obejmuje wywiad (od otoczenia), obserwację, badanie stanu fizykalnego, ocenę poziomu inteligencji (testy psychometryczne), ocenę neurologiczną oraz wykonanie testów psychologicznych. Tak duża ilość badań, które dziecko musi przejść, związane jest z koniecznością wykluczenia innych przyczyn, które mogły spowodować wyżej opisane zaburzenia.

Jakie są metody leczenia?

W związku z tym, że każdy przypadek autyzmu jest nieco inny, sposób leczenia również się różni. Zawsze jednak stosuje się leczenie ułatwiające naukę mowy oraz pomoc w zdobyciu podstawowych umiejętności życiowych.

Dzieci z prawidłowym współczynnikiem inteligencji kierowane są na psychoterapię.

W autyzmie rzadko stosuje się leczenie farmakologiczne, co związane jest z tym, że nie ma żadnego leku, który zwalcza tę chorobę. Leki podaje się jedynie wtedy, gdy wraz z autyzmem pojawiają się inne choroby (np. agresja, autoagresja, napady padaczkowe).

Do niekonwencjonalnych metod leczenia, często zalecanych przez specjalistów, zalicza się np.:

  • ziołolecznictwo – pomagające w leczeniu agresji,
  • terapie sztuką – rozwijającą wyobraźnie dzieci, która pozwala na odejście od zachowań schematycznych,
  • muzykoterapię – uspokajającą pobudzone i agresywne dzieci,
  • leczenie tańcem – ułatwiające kontakt z innymi ludźmi,
  • kontakt ze zwierzętami – ułatwiające kontakty z istotami żywymi.

Bardzo pomocna w leczeniu jest również terapia rodzinna, która powinna odbywać się pod stałą kontrolą terapeuty.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Leczeniem autyzmu zajmuje się zespół specjalistów (psychiatra, pediatra, psycholog, pedagog, terapeuta).

Na czym polega profilaktyka tej choroby?

Kobieta planująca dziecko, jeszcze przed zajściem w ciążę, powinna oczyścić swój organizm z wszelkich zanieczyszczeń, a w trakcie ciąży musi prowadzić zdrowy tryb życia i stosować odpowiednią dietę.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)