zmęczona kobieta cierpiąca na insulinooporność fot. Adobe Stock

Insulinooporność - jakie są jej objawy i jak ją leczyć?

Insulinooporność to zaburzenie hormonalne, które nieleczone rozwija się w cukrzycę typu 2. Objawy insulinooporności: nadwaga i otyłość, nadmierna senność, napady głodu, potliwość, zatrzymywanie wody, uczucie zimna.
Barbara Dąbrowska / 28.11.2019 15:29
zmęczona kobieta cierpiąca na insulinooporność fot. Adobe Stock

Spis treści:

Co to jest insulinooporność?

Insulinooporność to stan zmniejszonej wrażliwości tkanek na hormon zwany insuliną. Rolą insuliny w organizmie jest regulowanie poziomu cukru we krwi. Gdy zjadasz posiłek, we krwi rośnie stężenie glukozy – źródła energii dla komórek. Insulina jest jak klucz, który otwiera komórki, by mogły glukozę wykorzystać.

W insulinooporności komórki nie reagują na insulinę, dlatego we krwi utrzymuje się szkodliwe, wysokie stężenie cukru we krwi. Jednocześnie trzustka wydziela coraz więcej insuliny. W pewnym momencie jest jej już tak dużo, że nagle „otwierają” się komórki ciała, przyjmując glukozę. Wtedy dochodzi do gwałtownego spadku stężenia glukozy i pojawia się „wilczy głód”.

Dlaczego insulinooporność jest groźna? Po pierwsze dlatego, że łatwo ją przeoczyć. Po 15-20 latach nieleczonej insulinooporności rozwija się cukrzyca typu 2. Po drugie dlatego, że utrudnia zajście w ciążę i jej donoszenie. Zobacz, jakie objawy powinny wzbudzić twój niepokój.

Insulinooporność - objawy

Nie wszystkie spośród wymienionych tu symptomów muszą świadczyć o insulinooporności. Im więcej zauważasz ich u siebie, tym szybciej powinnaś skonsultować się z endokrynologiem!

Pamiętaj, że osoby szczupłe też mogą mieć insulinooporność. Dzieje się tak często w przypadku silnego obciążenia genetycznego.

Do objawów insulinooporności należą:

  1. nadwaga i otyłość, szczególnie o charakterze brzusznym,
  2. ciągłe zmęczenie, uczucie osłabienia,
  3. nadmierna senność,
  4. nagłe spadki energii z towarzyszącymi aktami paniki, drżeniem rąk, kołataniem serca,
  5. poczucie bycia „za mgłą”, problem z doborem słów,
  6. ataki „wilczego głodu”,
  7. wzmożona potliwość,
  8. uczucie napuchnięcia, zatrzymywanie wody,
  9. obrzęk twarzy,
  10. rogowacenie ciemne (ciemne, chropowate plamy pod pachami i w fałdach szyjnych),
  11. trądzik,
  12. nadmierne owłosienie,
  13. trudności z zajściem w ciążę lub nawracające poronienia,
  14. uczucie zimna,
  15. rozdrażnienie, zły nastrój,
  16. częste bóle głowy.

Na szczęście insulinooporność ustępuje u większości osób po zastosowaniu diety o niskim indeksie glikemicznym i wprowadzeniu regularnej aktywności fizycznej. Niekiedy potrzebne jest wsparcie leków (najczęściej metformina).

Jeśli niepokoi cię stan twojego zdrowia i podejrzewasz u siebie insulinooporność, koniecznie skonsultuj się z lekarzem!

Jak zdiagnozować insulinooporność?

Warto zacząć od wizyty u internisty, który da skierowanie na badanie glukozy na czczo. Trzeba na nie pójść po minimum 12-godzinnej przerwie w jedzeniu. Wynik między 100 a 125 mg/dl to powód do niepokoju.

Kolejnym krokiem jest test obciążenia glukozą. Polega on na pomiarze poziomu glukozy we krwi na czczo oraz dwie godziny po spożyciu 75 g glukozy. U osób z insulinoopornością po 2 godzinach stężenie glukozy wynosi zwykle 140-199 mg/dl.

Czasem są wskazania do tego, by przeprowadzić dokładniejsze badania np. krzywą insulinową. Jest to test polegający na sprawdzeniu poziomu insuliny po obciążeniu glukozą. Interpretację wyników tego testu zawsze powinien przeprowadzić specjalista.

Ostatnio diabetolodzy najbardziej polecają inne badanie, tzw. klamrę metaboliczną – badanie polegające na dożylnym wlewie insuliny oraz glukozy, z taką prędkością, aby utrzymać stałe stężenie glukozy we krwi. To jest bardzo dokładny test, ale wykonuje się go jedynie w warunkach szpitalnych.

Odśwież swoją garderobę bez debetu na koncie, robiąc zakupy za pośrednictwem strony Monnari.pl kody rabatowe

Leczenie insulinooporności 

W zależności od stopnia zaawansowania choroby czasem wystarcza zmiana diety, bywa jednak i tak, że jednak specjalista (endokrynolog) decyduje się na przepisanie leków.

Dieta

Dieta w insulinooporności polega na znacznym ograniczaniu łatwo przyswajalnych węglowodanów, czyli spożywaniu posiłków o niskim indeksie glikemicznym (IG). Należy ograniczyć się do produktów, które mają IG poniżej 50. Wówczas nie dochodzi do nagłych wzrostów poziomu cukru, a więc także gwałtownego wyrzutu insuliny, odpowiedzialnych za przyrost tkanki tłuszczowej. 

Leki

Gdy sama dieta nie wystarcza, lekarz może przepisać ci lek z metforminą (np. Glucophage, Siofor), na początku zwykle w małych dawkach. To preparat skuteczny w leczeniu zarówno insulinooporności jak i stanów przedcukrzycowych (zmniejsza ryzyko rozwoju cukrzycy insulinozależnej, typu II w przyszłości).

Trening

Ważne jest także regularna, umiarkowana aktywność fizyczna. To sprzyja utracie nadmiernej wagi, a więc także likwiduje przyczynę insulinooporności. Im większa masa mięśniowa, tym więcej receptorów dla insuliny! Jeśli chcesz uzyskać pozytywne efekty w leczeniu insulinooporności powinnaś codziennie zaplanować minimum 30 minut aktywności fizycznej.

Insulinooporność - czynniki ryzyka

Skąd bierze się ta choroba? Insulinooporność może mieć podłoże genetyczne. Potrafi też wiązać się z zaburzeniami w produkcji takich hormonów jak: kortyzol czy hormony tarczycy. Najczęściej jednak wiąże się z nadwagą i otyłością. Poza tym do czynników wpływających na zwiększenie ryzyka wystąpienia insulinooporności należą:

  • płeć - mężczyźni częściej niż kobiety zmagają się z otyłością brzuszną kluczową w tej chorobie,
  • wiek - im osoba starsza, tym bardziej narażona na zachorowanie,
  • nieodpowiednia dieta - pełna węglowodanów prostych i produktów i o wysokim indeksie glikemicznym,
  • używki - alkohol i palenie papierosów,
  • minimalna aktywność fizyczna,
  • ciąża.

Chorzy z insulinoopornością mogą łatwiej zapadać na inne choroby przede wszystkim związane z układem krążenia, sercowo-naczyniowym, ale grozi im też cukrzyca typu 2 i problemy z wątrobą.

Więcej o zaburzeniach hormonalnych:Jakie są objawy niedoczynności tarczycy? Symptomy i rozpoznanieObjawy Hashimoto - jak rozpoznać tę poważną chorobę tarczycy?

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)