POLECAMY

Maści, leki doustne, sterydy czy antybiotyki – jak wyleczyć świerzb?

Świerzb to choroba uciążliwa, powodująca świąd i zmiany skórne. Na szczęście jej leczenie nie jest trudne, choć może być pracochłonne – poza lekami chory musi bowiem odpowiednio zadbać o warunki panujące w domu.
Marta Słupska / tydzień temu
Maści, leki doustne, sterydy czy antybiotyki – jak wyleczyć świerzb? fot. Adobe Stock

Świerzb jest chorobą zakaźną wywoływaną przez pasożyta: świerzbowca ludzkiego. Roztocz ten bytuje w wierzchnich warstwach skóry, ryjąc w niej kanaliki i norki. Samice składają w nich jaja. Początkowo zmiany na skórze są różowe, z czasem jednak, gdy znajduje się w nich coraz więcej odchodów pasożytów, zmieniają zabarwienie na ciemniejsze.

Jednym z najbardziej charakterystycznych objawów świerzbu jest świąd skóry. Nasila się on wieczorem i nocą, nierzadko uniemożliwiając spanie. Na skórze chorego widoczne są przeczosy, czyli podłużne nadżerki pojawiające się w miejscach zadrapań.   

Świerzb – leczenie

Jeśli podejrzewamy u siebie świerzb, powinniśmy odwiedzić dermatologa. Lekarz, gdy potwierdzi nasze przypuszczenia, zaleci nam preparaty lecznicze, najczęściej do smarowania na skórę. Zaliczamy do nich maść siarkową, środki zawierające lindan oraz środki z permetryną. Na świąd stosuje się także kalaminę lub leki przeciwhistaminowe.

Leki stosuje się według zaleceń lekarza i ulotki dołączonej do opakowania. Większość maści wymaga uprzedniego wykąpania się i wmasowania preparatu w suchą, czystą skórę. Lek zostawia się na określony czas, po czym zmywa, np. rano.

Na początku lekarz przepisuje zwykle choremu permetrynę Infectoscab w 5-procentowym kremie, którą należy wmasować w ciało po kąpieli na noc. Kolejny raz krem można aplikować po tygodniu.

U dorosłych i dzieci powyżej 2. roku życia miejscowe środki przeciwświerzbowcowe nakładamy na całe ciało z wyjątkiem głowy. Inaczej jest u dzieci poniżej 2. roku życia – u nich aplikujemy je także na głowę, twarz i uszy.

Leczenie doustne (iwermektyna) stosuje się w przypadku świerzbu norweskiego i takiego, który obejmuje całe ciało. Przepisuje się ją też osobom zdrowym profilaktycznie, by nie zaraziły się np. w większych skupiskach ludzkich (typu domy opieki).

Bywa że lekarz przepisuje krem steroidowy (łagodzi obrzęk, swędzenie i zaczerwienienie) lub lek przeciwhistaminowy (pomaga zminimalizować świąd).

Warto pamiętać, że objawy świerzbu ujawniają się zwykle dopiero po 2-6 tygodniach od zarażenia, a chory w tym czasie może zarażać kolejne osoby. Leczenie świerzbu powinno więc objąć wszystkie osoby mieszkające z chorym i jego/jej partnerów seksualnych.

Leczenie szpitalne w przypadku świerzbu nie jest konieczne.

Czy na świerzb stosuje się antybiotyki?

Tak, lekarz może nam przepisać miejscowe lub doustne antybiotyki, jeśli doszło do nadkażeń bakteryjnych. Decyzję o ich podaniu zawsze podejmuje lekarz.

Świerzb – leczenie domowe

Podstawą domowego leczenia świerzbu jest podjęcie działań, które zmierzają do zminimalizowania dalszego rozwoju infekcji oraz jej powracania. Zaliczamy do nich:

  • zmianę pościeli, ubrań i bielizny po zakończeniu terapii i upranie ich w temperaturze powyżej 50⁰C;
  • dokładne wyczyszczenie przedmiotów codziennego użytku: garnków, zabawek, naczyń, ale też wanny, umywalki czy muszli klozetowej.

Kwarantanną powinni zostać objęci wszyscy domownicy.

Świerzb – leczenie bez recepty

Istnieje kilka metod leczenia świerzbu domowymi metodami, jednak trzeba zaznaczyć, że te naprawdę skuteczne leki są dostępne jedynie na receptę. Do tych naturalnych sposobów zaliczamy m.in.: olejek z drzewa herbacianego, ocet i napary ziołowe.

Polecamy:
Jak zarażamy się świerzbem?
Wszy łonowe, czyli wstydliwy problem

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)