Salmonella - jest się czego bać?

Zakażenie bakteriami z rodziny Salmonella, to częsta przyczyna zatrucia pokarmowego w sezonie letnim, zwłaszcza gdy stołujemy się w niepewnych punktach gastronomicznych. Salmonella enterica – pałeczka paraduru to drobnoustrój odpowiedzialny za zatrucia w naszym kraju.

Zakażenie bakteriami z rodziny Salmonella, to częsta przyczyna zatrucia pokarmowego w sezonie letnim, zwłaszcza gdy stołujemy się w niepewnych punktach gastronomicznych. Salmonella enterica – pałeczka paraduru to drobnoustrój odpowiedzialny za zatrucia w naszym kraju.

Salmonella to liczna grupa bakterii, obejmująca nawet kilkaset różnych gatunków. Są to bakterie kształtem zbliżone do pałek (stąd nazwa: pałeczka) i posiadają rzęski ułatwiające im poruszanie. Większość z nich wywołuje zatrucia, w postaci durów i paradurów (dur rzekomy). Zakażenie układu pokarmowego występuje już po wniknięciu 20 pałeczek Salmonelli.

Salmonella - jest się czego bać?

Fot. Depositphotos

Gdzie znajdują się bakterie?

Salmonelli nie zaobserwujemy na żywności, ponieważ to organizm mikroskopijny. Ponadto zainfekowany produkt spożywczy wcale nie ma oznak nadpsucia, zmiany zapachu, wyglądu. Najczęściej bakterie te występują w:

  • drobiu i jajach (i ich przetworach np. masy do ciast, kremy, lody, ciasta, jaja w majonezie, pasty),
  • mięsie i jego przetworach (tatar, pasztety, pierogi, galarety),
  • rybach, pastach i konserwach rybnych,
  • mleku i nabiale (sery twarogowe, topione, miękkie),
  • soki owocowe.

Salmonella jest przenoszona przez zwierzęta – domowe i dzikie. Poza organizmem może przeżyć nawet kilka miesięcy. Bakterie te „lubią” ciepło, wilgoć i białko.

Jak się zakażamy?

Zakażamy się poprzez spożycie któregoś z wyżej wymienionych produktów spożywczych, który może być skażony, a więc drogą pokarmową. Przyczyną zatrucia jest również niemycie produktów, jak i własnych rąk oraz zaniedbania sanitarne podczas przygotowywania i przyjmowania posiłków.

Objawy zatrucia Salmonellą

Do wywołania objawów starcza nieznaczna liczba bakterii. Najczęściej pierwsze objawy zatrucia występują po 6 do 72 godzinach od zjedzenia zainfekowanego pokarmu. Obserwujemy wówczas:

  • nagły początek wystąpienia objawów,
  • wodnistą biegunkę,
  • nudności i wymioty,
  • bóle brzucha (gniotące, tępe lub kurcze),
  • wzrost temperatury ciała, aż do gorączki około 39-stopniowej,
  • dreszcze, bóle głowy, rozbicie, „łamanie w kościach”, które ustępują po kilku dniach – zwykle 2-3. Na całkowite wyzdrowienie trzeba poczekać tydzień, jeżeli zatrucie było lekkie. Im cięższy przypadek – tym dłuższa terapia.

Trzeba wiedzieć, że pałeczki Salmonelli są wydalane z kałem przez okres około kilku tygodni, miesięcy od wyleczenia i zachowują pełną zdolność do zakażania. Oznacza to, że osoba po wyleczeniu, może w dalszym ciągu zakażać inne. Aby się dowiedzieć, czy w kale pozostają w dalszym ciągu pałeczki Salmonelli, należy wykonać badanie kału na obecność tych bakterii.

Diagnozując zakażenie Salmonellą, bierze się pod uwagę objawy zatrucia, a także wynik badań mikrobiologicznych – posiew krwi i kału.

Czy możemy zapobiec zatruciu?

Zakażeniom pałeczkami Salmonelli możemy zapobiegać. Wystarczy stosować się do kilku zasad, obejmujących głównie higienę przygotowywania, przechowywania i przyjmowania produktów spożywczych.
1. Obróbka cieplna potraw w temperaturze 60–65°C.
2. Przechowywanie żywności w chłodziarkach i lodówkach.
3. Wystrzeganie się ponownego zamrażania rozmrożonych produktów spożywczych.
4. Całkowite rozmrażanie mięsa, ryb i ich przetworów przed kolejną obróbką cieplną.
5. Wydzielenie osobnych miejsc w chłodziarkach i lodówkach, na mięso, ryby, nabiał i jaja.
6. Dokładne mycie jaj przed ich rozbiciem (skorupkę myjemy ciepłą wodą i zanurzamy ją na 10 sekund we wrzątku).
7. Używanie desek plastikowych do krojenia mięs i ryb, gdyż drewniane mogą stać się siedliskiem pałeczek Salmonelli.
8. Łączenie wyrobów mięsnych np. tatara z mocnym alkoholem podczas biesiadowania, co zmniejsza ryzyko zatrucia bakterią.

Jak wygląda leczenie zatrucia Salmonellą?

Leczenie łagodnych zatruć to przede wszystkim zapobieganie odwodnieniu i niedożywieniu. Nie ma konieczności przyjmowania antybiotyków. Bowiem te są zarezerwowane dla cięższych postaci zakażenia, u dzieci, osób starszych i wówczas, gdy chory ma znacznie obniżoną odporność organizmu. Tylko stan ciężki osoby zainfekowanej wymaga hospitalizacji, czyli pobytu w szpitalu.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)