POLECAMY

Profilaktyka uzależnienia od nikotyny

Nikotynizm to problem społeczny, zatem walka z nim leży w interesie zdrowia publicznego i jest podejmowana w formie profilaktyki ogólnospołecznej. Profilaktyka zespołu uzależnienia od nikotyny odbywa się w trzech fazach.
Profilaktyka uzależnienia od nikotyny

Profilaktyka zespołu uzależnienia od nikotyny oznacza jednocześnie profilaktykę chorób tytniozależnych. Profilaktykę palenia tytoniu można tradycyjnie podzielić na:

  1. profilaktykę pierwszej fazy, czyli zapobieganie rozwojowi uzależnienia,
  2. profilaktykę drugiej fazy, czyli zapobieganie w grupach ryzyka rozwoju (chorzy na zaburzenia psychiczne, rodziny z palącym członkiem, margines społeczny),
  3. profilaktykę trzeciej fazy, czyli leczenie samego zespołu od nikotyny.

Fazowość ta jest względna, bowiem leczenie zespołu uzależnienia od nikotyny u osoby bez szkód zdrowotnych palenia tytoniu oznacza profilaktykę trzeciej fazy samego zespołu uzależnienia (czyli jego leczenie) i profilaktykę drugiej fazy (czyli leczenie osób zagrożonych) w stosunku do chorób tytoniozależnych.

Profilaktyka zespołu uzależnienia od nikotyny powinna odbywać się na każdym etapie życia człowieka. Skutki palenia są bowiem zbyt groźne w skali społecznej, aby takiego wysiłku nie podejmować, a rozpowszechnienie zaburzenia zbyt duże.

Profilaktyka pierwszej fazy

Profilaktyka pierwszej fazy oznacza edukację, wychowanie, formowanie odpowiednich postaw, sądów, stereotypów i skryptów postępowania. Profilaktyka ta należy do powinności wszystkich: rodziców i opiekunów, nauczycieli, psychologów, duchownych, pracowników służby zdrowia, w tym oczywiście do lekarzy.

Zobacz też: W jaki sposób uzależniamy się od nikotyny?

Profilaktyka drugiej fazy

Profilaktyka drugiej fazy, czyli specjalne oddziaływanie na osoby niepalące, szczególnie zagrożone nikotynizmem. Istnieją bowiem grupy społeczne, w których narażenie młodego pokolenia na ryzyko rozwoju nikotynizmu jest bardzo duże.

Do grupy ryzyka uzależnienia od nikotyny należą osoby: z zaburzeniami psychicznymi i zaburzeniami zachowania, zaburzoną osobowością, tzw. marginesu społecznego związanego z patologią społeczną, wychowywane w Domach Dziecka, związane z grupami przestępczymi, zagrożone ubóstwem.

Profilaktyka trzeciej fazy

Profilaktyka trzeciej fazy oznacza leczenie uzależnienia od nikotyny i zapobieganie jego nawrotom. Według Stahla 70% palaczy deklaruje chęć rzucenia palenia, około 30% podejmuje taką próbę, a zaledwie kilka procent uzyskuje długotrwałą abstynencję. Dane te budzą duży niepokój z powodu małej skuteczności terapii.

Profilaktyka trzeciej fazy obejmuje następujące metody:

  1. autoterapię, czyli zaprzestanie palenie przez chorego bez wspomagania farmakologicznego lub psychoterapeutycznego,
  2. minimalną interwencję antynikotynową,
  3. psychoterapię behawioralno-poznawczą,
  4. farmakoterapię.

Zobacz też: Co dzieje się z nikotyną w naszym organizmie?

Źródło: Wydawnictwo Continuo, „Zespół uzależnienia od nikotyny – ujęcie interdyscyplinarne”; Rozdział 8. Terapia uzależnienia od nikotyny – doktryna profilaktyki i postępowania niefarmakologicznego.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (3)
/3 lata temu
kfgnr3uhgik3q1gvb e elbgjl42tgb ve bjeb jg hbwlfnljhrt3y7ty23ihc m,bjksdgbvurey7fgm fcbjehtgdv ja sieradzki pale fajki co mi zrobita gugugaga
/3 lata temu
sm ve rbfjoqerb gv grhbj4t6
/6 lat temu
dzięki pomogliście mi i to bardzo :)