POLECAMY

Jak się objawia patologiczny hazard?

Patologiczny hazard jako jednostka chorobowa uwzględniony został w Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-10) przez Dziesiątą Rewizję w rozdziale piątym – "Zaburzenia Psychiczne i zaburzenia zachowania", w podrozdziale – "Zaburzenia nawyków i popędów". Jak przedstawia się hazard jako choroba?
Jak się objawia patologiczny hazard?

Jak powstaje patologiczny hazard?

Przez zaburzenia nawyków i popędów profesjonaliści rozumieją powtarzające się działania, które nie posiadają racjonalnej motywacji i nie mogą być kontrolowane przez podmiot tych działań (czyli samego grającego) i w sposób oczywisty szkodzą interesom zarówno pacjenta, jak i innych ludzi.

Do dziś nie rozpoznano precyzyjnie, co stanowi zasadniczą przyczynę, decydującą o tym, iż część ludzi uprawiających hazard potrafi go kontrolować, u części zaś ewoluuje on w kierunku zachowań chorobowych. Badanie sugerują, że podłożem, czy może raczej czynnikiem predestynującym do popadania w patologiczny hazard mogą być specyficzne cechy osobowości.

Polecamy: Hazardziści – królowie życia czy chorzy?

Kiedy hazard jest chorobą?

Wg ICD-10 patologiczny hazard jest to zaburzenie, które "polega na często powtarzającym się uprawianiu hazardu, który przeważa w życiu człowieka ze szkodą dla wartości i zobowiązań społecznych, zawodowych, materialnych i rodzinnych".

Umieszczając patologiczny hazard w statystyce zaburzeń określono także konkretne kryteria, w oparciu o które przeprowadzić można zarówno profesjonalną diagnozę, jak i autodiagnozę. Poniżej przedstawiam kolejno każde z nich:

  • silna potrzeba lub poczucie przymusu grania – odczuwane w sposób oczywisty w okresach, w których gra jest niemożliwa, ewentualnie w okresach, w których osoba grająca sama próbuje powstrzymać się przed graniem;
  • subiektywne przekonanie o istnieniu trudności w kontrolowaniu zachowań związanych z graniem, zaburzona kontrola nad powstrzymywaniem się od grania w ogóle oraz nad długością czasu poświęconego na granie, czy wreszcie środków na nie przeznaczonych;
  • występowanie, przy próbach przerwania lub ograniczenia grania, niepokoju, rozdrażnienia czy gorszego samopoczucia – co ciekawe niejednokrotnie także fizycznego oraz ustępowanie tych stanów w momencie, w którym wraca się do gry;
  • spędzanie coraz większej ilości czasu na graniu, granie coraz bardziej ryzykowne, przeznaczanie na granie coraz większych kwot w celu uzyskania zadowolenia czy dobrego samopoczucia, które wcześniej uzyskiwane były już przy mniejszej intensywności grania;
  • postępujące zaniedbywanie alternatywnych źródeł przyjemności lub dotychczasowych zainteresowań na rzecz grania, coraz większa koncentracja życia wokół grania – co widoczne jest najwyraźniej w tym, iż granie, zdobywanie środków finansowych na granie itd. stają się zasadniczą aktywnością patologicznego hazardzisty; można tu pokusić się, iż wszystko, co związane z graniem oraz unikaniem jego destrukcyjnych konsekwencji staje się niejako najważniejszym punktem odniesienia i wartością w życiu osoby uzależnionej;
  • kontynuowanie grania pomimo szkodliwych następstw (fizycznych, psychicznych i społecznych), o których wiadomo, że mają związek z tymże graniem; innymi słowy nieracjonalne powtarzanie zachowania, które realnie przynosi nam bardzo konkretne i dostrzegalne straty na różnych płaszczyznach.

Czytaj też: Anonimowi Hazardziści

Patologiczny hazard jako jednostkę chorobową rozpoznajemy wówczas, gdy w okresie ostatniego roku stwierdzono obecność co najmniej trzech z opisanych wyżej sześciu kryteriów.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (4)
/8 lat temu
Hazard jest bardzo groźną chorobą, które niszczy nie tylko uzależnionego, ale i jego rodzinę. Jest to choroba uczuć. Bardzo często hazardzistami zostają osoby, które nie radzą sobie z własnymi problemami i emocjami. Jest to trudny problem również dla rodziny i nie chodzi tylko o długi, ale współuzależnienie.
/10 lat temu
o kurcze!
/10 lat temu
Na ruletce można stracić wszystkie pieniądze, więc lepiej w ogóle nie ryzykować gry na pieniądze. Oto przykład prawdziwej gry na mini-ruletce progresją z nieustannym symulowanym stawianiem na zero, kończącej się bankructwem całego państwa - cała polska podaż pieniądza przegrana z kretesem: 29 1gr 24 2gr 20 4gr 09 8gr 23 16gr 22 32gr 16 64gr 23 1zł 31 2zł 33 4zł 16 8zł 16 16zł 01 32zł 22 64zł 01 128zł 20 256zł 01 512zł 24 1024zł 18 2048zł 08 4096zł 14 8192zł 16 16384zł 14 32768zł 12 65536zł 20 131072zł 14 262144zł 16 524288zł 07 1048576zł 33 2097152zł 30 4194304zł 22 8388608zł 01 16777216zł 20 33554432zł 16 67108864zł 24 134217728zł 01 268435456zł 29 536870912zł 20 1073741824zł 12 2147483648zł 04 4294967296zł 20 8589934592zł 01 17179869184zł 05 34359738368zł 10 68719476736zł 22 137438953472zł 29 274877906944zł 01 549755813888zł 01 1099511627776zł > wszystkich złotówek = 627,5 miliardów złotych W ruletkę bezpiecznie można grać jedynie za darmo bez pieniędzy.
POKAŻ KOMENTARZE (1)