POLECAMY

Jak rozróżnić depresję w starszym wieku od otępienia?

Wydaje się naturalnym, że z biegiem lat i wskutek starzenia pogarsza się nasza zdolność zapamiętywania, szwankuje pamięć i łatwo wtedy o spadek nastroju. Takie objawy w równym stopniu mogą jednak świadczyć o depresji i otępieniu.
Jak rozróżnić depresję w starszym wieku od otępienia?

Różnicowanie postępującego zespołu otępiennego od depresji jest jednym z najtrudniejszych zadań jakie stoją przed lekarzem w przypadku wystąpienia zaburzeń czynności poznawczych u starszych osób. Dlatego też specjalistyczną diagnostyką tego problemu zajmują się najczęściej psychiatrzy, a nie neurolodzy. Największy problem stanowi postawienie diagnozy u seniorów, którzy przychodzą z bardzo silnymi objawami. Przeważnie czekają oni "do ostatniej chwili", kiedy obie choroby są już bardzo rozwinięte. Lekarz musi wtedy odkryć, jak szybko narastały objawy i musi znaleźć delikatne różnice między tymi chorobami. Od diagnozy zależy leczenie, które w obu chorobach jest diametralnie różne.

Zespół otępienny czy depresja?

Cecha Depresja Otępienie

1. Początek

1. Szybki

1. Wolny

2. Wysiłek przy wykonywaniu testów

2. Niewielki, nawet przy prostych zadaniach szybko rezygnuje 2. „Walczy” z zadaniami
3. Stosunek do zaburzeń intelektualnych 3. Nie próbuje kompensować 3. Próbuje kompensować
4. Skargi na zaburzenia 4. Informuje o trudnościach 4. Obojętny
5. Utrata sprawności społecznej 5. Szybka i znaczna 5. Postępująca stosunkowo wolno
6. Relacje między zachowaniem a stopniem zaburzeń społecznych 6. Często sprzeczne 6. Zgodne
7. Nocne nasilanie się dolegliwości 7. Nietypowe 7. Typowe
8. Funkcje przestrzenno-wzrokowe 8. Zwykle zachowane 8. Często upośledzone
9. Zdolności językowe 9. Zwykle zachowane 9. Często upośledzone

Zobacz też: Ćwiczenia na zdrowy mózg

Różnice w zaburzeniach funkcji poznawczych w depresji i otępieniu

Depresja

Otępienie

1. Subiektywne skargi na trudności w skupianiu uwagi

1. Nie występują

2. Wahania dobowe w zapamiętywaniu (pamięć krótkotrwała) 2. Pora dnia nie wpływa na pamięć krótkotrwałą
3. Struktura i treść wypowiedzi są niezaburzone 3. Wyraźne zmiany w strukturze i treści wypowiedzi
4. Zachowana zdolność uczenia się i przypominania odroczonego 4. Zaburzenia zdolności uczenia się
5. Rodziny chorych łatwiej zauważają problemy związane z funkcjami poznawczymi 5. Później dostrzegane zaburzenia funkcji intelektualnych – wcześniej zaburzenia funkcjonowania społecznego
6. Dokładnie i szczegółowo opisują problemy z funkcjonowaniem poznawczym 6. Konfabulacja i dyssymulacja
7. Odwracalność zaburzeń funkcji poznawczych 7. Postępujący charakter zaburzeń
8. Badanie testowe ogólnie w granicach normy 8. Badania neuropsychologiczne wykrywają deficytypoznawcze

Zobacz też: Najważniejsze alarmowe objawy neurologiczne

Źródło: Wydawnictwo Continuo, Podstawy psychologii, Zaburzenia funkcji poznawczych w wybranych chorobach psychicznych i somatycznych, Monika Talarowska, Rozdział 9.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)