hirsutyzm fot. Adobe Stock

Hirsutyzm: definicja, objawy, leczenie

Hirsutyzm to nadmierne owłosienie u kobiet. Cechą charakterystyczną tego zaburzenia jest pojawianie się zarostu w miejscach typowych dla mężczyzn: np. na podbródku.
Ewa Cwil / 14.02.2020 14:20
hirsutyzm fot. Adobe Stock

Nie każda kobieta, która skarży się na nadmierne owłosienie, cierpi na hirsutyzm. Dopiero wtedy, gdy grube, ciemne włosy pojawiają się nad górną wargą, na podbródku, klatce piersiowej, w odcinku lędźwiowym pleców, brzuchu, udach czy stopach, można podejrzewać hirsutyzm.

Hirsutyzm:

  1. Przyczyny
  2. Diagnozowanie
  3. Leczenie
  4. Kiedy iść do lekarza

Przyczyny hirsutyzmu i jego objawy

Porost włosów w typowo męskich miejscach jest powodowany zaburzeniami hormonalnymi, a dokładniej nadmiarem męskich hormonów – androgenów. Poza owłosieniem twarzy, klatki piersiowej czy pleców, zbyt wysokie stężenie androgenów może u kobiet wywołać także:

  • nieregularne miesiączkowanie,
  • obniżenie tembru głosu,
  • trądzik,
  • niepłodność.

Nie zawsze hirsutyzm jest wywołany nadmiarem androgenów. U kobiet normalnie miesiączkujących czasami zdarzają się predyspozycje genetyczne do nadmiernego owłosienia oraz nadwrażliwość mieszków włosowych na androgeny. Wtedy, mimo prawidłowego stężenia hormonów we krwi, ciało porasta nadmierne owłosienie. Mówi się wtedy o idiopatycznym hirsutyzmie.

Jeszcze innymi przyczynami hirsutyzmu mogą być przyjmowane leki: środki antykoncepcyjne będące pochodnymi progesteronu, steroidami lub środkami hormonalnymi zawierającymi androgeny. Choroba może też towarzyszyć otyłości, nadciśnieniu tętniczemu, powstawaniu rozstępów, cukrzycy typu II.

Hirsutyzm przejściowy

Może pojawiać się u dziewcząt w okresie dojrzewania i jest wynikiem zmian zachodzących na osi podwzgórze-przysadka-jajniki. W organizmie pojawia się podwyższone stężenie testosteronu, estradiolu i androstendionu, które powodują:

  • bezowulacyjne, rzadkie cykle miesiączkowe,
  • hirsutyzm,
  • trądzik,
  • łysienie typu męskiego,
  • otyłość,
  • zmiany w zewnętrznych narządach płciowych.

Hirsutyzm przejściowy zwykle mija po upływie ok. dwóch lat od pierwszej miesiączki. Czasami jednak nie ustępuje, a zmiany narastają, co może doprowadzić do powiększenia się jajników i powstania tzw. zespołu jajników policystycznych.

Hirsutyzm wtórny

Nadmierne owłosienie może być wynikiem poważnych schorzeń. Należą do nich:

Diagnozowanie hirsutyzmu

Najpierw lekarz zbiera szczegółowy wywiad i ogląda pacjentkę. Gdy istnieje podejrzenie hirsutyzmu na tle hormonalnym, lekarz zleca badania wykonywane z krwi, które należy wykonać w określonych dniach cyklu. Bada się wtedy poziom testosteronu i jego pochodnych: progesteronu, hormonu luteinizującego i folikulotropowego, siarczanu dehydroepiandrosteronu (DHEA-S), hormonu tyreotropowego (TSH), tyroksyny, przeciwciał przeciwko tyreoperoksydazie (anty-TPO) oraz androstendionu.

Leczenie hirsutyzmu

W przypadkach, gdy zaburzenie ma podłoże hormonalne, leczenie polega na unormowaniu poziomu hormonów androgenowych za pomocą leków. Są to zwykle doustne leki antykoncepcyjne. Ich działanie zaczyna być widoczne najczęściej dopiero po pół roku stosowania.

Taka terapia nie ma zastosowania w przypadku, gdy hirsutyzm spowodowany jest genami. Leczenie polega wtedy na trwałej epilacji nadmiernego owłosienia. Stosuje się wtedy zabiegi laserowe i elektrolizy (niszczenie cebulek włosowych za pomocą prądu). Można także zastosować epilację chemiczną siarczkiem baru i tioglikanami, która jednak może drażnić skórę.

Hirsutyzm – kiedy iść do lekarza

Każda kobieta jest mniej lub bardziej owłosiona. Jednak gdy zarost pojawia się w nietypowych dla płci żeńskiej miejscach albo zajmuje zbyt duży obszar, warto skonsultować się z lekarzem. Co może sugerować hirsutyzm:

  • wyraźne owłosienie ramion i ud,
  • grube włosy nad górną wargą, na brodzie, policzkach,
  • wyraźne owłosienie na całej górnej powierzchni stóp,
  • gęste owłosienie brodawek piersiowych,
  • owłosienie na klatce piersiowej, plecach, brzuchu,
  • rozległe owłosienie łonowe – schodzące na uda i sięgające pępka.

Więcej o zaburzeniach hormonalnych:
Objawy zaburzeń hormonalnych [WIDEO]
Endokrynolog – lekarz czuwający nad hormonami

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)