POLECAMY

Co należy wiedzieć o zawale?

Zawał serca (choroba wieńcowa) to śmierć komórek mięśniowych serca. W jaki sposób można rozpoznać zawał? Gdzie jest umiejscowiony ból podczas zawału? Kto jest narażony na zawał serca? Jakie jest ryzyko występowania zawału? Jakie są metody leczenia zawału serca? Jakie konsekwencje grożą po zawale?
Co należy wiedzieć o zawale?

Co to jest zawał?

Zawał serca to śmierć komórek mięśniowych serca, na skutek braku ich zaopatrzenia w krew. Gdy światło naczynia wieńcowego ulegnie zamknięciu przez blaszkę miażdżycową lub skrzeplinę, część mięśnia sercowego, do której naczynie doprowadzało krew, przestaje być odżywiana, a następnie obumiera.

Czym są naczynia wieńcowe?

Naczynie wieńcowe to naczynie krwionośne, które doprowadza krew (a wraz z nią tlen i substancje odżywcze) do mięśnia sercowego. Wystarczy kilka godzin od zamknięcia tętnicy wieńcowej, żeby komórki mięśniowe, które były przez nią zaopatrywane, obumarły. W razie wystąpienia niepokojących objawów jak najszybciej trzeba wezwać pogotowie ratunkowe.

Jak rozpoznać zawał serca?

Serce jest bogato unerwione, dlatego w czasie zawału odczuwamy ból, najczęściej w klatce piersiowej (jest to sygnał do wezwania pogotowia), zwykle za mostkiem. Ból może promieniować, może mieć różną lokalizację: mogą boleć ramiona, ręce, plecy, szczęka, a niekiedy może to być ból w nadbrzuszu.

Ból najczęściej jest piekący, nasila się przy wysiłku i towarzyszy mu uczucie lęku. Nie jest prawdą, że ból zawałowy musi być zlokalizowany w lewej połowie klatki piersiowej i że zawsze promieniuje do lewej ręki. Zdarza się, zwłaszcza u osób chorujących na cukrzycę, że nie odczuwają one typowego bólu wieńcowego, a zawał objawia się zasłabnięciem lub utratą przytomności.

Komu grozi zawał?

Zawał serca to jedna z najcięższych postaci choroby wieńcowej (miażdżycy), czyli choroby, w której dochodzi do pogrubienia ścian tętnic wieńcowych i zmniejszenia przepływu krwi przez te naczynia.

Choroba wieńcowa występuje częściej u osób, u których stwierdza się czynniki ryzyka miażdżycy:

  • nadciśnienie tętnicze,
  • palenie papierosów,
  • podwyższony poziom cholesterolu,
  • mała aktywność fizyczna,
  • otyłość,
  • cukrzyca,
  • obciążenia rodzinne.

Ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej wzrasta z wiekiem i zależy od płci. Zawały zdarzają się równie często u kobiet, jak i u mężczyzn, z tym zastrzeżeniem, że konkretną grupę wiekową mężczyzn można porównywać z kobietami o 10 lat starszymi.

Do czasu menopauzy kobiety są mniej narażone na zawał serca. Na wiele spośród wymienionych czynników ryzyka możesz wpłynąć poprzez zmianę stylu życia, skuteczną farmakoterapię i aktywność fizyczną. Ma to ogromne znaczenie w zapobieganiu kolejnym zawałom serca.

Zobacz też: ABC zawałowca, czyli jak żyć po zawale serca?

Leczenie zawału

Przezskórna angioplastyka wieńcowa – jest to zabieg wykonywany przez kardiologa inwazyjnego w pracowni hemodynamicznej (pracowni kardiologii inwazyjnej). Polega na nakłuciu tętnicy w okolicy pachwiny bądź przedramienia i wprowadzeniu do tętnicy wieńcowej cewnika, poszerzeniu zwężonego miejsca, a następnie zaimplantowaniu stentu.

Celem zabiegu jest przywrócenie prawidłowego przepływu krwi w naczyniu wieńcowym, tak aby uchronić komórki mięśnia sercowego przed śmiercią. Jest to najlepsza metoda leczenia u tych chorych. Pacjenci nie mają żadnych przeciwwskazań.

Leczenie fibrynolityczne – jest stosowane przy braku dostępności pracowni hemodynamicznej, we wczesnym okresie zawału i przy rozległym obszarze niedokrwionego mięśnia sercowego. Polega ono na dożylnym podaniu leku, który powoduje rozpuszczenie skrzepliny zamykającej światło naczynia.

Działanie leków fibrynolitycznych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem krwawień. W przypadku współistnienia niektórych chorób jest ono przeciwwskazane. Decyzję o takim leczeniu podejmuje kardiolog na podstawie oceny klinicznej, która obejmuje bilans korzyści i ryzyka.

Operacja pomostowania aortalno-wieńcowego (by-passy) – jest stosowana w przypadku zmian w wielu naczyniach wieńcowych, w tym przy występowaniu zwężeń obejmujących początkowe odcinki dużych tętnic. Jest to operacja przeprowadzana przez kardiochirurga – zwykle związana z koniecznością przecięcia ścian klatki piersiowej – w trakcie której za pomocą naczyń własnych pacjenta tworzone są pomosty, które omijają zwężone miejsca w naczyniach wieńcowych i doprowadzają krew do komórek serca.

Konsekwencje zawału

Zmniejszenie kurczliwości serca – w ciągu kilku tygodni od zawału obumarłe komórki mięśnia sercowego są zastępowane przez komórki tkanki łącznej. Powstaje blizna. Ten obszar mięśnia sercowego nie kurczy się i przez to Twoje serce jest osłabione. Nie pompuje krwi wystarczająco sprawnie, a to pogarsza krążenie w organizmie. U pacjenta pojawiają się objawy niewydolności krążenia:

  • duszność,
  • obrzęki kończyn,
  • osłabienie i pogorszenie tolerancji wysiłku.

Początkowo objawy występują tylko w czasie wysiłku, kiedy wzrasta zapotrzebowanie komórek na tlen i konieczny jest szybszy przepływ krwi.

Zaburzenia rytmu serca – jeżeli odczuwalne jest nierówne bicie serca, należy od razu zgłosić się do lekarza. Zaburzenia rytmu serca mogą być naprawdę groźne. Po przebytym zawale, nie wolno dopuścić do kolejnego.

Źródło: akcja „Nie zawal! Wybierz życie” (www.niezawal.pl)/jm

Zobacz też: Życie po zawale serca

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (1)
/2 lata temu
u mojej mamy po zawale konieczna była rehabilitacja ale wożenie jej na zabiegi było uciążliwe zarówno dla niej jak i dla mnie bo praca nie wybiera, ale na szczęście udało mi się załatwić rehabilitację w domu z fizjoterapiadomowakrakow wykonywaną przez Panią Magdalenę Brunagel z której jesteśmy bardzo zadowoleni, przemiła osoba, bardzo świetnie przygotowana do pracy i rzeczywiście efekty są widoczne