Biegunki - przyczyny i leczenie fot. Materiały prasowe

Biegunki - przyczyny i leczenie

Jak poradzić sobie z tymi uciążliwościami?
Milena Oszczepalińska / 26.09.2014 11:23
Biegunki - przyczyny i leczenie fot. Materiały prasowe
Biegunka jest objawem zapalenia żołądkowo-jelitowego i rozpoznaje się ją, gdy dochodzi do zwiększenia częstości wypróżnień oraz ilości wydalanego stolca. Przyczyną biegunek zakaźnych są najczęściej wirusy (zwłaszcza rotawirusy), bakterie, rzadziej pierwotniaki i grzyby chorobotwórcze.

Biegunki występujące sezonowo

Schorzenie często występuje sezonowo i zwykle dotyczy pewnej grupy ludzi, tworząc ogniska epidemiczne. Zwiększenie infekcji rotawirusowych występuje zimą, natomiast bakterie Salmonella i Shigella są częstą przyczyną biegunek latem. Biegunki niezakaźne są objawem na przykład: alergii pokarmowych, celiakii, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, choroby Leśniowskiego-Crohna.

Biegunki u dzieci

U dzieci do 5. roku życia najczęstszą przyczyną biegunek są rotawirusy. Dziecko oddaje wodniste stolce z obecnością śluzu, ma wymioty i gorączkę zwykle do 38°C. Niekiedy obserwuje się katar i kaszel. Choroba trwa zwykle od 4 do 10 dni. Wyjątkowo rzadko przedłuża się do kilku tygodni. W domu jako pierwsze choruje dziecko, a następnie pozostali członkowie rodziny. Charakterystyczne jest to, że objawy u kolejnych osób pojawiają się w odstępie kilku dni. Nie wszyscy chorują jednakowo i nie zawsze są obecne wszystkie objawy. U niektórych osób mogą występować tylko nudności lub wymioty, inni mają wyłącznie biegunkę.

Biegunki bakteryjne

Przyczynami biegunek bakteryjnych są Salmonella, Shigella, Campylobacter jejuni, Yersinia enterocolitica. Ta postać zapalenia jelit cechuje się cięższym przebiegiem, z wysoką gorączką, obecnością krwi i ropnej wydzieliny w kale.

Jeśli biegunka pojawia się w trakcie podróży lub do 10 dni po powrocie, mówimy o biegunce podróżnych. Najczęstszą przyczyną tego schorzenia są bakterie, zwłaszcza Escherichia coli, lub mieszane infekcje bakteryjno-wirusowe.

Leczenie

1. Nawadnianie

Podstawą leczenia wszystkich postaci biegunek jest doustne nawadnianie. W tym celu stosuje się takie preparaty jak: Orsalit, Gastrolit, Saltoral, Hipp Ors 200 itd., w większości dostępne w aptece bez recepty. Dzięki tym lekom uzupełniane są płyny oraz elektrolity i nie dochodzi do odwodnienia organizmu, na które szczególnie narażone są małe dzieci oraz osoby starsze. W przypadku wymiotów należy pić leki małymi łykami, a dziecku podawać płyny co chwilę, po malej łyżeczce. Preparaty mają różny smak i niekiedy warto jest zmienić lek na taki, który będzie chętniej wypijany przez malucha.

Zobacz też:

2. Dieta

Właściwa dieta ma istotne znaczenie. Aktualnie nie zaleca się, zwłaszcza u dzieci, powstrzymywania się od przyjmowania pokarmów. Niemowlęta karmione naturalnie powinny być przystawiane bardzo często do piersi, natomiast dzieciom karmionym sztucznie nie zmienia się dotychczasowego preparatu mlekozastępczego. Starszym dzieciom i dorosłym, po ustaniu nasilonych wymiotów, można zaproponować słone paluszki, które zmniejszą nudności, banana, kisiel czy jogurt. Korzystnie wpływa też zupa z dużą ilością marchwi i ryżu, ugotowana na piersi kurczaka, czy mus jabłkowy.

Istotne, by spożywać częściej, ale jednorazowo bardzo małe porcje. Ważniejsze jednak od jedzenia pokarmów stałych jest uzupełnianie płynów i w początkowym okresie choroby należy się na tym skupić. Każde dziecko do 6. roku życia powinno być zbadane przez lekarza. Wysoka gorączka, intensywne wymioty lub biegunka, zwłaszcza z równoczesną odmową przyjmowania płynów, mogą doprowadzić do odwodnienia, co niekiedy wymaga hospitalizacji.

3. Probiotyki

Zastosowanie probiotyków, czyli preparatów sprzyjających odbudowie naturalnej flory jelitowej, skraca czas biegunki. Istnieje duża dostępność probiotyków, np. Dicoflor, Trilac plus, Osłonik max, Osłonka baby, Enterol 250. Udokumentowane działanie skracające czas biegunki mają szczepy: Lactobacillus rhamnosus lub Saccharomyces boulardii zawarte w tych preparatach.

Doustne nawadnianie, odpowiednia dieta, probiotyki to filary prawidłowego leczenia biegunki. Chemiczne leki przeciwwymiotne nie są zalecane rutynowo, a antybiotyki stosuje się bardzo rzadko, w przypadku ewidentnej biegunki bakteryjnej. W celu zmniejszenia dolegliwości pacjenta stosuje się leki objawowe takie jak: drotaweryna, loperamid, leki homeopatyczne.

4. Leki chemiczne na biegunkę

Część lekarzy stosuje preparaty o działaniu powlekającym błonę śluzowa jelit, np. Smecta lub Tasectan. Ostatnie wymienione łagodzą bóle brzucha, zmniejszają częstość wypróżnień, choć nie zawsze ich smak jest akceptowany przez pacjenta. Drotaweryna, np. No-Spa, zmniejsza skurczowe bóle brzucha. Niestety niektórzy pacjenci zgłaszają objawy niepożądane, takie jak: bóle i zawroty głowy, kołatania serca, spadki ciśnienia tętniczego. Loperamid hamuje perystaltykę jelit i zmniejsza częstość wypróżnień, ale nie wpływa na regenerację śluzówki jelit ani nie eliminuje patologicznych mikroorganizmów czy toksyn.

Należy pamiętać, że biegunka jest mechanizmem obronnym organizmu mającym na celu usunięcie substancji szkodliwych, stąd blokowanie tego procesu nie zawsze jest właściwe.

Stosowanie loperamidu bez konsultacji z lekarzem powinno się ograniczać do sytuacji konieczności opuszczenia domu czy podróży. Loperamid nie powinien być stosowany u dzieci w przypadku gorączki czy krwistych stolców.

5. Leki homeopatyczne na biegunkę

Leczenie zapaleń żołądka i jelit lekami homeopatycznymi jest korzystne z wielu względów. Leki te są skuteczne i mogą zastępować preparaty chemiczne, zwłaszcza w przypadku ich nietolerancji. W trakcie leczenia nie pojawiają się działania niepożądane. Istnieje łatwość przyjmowania preparatów (pod język lub u małych dzieci po rozpuszczeniu w małej ilości wody) i nie ma ryzyka utraty leku w przypadku wymiotów czy biegunki. Leki homeopatyczne są chętnie przyjmowane przez dzieci, czyli grupę pacjentów, która niekiedy nie tylko odmawia połknięcia lekarstwa, ale nierzadko reaguje odruchami wymiotnymi na smak czy zapach niektórych leków.
 

Zobacz też:

Stolce płynne, wodniste, cuchnące i pieczenie odbytu

Podstawowym lekiem homeopatycznym stosowanym w zapaleniu żołądka i jelit jest Arsenicum album. Lek jest wskazany w przypadku, gdy stolce są płynne, wodniste, cuchnące i towarzyszy im pieczenie odbytu. Wymioty i biegunka również występują w obrazie tego leku, ale najbardziej charakterystyczne jest znaczne osłabienie chorego i jego niepokój. Arsenicum album jest często stosowany w przypadku zatruć pokarmowych, zwłaszcza po zjedzeniu nieświeżego mięsa czy ostryg.

Obfita, żółta biegunka i bóle brzucha

W przypadku bardzo obfitej, żółtej, tryskającej biegunki, z towarzyszącymi bólami brzucha, które występują zarówno przed wypróżnieniem, jak i po nim, stosuje się Podophyllum. Lek ten jest skuteczny w przypadku biegunki wywołanej nadmiernym spożyciem owoców, w przypadku ząbkowania czy w biegunce podróżnych.

Odwodnienie, spadek ciśnienia, obfita biegunka i bóle brzucha

Veratrum album jest lekiem dodatkowym w przypadku szybkiego pogarszania się stanu ogólnego pacjenta, z nasilającym się odwodnieniem, spadkiem ciśnienia, obfitą biegunką, z kurczowymi bólami brzucha. Stan taki zwykle wymaga hospitalizacji i dożylnego nawadniania.

Nudności, ślinotok

W przypadku nudności i wymiotów można zastosować dwa leki: Ipeca lub Nux vomica. Ipeca jest wskazana, gdy pacjent ma nudności i ślinotok, a po wymiotach nie czuje się lepiej. W badaniu fizykalnym język jest czysty, nieobłożony. W innej sytuacji, gdy wymioty przynoszą ulgę w nudnościach, a w tylnej części języka widać biało-żółty nalot, skuteczny jest lek Nux vomica.

Skurcze i bóle brzucha, wzdęcia

Bóle brzucha można zmniejszyć, stosując homeopatyczne odpowiedniki leków rozkurczowych, czyli Cuprum metallicum, Colocynthis czy China rubra. Cuprum stosowane jest w przypadku skurczowych bólach brzucha, ale też w skurczach łydek czy spastyce oskrzelowej. Colocynthis działa zwłaszcza u pacjenta, który prezentuje następujący obraz: chory trzyma się za brzuch, jest zgięty w pół i prosi o ciepły okład, który przynosi mu ulgę. Z kolei lek China jest najskuteczniejszy, jeśli bólom brzucha towarzyszą wzdęcia całego brzucha i chory odczuwa osłabienie po biegunce. Również utrata sił będącą skutkiem nadmiernego pocenia się – np. w przebiegu gorączki, zbyt obfitej miesiączki lub innej utraty płynów ustrojowych – jest wskazaniem do zastosowania leku China rubra.

Zapalenie żołądka i jelit z dominującą biegunką ustępuje w ciągu kilku dni. Właściwe leczenie, zwłaszcza nawadnianie, dieta oraz stosowanie preparatów objawowych, łagodzi dolegliwości i skraca czas choroby.

Zobacz też:

Tekst: lek. med. Sylwia Michalak

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (13)
/29.05.2018 19:38
moja metoda leczenia biegunki to po prostu stosowanie Debutiru. Biorę dwie tabletki dziennie i mogę się pożegnać z biegunkami. Zostawiam je za sobą bo wreszcie moje jelita pracują dobrze.
/26.10.2017 21:26
Po kuracji antybiotykowej, często mogą zdarzyć się powikłania np. z układem pokarmowym, jak w moim przypadku. Z początku nie wiedziałam co robić, ale znajoma zasugerowała Dicoflor, który rzekomo jej pomógł, i faktycznie u mnie też zadziałał. dicoflor.pl/pl/produkty/dicoflor-60-kapsulkach/#parentHorizontalTab1
/24.06.2016 10:18
Dobry faktyczni eten Jonolit? Rzadko kiedy sięgam po elektrolity ale czasem przy biegunkach to konieczność.Jaki ma smak? Ile kosztuje?
POKAŻ KOMENTARZE (10)