polki.pl
type: channel
link: https://polki.pl
date: 2025-07-24T09:48:25.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Moi bogaci rodzice wydziedziczyli mnie, bo zakochałam się w biedaku. Teraz mam wszystko bez ich łaski”
items: „By uniknąć plotek, skazałam córkę na samotne macierzyństwo. To moja wina, że dziś mogę oglądać ją tylko na cmentarzu”
items: „Mąż uganiał się za kobietami, ale tylko podziwiał ich wdzięki. Tak sądziłam, póki konkretne dowody nie wpadły mi w ręce”
items: „Poruszyłam piekło i niebo, by zostać matką, lecz nic nie pomagało. Dziś wiem, że to był test, który zdałam śpiewająco”
items: „Mąż zrobił ze mnie pośmiewisko, bo obiecał kochance ślub w białej sukience. Do dziś godność zbieram z podłogi”
items: „Spowiadałam się mężowi z zakupów, a paragony recytowałam jak pacierz. Pękłam, gdy rozliczał mnie z każdej pary majtek”
items: „Kuzynka zamieszkała ze mną i poczuła się jak na all inclusive. Miałam dość, więc zasponsorowałam jej zemstę na ostro”

„Moi bogaci rodzice wydziedziczyli mnie, bo zakochałam się w biedaku. Teraz mam wszystko bez ich łaski”
type: item
date: 2025-07-24T09:24:00.000Z
creator: Listy do redakcji
subject: Po godzinach
subject: Wideo
subject: Z życia wzięte
subject: prawdziwe historie
subject: True Stories - wideo - wideo cykl
description: „– Gośka, powtarzam, to nie jest facet dla ciebie! Jaką on przyszłość zagwarantuje? Co ty sobie utrzymanka szukasz? Nie wygłupiaj się! Ten gamoń ściągnie cię na dno. Zamiast na medycynie, skończysz na ulicy! – powiedziała mama”.
encoded: Z Markiem to było jak uderzenie gromu z jasnego nieba. Poznaliśmy się nieopodal mojej uczelni w pobliskim sklepie z owocami. Wyskoczyłam między wykładami, żeby kupić sobie jakąś zdrową przekąskę. Ten sklepik był trochę drogi, ale nie przeszkadzało mi to. Miałam pieniądze, nie musiałam się szczypać. Przekroczyłam drzwi znanego mi sklepu i oniemiałam. Za lada nie było starszej pomarszczonej słodkiej babuni, tylko blondyn o powalającym spojrzeniu. Zakochałam się — Co dla pani? — powiedział grzecznie i rzucił mi swój zniewalający uśmiech. — Eeee... — zawahałam się. — Poproszę bananowe smoothie i 2 te zielone jabłka. — Już się robi — puścił do mnie oko, a ja spaliłam buraka. — Należy się 15 zł. Gdy grzebałam w torebce w poszukiwaniu telefonu, przystojny blondyn nie spuszczał ze mnie wzorku. Czułam, że ciągle się uśmiecha. Aż zaczęłam się peszyć. — Jestem Marek — przerwał niezręczną ciszę. — A ty? Chyba często tu bywasz, może warto się poznać. — Jestem Małgosia, miło mi cię poznać Marku. Wręczając mi zakupy musnął moją dłoń i powiedział: — Może jestem zbyt bezpośredni, ale czy dasz się zaprosić na małą czarną po wykładach? Oczywiście, że się zgodziłam. Byłabym głupia, gdybym odtrąciła takie ciasteczko. Z Markiem wszystko potoczyło się lawinowo. Pierwsza randka, pierwszy pocałunek, pierwsza wspólna noc. Oczywiście nie tego samego dnia. Zakochaliśmy się w sobie po uszy. Nie mogłam oderwać od niego łap. Byłam tak szczęśliwa, że nie potrafię tego opisać. Był mądry, oczytany i bardzo troskliwy Poznawaliśmy się wzajemnie. Marek wyznał, że nie jest mu po drodze z nauką. Co prawda był w liceum, ale z niego wyleciał. Przepisał się do zawodówki o profilu gastronomicznym. Jego marzeniem jest, by założyć restaurację. Świetnie gotował, znał się na tym, o czym mogłam się szybko przekonać. Był mądry, oczytany i bardzo towarzyski. Nie brakowało mu pracowitości. Imponował mi, był znacznie bardziej dojrzały niż moim rówieśnicy. Pewnego dnia, gdy rozmawialiśmy o naszych rodzinach, Marek pos…

szczesliwa-para-0fe457a.png
width: 1200
height: 900

„By uniknąć plotek, skazałam córkę na samotne macierzyństwo. To moja wina, że dziś mogę oglądać ją tylko na cmentarzu”
type: item
date: 2025-01-23T18:30:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Wideo
subject: Z życia wzięte
subject: prawdziwe historie
subject: True Stories - wideo - wideo cykl
description: „Załamała się. Przecież ona jest dopiero w liceum. Nawet matury jeszcze nie zdała. Co ludzie powiedzą, jak małolata do testu podejdzie z brzuchem? I to jeszcze nieślubnym?”.
encoded: Wychowałam się na wsi i po wiejsku przyszło mi myśleć. Unikałam plotek, nie chciałam być na świeczniku. Tak robiła moja babka, tak robiła też moja mamusia. Nie wchodziłam w konflikty, z sąsiadami żyłam w dobrych stosunkach, a do kościoła chadzałam co niedzielę. Żadne problemy nie wychodziły poza drzwi mojego domu, bo panicznie bałam się zostać obgadaną. Pracowałam w urzędzie gminy, więc można powiedzieć, że we wsi uchodziłam za wysoko postawioną osobę. Szanowali mnie. Nikt nie próbowałam zszargać mojego dobrego imienia, plotki się mnie nie trzymały. Być może to właśnie przez to zaczęłam widzieć świat w monochromatycznych barwach. W domu też dobrze nam się układało, dlatego, że władałam twardą ręką. Mąż chodził jak w zegarku, spełniał moje wymogi. Chyba po prostu chciał uniknąć ochrzanu, ale na dobrze nam to wychodziło. Nie powiem, dobrze go wytresowałam, ale czasem brakowało mi męskiego faceta, który da mi poczucie bezpieczeństwa. Wszystko posypało się, gdy córka pewnego wieczoru wróciła zapłakana i wyznała, że podziewa się dziecka. Załamała się. Przecież ona jest dopiero w liceum. Nawet matury jeszcze nie zdała. Co ludzie powiedzą, jak gówniara do testu podejdzie z brzuchem? I to jeszcze nieślubnym? Nie chciałam jej więcej oglądać Nie mogłam narazić rodziny na taki skandal więc.. wyrzuciłam ją z domu. Tak, z zimną krwią kazałam jej się spakować i wynosić. Dziś te słowa nie chcą przejść mi za złe, ale wtedy byłam inną osobą. Złą osobą. Wymyśliłam skrupulatną plotkę, że posłałam swoja ukochaną córeczkę do lepszej szkoły do miasta, żeby robiła karierę. Później ciągnęłam tę ściemę w kierunku studiów, a później nawet i pracy. Wszystkim mówiłam, jaka jestem z niej dumna. Z uszu kurzyło mi się od wymyślania kolejnych niestworzonych bajeczek, byle tylko taki skandal nie ujrzał światła dziennego. Byłam dumna, że tak sprytnie udało mi się z tego wybrnąć. Właśnie wtedy spadł na mnie kolejny cios. Mąż odszedł do innej. Znalazł sobie kochankę. Jednak nie to było najgorsze. Gdyb…

GettyImages-165998075-1194ded.jpg
width: 1640
height: 1230

„By uniknąć plotek, skazałam córkę na samotne macierzyństwo. To moja wina, że dziś mogę oglądać ją tylko na cmentarzu”
type: item
date: 2025-01-23T18:30:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Wideo
subject: Z życia wzięte
subject: prawdziwe historie
subject: True Stories - wideo - wideo cykl
description: „Załamała się. Przecież ona jest dopiero w liceum. Nawet matury jeszcze nie zdała. Co ludzie powiedzą, jak małolata do testu podejdzie z brzuchem? I to jeszcze nieślubnym?”.
encoded: Wychowałam się na wsi i po wiejsku przyszło mi myśleć. Unikałam plotek, nie chciałam być na świeczniku. Tak robiła moja babka, tak robiła też moja mamusia. Nie wchodziłam w konflikty, z sąsiadami żyłam w dobrych stosunkach, a do kościoła chadzałam co niedzielę. Żadne problemy nie wychodziły poza drzwi mojego domu, bo panicznie bałam się zostać obgadaną. Pracowałam w urzędzie gminy, więc można powiedzieć, że we wsi uchodziłam za wysoko postawioną osobę. Szanowali mnie. Nikt nie próbowałam zszargać mojego dobrego imienia, plotki się mnie nie trzymały. Być może to właśnie przez to zaczęłam widzieć świat w monochromatycznych barwach. W domu też dobrze nam się układało, dlatego, że władałam twardą ręką. Mąż chodził jak w zegarku, spełniał moje wymogi. Chyba po prostu chciał uniknąć ochrzanu, ale na dobrze nam to wychodziło. Nie powiem, dobrze go wytresowałam, ale czasem brakowało mi męskiego faceta, który da mi poczucie bezpieczeństwa. Wszystko posypało się, gdy córka pewnego wieczoru wróciła zapłakana i wyznała, że podziewa się dziecka. Załamała się. Przecież ona jest dopiero w liceum. Nawet matury jeszcze nie zdała. Co ludzie powiedzą, jak gówniara do testu podejdzie z brzuchem? I to jeszcze nieślubnym? Nie chciałam jej więcej oglądać Nie mogłam narazić rodziny na taki skandal więc.. wyrzuciłam ją z domu. Tak, z zimną krwią kazałam jej się spakować i wynosić. Dziś te słowa nie chcą przejść mi za złe, ale wtedy byłam inną osobą. Złą osobą. Wymyśliłam skrupulatną plotkę, że posłałam swoja ukochaną córeczkę do lepszej szkoły do miasta, żeby robiła karierę. Później ciągnęłam tę ściemę w kierunku studiów, a później nawet i pracy. Wszystkim mówiłam, jaka jestem z niej dumna. Z uszu kurzyło mi się od wymyślania kolejnych niestworzonych bajeczek, byle tylko taki skandal nie ujrzał światła dziennego. Byłam dumna, że tak sprytnie udało mi się z tego wybrnąć. Właśnie wtedy spadł na mnie kolejny cios. Mąż odszedł do innej. Znalazł sobie kochankę. Jednak nie to było najgorsze. Gdyb…

GettyImages-165998075-6030114.jpg
width: 1640
height: 1230

„Mąż uganiał się za kobietami, ale tylko podziwiał ich wdzięki. Tak sądziłam, póki konkretne dowody nie wpadły mi w ręce”
type: item
date: 2025-01-21T18:30:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Wideo
subject: Z życia wzięte
subject: prawdziwe historie
subject: True Stories - wideo - wideo cykl
description: „Odławiał w tłumie atrakcyjną samiczkę, nawijał jej makaron na uszy i pożerał ze smakiem. Obiecywał Bóg wie co, wmawiał, że jest tą jedyną, a potem leciał zapylać kolejne kwiatki”.
encoded: Michał nigdy nie krył się z tym, że uwielbia uwodzić kobiety, jednak wiedziałam, że nigdy nie posunie się do zdrady. Bardzo się myliłam. Jednak wszystko ma swoją cenę. Wszyscy powtarzali mi jeszcze przed ślubem, że Michał to babiarz. Przestrzegali mnie, że złamie mi serce. Jednak byłam zakochana po uczy i do tego głupiutka i naiwna. Nawet jeszcze przed sama ceremonią rodzice dopytywali, czy jestem tego wszystkiego pewna. Lecz ja postawiłam na swoim. Byłam uparta Byłam pewna swego, nie zamierzałam nikogo słuchać. A szkoda. Trwałam przy swoim przez długie lata i nie pozwoliłam nikomu podważyć mojego zdania. Przetrwałam różne kryzysy w naszym związku, ale nie dałam po sobie poznać. Byłam uparta. Z perspektywy czasu wiem, że to była gra nie warta świeczki. Mimo kłopotów ciągle powtarzałam sobie, że zawsze mogłoby być gorzej. W końcu Michał ani mnie nie bił, ani nie pił za dużo, wtedy jeszcze myślałam, że też mnie nie zdradza. Nie miałam na co narzekać. To, co łamało mi serce to jego późne powroty, albo właściwie ich brak. Michał ciągle znikał na całe noce. Wiedziałam, że to nie ma nic wspólnego z piciem po barach z kolegami, choć z dwojga złego wolałabym tę wersję. Jednak Michał nie pił. Nie chciał iść w ślady matki i ojca, którzy nie wylewali za kołnierz. Wiedziałam, że te jego nocne wyprawy zazwyczaj wiążą się ze spędzaniem czasu w żeńskim towarzystwie. Michał był babiarzem, flirciarzem i bajerantem. Niby nie przekraczał granic, ale wiedziałam, że kobiece wdzięki działają na niego jak magnes. Te jego zachowania doprowadzały mnie do takiej zazdrości, że czasami aż nie mogłam wytrzymać. Właśnie wtedy odpowiadał mi, że przecież nic takiego w sumie nie robi. W końcu nie dotyka, a tylko patrzy i podziwia. Michał miał w zwyczaju urządzać sobie rankingi piękności. Po każdym wypadzie i podziwianiu kobiecych względów, wracał do domu i porównywał mnie do swoich zdobyczy. Nie wiem, ile razy usłyszałam, że nie mam takich długich nóg jak Zośka, a zrobiony biust Marianny genialnie …

GettyImages-1372012977-da2226d.jpg
width: 1845
height: 1384

„Poruszyłam piekło i niebo, by zostać matką, lecz nic nie pomagało. Dziś wiem, że to był test, który zdałam śpiewająco”
type: item
date: 2025-01-20T19:00:01.000Z
subject: Po godzinach
subject: Wideo
subject: Z życia wzięte
subject: prawdziwe historie
subject: True Stories - wideo - wideo cykl
description: „Urocza dziewczyna skradła nasze serca. Od tamtego spotkania widywaliśmy tę kruszynę w dosłownie każdy weekend. Baliśmy się, to fakt, ale nie ukrywam, że już oczami wyobraźni widziałam, jak wybieram kolor ścian w jej nowym pokoiku”.
encoded: Gdy znów zrobiłam test, a on pokazał tylko jedną kreseczkę, coś we mnie pękło. Zalewałam się łzami i zadawałam sobie w kółko te same pytania. Dlaczego? Dlaczego nie jest mi dane bycie mamą? – Jedni wpadają raz za razem, a ja? Jestem gotowa, marzę o tym... – mówiłam do ukochanego. – Spokojnie, może to przez stres. Może musimy trochę odpuścić i błogosławieństwo samo na nas spanie. Jeśli chcesz spać spokojnie, to może najlepiej będzie, jeśli umówisz się do lekarza? – powiedział Marek. Tak zrobiłam. Tydzień czekałam na wyniki. To było 7 dni grozy. Jakbym czekała na wyrok. Jestem zdrowa? – Mam dla pani skrajne informacje. Jedna złą, a jedna dobrą. Niech pani wybierze, od której zacząć – powiedział ginekolog. – Niech pan zacznie od dobrej – odparłam. –Jest pani zdrowa. – To świetnie, ale wciąż nie mogę zajść w ciążę... – No właśnie, to jest ta zła. Jest pani okazem zdrowia i nie wiem, dlaczego nie może pani zajść w ciążę. Szanse są 50/50. Wyszłam z gabinetu z mieszanką emocji. Byłam jednocześnie wkurzona, piekielnie zła na lekarza, ale jednocześnie zadowolona, że jestem zdrowa. Czekaliśmy jeszcze na wyniki badań Marka, liczyłam, że może one coś wyjaśnią. – Miśka, tu jest napisane, że wszystko jest w normie. Nic z tego nie rozumiem – powiedział Marek, odczytując swoje wyniki badań. – Co to są za konowały? Jak mogą nie wiedzieć, dlaczego po takim czasie nie mamy jeszcze dzidziusia! – byłam wściekła. – Spokojnie kochanie, są przecież inne sposoby na bycie rodzicami. Nigdy o tym nie rozmawialiśmy, ale co myślisz o adopcji? – O adopcji? Ja chce mieć swoje dziecko! Chcę być w ciąży, nosić je pod sercem i urodzić! – No ale, co jeśli to się nie uda? – Nie wiem, nigdy o tym nie myślałam w ten sposób. Muszę się zastanowić... Bałam się Mijały kolejne tygodnie, a okres przybywał jak w zegarku. Powoli zaczęłam się oswajać z sytuacją (oczywiście, na ile można się oswoić z taka myślą). W głębi duszy marzyłam o tym, że ciąża przyjdzie niespodziewanie, ale jestem też realistką. Kwestia ad…

GettyImages-2188511869-7dd5912.jpg
width: 1557
height: 1168

„Mąż zrobił ze mnie pośmiewisko, bo obiecał kochance ślub w białej sukience. Do dziś godność zbieram z podłogi”
type: item
date: 2025-01-20T18:30:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Wideo
subject: Z życia wzięte
subject: prawdziwe historie
subject: True Stories - wideo - wideo cykl
description: „Starałam się przejść przez nie z podniesioną głową, ale nie dawałam rady. To było zbyt bolesne. Kamil odszedł do innej, lepszej, piękniejszej”.
encoded: Gdy myślę o naszym małżeństwie to kiedyś sądziłam, że jest ono jak z bajki. Niestety to była tylko iluzja. Poznaliśmy się na studiach, a właściwie na juwenaliach. Przystojny student matematyki zawrócił mi w głowie. Połączyła nas jakaś niewidzialna więź. Te piękne brązowe oczy roztopiły moje serce. Czułam, że to ten jedyny. Po 4 latach randkowania ukochany w końcu uklęknął, a ja oczywiście przyjęłam pierścionek. To miał być piękny początek naszej przygody. Ślubowaliśmy sobie uczciwość małżeńską i wspólne życie w zdrowiu i w chorobie. Niestety los chciał inaczej Przez pewien czas moja bajka stawała się coraz bardziej realna. Kupiliśmy mieszkanie, urządziliśmy je po swojemu, nie narzekaliśmy na finanse. Nieźle zarabialiśmy. Wydawać by się mogło, że wszystko idzie idealnie. Szczęście nie trwa wiecznie, niestety. Wszystko zaczęło się o dziwnego zachowania Kamila. Coraz częściej przesiadywał w pracy po godzinach, nie miał na nic nastroju, jakby wiecznie był nadąsany. Zaczęłam zastanawiać się, czy może to ja coś zrobiłam nie tak. Nie rozmawialiśmy już tak, jak wcześniej. Kiedyś każdy problem omawialiśmy wspólnie, dziś każdy raził sobie z nimi osobno i w ciszy. Pewnego cichego wieczoru coś we mnie pękło: – Słuchaj Kamil, ja dłużej tak nie mogę. Co się z nami dzieje? Ta cisza mnie wykańcza... – Nie wiem, co mam ci powiedzieć. Nie chce mi się o tym myśleć. Wstał i wyszedł z pokoju. Zostawił mnie samą z mnóstwem pytań bez odpowiedzi. Nie odpuściłam. Męczyłam go tak długo, aż w końcu pękł i wyznał: – Kaśka, ja mam dość. Odchodzę. Chcę rozwodu... Kościelnego – te ostatnie słowa były jak cios prosto w serce. Kościelnego? Niby jakim cudem? Odchodzi? Już mnie nie kocha? Te i inne miliony pytań kłębiły mi się w głowie. Pękło mi serce, a łzy napłynęły do oczu. Czy przegapiłam moment, w którym mogłam to wszystko zatrzymać? Gdzie popełniłam błąd?! Kolejne dni, tygodnie, miesiące były jak wyjęte z najgorszego koszmaru. Starałam się przejść przez nie z podniesioną głową, ale nie dawałam …

GettyImages-2178540820-b283070.jpg
width: 2880
height: 2160

„Mąż zrobił ze mnie pośmiewisko, bo obiecał kochance ślub w białej sukience. Do dziś godność zbieram z podłogi”
type: item
date: 2025-01-20T18:30:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Wideo
subject: Z życia wzięte
subject: prawdziwe historie
subject: True Stories - wideo - wideo cykl
description: „Starałam się przejść przez nie z podniesioną głową, ale nie dawałam rady. To było zbyt bolesne. Kamil odszedł do innej, lepszej, piękniejszej”.
encoded: Gdy myślę o naszym małżeństwie to kiedyś sądziłam, że jest ono jak z bajki. Niestety to była tylko iluzja. Poznaliśmy się na studiach, a właściwie na juwenaliach. Przystojny student matematyki zawrócił mi w głowie. Połączyła nas jakaś niewidzialna więź. Te piękne brązowe oczy roztopiły moje serce. Czułam, że to ten jedyny. Po 4 latach randkowania ukochany w końcu uklęknął, a ja oczywiście przyjęłam pierścionek. To miał być piękny początek naszej przygody. Ślubowaliśmy sobie uczciwość małżeńską i wspólne życie w zdrowiu i w chorobie. Niestety los chciał inaczej Przez pewien czas moja bajka stawała się coraz bardziej realna. Kupiliśmy mieszkanie, urządziliśmy je po swojemu, nie narzekaliśmy na finanse. Nieźle zarabialiśmy. Wydawać by się mogło, że wszystko idzie idealnie. Szczęście nie trwa wiecznie, niestety. Wszystko zaczęło się o dziwnego zachowania Kamila. Coraz częściej przesiadywał w pracy po godzinach, nie miał na nic nastroju, jakby wiecznie był nadąsany. Zaczęłam zastanawiać się, czy może to ja coś zrobiłam nie tak. Nie rozmawialiśmy już tak, jak wcześniej. Kiedyś każdy problem omawialiśmy wspólnie, dziś każdy raził sobie z nimi osobno i w ciszy. Pewnego cichego wieczoru coś we mnie pękło: – Słuchaj Kamil, ja dłużej tak nie mogę. Co się z nami dzieje? Ta cisza mnie wykańcza... – Nie wiem, co mam ci powiedzieć. Nie chce mi się o tym myśleć. Wstał i wyszedł z pokoju. Zostawił mnie samą z mnóstwem pytań bez odpowiedzi. Nie odpuściłam. Męczyłam go tak długo, aż w końcu pękł i wyznał: – Kaśka, ja mam dość. Odchodzę. Chcę rozwodu... Kościelnego – te ostatnie słowa były jak cios prosto w serce. Kościelnego? Niby jakim cudem? Odchodzi? Już mnie nie kocha? Te i inne miliony pytań kłębiły mi się w głowie. Pękło mi serce, a łzy napłynęły do oczu. Czy przegapiłam moment, w którym mogłam to wszystko zatrzymać? Gdzie popełniłam błąd?! Kolejne dni, tygodnie, miesiące były jak wyjęte z najgorszego koszmaru. Starałam się przejść przez nie z podniesioną głową, ale nie dawałam …

GettyImages-2178540820-ef63a56.jpg
width: 2880
height: 2160

„Spowiadałam się mężowi z zakupów, a paragony recytowałam jak pacierz. Pękłam, gdy rozliczał mnie z każdej pary majtek”
type: item
date: 2024-12-02T19:00:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Wideo
subject: Z życia wzięte
subject: prawdziwe historie
subject: True Stories - wideo - wideo cykl
description: „Byłam zamknięta w swojej własnej klatce. Co gorsza – sama się do niej zapędziłam. Coraz częściej słyszałam, że jestem bezużyteczna, a kiedy poruszałam temat powrotu do pracy, kpił ze mnie”.
encoded: Przyjaciółki piały z zachwytów, gdy patrzyły na mojego męża. Były pod wrażeniem, jak wspaniałym mężczyzną jest Mariusz. Cóż, znały tylko jedną stronę medalu. Bliscy ciągle rozpływali się nad tym, jak bajkowe mam życie u jego boku, jednak rzeczywistość była daleka od bajki, no, chyba że baśnią nazywamy życie w złotej klatce z mężem tyranem. Wystarczyło, że przekroczyliśmy próg, a za zamkniętymi drzwiami mąż zrzucał maskę ideału i przybierał swoją ulubioną – zimnego drania. Jednak zacznijmy od początku… Mariusz to na pierwszy rzut (w sumie na drugi też) bardzo przystojny mężczyzna. Zarysowana szczęka, zdrowe, błyszczące włosy, zadbany uśmiech, zawsze pięknie pachnący drogimi perfumami. Ciepło, elegancja i urok aż od niego biły. To niesamowite, jak ktoś taki, może tak bardzo się zmienić w domu. Początkowo jego ciągłą kontrolę odbierałam jako przejaw troski. Martwił się, że nie lubię swojej pracy, więc zaproponował, żebym zajęła się domem, a on przejmie na siebie zarabianie. Dał mi dostęp do konta, powiedział, że mogę wydawać, na co chcę. W końcu jego pieniądze, to moje pieniądze. Nawet się wtedy nie zastanowiłam. Nie lubiłam swojej pracy, mało zarabiałam. Właściwie, cieszyłam się z takiego obrotu sytuacji. To właśnie od tego się zaczęło Małe gesty sprawiały, że mąż wprawiał mnie w dyskomfort. Niby się troszczył i dbał, ale jednocześnie sprawdzał i monitorował mnie. Rozliczał z zakupów, sprawdzał, po co kupiłam dana rzecz. Nie chodziło tu tylko o kasę na zakupy spożywcze. Mariusz sprawdzał dokładnie nawet to, co kupiłam dla siebie. Rozliczał mnie z każdej kupionej pary majtek. Pamiętam ten dzień dokładnie. Dzień, w którym klapki zaczęły spadać mi z oczu. Zaczęło się od niewinnego wypadu do knajpy z koleżankami. Nic nadzwyczajnego. Nagle dostałam telefon. – Cześć, musisz szybko wrócić do domu. Natychmiast – wrzasnął mój mąż Bałam się, że coś się stało, więc przeprosiłam koleżanki i wróciłam. Gdy tylko przekroczyłam próg domu, zauważyłam, że wszystko jest na miejscu, a mą…

GettyImages-1317904862-58b8e70.jpg
width: 5168
height: 3876

„Spowiadałam się mężowi z zakupów, a paragony recytowałam jak pacierz. Pękłam, gdy rozliczał mnie z każdej pary majtek”
type: item
date: 2024-12-02T19:00:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Wideo
subject: Z życia wzięte
subject: prawdziwe historie
subject: True Stories - wideo - wideo cykl
description: „Byłam zamknięta w swojej własnej klatce. Co gorsza – sama się do niej zapędziłam. Coraz częściej słyszałam, że jestem bezużyteczna, a kiedy poruszałam temat powrotu do pracy, kpił ze mnie”.
encoded: Przyjaciółki piały z zachwytów, gdy patrzyły na mojego męża. Były pod wrażeniem, jak wspaniałym mężczyzną jest Mariusz. Cóż, znały tylko jedną stronę medalu. Bliscy ciągle rozpływali się nad tym, jak bajkowe mam życie u jego boku, jednak rzeczywistość była daleka od bajki, no, chyba że baśnią nazywamy życie w złotej klatce z mężem tyranem. Wystarczyło, że przekroczyliśmy próg, a za zamkniętymi drzwiami mąż zrzucał maskę ideału i przybierał swoją ulubioną – zimnego drania. Jednak zacznijmy od początku… Mariusz to na pierwszy rzut (w sumie na drugi też) bardzo przystojny mężczyzna. Zarysowana szczęka, zdrowe, błyszczące włosy, zadbany uśmiech, zawsze pięknie pachnący drogimi perfumami. Ciepło, elegancja i urok aż od niego biły. To niesamowite, jak ktoś taki, może tak bardzo się zmienić w domu. Początkowo jego ciągłą kontrolę odbierałam jako przejaw troski. Martwił się, że nie lubię swojej pracy, więc zaproponował, żebym zajęła się domem, a on przejmie na siebie zarabianie. Dał mi dostęp do konta, powiedział, że mogę wydawać, na co chcę. W końcu jego pieniądze, to moje pieniądze. Nawet się wtedy nie zastanowiłam. Nie lubiłam swojej pracy, mało zarabiałam. Właściwie, cieszyłam się z takiego obrotu sytuacji. To właśnie od tego się zaczęło Małe gesty sprawiały, że mąż wprawiał mnie w dyskomfort. Niby się troszczył i dbał, ale jednocześnie sprawdzał i monitorował mnie. Rozliczał z zakupów, sprawdzał, po co kupiłam dana rzecz. Nie chodziło tu tylko o kasę na zakupy spożywcze. Mariusz sprawdzał dokładnie nawet to, co kupiłam dla siebie. Rozliczał mnie z każdej kupionej pary majtek. Pamiętam ten dzień dokładnie. Dzień, w którym klapki zaczęły spadać mi z oczu. Zaczęło się od niewinnego wypadu do knajpy z koleżankami. Nic nadzwyczajnego. Nagle dostałam telefon. – Cześć, musisz szybko wrócić do domu. Natychmiast – wrzasnął mój mąż Bałam się, że coś się stało, więc przeprosiłam koleżanki i wróciłam. Gdy tylko przekroczyłam próg domu, zauważyłam, że wszystko jest na miejscu, a mą…

GettyImages-1317904862-fb27529.jpg
width: 5168
height: 3876

„Kuzynka zamieszkała ze mną i poczuła się jak na all inclusive. Miałam dość, więc zasponsorowałam jej zemstę na ostro”
type: item
date: 2024-12-02T18:30:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Wideo
subject: Z życia wzięte
subject: prawdziwe historie
subject: True Stories - wideo - wideo cykl
description: „Słyszałam tylko, jak Marysia za ścianą wykrzykuje coś do swojego chłopaka, płacze, rzuca rzeczami. Sprawiało mi to niemało satysfakcję, że w końcu to ja wyprowadziłam ją z równowagi”.
encoded: Pochodzę ze wsi. To żaden wstyd, nigdy przez to nie czułam się gorsza. Jednak coś zawsze podpowiadało mi, że moje życie będzie znacznie lepsze z daleka od niewielkiej wioski. Chciałam robić karierę w mieście. To wielki świat mnie interesował i przyciągał do siebie. Dlatego właśnie, gdy tylko zdałam maturę, wyjechałam do większego miasta. Moi rodzice nie byli zbytnio bogaci, dlatego od początku wiedziałam, że muszę sobie poradzić sama. Nie mogłam pozwolić sobie na studia stacjonarne, bo musiałam zarobić na swoje utrzymanie. Poszłam na zaoczne, a w tygodniu dorabiałam sobie w restauracji lub w markecie. Było ciężko, to fakt, ale byłam dumna z siebie i wdzięczna, że mogę spełniać marzenia. Oczywiście nie miałam swojego mieszkania, a wynajmowałam dwupokojowe lokum z koleżanką z roku. Całkiem dobrze się dogadywaliśmy, wspólnie pilnowałyśmy porządku, nie wchodziłyśmy sobie w drogę, żyło nam się całkiem miło. Jednak życie bywa przewrotne, także w moim przypadku. Właśnie miałam zaczynać drugi rok studiów, gdy koleżanka oznajmiła mi, że wynosi się z naszego mieszkania, bo chce zamieszkać ze swoim chłopakiem. Muszę przyznać, że wpadłam w nie małą panikę. Cieszyłam się jej szczęściem, ale musiałam patrzeć na swój własny tyłek. Nie zarabiałam w końcu na tyle dużo, żeby pozwolić sobie na samodzielne mieszkanie w dużym mieście. Właśnie wtedy doświadczyłam prawdziwego cudu. Oczywiście rozmawiałam z mamą o swoich problemach i obawach, ale nie sądziłam, że wykorzysta swoje znajomości do tego, żeby mi pomóc. Tak właśnie pocztą pantoflową moja daleka ciotka dowiedziała się, że szukam lokatorki, a tak się składa, że jej młodsza córka właśnie rozpoczyna studia. – Cześć Kasiu. To ja ciocia Zosia. Słuchaj, nie będę owijała w bawełnę. Marysia szuka mieszkania, a twoja mama powiedziała mi, że ty szukasz lokatorki. Co ty na to, żebyś przygarnęła ją do siebie? – Cześć ciociu, to wspaniała wiadomość, że Marysia dostała się na studia. Tak, to prawda, szukam lokatorki. No jasne, Myślisz, że się …

GettyImages-1415833281-77adfc1.jpg
width: 1607
height: 1205