„W dniu ślubu nakryłam narzeczonego na brudnych zabawach. Wesele się odbyło, ale bez tego bajeranta”
„Hotel był oddalony o dziesięć minut drogi. Stałam przed drzwiami pokoju 209 z bijącym sercem i żołądkiem ściśniętym ze strachu. Zanim zdążyłam zapukać, usłyszałam śmiech. Kobiecy śmiech. Drzwi nie były domknięte. Popchnęłam je lekko i zajrzałam do środka”.
Nie byłam dziewczyną, która marzyła o białej sukni i weselu z bajki, ale kiedy Kamil mi się oświadczył, coś się zmieniło. Pomyślałam, że może to właśnie z nim zbuduję stabilne życie – spokojne, przewidywalne, nasze. Przez wiele miesięcy przygotowywaliśmy ślub z dbałością o każdy szczegół. To miał być nasz dzień – wyjątkowy, wzruszający, pełen radości. Tyle że wszystko poszło nie tak. A właściwie – on poszedł nie tam, dokąd powinien. I choć próbowałam udawać przed światem, że wszystko było w porządku, prawda wyszła na jaw szybciej, niż sądziłam. Towarzyszył mi niepokój Nie zapomnę tego dnia, kiedy z mamą i siostrą poszłam na ostatnią przymiarkę sukni. W salonie unosił się zapach świeżych kwiatów i lakieru do włosów, a ekspedientki uśmiechały się z przesadną serdecznością. Patrzyłam w lustro, poprawiając ramiączko sukni, i czułam... pustkę. Niby było pięknie – koronkowy dekolt, delikatny tren, wszystko jak z katalogu – ale coś było nie tak. – Pięknie wyglądasz, naprawdę – powiedziała siostra, ściskając mnie za rękę. – Kamil nie będzie mógł oderwać od ciebie wzroku. Uśmiechnęłam się, ale w środku poczułam dziwne ukłucie. Bo ostatnio Kamil patrzył na mnie jakby rzadziej. W zasadzie, odkąd jego szefowa awansowała go na kierownika, był coraz bardziej nieobecny. Wieczory spędzał z nosem w laptopie albo nie odbierał telefonu, tłumacząc się „służbowymi sprawami”. – Wszystko okej? – zapytała mama, patrząc na mnie uważnie. – Tak, chyba po prostu dopada mnie stres przedślubny – odpowiedziałam, zbyt szybko. Chciałam wierzyć, że to tylko chwilowe. Że może ślub to po prostu za duża rzecz i oboje nie radzimy sobie z presją. Ale kiedy następnego dnia Kamil znowu przełożył kolację z moimi rodzicami, poczułam coś niepokojącego. Bo to nie był pierwszy raz. A jego wymówka – „zostaję dłużej w pracy” – brzmiała już zbyt znajomo i zbyt wygodnie. Serce mi zamarło Noc przed ślubem spędziłam w pokoju hotelowym z widokiem na jezioro. Teoretycznie miał to być moment relaksu – siostra zaproponowała maseczki, lampkę wina, głupie filmy. Wszystko po to, żebym choć na chwilę zapomniała o stresie. Ale ja nie mogłam przestać patrzeć na telefon. Kamil obiecał, że zadzwoni jeszcze wieczorem. Nie zadzwonił. – Może zasnął? – próbowała mnie uspokajać siostra. – Jutro wielki dzień, pewnie też się denerwuje. Skinęłam głową, ale wiedziałam, że to nie to. Nie spałam prawie całą noc. Leżałam w łóżku i liczyłam każdą minutę, wpatrując się w ekran telefonu. O drugiej w nocy wysłałam mu wiadomość: „Wszystko w porządku?” Odpowiedzi nie było. Przez myśl przeszło mi, żeby do niego pojechać, ale to byłoby szalone, prawda? Poza tym nie chciałam robić sceny na kilka godzin przed ceremonią. Może naprawdę zasnął. Może po prostu... zapomniał? O szóstej rano wstałam z podkrążonymi oczami. Zeszłam do hotelowej kawiarni i wypiłam czarną kawę w milczeniu. Telefon wciąż milczał. Wtedy zobaczyłam powiadomienie – wiadomość od nieznanego numeru. Treść była krótka i aż zanadto wymowna: „Uważaj na swojego narzeczonego. Nie wszystko jest tak, jak myślisz”. Poczułam, jak robi mi się słabo. Serce zaczęło bić szybciej, dłonie zrobiły się lodowate. Patrzyłam na ekran, jakby miał za chwilę sam udzielić mi odpowiedzi. Ale odpowiedzi nie było. Nie chciałam w to wierzyć Nie miałam pojęcia, co zrobić z tą wiadomością. Najpierw pomyślałam, że to jakiś złośliwy żart. Ale im dłużej się nad tym zastanawiałam, tym bardziej czułam, że coś się nie zgadza. Kamil nie odezwał się do rana, a ceremonia miała się odbyć za kilka godzin. Wciąż miałam nadzieję, że zaraz zadzwoni, że wszystko się wyjaśni. W końcu telefon zadzwonił, ale na ekranie wyświetlił się nieznany numer. – Halo? – odebrałam, ledwo powstrzymując drżenie głosu. – Jeśli naprawdę chcesz wiedzieć, co się dzieje z twoim przyszłym mężem, zajrzyj do hotelu przy parku, pokój 209 – powiedział kobiecy głos, zimny, spokojny. – Potem sama zdecydujesz, czy chcesz za niego wychodzić. – Kim jesteś? Rozłączyła się. Zacisnęłam pięści. W tamtej chwili miałam ochotę rzucić telefonem o ścianę, ale nie zrobiłam tego. Zamiast tego założyłam płaszcz, zeszłam na dół i zamówiłam taksówkę. Powiedziałam siostrze, że muszę jeszcze coś załatwić, nie wchodząc w szczegóły. Hotel był oddalony o dziesięć minut drogi. Stałam przed drzwiami pokoju 209 z bijącym sercem i żołądkiem ściśniętym ze strachu. Zanim zdążyłam zapukać, usłyszałam śmiech. Kobiecy śmiech. Drzwi nie były domknięte. Popchnęłam je lekko i zajrzałam do środka. Kamil siedział na łóżku bez koszuli. Obok niego była brunetka w jedwabnym szlafroku. Nie znałam jej. – Co ty tu robisz?! – zawołał, jakbym to ja była intruzem. Nie odpowiedziałam. Po prostu wyszłam. Słowa ugrzęzły mi w gardle Wróciłam do hotelu jak w transie. W środku wszystko się we mnie gotowało, ale na zewnątrz zachowywałam pozory. Nie powiedziałam nic siostrze, nie powiedziałam nic mamie. Pomogły mi włożyć suknię, zrobiły mi makijaż, wygładzały włosy i suknię, jakby nic się nie stało. A ja milczałam. Bo nie wiedziałam, co powiedzieć. Może wciąż łudziłam się, że to się nie wydarzyło. Że ten obraz Kamila z inną był jakimś wytworem mojej wyobraźni. O jedenastej stałam już przed kościołem. Tłum gości, dekoracje, fotograf – wszystko dopięte na ostatni guzik. Widziałam, jak Kamil wchodzi do zakrystii, ubrany w elegancki garnitur. Nawet mnie nie szukał wzrokiem. Jakby nic się nie stało. Jakby ten poranek w ogóle nie miał miejsca. Nie rozmawialiśmy, nie było czasu. Organista zaczął grać, a ja ruszyłam do ołtarza. Kroki stawiałam automatycznie, trzymając ojca pod ramię. Gdy stanęliśmy naprzeciw siebie, Kamil spojrzał na mnie z takim samym uśmiechem jak zawsze – trochę ironicznie, trochę z wyższością. Chwycił moją dłoń i zaczął mówić słowa przysięgi. – Biorę ciebie, Klaro, za żonę i ślubuję ci miłość, wierność... Przy słowie „wierność” odchrząknął lekko. Ja nie odwróciłam wzroku. Gdy przyszła moja kolej, nie powiedziałam nic. Cisza przedłużała się z każdą sekundą, aż w końcu ksiądz pochylił się i zapytał: – Pani Klaro, czy pani chce... – Nie – przerwałam. – Nie chcę. Świętowałam nowy początek Po tym, jak powiedziałam „nie”, w kościele zapanowała cisza, jakiej nigdy wcześniej nie słyszałam. Nawet organista przestał grać. Kamil patrzył na mnie z niedowierzaniem, jakby dopiero teraz dotarło do niego, że naprawdę nie zamierzam zostać jego żoną. Mama miała łzy w oczach, tata zacisnął usta, a siostra, choć zszokowana, skinęła głową – jakby mówiła: „zrobiłaś dobrze”. Nie czekałam na komentarze, nie tłumaczyłam się. Wyszłam z kościoła i wsiadłam do pierwszej taksówki. Pojechałam do domu, do naszego wspólnego mieszkania, którego nie zdążyliśmy jeszcze podzielić. Spakowałam walizkę. A potem... poszłam na własne wesele. Nie, to nie był impuls. Zanim wyszłam z kościoła, poprosiłam siostrę, żeby nie odwoływała przyjęcia. Powiedziałam jej, że to nie będzie już wesele, tylko spotkanie z rodziną i przyjaciółmi. Miałam ochotę zobaczyć się z tymi, którzy przyjechali z daleka. Miałam ochotę wypić za to, że nie popełniłam największego błędu mojego życia. Gdy weszłam na salę, ludzie zamilkli. Ale po chwili ktoś zaczął bić brawo. Potem jeszcze jedna osoba. I jeszcze. Nie wszyscy rozumieli, ale wielu wiedziało więcej, niż się spodziewałam. A potem poprosiłam o mikrofon. – Dziękuję wam, że przyszliście. Naprawdę. Nie będzie dzisiaj ślubu, ale nie będzie też dramatów. Będzie za to nowy początek. Mój – powiedziałam, wznosząc kieliszek. Niektórzy wciąż patrzyli zszokowani. Ale ja czułam ulgę. Pierwszy raz od dawna. Zostawiłam to za sobą Minęły trzy miesiące od dnia, który miał być najpiękniejszy w moim życiu. Nie był. Ale był przełomowy. Przez pierwsze tygodnie unikałam ludzi, wyłączyłam media społecznościowe, nie chciałam słyszeć ani widzieć niczego, co przypominałoby mi o tym, co się wydarzyło. Kamil próbował się ze mną kontaktować, najpierw z wyrzutami, potem z przeprosinami. Nie odpowiadałam. Co miałam mu powiedzieć? Że wszystko widziałam? Że słyszałam jej śmiech? Że pamiętam wyraz jego twarzy, kiedy mnie zobaczył? To nie była złość. To było rozczarowanie. I świadomość, że byłam gotowa oddać życie komuś, kto nawet nie próbował tego docenić. Zaczęłam od nowa. Wynajęłam małe mieszkanie na drugim końcu miasta. Wróciłam do pracy, zapisałam się na jogę, zaczęłam spotykać z przyjaciółkami. Czasem opowiadały o ślubach, dzieciach, domach z ogródkiem. Słuchałam i się uśmiechałam. Bo ja już nie zazdrościłam. Zrozumiałam, że nie potrzebuję męża, żeby być szczęśliwa. Potrzebuję siebie. Dzień ślubu zapamiętam na zawsze – nie dlatego, że był piękny, ale dlatego, że w końcu posłuchałam siebie. I choć zrobiłabym wszystko, by o nim zapomnieć, wiem, że był mi potrzebny. Byłam o krok od tego, by oddać swoje życie komuś, kto mnie zdradzał. Ale w porę się opamiętałam. I teraz idę dalej. Klara, 31 lat Historie są inspirowane prawdziwym życiem. Nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń ani osób, a wszelkie podobieństwa są całkowicie przypadkowe. Czytaj także: „Wiedziałam, że sernik od teściowej to była tylko przykrywka. Zwęszyłam jej plan, bo jędza nie ma w sobie krzty dobroci” „Mąż wyjechał na integrację do Karpacza. Od razu zwęszyłam przekręt i zabawiłam się w prywatnego detektywa” „Mąż nie nadawał się na partnera, za to jego ojciec znał się na rzeczy. Słono zapłaciłam za chwilę zapomnienia”
Childs Farm Oat Derma: owies, który przywraca spokój skórze
Wrażliwa skóra to temat dobrze znany nie tylko rodzicom, lecz także dorosłym. Często to nie kwestia złej pielęgnacji, a braku odpowiednich kosmetyków, które naprawdę rozumieją potrzeby wymagającej skóry. Marka Childs Farm z linią OatDerma udowadnia, że skuteczność może iść w parze z delikatnością — tak, jak w tej historii.
Była sobie skóra. Wrażliwa. Czasem sucha. Czasem swędząca. Czasem, jak każdy z nas, obrażona na cały świat. Wystarczyła zmiana temperatury, zimniejsze powietrze, szorstki ręcznik, zimowy sweterek pod który nic się nie założyło, żeby skóra znowu zaczęła protestować. Brzmi znajomo? Tak wygląda codzienność wielu dzieci, ale też my, jako dorośli, znamy to świetnie. Bo wrażliwość skóry nie ma wieku. Delikatność, której można zaufać – marka stworzona z myślą o wrażliwej skórze Childs Farm to brytyjska marka, która zdobywa zaufanie rodziców. Filozofia marki opiera się o tworzenie maksymalnie łagodnych, bezpiecznych i skutecznych kosmetyków – odpowiednich już od pierwszych dni życia. To nie tylko kosmetyki oczyszczające, ale również domowy pomocnik każdego rodzica – pomagający przywrócić równowagę skóry naszych pociech. Linią, która pomaga w tej codziennej walce jest OatDerma – oparta na kojących właściwościach owsa. Produkty przeznaczone są do skóry wrażliwej, suchej, swędzącej, atopowej czy skłonnej do egzemy. W Polsce produkty te dostępne są w drogeriach sieci Rossmann, co sprawiło, że coraz więcej osób sięga po nie jako alternatywę dla dermokosmetyków. Butelki bez krzykliwych etykiet. Proste. Spokojne. Jakby same chciały powiedzieć: „Hej, jesteśmy tutaj po to, żeby pomóc!”. Bez fajerwerków, bez krzyku, czy zapachów, które mogą podrażniać skórę. Linia ma swojego własnego super bohatera: owies, który od wieków koił, regenerował i otulał skórę jak miękki koc. Oat Derma – owies w roli głównej Owies to składnik o niezwykłym potencjale pielęgnacyjnym. Znany z działania łagodzącego, kojącego, regenerującego i nawilżającego, sprawdza się szczególnie dobrze u osób z suchą lub podrażnioną skórą. Nic więc dziwnego, że stał się fundamentem linii OatDerma. To, co wyróżnia te produkty, to: mączka owsiana i olej z owsa – działają jak kojący kompres, wygładzają, łagodzą zaczerwienienia, zmniejszają uczucie ściągnięcia delikatne, bezzapachowe formuły – minimalizują ryzyko alergii i podrażnień odpowiednio dobrane emolienty – wspierają odbudowę naturalnej bariery hydrolipidowej Linia została opracowana tak, aby być odpowiednią zarówno dla niemowląt i dzieci, jak i dorosłych, z wyjątkowo wymagającą skórą. OatDerma – linia, która udowadnia, że prawdziwa pielęgnacja wrażliwej skóry zaczyna się od kojącego owsa Kiedy produkty Oat Derma trafiły po raz pierwszy do łazienki pewnej Mamy, właściwie nie oczekiwała wiele. Jej synek od miesięcy zmagał się z suchą skórą. Zmieniali kosmetyki, kremy, wszystko. Jedne działały chwilę, inne wcale. Te widziała na półce w Rossmanie, więc postanowiła spróbować. Tego wieczoru była już zmęczona. Po prostu, przypomniała sobie, że zostawiła kupione kosmetyki w torbie w przedpokoju. Młody był już wykąpany, więc wzięła tubkę balsamu, wycisnęła i zaczęła smarować. To co ją zaskoczyło to konsystencja – lekka, kremowa. Później – to jak szybko się wchłonął. Aż wreszcie.. to, że Młody nie protestował, czuł ulgę skóry. Jakby ktoś położył na nim niewidoczny opatrunek. Następnego wieczoru postanowiła spróbować płynu do kąpieli. Był delikatny. Emolientowy. Nie pienił się jak inne kolorowe kosmetyki, które zastawiały wannę i półki. Zostawiał na skórze miękką warstwę, która zdawała się mówić: Nie martw się, nie dam ci wyschnąć. Po wyjściu z wanny, maluch nie płakał. Nie skarżył się, nie drapał całego ciała. Po prostu… czekał na balsam. Jakby jego skóra pierwszy raz od dawna zdawała się cieszyć z wieczornej kąpieli. I tak w domu pojawił się „zestaw Młodego”: balsam do ciała, płyn do kąpieli, żel pod prysznic i krem do twarzy. Krem który idealnie wpisywał się w poranny rytuał… nie tylko dla synka ale również i dla Mamy. Bo kto powiedział, że tylko Młody może mieć prawo do kojącego owsa? Poczuła ulgę, przy takiej aurze jaką mamy zimą. Policzki mniej czerwone, skóra – szczęśliwa. Takich historii znamy już wiele: Rodziców, którzy szukali ratunku dla skóry swoich pociech. Tych samych rodziców, którzy postanowili spróbować też produkty, które kupili dzieciom… i przekonali się na własnej skórze. W końcu dzieci – które mogły spokojnie zasnąć, bez drapania, swędzenia czy podrażnień. Wszystkich ich łączy jedno: OatDerma od Childs Farm z Rossmanna. Nie dlatego, że to modna marka. Nie dlatego, że „wszyscy to kupują”. Dlatego, że skóra – nawet ta najbardziej wymagająca – odpowiedziała: „Dziękuję”. Morał? Czasem mało krzyku z opakowań produktów robi najlepszą różnicę. Bo OatDerma nie krzyczy z opakowań. Nie błyszczy, nie udaje luksusu. Jest jak delikatna woda, w świecie pełnym bodźców. Bo dobra pielęgnacja nie musi być głośna. Powinna być skuteczna. Materiał promocyjny marki OatDerma
„Na mikołajki mąż miał gest. Kochanka musiała być grzeczna, bo dostanie od niego luksusowe perfumy i biżuterię za 500 zł”
„Na paragonie widniały nie moje perfumy, nie moja biżuteria i nie mój bukiet. Jeszcze tego samego wieczoru, z drżącymi rękoma, usiadłam do komputera i zalogowałam się do historii konta. Coś kazało mi sprawdzić, potwierdzić, upewnić się. I to był początek”.
Codzienność… kiedyś to słowo brzmiało dla mnie niemal kojąco. Praca, dom, wieczorna kolacja z Markiem, nasze seriale, jego herbata malinowa, moje kakao. Zwykłe rytuały, które miały w sobie coś uspokajającego — jakby nic złego nie mogło się wcisnąć w te poukładane ramy. Mówiłam sobie, że to stabilizacja, że właśnie tego chcę… ale od jakiegoś czasu ta rutyna zaczęła mi ciążyć. A może po prostu zaczęłam dostrzegać, jak bardzo jesteśmy w niej osobno. To mnie zabolało Od miesięcy Marek był „obok”. Niby siedział przy stole, niby jadł, niby słuchał… ale czułam, jakby odpływał gdzieś daleko. Patrzył w telefon, wzdychał bez powodu, odpowiadał półsłówkami. „Tak”. „Zaraz”. „Nie wiem”. Jakbym mieszkała ze współlokatorem. Starałam się. Naprawdę się starałam. Gotowałam mu ulubione spaghetti z parmezanem, próbowałam zagadywać o pracy, o kolegach, o jego projektach. Uśmiechałam się, choć czasem miałam ochotę wstrząsnąć nim i krzyknąć: „Gdzie jesteś, Marek? Bo tu cię nie ma!”. A potem przyszły Mikołajki. – To dla ciebie – powiedział, wręczając mi skromną paczkę. W środku była książka kucharska i czekolada. Uśmiechnęłam się odruchowo. – Super, dziękuję… – powiedziałam, choć coś wtedy już mnie ukłuło. Dawniej Marek potrafił się postarać – bilety, kolacje, niespodzianki. Teraz… książka i czekolada. Bez emocji, bez spojrzenia, bez ciepła. – Fajnie, że ci się podoba – rzucił, już bardziej do ekranu telefonu niż do mnie. Kilka dni później sprzątałam przedpokój. Odkładałam zimowe buty, przeglądałam kieszenie kurtek. I wtedy wypadł z nich paragon. Zwykły, biały świstek papieru. Ale widniały na nim słowa, które były jak nóż w plecy: „Perfumy — 249 zł. Bransoletka — 179 zł. Kwiaty — 99 zł.”. Nie moje perfumy, nie moja biżuteria i nie mój bukiet. Stałam tak w przedpokoju, trzymając ten paragon jak dowód zbrodni. „Dla kogo to było?” — to pytanie naprawdę zabolało. Jeszcze tego samego wieczoru, z drżącymi rękoma, usiadłam do komputera i zalogowałam się do historii konta. Coś kazało mi sprawdzić, potwierdzić, upewnić się. I to był początek. Początek czegoś, co zmieniło wszystko. Nie wierzyłam w jego słowa Nie spałam prawie całą noc. Przewracałam się z boku na bok, próbując znaleźć logiczne wytłumaczenie na to, co znalazłam. Rano paragon leżał wciąż na stole w kuchni, jak wyrzut sumienia. W końcu zebrałam się na odwagę. Kiedy Marek wrócił z pracy, stanął w drzwiach i spojrzał na mnie zaskoczony, jakby nie spodziewał się, że będę go wyczekiwać. – Co się dzieje? – zapytał, zdejmując kurtkę. Podsunęłam mu paragon. – Co to jest? Perfumy? Biżuteria? Od kiedy kupujesz takie rzeczy? Patrzył na kartkę, jakby ją widział pierwszy raz w życiu. Zacisnął usta, a potem wzruszył ramionami. – Przesadzasz. Naprawdę musimy robić z tego sprawę? – Marek, to nie są moje perfumy. I nie dostałam żadnej bransoletki. Nie udawaj, że to nic takiego. Usiadł przy stole, odsunął od siebie paragon, jakby go drażnił. – Naprawdę nie mam teraz siły się tłumaczyć i wysłuchiwać twoich podejrzeń. Wyciągnęłam z szuflady wydruk z konta, który rano schowałam. Położyłam go obok paragonu. – A to? Kolacja za osiemset złotych w restauracji, w której nigdy nie byliśmy. Te wszystkie zakupy. Chcę wiedzieć, o co chodzi. Zerknął na dokument i poprawił się na krześle, wyraźnie spięty. – To było dla koleżanki z pracy. Ma ciężki okres, chciałem jej pomóc. Słowa zawisły między nami jak coś, czego nie potrafiłam dziś przełknąć. Zaskoczyło mnie to wyjaśnienie. Nie odezwałam się przez chwilę, bo w mojej głowie kłębiły się myśli. Nie wierzyłam w to, co powiedział, ale nie potrafiłam jeszcze odpowiedzieć. Widziałam, jak Marek unika mojego wzroku. Udawał spokojnego, choć drżał mu kącik ust. Zaczęłam przypominać sobie drobiazgi, które wcześniej lekceważyłam – częste wiadomości, spojrzenia w telefon, spóźnione powroty do domu. Poczułam wstyd, że tyle czasu nie chciałam nic zauważyć. I strach, bo nagle uświadomiłam sobie, że w tej rozmowie żadne słowo nie prowadziło do prawdy, tylko do kolejnych uników. Nie pytałam więcej, przynajmniej nie tego wieczoru. Ale w mojej głowie nie było już spokoju, tylko narastający niepokój, z którym nie umiałam sobie poradzić. Próbowałam go tłumaczyć Następnego dnia czułam się dziwnie wyobcowana. W pracy nie mogłam się skupić, ciągle wracałam myślami do rozmowy z Markiem. Wieczorem zadzwoniłam do mojej siostry, bo wiedziałam, że sama sobie z tym nie poradzę. Spotkałyśmy się w małej kawiarni. Kiedy usiadłam przy stoliku, patrzyła na mnie uważnie, jakby już wiedziała, że coś jest nie tak. – Mów. Widzę po tobie, że to coś poważnego. Wyciągnęłam z torebki paragon i wsunęłam go w jej stronę. – Znalazłam to w kurtce Marka. Powiedział, że to dla koleżanki. Spojrzała na świstek papieru, zmarszczyła brwi i od razu zrobiła minę, której się bałam. – I ty po prostu mu uwierzyłaś? Naprawdę? – Nie wierzę mu. Tylko… nie wiem, co mam zrobić. Może faktycznie chciał pomóc? – powiedziałam cicho, choć brzmiało to jak kiepskie usprawiedliwienie. Siostra uniosła na mnie wzrok. – Prezenty za kilkaset złotych? Kolacja w restauracji, do której nigdy cię nie zabrał? To nie wygląda na pomoc. On coś ukrywa. Próbowałam go bronić, ale każde słowo brzmiało coraz bardziej pusto. Słuchałam siebie i czułam, że tłumaczę go z przyzwyczajenia, nie z przekonania. Znów spojrzałam na paragon. Na te trzy linijki, od których zaczęła się cała lawina. Po drodze do domu weszłam do niewielkiego sklepu jubilerskiego, któreo nazwa widniała na rachunku. Stałam tam długo, zanim odważyłam się wskazać bransoletkę o dokładnie tej samej wartości. Kupiłam ją. Nie po to, żeby nosić. Włożyłam ją do kieszeni płaszcza i wracając do domu, czułam jej ciężar jak pytanie, które nie dawało spokoju. Komu tak naprawdę ją dał? Miarka się przebrała Przez kolejny tydzień nosiłam tę bransoletkę niemal codziennie. Nie dlatego, że mi się podobała. Chciałam zobaczyć, czy Marek zareaguje. Czy choćby drgnie mu powieka, kiedy ją zobaczy na moim nadgarstku. Cokolwiek. Jednak nie powiedział ani słowa. Każdego dnia wracał z pracy, przechodził obok mnie, jakby nic się nie zmieniło. Tego wieczoru wrócił później niż zwykle. Nie czekałam, aż zdejmie kurtkę. Stanęłam naprzeciwko niego, podniosłam rękę i pokazałam bransoletkę. – Ładna, prawda? Kojarzysz? Zastygł. Widziałam to dokładnie. Jakby w jednej chwili ktoś odciął mu możliwość ucieczki. Zrobił krok w bok, zaczął odwieszać kurtkę, chociaż nie musiał. Udawał zajętego. – Nie wiem, o co ci chodzi – mruknął. – Wiesz dobrze. Nie zamierzam już udawać, że nic się nie dzieje. Bransoletka, perfumy, kwiaty. Kolacja za osiemset złotych. Dla kogo to wszystko? Przez chwilę milczał. Wyglądał, jakby szukał odpowiedzi, która zabrzmi najmniej podejrzanie. – To naprawdę tylko koleżanka z pracy. Mówiłem ci już. – A ta bransoletka? Te kwiaty? Te wydatki? To wszystko też było dla koleżanki? W końcu usiadł na krześle, jakby nogi odmówiły mu posłuszeństwa. – Dobrze – powiedział cicho. – To ktoś… bliski. Ale to nic poważnego. Naprawdę. Te słowa we mnie uderzyły. „Ktoś bliski”. „Nic poważnego”. Jakby mówił o czymś, co nie powinno mnie boleć. Jakby opowiadał o drobnej pomyłce, a nie o zdradzie. Zsunęłam bransoletkę z nadgarstka. Położyłam ją na stole. Chwilę później zdjęłam obrączkę. – Nie chcę być tą drugą w swoim własnym małżeństwie – powiedziałam spokojnie, chociaż czułam, jak drży mi głos. Marek patrzył na te dwie rzeczy na stole, jakby dopiero teraz docierało do niego, co zrobił. Miałam dość jego wymówek Marek podniósł głowę, jakby nagle zabrakło mu powietrza. Wstał, zrobił krok w moją stronę, ale zatrzymałam go gestem. Nie chciałam, żeby mnie dotykał. – Proszę, posłuchaj mnie – zaczął szybko, jakby bał się, że mu przerwę. – To nie było planowane. Ona miała trudny czas, potrzebowała wsparcia. Trochę za bardzo się zbliżyliśmy, ale ja tego nie chciałem. – To bardzo dziwne, bo wygląda na to, że jednak chciałeś – odpowiedziałam, wskazując na bransoletkę. – I kupić perfumy, i zabrać ją na kolację. – Natalia, naprawdę nie rozumiesz. Ona była samotna, miała problemy rodzinne, ja tylko próbowałem być dla niej kimś, kto pomoże. Trochę się to wymknęło spod kontroli, ale to nie jest to, o czym myślisz. Parsknęłam krótkim, nerwowym śmiechem, który sam ze mnie wyszedł. – A o czym ja według ciebie myślę? Zaczął chodzić po kuchni, jakby szukał słów, które zabrzmią najlepiej, ale za każdym razem trafiał w próżnię. – Nie chciałem cię zranić. Nie chciałem niszczyć naszego małżeństwa. To był błąd. Tylko tyle. – Błąd człowiek popełnia raz. A to trwało dłużej, prawda? Zamilkł. Nie musiał mówić, bo odpowiedź była oczywista. – Natalia, nie zostawiaj mnie, naprawię to – powiedział w końcu i chwycił mnie za rękę. Odsunęłam ją natychmiast. – Przestań. Nie możesz mnie dotykać i udawać, że nic się nie stało. Poczułam, że dłużej nie wytrzymam w tym mieszkaniu, więc wzięłam płaszcz, wrzuciłam bransoletkę do kieszeni, a obrączkę zacisnęłam w dłoni tak mocno, że aż mnie zabolało. Wyszłam na chłodne powietrze. Szłam przed siebie, mijając ulice, które widywałam codziennie, a które nagle stały się obce. W głowie szukałam momentu, w którym coś zaczęło się psuć, ale im bardziej próbowałam, tym mniej rozumiałam. Wiedziałam jedno. Muszę poznać całą prawdę. Musiałam się przekonać W końcu zebrałam się na odwagę. Nie chciałam dłużej żyć domysłami. Poszłam pod jego firmę. Po pracy stanęłam pod ich wejściem, serce biło mi szybciej niż wtedy, gdy pierwszy raz szłam na rozmowę o pracę. Wtedy ją zobaczyłam. Stała przed budynkiem, a na nadgarstku miałą tę samą bransoletkę, która aż błysnęła, gdy szukała czegoś w telefonie. Podeszłam i zatrzymałam ją ruchem ręki. – Chciałabym z tobą porozmawiać. Uniósła wzrok. Najpierw była zaskoczona, a potem… jakby wystraszona. Wyjęłam z kieszeni bransoletkę i pokazałam na jej nadgarstek. – Czy to Marek ci to dał? Zbladła. Nawet nie próbowała udawać, tylko otworzyła usta, jakby brakowało jej powietrza. – Ja nie chciałam… – zaczęła, ale głos jej drżał. – To on szukał kontaktu. Był u mnie codziennie. Mówił, że ma ciężko, że dusi się w tym małżeństwie, że musi odpocząć. Nie potrafiłam tego przerwać. Słuchałam jej w ciszy, a w środku robiło się coraz chłodniej. – Od kiedy? – zapytałam. – Od kilku miesięcy – odpowiedziała, nie patrząc mi w oczy. – Przepraszam. To nie powinno było tak wyglądać. Stałam przed nią i czułam, że najbardziej boli nie to, że miał z kimś podejrzaną relację. Boli to, jak łatwo w tym wszystkim zabrakło miejsca na mnie. Jakby przez cały ten czas nawet przez chwilę nie pomyślał, co ja poczuję. Podziękowałam jej za szczerość i odeszłam, zanim zdążyła cokolwiek dodać. Nic nie będzie takie jak dawniej Wróciłam do domu późnym wieczorem. Czułam się tak, jakbym zostawiła za sobą cały dzień w czyimś innym życiu. W mieszkaniu panowała cisza, tylko w salonie paliło się światło. Marek siedział na kanapie, jakby czekał, choć nie podniósł się, kiedy weszłam. Spojrzał na mnie z niepewnością, której wcześniej nigdy u niego nie widziałam. – Możemy porozmawiać? – zapytał. Zdjęłam płaszcz i usiadłam naprzeciwko, ale czułam, że jesteśmy od siebie daleko. Jakby między nami było już coś, czego nie da się przejść. – Wiem, że zawaliłem – powiedział. – Powinienem to zakończyć wcześniej. Powinienem ci powiedzieć. To nie chodziło o ciebie. Nie odpowiedziałam. Milczenie było łatwiejsze niż kolejne pytania, które i tak nie miały już sensu. – Chcę to naprawić – dodał. – Chcę wrócić do tego, co mieliśmy. To zdanie zabrzmiało tak nienaturalnie, że aż zabolało. Wrócić. Jakby można było wejść w to samo miejsce, bez śladów. – Nie wiem, co będzie jutro – powiedziałam w końcu. – I nie mogę ci obiecać, że potrafię ci wybaczyć. Nie wiem tego jeszcze. Przez chwilę siedzieliśmy w ciszy. Podniosłam bransoletkę, którą wciąż miałam w kieszeni, i odłożyłam ją na stół obok obrączki. Już nie chciałam jej nosić, ani na nią patrzeć. Schowałam ją później do szuflady, głęboko, tak żeby nie rzucała się w oczy. Nie po to, by o niej zapomnieć. Raczej po to, by przypominała mi, że jeśli chcę znać prawdę, muszę mieć odwagę po nią sięgnąć – nawet wtedy, gdy wiem, że będzie bolała. Nie było żadnej decyzji, żadnego końca ani początku. Tylko ta niepewność, która została ze mną, jak nowy, nieproszony gość. I może kiedyś znajdę odpowiedź, co dalej. Ale tego wieczoru wiedziałam jedno: nic już nie będzie takie jak dawniej. Natalia, 37 lat Historie są inspirowane prawdziwym życiem. Nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń ani osób, a wszelkie podobieństwa są całkowicie przypadkowe. Czytaj także: „Spadek z Danii spadł mi prosto z nieba. Gdy lądowałem na lotnisku w Kopenhadze, czułem, że kryje się za tym tajemnica” „Na emeryturze doskwierała mi samotność. Aż nagle pojawił się ktoś, dla kogo mogę upiec sernik i zaparzyć herbatę” „Wyjechałam do Szczyrku, żeby spędzić trochę czasu z siostrą. Ale to szwagier umilał mi mroźne wieczory w górach”
DIY fashion: jak drobne naprawy zmieniają modę w ekologiczną przygodę
Zamiast wyrzucać ubrania z przetartym szwem czy urwanym guzikiem, coraz częściej wybieramy igłę, maszynę do szycia i… satysfakcję z własnoręcznie wykonanej naprawy. DIY fashion to nie tylko trend, ale sposób na bardziej świadome życie. Zobacz, jak domowe krawiectwo, pranie i prasowanie mogą zmienić twoje podejście do mody i sprawić, że ubrania będą wyglądały jak nowe przez długie lata.
Moda z drugiej ręki? Nie, moda z własnych rąk! W erze fast fashion ubrania często mają krótki żywot. Wystarczy niewielka dziurka, plama lub odkształcony materiał, by trafiły na dno szafy. Ale co, jeśli potraktujemy te drobne defekty jako zaproszenie do kreatywnej przygody? DIY fashion to ruch, który zachęca, by dawać ubraniom drugie życie. Trochę nici, odrobina cierpliwości i dobre narzędzia – to wszystko, czego potrzebujesz, by zamienić swoje cztery ściany w małą pracownię krawiecką. Świadome naprawianie i pielęgnowanie ubrań to także wyraz troski o planetę. Każda rzecz, której nie wyrzucimy, to mniej odpadów tekstylnych i mniejsze zużycie surowców. A przy okazji to świetna zabawa i mały krok ku bardziej zrównoważonemu stylowi życia. Prościej, szybciej, dokładniej Maszyna Minerva Experience 2000 to idealny wybór na start – nauka szycia z nią jest łatwa i przyjemna. Wystarczy odrobina chęci, a każda naprawa kończy się sukcesem. Aż 32 programy ściegowe i intuicyjna obsługa sprawiają, że poprawki ubrań zajmują tylko chwilę. Dzięki wbudowanemu oświetleniu LED możesz pracować nawet wieczorem, a regulacja prędkości szycia pozwala dopasować tempo do twojego poziomu zaawansowania. To doskonała propozycja zarówno dla początkujących, jak i tych, którzy marzą o własnych, unikalnych projektach modowych. Z tym urządzeniem drobna naprawa zamienia się w satysfakcjonujące DIY, a ty możesz z dumą powiedzieć: „Zrobiłam to sama!”. Dodatkowo Minerva Experience 2000 oferuje regulację długości i szerokości ściegu, dzięki czemu z łatwością dopasujesz go do rodzaju materiału – od delikatnych tiuli po grubszy jeans. Automatyczne nawlekanie nici i funkcja obszywania dziurek sprawiają, że nie tracisz czasu na żmudne przygotowania, tylko od razu przechodzisz do działania. Moc 36 W i solidna konstrukcja zapewniają płynne, stabilne szycie nawet przy wielowarstwowych tkaninach, a wolne ramię umożliwia wygodne szycie rękawów czy nogawek. To kompaktowe urządzenie jest lekkie, ale bardzo wydajne. Zaskoczy cię, jak profesjonalne efekty można osiągnąć w domowym zaciszu. Czyste tkaniny, czyste sumienie Kiedy ubranie już wróci do formy, czas na pranie. Ale jak prać, by dbać o materiał i środowisko? Z pomocą przychodzi pralka Samsung. Dzięki technologii AI Ecobubble™ urządzenie inteligentnie dobiera parametry prania i zamienia detergent w aktywną pianę, która skutecznie usuwa zabrudzenia nawet w niskich temperaturach. Efekt? Mniej energii, dłuższe życie ubrań i więcej pieniędzy w portfelu. Do tego dochodzi czyszczenie bębna bez chemii, które eliminuje bakterie i nieprzyjemne zapachy, oraz funkcja SmartThings, pozwalająca sterować pralką z poziomu smartfona. To pranie nowej generacji – skuteczne, delikatne i przyjazne naturze. Pralka Samsung ma imponującą pojemność 9 kg i wiruje z prędkością aż 1400 obr./min, dzięki czemu pranie wychodzi mniej wilgotne i szybciej schnie. Wysoka klasa energetyczna A oznacza realne oszczędności prądu, a zużycie wody w trybie eco jest zoptymalizowane, by nie marnować ani kropli. Inteligentny system AI analizuje twoje nawyki i podpowiada optymalne programy – z czasem pralka „uczy się” twojego stylu życia. A jeśli lubisz mieć wszystko pod kontrolą, aplikacja SmartThings pozwoli ci uruchomić cykl, gdy jesteś poza domem, i sprawdzić, ile czasu zostało do końca. Wystarczy jedno spojrzenie w telefon, by wiedzieć, że wszystko jest pod kontrolą. Czysto, oszczędnie i po prostu mądrze. Prasowanie z efektem wow Nie ma nic przyjemniejszego niż świeżo uprasowana koszula lub sukienka, która wygląda jak prosto ze sklepu. Nowoczesne żelazko Beko FutureIron Premium zadba o to, by twoje ubrania zawsze prezentowały się perfekcyjnie. Dzięki mocnemu uderzeniu pary szybko poradzisz sobie nawet z grubymi tkaninami, a funkcja automatycznego wyłączania zapewni bezpieczeństwo, jeśli w pośpiechu zapomnisz o urządzeniu. Co ważne, żelazko Beko zostało zaprojektowane w trosce o ekologię. Tryb Eco ogranicza zużycie energii, zachowując pełną skuteczność prasowania. To prosty sposób, by jednocześnie dbać o ubrania i planetę. Wszystkie żelazka Beko mają w standardzie system antywapienny chroniący urządzenie przed osadzaniem kamienia i zapewniający dłuższą żywotność. Model FutureIron Premium ma imponującą moc 3000 W, dzięki czemu błyskawicznie się nagrzewa i jest gotowy do pracy niemal natychmiast. Ceramiczna stopa SoftGlide sunie gładko po każdej tkaninie, nie przywierając i nie zostawiając śladów, a wyrzut pary 270 g/min radzi sobie z nawet najbardziej opornymi zagnieceniami. Stopa SoftGlide – ceramiczna stopa SoftGlide gładko sunie po tkaninach, zapewniając równomierne rozprowadzenie ciepła i maksymalną ochronę materiałów. Dodatkowo żelazko możesz używać także w pionie – idealnie sprawdza się przy odświeżaniu zasłon, marynarek czy sukienek na wieszaku. Duży zbiornik o pojemności 350 ml z szerokim otworem ułatwia szybkie i wygodne napełnianie wodą. Wbudowany system antywapienny i blokada kapania dbają o długą żywotność urządzenia i czystość ubrań, a obrotowy kabel ułatwia manewrowanie podczas prasowania. Dzięki temu każda sesja prasowania staje się szybsza, wygodniejsza i bardziej satysfakcjonująca – efekt „wow” gwarantowany. DIY to nowy luksus Świadome naprawianie, pranie i prasowanie ubrań to dziś coś więcej niż codzienna rutyna – to styl życia. Każdy ścieg, każde pranie i każde pociągnięcie żelazkiem to mały krok ku bardziej odpowiedzialnej modzie. Z pomocą sprzętów z oferty RTV Euro AGD dbanie o ubrania staje się proste i przyjemne. Bo zrównoważona moda to taka, która nie tylko dobrze wygląda, ale też daje ci świetne samopoczucie. A może właśnie w tym tkwi jej prawdziwe piękno – w codziennych, małych wyborach, które mają wielkie znaczenie. Materiał promocyjny marki RTV Euro AGD
Skuteczne pranie w niskich temperaturach i krótkich cyklach ? Rodziny przetestowały produkty E i są zachwycone!
Czyste, pachnące i miękkie ubrania to podstawa codziennego komfortu – zwłaszcza w domu, gdzie pralka pracuje niemal bez przerwy. Rodziny biorące udział w akcji „Rodzinne pranie z E” miały okazję przetestować proszek E do kolorów i kapsułki E Aromaterapia Orchidea. Mały spojler – oba produkty zdobyły ich pełne uznanie!
Szukacie środków do prania, które nie tylko skutecznie usuwają plamy (nawet w niskich temperaturach), lecz także dbają o kolory i pozostawiają długotrwały, przyjemny zapach? Takich, które są delikatne dla tkanin i skóry, a jednocześnie wydajne i przyjazne środowisku? Rodziny testujące produkty E znalazły rozwiązanie idealne. Proszek E do kolorów skutecznie dopiera ubrania już w 20°C, chroniąc ich barwy i strukturę. Z kolei kapsułki E Aromaterapia Orchidea zapewniają nie tylko czystość, ale też wyjątkową świeżość i zmysłowy zapach, który długo utrzymuje się na tkaninach. Oba produkty zostały przebadane dermatologicznie, nie zawierają fosforanów i są bezpieczne dla całej rodziny. Sprawdźcie, jak wypadły w teście „Rodzinne pranie”. Proszek do prania E do kolorów i ciemnych tkanin 100% Recenzentek i Recenzentów uważa, że produkt: spełnił ich oczekiwania dotyczące prania (skuteczność, zapach), zapewnia świeżość ubrań na dłużej, skutecznie usuwa plamy całej rodziny– od najmłodszych po dorosłych. 99% nie ma wątpliwości, że: skutecznie usuwa nawet trudne plamy, skutecznie usuwa plamy nawet w niskich temperaturach (poniżej 40C), skutecznie usuwa plamy nawet w krótkich cyklach (15-30min), jest skutecznym produktem do prania w rozsądnej cenie. 99% zadeklarowało, że poleci proszek E swoim bliskim. 98% przyznało, że sięgnie po niego ponownie. Kapsułki do prania E Aromaterapia Orchidea 100% Recenzentek i Recenzentów przyznało, że kapsułki E: spełnił ich oczekiwania dotyczące prania (skuteczność, zapach), skuteczne usuwa plamy, skutecznie usuwają plamy nawet w niskich temperaturach (poniżej 40 C), skutecznie usuwają plamy całej rodziny– od najmłodszych po dorosłych, są skutecznym produktem w rozsądnej cenie, 99% zauważyło, że: zapewniają świeżość ubrań na dłużej, skutecznie usuwają plamy nawet w krótkich cyklach (15-30min). 99% kobiet i mężczyzn ponownie sięgnie po produkt. 99% poleci go swoim bliskim. Wyniki na podstawie testowania w serwisie Polki.pl na grupie 95 osób we wrześniu i październiku 2025. Materiał promocyjny marki E
Pożegnanie z awizo – od 1 stycznia rewolucja w korespondencji urzędowej
Wracasz do domu, a w skrzynce – znajomy druczek. Kolejna wizyta na poczcie, kolejka, godziny poza planem. Miałaś inne plany na wieczór, a znów czeka cię „misja awizo”. Brzmi znajomo? Od stycznia 2026 ten scenariusz przejdzie do historii. Nadchodzi era e-Doręczeń – systemu, który ma raz na zawsze zakończyć papierową gehennę i wprowadzić urząd do twojej skrzynki mailowej. Dosłownie.
Cyfrowa rewolucja na dobre Jeszcze kilka lat temu trudno było sobie wyobrazić, że list polecony z urzędu odbierzesz jednym kliknięciem – bez wizyty listonosza i papierowego potwierdzenia. Tymczasem cyfrowa rewolucja w Polsce nabiera tempa. W systemie e-Doręczeń działa już ponad 2 miliony skrzynek odbiorczych, a tylko w 2025 roku nadano za ich pośrednictwem ponad 35 milionów przesyłek. Co to oznacza w praktyce? Od 1 stycznia 2026 roku znaczna część administracji publicznej – urzędy, sądy, instytucje państwowe – będzie zobowiązana do wysyłania pism przez e-Doręczenia. Kto ma już konto w systemie, ten odbierze wszystko online. A kto nie? Ten i tak dostanie przesyłkę, tyle że za pośrednictwem tzw. usługi hybrydowej – list będzie nadany cyfrowo, a następnie wydrukowany i dostarczony przez listonosza w tradycyjnej formie. Koniec z awizem, czyli jak działa e-Doręczenie Nowy system działa trochę jak cyfrowa wersja skrzynki pocztowej. Po założeniu adresu do doręczeń elektronicznych (ADE) otrzymujesz dostęp do konta, na które trafiają wszystkie urzędowe pisma – z urzędu skarbowego, ZUS-u czy sądu. Każdy dokument jest opatrzony potwierdzeniem odbioru, a system gwarantuje, że nikt nie podszyje się pod inną osobę. Zamiast awiza – masz powiadomienie w e-skrzynce. Zamiast wizyty na poczcie – logowanie przez Profil Zaufany. Zamiast zgubionego listu – pełne bezpieczeństwo i archiwum korespondencji online. e-Polecony – cyfrowa wersja listu poleconego A co, jeśli chcesz wysłać list do firmy albo innej osoby prywatnej, ale niekoniecznie do urzędu? Tu wkracza e-Polecony – usługa, która pozwala wysyłać elektroniczne przesyłki między podmiotami niepublicznymi. To szybciej, taniej i zdecydowanie wygodniej. Założyć konto można przez gov.pl, wypełniając prosty wniosek o nadanie adresu elektronicznego. Po zalogowaniu i akceptacji regulaminu aktywujesz skrzynkę doręczeń kwalifikowaną – i możesz zacząć wysyłać cyfrowe listy. Każda przesyłka ma pełną moc prawną – taką samą, jak tradycyjny list polecony z podpisem. Wszystko dzięki kwalifikowanemu podpisowi elektronicznemu, który jest akceptowany w całej Unii Europejskiej. ePoczta-Polska.pl – prościej się nie da Poczta Polska, która odpowiada za obsługę systemu, uruchomiła też platformę ePoczta-Polska.pl – swoistą „pocztę online”, działającą 24 godziny na dobę. To miejsce, w którym można kupić pakiety e-Poleconych (np. 10, 20 lub 50 przesyłek miesięcznie) i dodatkowe usługi cyfrowe – takie jak podpis elektroniczny, pieczęć cyfrowa czy certyfikat SSL. Ceny zaczynają się od niecałych 2 zł za jedną przesyłkę – czyli taniej niż tradycyjny list polecony. Co to oznacza dla odbiorców? Dla "Kowalskiego" to zmiana, która naprawdę może odmienić codzienność. Nie będzie już sytuacji, w której listonosz zostawi awizo, a ty – między pracą, przedszkolem i zakupami – próbujesz znaleźć chwilę, by zdążyć na pocztę przed zamknięciem. Teraz urzędowe pismo znajdziesz w swojej cyfrowej skrzynce odbiorczej, dostępnej z telefonu, laptopa czy tabletu. Nie musisz się też martwić, że ważny dokument „gdzieś się zapodział”. System e-Doręczeń automatycznie generuje potwierdzenie odbioru, dzięki czemu masz pełną kontrolę nad tym, co, kiedy i od kogo przyszło. Koniec z gubieniem listów, koniec z niedostarczonymi zawiadomieniami. Wszystko dzieje się w jednym, bezpiecznym miejscu – z pełnym zapisem historii korespondencji. Cyfrowe archiwum to kolejna zaleta. Już nie potrzebujesz segregatora na urzędowe dokumenty – wszystkie pisma masz w jednym miejscu, zawsze dostępne i uporządkowane. A jeśli potrzebujesz coś wydrukować, wystarczy jedno kliknięcie. e-Doręczenia to także większe bezpieczeństwo danych. Nie ma ryzyka, że ktoś niepowołany zajrzy do twojej przesyłki. Każdy użytkownik systemu musi się uwierzytelnić – np. przez Profil Zaufany – co gwarantuje, że po drugiej stronie ekranu naprawdę znajduje się ta instytucja czy osoba, z którą chcesz się skontaktować. To również oszczędność czasu i pieniędzy – żadnych kolejek, znaczków, drukowania potwierdzeń. Cała komunikacja z urzędami odbywa się cyfrowo, szybko i bez stresu. Brzmi jak mały krok dla administracji, ale wielki dla codziennego spokoju. Bo może wreszcie ten wieczór spędzisz tak, jak planowałaś – nie w kolejce na poczcie, tylko z kubkiem herbaty, dobrą książką i spokojną myślą, że wszystkie sprawy urzędowe masz pod kontrolą. Online, bez papieru, bez pośpiechu. Wejdź na www.gov.pl i załóż skrzynkę e-Doręczeń. Sprawdź ofertę na www.ePoczta-Polska.pl. Materiał promocyjny Poczty Polskiej
Jak załatwiać sprawy urzędowe bez wychodzenia z domu? E-polecony i e-doręczenia, czyli jak Poczta Polska zmienia oblicze komunikacji w erze cyfrowej
Jeszcze niedawno, aby załatwić jakąkolwiek sprawę urzędową, trzeba było spędzić długie godziny w kolejce, czekając na swoją kolej do okienka. W miastach, zwłaszcza w okresach zwiększonego natężenia spraw administracyjnych, takie wizyty stawały się nie lada wyzwaniem. Czasami wymagały nie tylko cierpliwości, ale i strategicznego planowania. Dziś, dzięki cyfryzacji, zrobienie porządku z formalnościami jest tak proste, jak kliknięcie w odpowiedni link – a do tego zupełnie bez kolejek. Poczta Polska, z ponad 460-letnią historią, przeszła transformację, która pozwala na załatwianie spraw urzędowych w sposób szybki, wygodny i bezpieczny. W erze cyfrowej tradycja spotkała się z nowoczesnością, dając początek e-Doręczeniom i e-Poleconym – narzędziom, które zmieniają sposób, w jaki komunikujemy się z urzędami, firmami i sobą nawzajem.
Od listonosza do logowania – cyfrowa rewolucja Poczty Polskiej Kiedyś wyczekiwało się listonosza. Dziś wystarczy powiadomienie w skrzynce e-mailowej. Cyfryzacja usług pocztowych to nie tylko odpowiedź na potrzeby współczesnych klientów – to także część strategicznego kierunku rozwoju Poczty Polskiej. W erze, gdy komunikacja przenosi się do sieci, a dokumenty podpisujemy na ekranie telefonu, narodowy operator pocztowy udowadnia, że potrafi połączyć wiarygodność instytucji publicznej z wygodą nowoczesnych narzędzi. Poczta Polska już od kilku lat wdraża rozwiązania, które pozwalają klientom załatwiać formalności szybciej, taniej i bezpieczniej. Wśród nich – flagowy projekt e-Doręczenia, który w praktyce zastępuje tradycyjny list polecony. e-Doręczenia – cyfrowy list polecony z pełną mocą prawną Wyobraź sobie, że zamiast czekać na awizo i szukać wolnego okienka w placówce, odbierasz ważny dokument... przy kawie, w drodze do pracy albo w domowym biurze. Na tym właśnie polegają e-Doręczenia – nowoczesna forma elektronicznej korespondencji, która ma taką samą moc prawną jak list polecony z potwierdzeniem odbioru. To usługa, która wprowadza urząd w XXI wiek. Odbierasz pisma urzędowe, sądowe czy biznesowe online – z gwarancją, że dokument trafił do właściwego adresata i został odebrany. Każdy etap, od nadania po potwierdzenie odbioru, jest rejestrowany elektronicznie, z użyciem kwalifikowanych pieczęci i znaczników czasu. Nie ma miejsca na przypadek – ani na „zaginione w akcji” listy. Wszystko odbywa się zgodnie z europejskimi normami bezpieczeństwa, a Twój cyfrowy adres do doręczeń jest oficjalnie potwierdzony i przypisany tylko tobie. Nie tylko dla urzędów: e-Doręczenia w biznesie i w życiu codziennym Choć e-Doręczenia najczęściej kojarzone są z kontaktami z administracją publiczną, ich zastosowanie jest znacznie szersze. To rozwiązanie, które z powodzeniem działa również między firmami, stowarzyszeniami, zawodami zaufania publicznego, a nawet osobami prywatnymi. Dla obywateli komunikacja z urzędami jest bezpłatna. Natomiast jeśli chcesz wysłać dokument do banku, prawnika czy kontrahenta, możesz skorzystać z usługi e-Polecony – cyfrowego odpowiednika listu poleconego. Wygodniej, szybciej i często taniej niż w wersji papierowej. To duży krok w stronę uproszczenia procesów – zarówno dla przedsiębiorców, jak i dla osób prywatnych, które chcą zachować formalność kontaktu bez konieczności drukowania i archiwizowania sterty papierów. Dlaczego nie e-mail? Bo pewność ma znaczenie Czym różni się e-Doręczenie od zwykłego maila lub ePUAP-u? To proste: pewnością. E-mail może nie dotrzeć, może trafić do spamu, a jego odbiór trudno zweryfikować. ePUAP działa dobrze, ale nie spełnia wszystkich europejskich norm bezpieczeństwa. Tymczasem e-Doręczenia to pełna dokumentacja każdego etapu – od wysyłki po odbiór – potwierdzona elektronicznie. To gwarancja, że dokument trafił tam, gdzie powinien, i że nikt nie może podważyć jego autentyczności. Dla użytkownika to komfort, dla instytucji – bezpieczeństwo, dla biznesu – wiarygodność. e-Archiwum i Platforma e-Usług – cyfrowa szafa z zamkiem na klucz Korespondencja to jedno, ale równie ważne jest jej bezpieczne przechowywanie. Dlatego kolejnym krokiem w cyfrowej transformacji jest e-Archiwum – wirtualna przestrzeń do gromadzenia i porządkowania ważnych dokumentów. Wszystko w jednym miejscu, zawsze dostępne, zawsze zabezpieczone. Poczta Polska stworzyła także Platformę e-Usług, gdzie oprócz e-Doręczeń można uzyskać podpis elektroniczny, pieczęć czy certyfikat SSL – cyfrowe odpowiedniki tradycyjnych narzędzi, które nadają komunikacji formalną moc. To kompleksowe rozwiązanie, które sprawia, że cyfrowa transformacja przestaje być abstrakcją, a staje się realnym narzędziem do codziennego działania – zarówno w administracji, jak i w biznesie. Komfort, oszczędność, bezpieczeństwo – nowy standard komunikacji e-Doręczenia to nie tylko technologia. To symbol zmiany sposobu myślenia o komunikacji – od papierowej biurokracji do świata, w którym formalności załatwia się z poziomu laptopa lub telefonu. Zamiast papierowych segregatorów – elektroniczne archiwa. Zamiast kolejek – jedno kliknięcie. Zamiast stresu – spokojna świadomość, że wszystko masz pod kontrolą, a dokument dotrze tam, gdzie powinien. Dla użytkowników indywidualnych to przede wszystkim wygoda – możliwość odbioru ważnej korespondencji w dowolnym momencie i miejscu, bez konieczności dostosowywania się do godzin pracy urzędu czy stania w kolejce z numerkiem w dłoni. Dla przedsiębiorców i instytucji – realna oszczędność zasobów. Każde e-doręczenie to mniej papieru, mniej kosztów druku, wysyłki i przechowywania, a także mniej ryzyka błędu ludzkiego. W skali roku różnica jest ogromna: procesy, które kiedyś wymagały wielu etapów i zaangażowania kilku osób, dziś zamykają się w jednym, w pełni cyfrowym obiegu dokumentów. Mniej formalności to więcej czasu na rozwój, na projekty, na relacje z klientem czy obywatelem. Ale e-Doręczenia to także bezpieczeństwo – każdy dokument jest szyfrowany, potwierdzony kwalifikowanym znacznikiem czasu i pozostaje dostępny w sposób kontrolowany wyłącznie dla uprawnionych stron. To rozwiązanie, które łączy efektywność biznesu z gwarancją zaufania publicznego. W praktyce oznacza to, że komunikacja z urzędem czy kontrahentem przestaje być przykrym obowiązkiem, a staje się procesem prostym, szybkim i – co najważniejsze – pewnym. Dzięki Poczcie Polskiej cyfrowa korespondencja wreszcie zyskała ludzkie oblicze: bez stresu, bez zbędnych formalności, za to z pełnym poczuciem komfortu i bezpieczeństwa. Nowoczesna Poczta Polska – instytucja, która łączy pokolenia Transformacja Poczty Polskiej to nie tylko wprowadzenie nowych usług, ale także zmiana kultury organizacyjnej. Tradycja listu, koperty i znaczka pozostaje – bo jest częścią naszej tożsamości. Ale dziś obok niej funkcjonuje świat cyfrowy, w którym listonosz ma dostęp do aplikacji, a korespondencja trafia nie do skrzynki w drzwiach, lecz do skrzynki w chmurze. W tym połączeniu przeszłości i przyszłości tkwi siła marki, która od wieków łączy ludzi – dziś równie skutecznie offline, jak i online. Materiał promocyjny Poczty Polskiej
Święta w Sheraton Grand Krakow: zimowa oaza spokoju nad Wisłą
Sheraton Grand Krakow zimą potrafi zaskoczyć. Gdy miasto powoli wyhamowuje po intensywnym sezonie, ten elegancki hotel tuż nad Wisłą zmienia się w wyjątkową bazę na świąteczny city break. Bliskość Wawelu, miękkie światło zimowego słońca i ciepło bijące z hotelowych wnętrz sprawiają, że już od wejścia czuć tu atmosferę spokojnych, pięknych świąt.
Grudniowy Kraków ma w sobie coś filmowego – mniej tłumów, więcej przestrzeni na oddech. Urokliwe uliczki, kawiarnie z migoczącymi światełkami i zimowe krajobrazy tworzą idealne tło do celebracji małych przyjemności. Z tej perspektywy Sheraton Grand Krakow jawi się jako przystań: miejsce, do którego wraca się po dniu pełnym spacerów, zakupów i świątecznych odkryć. Zima to również najlepszy moment, by zanurzyć się w hotelowej strefie wellness – nie tylko solo, ale także w duecie. Sheraton Health Club oferuje wszystko, czego potrzeba, by zwolnić tempo: urokliwy, kryty basen, świetnie wyposażoną siłownię oraz bogatą ofertę zabiegów. Masaże, rytuały regenerujące, pielęgnacja twarzy i ciała – każdy z pakietów przygotowano tak, aby pomóc gościom zresetować głowę i ciało. To świetna baza, by zaplanować własny reset w klimacie wellness – weekend tylko dla siebie i… ważnej osoby. Można tu zorganizować wypad np. z przyjaciółką: dzień zaczyna się od niespiesznego śniadania, później wspólny masaż, relaks w strefie wellness, a wieczorem rozmowy przy winie i widoku na zimowy Kraków. Równie dobrze sprawdzi się romantyczny wyjazd dla par – z rytuałami dla dwojga, chwilą tylko we dwoje w strefie relaksu i spokojnym wieczorem w hotelowej restauracji. Dostępne pakiety spa dla par pozwalają połączyć przyjemne z jeszcze przyjemniejszym: czas razem, troskę o ciało i poczucie, że na chwilę można odciąć się od codzienności. W święta nie może zabraknąć kulinarnej celebracji, a hotelowa restauracja doskonale wie, jak stworzyć odpowiedni klimat. W menu, w tym wyjątkowym czasie, pojawiają się świąteczne klasyki w nowoczesnej odsłonie: aromatyczne grzyby, delikatne ryby, pierogi w autorskich interpretacjach czy słodkie wypieki pachnące zimowymi przyprawami. Szczególnym punktem programu jest bożonarodzeniowy brunch – pełen smaków, celebracyjny, idealny na rodzinne popołudnie lub spotkanie z przyjaciółmi. Sheraton Grand Krakow sprawdza się również wtedy, gdy świąteczny wyjazd trzeba połączyć z obowiązkami. Nowoczesne sale konferencyjne i profesjonalna obsługa tworzą warunki, w których praca idzie sprawnie, a jednocześnie nie zakłóca uroku zimowego Krakowa. W zaciszu hotelu łatwo o skupienie i komfort, nawet jeśli na horyzoncie wciąż widać koniec roku i biznesowe podsumowania. Święta w Sheraton Grand Krakow to synonim spokoju, luksusu i subtelnej elegancji. To miejsce, gdzie tradycja spotyka się z nowoczesnością, a każdy detal sprzyja temu, by zatrzymać się choć na chwilę. W samym sercu Krakowa, a jednak z dala od jego codziennego zgiełku – idealna przestrzeń, by przeżyć zimę w wielkim stylu, czy to w rodzinnym gronie, czy podczas kameralnego wellness z kimś wyjątkowym. Materiał promocyjny marki Sheraton Grand Kraków
Kosmetyki z dostawą w 30 minut. Rewolucja drogerii Super-Pharm.
Super-Pharm łączy siły z Glovo i Bolt Food. Od września można zamawiać tysiące produktów z drogeryjnego asortymentu z dostawą pod drzwi i to w mniej niż 30 minut. Z usługi już mogą korzystać mieszkańcy 30 polskich miast.
Większość użytkowników sieci aktualnie nie wyobraża sobie życia bez robienia zakupów online. Zamawiamy już nie tylko ubrania, których brakowało stacjonarnie w ulubionej sieciówce, ale nawet codzienne zakupy spożywcze. Wzrost w tym obszarze zanotowała także branża beauty. W 2024 roku aż 17,3% wszystkich kosmetyków w kraju sprzedano właśnie za pomocą platform e-commerce. Coraz większą popularnością cieszą się także ekspresowe dostawy, realizowane już w kilkadziesiąt minut. Jest to rozwiązanie pozwalające kupującym oszczędzić czas oraz nerwy, które nierzadko zostają wystawione na próbę podczas wizyty w galerii handlowej. Super-Pharm, jako lider w branży health and beauty dostrzega potrzeby klientów, starając się na nie niezwłocznie odpowiadać. „W Super-Pharm naszą misją jest inspirowanie do życia, które jest zdrowsze i piękniejsze” – mówi Monika Kolaszyńska, CEO Super-Pharm Poland. „Dzięki partnerstwu z Bolt i Glovo przenosimy tę obietnicę na zupełnie nowy poziom. Chcemy być bliżej naszych klientów, dokładnie wtedy, gdy nas potrzebują. Oddajemy w ich ręce możliwość ekspresowej dostawy – ulubiony dermokosmetyk, viralowe perfumy arabskie czy kosmetyki koreańskie mogą znaleźć się pod ich drzwiami nawet w 30 minut”. Wejście we współpracę z dwiema wiodącymi platformami to odpowiedź na rosnące oczekiwania klientów, dla których kluczowe stają się wygoda, oszczędność czasu i natychmiastowa dostępność produktów. To strategiczny krok dla Super-Pharm, który znacząco wzmacnia pozycję e-commerce marki. Jest to także rozwiązanie na nagłe sytuacje, które mogą spotkać każdego z nas. Gdy zabraknie pieluszek dla dziecka lub niespodziewanie zaatakuje przeziębienie, nie ma czasu by czekać na zamówienie kilka dni, dostawa w pół godziny jest wówczas ratunkiem. Asortyment obejmuje jednak znacznie więcej, m.in. viralowe koreańskie kosmetyki, dermokosmetyki do pielęgnacji skóry wrażliwej, a także produkty do codziennego makijażu oraz niezbędną w domu chemię gospodarczą! Usługa dostępna jest w 30 polskich miastach, w których znajdują się drogerie Super-Pharm. Także w miejscowościach typowo turystycznych, takich jak Zakopane, dzięki czemu nawet podczas wyjazdów nie zabraknie szamponu ani pasty do zębów. Dodatkowym plusem czekającym na zamawiających jest fakt, iż ceny są takie same jak stacjonarnie w drogerii, a członkowie klubu Super-Pharm będą mogli zbierać dodatkowe punkty również za zakupy w aplikacji. Współpraca powstała, by zapewnić kupującym wygodę i ułatwić codzienne zakupy. Super-Pharm wraz z partnerami, chce budować poczucie bezpieczeństwa i niezawodności wśród swoich klientów. Niezależnie od tego, czy trzeba w ostatniej chwili spakować kosmetyczkę, czy uzupełnić zapas ulubionego kremu. Koncepcja marki Super-Pharm opiera się na unikalnym połączeniu trzech działów: apteki, drogerii i perfumerii w jednym miejscu. To miejsce dla Ciebie, Twojego zdrowia, urody i przede wszystkim wygody. W Super-Pharm zawsze możesz liczyć na pomoc i doradztwo. Doświadczeni konsultanci oferują profesjonalne porady w zakresie zdrowia, urody, makijażu i pielęgnacji Marka znana jest także z prężnie działającego e-commerce i programu lojalnościowego Klub Super-Pharm, zrzeszającego ponad milion klientów. Materiał promocyjny marki Super-Pharm
Z duszą tradycji, z duchem nowoczesności. Poczta Polska w świecie cyfrowych usług i zmian pokoleniowych
Poczta Polska od lat towarzyszy nam w komunikacji – kiedyś głównie papierowej, dziś coraz częściej cyfrowej. Zmiana pokoleniowa, tempo życia i oczekiwania klientów sprawiły, że tradycyjna instytucja publiczna musiała wejść na ścieżkę transformacji. I zrobiła to z pełną odpowiedzialnością: modernizując procesy, wdrażając e-usługi i porządkując komunikację, która dziś odbywa się przede wszystkim online.
Kiedyś korespondencja miała papierową formę i konkretne rytuały. Dziś większość wiadomości trafia do nas przez ekran telefonu. Zmieniło się tempo życia i sposób komunikacji, ale jedno pozostało stałe: potrzebujemy pewnych, bezpiecznych i wiarygodnych rozwiązań, które umożliwią szybki kontakt. Dawniej do drzwi pukał listonosz, dziś wyskakuje powiadomienie w aplikacji — jednak oczekiwanie jest to samo: chcemy mieć gwarancję, że przesyłka dotrze tam, gdzie powinna, i będzie odpowiednio chroniona. Poczta Polska przeszła tę zmianę razem ze społeczeństwem. Przeniosła swoje kluczowe wartości do świata online, rozwijając e-Doręczenia, e-Polecony, e-Archiwum i Platformę e-Usług — narzędzia, które łączą solidność znaną z tradycyjnej korespondencji z realiami współczesnej cyfrowej komunikacji. Nowe pokolenie komunikacji Jeszcze kilkanaście lat temu większość oficjalnej korespondencji trafiała do nas w formie papierowej. Dziś jej miejsce zajął ekran telefonu, a podpisy czy potwierdzenia funkcjonują cyfrowo. To nie tylko efekt technologii, lecz także zmiany sposobu, w jaki społeczeństwo chce załatwiać sprawy — szybko, wygodnie i zdalnie. Starsze pokolenie pamięta kolejki na poczcie i papierowe awiza, młodsze zna wyłącznie świat loginów i aplikacji. Dla jednych i drugich standardem stała się dostępność usług online, bez ograniczeń czasu i miejsca, przy zachowaniu pełnej wiarygodności. Poczta Polska podąża za tym kierunkiem, rozwijając nowoczesne narzędzia, takie jak e-Doręczenia, e-Polecony, e-Archiwum i Platforma e-Usług. To odpowiedź na zmianę stylu życia i oczekiwań użytkowników — prostszą, szybszą i cyfrową. e-Doręczenia – cyfrowa odpowiedź na potrzebę zaufania Zaufanie to nowa waluta społeczna. W świecie, w którym granice między prywatnością a technologią stają się coraz cieńsze, ludzie szukają rozwiązań, które dają im poczucie bezpieczeństwa. e-Doręczenia właśnie temu służą – to system komunikacji, który przenosi tradycyjny list polecony do świata cyfrowego, zachowując jego pełną moc prawną. Nie trzeba już stać w kolejce z awizo, ani martwić się, że przesyłka zaginie. Ważne dokumenty – urzędowe, sądowe, biznesowe – można odebrać zdalnie, w dowolnym miejscu i czasie. Każdy etap wysyłki i odbioru jest potwierdzony elektronicznie, co daje pewność, że wiadomość dotarła i została odebrana przez właściwą osobę. Dla obywateli to komfort. Dla firm – oszczędność czasu i pieniędzy. Dla instytucji – gwarancja wiarygodności. e-Polecony – bo formalność nie musi być papierowa Świat biznesu coraz częściej działa bez papieru. e-Polecony to cyfrowa wersja znanego listu poleconego, która pozwala wysyłać dokumenty pomiędzy firmami, organizacjami czy osobami prywatnymi – szybko, taniej i ekologicznie. Dzięki niemu można w pełni zastąpić klasyczną korespondencję, zachowując jej oficjalny charakter. To rozwiązanie wpisuje się w szerszy trend cyfrowej zwinności – elastycznego reagowania na potrzeby rynku i użytkowników, którzy oczekują prostoty oraz szybkości bez utraty formalnej rangi kontaktu. Cyfrowe porządki – e-Archiwum i Platforma e-Usług Nowoczesność to nie tylko szybkość – to także porządek i kontrola nad informacją. Dlatego obok e-Doręczeń i e-Poleconego Poczta Polska uruchomiła e-Archiwum – wirtualną przestrzeń, w której można bezpiecznie przechowywać ważne dokumenty. Zamiast segregatorów – zaszyfrowane foldery; zamiast papierowych kopii – pełna historia komunikacji dostępna online. Dla tych, którzy chcą mieć wszystko w jednym miejscu, powstała Platforma e-Usług – cyfrowy ekosystem z podpisem elektronicznym, pieczęcią i certyfikatem SSL. To narzędzia, które wcześniej kojarzyły się z technologicznymi korporacjami, a dziś są dostępne dla każdego – od urzędnika po mikroprzedsiębiorcę. Nie tylko e-usługi – Poczta w ruchu, czyli Polska w paczkach Poczta Polska to dziś nie tylko tradycyjna korespondencja, e-usługi i cyfrowe listy. To również potężna, żywa sieć logistyczna, która każdego dnia oplata cały kraj – od gór po morze. Około 20 tysięcy punktów odbioru przesyłek, tysiące placówek i automatów paczkowych, a także sklepy partnerskie – od Żabki po Delikatesy Centrum – tworzą infrastrukturę, z której korzystają miliony Polaków. Za tym systemem stoi ponad pięć tysięcy pojazdów i dziesiątki sortowni, które codziennie obsługują blisko cztery miliony przesyłek. Wśród nich wyróżnia się nowoczesne centrum logistyczne w Ciemnem pod Warszawą – serce operacji, gdzie w ciągu jednej godziny można posortować nawet 18 tysięcy paczek. Terminowość i niezawodność pozostają filarami marki. Pocztex – flagowa usługa kurierska Poczty Polskiej – dostarcza przesyłki zarówno klientom indywidualnym, jak i firmom z sektora e-commerce. 94,7% paczek dociera do adresatów następnego dnia po nadaniu, a dzięki aplikacji Pocztex Mobile śledzenie przesyłki stało się równie proste jak sprawdzenie wiadomości w telefonie. Przyszłość wygląda równie dynamicznie. Na horyzoncie – wspólne przedsięwzięcie z ORLEN, które połączy dwa narodowe filary w nową spółkę kurierską z ponad 30 tysiącami punktów odbioru w całym kraju. To dowód, że Poczta Polska myśli o przyszłości w sposób kompleksowy – łącząc świat cyfrowy z fizycznym, a tradycyjne wartości z nowoczesną logistyką. Społeczeństwo w trybie online – nowa codzienność, nowe rytuały Digitalizacja nie jest już dodatkiem do życia – stała się jego integralną częścią. Wysyłamy życzenia przez komunikatory, faktury przez aplikacje, a umowy podpisujemy zdalnie. Zmienił się język komunikacji społecznej: z papierowego tonu oficjalności na rytm powiadomień i cyfrowych potwierdzeń. W tej rzeczywistości Poczta Polska pełni ważną rolę: łączy stabilność instytucji publicznej z elastycznością nowych technologii. Nie rezygnuje z ducha tradycji – bo to on buduje zaufanie – ale nadaje jej nową formę. Każde rozwiązanie, od e-Doręczeń po e-Archiwum, jest projektowane z myślą o ochronie danych, poufności i pewności przekazu. Poczta Polska nie tylko wdraża innowacje, ale też dba o ich cyberbezpieczeństwo, bo w świecie online zaufanie to nie tylko wartość – to waluta. W efekcie powstaje most międzypokoleniowy: dla starszego pokolenia to Poczta, którą znają – tylko w nowej odsłonie; dla młodszych – instytucja, która mówi ich językiem i rozumie ich cyfrowy styl życia. Nowoczesność nie wyklucza tradycji Cyfrowa transformacja Poczty Polskiej to nie tylko wdrażanie nowych usług – to odpowiedź na zmianę społeczną, która dzieje się na naszych oczach. To również dowód, że instytucja z ponadstuletnią historią potrafi zrozumieć język współczesności i mówić nim z klasą. Bo nowoczesność nie wyklucza tradycji – przeciwnie, potrafi ją wzmocnić. List, choć dziś często ma postać cyfrową, nadal łączy ludzi. Niezależnie od tego, czy ma formę koperty, czy pliku PDF, wciąż niesie emocje, informacje i odpowiedzialność. Poczta Polska, z duszą tradycji i duchem nowoczesności, staje się symbolem instytucji, która nie tylko nadąża za światem, ale pomaga go porządkować. Materiał promocyjny Poczty Polskiej