polki.pl
type: channel
link: https://polki.pl
date: 2025-03-08T10:40:22.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Czego nie dał mi mąż, to wzięłam sobie od teścia. Przecież każda kobieta ma swoje potrzeby”
items: „Wstrętna baba oskarżyła mnie o romans z jej mężem, a sama miała swoje za uszami. Na szczęście miałam asa w rękawie”
items: „Mąż wyrzucił mnie z domu, bo zdradziłam go z młodym kochankiem. Szukałam atencji, bo mąż był obojętny na moje wdzięki”
items: „Obca baba rozbiła moje małżeństwo. Wmówiła mojej ukochanej żonie, że z nią sypiam i jest moją kochanką”
items: „Gdy żona wylewała łzy ze strachu, mąż zwiał bez słowa do swojej kochanki. Nie chciałbym być w jego skórze”
items: „Zdradziłam męża ze szkolną miłością sprzed lat. Mikołaj zachwycał się moim ciałem i jędrnością skóry. Kiedy usłyszałam podobny komplement od Jacka?"
items: „Sąsiadka była pewna, że mój mąż mnie zdradza, ale prawda była inna. Przechodził przez piekło i nie pisnął ani słowa”
items: „Mąż ma romans z moją przyjaciółką, która spodziewa się jego dziecka. Nie mieli nawet odwagi mi o tym powiedzieć”
items: „Moja żona miała poważny wypadek, gdy wracała od kochanka. Mimo to kocham ją i nie dam jej odejść”
items: „Mąż od 4 lat ma kochankę, z którą ma dziecko. Ja rodziłam naszą córkę, a on był z nią...”

„Czego nie dał mi mąż, to wzięłam sobie od teścia. Przecież każda kobieta ma swoje potrzeby”
type: item
date: 2025-02-28T04:27:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: koleje losu
subject: prawdziwe historie
subject: zdrada
description: „Nie umiałam z tym walczyć. Z początku próbowałam – prosiłam o rozmowy, planowałam wspólne wyjazdy, kupowałam nowe sukienki. Z czasem nauczyłam się nie prosić. Po prostu czekałam. Na zmianę. Na koniec. Na cokolwiek”.
encoded: Gdy byliśmy wśród ludzi, grał rolę idealnego męża – kładł mi dłoń na plecach, mówił „kochanie” i chwalił moje ciasta, których nigdy nie jadł. Widziałam, jak znajomi patrzą na nas z zazdrością, a ja tylko zaciskałam usta. Nie wiedzieli, że nasze wieczory były puste. Że kładliśmy się do łóżka w milczeniu, a gdy mnie dotykał – jeśli w ogóle – robił to jak obowiązek, jakby przekładał kartkę w kalendarzu. Nie umiałam z tym walczyć. Z początku próbowałam – prosiłam o rozmowy, planowałam wspólne wyjazdy, kupowałam nowe sukienki. Z czasem nauczyłam się nie prosić. Po prostu czekałam. Na zmianę. Na koniec. Na cokolwiek. Jedyną osobą, która zdawała się zauważać moje istnienie, był Paweł – ojciec Tomka. Ciepły, zawsze uśmiechnięty, traktował mnie tak, jak Tomek traktował kiedyś. Był troskliwy, dopytywał o moje sprawy, a gdy się śmiał, czułam się jak ktoś ważny. Czasem miałam wrażenie, że rozumie mnie lepiej niż mój własny mąż. Nie sądziłam jednak, że pewnego dnia zrobię coś, co sprawi, że to właśnie Paweł stanie się kimś więcej. Samotność prowadzi do zbliżenia Wszystko zaczęło się podczas jednej z tych rodzinnych kolacji, które od dawna traktowałam jak obowiązek. Siedzieliśmy w ogrodzie teściów – słońce zachodziło powoli, a powietrze pachniało grillowanym mięsem i dymem papierosowym Tomka. Nie porozmawiał ze mną ani razu. Siedział na końcu stołu, gapiąc się w telefon, a jego twarz raz po raz rozświetlało niebieskie światło ekranu. – Tomek, może schowasz ten telefon chociaż na chwilę? – rzucił Paweł, podając mi talerz z sałatką. Mój mąż uniósł wzrok, westchnął teatralnie i wyłączył ekran. Tylko na chwilę. – Mam ważne rzeczy w pracy. Ktoś musi zarabiać na te nasze zachcianki – odburknął, biorąc łyk piwa. Nikt się nie odezwał. Nie chciałam robić sceny, więc uśmiechnęłam się lekko i sięgnęłam po widelec. Paweł patrzył na mnie z uwagą, jakby czekał, aż powiem coś jeszcze. – Przepraszam za niego – mruknął, nachylając się bliżej. – Nie musisz – odparłam, siląc się na obojętność. – To…

Syda-Productions--ae556ad.jpg
width: 1200
height: 900

„Wstrętna baba oskarżyła mnie o romans z jej mężem, a sama miała swoje za uszami. Na szczęście miałam asa w rękawie”
type: item
date: 2025-02-27T18:08:35.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: koleje losu
subject: prawdziwe historie
subject: romans
subject: zdrada
description: „Kilka dni później przekonałam się, jak bardzo plotki rujnują życie we wsi. Na targu, gdzie wcześniej rozmawiałam ze wszystkimi, teraz panowała nieprzyjemna cisza. Kiedy próbowałam zagadnąć znajomych, ich odpowiedzi były chłodne, a spojrzenia unikały moich”.
encoded: W małej wsi życie toczyło się jak w akwarium – wszyscy widzieli wszystko, każdy znał każdego, a sekrety były towarem deficytowym. Dorastałam tutaj, przyzwyczajając się do tego, że ludzie zawsze mieli coś do powiedzenia o moim życiu. Kiedy zostałam sama, nie wychodząc za mąż ani nie zakładając rodziny, stałam się łatwym celem. Ale do tej pory były to drobne docinki, nic, co mogłoby poważnie zaszkodzić mojej reputacji. Nie sądziłam, że pewnego dnia wszystko się zmieni Że stanę się bohaterką plotek, które zniszczą moje życie i zmuszą mnie do walki o własne imię. Janek i Anna wydawali się idealną parą – on był cichym, pracowitym rolnikiem, a ona kobietą pełną energii, zawsze z szerokim uśmiechem na twarzy. Wszyscy mówili, że są przykładem miłości i partnerstwa. Nigdy bym nie przypuszczała, że właśnie oni staną się częścią historii, która wywróci moje życie do góry nogami. Zaczęło się od spojrzeń. Mieszkańcy wsi zawsze byli rozmowni, ale w ostatnich tygodniach ich rozmowy milkły, gdy pojawiałam się w pobliżu. Sąsiadki, które wcześniej uśmiechały się na mój widok, teraz odwracały wzrok, a mężczyźni, z którymi rozmawiałam na targu, odpowiadali monosylabami, jakby bali się, że ktoś ich zobaczy. Nie rozumiałam, co się dzieje, dopóki pani Zofia, starsza sąsiadka, nie odwiedziła mnie pewnego popołudnia. Przyniosła koszyk jabłek i niepewny uśmiech. – Magdo, muszę ci coś powiedzieć – zaczęła, siadając przy stole. – Ludzie gadają o tobie i Janku. Zmarszczyłam brwi, nie rozumiejąc, co ma na myśli. – Mówią, że macie romans – dodała, zanim zdążyłam zapytać. Byłam w szoku. Romans? Z Jankiem? Nigdy w życiu nie rozmawiałam z nim o niczym więcej niż o pogodzie albo plonach. – To jakieś bzdury! – wybuchłam. – Jak mogli coś takiego wymyślić? Pani Zofia pokiwała głową, jakby chciała powiedzieć, że też tego nie rozumie, ale jej spojrzenie zdradzało, że w tej wsi plotki są silniejsze niż zdrowy rozsądek. – Wiem, dziecko. Ale ludzie uwielbiają gadać, szczególnie o tych, którzy żyją inaczej. T…

zmartwiona-kobieta-3e4b6a8.jpg
width: 1200
height: 900

„Mąż wyrzucił mnie z domu, bo zdradziłam go z młodym kochankiem. Szukałam atencji, bo mąż był obojętny na moje wdzięki”
type: item
date: 2024-05-06T11:49:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: Opowiadania
subject: prawdziwe historie
subject: seks bez zobowiązań
subject: zdrada
description: „- Po 14 latach małżeństwa? Ja haruję jak wół, żeby niczego nam nie brakowało, ptasiego mleka ci się chyba zachciewa. Jak ci się nudzi, to weź sobie młodego chłopaka, niech on tak robi jak ja, zobaczymy, jak długo pociągnie”.
encoded: Starsi ludzie mówią, że przysłowia są mądrością narodu. Ja wprawdzie jeszcze do tych starszych nie należę, ale teraz, po tym wszystkim, co się zdarzyło w moim życiu, mogę tylko im przytaknąć. Żebym to ja wcześniej o tej maksymie pamiętała! A w zasadzie to nie o jednej, tylko o kilku. Przede wszystkim, żebym sobie wzięła do serca, że „Mądry Polak po szkodzie”. Albo chociażby takie powiedzenie: „Głupi dwa razy płaci”. Bo ja za swoje błędy zapłaciłam nie raz, ale kilka razy. Pieniędzmi, straconymi nerwami i tym, co najważniejsze – swoim małżeństwem, rodziną. Drugi raz już nie dam się tak wmanewrować! Tylko czy dostanę drugą szansę od losu? Małżeńskie trudności zaczęły narastać Zanim to się wszystko zdarzyło, wiodłam normalne życie. Jestem mężatką od czternastu lat, mamy syna. W małżeństwie jak to w małżeństwie, różnie bywało. Kto przeszedł, ten wie – małżeństwo to nie jest droga usłana różami. Z drugiej strony, tak źle też nigdy nie było, jak to się nieraz słyszy u niektórych. Mój mąż nie pije, nie bije mnie... A że taki z niego trochę nudziarz? Ba, a pokażcie mi faceta po czterdziestce, który regularnie zaprasza swoją żonę na tańce czy w plener! To w bajkach chyba tacy królewicze się zdarzają. Ja jednak widać, mimo czwartego krzyżyka, wciąż w bajki wierzę, bo ostatnio jakoś ta nasza domowa nuda mi się sprzykrzyła. Nic tylko dom, praca, dom, praca. A gdzie płomienne uczucie, a gdzie wypady we dwoje na łono natury, a niespodzianki, prezenty...? Mimo że dwoiłam się i troiłam, żeby jak najwyraźniej zasygnalizować Kazikowi, czego mi brakuje – wszystko to było jak grochem o ścianę. – Kobieto, tobie naprawdę od tej telewizji w głowie się poprzewracało – powiedział mi raz. – Czternaście lat małżeństwa, ja haruję jak wół, żeby niczego nam nie brakowało, ptasiego mleka ci się chyba zachciewa. Jak ci się nudzi, to weź sobie młodego chłopaka, niech on tak robi jak ja, zobaczymy, jak długo pociągnie. Tego już mi było za wiele! No bo powiedzcie sami, czy kochający mąż powiedziałby …

polki-6-8556c92.jpg
width: 1200
height: 900

„Obca baba rozbiła moje małżeństwo. Wmówiła mojej ukochanej żonie, że z nią sypiam i jest moją kochanką”
type: item
date: 2024-03-15T11:24:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: romans
subject: zdrada
description: „– Masz kogoś? – spytała znienacka moja żona. – Powiedz prawdę, lepiej, żebyśmy rozstali się w zgodzie, dopóki to możliwe”.
encoded: Kochałem żonę. Nie myślałem, że już samo oglądanie się za innymi paniami to coś złego... Kochałem ją, ona kochała mnie. Byłem szczęśliwy. Od czasu do czasu zerkałem uwodzicielsko na inne kobiety. Ale tylko je podziwiałem. Zanim się obejrzeliśmy, minęły cztery lata naszego małżeństwa. I nagle, pewnego dnia, gdy spotkaliśmy się po drodze z pracy do domu, poczułem, że coś jest nie tak... – Masz kogoś? – spytała znienacka moja żona. – Powiedz prawdę, lepiej, żebyśmy rozstali się w zgodzie, dopóki to możliwe. – Ależ kochanie – protestowałem. – To, że czasem obejrzę się za jakąś dziewczyną, nie oznacza, że cię zdradzam. – Nie mogę tego znieść – krzyknęła i odbiegła, zostawiając mnie na ulicy samego. Wróciłem do domu. Byłem pewny, że Daria już tam jest. Ale przyszła dopiero po północy i położyła się na kanapie w salonie. Bałem się zapytać, gdzie była. Co się dzieje z naszym małżeństwem? Następnego dnia, żeby udobruchać żonę, zaproponowałem jej wyjazd na weekend. – To nie jest najlepszy pomysł. Zresztą, za tydzień jadę na szkolenie. Muszę się przygotować – odparła. – Ale wiesz, kumpel tanio sprzedaje tam działkę z jakąś chatką. Moglibyśmy obejrzeć. Zawsze chciałaś mieć domek na Mazurach – spróbowałem z innej beczki. – Hmm – zawahała się. – Zobaczymy. W końcu udało mi się ją przekonać. Nadszedł dzień wyjazdu. Wynosiłem rzeczy do samochodu, ale w połowie drogi zawróciłem po torbę. Już miałem nacisnąć klamkę, gdy nagle usłyszałem głos mojej żony. – To tylko wypad nad jezioro – mówiła przez telefon. – Nie wiem, czy to coś zmieni. Myślę o rozwodzie, nie umiem zapomnieć... – tłumaczyła komuś zmęczonym głosem. Zamarłem. Stałem chwilę na klatce, po czym wróciłem na dół. Przekonywałem sam siebie, że się przesłyszałem. Przecież Daria mnie kocha... Tylko... O czym nie mogła zapomnieć? A może o kim? Na Mazurach próbowałem nie myśleć o tym, co usłyszałem. Zresztą, Daria była znowu sobą. Czułem, że wracamy do siebie – Wiesz, że cię kocham? – pytałem. – Mam nadzieję – odpowiadała. Potem p…

GettyImages-920554672-68f0660.jpg
width: 1568
height: 1176

„Gdy żona wylewała łzy ze strachu, mąż zwiał bez słowa do swojej kochanki. Nie chciałbym być w jego skórze”
type: item
date: 2023-06-02T12:30:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: historie miłosne
subject: prawdziwe historie
subject: zdrada
description: „Zastanawiałem się, czy właśnie to nie było powodem, że jego żona stała się taka nieprzyjemna i czepliwa. Jeśli romans już długo trwał – a sądząc z maili, które przeczytałem, trwał przynajmniej rok – mogła to wyczuć. Kobiety posiadają intuicję, szczególnie w tym względzie”.
encoded: Zapłakana kobieta to nie jest najprzyjemniejszy widok, robi wrażenie nawet na doświadczonym prywatnym detektywie. A jeśli jest to w dodatku piękna kobieta, wrażenie jest tym większe. I właśnie gościłem taką atrakcyjną panią, która nie potrafiła powstrzymać łez. To by mnie specjalnie nie zdziwiło – Wyszedł i przepadł – szlochała, powtarzając to po raz kolejny. Jej mąż dwa dni wcześniej wieczorem wyszedł do sklepu po jakieś drobne zakupy. A właściwie wyjechał, bo mieszkali w nowym domu na obrzeżach miasta i do najbliższego czynnego sklepu mieli dobre półtora kilometra. – Na pewno się państwo nie posprzeczali? – spytałem. – Nie było między wami konfliktu? – Mówi pan jak policjant! – odparła oskarżycielskim tonem. – Oni też od razu zapytali, czy wszystko było między nami dobrze, czy się nie pokłóciliśmy, czy mąż nie wybrał się na jakąś imprezę… Do sklepu pojechał! – krzyknęła histerycznie, aż mnie zakłuło w uszach. – Nie posprzeczaliśmy się, nie mieliśmy poważnych nieporozumień, miał tylko coś kupić i zaraz wracać! – Policja na pewno przyjęła zgłoszenie i już poszukują męża – powiedziałem łagodnie. – Phi! – prychnęła niczym rozzłoszczona kotka. – Tak, już widzę, jak go szukają! Gdyby znaleźli porzucony samochód, może by się bardziej przejęli, ale miałam wrażenie, że ten oficer, który ze mną rozmawiał, bagatelizuje sprawę! Cóż, to by mnie specjalnie nie zdziwiło. Wprawdzie policja ma obowiązek wszczęcia poszukiwań natychmiast po zgłoszeniu zaginięcia, ale inaczej wygląda procedura w przypadku dzieci lub starszych, niesprawnych osób, a inaczej jeśli chodzi o zdrowego człowieka w sile wieku, jeśli w dodatku nie zachodzi stuprocentowe podejrzenie popełnienia przestępstwa… – I chce pani, abym to ja zajął się ustaleniem miejsca pobytu męża? Spojrzała na mnie podejrzliwie. Chyba to „miejsce pobytu” jej się nie spodobało. Zabrzmiało, jakbym zakładał, że facet gdzieś się urwał, a nie stało mu się coś złego. Powinienem oduczyć się wreszcie używania policyjnego żargonu. – To znacz…

Dragana-Gordic-c5d1aaf.jpeg
width: 1350
height: 900

„Zdradziłam męża ze szkolną miłością sprzed lat. Mikołaj zachwycał się moim ciałem i jędrnością skóry. Kiedy usłyszałam podobny komplement od Jacka?"
type: item
date: 2022-10-13T10:01:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: Opowiadania
subject: prawdziwe historie
subject: zdrada
description: „Nad ranem w niedzielę przyszło mi do głowy, żeby odejść od męża. Wydawało mi się, że pasujemy do siebie z Mikołajem jak dwie krople wody, wydawało mi się, że kochanek odczuwa podobnie – w końcu tyle nas łączyło, oboje mieliśmy dosyć związków, w których tkwiliśmy jak zwierzęta w potrzasku".
encoded: Znacie takie powiedzenie, że zemsta jest rozkoszą bogów, a nie ludzi? Ja znam. Ale ostatnio chyba, na swoją zgubę, o nim zapomniałam, bo postanowiłam się zemścić. I to na kim? Na moim ślubnym. Oczywiście wtedy, kiedy planowałam, co mu zrobię, żeby w końcu zrozumiał, jaki popełnia błąd, byłam przekonana, że on jest jedynym winowajcą i że nie robię nic złego. Teraz jednak wcale takiej pewności już nie mam. Co ja najlepszego zrobiłam…? Szkoda gadać. Byliśmy z Jackiem nierozłączni Jesteśmy z Jackiem 7 lat po ślubie, znamy się drugie tyle. Od szkoły byliśmy nierozłączni. Już samo to chyba wystarczy, żeby uwierzyć, że będziemy idealną parą, prawda? A jeśli dodać do tego, że nasi rodzice się przyjaźnią i że od początku połączyła nas wielka miłość, trudno się dziwić, że nikt nie widział nad naszym związkiem ciemnych chmur. My też uwierzyliśmy, że zawsze będzie idealnie. Oczywiście, były drobne zawirowania, jak choćby wtedy, kiedy Jacek dostał pracę w Warszawie i musieliśmy z tygodnia na tydzień zostawić rodzinne miasteczko i przenieść się do stolicy. Albo wtedy, gdy na świat przyszli nasi synowie i przewrócili nasze życie do góry nogami. Ale ogólnie nie było źle. Wierzyliśmy, że zawsze będziemy przy sobie trwali, na dobre i na złe – tak jak sobie ślubowaliśmy. I żyliśmy złudzeniami, nawet nie widząc, że powoli do naszego idealnego związku wkrada się „miłości kat” – monotonia i nuda. Jacek nie narzekał. Wychodził rano, wracał wieczorem... Szybki prysznic, rzadko szybki seks, potem spać i rano to samo. W weekendy jechaliśmy do rodziców albo odsypialiśmy zaległości. Ot, zwykłe życie. Tylko że mi ono przestało wystarczać. Powiedzcie, ile można prasować w wolnych chwilach albo zabijać tęsknotę za wiecznie nieobecnym mężem głupimi serialami w telewizji? Usiłowałam raz czy drugi napomknąć Jackowi o tym, że ostatnio czuję się zaniedbana, ale mój mąż był kompletnie głuchy na takie uwagi. – W głowie ci się przewraca, kobieto – warknął na mnie, gdy ośmieliłam się powiedzieć, że może o…

zdrada-8630c04.jpg
width: 1200
height: 900

„Sąsiadka była pewna, że mój mąż mnie zdradza, ale prawda była inna. Przechodził przez piekło i nie pisnął ani słowa”
type: item
date: 2022-08-08T12:00:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: zdrada
description: „Jak na szpilkach czekałam na powrót Mariusza z treningu. Na domiar złego mąż jeszcze się spóźniał. Wcześniej nigdy nie zwracałam na to uwagi, czy przychodzi na czas, czy nie – teraz jednak te dwadzieścia minut tylko potwierdziło moje podejrzenia, że coś jest na rzeczy".
encoded: Początkowo nie wierzyłam sąsiadce, gdy mówiła mi o niewłaściwym zachowaniu mojego męża. Ale gdy plotki powtórzyły kolejne osoby... No cóż... Człowiek powinien wierzyć swojemu ślubnemu. Bo jeśli nie jemu, to komu? Oczywiście, taka mądra to ja jestem dopiero teraz, kiedy tamte emocje już dawno za nami. Aż strach pomyśleć, jak to wszystko mogłoby się skończyć – przecież był taki moment, że byłam gotowa rozwieść się z Mariuszem! Wścibska sąsiadka czy coś więcej? Jesteśmy małżeństwem, jakich wiele. Mamy dwoje dzieci, własne – choć kupione na kredyt – mieszkanie, pracujemy oboje w tej samej szkole. Mariusz uczy wychowania fizycznego, a ja plastyki i techniki. Wiadomo, żadne z nas nie zarabia kokosów. To nie Warszawa, tu ludzie zawrotnych karier na jednej transakcji nie robią – takie życie to my sobie możemy najwyżej na filmach pooglądać. Tu człowiek, jak chce żyć na jakim takim poziomie, musi się nieźle narobić. Dlatego Mariusz, oprócz swojego etatu w szkole, popołudniami zdecydował się dorabiać jako instruktor siatkówki dziewcząt w lokalnym klubie sportowym. Może nie były to wielkie pieniądze, ale zawsze... Przyznaję, że te kilka groszy, które dorabiał Mariusz, często ratowało nasz domowy budżet. Nie narzekałam więc, że męża przez większość dnia nie było w domu, i żadne podejrzenia nigdy mi się w głowie nie zalęgły, co też on tam na tej hali treningowej, dzień w dzień z młodymi, atrakcyjnymi dziewczynami, może robić. W końcu nie znałam go od wczoraj. Ale taka spokojna byłam do czasu. Wszystko zaczęło się od jednego niewinnego zdania. Wracałam właśnie z zakupów. Jak dziś pamiętam, że był wietrzny i chłodny dzień, a nasz samochód jak na złość zamiast wzorowo odpalić za pierwszym razem, „krztusił” się i „kasłał” na moje utrapienie i na pośmiewisko sąsiadom pod blokiem. Właśnie w momencie, kiedy po raz kolejny usiłowałam poradzić sobie z niesforną stacyjką, usłyszałam Renię, moją sąsiadkę: – Bez chłopa kłopot, co? Gdyby Mariusz był w domu, pewnie raz dwa by sobie z takim dro…

kobieta-ktora-dowiedziala-sie-o-zdradzie-meza-857a67e.jpg
width: 1200
height: 900

„Mąż ma romans z moją przyjaciółką, która spodziewa się jego dziecka. Nie mieli nawet odwagi mi o tym powiedzieć”
type: item
date: 2021-10-15T15:20:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: miłość
subject: uczucia
subject: zdrada
subject: związek
description: „– Zdradziłeś mnie z moją najlepszą przyjaciółką, to bardzo boli, ale gotowa jestem ci to wybaczyć, bo cię kocham. Chcę z tobą nadal żyć. On jednak był bezwzględny: – Ale ja już ciebie nie kocham. Chcę żyć z Magdą”.
encoded: Moją pierwszą wielką miłością był Leszek. Poznałam go na obozie w Szklarskiej Porębie i z miejsca postanowiłam zdobyć. Po 12 miesiącach znajomości wzięliśmy ślub. O tym, że ma romans z moją najlepszą przyjaciółką, poinformowali mnie nasi znajomi. Nie uwierzyłam im. Leszek i Magda? Mój mąż i moja najlepsza przyjaciółka? Nie. To niemożliwe, myślałam. Ziarno niepokoju zostało jednak zasiane. Zaczęłam dyskretnie obserwować Leszka. Faktycznie, mój mąż nie odrywał oczu od Magdy, ciągle jej nadskakiwał, nieustannie jej w czymś pomagał. W końcu miałam dość tej niejasnej sytuacji. – Leszek, co się dzieje? Mam wrażenie, że łączy cię coś z Magdą – spytałam. W pierwszej chwili się zmieszał. Potem wyznał, że to nic ważnego, że był Magdą zafascynowany, ale tylko przez moment i już mu przechodzi. I na tym stanęło, bo tej samej nocy dostaliśmy wiadomość, że moja mama miała wylew. Pojechałam do szpitala, Leszek również, choć go wcale o to nie prosiłam. Doceniłam jednak ten gest. Odczytałam jako akt skruchy. Prośbę o przebaczenie. Mama umarła 2 dni później. Nie mogłam się zupełnie pogodzić z jej odejściem, bardzo rozpaczałam. W tym trudnym dla mnie okresie Leszek był ze mną. Podtrzymywał mnie na duchu, pomagał. – Nie jesteś sama, masz mnie... – powtarzał, tuląc mnie czule do siebie. Smutek i żal po śmierci mamy były tak silne, że wpadłam w depresję. Lekarz zalecił mi wyjazd. Najlepiej do ciepłych krajów. – Słońce południa – stwierdził – przywróci pani radość życia. Poleciałam na Majorkę. Przez całe dnie wylegiwałam się na gorącym piasku i patrzyłam na szmaragdowe morze. Z zazdrością obserwowałam też rodziny z małymi dziećmi. Maluchy śmiały się, taplały w wodzie i budowały zamki z piasku. My również powinniśmy mieć synka lub córeczkę, pomyślałam. Jeszcze tego samego dnia wysłałam do Leszka e-maila: „Kochany, chcę mieć z tobą dziecko. Ono nada naszemu życiu”. Uskrzydlona wracałam do Warszawy, lecz tam spotkał mnie zawód. Pierwszy na Okęciu – Leszek nie wyjechał po mnie na lotnisko. Dru…

Zdradzona-kobieta-a7074a9.png
width: 1200
height: 900

„Moja żona miała poważny wypadek, gdy wracała od kochanka. Mimo to kocham ją i nie dam jej odejść”
type: item
date: 2021-10-08T09:36:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: wypadek
subject: zdrada
description: Jedno wydarzenie zupełnie zmieniło moje życie. Mam na myśli nie tylko wypadek żony, po którym zapadła w śpiączkę, ale też to, czego się po nim dowiedziałem. Co robiła w Lublinie, skoro mówiła, że jedzie do Gdańska?
encoded: Deszczowe chmury wisiały nisko nad miastem. Stojąc w oknie na dwudziestym piętrze wieżowca, miałem wrażenie, że dam radę dotknąć ich ręką. Pode mną rozpościerała się przepaść, która dziwnie mnie przyciągała. A jednocześnie napawała lękiem. Śmierć była tak blisko, oddzielała mnie od niej tylko szyba. Czy to samo czuła moja żona, kiedy zbliżał się do niej ten rozpędzony TIR? Czy także miała wrażenie, że tylko samochodowa szyba oddziela ją od ostateczności? A może jednak stało się to wszystko zbyt szybko, aby w ogóle zdążyła cokolwiek pomyśleć? To był podobno cud, że Joanna przeżyła ten wypadek. Pijany kierowca TIR-a skosił kolejno dwa auta. Z pierwszego została tylko masa pogiętego żelastwa. Samochód mojej żony był tym drugim, TIR już zdążył nieco wyhamować, stracić impet, ale i tak nasz samochód został zmiażdżony, jak puszka sardynek. Niewiele z niego zostało po uderzeniu, ale na szczęście moją żonę udało się z niego wydobyć żywą. Miała jednak liczne złamania i była w śpiączce. Paskudne siniaki zniknęły, złamania się zrosły. Rehabilitanci rozćwiczyli Joannie nogi i ręce tak, aby nie nastąpił zanik mięśni, tak jakby wierzyli, że jeszcze kiedyś mogą się jej przydać, że będzie chodzić, jeść, machać do kogoś na do widzenia. Ale moja żona, mimo tego, że minęło pięć miesięcy od wypadku, nadal była nieprzytomna. Lekarze nie mieli pojęcia, czy kiedykolwiek się wybudzi ze śpiączki, powtarzali, że dopóki nie nastąpił obrzęk mózgu, to jest dla niej nadzieja i tego trzeba się trzymać. Dla mojej żony czas stanął w miejscu, podczas gdy moje życie wywróciło się do góry nogami. I to nie tylko dlatego, że Joanna zapadła w śpiączkę i nie było wiadomo, czy kiedykolwiek do nas wróci. Ale dlatego, że dowiedziałem się o jej romansie i że tamtego feralnego dnia wracała od kochanka. O wypadku dowiedziałem się z telewizji. TIR skosił dwa samochody! – to była wiadomość dnia. Ale na relację z miejsca zdarzenia patrzyłem obojętnie, gdyż do głowy mi nie przyszło, że ta kupa złomu rzucona na pobo…

zona-a9b930d.jpg
width: 1200
height: 900

„Mąż od 4 lat ma kochankę, z którą ma dziecko. Ja rodziłam naszą córkę, a on był z nią...”
type: item
date: 2021-10-08T09:11:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: kochanka
subject: małżeństwo
subject: romans
subject: rozwód
subject: zdrada
description: W pierwszych dniach byłam pewna, że tego nie przetrwam. Myślałam, że będzie lepiej z każdym dniem, tymczasem z każdym dniem jest… trudniej.
encoded: Pół roku temu dostałam mejla od kobiety, która napisała, że miała romans z moim mężem od 4 lat. Ale jak to? To pomyłka. - odpisałam. Po kilku minutach odebrałam telefon. To była ona i opowiedziała mi o chorobach moich dzieci, znała imiona moich przyjaciółek, mówiła o tym, jak wygląda nasz domek nad morzem. Wiedziała wszystko. Na koniec dodała, że mają wspólne dziecko - córkę, która ma 2,5 roku. Pierwsze tygodnie po zdradzie - wyjesz i żyjesz... automatycznie Zabrałam torebkę i wyszłam z pracy. Pojechałam do niego, bo chciałam to wszystko wyjaśnij, wykrzyczeć mu w twarz, że jest zdrajcą i bzykał się z inną kobietą zaraz po tym, jak ja urodziłam córkę. On niczemu nie zaprzeczył, a nawet widziałam ulgę na jego twarzy. Oddał mi klucze do domu i przepraszał mnie bez końca, tylko co mi teraz po tym jego żałosnym przepraszam? Wstawałam z łóżka i myłam się tylko ze względu na dzieci, które nie rozumiały, dlaczego się tak zachowuję. Zosia ma 4 lata, a Krzyś skończył 7 lat. Oni nie wiedzieli, czemu tata spakował swoje rzeczy, a ja nie miałam siły im tego wytłumaczyć. Zresztą, co ja powinnam powiedzieć. Wasz tata ma drugą rodzinę i nas zostawił??? Życie uratowała mi rodzina i przyjaciele. To oni mówili, że wszystko będzie dobrze, przytulali, przynosili jedzenie i ocierali te litry wypłakanych łez. Czasem tylko siedzieli obok i płakali ze mną, ale tego wtedy potrzebowałam, wsparcia bliskich mi osób. Funkcjonowałam ja robot Wiele osób radziło mi, że powinna iść na terapie. Postanowiłam skorzystać z tej rady i to pomogło. W czasie wizyt u psychologa bardzo dużo płakałam, ale jeszcze więcej zrozumiałam. Zaczęłam szukać prawnika, który zajmie się moim... rozwodem, bo przecież to naturalna kolej rzeczy. Przez pierwszych kilka miesięcy działałam jak robot. Praca, śniadanie dla dzieci, szkoła i przedszkole, obiad, lekcje, zajęcia dodatkowe i tak bez końca. Czułam się jak w filmie „Dzień świstaka” - bez końca te sam, powtarzane rutynowo czynności, ale to chyba pomogło mi złapać jakąś r…

AdobeStock51373996-35f7685.jpg
width: 1200
height: 795