Obejrzałam 24 filmy świąteczne w 24 dni. Zapomnij o Kevinie. Ta 5 to must have na święta
Podjęłam wyzwanie i zrobiłam sobie kalendarz adwentowy - 24 filmy świąteczne dla całej rodziny w 24 dni. Już wiem, które produkcje warto obejrzeć w Boże Narodzenie, a jakie lepiej sobie odpuścić. Poznaj mój ranking.
Wiele jest świątecznych produkcji, które zyskały już miano kultowych, choć często, oglądając je, zupełnie nie możemy nadziwić się ich popularności. Są też mniej znane lub zapomniane perełki, które warto odświeżyć sobie w Boże Narodzenie. Wreszcie są te wszystkie produkcje Netflixa - typowe świąteczne opowiastki, które wciągają od pierwsze do ostatniej minuty, ale często zostawiają nas z niczym, jeśli chodzi o morał, uniesienia wizualne czy komediowe. Wybrałam 24 filmy świąteczne z każdej z tych kategorii i stworzyłam cały filmowy kalendarz adwentowy. Tym samym podjęłam wyzwanie obejrzenia 24 filmów świątecznych w 24 dni. Z tego postanowiłam wybrać mocną 5 produkcji, które na pewno obejrzę ze swoją rodziną w Boże Narodzenie 2025 i tobie proponuję to samo. Obejrzałam 24 filmy świąteczne w 24 dni Swoje wyzwanie planowałam zrobić od 1 grudnia, jak na standardowy kalendarz adwentowy przystało, ale w związku z tym, że chciałam stworzyć ten ranking jeszcze przed świętami, rozpoczęłam je 3 dni wcześniej. Tym samym do 21 grudnia obejrzałam codziennie jeden film o tematyce bożonarodzeniowej. Jak prezentowała się lista? "Świąteczny książę" "Świąteczny książę: królewskie wesele" "Świąteczny książę: królewskie dziecko" "Zamiana z księżniczką" "Zamiana z księżniczką 2" "Zamiana z księżniczką 3" "Holiday" "Kevin sam w domu" "Kevin sam w Nowym Jorku" "Love Actually" "Last Christmas" "W krzywym zwierciadle: Witaj Święty Mikołaju" "Grinch: Świąt nie będzie" "Elf" "Klaus" "Święta Last Minute" "Rodzinny dom wariatów" "Świąteczny rycerz" "Kronika świąteczna" "Kronika świąteczna 2" "Niezapomniane święta" "Świąteczny kalendarz" "Randki od święta" "Złe mamuśki 2: Jak przetrwać święta?" Filmy świąteczne dla całej rodziny - TOP 5 Z tych 24 filmów wybrałam moim zdaniem najmocniejszą 5. To produkcje świąteczne, które możecie obejrzeć całą rodziną i będziecie się przy tym świetnie bawić, a przy okazji wyniesiecie z nich coś więcej niż ckliwa historia o miłości w okresie Bożego Narodzenia. 1. "W krzywym zwierciadle: Witaj Święty Mikołaju" Kultowa komedia z Chevi Chasem dawniej była jednym z największych świątecznych hitów, a dziś jest już powoli zapominana. Ja jednak uważam, że to absolutny świąteczny must have, który bawi, a w niektórych momentach nawet wzrusza. W rodzinie Griswoldów jesteśmy bowiem w stanie dostrzec samych siebie i swoich bliskich w tytułowym krzywym zwierciadle. W każdej familii znajdzie się bowiem świąteczny elf, który chciałby rozświetlić dom milionem lampek, a potem poczuć rodzinną atmosferę. Znajdzie się też narzekająca na wszystko babcia lub wujek, który za nią nie przepada. I w tym wszystkim mama pragnąca, aby święta były idealne oraz dzieci patrzące na to wszystko z dystansem i odrobiną drwiny. Ja płakałam ze śmiechu na seansie, choć widziałam ten film nie pierwszy raz. Na pewno wam się spodoba. 2. "Elf" Gdy pierwszy raz widziałam ten film, byłam sceptyczna. Dorosły facet w stroju elfa? Myślałam, że to kolejna głupkowata komedia amerykańska, której daleko będzie do idealnych w mojej głowie produkcji świątecznych. A jednak miło się rozczarowałam. Bo ta produkcja, choć pełna zabawnych perypetii Willa Ferrella, w rzeczywistości zostawia nas z morałem. Przekonujemy się bowiem, jak ważna jest magia świąt i to, abyśmy sami ją budowali. Bez tego trudno będzie nam odnaleźć to, czego tak naprawdę szukamy w Bożym Narodzeniu. Nastawienie, atmosfera i życzliwość względem drugiego człowieka, jest podstawą. 3. "Holiday" Gdybym miała wskazać jeden mało świąteczny film, który na dobre wpisał się na listę bożonarodzeniowych produkcji i zajmuje w niej zasłużone wysokie miejsce, to zdecydowanie będzie "Holiday". Jest to opowieść, która owszem dzieje się w czasie Bożego Narodzenia i sylwestra, ale poza świątecznymi dekoracjami gdzieniegdzie święta schodzą tu na dalszy plan. Najważniejsze są relacje międzyludzkie, czyli w rzeczywistości to, co jest podstawą tych świąt. W tej historii chodzi bowiem o znlezienie miłości, ale nie tylko tej do drugiego człowieka - ważne jest też odnalezienie siebie i pokochanie na nowo. Ja kocham ten film od lat i wracam do niego przynajmniej raz w roku. Poza tym te dwa duety aktorów również przyciągają mnie do niego jak magnes - Cameron Diaz i Jude Law oraz Kate Winslet i Jack Black. 4. "Kronika świąteczna" Dawno nie widziałam tak uroczej produkcji - i to stworzonej przez Netflix. Dokładnie tak, w zasypie tandetnych filmów świątecznych, które znajdziemy na tej platformie, da się też odkryć prawdziwe perełki. "Kronika świąteczna" opowiada historię rodzeństwa, które chce zarejestrować świętego Mikołaja na domowej kamerze i niechący rozbija jego sanie. Tym samym trafia oko w oko z rockowym Mikołajem i wyrusza z nim w niesamowitą podróż pełną przygód, o której marzy większość dzieci w tym wieku. Ta opowieść ma w sobie coś z ciepłej, świątecznej bajki - szczególnie, że w rolę Mikołaja wciela się tu Kurt Russell, a Pani Mikołajowej Goldie Hawn. A ten duet zachwyca i w życiu prywatnym i na ekranie - zachowują się jak prawdziwi babcia z dziadkiem, którzy chcą opowiedzieć swoim wnukom najpiękniejszą historię ze swojego życia. Nie może być nic bardziej świątecznego. 5. "Rodzinny dom wariatów" Na koniec święta nieidealne - takie, które doskonale znamy z własnych domów. Dzieci zjeżdżają do domu rodzinnego, gdzie nagle wybucha konflit. Do tego wszystkiego jeden z synów przyjeżdża wraz ze swoją "miastową" narzeczoną, co dodatkowo wzbudza wiele emocji. Na ekranie występuje śmietanka gwiazd: Diane Keaton, Claire Danes, Rachem McAdams czy Sarah Jessica Parker. Nie brakuje tu humoru, wartkiej akcji, a jednocześnie czegoś tak bardzo ludzkiego, że już świąteczniej być nie może. Pozycja, na którą z pewnością warto zwrócić uwagę w rodzinnym gronie. Nie taki Kevin straszny, jak go malują Miałam na tej liście nie uwzględniać Kevina, ponieważ uważam, że jest to już tak "oklepany" film świąteczny, że możemy w końcu zrobić sobie od niego przerwę. Rozumiem jednak, że dla wielu z was jest to już tradycja bożonarodzeniowa, więc postanowiłam nie uwzględniać go w swoim rankingu top 5 must have, ale... dam mu jeszcze szansę i napiszę o nim kilka słów. Bo "Kevin sam w domu" to film-zjawisko. Oglądamy go już nie dlatego, że bawi tak samo jak kiedyś, bo każdy dobry żart w końcu zaczyna być niestrawny. Oglądamy go nawet nie w związku z cudownym Macaulayem Culkinem, udając, że ten dzieciak nigdy nie dorósł i gdzieś umknęły nam te wszystkie afery z jego udziałem. Wreszcie oglądamy go nie dla historii opowiedzianej w tej produkcji. Oglądamy go dla siebie. I nie ma w tym nic złego. Gdy włączamy Kevina w wigilijny wieczór czujemy się, jakbyśmy znów mieli kilka lat. Siadamy przy choince z kubkiem gorącej czekolady w ręce i możemy na 1,5 godziny przenieść się do lat 90., gdzie wszystko pachniało świętami. Ważne jest to, co na ekranie i uczucia, jakie nam towarzyszą podczas seansu. Przecież wiemy, jak to się skończy, a wciąż przeżywamy wszystkie emocje na nowo, mając nadzieję na to, że Kevin rozprawi się z duetem rzezimieszków, a rodzina wróci szybko do niego i znów będzie jak dawniej. I na ekranie i w naszym życiu. Więc nie, nie ma nic złego w ponownym oglądaniu Kevina. Jeśli tylko macie na to ochotę, dodajcie go do tej listy i podtrzymujcie tę niezwykłą tradycję. A jeśli macie go już dość, wybierzcie alternatywę. Bo najważniejszy jest seans z rodziną - to najpiękniejsza historia, jaką sami możemy napisać w Boże Narodzenie. Czytaj także: Wyzwanie przyjęte: Testuję pierogi wigilijne z 5 najpopularniejszych sklepów. Już wiem, które wybiorę na święta Wyzwanie przyjęte: Miał być jarmark z prawdziwego zdarzenia, a jak wyszło? Sprawdzam Jarmark Bożonarodzeniowy 2025 w Warszawie Wyzwanie przyjęte: W tych 3 miejscach Książulo zostawił swoje "Muala". Sprawdzam! Czy faktycznie jest tak smacznie?
Wyzwanie przyjęte: Miał być jarmark z prawdziwego zdarzenia, a jak wyszło? Sprawdzam Jarmark Bożonarodzeniowy 2025 w Warszawie
Jarmark Bożonarodzeniowy 2025 w Warszawie na Placu Defilad to zupełna nowość, dzięki której mieszkańcy stolicy w końcu mogą powiedzieć, że mają jarmark z prawdziwego zdarzenia. Tego nie da się odjąć temu miejscu. Ale czy faktycznie jest tak świątecznie i magicznie? Postanowiłam to sprawdzić.
Pada śnieg, pada śnieg, dzwonią dzwonki... świątecznych kramów i terminali. Grudzień to bowiem czas oczekiwania na święta, a gdzie najbardziej poczujemy bożonarodzeniową atmosferę, jeśli nie na jarmarku? Ta tradycja przywędrowała do nas z Zachodu. To właśnie tam powstały pierwsze jarmarki, a najstarszy datowany jest na 1434 rok - Striezelmarkt w niemieckim Dreźnie. Bawaria, Tyrol, małe austriackie miasteczka od dawna w grudniu zamieniają się w świąteczne wioski. A nawet nie tylko małe miasteczka. Najpiękniejsze jarmarki bożonarodzeniowe znajdziemy też w samym Wiedniu: uroczy, rozświetlony milionami kolorów Wiener Christkindlmarkt przy Ratuszu naprzeciwko Pałacu Hofburg, przeuroczy jarmark przy Pałacu Schoenbrunn, czy też urokliwy Art Advent am Karlsplatz, który słynie ze sztuki i rękodzieła - te jarmarki co roku przyciągają rzesze turystów, którzy chcą poczuć świąteczny klimat. Także Berlin, Praga i wiele innych dużych miast mogą pochwalić się swoimi kiermaszami. Nic więc dziwnego, że ta tradycja przywędrowała także do Polski. W naszym kraju za najstarszy jarmark świąteczny uznaje się Krakowski Jarmark Bożonarodzeniowy na Rynku Głównym, który ponoć sięga nawet średniowiecza. Gdańsk, Wrocław, Poznań to z kolei te, które uznawane są za najpopularniejsze i ściągają turystów nie tylko z innych części kraju, ale też świata. Takiego jarmarku z prawdziwego zdarzenia brakowało jednak w stolicy, co było zaskakujące i smutne dla fanów tego typu atrakcji mieszkających w okolicach Warszawy. Co prawda mieliśmy świąteczny kiermasz przy Barbakanie, ale te budki trudno było nazwać jarmarkiem z prawdziwego zdarzenia. Dlatego wszyscy mieliśmy ogromne oczekiwania, gdy Prezydent Trzaskowski ogłosił Jarmark Bożonarodzeniowy 2025 na Placu Defilad. Jarmark Bożonarodzeniowy 2025 w Warszawie na Placu Defilad - niespodzianka dla fanów świąt w stolicy Muszę przyznać, że jestem ogromną fanką Bożego Narodzenia i wszystkich klimatycznych atrakcji związanych ze świętami. W tym sezonie zamieniam się w prawdziwego elfa, który już na początku grudnia szykuje świąteczne prezenty, ogląda najbardziej ckliwe filmy bożonarodzeniowe, słucha świątecznych piosenek i... kocha klimat jarmarków. Zwiedziłam już inne kiermasze w Polsce i na świecie i nie mogłam doczekać się tego w stolicy. Miałam zatem duże oczekiwania, ale odczucia po odwiedzeniu tego miejsca mam mieszane. Swój pierwszy jarmark w życiu zaliczyłam w Poznaniu. Pamiętam, jak oczarował mnie pięknie oświetlony Plac Wolności, a do tego urocze budki z różnymi przysmakami i rozgrzewającymi napojami podawanymi w dedykowanych temu konkretnemu jarmarkowi kubeczkach, które mam do dziś. Potem postawiłam sobie wysoko poprzeczkę, bo pojechałam na jarmarki do Wiednia - tam zwiedziłam wszystkie kiermasze i sama nie byłam w stanie stwierdzić, który zauroczył mnie najbardziej. Cudnie rozświetlony Ratusz, ogromne lodowisko w samym sercu stolicy Austrii, drzewo rozświetlone serduszkami, najlepsze przysmaki i precle, a do tego urocze kubeczki, które można oddać lub zabrać na pamiątkę. W Warszawie dostajemy tego namiastkę, ale wciąż brakuje w tym wszystkim świątecznego twista. Co znajdziemy na jarmarku w Warszawie? Warszawski jarmark najbardziej podobał mi się, gdy... na niego czekałam. Przejeżdżając przez Centrum, za każdym razem spoglądałam w stronę Pałacu Kultury, u którego "stóp" pojawił się ogromny Diabelski Młyn, a obok niego wiele drewnianych budek rozstawionych wzdłuż ulicy Marszałkowskiej. Nie mogłam doczekać się, aż to miejsce rozświetli się feerią barw i świateł. A przede wszystkim aż sama będę mogła zagubić się pomiędzy tymi drewnianymi budkami i muszę przyznać, że to dość szybko się udało. Od razu, gdy znalazłam się na jarmarku, poczułam się jak w labiryncie - nie mogłam się odnaleźć. Jasne jest, że na tego typu wydarzeniach zawsze jest dużo ludzi, co dodaje efektu chaosu, ale ja byłam tam "na tygodniu", żeby właśnie uniknąć tłumów w weekend i wydaje mi się, że w miarę mi się to udało. Nie da się jednak ukryć, że wciąż nie mogłam się odnaleźć. Zabrakło mi oznaczeń i jakiegoś takiego porządku. O wiele łatwiej zwiedzałoby się jarmark, gdybym np. w jednym miejscu widziała strefę z jedzeniem, w innym np. z bombkami i rzemiosłem, a jeszcze w innym z łakociami, czy grami i zabawkami. A tu dostajemy istne pomieszanie z poplątaniem. Przejdźmy zatem do tego, co znajdziemy na jarmarku w Warszawie, bo tu już jest ciekawiej. Są tam znane z innych jarmarków piernikowe serca, są budki z grillowanym mięsem czy pajdami ze smalcem. Oczywiście są także kramy z grzanym winem, ale też herbatą, miodem pitnym i czekoladą. Jest strefa "piłkarska", gdzie można spróbować sił w strzelaniu goli oraz stoiska jak z wesołego miasteczka, na których można wygrać ogromną maskotkę lub... przegrać jakąś stówkę czy dwie. W końcu możemy wjechać na diabelski młyn i podziwiać panoramę Warszawy - najlepiej wieczorem, gdy jest pięknie rozświetlona. Swoje stoiska mają także popularne marki, co jest o tyle fajne, że przynajmniej wiemy, czego możemy spodziewać się w tych budkach. Swój straganik ma m.in. Lubaszka, Olsza, A.Blikle oraz E.Wedel. To właśnie tam znajdziemy różne wypieki, które znamy z firmowych sklepów, a jeśli chodzi o samego Wedla - przesłodką, ale i pyszną gorącą czekoladę oraz wyroby marki - czekoladowe lizaki, Ptasie Mleczka, czekolady, a nawet kalendarze adwentowe. "Kino pod choinką" w samym sercu jarmarku Muszę wspomnieć także o czymś, co wyróżnia Warszawę na tle jarmarków na całym świecie - kino w samym sercu. Kinoteka, która znajduje się w Pałacu Kultury, co roku organizuje kino plenerowe w wakacje, a jarmark przy samym pałacu sprawił, że taka inicjatywa pojawiła się także w wersji zimowej. Na terenie jarmarku znajduje się specjalnie wydzielona strefa z ekranem, na którym w weekendy wyświetlane są filmy dla dzieci, a we wtorkowe wieczory dla dorosłych. W repertuarze znalazły się takie perełki jak: "Amelia", "Złe Mamuśki 2: Jak przetrwać święta?", "Kochajmy się od święta" czy "Greenbook". W kinowej strefie znalazły się leżaczki, na których można się wyłożyć, aby kontemplować film. Do tego pracownicy Kinoteki rozdają kocyki na rozgrzanie, a także herbatę i popcorn. Kocham takie inicjatywy i uwielbiam to, że właśnie Warszawa może się nią poszczycić. Jarmark w Warszawie - ceny Ceny to zawsze coś, co wzbudza największe emocje, gdy rozmawiamy o jarmarkach świątecznych. Z reguły bowiem tego typu atrakcje nie należą do tanich. Jesteśmy nauczeni tego, że ceny np. we Wrocławiu bywają nawet wyższe niż za granicą. A jak to w tym roku wygląda w Warszawie? Tanio nie jest, ale tanio to już było. Myślę więc, że nie ma aż takiej tragedii, jak to niektórzy ogłaszają w mediach społecznościowych. Wszystko zależy od tego, czego oczekujemy i za co płacimy. Przyjeżdżając na jarmark w Warszawie, trzeba się bowiem liczyć z tym, że po pierwsze ceny będą warszawskie, a po drugie wciąż brać pod uwagę to, w jakim miejscu się znajdujemy. Jarmark świąteczny w Centrum Warszawy na pewno nie będzie tani, ale też nie jest aż tak drogi. Możemy bowiem znaleźć na nim produkty, które jesteśmy w stanie kupić taniej niż na innych jarmarkach, a już na pewno patrząc na ich "jakość". Gdy kupujemy pajdę chleba ze smalcem za 20 zł, dostajemy ogromną kromkę chleba ze smalcem i ogórkiem - tu warto podkreślić, że jest to porcja do najedzenia się, a za dodatek ogórka na innych jarmarkach często trzeba dopłacać, tu mamy w zestawie. 21 zł za ogromną porcję gorących frytek belgijskich z sosem to też nie jest cena oporowa jak na miejsce tego typu. Za 6 sztuk churrosów z wybranym sosem trzeba zapłacić 25 zł, a za kołacza 30 zł. Kiełbasa z grilla to koszt 29 zł, a jak wiadomo - na innych jarmarkach cena za tego typu przysmaki wynosiła nawet około 50 zł. Hot dog za 25 zł czy kołacz za 30 zł - nie jest tanio, ale też dramatu nie ma. No i on - król jarmarków, czyli oscypek. 6 zł za grillowany serek z żurawiną to cena nawet niższa niż ta, którą musimy zapłacić za tego typu przysmak na Krupówkach w Zakopanem, czyli stolicy oscypka. Do tego wino grzane za 20 zł, czyli taki standard jarmarkowy. I tu postawię kropkę, aby przejść do swojego podsumowania. Bardziej Berlin niż Wiedeń, ale wciąż klimatycznie Wiedeńskie jarmarki uznawane są za najpiękniejsze w Europie, a być może nawet na świecie, więc nie oszukujmy się - stawiają poprzeczkę bardzo wysoko. Muszę przyznać, że gdy byłam w Berlinie, nie byłam już tak zachwycona jarmarkami. Oczywiście da się tam poczuć świąteczny klimat, ale ulokowane pomiędzy ulicami szarego Berlina, nie są tak magiczne jak te wiedeńskie. I taki sam klimat jak w Berlinie dostajemy w Warszawie. Nie wiem, czy to kwestia tego, że od lat mieszkam w stolicy i jednak znajdujący się między Pałacem Kultury a Warsem jarmark trudno mi ulokować w swojej głowie w zakładce "magiczne miejsca". A może chodzi o to, że wciąż jest to bardziej targowisko niż świąteczna wioska. Wiem jednak, że jarmarkowi w Warszawie brakuje tej magii, której oczekiwałabym od tego typu wydarzeń. Ale muszę przyznać, że daję mu jeszcze szansę, bo wiem, że to pierwszy tego typu jarmark w stolicy i mam nadzieję, że w kolejnych latach będzie tylko lepiej. Czy na jarmarku w Warszawie da się poczuć świąteczny klimat? Mimo wszystko myślę, że warszawski jarmark to dobre miejsce, aby poczuć świąteczny klimat. W magii Bożego Narodzenia jest bowiem coś konsumpcjonistycznego, co zgrywa się z koncepcją jarmarków. A nie ma nic lepszego niż wybranie się na taki kiermasz z grupką przyjaciół. Można zjeść churrosy, popić gorącym napojem, przejechać się diabelskim młynem i obejrzeć film o świątecznym klimacie. Do naszych uszu dochodzą dźwięki największych świątecznych hitów i nie da się nie wczuć w tę atmosferę. Dlatego tak bardzo cieszę się, że Warszawa w końcu ma jarmark z prawdziwego zdarzenia. Więc pójdę tam kolejny raz i wam też to polecam. Zajrzyjcie, przekonajcie się na własnej skórze, czy wam taki jarmark sprawi radość. Myślę, że nie będziecie zawiedzeni, jeśli też wasze oczekiwania nie będą zbyt wysokie. Zawsze możecie pójść na coś pysznego do jedzenia w Centrum, aby nie przepłacać, a potem wpaść na jarmark herbatkę i coś słodkiego. A organizatorów proszę o poprawę w dwóch głównych kwestiach - większy porządek, jeśli chodzi o organizację stoisk na jarmarku oraz... świąteczne kubeczki, których bardzo mi brakuje. Myślę, że taki detal dodałby +100% do świątecznej atmosfery i byłby fajną pamiątką po warszawskim jarmarku - zwłaszcza tym pierwszym, choć to już się nie uda. Czytaj także: Wyzwanie przyjęte: Sprawdzam, czy na ozdoby świąteczne trzeba wydać majątek. Porównuję dekoracje z Dealz, Action i Pepco Wyzwanie przyjęte: W tych 3 miejscach Książulo zostawił swoje "Muala". Sprawdzam! Czy faktycznie jest tak smacznie? Wyzwanie przyjęte: Glamping jesienią i zimą? Jak najbardziej. Wybrałam się na ten rodzaj campu i już wiem, skąd ta popularność
Wyzwanie przyjęte: W tych 3 miejscach Książulo zostawił swoje "Muala". Sprawdzam! Czy faktycznie jest tak smacznie?
Książulo zostawił swoje "Muala" w różnych miejscach w Polsce, które na pewno warto sprawdzić. Ja postanowiłam przetestować 3 miejscówki z Warszawy, w których znajdziemy naklejkę youtubera. To legendarne już burrito, chińczyk w wersji "premium" i coś pysznego na deser. Czy faktycznie jest tak smacznie, jak zapewniał nas Książulo?
Pamiętam czasy, gdy do owianego legendą Manekina, ustawiały się kilometrowe kolejki. Wszyscy zastanawiali się, w czym tkwi fenomen tej restauracji, że przyciąga aż tyle osób. Nie da się ukryć, że te kolejki stały się najlepszą reklamą restauracji, choć to już za nami. Dziś jest znacznie więcej miejsc, i to w całej Polsce, w których tworzą się kolejki na kilka godzin stania, a wszystko za sprawą tego pana. Książulo, czyli znany youtuber, który od kilku lat tworzy własną kulinarną mapę Polski, znany jest nie tylko ze sprawdzania dość nietypowych miejscówek z jedzeniem, ale też z tego, że w tych "najlepszych" zostawia naklejki ze swoim "Muala". W Warszawie znajdziemy kilka restauracji z takim oznaczeniem, a ja postanowiłam sprawdzić 3 z nich, aby przekonać się na własnej skórze, czy za tym "Muala" faktycznie idzie aż tak dobry smak. 1. Señor Lucas - ul. Poznańska 26 W samym centrum Warszawy, nieopodal Dworca Centralnego i Złotych Tarasów, kryje się meksykańska perełka. Wystarczy, idąc Alejami Jerozolimskimi, skręcić w boczną uliczkę, a już za chwilę możemy dostrzec kolejkę ustawioną przy tym lokalu. Nie jest to duża restauracja, ale ma swój wyjątkowy klimat. Gdy już siądziemy przy jednym ze stolików razem z innymi gośćmi, możemy wybrać ulubione meksykańskie danie spośród tacos, quesadillas oraz burritos. To opcje z wołowiną, wieprzowiną, indykiem, a nawet wegetariańskie i wegańskie, czyli dla każdego coś pysznego. Dosłownie pysznego. Muszę przyznać, że podczas testów "Muala" nie był to pierwszy raz, kiedy zajrzałam do Señor Lucas. Doskonale znałam to miejsce i pomimo tego, że za każdym razem muszę postać chwilę w kolejce do wejścia, do tej pory nie zraziło mnie to przed powrotem. Najchętniej wybieram klasyk tej restauracji, czyli Burrito Beef Barbacoa. To delikatny placek z długo gotowaną wołowiną. Do tego jest sporo pasty fasolowej, kolendra i cebulka. Wszystkie te smaki się uzupełniają, a burrito jest tak delikatne, że rozpływa się w ustach. Totalnie podpisuję się pod jego słowami. Swego czasu przetestowałam też burrito z indykiem - Turkey Dios Mio, a także quesadillę w tej samej wersji. Jeżeli chodzi o burrito, miało fajny, cytrusowy posmak, choć osobiście wolę opcję z wołowiną i na nią chętniej bym tam wróciła. Gdy idziecie pierwszy raz, koniecznie ją wypróbujcie. Ciekawe są też quesadille - Señor Lucas ma bowiem zupełnie inną wersję niż ta okrągła, którą znamy. Przypomina burrito, jest też zawiniątkiem w placku, tylko zamiast fasoli dostajemy dużo ciągnącego się sera. Taką pozycję też warto wypróbować w tej restauracji - zwłaszcza jeśli macie ochotę na coś innego niż klasyczne burrito. A co z cenami? Warszawski standard, jeśli chodzi o tego typu pozycje. Za burrito trzeba zapłacić od 33 do 44 zł - najdroższa jest oczywiście wersja z wołowiną. Quesadilla i tacosy są w podobnych cenach. Tu jednak wiemy doskonale, że płacimy za jakość, a ja po takim burrito jestem najedzona aż do końca dnia. Mam dla was też pro tip, jeśli nie chce wam się stać w długich kolejkach w centrum Warszawy. Señor Lucas ma też drugi lokal w Zalesiu Górnym i z tego, co wiem, możemy tam zjeść równie pyszne pozycje co na Poznańskiej. Jeżeli zatem chcecie zrobić sobie wycieczkę na coś pysznego, śmiało zajrzyjcie też tam. 2. Chińczyk na Estrady - ul. Estrady 13D To jest miejsce, do którego długo odwlekałam wycieczkę, bo zawsze mówiłam, że ten chińczyk jest "na końcu świata". To wciąż Warszawa, ale szybciej dojedziemy tam z Łomianek niż z drugiej strony stolicy. Ja też nigdy nie byłam wielką fanką chińskiej kuchni, więc nie miałam "smaka" na tego typu potrawy. Test książulowego "Muala" stał się zatem dla mnie motywacją - zwłaszcza że youtuber często odnosi się do dań serwowanych w tym miejscu. Również inni polecali mi Chińczyka na Estrady. Teraz już przekonałam się na własnej skórze, czy warto robić sobie aż taką wycieczkę. Gdy dojechałam na miejsce, nie mogłam uwierzyć własnym oczom. Niepozorna budka oznaczona jako "Chińczyk na Estrady" tuż obok stacji benzynowej. Sama nigdy nie zatrzymałabym się w takim miejscu na jedzenie i pewnie wiele bym straciła. Wystarczyło przejść przez drzwi, aby znaleźć się w zupełnie innym świecie. Miejsce wewnątrz przypomina standardową restaurację, w której można spędzić miło czas, delektując się ulubionymi potrawami. Już na samym początku, gdy usiadłam przy stoliku, zostałam poczęstowana naparem z ziółkami, w którym wyraźnie wyczuwalna była nuta mięty. Na dworze tego dnia panował mróz, więc tym chętniej ją wypiłam, aby się rozgrzać w oczekiwaniu na zamówione przeze mnie dania. Menu restauracyjne jest ogromne, bo zawiera, o ile dobrze policzyłam, ponad 150 pozycji! To nie może się udać, prawda? Też tak myślałam. Moje zamówienie składało się z trzech pozycji - jedną z nich był klasyk - kurczak chrupiący classic za 40 zł. Dodatkowo na przystawkę wybrałam sajgonkę z mięsem, którą polecał Książulo - 1 sztuka za 6 zł lub zestaw 3 sztuk z ryżem i surówką za 22 zł. I coś dla fanów dań bez mięsa - tofu w sosie z warzywami za 29 zł. Cytując youtubera: "Ja już coś wiem". Test rozpoczęłam od sajgonki. Nie jestem fanką tego typu przystawek i chyba nadal nie będę, choć muszę przyznać, że była pyszna. Do tej pory sajgonki kojarzyły mi się z czymś mega tłustym, a tu było zupełnie inaczej. Zawiniątko było spore, wypełnione po brzegi mięsem. Do tego świeżutkie, aż parowało przy ugryzieniu. Każdy kęs był niesamowicie chrupiący. I powiem wam, że ja zjadłam pół sajgonki i już nie czułam głodu, więc po całej byłabym totalnie najedzona. Uważam, że przystawka składająca się z 3 sajgonek oraz ryżu i surówek za 22 zł śmiało może robić za pełnoprawne danie. Potem mój numer jeden z menu, które zamówiłam - chrupiący kurczak z ryżem, sosem i surówkami. To było przepyszne. Świeżutki, chrupiący kurczak, bardzo dobrej jakości mięso, dobrze zrobiony ryż i surówka, która dodała całemu daniu świeżości. Sos był wylany na spodzie dania, a nie tak, że trzeba było dodatkowo maczać składniki, co niektórzy mogą uznać za minus, ale ja uważam za ogromny plus, ponieważ dzięki temu danie nie stało się suche i przy każdym kęsie było pełne smaków. Porcja była tak ogromna, że jeszcze brałam ją na wynos - co też jest wyznacznikiem tego, że jedzonko było smaczne. Na koniec tofu, które moim zdaniem było najsłabszą pozycją w tym menu. Wiem, że pewnie idąc do chińczyka, mało kto zamawia tego typu dania, ale jednak jest to pozycja w menu, a w czasach, gdy dieta wege jest coraz popularniejsza, uważam, że warto dopracować takie pozycje. Nie było to niesmaczne, warzywa w sosie były ugotowane idealnie - nie za twarde i nie za miękkie. Muszę jednak przyznać, że dla mnie tofu było za mało przyprawione i przysmażone. Danie z pewnością do dopracowania. Wiem też, że mam jeszcze na co wrócić do tego chińczyka. Chętnie spróbuję klasyczną kaczkę po seczuańsku i jeszcze kilka innych pozycji. I być może nawet uda przekonać mi się do tego typu kuchni. Wiem jedno, od teraz, jeśli miałabym wybrać się na chińską kuchnię, to tylko na Estrady lub do którejś z filii restauracji, które mieszczą się w Warszawie - na Powstańców Śląskich 3A i w Centrum Handlowym Reduta. 3. Rurki z bitą śmietaną na Wolskiej - ul. Wolska 50a/paw. 7 B Na koniec wisienka na torcie, czyli deser. Ta historia wzrusza mnie do dziś. Kultowy lokal na warszawskiej Woli, który funkcjonuje od 1984 roku. W pewnym momencie znalazł się w tarapatach i był bliski zamknięcia. Ale tu na horyzoncie pojawił się Książulo i niczym Batman uratował legendarny lokal. No, może nie wszystkie zasługi można przypisać jemu, bo w tym czasie dość głośno zrobiło się o rurkach na Wolskiej, a to przede wszystkim Warszawiacy tłumnie ruszyli, aby wesprzeć właścicieli, którzy odwdzięczyli im się wyjątkowym smakiem. Ja swoje odczekałam i nie ukrywam, że dopiero teraz miałam swoje pierwsze spotkanie z rurkami z Wolskiej. Ojejku, jakie to dobre. Długo zastanawiałam się, jak taka niepozorna rurka może narobić tyle zamieszania. Każdemu z nas przecież zdarzyło się jeść bardziej lub mniej udane wersje i nie powiedziałabym, że to jeden z moich ulubionych deserów. Jakże miło zaskoczyłam się, gdy do niedzielnej kawki spróbowałam chrupiącego, świeżutkiego wafelka wypełnionego po brzegi PRAWDZIWĄ bitą śmietaną. Była leciutka jak chmurka i nie za słodka. Zarówno rurki, jak i śmietana są wyrabiane na miejscu. A ta druga wręcz mnie wzruszyła - uwielbiam smak domowej, bitej śmietany, w której nie czuć sztuczności. Właśnie tak wspominam desery z bitą śmietaną z mojego dzieciństwa, na które zabierała mnie mama. Nadal nie wiem, czy rurka z bitą śmietaną będzie moim ulubionym deserem, na który będę często wracać, ale wiem jedno - jak będę w pobliżu Wolskiej, na pewno wstąpią przynajmniej na jedną rureczkę (no dobra, może dwie). Zwłaszcza że jej koszt to zaledwie 5,50 zł. Czytaj także: Wyzwanie przyjęte: Wybrałam 3 moje ulubione cynamonki w Warszawie. Nr 1 smakuje jak w Skandynawii Wyzwanie przyjęte: Sprawdzam, czy na ozdoby świąteczne trzeba wydać majątek. Porównuję dekoracje z Dealz, Action i Pepco Wyzwanie przyjęte: Na 2 tygodnie zrezygnowałam z jedzenia węglowodanów. Kilka przepisów zostanie ze mną na dłużej
Wyzwanie przyjęte: Przetestowałam metodę zasypiania w 10 sekund. Okazuje się, że trening czyni mistrza
Metoda zasypiania w 10 sekund cieszy się coraz większą popularnością. Tzw. wojskowy sposób na zaśnięcie tu i teraz wymaga jednak treningu. Sprawdziłam, czy da się to zrobić.
Każdemu z nas zdarza się kręcić z boku na bok przy zasypianiu. Bywają wieczory, gdy zupełnie nie jesteśmy w stanie odpłynąć w objęcie Morfeusza, bo gonitwa myśli nie pozwala nam się zrelaksować. W takich sytuacjach przydatna może się okazać metoda 10 sekund na zaśnięcie. To sposób, który cieszy się coraz większą popularnością, choć brzmi naprawdę tajemniczo. Na czym polega i czy faktycznie da się to osiągnąć? Postanowiłam przekonać się o tym na własnej skórze. Na czym polega metoda zasypiania w 10 sekund? Ta metoda zyskała rozgłos, gdy jedna z amerykańskich lekarek, Jess Andrade, opublikowała ją na swoim profilu w mediach społecznościowych. Metoda 10 sekund jest tak nazwana ze względu na szybkość jej działania. W rzeczywistości średnio trwa jednak około 2 minut i wymaga odpowiedniego przygotowania. Jest to sposób nazywany także wojskową metodą, ponieważ stosowali go właśnie amerykańscy żołnierze, a przede wszystkim piloci i komandosi, którzy muszą odpoczywać w trudnych warunkach. Ten trik faktycznie polega na "zmuszeniu się" do snu i zrobieniu wszystkiego, co w naszej mocy, aby jak najszybciej oddać się objęciom Morfeusza. Zasypianie w 10 sekund krok po kroku Tak naprawdę chodzi o umiejętne rozluźnienie mięśni i "wyłączenie" umysłu. Można nawet powiedzieć, że jest to swoisty sposób medytacji. Ważne, aby skupiać się na rozluźnieniu kolejno poszczególnych partii mięśni: na początek twarz i szczęka, potem ramiona i barki, klatka piersiowa, biodra, a na końcu nogi. Odpowiednie przygotowanie to podstawa Swój test rozpoczęłam około 2 tygodnie temu. Na początku trudno było mi się wyciszyć na tyle, aby szybko zasnąć. Kluczowe w tej metodzie jest odpowiednie przygotowanie się do snu: wyłączenie ekranów przynajmniej 30 minut przed położeniem się do łóżka. Ja też lubię poczytać do poduszki książkę, aby się wyciszyć po całym dniu i zmęczyć głowę. Dobrze też odpowiednio przewietrzyć sypialnię, aby czynniki zewnętrzne były dobre. Gdy już to wszystko będzie nam sprzyjać i poczujemy zmęczenie, czas przejść do praktyki. Ja po prostu zamykałam oczy i starałam się o niczym nie myśleć - skupiałam się wyłącznie na poszczególnych partiach mięśni. Delikatnie rozluźniałam je, czując, że coraz głębiej "wtapiam się" w materac. W ten sposób błyskawicznie odpływałam przy dużym zmęczeniu. Metoda zasypiania w 10 sekund: sprawdziłam, czy da się to zrobić Oczywiście były dni, gdy trudniej było mi się skupić na tym zadaniu. Problemy dnia codziennego na pewno nie ułatwiają relaksacji i wyciszenia myśli. W większości jednak udawało się zasnąć dość szybko. Z wieczoru na wieczór szło mi to coraz sprawniej - zarówno jeśli chodzi o wyłączenie umysłu i skupienie się tylko na zasypianiu, jak również w kontekście samego rozluźniania poszczególnych partii ciała. Można zatem stwierdzić, że w tym przypadku trening czyni mistrza. Nie robiłam tego z zegarkiem w ręce, więc trudno mi określić, czy trwało to 10 sekund, czy może minutę - z pewnością jednak znalazłam swój sposób na szybsze zaśnięcie, które jednocześnie gwarantuje lepszy i bardziej jakościowy odpoczynek. Bardziej się wysypiałam, a mój sen zdecydowanie się poprawił, co także jest dużym plusem tej metody. Na pewno warto ją wypróbować na własnej skórze. Czytaj także: Wyzwanie przyjęte: Przez miesiąc codziennie robiłam 10 tysięcy kroków. Mój test dał mi więcej, niż oczekiwałam Wyzwanie przyjęte: Glamping jesienią? Jak najbardziej. Wybrałam się na ten rodzaj campu i już wiem, skąd ta popularność Wyzwanie przyjęte: Od miesiąca regularnie chodzę na pilates. Moje wyobrażenia były zupełnie inne niż rzeczywistość
Wyzwanie przyjęte: Glamping jesienią? Jak najbardziej. Wybrałam się na ten rodzaj campu i już wiem, skąd ta popularność
Jeśli zastanawiasz się, czym jest glamping i czy warto się na niego wybrać, mam dla ciebie odpowiedź. Po raz kolejny się na niego zdecydowałam i to jesienią. I jestem zachwycona.
Jeszcze niedawno wszelkiego rodzaju "obozowiska" kojarzyły się z istnym surwiwalem. Do momentu, aż na mapie podróżniczych destynacji pojawiły się one - glampingi. Nazwa niby znajoma, ale tylko częściowo. Co to takiego ten glamping, czym różni się od klasycznego campingu i skąd coraz większa popularność tej formy odpoczynku? Ja już wiem, bo przekonałam się o tym na własnej skórze. Zobacz, czym jest glamping i czy warto się na niego wybrać. Czym jest glamping? Glamping to połączenie słów "glamour" i "camping". Jest to zatem camping w pełnym rozumieniu tego słowa, który opiera się na "obozowaniu", ale w wersji glamour. Mamy więc do czynienia z "eleganckim campingiem", a co wpływa na jego wyjątkowość? Okazuje się, że glamping to obozowisko dla wszystkich, którzy chcą być blisko natury, a jednocześnie nie mają zamiaru rezygnować z wygody. Klasyczny camping łączy się bowiem z wieloma niedogonieniami, które nie są dla każdego. Glamping to nic innego jak hotel pod gołym niebem, który daje nam połączenie komfortu z naturą. I ja jestem jak najbardziej na tak, więc postanowiłam się przekonać na własnej skórze, o co tyle zamieszania. Czy warto wybrać się na glamping? Gdy za pierwszym razem wybierałam się na glamping z moimi przyjaciółkami, nie do końca wiedziałam, czego się spodziewać. Zdecydowałyśmy się na podróż jesienią, a dokładnie w listopadzie, gdy temperatury są niskie, więc istniała obawa, że nie jest to dobra pora na tego typu przeżycia. Okazało się, że nic bardziej mylnego, bo glamping, który wybrałyśmy, ma przyjemnie ocieplane podłogi i klimatyzację dającą ciepło. Okazuje się, że glamping to nie istny survival z farelką i toną śpiworów, tylko prawdziwy hotel pod "gołym niebem". Zamknięte w kopule mogłyśmy podziwiać uroki przyrody, która była dookoła. Dodatkowo udało nam się wtedy trafić na moment, że spadł śnieg, więc obudziłyśmy się z zimowym pejzażem za szybą. Wyprawa spodobała mi się do tego stopnia, że ostatnio ponownie tam wróciłam - tym razem w październiku. I totalnie się nie zawiodłam. Choć krajobraz przestał przypominać ten z teledysku "Last Christmas", złota jesień za oknem również miała swoje plusy. Zwłaszcza wtedy, gdy rano mogłyśmy z przyjaciółką wypić kawę, patrząc na zieleń przyjemną dla oka. Plusy glampingu Zdecydowanym plusem glampingu jest to, że to naprawdę wciąż nietypowa i mało popularna forma odpoczynku. Niby na łonie natury, ale jednak to my decydujemy o tym, jak bardzo chcemy z nią obcować. Możemy spędzić czas, leżąc na trawie w ciepłe dni, a jednocześnie zamknąć się w kopule i podziwiać piękno przyrody zza okna. To zatem idealne miejsce dla każdego, kto potrzebuje odpoczynku od zgiełku miasta, ale nie jest fanem aż tak bezpośredniego obcowania z naturą - ja zdecydowanie należę do takich osób. To, że można odpocząć od miasta i ekranów, to coś, co przyda się każdemu w dzisiejszych czasach. Wystarczy jeden wieczór na glampingu, aby "oderwać się" i zresetować głowę. A nasze oczy też podziękują nam za widok zieleni za oknem, zamiast niebieskiego światła laptopa czy telewizora. Minusy glampingu Zdecydowanym minusem glampingu jest to, że nigdy nie wiadomo, na co się szykować. To bowiem wciąż camp, więc warunki są zdecydowanie bardziej surwiwalowe niż w standardowym hotelu. Trzeba mieć też świadomość, że od okien w kopule trochę "ciągnie" i zimno rozchodzi się po namiocie - nawet wtedy gdy jest włączona klimatyzacja dająca punktowe ciepło. Warto zatem być przygotowanym i mieć ze sobą np. grubszą piżamę, gdy wybieramy taką formę odpoczynku w chłodniejsze dni oraz noce. Gdzie na glamping w okolicach Warszawy? Glamping to coraz popularniejsza w Polsce forma odpoczynku. Dlatego tego typu miejsc jest coraz więcej - szczególnie w niedalekiej odległości od Warszawy, ponieważ to doskonały pomysł na weekend za miastem. Ja zdecydowałam się na Nałęczów, czyli niecałe 2 godziny drogi ze stolicy. Wiem też jednak, że tego typu namiotów oraz letniskowych domków ukrytych w lesie jest naprawdę sporo, więc każdy z nas znajdzie opcję idealną dla siebie. Co ciekawe, glamping można połączyć np. z relaksem w jacuzzi, balii ogrodowej czy saunie, ponieważ tego typu punkty również oferują takie atrakcje. To też dobre miejsce na nocleg, gdy wybierzemy się np. na zabiegi w SPA. Wtedy można połączyć przeżycia dla ciała z doznaniami duchowymi. Czytaj także: Wyzwanie przyjęte: Przez miesiąc codziennie robiłam 10 tysięcy kroków. Mój test dał mi więcej, niż oczekiwałam Wyzwanie przyjęte: Wybrałam 3 moje ulubione cynamonki w Warszawie. Nr 1 smakuje jak w Skandynawii Przez 7 dni moczyłam twarz w wodzie z lodem. Efekt był widoczny od razu, ale 1 rzecz mnie zaniepokoiła
Wyzwanie przyjęte: Od miesiąca regularnie chodzę na pilates. Moje wyobrażenia były zupełnie inne niż rzeczywistość
Wiele osób zastanawia się, jakie efekty daje pilates. Sama długo się nad tym głowiłam, aż postanowiłam przekonać się o tym na własnej skórze. Od miesiąca regularnie chodzę na pilates i już wiem, że moje wyobrażenia nie miały nic wspólnego z rzeczywistością.
Pilates to rodzaj treningu, którego celem jest rozciągnięcie i poprawa elastyczności całego ciała. W Polsce cieszy się dużą popularnością, ale w zasadzie od niedawna. Jeszcze 5 lat temu mało kto słyszał o tego typu ćwiczeniach. Dziś coraz więcej osób się na nie decyduje, choć może mieć błędne wyobrażenia o tym treningu. Ja sama zupełnie inaczej postrzegałam pilates, zanim nie zapisałam się na zajęcia. Teraz od miesiąca regularnie chodzę na pilates i już wiem, na czym to polega. Wiem też, jakie efekty daje pilates i czy po moim teście zamierzam kontynuować tę przygodę. Zobacz, jakie są moje przemyślenia. Od miesiąca chodzę na pilates - moje wyobrażenia były zupełnie inne niż rzeczywistość Swoją przygodę z pilatesem rozpoczęłam w sierpniu. Okazało się bowiem, że po drugiej stronie ulicy znajduje się klub fitness, w którym organizowane są takie zajęcia grupowe. Stwierdziłam, że koniec z leniuchowaniem na kanapie i chętnie przekonam się, o co tyle szumu, bo widziałam, że pilates jest coraz popularniejszy w naszym kraju. Zupełnie inaczej jednak sobie go wyobrażałam. Gdy jeszcze niedawno myślałam o pilatesie, wydawało mi się, że są to zajęcia polegające wyłącznie na rozciąganiu ciała i ewentualnie dbaniu o kręgosłup. Teraz już wiem, że są o wiele bardziej wymagające, ale też... te ćwiczenia mają moc i wpływają na całe ciało. Jakie efekty zauważyłam po tym miesiącu? Jakie efekty daje pilates? Już gdy wróciłam z pierwszych zajęć, odczułam, co daje pilates. Miałam o wiele więcej energii, a cały stres, który towarzyszył mi przed zajęciami, błyskawicznie ulotnił się w powietrze. Wróciłam "naładowana" pozytywną energią, co mogło wynikać zarówno z podejścia instruktorki, która jest mega pozytywną babeczką, jak i z samym ćwiczeń. Choć nie było łatwo, bo pierwsze zajęcia, na których byłam, to pilates z piłką, dla mnie było to połączenie zabawy z aktywnością fizyczną, a do tego na końcu była przyjemna relaksacja, która pozwoliła mi się wyciszyć i skupić na tym, co tu i teraz. To zatem pierwszy efekt - działanie uspokajające i relaksujące. Od razu jednak przekonałam się, że pilates to w rzeczywistości nie jest "bułka z masłem". Nie są to zajęcia cardio, ale też są wymagające. Utrzymywanie balansu, odpowiednie branie oddechu, spinanie mięśni głębokich potrafią być wyczerpujące i tak naprawdę wcale nie są łatwe. Niekiedy nawet przychodziła irytacja, że znów się chwieję i jakieś ćwiczenie mi nie wychodzi. Tu kluczowe jest podejście grupy i instruktora, więc warto dokładnie sprawdzić opinie, zanim zapiszemy się na tego typu zajęcia. Ważne, aby czuć się komfortowo i mieć świadomość, że nawet jak się chwiejesz, to dobrze, a twoje mięśnie głębokie wtedy działają z jeszcze większą mocą, bo spinasz je, aby utrzymać równowagę. I właśnie to jest największą zaletą pilatesu. Wcześniej ćwiczyłam już swoje mięśnie głębokie np. za pomocą deski czy brzuszków, ale odkąd uczęszczam na pilates, mam wrażenie, że ćwiczę je dwa razy bardziej, co już po miesiącu zaczęłam zauważać. Moje mięśnie brzucha są wyraźnie zarysowane, a dyskomfort w odcinku lędźwiowym, który towarzyszył mi zanim zaczęłam ćwiczyć, może nie tyle ustąpił całkiem, co zdecydowanie stał się delikatniejszy i pojawia się rzadziej. Warto też dodać, że ćwiczenia pilatesowe to nie tylko wzmacnianie i balans. Na tego typu treningach możemy doświadczyć różnego rodzaju wyzwań. Duże i małe piłki to zaledwie początek. Trening pilates z hantlami to dopiero wyzwanie, które przynosi satysfakcję po ukończonych zajęciach. To nie koniec mojej przygody z pilatesem Już wiem, że moja przygoda z pilatesem na razie się nie skończy. Na co dzień dużo pracuję przy biurku i laptopie, więc tego typu ćwiczenia są zbawienne dla mojej sylwetki. Pilates jest zdecydowanie bardziej rozwijający niż joga i silniej wpływa na mój kręgosłup. Cała moja postura wyraźnie się poprawiła, częściej się prostuję i z uwagą biorę oddechy, które są tak istotne podczas tego typu ćwiczeń - to wchodzi w nawyk i nawet bez treningu uważniej biorę wdechy. Wieczorny pilates to też dla mnie idealna opcja na wyciszenie się po całym dniu w pracy i zrelaksowanie przed snem. Dzięki temu o wiele lepiej mi się śpi, jestem spokojniejsza i mam więcej cierpliwości. Niby nie tak wiele, a jednak to zbawienie w tak niepokojących i trudnych czasach. Czytaj także: Wyzwanie przyjęte: Przez miesiąc codziennie robiłam 10 tysięcy kroków. Mój test dał mi więcej, niż oczekiwałam Przez 7 dni moczyłam twarz w wodzie z lodem. Efekt był widoczny od razu, ale 1 rzecz mnie zaniepokoiła Wyzwanie przyjęte: Przez 30 dni piłam kolagen. Od razu zauważyłam, że mam więcej energii, a co było dalej?
Wyzwanie przyjęte: Przez miesiąc codziennie robiłam 10 tysięcy kroków. Mój test dał mi więcej, niż oczekiwałam
Przez miesiąc codziennie robiłam 10 tysięcy kroków. Już wiem, ile spalałam kalorii i co przyniosło mi to wyzwanie. Tylko zobacz, jakie efekty zauważyłam.
Niektórzy z was zapewne pomyślą sobie teraz: "Co to jest 10 tysięcy kroków". Wierzcie lub nie, ale dla wielu z nas stanowi to prawdziwe wyzwanie. Sama przekonałam się w swoim teście, że zrobienie 10 tysięcy kroków każdego dnia to nie lada wyczyn. I pierwsze, co dał mi ten test, to duma z tego, że byłam w stanie to osiągnąć. W tym czasie przetestowałam nową opaskę ceramiczną Xiaomi Smart Band 10, dzięki której łatwiej było mi monitorować postępy. Zobacz, jakie dokładnie zauważyłam efekty. Przez miesiąc codziennie robiłam 10 tysięcy kroków Swoje wyzwanie rozpoczęłam 26 lipca. Od tamtej pory każdego dnia starałam się robić 10 tysięcy kroków. Przyznaję się, że bywały dni, kiedy miałam utrudnione zadanie i wtedy zdarzyło mi się nie "dobić" do moich 10 tysięcy, ale wtedy następnego dnia starałam się robić więcej kroków - tak, aby średnia tygodniowa się zgadzała. Mój rekordowy dzień wyniósł 13 162 kroki. I nie ukrywam, że jestem z tego wyniku naprawdę dumna. Do tej pory z reguły tyle kroków robiłam na wyjazdach, a teraz znalazłam przestrzeń w ciągu normalnego, roboczego dnia, żeby osiągnąć taką aktywność. Oczywiście zauważyłam efekty takiej formy aktywności. Od razu muszę was zmartwić - nie jest to liczba kroków, która sprawi, że w ciągu miesiąca zrzucicie kilka kilogramów. Są jednak inne plusy, które warto wziąć pod uwagę, aby znaleźć motywację do robienia 10 tysięcy kroków dziennie. Co daje robienie 10 tysięcy kroków dziennie? 10 tysięcy kroków - właśnie tyle wskazują eksperci jako cel, który pomoże nam zachować odpowiednią aktywność fizyczną i zdrowie. Nie będę zagłębiać się w te drugie kwestie, ponieważ nie jestem specjalistą i tego typu efekty trzeba by dokładnie sprawdzić po znacznie dłuższym czasie wyzwania. Ja zamierzam się skupić wyłącznie na tym, co mi przyniosło 10 tysięcy kroków robionych przez cały miesiąc. Przede wszystkim miałam więcej energii. Motywacja do przeprowadzenia wyzwania sprawiła, że chciałam każdego dnia spełnić swój cel i wtedy, niezależnie od tego, jak trudny dzień miałam, decydowałam się na dłuższe spacery wieczorem. Zyskał na tym nawet mój psiak, który na początku zaskoczony tak dużą aktywnością, coraz bardziej polubił nasz rytuał. Podczas całego wyzwania udało mi się "zrzucić" 2 kilogramy. Uważam, że to wynika z tego, że nawet tak lekka aktywność zapewniła mi zrzucenie wody z organizmu, co z reguły przynosi redukcję wagi właśnie na takim poziomie. Nie możemy oczekiwać, że takie wyzwanie sprawi, iż w ciągu miesiąca schudniemy o wiele bardziej, bo to po prostu nie możliwe - aktywność jest zbyt niska. Jeśli jednak będziemy trzymać się deficytu kalorycznego i dodamy do tego jakąś dodatkową lekką aktywność, np. pilates lub jogę, jest szansa, że będziemy mieć więcej kilogramów na minusie. I choć waga raczej stała w miejscu, sama sylwetka się poprawiła. Z pewnością wysmukliła mi się twarz, co może być też związane z utratą wody, ale aktywność na pewno dołożyła swoje. Pod koniec wyzwania wyraźnie dostrzegłam też wysmuklone nogi - przede wszystkim łydki, ale obwód ud też zmalał. Robienie 10 tysięcy kroków dziennie wpływa na jakość snu Dla mnie robienie 10 tysięcy kroków było też sposobem na wyciszenie się przed nocą, co sprawiło, że poprawiła się jakość mojego snu. Mogłam to zmierzyć przy pomocy opaski Xiaomi Smart Band 10, która monitoruje nasz sen, a dodatkowo po tygodniu dokładnie go analizuje i nawet dopasowuje do nas odpowiednie zwierzątko. W moim przypadku jest to uroczy koala, a według aplikacji, która wyświetla nam wyniki zmierzone przy pomocy opaski, moja jakość snu była w tym okresie bardzo dobra. Dodatkowo uważam, że 10 tysięcy kroków to idealny sposób na rozruszanie mięśni - np. po treningu. Gdy po pilatesie, który zaczęłam ostatnio testować, czułam, że moje ciało jest przemęczone i obolałe przez zakwasy, dłuższe spacery sprawiły mi ulgę i doprowadziły do tego, że mięśnie szybciej się regenerowały. 10 tysięcy kroków dziennie - ile to kalorii? Na koniec coś, na co wszyscy czekają. Wiemy już bowiem, że podczas testu nie da się zrzucić zbyt wielu kilogramów, ale to nie znaczy, że nie spalamy kalorii. Wręcz przeciwnie - jest to całkiem spora ilość, dlatego jestem skłonna przyznać, że w dłuższym okresie, np. 2-3 miesięcy, waga może spaść jeszcze bardziej w dół. Opaska Xiaomi Smart Band 10 pomogła mi przeliczyć czas aktywności oraz ilość spalonych kalorii. Jest w stanie pokazać nam takie dane, ponieważ analizuje dokładnie nasze tętno, a nawet ilość tlenu we krwi. Dzięki temu przedstawia dokładne wyniki. Gdy jednego dnia moją jedyną aktywnością po pracy przy komputerze było zrobienie 10 tysięcy kroków, postanowiłam zarejestrować wyniki, jakie osiągnęłam. Tym samym zrobienie 10 tysięcy kroków zajęło mi 84 minuty, a w tym czasie spaliłam 498 kcal. Możemy zatem stwierdzić, że 10 tysięcy kroków spala średnio ok. 500 kcal, ale pamiętajmy, że każdy z nas ma inny metabolizm oraz wagę, które również wpływają na to, jak wiele jesteśmy w stanie spalić i w jakim czasie. Czytaj także: Wyzwanie przyjęte: Przez 7 dni moczyłam twarz w wodzie z lodem. Efekt był widoczny od razu, ale 1 rzecz mnie zaniepokoiła Wyzwanie przyjęte: Przez 30 dni piłam kolagen. Od razu zauważyłam, że mam więcej energii, a co było dalej? Wyzwanie przyjęte: Zapytałam Chat GPT o 3 najlepsze kremy CC. 1 skradł moje serce, bo nawilża, kryje jak podkład i kosztuje 25 zł