Odpoczynek, aktywne wakacje czy testowanie lokalnych smaków? Emilia-Romania zapewni ci włoskie dolce vita
Polacy kochają Włochy, a regionem, który przyciąga ich coraz bardziej, jest... Emilia-Romania. Trudno się dziwić. Ta część słonecznej Italii zachwyca wieloma możliwościami na spędzenie wakacji - od podziwiania pięknych widoków, eksplorowania zamków i muzeów, przez poznawanie lokalnej kuchni, aż po sportowe aktywności. Dla każdego coś dobrego. Chodź, podpowiem ci, jak spędzić wakacje życia w Emilii-Romani.
Jeżeli zastanawiasz się nad tym, gdzie warto spędzić wakacje, Włochy to zawsze dobry wybór. Tu jednak pojawia się pytanie - jaki region wybrać, żeby w pełni poczuć klimat słonecznej Italii. Wizzair uruchomił właśnie loty bezpośrednio z Warszawy do Rimini, czyli jednego z najpopularniejszych turystycznie miast Romanii. W zaledwie 2 godziny możemy znaleźć się na piaszczystej plaży nad samym Adriatykiem. A cały region Emilia-Romania ma nam wiele do zaoferowania - od aktywnego wypoczynku, przez obcowanie z kulturą i naturą, aż po testowanie najpyszniejszych włoskich produktów. Tu każdy znajdzie coś dla siebie. A ja już wiem, na co szczególnie warto zwrócić uwagę. Emilia-Romania to region dla fanów aktywnego wypoczynku Emilia-Romania to serce północnych Włoch i jednocześnie najbardziej różnorodny region tego kraju. Położony jest pomiędzy Apeninami a Adriatykiem. Historycznie dzieli się go na dwie odrębne krainy - Emilię (część zachodnia i środkowa) oraz Romanię (część wschodnia). Dziś jednak to jeden duży region o ogromnym bogactwie kulturowym i kulinarnym. Ta część Włoch oferuje nam ogrom atrakcji. Przede wszystkim są to piękne piaszczyste plaże np. Rimini czy Riccione, na których możemy odpocząć, a dzieci będą miały ogromną radość z kąpieli w falach Adriatyku. Region może poszczycić się 10 nowymi promenadami, 9 plażami z Błękitną Flagą i 10 z Zieloną Flagą - są to wyróżnienia przyznawane kąpieliskom rodzinnym i ekologicznym. Robią wrażenie zarówno w dzień, gdy są oblane słońcem, jak również wieczorem, gdy to zachodzi nad Adriatykiem. Emilię-Romanię szczególnie warto zwiedzać na dwóch kółkach. Zwłaszcza że sami mieszkańcy taką formę podróżowania uznają za tradycyjną. Znajdziemy tam ponad 9 tysięcy kilometrów tras i świetnie rozwiniętą infrastrukturę rowerową. Region oferuje nam różnorodne szlaki, m.in. Food Valley, czyli serce kulinarnych Włoch, oraz 100 hoteli rowerowych i 200 obiektów przyjaznych cyklistom, w których można np. wypożyczyć jednoślady na wycieczkę. To też idealny region dla fanów zabytków, jest to bowiem kraina zamków i twierdz pochodzących ze średniowiecza i renesansu, które przypominają nam o dawnych mieszkańcach Romanii. Oprócz tego 2 parki narodowe oraz różne rezerwaty przyrody zachęcają nas do odkrywania ich podczas pieszych wędrówek. Bogactwo przyrody jest tu widoczne na każdym kroku. A po takiej wyprawie możemy odpocząć w jednym z dostępnych w regionie ośrodków SPA. To zatem idealny region dla ludzi kochających aktywny wypoczynek. Wycieczki rowerowe, piesze wędrówki, nordic walking, a także inne sporty są tu widoczne gołym okiem i aż przyciągają turystów do dołączenia. A po aktywnościach najlepiej spędzić czas na eksplorowaniu lokalnej kuchni, która jest jedną z najbogatszych w całych Włoszech. Smaki Emilii-Romani Emilia-Romania to region bogaty w produkty, o których wszyscy słyszeliśmy. Tu możemy poczuć ich smak w oryginalnej wersji. Emilia-Romania może poszczycić się aż 45 produktami o chronionej nazwie pochodzenia. Do najbardziej znanych należą: Prosciutto di Parma DOP, czyli obłędna szynka dojrzewająca, Parmigiano Reggiano DOP - ser o intensywnym smaku, który może być samoistną przekąską lub świetnym dodatkiem do makaronów i sałatek, a także Aceto Balsamico Tradizionale DOP - tradycyjny ocet balsamiczny z Modeny. Parma to miejscowość, która nosi tytuł Miasta Kreatywnego UNESCO w dziedzinie gastronomii. Nie możemy też zapomnieć, że w Emilii-Romani znajduje się Bolonia, czyli ojczyzna ragu alla bolognese czy oryginalnej bolońskiej mortadeli. A samo Rimini i wybrzeże Romanii słyną z piadiny, czyli cienkiego placka na bazie mąki, wody i smalcu, a także przepysznych ryb i owoców morza. Wszystkich tych dobroci możemy spróbować w oryginalnych wytwórniach i restauracjach. Na Food Valley składają się wytwórnie oliwy. Ja odwiedziłam Oleificio Renzi Simone prowadzoną od 4 pokoleń. Mattia i jego dziadek Guerrino z pasją opowiadają o tym, jak stworzyć najlepszą oliwę z oliwek i ją przetestować, aby w pełni poczuć jej bogaty smak. Będąc w Romanii, nie sposób nie zajrzeć również do tradycyjnej DOP Fossa Cheese w Mondaino, która również jest rodzinnym miejscem, w którym możemy spróbować przepysznych serów i wędlin. DOP Fossa Cheese prowadzi ojciec z dwoma synami. Bracia na co dzień są nauczycielami, a w okresie wakacyjnym przygotowują sery i wszystko robią ręcznie. Najpierw ich produkty są zamknięte w zagipsowanym tunelu przez 81 dni. Później bracia dokładnie je obierają - dziennie około 1000 serów - żebyśmy mogli zachwycać się ich smakiem. Emilia-Romania to też przepiękne winnice, w których możemy zobaczyć, jak produkuje się pyszne wino z tego regionu. I oczywiście bogaty wybór restauracji. W Riccione urzekła mnie Nico Casa & Bottega otwarta codziennie od 9 do 15, więc możemy wybrać się tam np. na lunch. W kuchni króluje tam Nicoletta, która jest rodowitą Romagnolą i robi najlepszą piadinę oraz makarony na świecie (a jakie ciasta!). Cudowny jest też sam klimat tego miejsca - możemy poczuć się jak na obiedzie u babci. A potem zaśpiewać wraz z Nicolettą "Romagna mia, Romagna in fiore", czyli "Moja Romania, Romania w kwiatach" - nieoficjalny hymn tego regionu. Tam, gdzie góry łączą się z morzem, musi być sztuka Włochy to niesamowicie inspirujący kraj. Zawsze, gdy się tam znajduję, odkrywam coś, co karmi artystyczną stronę mojej duszy. Tak też było tym razem. Piękne widoki to jedno, ale Emilia-Romania to kolebka artystów. Właśnie z tego regionu pochodzi wybitny reżyser, Federico Fellini, znany m.in. z takich dzieł filmowych jak: "La Strada", "Słodkie życie" czy "Osiem i pół". W Rimini znajduje się muzeum, w którym możemy bliżej zapoznać się z jego twórczością. Z kolei nieopodal Rimini, w niewielkiej turystycznej miejscowości Riccione, możemy znaleźć miejsca, w których kręcono "Pod słońcem Riccione". Region Emilia-Romania znany jest także z wielu muzycznych festiwali. "W krainie bezkresnych wzgórz bije rockowe serce, którym jest wolność, hałas, który staje się dźwiękiem, księżyc, który ustępuje miejsca słońcu, pragnienie pójścia jeszcze dalej i odkrycia w drugim zupełnie innej osoby, z którą można dzielić się emocjami z koncertu" - to jedno z najpiękniejszych zdań, które przeczytałam w przewodniku po tym regionie. Pamiętam, jak byłam jakiś czas temu w innej części Włoch i w telewizji oglądałam koncert włoskich hitów prosto z Rimini. Teraz wiem, że to miasto aż tętni muzyką - od ulicznych grajków, aż po najsłynniejszych muzyków. Nie brakuje też dźwięków silników, to bowiem region motoryzacyjnych legend takich jak Ferrari, Maserati czy Lamborghini. A jak Włochy, to również strefa fashion. Stolicą włoskiej mody bezapelacyjnie jest Mediolan, ale możecie się zdziwić, jak wielu projektantów pochodzi z regionu Emilii-Romani. Iceberg, Alberta Ferretti, Marco Zanini, Giuseppe Zanotti - wszyscy wywodzą się właśnie z Emilli-Romani. I zaskoczę was, ale również Giorgio Armani, jeden z najwybitniejszych włoskich projektantów, urodził się w tym regionie, a dokładnie w miejscowości Piacenza. A Moschino ma tu swoje szwalnie oraz centrum zarządzania. Trudno się dziwić, że tak wielkie nazwiska inspirowały się miejscem swojego pochodzenia. Malownicze pejzaże Emilii-Romani są w stanie natchnąć każdego. Nawet leżaki, które możemy znaleźć na piaszczystych plażach Rimini czy Riccione, mogą być inspirujące. Udowadnia to Marco Morosini, założyciel marki Brandina. W niewielkim butiku w Riccione możemy znaleźć torby i akcesoria stworzone właśnie z materiału, którego używa się do wykonania leżaków. A wszystko zaczęło się od albumu z portretami wykonanymi na plaży, które Marco stworzył jako grafik. Następnie zaprojektował okładkę do niego właśnie z "leżakowego" materiału. - Chciałem opowiedzieć historię każdej z tych osób. Kiedy skończyłem album, powiedziałem, że szukam czegoś, co odzwierciedli również motyw przewodni portretów i będzie morskim akcentem. I wtedy zdecydowałem: "Zróbmy okładkę z tego samego materiału, co leżaki". Kolory tych materiałów, ich struktura przypomina mi czasy dzieciństwa - mówi Marco Morosini, z którym miałam przyjemność porozmawiać chwilę podczas wizyty w sklepie. Muszę przyznać, że trudno przejść koło tego butiku obojętnie i na pewno warto do niego zajrzeć podczas pobytu w Riccione. Zwłaszcza że na drugim piętrze znajdziemy wystawę twórczości Marco, którą możemy zwiedzić zupełnie za darmo. Klimat w Emilii-Romani tworzą ludzie Uwielbiam włoski temperament i włoską gościnność. To właśnie one sprawiają, że tak chętnie wracam do słonecznej Italii - przynajmniej raz w roku. Już wiem, że Emilia-Romania stanie się jednym z moich ulubionych regionów, do których będę wracać, a w dużej mierze sprawili to ludzie, których spotkałam na swojej drodze. Czy to Nicoletta z Nico Casa & Bottega, czy Marco z Brandiny, czy Guerrino i Mattia z wytwórni oliwy Oleificio Renzi Simone - każda z tych osób udowadnia, że wystarczy dobry produkt i odrobina uśmiechu, aby przyciągnąć turystów i jednocześnie zapewnić im moc atrakcji podczas włoskich wakacji. Emilia-Romania to region, który bez wątpienia mogę nazwać sercem Włoch. Łączy góry z morzem, przyciąga wybitnymi krajobrazami, gwarantuje nam niezapomniane doznania smakowe, a dodatkowo daje ogrom możliwości na spędzenie czasu dokładnie tak, jak lubimy - czy to na zwiedzaniu zabytków, obcowaniu z kulturą i sztuką, czy na leżeniu na plaży i morskich kąpielach. Nowe połączenie lotnicze między Warszawą a Rimini ułatwia wybranie się tam na wakacje, a przepiękne ścieżki rowerowe pozwalają eksplorować ten region na dwóch kółkach. Niezależnie zatem od tego, czy chcesz się tam wybrać z rodziną, z przyjaciółmi, czy może ze zwierzakiem, Emilia-Romania przyjmie cię z otwartymi ramionami i zachwyci swoją różnorodnością. Czytaj także: Podczas wizyty w Mediolanie odwiedziłam Armani Silos. To była podróż w stylu haute couture O tym musisz pamiętać, jeśli planujesz zwiedzić południowe Włochy. Rozmowa z Natalią Rosiak o włoskich ciekawostkach W tych 3 miejscach Książulo zostawił swoje "Muala". Sprawdzam! Czy faktycznie jest tak smacznie?
O tym musisz pamiętać, jeśli planujesz zwiedzić południowe Włochy. Rozmowa z Natalią Rosiak o włoskich ciekawostkach
Południowe Włochy to region pełen różnorodności, kontrastów, czasem nawet kontrowersji. Jako italofilka z reguły nie pozwalam nikomu mówić o tym kraju złego słowa, niemniej jednak są pewne rzeczy, na które warto zwrócić uwagę, planując podróż. W rozmowie z Natalią Rosiak, autorką książek oraz bloga o Włoszech Italia by Natalia, rozwiewamy wątpliwości i przekazujemy dobre rady.
Włochy to kraj pysznej, gęstej kawy, jakościowych perfum i pięknych widoków. Słoneczne regiony co roku przyciągają tysiące turystów z całego świata. Nie każdy jednak jest zachwycony włoskim podejściem do życia, popołudniową siestą na ulicach i w restauracjach, a także częstymi strajkami i protestami. Z Natalią Rosiak, autorką bloga Italia by Natalia oraz kilku książek o Włoszech, porozmawiałam o tym, na co warto zwrócić uwagę, planując wycieczkę do słonecznej Italii. Zacznijmy od czegoś, co interesuje chyba wszystkich. Czy to prawda, że picie cappuccino po godzinie 12 to zbrodnia? Zbrodnia to za dużo powiedziane. Prawdą jest, że Włosi nie piją mleka w godzinach popołudniowych, a na pewno nie wieczornych. O ile w miejscach turystycznych kawa z mlekiem zamówiona około godziny 15 już nie szokuje włoskich kelnerów, to zamówiona wieczorem, a co gorsza do potraw takich jak pizza czy owoce morza, jest kulinarnym faux pas. W książce pojawia się ciekawy cytat: "To nieprawda, że piękno Neapolu oszałamia natychmiast. [...] Piękno Neapolu narasta z dnia na dzień, z tygodnia na tydzień, w miarę odkrywania tajemnic"1. Przyznam szczerze, że Neapol nie zrobił na mnie dobrego pierwszego wrażenia i zapamiętałam go jako miasto zaśmiecone i odrobinę smutne (nie mówiąc już o tym, że ichniejszy włoski niejednokrotnie karmił mnie wstydem, kiedy "Si, parlo un po' italiano" płynnie zmieniałam na "I'm sorry, do you speak English?"). Zastanawiam się, czy wiele jest takich miejsc we Włoszech, które w pierwszej chwili nie zachwycają, ale z każdym krokiem lubi się je bardziej? Przychodzi Pani do głowy coś poza Napoli? Tak, zdecydowanie nie tylko Neapol potrzebuje więcej czasu, by przekonać podróżnika o swoich walorach. Z moich obserwacji wynika, że drugim najbardziej kontrowersyjnym i trudnym w odbiorze miastem jest sycylijska Katania. Zbudowana w dużym stopniu z ciemnego kamienia lawowego sprawia wrażenie ciężkiej, smutnej i brudnej. Oczywiście problemy z czystością też tam występują, ale wszechobecny ciemny kolor potęguje poczucie brudu. Trzeba też znać trochę realia i zasady funkcjonowania miasta. Przy Sanktuarium Maria Santissima Annunziata al Carmine albo pomiędzy placem katedralnym a portem rano rozkłada się targ, w tym drugim przypadku słynna Pescheria di Catania. W miesiącach letnich im bliżej południa, tym bardziej nieprzyjemny zapach się tam roznosi. Gdy targ zwija się około godziny 13, sprzedawcy pozostawiają po sobie resztki, śmieci, kartony. To jest normalne na Sycylii, przy czym wtedy często przychodzą jednodniowi turyści i są w szoku. Tymczasem po obiedzie przyjeżdżają służby porządkowe i to sprzątają. Ten sam schemat pojawia się każdego dnia, także w innych miastach, w tym na słynnym bazarze Ballarò w Palermo. Stolica Sycylii jest kolejnym miastem, które niekoniecznie od pierwszej chwili chwyta za serce. Wszystkie te trzy metropolie mają kilka wspólnych mianowników: są miastami portowymi, nie oferują pięknych plaż w centrum i żyją swoim rytmem, gdzie turystyka nadal jest tylko dodatkiem. I każdemu z nich warto poświęcić więcej niż kilka godzin, bo tylko wtedy można te miasta poczuć i przybliżyć się do odkrycia ich prawdziwego oblicza, gdzie w chaosie ukryte są prawdziwe perły architektury i sztuki, a lokalna kuchnia przyprawia o zawrót głowy. Gdybym miała podać tylko jedną rzecz, na którą warto uważać we Włoszech, powiedziałabym z pewnością o domowym winie (vino della casa). A może tylko mi się wydaje, że jest dużo mocniejsze i zdradliwe, niż to dostępne w sklepach? To zależy, czy będziemy je pić w domu znajomych (wtedy jak najbardziej warto uważać na procenty), czy w przeciętnej restauracji lub trattorii, gdzie vino della casa często jest słabsze, a bywa nawet, że jest rozcieńczane wodą. Ja zdecydowanie bardziej radziłabym uważać na naciągaczy i oszustów, których niestety nie brakuje wśród wielu wspaniałych, uczciwych Włochów trudniących się turystyką. Na swoim blogu opublikowałam kilka lat temu artykuł, niedawno zaktualizowany i rozbudowany, w którym omawiam najczęstsze praktyki w oszukiwaniu turystów. W tym miejscu warto dodać, że nie wszystko co nas negatywnie zaskoczy jest oszustwem. Niestety wiele osób nieznających dobrze Włoch pada ofiarą własnej niewiedzy na temat lokalnych zwyczajów. Przykładem niech będzie konieczność skasowania na peronie biletu kolejowego zakupionego w kasie lub automacie biletowym. Nieskasowany bilet traktowany jest tak samo, jak brak biletu i konduktor wypisze mandat. Uważać należy także na kradzieże, zarówno dokonywane przez kieszonkowców, jak i kradzieże bagażu pozostawionego w samochodzie. Myślę, że warto zwrócić uwagę, że Włosi niechętnie przestrzegają zasad ruchu drogowego albo inaczej - podchodzą do nich z dużą dawką luzu. To chyba typowe raczej dla "południowców"? Pamiętam, że w Toskanii to ja byłam tą dziwną turystką, która z przyzwyczajenia próbuje przejść na czerwonym świetle. Rzeczywiście południe Włoch pod tym względem przoduje, ale we wspomnianej wyżej Toskanii wcale nie jest idealnie. Wprawdzie nie zauważyłam tam przejeżdżania na czerwonym świetle, ale już z zatrzymywaniem się przed przejściem dla pieszych na widok osób chcących przekroczyć jezdnię jest zupełnie inaczej niż u nas w Polsce. Właściwie jeśli nie podejmie się próby wejścia na pasy, to nikt się nie zatrzyma. Dwa lata temu przydarzyła mi się zaskakująca sytuacja, gdy prowadząc samochód na obrzeżach Sieny zatrzymałam się przed przejściem dla pieszych widząc starszego pana, który stanął przy krawężniku. Pan ten był na tyle miło zaskoczony moją postawą, że zatrzymał się przed maską i zaczął bić mi brawo. Takie sytuacje, gdy kierowca sam się zatrzymał widząc mnie przy przejściu dla pieszych zdarzyły mi się tylko na samej północy, w Turynie czy w Bergamo. Osoby odwiedzające Włochy mogą być zaskoczone gadającymi bramkami na autostradzie, "biletem wstępu" do Wenecji czy chociażby koniecznością wykonania odprawy online przed podróżą pociągiem i kasowaniem biletów jeszcze na dworcu. Czy jest coś jeszcze, co w codziennej komunikacji mogłoby zdziwić turystów? Gadające bramki, które jednocześnie wyświetlają polecenia krok po kroku, to akurat ułatwienie, szczególnie, że są też dostępne inne języki, w tym angielski. W Polsce samodzielnie pobieramy bilet autostradowy, co jest banalnie proste, natomiast w Italii zazwyczaj musimy także samodzielnie zapłacić za przejazd, co dla niektórych może być problematyczne i stresujące. Na pewno warto wspomnieć jeszcze o podwójnych stawkach za paliwo na tych stacjach benzynowych, które oferują serwis. Trzeba zwrócić uwagę, który dystrybutor się wybiera. Często są one podzielone na samoobsługowe z niższą stawką za litr oraz obsługiwane przez pracownika stacji ze stawką wyższą. Myśląc o komunikacji miejskiej, mam dwa wspomnienia: na autobusy często "macha się" jak na nowojorskie taksówki i często można nieprzyjemnie naciąć się na strajki kierowców. Ponownie, mam przeczucie, że to jest cecha raczej południowych Włoch? Strajki są niestety częste we wszystkich częściach kraju, natomiast co do machania uważam, że zawsze warto, szczególnie, jeśli jest się samemu na przystanku. Tak na wszelki wypadek, gdyby kierowca akurat prowadził zaciekłą rozmowę z żoną bądź matką, tudzież żalił się na rodzinę koledze stojącemu obok. To niestety nagminne - szczególnie na południu, ale nie tylko - że kierowca nie skupia się wyłącznie na swojej pracy, ale równorzędnie załatwia sprawy osobiste, krzycząc przy tym tak głośno, że cały autobus słyszy. Jest jeszcze jedna niechlubna praktyka - rzadziej spotykana - że kierowca zabiera bilet zanim zdążymy go skasować. Kiedyś nie rozumiałam, o co chodzi i zakładałam, że w danym miejscu takie mają procedury, aż koleżanka mieszkająca we Włoszech od dawna wytłumaczyła mi, że oni te nieskasowane bilety odsprzedają później na czarnym rynku. Ostatnio taka sytuacja zdarzyła mi się w Dolinie Aosty, stąd nie jest to domena jedynie południowych Włoch. Warto zwrócić też uwagę na kwestie związane z jedzeniem. Wiele rzeczy może zaskoczyć Polaków, czasem pozytywnie, czasem negatywnie. Myślę np. o tym, jak bardzo w konsystencji różni się włoskie tiramisu od polskiego albo jak inna jest nasza i ich definicja słowa "al dente". Zgadza się Pani z tym? Co jeszcze mogłaby Pani dodać do tego duetu? Tiramisu w Polsce często nie jest prawdziwym tiramisu, bo oryginalny krem na bazie surowych żółtek zastępuje się bitą śmietaną, więc trudno się dziwić o różnice w konsystencji. Innym przykładem może być choćby kultowa pizza. W Polsce często jest to pizza z mnóstwem dodatków i sosami, w tym czosnkowym, czego nigdzie we Włoszech w szanującej się pizzerii człowiek nie uświadczy. W ostateczności podadzą keczup na wyraźne życzenie. Także ilość dodatków jest zazwyczaj znacznie skromniejsza niż u nas. Ciasto włoskiej pizzy jest cieniutkie, chyba że są to specyficzne pizze lokalne, jak np. tradycyjna pizza z Trapani na Sycylii czy palermitańskie sfincione, najbardziej ze wszystkich przypominające polskie pizze domowe, będące de facto ciastem drożdżowym z dodatkami na słono. Gdybym zapytała Panią, na co warto zwrócić uwagę, jadąc do Włoch po raz pierwszy, co by Pani powiedziała? Jakie ma pani rady dla osób planujących podróż do tego słonecznego kraju pizzy i karczocha? Czego lepiej nie robić albo nie mówić i o czym koniecznie pamiętać? W odpowiedzi na to pytanie można by napisać cały artykuł, a może nawet książkę, dlatego chciałabym zwrócić uwagę na trzy podstawowe rzeczy. Przede wszystkim mając ograniczony budżet należy omijać sierpień, który jest włoskim szczytem sezonu z najwyższymi cenami. To również termin, w którym jest największy tłok, ponieważ wszyscy Włosi nie będący pracownikami turystyki i gastronomii wyjeżdżają na urlopy, wybierając najczęściej wybrzeże. Szczególnie niekorzystnym terminem jest 15 sierpnia, czyli Ferragosto. Sierpień to również miesiąc, w którym zazwyczaj występują największe upały. Jeśli można wziąć urlop we wrześniu czy w czerwcu, to polecam te miesiące zamiast lipca i sierpnia. Tym, których ogranicza kalendarz roku szkolnego polecam przełom czerwca i lipca lub ostatni tydzień sierpnia i pierwsze dni września. Chcąc stołować się w restauracjach należy pamiętać, że Włosi mają swoje określone pory posiłków. Śniadanie je się tutaj bardzo skromne albo w ogóle się nie je, dlatego obiad zaczyna się wcześnie, bo już od 12:30. Restauracje są czynne do 14:30-15:00, przy czym kuchnia nie przyjmuje zamówień już od 14:00-14:30. Następnie lokale są zamykane i otwierane ponownie o 19:00 lub później. Pomiędzy tymi godzinami - poza pojedynczymi wyjątkami, takimi jak np. niektóre słynne pizzerie Neapolu - czynne są wyłącznie miejsca nastawione na turystów, gdzie prawie nigdy nie zje się porządnych potraw. To często miejsca, gdzie mrożoną pizzę “piecze się” w mikrofalówce, a makaron jest wcześniej przygotowany w jakiejś dużej misce, z której nakłada się na talerz i podgrzewa. Jeśli komuś nie odpowiadają takie warunki, a także słodkie śniadanie, które jest serwowane w większości miejsc noclegowych, szczególnie tych skromnych, to powinien postawić na zakwaterowanie z własną kuchnią. Urozmaicone śniadanie w formie bufetu jest domeną dobrych hoteli, głównie na północy Włoch. Na południu nawet gdy bufet śniadaniowy jest długi, to zazwyczaj oznacza większy wybór słodkości, a niekoniecznie konkretów i lubianych przez nas warzyw. Włosi warzyw na śniadanie nie jadają. O ile wciąż rośnie świadomość hotelarzy, że turyści z północy Europy czy zza oceanu jedzą inaczej niż oni, to nadal nie wszędzie zmiany są już widoczne. Kolejną kwestią jest stawianie na kuchnię regionalną. Włoskie regiony bardzo różnią się od siebie, nie tylko krajobrazowo czy architektonicznie, ale też kulinarnie. Dużo uwagi poświęcam tej kwestii m.in. w moich książkach. Jeśli chcemy zjeść pyszną carbonarę, to zamówmy ją w Rzymie i okolicy czy w Abruzji, ale nie w Bari, bo może się okazać, że zaserwują nam makaron z jajecznicą. W Apulii - podobnie jak wszędzie na wybrzeżu południowych Włoch - królują ryby i owoce morza. W górach i w głębi lądu rządzi mięso i wyroby odzwierzęce oraz warzywa. Szukanie owoców morza we Florencji będzie długie i niekoniecznie zakończy się sukcesem, chyba że trafimy do naprawdę dobrej restauracji. W zamian warto postawić na makaron pici z mięsnym sosem ragù z dziczyzny albo wołowy, krwisty stek zwany bistecca alla fiorentina czy - w wersji tańszej - flaki wołowe po florencku serwowane w bułce, zwane lampredotto, będące typowym daniem toskańskiego street foodu. O autorce Natalia Rosiak - autorka książek oraz jednego z najpopularniejszych blogów podróżniczych w Polsce – italia-by-natalia.pl. Od 2000 roku odkrywa Włochy kawałek po kawałku, coraz bardziej zafascynowana różnorodnością tego kraju. W 2018 roku, po latach łączenia podróżowania i twórczości z działalnością zawodową, porzuciła etat, by spełniać swoje marzenia o życiu, w którym pasja może być pracą. Opis pochodzi ze strony Wydawnictwa Luna ________ 1Guido Piovene, Podróż po Włoszech Czytaj także: Jaką kawę najchętniej piją Włosi? Włoszki kochają te marki perfum Na czym polega włoski aperitif?
Możesz mieć darmowy nocleg na Sardynii. Wystarczy spełnić 2 proste warunki
Sardynia to druga co do wielkości wyspa leżąca na Morzu Śródziemnym, chętnie odwiedzana przez turystów. Nie wszystkie atrakcje cieszą się równym zainteresowaniem. Fundacja Cammino Minerario di Santa Barbara zachęca do odwiedzenia szlaku Santa Barbara. W zamian oferuje bezpłatne noclegi, wystarczy spełnić dwa proste warunki.
Szlak Santa Barbara na Sardynii wiedzie przez lasy, plaże i opuszczone kopalnie. Spis treści: Darmowy nocleg na Sardynii Szlak Santa Barbara Darmowy nocleg na Sardynii Fundacja Cammino Minerari di Santa Barbara chce zachęcić do odwiedzania szlaku wędrownego Santa Barbara na Sardynii. Aby skorzystać, nie trzeb przejść tego szlaku w całości. Fundacja CMSB oferuje pokrycie kosztów trzech noclegów w łącznie 24 stowarzyszonych obiektach znajdujących się na trasie. Są dwa warunki – jednym z nich jest wiek do 35 lat. Aby wziąć udział w programie "Leg’s Go In Cammino", trzeba się zarejestrować i nabyć specjalny „paszport wędrowca” za kwotę 5 euro, dzięki któremu można skorzystać z darmowego zakwaterowania. Należy też uiścić dotację w dowolnej kwocie na rzecz fundacji. Akcja jest ograniczona czasowo i ruszy ponownie od 15 września do 15 grudnia 2024 roku. Szlak Santa Barbara Sam szlak Santa Barbara ma 500 km długości i składa się z 30 etapów, podzielonych na około 16 km każdy. Szlak zaczyna się z miasteczku Inglesias w południowo-zachodniej części Sardynii. To wędrówka przez skaliste klify, wydmy oraz upuszczone kopalnie – stąd też nawiązanie w nazwie do św. Barbary patronki górników. Sama Sardynia cieszy się sporą popularnością wśród turystów, lecz ta część wybrzeża jest wybierana stosunkowo rzadko. W Sardynii, niezależnie od pory roku czekają na nas piękne krajobrazy. Sam klimat jest przyjemny w każdej porze roku – termometry rzadko pokazują mniej niż 10 stopni Celsjusza. Czytaj także: Będzie zakaz wyjazdu dzieci na wakacje w roku szkolnym? Ministerstwo rozwiewa wątpliwości Co spakować na wakacje ? Lista rzeczy na wyjazd, o których nie możesz zapomnieć Kapelusze na plażę - 4 stylowe modele, które ochronią cię przed słońcem
We Włoszech możesz kupić mieszkanie za 1 euro! Gdzie tkwi haczyk?
We włoskim miasteczku Tarent, władze wystawiły na sprzedaż 50 mieszkań, każde z nich kosztuje 1 euro! To nie żart. By je kupić, trzeba spełnić tylko jeden warunek.
W dobie pandemii i pracy zdalnej coraz więcej osób rozważa zmianę miejsca zamieszkania. Wystarczy dobre łącze internetowe, by móc pracować z praktycznie każdego miejsca, a jednocześnie spełniać swoje podróżnicze marzenia. Mały domek na Mazurach wśród rzepakowych pól i jezior lub przytulne mieszkanie z widokiem na kojąco szumiące morze? Brzmi dobrze. Alternatywą jest również wyprowadzka za granicę. Do tej pory mogli sobie na to pozwolić tylko wybrani. Powtórzmy, dotychczas, ponieważ we Włoszech możesz kupić mieszkanie za bezcen. We Włoszech kupisz mieszkanie za 1 euro Na południu Włoch, dokładnie w Tarencie leżącym nad Morzem Jońskim, władze miasta wystawiły na sprzedaż 50 mieszkań. Każde lokum kosztuje zaledwie 1 euro. Gdzie tkwi haczyk? By stać się właścicielem tamtejszego gniazdka, trzeba spełnić tylko jeden warunek. Włoskie władza zastrzegły, że nowy nabywca musi wyremontować mieszkanie w ciągu jednego roku od dnia zakupu. Niestety wystawione na sprzedaż budynki, z których widok rozpościera się na Zatokę Tarencką, nie są w najlepszym stanie technicznym. Mieszkania wymagają generalnego remontu, który może pochłonąć nawet setki tysięcy euro. Mieszkanie za 1 euro. Skąd ten pomysł włoskich władz? Jak podaje źródło, serwis House Beautiful, włoskie miasteczko od kilku lat zmaga się z mocnym wyludnieniem. Wyprzedaż domów za 1 euro ma być więc atrakcyjnym wabikiem dla potencjalnych nowych mieszkańców Tarentu. Zobacz także: Planujesz zakup mieszkania. W Gdyni na wkład własny musisz oszczędzać aż 16 lat. Wielki dom na Białorusi zamieniła na 9 metrów kwadratowych w Polsce. Wybudowali swój dom sami w zaledwie rok. kosztował ich mniej niż kupno mieszkania w mieście.
Włoskie miasteczko zapłaci 20 tys. euro, żebyś tam zamieszkał. Trzeba spełnić tylko 2 warunki
Piękne widoki, śródziemnomorski klimat i spokojni mieszkańcy. Czego chcieć więcej?
Kto z nas czasami nie marzył o wielkich zmianach i przeprowadzce w jakieś piękne i ciepłe miejsce. Niestety, na przeszkodzie w spełnieniu tego marzenia często stawały kwestie pracy lub finansów. Teraz jednak mamy szansę jedną na milion. Jedno z włoskich miasteczek jest gotowe zapłacić każdej osobie, która będzie chciała w nim zamieszkać. Włoskie miasteczko zapłaci mieszkańcom za przeprowadzkę Mowa o bajkowym Santo Stefano di Sessanio, miasteczku w centralnych Włoszech, położonym między Rzymem a Pescarą. Z powodu starzenia się społeczności władze zdecydowały się na nietypowe rozwiązanie. Zapłacą młodym osobom, które będą chciały zamieszkać w miasteczku i rozpocząć tam działalność gospodarczą. I to niebagatelną sumę, bo aż 20 tys. euro. W Santo Stefano di Sessanio na 115 mieszkańców wioski jedynie 20 z nich ma mniej niż 13 lat. Żeby przyciągnąć młodych mieszkańców rada miejska będzie im płacić co miesiąc nawet do 8 tys. euro aż przez 3 lata. Jednorazowo otrzymają też wypłatę o wysokości 20 tys. euro, którą mają przeznaczyć na rozpoczęcie działalności gospodarczej. To nie koniec. Osoby, które zamieszkają w miasteczku będą mogły liczyć na znacznie niższe opłaty za mieszkanie. Na podobne rozwiązanie zdecydowały się także miejscowości Santa Fiora i Rieti. Tam również władze zapłacą za mieszkanie. Z kolei inne włoskie miasta oferują zakup domów za 5 zł. Żeby dostać się do projektu trzeba jednak spełnić kilka warunków. Jakich? Aby otrzymać dofinansowanie należy: być stałym mieszkańcem Włoch lub obywatelami Unii Europejskiej, mieć nie więcej niż 40 lat. Czytaj także: Te mieszkania do wynajęcia to prawdziwy koszmar. Nie uwierzysz, co oferują właściciele Nikt nie chciał kupić tego domu, choć cena była naprawdę okazyjna. Wszystko przez okrutną zbrodnię Poznaliśmy najbrudniejsze miasto w Polsce. Tam bakterie i drobnoustroje mają używanie
Pracujesz zdalnie? Przenieś się do włoskiego miasteczka. Władze ci jeszcze za to zapłacą...
Oferta ma zapełnić budżet miasta i wzmocnić pasma internetowe we włoskich prowincjach.
W czasie pandemii koronawirusa i panujących lockdownów wiele osób zaczęło pracować w trybie zdalnym, by maksymalnie chronić zdrowie swoje i współpracowników. W związku z tym nie ma większego znaczenia, w jakim miejscu świata się znajdziemy. Możemy spokojnie pracować i wykonywać wszystkie swoje obowiązki, jeśli tylko mamy tam dostęp do internetu. Tutaj właśnie do gry wkraczają dwa włoskie miasteczka, które nie tylko przyjmą nas z otwartymi ramionami na czas pracy zdalnej, ale wręcz zapłacą nam za przeprowadzkę. Praca zdalna w miasteczkach we Włoszech Mowa tutaj o Santa Fiora w Toskanii i Rieti w Lacjum. To właśnie tam władze miasta obiecują nawet 50% zwrotu kosztu czynszu w zamian za osiedlenie się w mieście na czas pracy zdalnej. Jako że miasteczka te stają się coraz bardziej wyludnione, taka oferta pomaga im przyciągnąć nowych mieszkańców i zapełnić budżet. Co ważne, oferta władz dotyczy tylko osób, które przedstawią dowód na to, że pracują zdalnie i planują długoterminową pracę z włoskiego miasteczka. Jak podaje portal o2.pl, burmistrz Santa Fiora - Federico Balocchi wyjaśnił, że pracownicy, którzy chcą przenieść się i wynająć dom w Toskanii, otrzymają do 200 euro lub 50% całkowitego czynszu za długoterminowe pobyty trwające od 2 do 6 miesięcy. Za mieszkanie w Santa Fiora już teraz zapłacimy od 300 do 500 euro miesięcznie. Po dofinansowaniu musielibyśmy się więc liczyć z kosztami najmu wysokości zaledwie 100 euro. Jak na opłatę za mieszkanie w urokliwym i klimatycznym włoskim mieście to naprawdę niewiele. W miastach oferujących takie rozwiązanie powstały strony internetowe, które przedstawiają aktualne oferty lokali do wynajmu i najważniejsze informacje związane z programem. Trzeba przyznać, że ta oferta jest naprawdę kusząca i zdecydowanie warto wziąć ją pod uwagę. Czytaj także: Te mieszkania do wynajęcia to prawdziwy koszmar. Nie uwierzysz, co oferują właściciele Nikt nie chciał kupić tego domu, choć cena była naprawdę okazyjna. Wszystko przez okrutną zbrodnię Poznaliśmy najbrudniejsze miasto w Polsce. Tam bakterie i drobnoustroje mają używanie
Polka pokazała domy we Włoszech za 1 euro. Jest tylko jeden haczyk...
Marzysz o sycylijskiej posiadłości z widokiem na morze? Teraz możesz mieć za symboliczną i śmiesznie niską kwotę.
Od pewnego czasu władze niewielkich włoskich miast podjęły zaskakującą decyzję. Przez coraz większą liczbę opuszczonych domów, których mieszkańcy albo wyjechali, albo zmarli, wystawiono je na sprzedaż za... 1 euro. Brzmi jak marzenie? Nie do końca tak jest. Polka pokazała domy za 1 euro we Włoszech Ostatnio to tego „programu” dołączyło miasteczko Castiglione di Sicilia. Dom za niecałe 5 zł można kupić m.in. w Itali, Gangi, Sambuca di Sicilia czy San Piero Patti. Niestety, ta okazyjna cena domu to tylko ułamek kosztów, jakie trzeba ponieść przed przeprowadzką na bajeczny półwysep. Rezydencje za 5 zł pokazała na swoim koncie na YouTubie Paulina Wojciechowska, Polka mieszkająca na Sycylii. Nie tylko ujawniła, w jakim stanie są te domy, ale też jak wygląda proces ich kupna. Z jej relacji dowiadujemy się np. że oprócz symbolicznego 1 euro, to kupujący płaci za wypełnienie formalności. To może być nawet kilka tysięcy euro za notariusza. Mało tego, większość z domów za 1 euro wymaga gruntownego remontu. To oznacza kolejne kilka, a nawet kilkanaście tysięcy euro za renowację. View oEmbed on the source website Taki okazjonalny zakup trzeba więc dobrze przemyśleć. Co prawda zakup domu nawet za kilkanaście tysięcy euro w malowniczym włoskim miasteczku wciąż brzmi jak prawdziwa gratka. Jednak musimy pamiętać, że są to miejscowości, którym grozi wyludnienie, więc nie ma w nich zbyt wielu rozrywek. Jest to oferta głównie dla osób marzących o spokojnym życiu z dala od innych. Skusilibyście się? Czytaj także: Te mieszkania do wynajęcia to prawdziwy koszmar. Nie uwierzysz, co oferują właściciele Nikt nie chciał kupić tego domu, choć cena była naprawdę okazyjna. Wszystko przez okrutną zbrodnię Poznaliśmy najbrudniejsze miasto w Polsce. Tam bakterie i drobnoustroje mają używanie
Włosi nie uczą się na błędach? Setki mandatów w weekend po zniesieniu ograniczeń
W pierwszy weekend po złagodzeniu restrykcji Włosi wyszli się bawić. Bez maseczek i nie zachowując dystansu społecznego.
Większość restrykcji we Włoszech została zniesiona. Z tego powodu w weekend wiele osób wyszło świętować zakończenie narodowej kwarantanny w pubach i restauracjach, a gdy te zostały zamknięte - pod gołym niebem. „Masowe szaleństwo” we Włoszech Media społecznościowe zalały zdjęcia z Mediolanu, Neapolu i Brescii, gdzie miało miejsce prawdziwe szaleństwo na ulicach. To pierwszy weekend po zniesieniu ograniczeń dot. opuszczania domów. Od 18 maja Włosi mogą już swobodnie wychodzić z domu. Tłumów, jakie zgromadziły się pod barami, nie widziano tam od dawna. Coronavirus, a Brescia coprifuoco nella piazza della movida Il sindaco Del Bono: "Troppi assembramenti nonostante la presenza significativa di polizia locale, è bene dare un segnale chiaro".#Brescia#covid19 pic.twitter.com/ILNi98xMeW — 𝓐𝓻𝓮𝓪𝟓𝟏™♨ #idonotforget (@Area51cinqueuno) May 23, 2020 Podobnie wyglądała sytuacja w Rzymie, gdzie wysłano setki funkcjonariuszy policji i straży miejskiej. Mandaty za zachowanie niezgodne z zasadami reżimu sanitarnego wystawiono w wielu włoskich miastach. W wielu miejscach restauratorzy, którzy formalnie mieli zamknąć lokale o godzinie 23:00, nadal obsługiwali klientów. Przez dwie noce na ulicach trwało istne szaleństwo, a ludzie starali się nadrobić czas przymusowej kwarantanny. Także na drogach utworzyły się gigantyczne korki. Milano ieri sera. Come fa ad andare tutto bene se fate così? È comprensibile che non ve ne fotte niente perché non siete stati toccati in prima persona e perché il rispetto è una parola a voi sconosciuta. Mi fate schifo. #movida #Lombardia #Milano pic.twitter.com/2Ohq03thKi — Letizia (@Silver_scar_00) May 24, 2020 Czy we Włoszech wrócą restrykcje? Wielu Włochów obawia się kolejnej fali epidemii i powtórki z historii. Także w mediach społecznościowych nie brakuje głosów oburzenia na to, co miało miejsce w weekend. Niektórzy zestawiają zdjęcia bawiących się Włochów z wojskowymi ciężarówkami wiozącymi trumny z Bergamo. Minęły 2 miesiące od budzących grozę transportów, wiele osób przypomina, że Włosi nie wyciągnęli lekcji i znów mogą gorzko tego pożałować. W Brescii burmistrz już nakazał ponowne zamknięcie lokali gastronomicznych w weekendy. Władze kraju zapowiadają, że jeśli kolejny weekend będzie wyglądał podobnie, ograniczenia mogą wrócić. Koronawirus we Włoszech - najważniejsze fakty Do tej pory we Włoszech potwierdzono prawie 230 tysięcy przypadków zakażenia koronawirusem, co daje 6. miejsce na świecie pod względem liczby przypadków zakażenia SARS-CoV-2. W wyniku choroby COVID-19 zmarło ponad 32 tysiące osób. Regionem, który ucierpiał najbardziej była Lombardia, której stolicą jest Mediolan. W tamtejszych szpitalach brakowało łóżek i respiratorów dla najbardziej potrzebujących. Widmo „modelu włoskiego” było tym, którego obawiano się także w innych krajach. Jako główną przyczynę lawinowego wzrostu zachorowań wskazywano tłumne gromadzenie się w barach i restauracjach i ignorowanie zaleceń epidemiologicznych. Źródło: Lanazione.it Zobacz więcej informacji:Bezrobotni dostaną 2500 zł zasiłkuKatastrofa samolotu w PakistanieZaskakujący efekt epidemii: Polacy rzadziej chodzą na L4
Włochy łagodzą obostrzenia. Będą koegzystować z koronawirusem
Włoski rząd zapowiada, że rozpoczyna się powoli odmrażanie gospodarki w kraju. Od kilku dni rośnie liczba ozdrowieńców, coraz mniej jest nowych zakażonych koronawirusem.
Od kilku dni Włochy biją rekordy dziennej liczby ozdrowieńców. Na koronawirusa zachorowało tam w sumie blisko 200 tysięcy osób, a zmarło aż 26 tysięcy. Na szczęście kraj powoli wychodzi na prostą, a dziennie odnotowuje się coraz mniej nowych zakażeń. Podczas gdy pod koniec marca było to 5-6 tysięcy przypadków dziennie, teraz ta liczba waha się w granicach 2,5 tysiąca. Czy to znaczy, że Włochy poradziły sobie z epidemią? Premier włoskiego rządu Giuseppe Conte zapowiedział już pierwsze kroki w kierunku odmrażania gospodarki. Po raz pierwszy od kilku tygodni będą dozwolone wizyty rodzinne oraz spacery po parku, ale nadal będą musiały odbywać się w bardzo wąskim gronie. Włochy łagodzą obostrzenia Nowe zasady funkcjonowania w kraju wejdą w życie już 4 maja. Jak mówił premier Conte na zwołanej konferencji prasowej, złagodzenie obostrzeń wcale nie oznacza, że nie będzie trzeba zachowywać już niezbędnych środków ostrożności i dystansu społecznego. Wręcz przeciwnie - teraz są jeszcze bardziej istotne, ponieważ to od nich zależy, czy i jak szybko nadeszłaby drugą fala zachorowań. Od 4 maja restauracje we Włoszech będą mogły zacząć wydawać dania na wynos. Wznowione zostaną prace budowlane, uruchomione będą też zakłady produkcyjne. 18 maja przywrócony zostanie handel detaliczny, otworzą się też biblioteki oraz muzea. Już 1 czerwca planuje się, by zaczęły działać bary, restauracje oraz salony fryzjerskie i kosmetyczne. Do odwołania zostaje utrzymany zakaz zgromadzeń, imprez masowych, a także podróżowanie po kraju w celach innych niż służbowe. Koegzystencja z wirusem Jednocześnie premier Włoch podkreśla, że następnym etapem walki z koronawirusem będzie nauczenie się, jak z nim żyć. Właśnie dlatego bardzo ważne jest, by przestrzegać dalej środków ostrożności, a także zachowywać odpowiedni dystans. Bez nich Włochy czeka bez wątpienia znaczne pogorszenie sytuacji - zarówno zdrowotnej, jak i gospodarczej. Na dzień dzisiejszy we Włoszech jest 106 tysięcy zakażonych koronawirusem, a krzywa zachorowań od kilku dni po raz pierwszy zaczyna spadać. Dziennie notuje się coraz mniej nowych przypadków i zgonów, a coraz więcej ozdrowień. Więcej informacji o koronawirusie na świecie: Test na podatność na koronawirusa może być gotowy już za tydzień Złagodzenie obostrzeń w Czechach. Można już wyjeżdżać za granicę Wakacje w górach lub nad morzem - polski immunolog nie widzi przeciwwskazań
Włochy zamierzają znosić zakazy związane z wirusem. Ta decyzja może ich pogrążyć
Eksperci uważają, że to zbyt lekkomyślny pomysł, by w ogóle brać go teraz pod uwagę. Liczba zakażeń może drastycznie wzrosnąć.
Po kolejnym tygodniu wytężonej walki z pandemią koronawirusa wiele państw zdecydowało się na powolny powrót do „nowej normalności”. Częściowo likwidowane są obostrzenia, które miały za zadanie chronić bezpieczeństwo obywateli i spowolnić rozprzestrzenianie się wirusa. Do planu stawiania kraju na nogi chcą także dołączyć Włosi. Niestety to może nie być zbyt dobra decyzja. Włosi chcą likwidować obostrzenia związane z pandemią Sytuacja epidemiologiczna we Włoszech zaczyna wyglądać nieco bardziej optymistycznie po raz pierwszy od wielu tygodni. Zaczęła spadać liczba nowych zakażeń SARS-CoV-2, zmniejszyła się także liczba zgonów wywołana wirusem. W związku z tym włoski rząd zaczął przygotowywać się do zniesienia części zakazów, które obowiązywały ze względu na pandemię. Zdaniem ekspertów z WHO, czyli Światowej Organizacji Zdrowia, na Półwyspie Apenińskim jest jednak zdecydowanie za wcześnie na podejmowanie takiej decyzji. Walter Ricciardi, będący doradcą włoskiego ministerstwa zdrowia, skrytykował ten pomysł. Jego zdaniem wiąże się on z ogromnym ryzykiem. Może dojść nawet do drugiej fali zakażeń. Ekspert WHO oświadczył, że trwają badania, które pomogą ustalić, kiedy dokładnie wskaźnik dziennych zakażeń zacznie drastycznie spadać. Dopiero wtedy można będzie mówić o wprowadzaniu kolejnej części likwidacji obostrzeń. Koronawirus we Włoszech - aktualne statystyki Włosi przez długi czas stanowili epicentrum pandemii koronawirusa. W tej chwili sytuacja zaczyna się stabilizować, a w znacznie gorszej kondycji znajduje się Hiszpania i USA. Na dzień 20 kwietnia we Włoszech potwierdzono 179 tys. zakażeń wirusem. Z tego powodu zmarło 23,6 tys. osób. Do zdrowia wróciło 47 tys. Zobacz więcej wiadomości o koronawirusie: