KURS DOLARA: dolar kurs - od czego zależy kurs dolara
Kurs dolara zależy od wielu czynników. Poznaj też kilka ciekawostek na temat tej waluty!
Od czego zależy kurs dolara? Wiadomość o jego wartości codziennie elektryzuje setki osób na całym świecie. Szczególnie inwestorzy, którzy planują inwestycje na rynku walutowym, uważnie śledzą ich kursy, aby zabezpieczyć się przed potencjalnymi stratami finansowymi lub zwiększyć swoje zyski. Na kurs dolara (oraz analogicznie wszystkich innych walut) mają wpływ np. inflacja, czynniki polityczne oraz społeczne, a także zmiany stóp procentowych. Co wpływa na kurs dolara? Oprócz czynników typowo finansowych i ekonomicznych, na kurs dolara mają wpływ również społeczne oraz polityczne. Rosnący (lub malejący) wskaźnik PKB. Jeśli PKB wzrasta, oznacza to że kondycja gospodarki poprawia się. Jeśli maleje, również kurs dolara staje się niższy. Inflacja, czyli tempo zmiany cen. Gdy w kraju wzrasta popyt na towary z zagranicy, zmusza konsumentów do wymiany walut. W tej sytuacji, im większa staje się podaż, tym słabszy staje się kurs waluty. Bezrobocie. Wzrost bezrobocia powoduje, że kurs dolara słabnie. Z kolei zmniejszenie ilości bezrobotnych w kraju sprawia, że waluta jest coraz silniejsza. Czynniki polityczne. Niestabilna sytuacja polityczna również wpływa na obniżenie kursu dolara. Dlaczego? Wtedy zagraniczni inwestorzy są mniej chętni do lokowania kapitału w kraju, obawiając się o przyszłość gospodarki. Czynniki zewnętrzne. Niezwiązane z polityką, ani też pozornie z finansami. Zamachy terrorystyczne lub katastrofy naturalne również wpływają na sytuację w kraju, a w rezultacie na kurs dolara. Co musisz wiedzieć o kursie dolara? Co jeszcze warto wiedzieć na temat kursu dolara? Dolar amerykański ciągle jest najważniejszą walutą świata - jego znaczenie osłabło wprawdzie w porównaniu do kursu choćby 50 lat temu, ale nadal pozostaje najistotniejszy. Po piętach depcze mu chiński juan i euro. Chociaż dolara amerykańskiego odruchowo kojarzymy ze Stanami Zjednoczonymi, jest on obowiązującą walutą w wielu państwach: np. w Zimbabwe lub Ekwadorze. Dolar amerykański jest najważniejszy, ale wyróżniamy również inne dolary: australijski, kanadyjski, nowozelandzki, bahamski, tajwański, jamajski, gujański, itd. W gotówce znajduje się ponad 800 miliardów dolarów amerykańskich. Na przestrzeni lat, wartość dolara spada. Dla przykładu, 1 dolar z roku 2011 odpowiada około 0,03 dolara z roku 1774. Zobacz więcej na temat finansów
Kwiecień był kolejnym miesiącem odpływu aktywów TFI. Po rekordowych wypłatach środków w I kwartale, w kwietniu inwestorzy wypłacili kolejne 2 mld zł (Analizy Online). Aktywa TFI spadają od sześciu miesięcy i znalazły się na rekordowo niskim poziomie 106 mld zł. Od rekordowego poziomu z października 2007 r. uległy zmniejszeniu aż o 26%. Co gorsza, trudno przewidzieć odwrócenie tego trendu i powrót do wzrostów.
Kwiecień był kolejnym miesiącem odpływu aktywów TFI. Po rekordowych wypłatach środków w I kwartale, w kwietniu inwestorzy wypłacili kolejne 2 mld zł (Analizy Online). Aktywa TFI spadają od sześciu miesięcy i znalazły się na rekordowo niskim poziomie 106 mld zł. Od rekordowego poziomu z października 2007 r. uległy zmniejszeniu aż o 26%. Co gorsza, trudno przewidzieć odwrócenie tego trendu i powrót do wzrostów. Lokaty terminowe i strukturyzowane skutecznie odbierają klientów TFI Banki poszukując kapitału na akcje kredytowe konkurują ze sobą na wysokość oprocentowania lokat. Rekordziści oferują roczne oprocentowanie w wysokości 7-8%. Furorę robią również coraz powszechniej oferowane lokaty strukturyzowane, przedstawiane jako produkty pozwalające zarabiać bez względu na panującą koniunkturę. Klienci coraz chętniej wybierają te formy inwestowania, tym bardziej, że wiele z nich oferuje gwarancję powierzonego kapitału. Wyniki historyczne dają nadzieję, że kiedyś trend się odwróci Trwające z niewielkimi przerwami spadki na rynku akcji i TFI jakie obserwujemy od wakacji 2007 roku skutecznie zmniejszyły stan portfela posiadaczy jednostek uczestnictwa większości funduszy. Posiadaczy akcji świadomie pomijam, za sprawą ich znacznie mniejszej ilości w porównaniu z ilością inwestujących w TFI. Kiedy przejrzymy wyniki historyczne większości TFI, wyraźnie widać, że najbardziej poszkodowani są inwestorzy, którzy postanowili zainwestować w fundusze w pierwszej połowie ubiegłego roku. Najwięksi pechowcy stracili po kilkanaście procent licząc od listopada 2007 r. Trudno uwierzyć, że zaledwie rok wcześniej tj. w roku 2006 najlepsze fundusze akcyjne jak DWS 25 Małych i Średnich Spółek zarobił prawie 90% tylko w jednym roku. Niewiele gorsze wyniki, rzędu 50-60% zysku, dały inne fundusze akcyjne inwestujące w bardzo modne wówczas fundusze małych i średnich spółek. Jeśli ktoś wówczas zainwestował, dziś nie powinien być zbyt poszkodowany. Potwierdza to jedynie regułę, iż na inwestycję w fundusze inwestycje należy patrzeć w perspektywie kilku lat. Czas, aby TFI poskromiły swoje apetyty co do pobieranych opłat Lata 2005-2007 roku były okresem prawdziwych żniw, jeśli chodzi o uzyskiwane przez TFI zyski. Wysokie prowizje i równie wysokie opłaty za zarządzanie aktywami nieco rozleniwiły zarządzających TFI. Klienci szturmowali fundusze w nadziei na duże zyski i przez dłuższy mogli na nie liczyć. Taka sytuacja sprawiła, że TFI nie musiały ze sobą konkurować wysokością opłat, a te są do dziś wyjątkowo wysokie. Opłaty manipulacyjne sięgają aż 4-5% w przypadku funduszy akcyjnych, mniej bo ok. 1% pobierane jest od funduszy obligacyjnych. Zyski z tych ostatnich trudno uznać jednak z satysfakcjonujące, przez co zainteresowanie nimi nie jest duże. Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych pobierają również wysokie opłaty za zarządzanie aktywami. Stawki w zależności od rodzaju funduszu sięgają 5% w funduszach akcyjnych, do niespełna 1% w funduszach pieniężnych. Oficjalnie TFI tłumaczą tak wysokie koszty koniecznością zatrudniania większej ilości analityków i zarządzających funduszami akcyjnymi. Może warto, aby TFI wprowadzały opłaty uzależnione od osiąganych wyników. Ta forma powoli przyjmuje się w małych TFI, jak Investors TFI, OPERA TFI. Inwestor wie, że jeśli fundusz zarobi np. 20% będzie musiał z tej kwoty oddać dodatkowe np. 4%. Jeśli zarobi mniej, nie zapłaci dodatkowej prowizji. Taka polityka skłania TFI do ciężkiej pracy. Im więcej zarobią klienci, tym więcej zarobią zarządzający. TFI coraz więcej - klientów coraz mniej Z taką nietypową sytuacją mamy obecnie do czynienia. Podczas gdy klienci masowo uciekają z funduszy, rośnie ilość TFI, które uzyskują zgodę Komisji Nadzoru Finansowego na prowadzenie działalności. Na rynku mamy już 35 TFI, a kilkanaście rozpocznie walkę o klienta w najbliższych miesiącach. Co ciekawe, na rynku finansowym zaczyna brakować fachowców od zarządzania aktywami. Aby uruchomić TFI trzeba więc albo podkupić konkurencję oferując wyższe wynagrodzenie, albo, co jest ryzykowne, zdać się na mało doświadczonych zarządzających, którzy dopiero zaczynają pracę w zawodzie. Jeszcze w ubiegłym roku strumień pieniędzy jaki płynął do funduszy był tak duży, że część funduszy ograniczała wpłaty, gdyż burzyło to przyjętą politykę inwestycyjną. Rynek wydawał się chłonąć każdą ilość nowego pieniądza. Ogromną popularnością cieszyły się zwłaszcza fundusze małych i średnich spółek. Ich dobra passa z 2006 roku uśpiła nieco inwestorów, którzy niemal w ciemno powierzali oszczędności funduszom MSP. W okresie spadków to właśnie one najbardziej ucierpiały. Na fali popularności inwestowania w fundusze powstawały i powstają nowe TFI. Tworzą je byli zarządzający z innych TFI, szukający nowych wyzwań. Konkurencja jest zawsze mile widziana, ale moment debiutu wydaje się niezwykle trudny. Nowe TFI nie mogą ani pochwalić się dobrymi wynikami, które mogłyby skusić klientów, ani tak dużymi nakładami na kampanie reklamowe jak liderzy rynku wydający na ten cel miliony. Ich szansy należy doszukiwać się w strategii, niskich opłatach dystrybucyjnych i niższych niż u konkurencji opłatach za zarządzanie. Na bardzo trudnym obecnie rynku to właśnie konkurencyjne koszty nabywania jednostek mogą być wabikiem dla klientów. Niezłe wyniki spółek nie są wystarczającym impulsem do wzrostów na GPW. Sezon publikacji wyników kwartalnych dobiega końca. I choć średni zysk wśród spółek, które już opublikowały raporty za I kw. wzrósł, nie zrobiło to większego wrażenia na inwestorach. Trudno jednoznacznie stwierdzić, czy inwestorzy spodziewali się znacznie więcej, czy ogólne nastawienie do akcji jest negatywne. Niewykluczone także, że co więksi inwestorzy obawiają się pogorszenia sytuacji firm w związku ze spodziewanym spowolnieniem gospodarki. Wolą poczekać na przyszłe wyniki i ewentualnie kupić akcje, gdy te spadną do jeszcze atrakcyjniejszych poziomów. Tym samym zarządzającym funduszami pozostaje szukać perełek, które albo nie są uzależnione od polskiego rynku zbytu, albo też przeszły ostatnio duże zmiany, poczyniły inwestycje i ich wyniki finansowe będą się polepszać w najbliższym czasie bez względu na ogólną koniunkturę. Wiadomo, że to co dobre, występuje zwykle w ograniczonej ilości. Nie inaczej jest w przypadku spółek giełdowych. Wygrają te fundusze, które odpowiednio wcześnie dostrzegą owe perełki i wykorzystają ich rekordowo niskie kursy do zakupów. Za kilka miesięcy to właśnie one mogą dać powody do zadowolenia posiadaczom ich jednostek uczestnictwa. Pora na zagranicę Widząc coraz większy odwrót klientów od funduszy i trudności w osiągnięciu zysków na krajowym rynku akcji, coraz więcej zarządzających decyduje się tworzyć fundusze inwestujące głównie na rynkach zachodnich. Przy inwestycjach zagranicznych nie można jednak zapominać o dwóch czynnikach: ryzyku walutowym, wolniejszym niż w Polsce tempie wzrostu gospodarczego, Kryzys na rynku kredytów hipotecznych w Stanach Zjednoczonych przełoży się po części na sytuację na rynku UE. To z kolei może mieć wpływ na wyniki wielu sektorów, z finansowym na czele, i o wysokie zyski z akcji może być trudno. Po odjęciu opłat manipulacyjnych jakie pobierają fundusze i przeliczeniu środków na wciąż umacniającego się złotego osiągnięte zyski mogą okazać się dalekie od oczekiwań. Wiele zależy od ogólnego stanu polskiej gospodarki w najbliższych latach. Zdania co do jej kondycji są podzielone. Jedno jest pewne. O równie imponującym wzroście jak w ubiegłym roku kiedy to PKB wzrósł o 6,6%, możemy zapomnieć. Prognozy zagranicznych instytucji finansowych, jak Unicredit czy EBOiR, mówią o spowolnieniu nawet do 4,4%-4,7% PKB w latach 2009-2010. Co to oznacza dla budżetu państwa nie muszę chyba mówić. Wraz ze spadkiem wzrostu tempa gospodarczego spadną dochody państwa. Pogorszą się warunki do funkcjonowania firm, co wpłynie bezpośrednio na ich wyniki finansowe. Polacy mogą zacząć oszczędzać zamiast inwestowaćPierwszym sygnałem przemawiającym za takimi zmianami mogą być ogłoszone niedawno dane z Konferencji Przedsiębiorstw Finansowych i SGH. Boom kredytowy jaki obserwuje się w Polsce od kilku lat zaczyna zbierać powoli żniwa. Polacy zadłużali się często ponad stan, a ostatnio dokonane siedem kolejnych podwyżek stóp procentowych zaczyna mieć wpływ na stan ich portfela. Analitycy pierwszej w Polsce porównywarki produktów finansowych Comperia.pl dokonali wyliczeń, z których wynika, iż przeciętna rata kredytu hipotecznego na 300 tys. zł wzrosła w okresie roku o 20%. Nie jest to jednak koniec podwyżek oprocentowania, co nie napawa optymizmem na przyszłość. Wakacje tuż tuż Drugi kwartał roku w pełni. Większość inwestorów pamiętając o ubiegłorocznych spadkach na rynku, jakie nastąpiły podczas wakacji, będzie zapewne wolała nie ryzykować i nie zostawiać swoich oszczędności w funduszach. Wrzesień będzie miesiącem próby dla rynku TFI. Do tego czasu warto obserwować zarówno stan gospodarki polskiej jak i światowej. Od tego w dużym stopniu zależy, czy koniec roku znów będzie należał do TFI. Tomasz Bar www.FinanseOsobiste.pl
Być może wiele z was w ogóle nie wie o tym, że takie finansowe serwisy społecznościowe, które przeznaczone są właśnie do tego, by umożliwiać pożyczanie bądź wymianę pieniędzy w ogóle istnieją. A owszem, są i okazuje się, że wśród osób, które je użytkują, cieszą się ogromną popularnością. Na czym polegają takie serwisy i co można na nich zyskać? Sprawdźmy! Do czego służą społecznościowe serwisy finansowe? Tego rodzaju serwisy stworzone są po to, by Polacy mogli udzielać sobie nawzajem pożyczek lub wymieniać waluty po korzystnych dla nich kursach. Pierwszym polskim serwisem pożyczek społecznościowych był Kokos.pl. Tylko na nim w ciągu kilku lat funkcjonowania Polacy pożyczyli sobie łącznie ponad 118 mln złotych. Co ciekawe, z takich serwisów korzystają obecnie tysiące osób. Co ich skłania do zaciągania pożyczek w tak niecodzienny sposób, zamiast tradycyjnie, w banku? Okazuje się, że korzystanie z serwisów finansowych ma wiele zalet. Przedstawiamy te największe. Zalety finansów społecznościowych: 1. Oszczędzanie na racie kredytu Zwykle pożyczkodawcy działający w serwisach finansowych nie ustalają tak wysokich prowizji, jak w banku, np. w postaci marży. Oprocentowanie jest zwykle przystępne i atrakcyjne dla obu stron danej transakcji. Dzięki serwisom społecznościowym można także taniej niż w kantorze kupić walutę na wakacyjny wyjazd. 2. Możliwość sprzedaży niewykorzystanej na wakacjach waluty Kiedy wracamy z wakacji często zostaje nam jakaś drobna kwota w obcej walucie, której nie wymienimy już w kantorze. Na takim serwisie społecznościowym istnieje taka możliwość. To bardzo przydatna rzecz, ponieważ często nie wiemy później co zrobić z tymi zagranicznymi drobniakami. 3. Pożyczanie pieniędzy na dowolny okres, na bardzo atrakcyjnych warunkach Jeśli pożyczamy lub wymieniamy pieniądze w serwisie finansowym, mamy pewność niskiego oprocentowania, braku marży kantorów i firm pożyczkowych. 4. Inwestowanie oszczędności Finanse społecznościowe zapewniają nam lepszy zwrot niż na typowej lokacie. Zobacz też: Minusy kredytów w walucie Jak negocjować z wierzycielami? Konsekwencje zadłużenia Na podstawie materiałów prasowych Blue Media
Aby zwiedzać zagraniczne kraje, wcale nie trzeba dysponować dużym budżetem. W wyszukiwaniu dobrych ofert pomagają specjalnie dedykowane do tego serwisy, regularne promocje oraz taryfy „first i last minute”, czy programy lojalnościowe. Śledząc aktualne oferty i przy odrobinie szczęścia i sprytu można wybrać się nawet na drugi koniec świata - jak się okazuje za niewielkie pieniądze. Zobacz - jak to zrobić!
Aby zwiedzać zagraniczne kraje, wcale nie trzeba dysponować dużym budżetem. W wyszukiwaniu dobrych ofert pomagają specjalnie dedykowane do tego serwisy, regularne promocje oraz taryfy „first i last minute”, czy programy lojalnościowe. Śledząc aktualne oferty i przy odrobinie szczęścia i sprytu można wybrać się nawet na drugi koniec świata - jak się okazuje za niewielkie pieniądze. Zobacz - jak to zrobić! W tym roku, w celach wypoczynkowych lub turystycznych planuje wyjechać nieco ponad połowa dorosłych Polaków (54%) - wynika z badań CBOS. W 2012 przeciętnie poza miejscem zamieszkania wypoczywaliśmy łącznie 15 dni. Najpopularniejsze były wyjazdy tygodniowe. W przeważającej większości Polacy organizowali je samodzielnie - bez pośrednictwa biur podróży. Głównie odwiedzaliśmy Egipt, Turcję, Grecję, Hiszpanię, czy Włochy. Jednak w tym sezonie, oprócz „wakacyjnych pewniaków” Polacy wypoczywać będą na Bałkanach, postawią również na odległe kierunki azjatyckie oraz mniej popularne kraje Afryki południowej, jak Maroko – wynika z analizy Tripsta.pl. Kierunki pomimo, że odległe nadal „opłacają się” podróżującym. Sumaryczną cenę dwutygodniowego urlopu w jednej z nadmorskich miejscowości w Polsce, z łatwością można zamienić na pobyt w egzotycznym miejscu, gdzie pewnym jest, że pogoda nigdy nie zawiedzie, a na turystów zawsze czekają ciekawe atrakcje. Wyjazd najlepiej planować wcześniej, nawet na przełomie kwietnia i maja. Warto również dobrze zaplanować urlopowe wydatki i wziąć ze sobą odpowiednią zagraniczną walutę, aby nie przepłacać na miejscu podczas wymiany złotówek na lokalne pieniądze. Podróż na własną rękę! Organizując urlop samodzielnie za jego przygotowanie warto zabrać się jak najwcześniej. Korzystnym jest rezerwować bilet na 2-3 miesiące wcześniej – Bilet zakupiony na kilka miesięcy wcześniej będzie zdecydowanie tańszy niż ten zarezerwowany na tydzień przed wyjazdem – różnica może wynieść nawet 40% ceny, w przypadku specjalnej promocji, ta może być jeszcze większa – informuje Marco Brinkmann z internetowego biura podróży Tripsta.pl. Wybierając się do egzotycznych miejsc bilet warto zarezerwować jeszcze szybciej. Przykładowo dobrze jest zakupić bilet do Bangkoku w lecie z zamiarem wyjazdu na jesieni, lub zaplanować wyjazd już dziś z zamiarem wyjazdu we wrześniu, czy październiku - nawet do 5-ciu miesięcy przed planowaną datą wylotu. – Już na etapie planowania warto zastanowić się nad terminem powrotu, gdyż bilet w obie strony jest zawsze tańszy niż w jedną. Ponadto dobrze zdecydować się na lot w środku tygodnia - bilety na wyloty weekendowe mogą być dużo droższe – wylicza Marco Brinkmann. Spore znaczenie ma również ilość „przestanków po drodze”. Im ich więcej, tym mniej zapłacimy za lot. Przed zakupem warto porównać oferty kilku przewoźników i pośredników – może się okazać, że oferta pośrednika będzie atrakcyjniejsza. W wyszukaniu najkorzystniejszych ofert pomagają specjalnie powołane do tego strony internetowe oraz ich redaktorzy. Podpowiedzi należy szukać na stronach takich jak: fly4free.pl, mlecznepodroze.pl, loter.pl, czy lowcylotow.pl, prezentujące najciekawsze propozycje tanich lotów, ale także hoteli. Twórcy tego typu serwisów bazują na doświadczeniu podobnie działających stron zagranicznych oraz sugestiach internautów. Podróże zorganizowane! Przy wyjeździe zorganizowanym warto się chwilę dłużej zastanowić, jakie biuro wybrać. Należy sprawdzić, czy wybrany touroperator znajduje się w Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych. Taki zbiór znajduje się na stronie Ministerstwa Sportu i Turystyki. Bez większych problemów można sprawdzić np. wyniki finansowe tych instytucji, które działają jako spółki akcyjne. Mają one bowiem obowiązek publikować swoje sprawozdania za miniony rok. – Obecność touroperatora w takim rejestrze podnosi nie tylko jego wiarygodność, ale również pozwala sprawdzić wysokość gwarancji ubezpieczeniowej, dzięki której można uregulować zobowiązania wobec klientów w sytuacji, gdy np. biuro upada – wyjaśnia Brinkmann. Dobrze również sprawdzić, czy operator turystyczny przynależy do Polskiej Izby Turystycznej. Tuż przed podpisaniem umowy, należy dokładnie wczytać się w jej treść. Wiele cennych porad urlopowicz może szukać pośród znajomych oraz na forach internetowych, gdzie znajdzie informacje związane z perypetiami innych osób korzystających z usług danego biura, którzy z wakacji właśnie wrócili. Pomocy udzielić może Europejskie Centrum Konsumenckie w Polsce, które bezpłatnie udziela porad związanych z polubownym rozwiązywaniem sporów związanych m.in. z podróżami po Europie. Dokąd z jaką walutą? Planując wyjazd wakacyjny warto zasięgnąć informacji, jaką walutą posługują się mieszkańcy kraju, do którego się wybieramy i jaka waluta międzynarodowa jest w nich najchętniej wymieniana. To pozwoli nam zoptymalizować budżet wakacyjny i wydać mniej, szczególnie jeśli zadbamy o kupno odpowiednich walut zanim wyjedziemy na odpoczynek. Warto śledzić kursy walut i zastanowić się, czy w Polsce opłaca się kupić euro lub dolary, czy może lepiej wziąć je ze sobą i na miejscu wymienić na lokalną walutę. – Jeśli wybieramy się na Wyspy Karaibskie i do Chin, najbardziej opłaci się mieć ze sobą dolary amerykańskie. Z kolei w Maroko więcej zyskamy biorąc ze sobą euro – wyjaśnia Dagmara Malinowska, dyrektor serwisu Walutomat. – Natomiast na Kubę, gdzie w obiegu są m.in.: euro i dolary amerykańskie, najlepiej zabrać ze sobą euro, ponieważ wymiana USD na kubańskie peso obłożona jest obligatoryjnym 10% podatkiem i może okazać się nieopłacalna. Opodatkowanie transakcji wymiany dolarów na peso dotyczy również transakcji dokonywanych kartami płatniczymi – wypłat z bankomatów i płatności kartą dolarową – dodaje. Najmniej zyskamy kupując w Polsce egipskie funty, chorwackie kuny, liry tureckie i bułgarskie lewy. W przypadku wyżej wymienionych walut lepiej kupić w Polsce euro lub dolary i dopiero po dotarciu do tych krajów wymienić je na waluty lokalne. Gdzie kupić walutę? Gdy już mamy za sobą wszystkie opisane wyżej przygotowania, warto sprawdzić, gdzie wymienić waluty, aby zaoszczędzić na kosztach wyjazdu i zyskać dodatkowe środki na rozrywki już na miejscu. – Największym kosztem wymiany walut jest sam kurs, czyli cena kupowanej i sprzedawanej waluty oraz spread, czyli różnica między kursem kupna, a kursem sprzedaży. Kupując waluty obce na wakacje warto poszukać rozwiązań, które pozwolą zmniejszyć te koszty. Dlatego najwięcej zyskamy, gdy kupimy waluty po najniższych dostępnych kursach na rynku lub gdzie sami możemy ustalić własny kurs kupna danej waluty. Tego rodzaju możliwości daje wymiana walut na internetowych platformach wymiany walut – mówi Dagmara Malinowska z serwisu Walutomat.pl. Wymiana walut w Internecie ma jeszcze jedną przewagę nad tradycyjnymi kantorami i bankami – waluty można wymieniać w dowolnym miejscu i czasie, wystarczy komputer, tablet lub smartfon. Dzięki temu będąc na lotnisku, czy dworcu i mając dostęp do Internetu, można w kilka minut łatwo i korzystnie przewalutować złotówki na pieniądze, których będziemy potrzebować podczas wyjazdu wakacyjnego. Warto również pamiętać, że w kantorach na lotniskach i dworcach kursy walut są zazwyczaj bardzo wysokie, nawet o kilkanaście groszy wyższe niż w internetowych serwisach wymiany walut. Gotówka czy karta? Jeśli obawiamy się wyjeżdżać za granicę z dużymi kwotami w gotówce, wygodnym rozwiązaniem będzie wzięcie ze sobą karty płatniczej i niewielkiej kwoty na drobne wydatki. Są kraje, które tuż po przylocie na lotnisko wymagają uiszczenia opłat wizowych, a te przyjmowane są wyłącznie w gotówce, najlepiej uprzednio odliczonej. – Podróżujący do Egiptu i Turcji już na lotnisku powinni mieć przygotowane pieniądze na wizy. W Egipcie zapłacimy 15 dolarów, a w Turcji 15 euro lub 20 dolarów. W tym przypadku nie można płacić kartą – mówi Marco Brinkmann z podróżniczego serwisu internetowego z Tripsta.pl. Gdy planujemy w większości przypadków płacić kartami, warto sprawdzić liczbę bankomatów w hotelu lub miejscowości, do której się wybieramy oraz czy wypłata gotówki z lokalnego bankomatu będzie możliwa. – Wypłacając gotówkę z karty złotówkowej wydanej przez polski bank warto pamiętać o dodatkowych kosztach, które często obejmują: prowizję za wypłatę gotówki, opłatę związaną z przewalutowaniem złotówek na walutę lokalną oraz sam koszt zakupu waluty – podkreśla Malinowska. Alternatywą dla kart płatniczych w złotówkach jest otwarcie konta walutowego wraz z kartą płatniczą w walucie konta. Na koncie takim możemy gromadzić pieniądze bezpośrednio np. w dolarach. Jadąc do krajów, gdzie rozliczenia dokonywane są właśnie w dolarach i posługując się dolarową kartą walutową przypisaną do konta, nie ponosimy opłat za przewalutowania. O czym należy pamiętać przed wyjazdem? Na kilka miesięcy przed wyjazdem: zapoznaj się z podstawowymi informacjami na temat kraju, do którego jedziesz bilet lotniczy kup kilka miesięcy wcześniej wybierz najlepsze biuro i pośredników turystycznych (CEOTiPT) za bilet lotniczy lub wycieczkę zapłać kartą (ochrona chargeback) sprawdź jakie są wymiary bagażu podręcznego i rejestrowanego sprawdź czy będziesz potrzebował wizę sprawdź zalecane i obowiązkowe szczepienia sprawdź ważność paszportu przeczytaj uważnie umowę z pośrednikiem turystycznym wykup odpowiednie ubezpieczenie Na kilka tygodni przed wyjazdem: sprawdź jaka waluta obowiązuje w kraju do którego jedziesz zrób kserokopię najważniejszych dokumentów oraz wyślij ich „scany” na maila sprawdź adresy polskich placówek dyplomatycznych na terenie kraju do którego planowana jest podróż zrób listę najważniejszych telefonów, które mogą się przydać podczas wyjazdu aktywuj roaming w swoim telefonie przygotuj odpowiednią ilość pieniędzy przygotuj karty płatnicze (walutowe) i gotówkę
Razem z moim chłopakiem w ostatnie wakacje pracowaliśmy w USA, skąd przywieźliśmy sporą sumę pieniędzy. Zastanawiamy się co obecnie warto zrobić z naszymi dolarami, by jeszcze na nich zyskać? Czy bardziej opłacalne byłoby ulokowanie ich na koncie lub lokacie walutowej? A może powinniśmy wymienić je na złotówki i wpłacić na rachunek oszczędnościowy lub lokatę w PLN?
Razem z moim chłopakiem w ostatnie wakacje pracowaliśmy w USA, skąd przywieźliśmy sporą sumę pieniędzy. Zastanawiamy się co obecnie warto zrobić z naszymi dolarami, by jeszcze na nich zyskać? Czy bardziej opłacalne byłoby ulokowanie ich na koncie lub lokacie walutowej? A może powinniśmy wymienić je na złotówki i wpłacić na rachunek oszczędnościowy lub lokatę w PLN? Lub też jest jeszcze jakieś inne, bezpieczne i efektowne rozwiązanie, którego my nie znamy? Dodam tylko, że z tych pieniędzy chcielibyśmy częściowo sfinansować nasz ślub w 2013 roku. W obecnej chwili kurs wymiany dolara jest dobry, więc można byłoby zamienić go na złotówki, a później środki te zainwestować. Jednak ciężko jest na dzień dzisiejszy stwierdzić czy w 2013 roku kurs tej waluty nie będzie jeszcze wyższy od dzisiejszego o kilka, czy nawet kilkanaście procent. W takiej sytuacji zamiana dolarów na złotówki dzisiaj i zysk np. z założenia lokaty w rodzimej walucie, okaże się mniej dochodowy, niż ewentualna wymiana w terminie późniejszym. Niestety nie jesteśmy w stanie z dużą pewnością przewidzieć, co stanie się z kursem dolara w ciągu tego roku. Pewnym rozwiązaniem dla Państwa byłoby konto oszczędnościowe/lokata w walucie obcej, ale jego oprocentowanie zazwyczaj jest niższe niż wysokość inflacji w Polsce. Jeśli jeszcze dołożymy do tego możliwy spadek kursu dolara, wtedy narzędzie to może wyrządzić więcej krzywdy niż pożytku. Można też udać się do doradcy/brokera ubezpieczeniowo-finansowego, który sprawdzi możliwości bezpiecznych inwestycji bezpośrednio w dolarach. Wszystkie rozwiązania, oprócz wymiany dolarów na złotówki dzisiaj i ulokowania ich na lokacie, bądź w funduszu obligacyjnym obarczone są ryzykiem. Głównie związane jest to z tym, iż nie wiemy jak będzie się kształtował kurs dolara w 2013 roku, czy cały zysk wypracowany przez rok nie zostanie "zjedzony" przez niekorzystny spadek kursu i czy czekanie z wymianą na ewentualny wzrost ceny dolara nie obróci się na naszą niekorzyść. Lokata w rodzimej walucie jest więc jedynym pewnym w skutkach rozwiązaniem, co nie oznacza, że musi być najlepszym. Inne (np. inwestycyjne, czy też takie, które uzależnione są od kursu dolara) są obarczone jednak dużym ryzykiem, którego musimy być świadomi decydując się na nie. Adam Wierzba Aspiro Związek Firm Doradców Finansowych
Co roku duża część Polaków decyduje się na wakacje za granicą. Do niedawna wiązało się to z koniecznością zabierania ze sobą dużych sum w gotówce. Dziś, w dobie kart płatniczych, nie jest to już konieczne. Jednak sporo osób jest nadal bardzo nieufnych wobec plastikowego pieniądza, szczególnie podczas pobytów za granicą.
Co roku duża część Polaków decyduje się na wakacje za granicą. Do niedawna wiązało się to z koniecznością zabierania ze sobą dużych sum w gotówce. Dziś, w dobie kart płatniczych, nie jest to już konieczne. Jednak sporo osób jest nadal bardzo nieufnych wobec plastikowego pieniądza, szczególnie podczas pobytów za granicą. Związek Firm Doradztwa Finansowego (ZFDF) podpowiada więc, jak sprawić, żeby korzystanie z karty w innych krajach było łatwe i bezpieczne. Kapryśna pogoda w Polsce, utrudnienia w niektórych regionach wywołane tegoroczną powodzią i nierzadko wysokie koszty wakacji nad Bałtykiem sprawiają, że wiele osób decyduje się na letni wyjazd za granicę. Według szacunków Instytutu Turystyki w zeszłym roku Polacy odbyli 6,3 mln zagranicznych wyjazdów turystycznych. Także w tym roku wielu rodaków wyjedzie na urlop do innych krajów. Niestety podczas takich wycieczek często pojawia się stres związany z posiadaniem przy sobie dużej ilości gotówki. Na szczęście coraz więcej osób przekonuje się do kart płatniczych. Jeśli umie się z nich odpowiednio korzystać, są one bezpieczną i opłacalną alternatywną dla tradycyjnych pieniędzy. Różne potrzeby, różne karty Większość osób posiada karty debetowe, ale kredytowe także nie należą do rzadkości. Warto mieć i jedne i drugie, gdyż podczas wyjazdu na wakacje służą one do różnych celów. Jeśli chcemy wypłacić pieniądze z bankomatu należy skorzystać z karty debetowej, nigdy z kredytowej. W przypadku tej drugiej zostałyby bowiem naliczone wysokie odsetki oraz marża i nie obowiązywałby okres bezodsetkowy. Przed wyjazdem warto też sprawdzić bezprowizyjne bankomaty dla swojego banku. Część banków oferuje już darmowe wypłaty, inne pobierają prowizję. W wypadku tych drugich należy także sprawdzić zasady jej naliczania. Niektóre banki stosują prowizję procentową od wypłaconej kwoty, najczęściej 3%, inne zaś opłatę zryczałtowaną, niezależną od sumy pobranej z bankomatu, na przykład 15 PLN. Jest to o tyle istotne, że przy wypłacie dużej kwoty, prowizja procentowa może stanowić nawet kilkadziesiąt złotych – wyjaśnia dr Bogusław Półtorak ekspert Bankier.pl i Związku Firm Doradztwa Finansowego. Pojawić się może pytanie: czy karta kredytowa jest więc potrzebna? Niestety karty debetowe mają pewne ograniczenia. „Kredytówki” są niezwykle przydatne w przypadku transakcji bezgotówkowych. Są one wymagane podczas zakupu biletów lotniczych przez internet, rezerwowania pokoju w hotelu, wypożyczania samochodu i w wielu innych sytuacjach. W takich przypadkach honorowane są tylko niektóre karty debetowe i jedynie w wybranych miejscach. Jedna karta to za mało? Oprócz kwestii związanych z możliwościami korzystania z kart, trzeba rozważyć także inne aspekty. Korzystając z plastikowego pieniądza za granicą należy wziąć pod uwagę koszty przewalutowania przy dokonywanych transakcjach. Podczas płacenia kartą w innym kraju stosowany jest bowiem spread, a więc różnica między kursem kupna a kursem sprzedaży waluty – mówi dr Bogusław Półtorak, Bankier.pl i ZFDF. Ważne, aby wiedzieć, w jakiej walucie jest rozliczana karta. Najczęściej jest to euro lub dolar. W Eurolandzie najlepiej korzystać z tej działającej we wspólnej walucie. Jeśli będzie to karta rozliczana w dolarach, to dojdzie do podwójnego przewalutowania, gdyż bank najpierw przeliczy daną kwotę z euro na dolary, a dopiero później na złote – tłumaczy Półtorak. Nie unikniemy tego jednak w krajach, w których obowiązują inne waluty. Koszty przewalutowania są jednak często niższe niż w przypadku wymiany pieniędzy w niejednym kantorze w kurortach wypoczynkowych. Podczas wyjazdu za granicę warto posiadać także karty z dwóch systemów: MasterCard i Visa, gdyż w różnych miejscach działa tylko jedna z nich i można w ten sposób uniknąć nieprzyjemnego zaskoczenia. Trzeba jednak wiedzieć, że na przykład w Stanach Zjednoczonych żadna z nich może nie zostać przyjęta, gdyż czasem akceptowane są tylko karty American Express. Zdarza się także, że banki robią przerwę techniczną i karta nie będzie wtedy aktywna. W takim przypadku także warto posiadać zapasową z innego banku lub systemu. Związek Firm Doradztwa Finansowego przypomina jeszcze o kilku dodatkowych aspektach bezpieczeństwa. Po pierwsze numer PIN należy znać na pamięć i nie trzymać go zapisanego na kartce w portfelu. Jeśli zdarzy się, że karta zginie lub zostanie skradziona ograniczy to możliwość wypłacenia z niej środków. W takim wypadku konieczne jest także jej zastrzeżenie. Aby to zrobić, trzeba zadzwonić lub udać się do banku, ale nie musi być to oddział tego, w którym założone jest konto, może to być także każdy inny. Teraz kiedy już niestraszne są zasady korzystania z kart płatniczych za granicą, nie pozostaje już nic innego jak tylko ruszać na wakacje i w spokoju cieszyć się urlopem.
Czy zakładanie lokat w walutach jest opłacalne?
Ostatnie dni kwietnia oraz początek maja obfitowały w gwałtowne zmiany kursów walut. Wszystko za sprawą Grecji i jej problemów finansowych. Groźba ogłoszenia bankructwa przez jednego z członków strefy euro zachwiała wiarą inwestorów i odbiła się na wartości walut regionu, w tym Polski.
Ostatnie dni kwietnia oraz początek maja obfitowały w gwałtowne zmiany kursów walut. Wszystko za sprawą Grecji i jej problemów finansowych. Groźba ogłoszenia bankructwa przez jednego z członków strefy euro zachwiała wiarą inwestorów i odbiła się na wartości walut regionu, w tym Polski. Dla większości osób takie wydarzenia nie mają znaczenia. W zupełnie innej sytuacji są posiadacze kredytów i lokat terminowych w walutach obcych. Skupmy się na tych ostatnich, a dokładniej na tym, jak zmiany kursów walut wpływają na stan ich oszczędności. Krótka analiza ofert banków oferujących walutowe lokaty pokazuje, że na dobrą sprawę dobrze wychodzą na tym głównie banki. Gdyby przyjąć, że złotówka ma stały kurs wobec innych walut, zakładanie lokat terminowych nie miałoby żadnego sensu. Zysk z lokat w najpopularniejszych walutach, czyli USD i EUR waha się w przedziale od 1% do 2,5% w skali roku. Jest zatem mniejszy niż inflacja. Realnie więc tracimy zamiast zyskiwać. Jeśli jednak już zakładamy lokatę, pamiętajmy o tym, aby nie wiązać się z bankiem na długo. Lepiej wybierać lokaty krótkoterminowe 1-3 miesięczne a nawet krótsze, zamiast 6 czy 12 miesięcznych. Jeśli zdecydujemy się zlikwidować lokatę przed czasem, bank zwykle zechce pozbawić nas części naliczonych odsetek. Im krótszy okres lokaty, tym mniejsza ewentualna strata. Kurs naszej waluty podlega stałym zmianom, więc oprocentowanie lokaty schodzi na drugi plan, a o zysku bądź stracie decyduje właśnie kurs walutowy. Jak duże mogą być jego wahania pokazał ostatni miesiąc. W ciągu kilku dni USD zyskał wobec PLN 5%, czyli tyle, ile zarobimy na lokacie złotówkowej w skali roku. Skoro banki oferują tak niskie odsetki od lokat walutowych, a wahania kursów sprawiają, że równie szybko można zyskać jak i stracić kilka procent z naszych oszczędności, to po co zakładać lokaty walutowe? Trudno jednoznacznie wskazać pobudki, jakimi kierują się posiadacze takich lokat. Po części może to być sentyment do obcych walut, zwłaszcza dolara amerykańskiego, po części zamierzone działanie, np. spłata walutowego kredytu mieszkaniowego. Innym powodem może być trzymanie pewnej kwoty w walucie z myślą o zagranicznych wyjazdach. Czasem koszt nabycia waluty tuż przed urlopem może być porównywalny z tym ile zyskamy trzymając pieniądze na lokacie. Problemy finansowe Grecji to sprawy toczące się poza Polską, które mają jednak wpływ na nasz rynek walutowy. Można przyjąć, że po otrzymaniu ogromnej pomocy, jaką zaoferowały kraje UE, Grecja stanie na nogi, a wraz z tym ustabilizuje się kurs EUR. Nie można jednak zapominać o czynnikach wewnętrznych takich jak dane płynące z gospodarki i giełdy. Dla posiadaczy walut istotne są zarówno zmiany stóp procentowych, emisje obligacji Skarbu Państwa, jak i klimat panujący na GPW. Wzrosty kursów akcji wspierane są zazwyczaj przez zagraniczny kapitał, który płynąc na warszawski parkiet umacnia złotego. Inwestorzy chcąc kupić akcje zamieniają euro i dolary na złotówki. Spadki, jakie obserwujemy na GPW od początku maja nie nastrajają optymistycznie posiadaczy kredytów ani lokat walutowych. Wycofywanie kapitału przez inwestorów chcących realizować zyski w efekcie prowadzi do osłabienia złotego. Mamy tu do czynienia z sytuacją dokładnie odwrotną do opisanej wcześniej. Reasumując, posiadacze lokat walutowych powinni wykorzystać obecną sytuację i zastanowić się czy nie warto przewalutować ich na złotówki korzystając z dużo wyższych kursów zarówno EUR jak i USD. W gorszej sytuacji są posiadacze kredytów walutowych. Jeśli nie dysponują oni oszczędnościami w walutach, co w pewnym stopniu mogłoby złagodzić skutki wyższego kursu waluty, w której posiadają kredyt, zmuszeni są zacisnąć pasa i płacić wyższe raty, aż kurs się ustabilizuje. Kursy walut zmieniają się i nie mamy na to wpływu. Możemy jedynie próbować skorzystać na tych zmianach, np. zakładając lokaty walutowe wtedy, kiedy złoty jest wyjątkowo mocny lub dokonywać wówczas niewielkich nadpłat do naszego kredytu walutowego. Wystarczą do tego - nieco wiedzy i obserwacja bieżącej sytuacji gospodarczej. To podstawa, jeśli myślimy poważnie o naszych finansach osobistych. Autor: Tomasz Bar, www.FinanseOsobiste.pl
Kredyty hipoteczne w jenach - nowe możliwości i zagrożenia
Zadyszka na rynku hipotecznym, jaką możemy obserwować od kilku miesięcy, nie zniechęca banków do walki o klienta. Jedną z odpowiedzi na spadek ilości udzielanych kredytów ma być możliwość zaciągania kredytów w jenach japońskich.
Zadyszka na rynku hipotecznym, jaką możemy obserwować od kilku miesięcy, nie zniechęca banków do walki o klienta. Jedną z odpowiedzi na spadek ilości udzielanych kredytów ma być możliwość zaciągania kredytów w jenach japońskich. Skąd pomysł, aby udzielać kredytów właśnie w walucie japońskiej? Powód jest prosty - rekordowo niski poziom stóp procentowych w Kraju Kwitnącej Wiśni. Japonia od kilku lat nie może wyjść z zapaści gospodarczej, jaka dotknęła ją w latach dziewięćdziesiątych. Jednym ze sposobów na pobudzenie gospodarki były obniżki stóp procentowych. Obecnie Japonia może się pochwalić najniższą stopą procentową wśród najbardziej rozwiniętych gospodarek świata – 0,5%. Trudno jednak zakładać, że za 10 lat będzie ona równie niska. Za porównanie może posłużyć gospodarka USA. W czerwcu 2003 roku główna stopa procentowa wynosiła tam 1%, a cztery lata później już 5,25%. Wielu Amerykanów zostało przygniecionych kosztami coraz droższych kredytów. O tym nie powinni zapominać ani krajowi klienci, ani banki. Zbytnie upowszechnienie kredytów w jenach może im zaszkodzić. Rekomendacja „S” przyniosła krótkotrwały efekt Wprowadzona w 2006 roku przez Komisję Nadzoru Bankowego tzw. rekomendacja S, miała na celu znaczne ograniczenie udzielania kredytów hipotecznych w walutach, zwłaszcza frankach szwajcarskich. Ograniczenie jednak nie okazało się zbyt skuteczne, gdyż po dwóch latach obowiązywania udział kredytów w CHF sięga 2/3 ogólnej ich liczby. Rośnie tym samym ryzyko kursowe dla posiadaczy tych kredytów. Kredyty w jenach są jeszcze tańsze od tych we frankach, co powinno budzić obawy banków. Pogorszenie portfela posiadanych kredytów odbije się na wszystkich klientach banków w postaci wzrostów cen usług bankowych. Możliwe jednak, że w porę z odsieczą przyjdzie Komisja Nadzoru Finansowego, która przygląda się zmianom w tendencjach udzielania kredytów. W ostatnim czasie obawy KNF wzbudziły dość liberalne kryteria w udzielaniu kredytów. W uproszczeniu można powiedzieć, że banki zbyt optymistycznie obliczają zdolność kredytową. Przez to zyskują nowych klientów, ale kosztem własnego ryzyka. W Polsce brakuje standardów w określaniu zdolności kredytowej. Zdarzają się sytuacje, w których ta sama osoba w jednym banku otrzyma 200 tys. zł kredytu, a w innym 250 tys. zł. Te właśnie różnice stały się obiektem uwagi KNF. Dopóki KNF nie określi jasnych kryteriów, ile kredytu możemy otrzymać przy określonym dochodzie na członka rodziny, zalecenia w rodzaju rekomendacji „S” nie spełnią swojej funkcji. Porównajmy poziom stóp procentowych w gospodarkach poszczególnych krajów na dzień 10.06.08 r. Japonia 0,5%, USA 2%, Szwajcaria 2,75%, strefa euro 4%, Wielka Brytania 5%, Polska 5,75% Nie ma nic za darmo. Patrząc na powyższe wartości widać, że kredyt w jenach powinien być rekordowo tani, szczególnie wobec udzielanego w złotówkach. Choć banki przedstawiają kredyty w jenach jako jeszcze bardziej atrakcyjne niż te w frankach, to jednak ich oprocentowanie na tle poziomu stóp procentowych wcale nie jest tak niskie. Wygląda na to, że banki postanowiły sobie dorobić na klientach ustalając dla kredytów w jenach wyższą marżę, niż ma to miejsce w przypadku innych kredytów. Jak wyliczyła firma Open Finance, oprocentowanie kredytu w poszczególnych walutach przedstawia się następująco: złotówki 7,5%, franki 4,05%, jeny 2,9%. Różnica między 7,5% a 2,9% jest znaczna, ale tylko pozornie. Podstawowa stopa procentowa w Polsce jest przecież 10 razy wyższa niż Japonii. Ustalenie takiego, a nie innego oprocentowania, częściowo można tłumaczyć chęcią zabezpieczenia ryzyka banku, ale bardziej jako sposób na odbicie sobie utraconych zysków w skutek walki o klienta na coraz bardziej konkurencyjnym rynku. Obecnie, aby pozyskać klienta banki obniżają marże do minimum lub wręcz z nich rezygnują dorabiając sobie na kredytach walutowych wyższym spreadem. Na początek dla względnie bogatych Początkowo kredyty w jenach mają być zaoferowane zamożnym klientom banków BZ WBK i Noble Bank poprzez jego ramię kredytowe Metrobank. Jak zapewniają przedstawiciele Noble Banku, kredyty w jenach mają być alternatywą dla kredytu w euro lub CHF, ale udzielane mają być klientom o odpowiednio wysokim poziomie dochodów. Na tyle wysokim, aby zabezpieczyć się od ryzyka kursowego. Przy obecnych kursach walut i uwzględniając w/w oprocentowanie rata w jenach jest aż o 60% niższa od raty w złotówkach. Bufor bezpieczeństwa jest więc znaczny. Wydaje się, że dopóki kurs jena będzie niski, a Polska nie wejdzie do strefy euro w perspektywie kilku lat, kredyt w jenach może być atrakcyjny na ok. 5 lat. Dla inwestorów mających zabezpieczenie finansowe, a planujących np. zakup nieruchomości z myślą o inwestycji, taki kredyt będzie bardzo atrakcyjny. Zmniejszy bieżące koszty obsługi, co wpłynie na późniejszą rentowność inwestycji, np. da możliwość ustalenia niższego czynszu za wynajem. Oddalenie się perspektywy przyjęcia wspólnej waluty sprzyja kredytom w jenach Z zapowiedzi rządu można wnioskować, że przyjęcie Euro nie nastąpi zbyt szybko, raczej po 2012 roku. I to pod warunkiem spełnienia kryteriów z Maastricht określających wyraźnie poziom wskaźników gospodarczych uprawniających do przyjęcia wspólnej waluty. Problem w tym, że gospodarka dostaje zadyszki, a wraz z nią pogorszeniu mogą ulec owe wskaźniki opóźniając przyjęcie waluty Euro. To właśnie przyjęcie wspólnej waluty ma być zabezpieczeniem dla posiadaczy kredytów hipotecznych w euro lub franku szwajcarskim powiązanym dość mocno z europejską walutą. Tymczasem oprócz oddalania się perspektywy przyjęcia wspólnej waluty coraz głośniej mówi się o podwyżce stóp procentowych w celu powstrzymania inflacji. Tym samym wzrośnie koszt kredytów w strefie euro. Na tym tle kredyty w jenach będą jeszcze bardziej łakomym kąskiem. Czy banki ulegną pokusie zysków, przekonamy się za jakiś czas. Tomasz Bar www.FinanseOsobiste.pl
Szwajcarski bank centralny ogłosił dziś decyzję o niepodnoszeniu stóp procentowych. Obecnie stopa w Szwajcarii wciąż wynosi 2,75 proc. Gdyby dziś doszło do podwyżki byłby to czwarty wzrost szwajcarskich stóp w tym roku. Już czterokrotnie od początku roku wzrosły natomiast stopy w Polsce.
Szwajcarski bank centralny ogłosił dziś decyzję o niepodnoszeniu stóp procentowych. Obecnie stopa w Szwajcarii wciąż wynosi 2,75 proc. Gdyby dziś doszło do podwyżki byłby to czwarty wzrost szwajcarskich stóp w tym roku. Już czterokrotnie od początku roku wzrosły natomiast stopy w Polsce. Gorsze dla złotego są także rokowania na przyszłość, stopy w Polsce na pewno wzrosną w 2008 roku od 0,5 do 0,75 pkt. proc. Natomiast w Szwajcarii fala podwyżek stóp powinna wkrótce zostać zahamowana. Są to dobre informacje dla wszystkich osób posiadających kredyty we frankach, a co mają robić osoby zadłużone w złotych? Czy powinny przewalutować swoje kredyty na franki? Polacy zazwyczaj zmieniają waluty kredytów w nieodpowiedniej chwili i ponoszą w związku z tym spore koszty. Lepiej przywiązać się do myśli, że kredyt zaciągnięty we frankach powinien zostać kredytem we frankach. Tak samo warto myśleć o złotówkach. Przewalutowanie lepiej traktować tylko jako plan ratunkowy. Każda zmiana waluty powinna być przemyślana równie mocno jak decyzja o zadłużeniu. Trzeba też wszystko dokładnie policzyć, bo w większości sytuacji przewalutowanie kredytu po prostu się nie opłaca. Przeanalizujmy następujący przypadek: Rodzina Iksińskich pożycza 200 tys. zł we frankach szwajcarskich. Otrzymuje niewiele ponad 93 tys. franków (przy kursie 1 CHF = 2,15 zł). Rata takiego kredytu, przy oprocentowaniu 4,25 proc. rocznie, wyniesie 576 franki. Tę kwotę trzeba oddać co miesiąc w złotówkach. Po przemnożeniu przez kurs sprzedaży franka 1 CHF = 2,25 (kurs sprzedaży jest z reguły wyższy o ok. 10 groszy od kursu kupna, to tzw. spread walutowy, dodatkowy zarobek dla banku), rata wynosi 1296 zł. Po kilka miesiącach spłaty pan Iksiński czyta w prasie tekst o tym, że złotówka osłabiła się o 5 groszy z uwagi na odpływ kapitału z rynków wschodzących. Nazajutrz przypada płatność raty i wynosi ona już 1324 zł (po kursie sprzedaży 2,30 zł). To łącznie o 24 zł więcej niż na początku. Pan Iksiński postanawia zmienić walutę. Składa w banku wniosek o przewalutowanie na złotówki. Wcześniej jednak będzie najprawdopodobniej musiał wnioskować w sądzie o zmianę waluty, w k tórej jest wpisana hipoteka (opłata min. 30 zł). Zanim waluta zostanie zmieniona bank poprosi Iksińskich o zaświadczenia o zarobkach - musi ponownie zbadać ich zdolność kredytową. Po 3 tygodniach nadchodzi dzień przeliczenia kredytu na złotówki. Zadłużenia, jakie Iksińscy mają do spłaty, zostanie przeliczone na naszą walutę po kursie sprzedaży. Jeśli było to np. 91 500 franków (bo w międzyczasie spłacili kilka rat) wówczas po przeliczeniu okaże się, że do spłaty będzie kwota 210 450 zł. Czyli o prawie 10 tys. zł więcej niż pożyczyli na początku. Kredyt w złotówkach jest zawsze wyżej oprocentowany. Rata nowego kredyty wyniesie 1538 zł, a więc o 214 zł więcej niż rata kredytu we frankach po „fatalnym” osłabieniu naszej waluty. Bilans walutowej aktywności Iksińskich jest więc zdecydowanie ujemny - nawet jeśli bank nie pobrał od nich żadnej prowizji (co jest już dość częste), to i tak, w strachu przed ratą wyższą o 20 czy 30 zł uciekli do raty wyższej o ponad 200 zł. Dodatkowo skokowo zwiększyli swoje zadłużenie o 10 tys. zł. Oczywiście ta ostatnia kwota jest kosztem rozłożonym na raty. W przypadku kredytu we frankach, gdyby kurs przez resztę okresu spłaty wynosił wspomniane 2,30 zł, również oddaliby równowartość w złotówkach prawie 210 tys. zł (plus odsetki, jednak na pewno znacznie niższe niż w przypadku kredytu w złotówkach). Wniosek? Od samego początku nerwowi państwo Iksińscy powinni mieć kredyt w złotówkach. Przewalutowanie bowiem bardzo rzadko ma sens. Nie jest z pewnością okazją do wykorzystania krótkoterminowych wahań kursów walut na rynku. Zawsze trzeba policzyć jego opłacalność w perspektywie kilku lat. A może warto rozważyć przewalutowanie w drugą stronę, czyli zamianę kredytu złotowego na frankowy? Taką sytuację także powinno się wykluczać. Jeśli w przeszłości kredytobiorca wybrał złote, to na pewno zrobił to z jakiegoś konkretnego powodu. Rok lub dwa lata temu kredyty we frankach stanowiły trzy czwarte wszystkich udzielanych kredytów. Tylko około 25% kredytobiorców decydowało się na złotówki, głownie ze względu na ryzyko kursowe. To, że właśnie dzięki temu ryzyku w ostatnich latach można było sporo zyskać, nie zmienia raczej nastawiania klientów do tej kwestii. Ktoś, kto bał się nagłego podniesienia miesięcznej raty, najprawdopodobniej będzie się bał tego i teraz. Nie warto pochopnie zmieniać waluty naszego kredytu. Do wszelkich rozważań na ten temat zawsze powinniśmy siadać wyposażeni w kartkę i długopis. Wszelkie decyzje powinny być podejmowane pod dokładnym przeliczeniu i przemyśleniu ich skutków finansowych. Paweł Majtkowski, Expander
Funty, jeny, korony szwedzkie i duńskie, a nawet korony czeskie czy słowackie. To waluty w których dostępne są zagraniczne fundusze inwestycyjne działające na polskim rynku.
Funty, jeny, korony szwedzkie i duńskie, a nawet korony czeskie czy słowackie. To waluty w których dostępne są zagraniczne fundusze inwestycyjne działające na polskim rynku. Polacy, którzy przywożą z zagranicy ciężko zarobione pieniądze często zastanawiają się nad ich rozsądnym ulokowaniem. Pół biedy jeśli to euro lub dolary – na rynku jest sporo możliwości zainwestowania tych dwóch walut. Szeroką ofertą mają nie tylko fundusze zagraniczne, które opisujemy w tym cyklu, lecz także krajowe TFI. Gorzej jeśli z saksów przywieziemy inną walutę. A trzeba pamiętać, że największy zagranicznym pracodawca Polaków - Wielka Brytania wciąż pozostaje wierna funtowi. Poza strefą euro są też także Dania i Szwecja. Kupować czy inwestować? Jednym z błędów popełnianych przez osoby, którym dzięki saksom udało się zgromadzić oszczędności w walucie obcej jest przeznaczenie tych pieniędzy na zakup nieruchomości. Tymczasem do tego celu należy wykorzystywać kredyty mieszkaniowe - są one dostępne także dla klientów osiągających dochody poza Polską. Nadwyżki finansowe należy natomiast ulokować na tyle zyskownie, by zarabiać na nich więcej niż wynosi oprocentowanie kredytu. Przy dłuższym horyzoncie inwestycji nie jest to trudne do osiągnięcia w funduszach inwestycyjnych z udziałem akcji. Pytanie: czy walutowe oszczędności zamieniać na złotówki czy też szukać formy lokaty walut obcych. Za pierwszym scenariuszem przemawia perspektywa stopniowego umacniania się złotówki - w takiej sytuacji wartość funtów czy jenów po przeliczeniu na złotówki będzie spadać. Z drugiej jednak strony w każdym portfelu - szczególnie grubszym - wskazana jest dywersyfikacja także w ujęciu walutowym. Nie ma powodu, byśmy wszystkie swoje oszczędności utrzymywali w jednej tylko walucie - szczególnie, że jest ona z punktu widzenia globalnej gospodarki walutą o marginalnym znaczeniu. Szukanie form inwestowania funtów zarobionych na Wyspach Brytyjskich czy też innych mniej popularnych walut z pewnością ma sens. Do wyboru mamy oczywiście lokaty bankowe. Niestety poziom oprocentowania wspomnianej brytyjskiej waluty w Polsce nie jest zbyt wysokie - w Londynie czy Liverpoolu znajdziemy korzystniejsze oferty. Bardziej konkurencyjna - chociaż oczywiście również dość wąska - jest oferta zagranicznych funduszy inwestycyjnych. Jaka waluta funduszu? Wybierając fundusz, który przyjmuje wpłaty np. w funtach warto sprawdzić czy rzeczywiście inwestuje on w brytyjskie akcje i obligacje czy też może po prostu przyjmuje wpłaty w tej walucie. W pierwszym przypadku mamy pewność, że nie ponosimy dodatkowego ryzyka kursowego wynikającego stąd, że waluta inwestycyjna fundusze jest inna niż waluta wpłaty. W drugim przypadku dodatkowo musimy brać pod uwagę poziom kursu np. funta do dolara czy euro, jeśli w portfelu funduszu znajdą się papiery w tych walutach. Oczywiście fundusze mogą zabezpieczać się przed ryzykiem kursowym jednak nie mają takiego obowiązku i z reguły nie robią tego w zbyt szerokim zakresie. Fundusze, których walutą bazową (tzw. referencyjną) jest funt brytyjski oferuje Citibank w ramach luksemburskiego parasola Citi Sicav. Są to trzy strategie mieszane z linii Citi Select - conservative, balanced i growth. Pierwszy z funduszy ma mieć w portfelu nie mniej niż 60 proc. papierów dłużnych, drugi nie mniej niż 40 proc., a trzeci ma "większość" swojego portfela inwestować w akcje. W portfelach funduszy znajdują się papiery wartościowe denominowane w różnych walutach (także w złotówkach). Jednak w ramach funduszy funtowych wszystkie transakcje wykonane przez fundusz przeliczane są na walutę brytyjską po aktualnych kursach. Oferta dostępna jest w oddziałach Citibanku (www.citibank.pl/. Tylko funty Inwestorzy, którzy chcą by ich fundusz za powierzone mu funty kupował papiery wyceniane wyłącznie w tej walucie powinni sprawdzić ofertę Jyske. Można w niej znaleźć fundusz obligacji brytyjskich (British Bond) oraz akcji brytyjskich (British Equity). Pierwszy z funduszy w ciągu ostatnich 12 miesięcy (na dzień 15 stycznia) może się pochwalić ujemną stopą zwrotu w funtach na poziomie 1,82 proc. (rosnące w ostatnim czasie stopy procentowe w Wielkiej Brytanii nie sprzyjały funduszom obligacji). Nie przeszkodziło mu to jednak zdobyć trzech gwiazdek od agencji Morningstar. Fundusz akcji zyskał natomiast w tym samym okresie 12,3 proc. Jyske to duńska instytucja finansowa nie może więc w jej ofercie zabraknąć fundusz papierów duńskich. Jest także fundusz akcji szwedzkich - oba w wersji akcyjnej i dłużnej. Fundusze Jyske dostępne są w Jyske Bank Poland (www.jppb.pl) Ciekawostką na polskim rynku jest oferta funduszu WIOF Sicav, w którego skład wchodzą 34 subfundusze z czego w dwóch walutami referencyjnymi są odpowiednio korona czeska i słowacka, a w jednym także nasza złotówka. Wyniki funduszy nie są jednak najlepsze. Na przykład subfundusz Conservative PLN Fund (wyceniany w złotówkach) od końca sierpnia do 15 stycznia wypracował stratę na poziomie ponad 3 proc. co jest dość zastanawiające. Fundusze WIOF mają bardzo niskie aktywa i w efekcie wskaźniki kosztów całkowitych w ich przypadku są relatywnie wysokie jak na zagraniczne fundusze inwestycyjne. W większości subfunduszy z udziałem akcji wskaźniki kosztów całkowitych - według ostatniego sprawozdania finansowego - zbliżają się do 5 proc. Zaletą części funduszy WIOF - także tych akcyjnych - jest brak opłaty wstępnej. Wybrane produkty WIOF dostępne są w Expanderze (www.expander.pl) oraz Open Finance (www.open.pl). W ofercie Blackrock Merrill Lynch Investment Managers znajdziemy fundusze funtowe - Sterling Reserve Fund oraz United Kingdom Fund. Pierwszy z funduszy inwestuje w obligacje skarbowe i korporacyjne denominowane w funtach. Jego wynik w brytyjskiej walucie za 12 miesięcy na połowę stycznia br. wynosi 3,75%. Drugi z funduszy inwestuje w akcje spółek mających siedziby lub prowadzącym przynajmniej część swojej działalności w Wielkiej Brytanii. W jego portfelu znajdziemy więc walory takich tuzów jak BP, HSBC czy GlaxoSmithKline. Wynika za ostatni rok to 13,5 proc. Wspomniane fundusze Blackrock znajdziemy w ofercie firmy Xelion (www.xelion.pl), Deutsche Bank PBC, Open Finance oraz w Citibanku (tylko United Kingdom Fund). KOMENTARZ. Artur Zakrzewski, Analityk w Fortis Private Investments Polska Inwestycja w fundusze zagraniczne wiąże się z ryzykiem kursowym, ale jego znaczenie często jest wyolbrzymiane. Przykładowo, jeśli nabywamy jednostki funduszu akcyjnego, który lokuje w krajach emerging markets w Europie i waluty tych krajów umacniają się do koszyka walut, umocnienie złotego np. do dolara, w którym wyceniane są aktywa bazowe funduszu nie ma żadnego znaczenia dla inwestora. To, co straci on na umocnieniu złotówki (zakładamy, że inwestora interesuje stopa zwrotu w PLN), odrobi fundusz wykazując zyski z różnic kursowych na inwestycjach w akcje wyceniane właśnie w umacniających się walutach. Dla inwestora najbardziej niesprzyjającą kombinacją na rynku walutowym jest osłabianie się waluty (w stosunku do koszyka walut), w której wyceniane są aktywa funduszu się oraz umacnianie się waluty wpłaty (na przykład PLN) w stosunku do walut światowych. Wtedy tracimy na różnicach kursowych podwójnie. Taka sytuacja miała miejsce ubiegłych latach, jeśli chodzi o aktywa dolarowe oraz powiązane z dolarem (m.in. waluty azjatyckie). Obecnie trendy na rynku walutowym zaczynają się zmieniać, co sprzyja inwestycjom w fundusze zagraniczne. Złotówka przestała się umacniać, a dolar odzyskuje siłę. Zarządzający funduszami zagranicznymi często zabezpieczają się przed ryzykiem kursowym, zwłaszcza w przypadku funduszy dłużnych gdzie zmiana kursów walut może pozbawić inwestora zysku wynikającego z inwestycji w obligacje. Należy wówczas zwrócić szczególną uwagę na informacje, jakie podają fundusze o strukturze walutowej inwestycji. Przykładowo w funduszu Blackrock Merrill Lynch Emerging Markets Bond Funds dolar amerykański stanowi 83,5% aktywów funduszu, podczas gdy zdecydowana większość aktywów ulokowana jest w krajach latynoskich. Oznacza to, że fundusz hedguje ryzyko zmiany kursów lokalnych walut do dolara. Komentarz do wykresu. Funt brytyjski umacniał się ostatnio w relacji do euro. W efekcie na przykład fundusz Blackrock United Kingom Fund za ostatnie 12 miesięcy w funtach pokazuje 13,5, a w euro 15,3 proc. Posiadacz euro zarobiłby w tym funduszu więcej niż osoba, która wpłaciła funty z uwagi na osłabienie euro w relacji do brytyjskiej waluty. Umocnienie funta widać szczególnie w ostatnich dniach po dosyć niespodziewanej decyzji Banku Anglii o podwyżce stóp procentowych do 5,25 proc. Inwestując walutę obcą w fundusz warto więc sprawdzić jakie papiery ma w portfelu. Trudno bowiem zakładać, że fundusze będzie w pełni zabezpieczony przed ryzykiem kursowym. Maciej Kossowski