Kolejne polskie miasto będzie miało metro. Padła data budowy
Podróż metrem może znacznie skrócić czas podróży po mieście. W Polsce mamy jedno metro, w Warszawie. To się niebawem może zmienić. Wiceprezydent Krakowa Stanisław Mazur zapowiedział, kiedy planowo pierwsi pasażerowie wsiądą do krakowskiego metra. Ma się to stać w przeciągu najbliższej dekady.
Kraków przygotowuje się do budowy metra. Spis treści: Będzie metro w Krakowie Plan budowy metra Zalety podróży metrem Będzie metro w Krakowie Wkrótce powstanie metro w Krakowie. Prezydent miasta Aleksander Miszalski przyznał, że rozpoczęcie budowy metra jest jedynym z jego priorytetów. Zapowiedział, że w najbliższych dniach powoła radę konsultacyjno-naukową budowy metra w Krakowie. Za projekt budowy metra odpowiedzialny będzie wiceprezydent Krakowa Stanisław Mazur. – zapowiedział wiceprezydent Krakowa. Plan budowy metra Aby rozpocząć budowę, konieczna jest decyzja środowiskowa. Ta prawdopodobnie zostanie wydana w pierwszym kwartale 2025 roku. Oprócz tego konieczne będzie wybranie wykonawców i sporządzenie dokumentacji projektowej, co rzecz jasna, potrwa. Realna budowa zacznie się prawdopodobnie pod koniec 2028 roku. Według planu pierwszy tzw. „centralny” etap metra będzie związany z budową metra pod ścisłym centrum miasta, podaje portal kraków.pl. Zalety podróży metrem Metro funkcjonuje na zasadzie sieci podziemnej. Pozwala to uniknąć korków i innych utrudnień występujących na drogach, dzięki czemu podróż może być o wiele szybsza. Ponadto metro może pomieścić większą liczbę pasażerów niż tramwaje, co jest szczególnie ważne w dużych miastach. Obecnie w Polsce metrem możemy podróżować w Warszawie. Czytaj także: Samotna spacerowiczka z Krakowa dostała mandat na 12 tys. zł. Dlaczego została ukarana? Czy za jedzenie i picie w tramwaju grozi ci kara? Odpowiedź nie jest oczywista „Nigdy nie wierzyłem w przeznaczenie, ale tego dnia coś było na rzeczy. W tramwaju poznałem miłość swojego życia”
Rodzice mogą otrzymać rocznie nawet 1130 zł na cały rok szkolny. Jest jeden warunek
Uczęszczanie dzieci do szkoły często wiąże się z dojazdami do placówek edukacyjnych. Skąd wziąć za to pieniądze? Niektórzy rodzice mogą otrzymać specjalny dodatek z tytułu podjęcia przez dziecko nauki w szkole poza miejscem zamieszkania. Jakie warunki trzeba spełnić? Ile wynosi dodatek?
Dodatek na dojazdy jest przyznawany na cały rok szkolny. Spis treści: Kto może dostać dodatek do dojazdów do szkoły? Ile wynosi dodatek na dojazdy dziecka do szkoły? Kto może dostać dodatek do dojazdów do szkoły? Dodatek mogą otrzymać rodzice, którzy posłali swoje dziecko do szkoły poza miejscem zamieszkania. Może się o niego ubiegać matka lub ojciec dziecka, opiekun faktyczny dziecka, opiekun prawny dziecka oraz osoba pełnoletnia, ale ucząca się, która nie jest na utrzymaniu rodziców. Dodatkowe pieniądze na dojazdy przysługują jednak wyłącznie osobom, które mają przyznane prawo do zasiłku rodzinnego – czytamy na stronie Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. Ile wynosi dodatek na dojazdy dziecka do szkoły? Dodatek z tytułu podjęcia przez dziecko nauki w szkole poza miejscem zamieszkania wynosi odpowiednio: 113 zł miesięcznie w związku z zamieszkiwaniem miejscowości, gdzie znajduje się siedziba szkoły podstawowej lub szkoły artystycznej, w której jest realizowany obowiązek szkolny i obowiązek nauki, a także szkoły podstawowej w przypadku dziecka lub osoby uczącej się z orzeczeniem o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności 69 zł, jeśli dziecko dojeżdża do szkoły podstawowej znajdującej się w innym miejscu niż miejsce zamieszkania. Dodatek jest przyznawany na okres całego roku szkolnego, czyli na 10 miesięcy. Czytaj także: Al pojawi się w szkołach? Rząd planuje rewolucyjne zmiany w edukacji Babciowe jeszcze nie weszło, a już pierwsze żłobki podnoszą opłaty. Ministerstwo reaguje Nowy rok szkolny 2024/2025. Jakie zmiany w szkołach od 1 września?
Jaka pozycja do jazdy samochodem jest najbardziej bezpieczna?
Jak ustawić fotel, zagłówki, lusterka i pasy, by bezpiecznie podróżować samochodem? Jak układać ręce na kierownicy? Sprawdź, w jakiej pozycji powinien siedzieć w aucie kierowca i pasażer!
fot. Oponeo Jak ustawić fotel w samochodzie? Zajęcie poprawnej pozycji w samochodzie należy rozpocząć od właściwego ustawienia fotela. W części aut możliwa jest regulacja jego wysokości. Warto z niej skorzystać, ustawiając siedzisko tak, by widzieć to, co dzieje się przed maską. – Plecy kierowcy powinny opierać się o fotel na całej długości – mówi fizjoterapeutka, Barbara Bednarczyk. – Dzięki prawidłowemu wsparciu krzywizn nie będziemy się szybko męczyć, a dodatkowo łatwo będzie kontrolować zarówno kierownicę, jak i to, co dzieje się na drodze. Bezpieczne manewrowanie bez konieczności podpierania się nogami czy podtrzymywania się kierownicy możliwe będzie tylko w sytuacji, gdy ciężar ciała będzie całkowicie spoczywał na fotelu. Właściwa pozycja kierowcy uwzględnia używanie sprzęgła, hamulca i gazu bez konieczności odrywania pięty od podłoża. Gdy śródstopie wciska dowolny pedał, noga w kolanie powinna być lekko zgięta. – Dzięki temu, że kończyna dolna nie będzie w pełni wyprostowana, kierowca będzie miał rezerwę pozwalającą na dociskanie hamulca w czasie nagłego hamowania – wyjaśnia Filip Fischer, Kierownik Działu Obsługi Klienta w Oponeo.pl. Dodatkowo warto zwrócić uwagę na odległości pomiędzy kolanami a deską rozdzielczą. Dotykanie jej uniemożliwia swobodne wykonywanie manewrów oraz zwiększa ryzyko obrażeń nóg podczas wypadku drogowego. Jak ustawić zagłówek? Oparcie głowy służy nie tylko wygodzie podróżujących, ale przede wszystkim bezpieczeństwu. – Zagłówek, który nie sięga potylicy, może złamać podstawę czaszki nie tylko podczas groźnego wypadku, ale również np. podczas uderzenia w tył naszego auta z prędkością 30-40 km/h – zaznacza fizjoterapeutka. – Jego górna krawędź powinna sięgać prawie czubka głowy. Warto pamiętać, że z możliwości odpowiedniego regulowania zagłówków powinni w czasie jazdy korzystać wszyscy podróżujący. Zobacz też: Jak zdrowo podróżować samochodem i samolotem? Kierownica na „za piętnaście trzecia” Kierownica za daleko odsunięta od prowadzącego auto nie pozwala na bezpieczne manewrowanie. Z kolei za bardzo przysunięta może przyczynić się do zwiększenia obrażeń, gdy podczas wypadku otworzy się poduszka powietrzna. Optymalne ustawienie kierownicy można sprawdzić, układając na niej wyprostowane ręce. Jeśli nadgarstki układają się swobodnie na jej górnej krawędzi, zachowana została bezpieczna odległość. Dzięki temu w czasie jazdy kierowca będzie mógł delikatnie zgiąć łokcie w czasie skrętu. Ręce sztywno wyprostowane podczas jazdy skutkują szybszym męczeniem się prowadzącego. Istotne jest także ułożenie rąk na kierownicy w czasie jazdy. – Doskonale sprawdza się pozycja „za piętnaście trzecia” – zaznacza Filip Fischer. – Trzymanie kierownicy wewnątrz, poniżej poziomej osi, bądź na krzyż grozi wyrwaniem jej z dłoni w czasie np. najechania na nierówność w jezdni. Należy pamiętać, że osoba prowadząca auto powinna maksymalnie skupić się na drodze i ograniczyć inne czynności, które wymuszają trzymanie kierownicy tylko jedną ręką. Właściwa pozycja lusterek Widok w lusterku wstecznym powinien obejmować całą tylną szybę auta. W bocznych kierowca powinien widzieć boczny pas ruchu oraz kawałek własnego samochodu. Właściwe ustawienie lusterek pomaga zminimalizować zakres tzw. martwego pola, w którym kierowca nie widzi tego, co dzieje się na pasie obok. Pasy poprawnie zapięte Z danych Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego wynika, że w porównaniu z innymi krajami UE Polacy niechętnie stosują pasy bezpieczeństwa (83% w stosunku do Francji, Niemiec i Szwecji z wynikiem 98%). Część kierowców nie zapina ich w sposób właściwy. Pasy powinny być maksymalnie dociągnięte do ciała: dolna część w sposób ścisły przylegać do brzucha, a górna przechodzić przez środek klatki piersiowej i w połowie odległości między ramieniem oraz szyją. Kierowca, który umieści pas pod pachą, w razie wypadku naraża się na uszkodzenie obojczyka oraz żeber. Pas na ramieniu nie zabezpieczy ciała przed wysunięciem się podczas uderzenia, z kolei umieszczony na szyi może w razie ostrego hamowania zadać ranę ciętą w tym właśnie miejscu. W chłodniejsze dni osoby podróżujące w kurtce lub grubym swetrze tracą kilka cennych centymetrów, które uniemożliwiłyby ścisłe dociągnięcie pasa, poprawiając tym samym bezpieczeństwo podróżującego. Zobacz też: Zaburzenia snu za kierownicą Źródło: materiały prasowe Oponeo/mn
Czy warto korzystać z ofert last minute?
Oferty last minute pozwalają często skorzystać z ogromnych przecen i zaoszczędzić sporo pieniędzy. Czy wakacje z last minute są zawsze opłacalne? Na czym dokładnie polega last minute?
fot. Fotolia Czym było i jest last minute? Pojęcie „last minute” pojawiło się w świadomości klientów po raz pierwszy dzięki liniom lotniczym na początku lat 80. w Stanach Zjednoczonych. Oznaczało ono kupowanie miejsc w samolocie na krótko przed terminem lotu w dużo atrakcyjniejszych cenach. Później tę taktykę marketingową zaczęły przejmować także linie europejskie i azjatyckie. Były to czasy, kiedy turystyka masowa nie była tak popularna jak dzisiaj, a sama organizacja przelotu oznaczała spore koszty. Aby bronić się przed rezygnacjami z rezerwacji i tzw. pustym przebiegiem, linie lotnicze wprowadziły metodę sprzedaży miejsc w samolocie na krótko przed terminem lotu, po dużo niższych cenach. Przewoźnicy doszli do wniosku, że lepiej wygenerować niższy zysk niż stracić. Jeżeli turyści decydowali się na podróż na kilka dni przed wylotem, mogli zdobyć bilet nawet za 1/3 jego pierwotnej ceny. Europę i USA ogarnął prawdziwy szał last minute. Niektórzy, niczym współcześni nomadzi, obrali sobie wręcz za filozofię zwiedzanie świata poprzez korzystanie właśnie z tanich przelotów. Na czym to polega? Z czasem potencjał tkwiący w takiej strategii sprzedaży odkryły też inne firmy świadczące usługi turystyczne. Zaczęły stosować ją m.in. biura podróży. Touroperatorom zależy na tym, aby sprzedać wszystkie zakupione przez nich wcześniej miejsca hotelowe z zyskiem. – Zasada działania ofert last minute jest prosta: kiedy termin wycieczki jest coraz bliżej, cena jest obniżana, aby łatwiej wyprzedać pozostałe miejsca. Dodatkowo liczba miejsc w hotelu związana jest z rezerwacją miejsc w samolotach. Straty organizatora spowodowane przez niesprzedane wycieczki mogą być przez to jeszcze większe – wyjaśnia Radosław Damasiewicz, dyrektor marketingu i e-commerce Travelplanet.pl. Obniżając ceny nawet do poziomu kosztów organizatorzy wyjazdów minimalizują straty i zapewniają komplet uczestników wycieczki. Zmiana podejścia do planowania podróży W połowie lat 90. szał na last minute opanował również Polskę. Wraz ze wzrostem popularności tego typu ofert zmieniało się także nasze myślenie o urlopie i sposobie spędzania czasu wolnego. Osoby, które nie musiały planować wakacji z dużym wyprzedzeniem, poszukiwały dobrych cenowo ofert w momencie, gdy nie były niczym ograniczone i mogły zdecydować się na spontaniczny wyjazd. Z czasem Polacy przestali wyjeżdżać na urlopy tylko w miesiącach letnich. Popularne stały się też krótsze wycieczki za granicę. Wyższe zarobki, większa konkurencyjność ofert czy też łatwiejszy dostęp do internetu, a tym samym możliwość szybkiego wyszukiwania ofert, spowodowały jeszcze większe zainteresowanie podróżami. Zobacz też: Zdrowie w podróży - poradnik Było drożej od wczesnych rezerwacji Niestety, niektóre firmy, dostrzegając szansę dodatkowego profitu, zaczęły stosować zasadę „coś za coś”. Próbowały zrekompensować sobie brak większych dochodów w inny sposób, oferując np. niższy standard, odmawiając prawa do reklamacji czy ograniczając odpowiedzialność za usługę. Rynek szybko zareagował na takie zachowania, podchodząc coraz bardziej sceptycznie do tego typu ofert. Dodatkowo zaczęły się upadki mniejszych biur podróży, o słabszej pozycji rynkowej i niskim zapleczu kapitałowym. Aby chronić turystów podniesione zostały obowiązkowe stawki ubezpieczeń z tytułu prowadzenia tego typu działalności. Touroperatorzy zaczęli rezerwować mniej miejsc, które w większości szybko sprzedawali, już w opcjach wczesnych rezerwacji. Pozostawało im niewiele ofert, na które bez problemu znajdowali nabywców, bez konieczności obniżania cen. Działali wręcz odwrotnie – widząc wzmożone w okresie letnim zainteresowanie wycieczkami, podwyższali ceny. To wszystko sprawiło, że turyści z dużym dystansem i ostrożnością zaczęli podchodzić do last minute, które często okazywały się droższe od tych samych ofert kupionych w opcji wczesnych rezerwacji. Z uwagi na to, w ostatnich latach wycieczki w tej opcji pojawiał się znacznie rzadziej. Dane z ostatniej majówki, choć tłumaczone głównie brakiem pogody w Polsce, są optymistyczne dla last minute. – Na majówkę w 2014 r. za granicę z biurami podróży wyjechało aż o 21% Polaków więcej niż podczas długiego weekendu rok wcześniej – mówi Radosław Damasiewicz. Dodatkowe ułatwienia Dostęp do internetu oraz pojawienie się wyszukiwarek wyjazdów znacznie ułatwiają znalezienie ciekawych ofert i podjęcie decyzji. Istnieją też narzędzia oferujące wyłącznie wycieczki last minute jak np. last minute navigator, skupiające w jednym miejscu takie oferty z wielu biur podróży. Pozwalają one wyszukać wyjazdy nawet po wielkości przecen. – Dzięki takim rozwiązaniom można dostosować parametry wyszukiwania do własnych preferencji – od wyboru standardu hotelu, wyżywienia, ilości dni pobytu, miejsca wylotu, ceny czy nawet temperatury. Przeceny takich wyjazdów mogą sięgać nawet 60%, w zależności od czasu pozostałego do wylotu – informuje Radosław Damasiewicz. Zobacz też: Jak zapobiec zakrzepicy podczas długich lotów samolotem? Źródło: materiały prasowe Praktycy.com/mn
Nadmierna senność oraz zmęczenie kierowcy mogą być przyczyną wypadków drogowych. W jakich godzinach najczęściej dochodzi do wypadków drogowych? Kto stanowi największe zagrożenie na drogach: kierowcy cierpiący na bezsenność czy na nadmierną senność?
Rytm okołodobowy Liczba wypadków drogowych jest istotnie skorelowana z sennością w ciągu dnia. Większość wypadków i katastrof odbywa się w czasie, gdy poziom czuwania jest najsłabszy, czyli między 1.00 a 5.00 rano lub gdy senność wyraźnie się zwiększa, czyli między 14.00 a 16.00. – Rytm okołodobowy ma duże znaczenie dla sprawności psychoruchowej – uważa dr n. med. Michał Skalski, psychiatra. I dodaje: – Senność wydłuża czas reakcji bez względu na doświadczenie kierowcy. Szczególnie odczuwają to pracownicy w systemie zmianowym, których naturalny rytm jest zakłócony. Taki tryb pracy powoduje bezsenność w nocy i nadmierną senność w ciągu dnia. Bezsenność za kierownicą Pacjenci borykający się z bezsennością przewlekłą nie stanowią większego zagrożenia dla ruchu drogowego. Ich podstawowym problemem nie jest senność w ciągu dnia, lecz zwiększone pobudzenie. Potrzeba snu zostaje zminimalizowana i tak naprawdę nie mogą spać ani w nocy, ani w dzień. Utrzymywanie się takiego stanu jest niebezpieczne dla zdrowia. Może objawiać się w postaci dolegliwości somatycznych, nadciśnienia, depresji czy lęków. Tylko część pacjentów z bezsennością, która odczuwa senność w ciągu dnia, może być zagrożeniem dla bezpieczeństwa na drogach. Warto wiedzieć: Agresywny kierowca – czy płeć ma znaczenie? Narkolepsja w drodze Największe zagrożenie stanowią kierowcy, którzy cierpią na nadmierną senność – hypersomnię, a szczególnie na narkolepsję. Choroba charakteryzuje się niespodziewanym, gwałtownym zaśnięciem, któremu może towarzyszyć także zwiotczenie mięśni. Narkolepsja jest traktowana jak okoliczność łagodząca w wypadku drogowym spowodowanym przez kierowcę, który na nią cierpi. Jak odpowiednio przygotować się do podróży? Po pierwsze, nie można pozwolić sobie na zarwaną noc, szczególnie w przypadku osób z bezsennością. Nie wolno prowadzić auta, jeśli w nocy spało się tylko 2 h. Podróż samochodem powinien poprzedzać co najmniej sześciogodzinny sen. Po drugie, jeśli kierowca odczuwa nadmierną senność powinien się zatrzymać i zrobić sobie przerwę. Jeżeli ma to miejsce między 14.00 a 16.00, wtedy najlepiej się zdrzemnąć. Poza tymi godzinami, senność może być spowodowana zmęczeniem, niedotlenieniem czy po prostu monotonią jazdy. W przypadku problemów ze snem, bezsennością czy sennością w ciągu dnia, warto zwrócić się po poradę do lekarza. Polecamy: Na jakie leki powinni uważać kierowcy? Źródło: www.nabezsennosc.pl/ udostępnione przez LorencZawada.pl/ mk
Podróże na wschód i zachód – jak uniknąć jet lagu?
Syndrom jet lag to zespół dolegliwości, które pojawiają się podczas długiej podróży wymagających przekroczenia stref czasowych. Ich natężenie uzależnione jest m.in. od kierunku podróży. O czym powinien pamiętać turysta wybierający na zachód, a czym podróżnik wybierający się na wschód?
Nasz organizm funkcjonuje w trybie dziennym i nocnym. To kiedy zasypiamy i kiedy się budzimy zasadniczo zależy od melatoniny – naturalnej substancji, produkowanej w gruczole zwanym szyszynką. Właściwie działanie wszystkich procesów zachodzących w naszym ciele zależne jest od 24-godzinnego zegara biologicznego. Tak zwane rytmy okołodobowe, czyli dobowy cykl zmian, mają wpływ na temperaturę ciała, poziom hormonów, trawienie, pracę serca, ciśnienie krwi oraz funkcjonowanie mózgu. Jak się objawia jet lag? Podczas podróży międzykontynentalnych ciało człowieka początkowo działa zgodnie z systemem czasowym, do którego było przyzwyczajone, jednak wytrącone ze swojej naturalnej równowagi dobowej – powoli dostosowuje się do nowych warunków. Ten proces zwykle wywołuje zespół nagłej zmiany strefy czasowej, zwany inaczej syndromem jet lag. Przez kilka dni po zmianie strefy czasowej pojawiają się charakterystyczne dla tego zespołu objawy: zmęczenie, senność, problemy trawienne, opóźniony refleks, luki w pamięci, drażliwość, apatia. Ich nasilenie zależy od liczby przekraczanych stref czasowych oraz od kierunku podróży. Podróżnicy wybierający się na zachód z reguły odczuwają syndrom jet lag łagodnie, gdyż ich doba ulega wydłużeniu. W konsekwencji organizm ma więcej czasu na zrealizowanie „zaprogramowanych” procesów. Natomiast przemieszczanie się na wschód to działanie przeciwne do naszego naturalnego rytmu okołodobowego, ponieważ część doby zostaje nam „skradziona”, powstają zatem „zaległości”, których nadrabianie może powodować uporczywe uczucie zmęczenia. Warto wiedzieć: Obrzęk nóg w podróży – co robić? Gdy lecisz na zachód, pamiętaj, że... Najkorzystniejsze dla twojego organizmu są loty, które startują około południa. Postaraj się zarezerwować samolot w godzinach 11.00-13.00 naszego czasu. Na kilka dni przed wylotem, postaraj się zasypiać trochę później niż zwykle. Podczas lotu staraj zająć się czymś, co sprawi, że nie będziesz chciał zasnąć, np. spaceruj po pokładzie samolotu i pij dużo wody. Wybierz potrawy bogate w białko, np. ryby, chude mięso, jaja – pomagają one zwalczyć senność. Pamiętaj również, że należy spożywać lekkostrawne posiłki. Powstrzymaj się przed pójściem spać natychmiast po wylądowaniu. Znacznie łatwiej będzie zaadoptować się w nowej strefie czasowej, gdy odpoczywać będziesz w nocy. Gdy lecisz na wschód, że... W czasie podróży powinieneś spać. To dobry sposób, by nieco nadrobić „zaległości dobowe”, czyli czas, który tracimy w związku ze skróceniem doby. Spożywaj produkty zawierające dużą ilość węglowodanów, np. owoce, pieczywo pełnoziarniste, gdyż mogę one pomóc wywołać senność. Zacznij przystosowywać organizm do nowej strefy czasowej już w domu. Kładź się do łóżka każdej nocy pół godziny wcześniej na kilka dni przed wyprawą. Zaplanuj ważne spotkania w miejscu docelowym na godziny wieczorne. Wówczas twój organizm będzie funkcjonował najlepiej. W czasie podróży, przy zmienianiu stref czasowych, warto również sięgnąć po preparaty zawierające melatoninę, pomogą one w aklimatyzacji organizmu w nowym miejscu po podróży międzykontynentalnej. Tego typu preparaty są bezpieczne i nie uzależniają, można je nabyć w aptece bez recepty. Polecamy: Przed podróżą – szczepienia obowiązkowe i zalecane (tabela) Źródło: udostępnione przez LEK-AM/ Flywheel PR/ mk
Jak zdrowo podróżować samochodem i samolotem?
Jak przetrwać podróż samochodem a jak samolotem? Czy zbyt wysoka temperatura w samochodzie może mieć na nas niekorzystny wpływ? Czy robienie pajacyków może poprawić nasze krążenie? Dlaczego podczas jazdy samochodem musimy być wyprostowani? Jak uniknąć opuchlizny i obrzęku nóg w trakcie lotu samolotem?
Podróż samochodem Aby wielogodzinna podróż autem nie stała się koszmarem wystarczy pamiętać o kilku wskazówkach: Zero ogrzewania Rozpoczynając długą jazdę, zwróćmy uwagę na temperaturę w samochodzie. Ważne jest, by nie była ona zbyt wysoka. Nadmiar ciepła w kabinie zadziała bowiem usypiająco. Średnia temperatura powinna wynosić 20—22 °C. Zbyt niska temperatura też nie jest najlepsza, najlepiej aby była 2–3 stopnie niższa niż ta panująca na zewnątrz pojazdu. Dla lepszej cyrkulacji powietrza warto uchylić okno lub szyberdach. Postój Dla polepszenia komfortu jazdy bardzo istotne są postoje. Krótka, kilkuminutowa przerwa na rozprostowanie kości wpłynie pozytywnie na samopoczucie prowadzącego samochód. Ilu kierowców, tyle strategii podróży, ale obowiązuje jedna sprawdzona zasada: zatrzymaj się przynajmniej raz na trzy godziny jazdy. Podczas takiego odpoczynku warto wykonać kilka prostych ćwiczeń, jak np. przysiady, pajacyki lub spacer, by dotlenić mózg i poprawić krążenie krwi. Wyprostuj się Wymuszona pozycja w samochodzie powoduje długotrwały ucisk na zakończenia włókien nerwowych, co skutkuje bólem kręgosłupa i karku, który może utrzymać się przez następnych kilka dni. Dlatego warto unieść nieco lusterko wsteczne, aby podczas jazdy zachować pozycję wyprostowaną. Istnieją też dodatkowe, bardzo pożyteczne akcesoria samochodowe, np. specjalne maty/nakładki na fotel kierowcy. „Redukują one nacisk zarówno na siedzisku, jak i na oparciu. Dzięki regulowanej części podparcia kręgosłupa dopasowują się do pleców, poprawiając komfort jazdy” – tłumaczy Jacek Poznański z firmy Tempur Polska. Śpiewająco do celu Choć to na kierowcy spoczywa największa odpowiedzialność za bezpieczne prowadzenie pojazdu, aktywny towarzysz podróży może być dla niego niewątpliwym wsparciem. Wspólne rozmowy, żarty czy nawet śpiewanie pomogą podtrzymać czujność prowadzącego samochód. Pasażer może także stanowić głos rozsądku – kontrolować czas jazdy i egzekwować liczbę postojów po drodze. Ulubiona, pobudzająca muzyka poprawia koncentrację. Jednak słuchana zbyt głośno, w połączeniu z hałasem samochodu może spowodować rozdrażnienie i dyskomfort jazdy. Zobacz też: Jak chronić wzrok w czasie jazdy samochodem? Podróż samolotem Linie lotnicze prześcigają się w interesujących ofertach przygotowanych specjalnie na okres wakacyjny - także pod względem finansowym. Ci, którzy zdecydują się na kilkugodzinny podbój przestworzy, też mogą odczuć zmęczenie podróżą. Bierne siedzenie w fotelu skutkuje bowiem bólami kręgosłupa, szyi czy barków, a także opuchlizną i obrzękiem nóg. Jak z tym walczyć? Wyjście awaryjne W klasie ekonomicznej samolotu przestrzeń pasażera jest dość ograniczona. Decydując się na dłuższy lot warto zadbać o odpowiednie miejsce. Wybierając rząd przy wyjściu awaryjnym zyskamy dodatkową powierzchnię na nogi. Jeśli lot działa na nas usypiająco, miejsce przy oknie będzie dodatkowym atutem, bowiem żaden z pasażerów nie będzie nam przeszkadzał. Kołnierz Komfort spania w podróży poprawi dobra poduszka. Na rynku dostępne są specjalne, znacznie wygodniejsze niż tradycyjne podparcia głowy, które oferują linie lotnicze. Największą popularnością cieszą się tzw. kołnierze. „Kształt tego rodzaju poduszki zapewnia odpowiednie podparcie szyi. Zapobiega nadmiernemu kiwaniu się głowy podczas snu, nie powodując nadwerężenia mięśni wokół kręgosłupa szyjnego” – zaznacza Jacek Poznański. Ćwiczenia Od chwili zajęcia miejsca w samolocie, aż do uzyskania odpowiedniej wysokości w powietrzu, poruszanie się po jego pokładzie jest zabronione. Dopiero dyspozycja o możliwości odpięcia pasów bezpieczeństwa, wydana przez obsługę, uprawnia pasażerów m.in. do skorzystania z toalety czy „rozprostowania kości”. Niskie ciśnienie spowodowane wysokością w połączeniu z dłuższym czasem spędzonym w pozycji siedzącej może spowodować opuchliznę i obrzęk nóg. Dlatego wskazane są lekkie ćwiczenia rozciągające, spacer po pokładzie czy obmycie twarzy w celu orzeźwienia. Źródło: materiały prasowe/JM Zobacz też: Co zrobić gdy podczas lotu zatykają się uszy?
Jazda na rowerze - samotnie czy w tłoku?
Mało co zmienia charakter podróży tak bardzo, jak liczba uczestników wyprawy. Zupełnie inaczej jedzie się samemu niż w większej grupie. Ludzie na trasie nie traktują tak samo samotnego rowerzysty jak na przykład sześciu podróżujących.
Samotnie Jeżeli macie ochotę na podróż „tylko dla siebie”, to najlepiej wybrać się samemu. Po pierwsze: z nikim nie trzeba niczego ustalać, o nic pytać i niczego dogadywać. Można wtedy łatwo bić wszelkie rekordy, często i łatwo zmieniać trasę, po prostu nie trzeba pytać innych o zdanie. Po drugie: łatwiej spotkać pomocnych ludzi. Łatwiej o zaproszenie do domu lub choćby na herbatę. Samotny rowerzysta często wzbudza „litość”. Jedynym minusem samotnego podróżowania są sytuacje, w których macie poważne problemy. Wtedy też musicie przez wszystko przejść sami i nie ma kogo zapytać o radę czy o pomoc. Gdy się już jednak pokona te wszelkie trudy i przeciwności, rośnie się w siłę jeszcze bardziej. Samemu – bo czasem nie ma z kim. Dlaczego by nie pojechać samemu? Oczywiście że za pierwszym razem niemal każdy się trochę boi, ale tak naprawdę nie ma czego. Podróż rowerowa jest bardzo prosta. Wystarczy wsiąść na rower, zacząć pedałować i… już. Właśnie się zaczęło, a kiedy i jak się skończy, to się dopiero okaże. Nie warto wybiegać za daleko naprzód. Nie warto być myślami dalej niż rowerem. Rower powinien być szybszy od nas i od naszych myśli, a nie odwrotnie. We dwoje Podróż we dwoje może być największą przygodą życia, ale może być też końcem niejednego związku. Podróż we dwoje często bywa próbą. Nagle, bez ostrzeżenia spędza się ze sobą kilka tygodni w obcym kraju. To jest oczywiście czarny scenariusz, bo szczęśliwych, radosnych par rowerowych jest mimo wszystko o wiele więcej, niż tych zmęczonych sobą. Podróż razem może być – tak jak pisaliśmy wcześniej – czymś wspaniałym i utrwalającym związek. Niejedna para zdecydowała się na rowerową podróż poślubną, a niektórzy, na przykład my, w trakcie rowerowej podróży postanowili się pobrać. Gdy się jest we dwoje, można zawsze na kogoś liczyć, można przeżywać wspólnie wspaniałe zachody słońca i razem przeczekiwać gwałtowne burze w ukryciu w namiocie. Na szczęście jazda na dwóch rowerach pozwala jechać razem, ale niekoniecznie obok siebie i zawsze można zrobić sobie przerwę od siebie. W krajach, które odwiedziliśmy, to Ania była łącznikiem między nami a lokalnymi rodzinami. W Iranie, Syrii czy Pakistanie to kobiety zagadywały Anię i zapraszały nas do domu. Gdybym jechał sam, pewnie nie udałoby mi się aż tak głęboko wejść do ich domów. Obcemu mężczyźnie często nie wolno tego robić, więc Ania była naszym ambasadorem. To Ania przynosiła historie zza drzwi, których mnie nie wolno było przekroczyć. Tandemem po kraju kiwi – Agnieszka i Jacek Stanisławscy „Rower może być, ale nie dwa osobne” – zgadzam się na tandem :). Pierwsze dni jazdy były mieszanką radości i zgrzytów. Skoro jechałam z tyłu, wychodziłam z założenia, że czasem mogę delikatnie zdjąć nogi z pedałów i dać Jackowi w całości spożytkować energię na podjazdy na wzgórza, których zdecydowanie Nowej Zelandii nie brakuje. Niestety, jeśli ktokolwiek chciałby robić to samo co ja, od razu mówię – nie ma szans. Wystarczyło, że trochę podniosłam nogę, a już słyszałam: „Ale, tył, pedałujemy!”. To jest jedna rzecz, którą odradzam. Na tandemie przygodom nie ma końca. Jedzie się we dwoje, co niektórych może drażnić, bo nie ma chwili wytchnienia, ale trzeba pamiętać, że ten pierwszy jest zawsze plecami do ciebie, co możemy uznać za małe pocieszenie. Najważniejsza jest jednak radość ze wspólnej jazdy. Na tandemie przejechaliśmy wspólnie kilkaset kilometrów. Były kilkudziesięciokilometrowe podjazdy, takiej samej długości odcinki płaskie i na koniec zjazdy. Wszystkie pokonaliśmy wspólnie, raz w lepszych, raz w gorszych humorach. Przez większość czasu cieszyliśmy się, że możemy swobodnie rozmawiać, nie krzycząc do siebie z odległości kilku metrów. Oczywiście, były momenty kryzysowe, bo aż sama sobie się dziwię, ile można widzieć w tylnym kole: ósemka, rozszywająca się opona, pęknięta dętka, a kończąc na zwieńczeniu wszystkiego, czyli ramie, która wiła się, tworząc płynne esy ‑floresy. Jednak przygoda z tandemem w roli głównej dała nam obojgu niesamowitą frajdę i niezapomniane wrażenia! Z mojej (tylnej) perspektywy: jeśli miałabym ponownie wybierać tandem czy dwa osobne rowery, odpowiedź jest tylko jedna – TANDEM! Zobacz także: Panie pilocie, rower w samolocie We troje Trzech kolegów czy też trzy koleżanki to zupełnie inna podróż niż jazda typu para i jeden/jedna. Ten ostatni wariant to nie jest najlepszy pomysł. Można próbować oszukiwać się, że w takiej grupie i tak wszyscy są równi, a życie i tak pokaże, że para jest mimo wszystko silniejsza. Przeczytajcie jeszcze raz akapit o problemach, jakie para może mieć w podróży, i wyobraźcie sobie, że jesteście „tym trzecim”. Na pewno chcecie tego próbować? Raz podróżowaliśmy z naszym bardzo dobrym kolegą. Po kilku tygodniach stwierdził, że kiedy patrzył na nas jako parę, bardziej do niego docierało, że jedzie sam. Okazało się, że pomimo naszych starań „czuł się bardziej samotny, niż gdyby jechał zupełnie sam”. W większej grupie W większej grupie niemal zawsze chodzi o grupę jako taką. Wszyscy się mniej lub bardziej znają, jadą razem na rowerach, a mimo różnic w stylu i jazdy, i celu wciąż dobrze się bawią. Ceną za to są dłuższe postoje, dłuższe szukanie noclegów, dłuższe rozmowy o tym, co chce się robić następnego dnia. Wiadomo – im więcej ludzi, tym więcej opinii. Jedynym rozwiązaniem jest wybór „kierownika ekspedycji” i zrzucenie na niego lub na nią ciężaru podejmowania decyzji oraz ciężaru niezadowolenia innych. Problemy logistyczne dużej grupy – Czesław i Gosia Wiele razy słyszeliśmy, że nasza grupa jest wyjątkowa pod względem stabilności tak licznego składu w czasie różnych rowerowych podróży i stopnia wewnętrznej integracji. Nie chodzi tylko o to, że znamy się od dawna i jeździmy razem na wyprawy, ale na tych wyprawach zawsze działamy kolektywnie. Wozimy ze sobą wielki namiot „imprezowy”, w którym, w zależności od potrzeb, może się zmieścić oprócz sześciu osób jeszcze sześć rowerów albo przestronna kuchnia z jadalnią, gdzie wygodnie można posiedzieć przy ursusie i popatrzeć, jak paruje gotujący się w wielkim garze makaron. Wielki gar to kolejny nieodłączny element naszych podróży – wożony zwykle na sakwach któregoś z nas, wystający spomiędzy suszącego się prania, upodabnia naszą grupę do cygańskiego taboru. Wspólnie też gospodarujemy pieniędzmi. Niezastąpiony skarbnik Tomstein trzyma w osobnym portfelu „wspólną kasę”, na którą regularnie się składamy i którą przeznaczamy na zakup jedzenia, co znacznie ułatwia rozliczanie się, zwłaszcza kiedy podczas podróży używamy kilku walut. Oczywiście kolektywizacja przynosi też pewne niedogodności. Dyskusje przy sklepach: „Czy tym razem kupić arbuza, czy trzy litry lodów, czy tutaj, czy w następnej wsi, a może i tu, i tam?” albo postoje przed noclegiem, kiedy musimy napełnić kilkanaście butelek wodą ze studni, znacznie ograniczają tempo jazdy. Jednak dla nas właśnie radość tych chwil jest ważna, więc tak ustalamy trasę, aby była wykonalna przy naszym stylu jazdy, choćbyśmy mieli przejeżdżać tylko 60 km dziennie. Jeśli jemy i kupujemy razem, to razem też jedziemy. Nie dzielimy się, nikogo nie zostawiamy z tyłu. Gdy nadchodziła pora noclegu, tzn. zaczynało się ściemniać, rozpoczynał się codzienny „obrzęd” poszukiwania właściwego miejsca na rozbicie naszego ogromnego, niebiesko‑pomarańczowego, sześcioosobowego namiotu. Pogodzenie właściwego miejsca do noclegu z chęcią biwakowania było nie lada wyzwaniem przy tak licznej grupie. A znalezienie fragmentu ziemi, który umożliwiłby schowanie się w środku pustkowia lub na szczycie gór, graniczyło z cudem. Sprawdź: Co i jak jeść na urlopie? Fragment pochodzi z książki „ Podręcznik przygody rowerowej ”, Ani i Roberta Robba Maciągów (Septem, 2012). Tytuł, lid, śródtytuły oraz skróty zostały wprowadzone przez redakcję.
Jak spakować rower do samolotu, aby go nie uszkodzić i które linie lotnicze są najbardziej przyjazne rowerzystom? Co natomiast zrobić z rowerem w pociągu i ile kosztuje jego przewóz? Dlaczego w Europie lepiej nocować w namiocie?
Specjalne strefy dla rowerów Niektóre linie lotnicze nie są za bardzo przyjazne rowerzystom i traktują rower jako zwykły bagaż. Łatwo wtedy policzyć, że z limitu kilogramów niewiele nam zostanie na ubrania i pozostałe rzeczy, więc albo decydujemy się płacić za nadbagaż (nawet 8 euro za kg), albo dziękujemy takim liniom za współpracę i szukamy dalej. Niektóre lotniska, jak na przykład w Auckland i w Christchurch w Nowej Zelandii czy Portland w USA, mają nawet bicycle assembly area, czyli specjalne strefy, w których można skręcić swój rower po wyjęciu go z pudła! W takiej strefie: wiesza się rower na specjalnym uchwycie wystającym ze ściany i można bez problemu znów przymocować kierownicę, koła i pedały. Tanie linie lotnicze Większość tanich linii lotniczych ma w swojej ofercie możliwość zabrania ze sobą sprzętu turystycznego (roweru, deski surfingowej) za specjalną dopłatą. W 2010 roku wynosiło to 25-40 euro. Niektóre duże linie transportowały rowery za darmo (Korean Air, British Airways) w ramach różnych akcji promocyjnych. Chęć zabrania roweru należy zgłosić wcześniej. Najbezpieczniej zrobić to w trakcie zakupu biletu. Należy się dowiedzieć się, jaka jest dopuszczalna waga roweru oraz jakich może on być rozmiarów. Od jakiegoś czasu niektóre linie (np. Air France) pilnują rozmiaru kartonu. Tłumaczą to wielkością luku bagażowego. Jak zapakować rower do samolotu? Rower należy zapakować w specjalną torbę lub karton. Torba ma trzy wady – trzeba ją kupić, nie zmieści się w niej nic poza rowerem, a później trzeba ją wozić ze sobą lub szukać miejsca, gdzie można ją przechować na czas naszej podróży. Natomiast karton jest wygodniejszy – można do niego zapakować kilka drobiazgów (na przykład ciężki namiot), no i można go po przylocie wyrzucić. Linie lotnicze mają na rowery pewne limity wagi (około 30 kg w zależności od linii) i warto to wykorzystać, uszczuplając kilogramy w naszym głównym bagażu. Nam notorycznie zdarzało się upychać do kartonu namiot, narzędzia rowerowe, a czasem nawet śpiwory. Warto znaleźć karton dużo większy od naszego roweru. Można nawet rozciąć dwa kartony i zrobić z nich jeden, a wszystko po to, by jak najmniej rozkręcać rower. W normalnych warunkach trzeba zdjąć kierownicę, pedały, siodełko ze sztycą i co najmniej przednie koło oraz przedni bagażnik. Sklejając dwa kartony w jeden, możemy taki pakunek dokładnie dopasować do długości roweru z założonymi kołami. Po przylocie o wiele szybciej skręcimy rower i nareszcie ruszymy w naszą wymarzoną podróż. Niektóre linie lotnicze przyjmują rowery bez kartonów i toreb. Można taki rower oddać w całości lub owinięty szczelnie folią i modlić się, żeby nic mu się nie stało, gdy panowie bagażowi będą go wrzucać na wózek, z wózka na taśmociąg i z taśmociągu do luku bagażowego i z powrotem. Linie lotnicze wymagają, by mieć ze sobą tylko jedną sztukę bagażu rejestrowanego. Najprościej kupić dużą „ruską” torbę w kratę i zapakować do niej sakwy. Zobacz także: Jet lag – zmęczenie spowodowane zmianą strefy czasowej Marek Mulewski – porada praktyka Pierwszy raz leciałem z rowerem. Nie miałem więc doświadczenia. Krzyś Jasiński zakupił w hurtowni tzw. streczfolię i folię bąbelkową. Zaleta takiego opakowania jest taka, że widać, co jest w środku. Poza tym zostają same wady. Dlaczego? Pakunek zatargałem do panów WOP-istów. Tamże poproszono pieski. Pan zrobił palcem (!) dziury w folii, pieski obwąchały i OK — rzucili pakunek na transporter taśmowy. Skutek: złamany hak przerzutki, co uwidoczniło się już po kilkudziesięciu kilometrach w Tbilisi. Z powrotem nie byłem już taki głupi — zapakowałem rower w porządną plandekę ogrodniczą, utykając gdzie trzeba kawałki kartonowych pudeł. Zalety: taka plandeka jest uniwersalna. Rozkładam ją pod namiot, gdy jest błoto, ostre kamienie, osty itp. Przykrywam nią rower, a nawet mój namiocik, gdy leje. Plandeka jest mocna — nadaje się do wielokrotnego użycia, jest też nieprzemakalna i tania. Pociąg Gdy nasz pociąg to stary EZT (elektryczny, bez przedziałów „tramwaj”), nie będzie problemu z przewiezieniem roweru. Na końcu każdego wagonu znajduje się „Przedział dla osób z większym bagażem”. Rower można przewozić w każdym z tych pociągów. Gdy pociąg składa się z wagonów z przedziałami, nie ma natomiast specjalnego wagonu do przewożenia rowerów, musimy sobie radzić inaczej. Jeszcze do niedawna można było wozić rowery na końcu składu pociągu, przypinając je do ostatnich drzwi. Warto zapytać kierownika pociągu, czy gdzieś na trasie nie będą przyczepiane kolejne wagony, by nie stało się tak, że po jakimś czasie nasz rower stoi w środku składu pociągu. W pociągach, w których nie wolno przewozić roweru (np. nocnych lub międzynarodowych), dobrym pomysłem jest złożenie roweru. Na dobrą sprawę wystarczy zdjąć koła i owinąć całość w plandekę. W ostateczności może to być nawet tropik namiotu. Ważne jest, by rower niczego nie pobrudził ani o nic (o nikogo) nie zahaczył jakimś wystającym elementem. Tak spakowany rower możemy zgodnie z regulaminem PKP przewozić jako bagaż. Na półce czy pod siedzeniem. W ostateczności nawet na korytarzu. A ile to kosztuje? Podróż rowerem okazuje się całkiem tanią formą turystyki. Po pierwsze, odpadają koszty transportu, a po drugie – noclegów. Nie ma nic piękniejszego od rowerowej wędrówki bocznymi drogami zakończonej noclegiem w namiocie na „najpiękniejszej łące świata”. Jedynym wydatkiem pozostaje jedzenie, ale to chyba nic nowego – w końcu siedząc przed telewizorem, też trzeba coś jeść, więc to żaden dodatkowy wydatek. Największym wydatkiem zawsze jest wizyta w mieście. Trzeba iść spać do hotelu, trzeba zjeść w knajpce, no i miasto jest pełne pokus: księgarń, sklepów z pamiątkami itp. W naszych podróżach staramy się utrzymać za 50 zł dziennie na nas dwoje. Jeżeli są to Indie czy Azja Południowo-Wschodnia, to są to dość „wygodne” pieniądze. Wystarczy na hotelik i jedzenie. Jeżeli jest to Europa, to gotujemy sami i sypiamy w namiocie lub „po ludziach”. W Chinach czy Turcji „oszczędzamy” na hotel, śpiąc trzy-cztery noce w namiocie, by potem wyszorować się w gorącej wodzie, zrobić pranie i zwyczajnie wypocząć w czystej, hotelowej pościeli. Nie oszczędzając na niczym, ale trzymając swoje żądze na wodzy, w czasie podróży do Indii czy po Jedwabnym Szlaku udawało nam się wydawać 2000 zł miesięcznie. Ktoś nam kiedyś powiedział, że to taniej, niż mieszkać w Polsce. Co zrobić, by tanio podróżować rowerem: • kup tani rower, a resztę przeznacz na podróż, • naucz się gotować, • improwizuj, • śpij w namiocie lub korzystaj z WarmShowers.org (noclegi u innych rowerzystów) lub couchsurfingu (noclegi u ludzi, którzy chętnie udostępnią łóżko lub kawałek podłogi). Sprawdź: Jak zadbać o zdrowie podczas podróży samolotem? Fragment pochodzi z książki „Podręcznik przygody rowerowej”, Ani i Roberta Robba Maciągów (Septem, 2012). Tytuł, lid, śródtytuły oraz skróty zostały wprowadzone przez redakcję.
Dla tych, którzy odpowiednio rozplanowali urlop długi weekend majowy może trwać nawet 9 dni. Tyle czasu wolnego od pracy sprzyja planowaniu wycieczek. Co robić, aby majówkowa podróż samochodem i samolotem była bezpieczna i wygodna?
W samochodzie Aby wielogodzinna podróż autem nie stała się koszmarem, wystarczy wsiadając „za kółko”, pamiętać o kilku wskazówkach. Temperatura Rozpoczynając długą jazdę zwróćmy uwagę na temperaturę w samochodzie. Ważne jest, by nie była ona zbyt wysoka. Nadmiar ciepła w kabinie zadziała bowiem usypiająco. Średnia temperatura powinna wynosić 20 — 22 ° C. Uwaga – zbyt niska temperatura też nie jest najlepsza, najlepiej aby była 2–3 stopnie niższa niż ta panująca na zewnątrz pojazdu. Dla lepszej cyrkulacji powietrza warto uchylić okno lub szyberdach. Postoje Dla polepszenia komfortu jazdy bardzo istotne są postoje. Krótka, kilkuminutowa przerwa na rozprostowanie kości wpłynie pozytywnie na samopoczucie prowadzącego samochód. Ilu kierowców- tyle strategii podróży, ale obowiązuje jedna sprawdzona zasada – zatrzymaj się przynajmniej raz na trzy godziny jazdy. Podczas takiego odpoczynku warto wykonać kilka prostych ćwiczeń, jak np. przysiady, pajacyki lub spacer, by dotlenić mózg i poprawić krążenie krwi. Pozycja Wymuszona pozycja w samochodzie powoduje długotrwały ucisk na zakończenia włókien nerwowych, co skutkuje bólem kręgosłupa i karku, który może utrzymać się przez następnych kilka dni. Dlatego warto unieść nieco lusterko wsteczne, aby podczas jazdy zachować pozycję wyprostowaną. Istnieją też dodatkowe, bardzo pożyteczne akcesoria samochodowe, np. specjalne maty/nakładki na fotel kierowcy, które poprawiają komfort jazdy. Zobacz też: Niezbędnik podróżnika - poradnik Towarzystwo i muzyka Choć to na kierowcy spoczywa największa odpowiedzialność za bezpieczne prowadzenie pojazdu, aktywny towarzysz podróży może być dla niego niewątpliwym wsparciem. Wspólne rozmowy, żarty czy nawet śpiewanie pomogą podtrzymać czujność prowadzącego samochód. Pasażer może także stanowić głos rozsądku – kontrolować czas jazdy i egzekwować liczbę postojów po drodze. Ulubiona, pobudzająca muzyka poprawia koncentrację. Jednak słuchana zbyt głośno, w połączeniu z hałasem samochodu może spowodować rozdrażnienie i dyskomfort jazdy. W samolocie Linie lotnicze prześcigają się w interesujących ofertach przygotowanych specjalnie na majówkę - także pod względem finansowym. Ci, którzy zdecydują się na kilkugodzinny podbój przestworzy, też mogą odczuć zmęczenie podróżą. Bierne siedzenie w fotelu skutkuje bowiem bólami kręgosłupa, szyi czy barków, a także opuchlizną i obrzękiem nóg. Jak z tym walczyć? Więcej przestrzeni W klasie ekonomicznej samolotu przestrzeń pasażera jest dość ograniczona. Decydując się na dłuższy lot warto zadbać o odpowiednie miejsce. Wybierając rząd przy wyjściu awaryjnym zyskamy dodatkową powierzchnię na nogi. Jeśli lot działa na nas usypiająco, miejsce przy oknie będzie dodatkowym atutem, bowiem żaden z pasażerów nie będzie nam przeszkadzał. Poduszka Komfort spania w podróży poprawi też dobra poduszka. Na rynku dostępne są specjalne, znacznie wygodniejsze niż tradycyjne podparcia głowy, które oferują linie lotnicze. Największą popularnością cieszą się tzw. kołnierze, których kształt zapewnia odpowiednie podparcie szyi. Trochę ruchu Od chwili zajęcia miejsca w samolocie, aż do uzyskania odpowiedniej wysokości w powietrzu, poruszanie się po jego pokładzie jest zabronione. Dopiero dyspozycja o możliwości odpięcia pasów bezpieczeństwa, wydana przez obsługę, uprawnia pasażerów m.in. do skorzystania z toalety czy „rozprostowania kości”. Niskie ciśnienie spowodowane wysokością w połączeniu z dłuższym czasem spędzonym w pozycji siedzącej może spowodować opuchliznę i obrzęk nóg. Dlatego wskazane są lekkie ćwiczenia rozciągające, spacer po pokładzie czy obmycie twarzy w celu orzeźwienia. Polecamy też: Sposób na udaną majówkę Źródło: Informacja prasowa / ab