Każdy z nas spotkał chyba w swojej karierze takich ludzi, z którymi współpraca nie układała się pomyślnie, pomimo wielkich chęci. Nie ważne jak bardzo się starasz być miła, oni i tak cię wkurzają. Czym? Swoją osobowością nie do podrobienia. Poznaj 5 typów współpracowników, których nie znosimy najbardziej. Zobacz, jak przeżyć pierwszy dzień w pracy ​1. Leń Co z tego, że pracy jest dużo? Ona zawsze znajdzie czas na fajeczkę, pomalowanie paznokci, wizytę na Facebooku, popłudniową 5 kawusię, czy telefon do przyjaciela. Podczas gdy ty wyciskasz siódme poty, by wszystko zrobić na czas, ona śmieje ci się w twarz i mówi, że jej się nie pali, bo robota nie zając i nie ucieknie. Demotywujące, prawda? 2. Fałszywa przyjaciółka Wysłucha, zawsze chętnie ci "pomoże", da ci szansę się wygadać i jeszcze chętniej poplotkuje z tobą o szefie, tylko po to, aby po chwili iść do niego i wszystko wypaplać. Nie ma skrupułów. Po tym jak zrobi ci kolejne świństwo, udaje że nic się nie stało i dalej "jest twoją przyjaciółką". Masz problem z wredną koleżanką z pracy? Podpowiadamy, jak utrzeć jej nosa 3. Pani wszystkowiedząca To ona wie wszystko najlepiej. Każde zadanie robi najdoskonalej, najlepiej i najdokładniej, bo przecież jest niezastąpiona. Znajdzie twój najmniejszy błąd i wytknie ci go w najmniej oczekiwanym momencie - najczęściej wtedy, gdy szef jest blisko. Dodatkowo używa słów, których znaczenia chyba sama do końca nie rozumie, ale ... przecież nie to jest najważniejsze. Grunt, że błyszczy swoją wysublimowaną wiedzą i udowadnia wszem i wobec, jaka to ona jest mądra! 4. Lizuska Pierwsze co robi rano, to uroczyste "dzień dobry" skierowane w stronę szefa. Cóż z tego, że pracuje 6 pięter wyżej – szef to szef. Jego wizyta to dla niej doskonały moment do komplementowania, a trzeba jej przyznać, że na komplementach zna się jak nikt inny. Gdy w grę wchodzi szef płci żeńskiej, od razu staje się jej najlepszą psiapsiółką. W tym celu nie cofnie się przed niczym. Jeśli pracodawcą jest facet, bywa miła, czuła i często zbyt nachalna. Poznaj 6 trików, dzięki którym zdobędziesz każdą pracę 5. "Podwyższaczka" poprzeczki Szef poprosił o projekt składający się z około 10 slajdów, tekst na 3 strony, raport z rozliczeniem za ostatni kwartał? O nie! Dla niej to za mało. Swoją pracę wykona 2 razy lepiej, pomimo, że nikt tego od niej nie będzie wymagał. Po co? By zostać zauważonym i docenionym pracowym kujonem. Tym samym zawyża poprzeczkę innym, dlatego nikt w firmie za nią nie przepada.
Przeczytaj, jakie cechy są najbardziej pożądane przez pracodawców i... działaj!
Każdy pragnie mieć dobre relacje z szefem, bo to przekłada się zwykle na sukcesy w pracy. Przeczytaj zatem, jakie cechy są najbardziej cenione przez każdego pracodawcę i jak zdobyć szacunek szefa! Zdaniem psychologów, chcąc zapewnić sobie uznanie zwierzchnika, nie wystarczy być dobrym fachowcem. Umiejętności zawodowe są oczywiście w każdej pracy ważne, jednak liczą się też inne nasze zdolności. Jak zatem postępować, by dać się poznać od swej najlepszej strony i zdobyć szacunek szefa? Postaw na pracowitość Jeśli nigdy nie nudzisz się w pracy i zawsze, nawet w luźniejsze dni, znajdujesz sobie dodatkowe zajęcia, szef to z pewnością doceni. Koncentruj się zatem na obowiązkach i staraj się je wykonywać najlepiej, jak potrafisz. Wskazówki, jak zdobyć szacunek szefa: Pamiętaj, w biurze pracujesz. Nie trać czasu na plotki z koleżankami, długie przerwy śniadaniowe czy myślenie o tym, co ugotujesz na obiad. Pamiętaj też, że telefon, który stoi na twoim biurku, służy do załatwiania spraw służbowych – prywatne omawiaj tylko wtedy, gdy nie da się ich odłożyć na później. Nie bierz zwolnień z powodu byle kataru. Ani też nie nalegaj na urlop, jeśli w biurze jest akurat gorący okres. Inaczej możesz być postrzegana jako osoba nie do końca odpowiedzialna, dla której bardziej liczy się własny interes niż dobro firmy. Staraj się ściśle przestrzegać ustalonych godzin pracy. Przychodź zawsze na czas i nigdy nie urywaj się tuż przed jej zakończeniem. Oczywiście jeszcze lepiej, jeśli będziesz przychodziła do biura kwadrans przed rozpoczęciem pracy, a wychodziła 5–10 minut po czasie. Przełożony będzie cię wtedy uważał za osobę wyjątkowo obowiązkową i sumienną. Daj się poznać jako osoba pełna inicjatywy i pomysłów. Zgłaszaj się do trudnych zadań, a ciekawe rozwiązania od razu przedstawiaj przełożonemu. Wiedza, którą posiadasz, jest niewystarczająca? Dokształcaj się! Staraj się czytać fachowe książki, prenumeruj pisma z dziedziny, którą się zajmujesz w swojej pracy. Korzystaj też z wszelkich kursów, które mogą podnieść twoje kwalifikacje (choćby w zakresie znajomości obcego języka). Sprawdź ofertę kursów językowych w Szkole Języków Obcych LINCOLN! Umiejętnie zarządzaj czasem To bardzo ważna kompetencja wysoko oceniana przez wszystkich szefów, bo dzięki niej pracujesz efektywnie. A chodzi tu przede wszystkim o pilnowanie terminów, niemarnowanie czasu i umiejętność określania priorytetów w pracy. Jak to robić w praktyce? Nie koncentruj się na stu rzeczach jednocześnie, naucz się odpowiednio kwalifikować zadania. Każdego ranka zapisuj sobie w punktach wszystkie sprawy do załatwienia i oznaczaj je właściwymi literami: A – nie cierpiące zwłoki, B – dosyć pilne, C – te, które mogą zaczekać, D – sprawy, które możesz zlecić komuś innemu. Swoją pracę zaczynaj zawsze od spraw najpilniejszych. Zadania, z którymi nie uporałaś się w danym dniu, przed wyjściem z pracy przepisuj „na jutro”, dodając te, które pojawiły się w międzyczasie. Tak postępując, nie tylko będziesz pracować terminowo. Oszczędzisz sobie też połowy stresów, bo nic, co ważne, nie umknie twojej uwadze. Staraj się robić szczegółowy plan zajęć, które cię czekają w następnym tygodniu. Pozwoli ci to zawczasu przygotować wszystkie materiały potrzebne do pracy i dzięki temu unikniesz niepotrzebnych przestojów spowodowanych zbieraniem koniecznych informacji. Nie nadążasz z obowiązkami? Sprawdź, gdzie ci ucieka czas. Może często wychodzisz na papierosa, dużo rozmawiasz przez telefon lub jesteś niewolnikiem internetu? Jeżeli tak, zmień koniecznie swoje zwyczaje. Kiedy nie czujesz się na siłach wykonać w wymaganym czasie powierzone ci zadania, powiedz to od razu przełożonemu. I postaraj się wynegocjować dłuższy termin. To lepsze niż niedotrzymanie terminu czy oddanie pracy zrobionej byle jak. Możesz też zapytać szefa, które sprawy powinnaś potraktować jako najpilniejsze. To będzie dla niego sygnał, że zostałaś za bardzo obciążona obowiązkami. Zobacz też: Czy przyjacielskie relacje z szefem to błąd?Jak rozmawiać z szefem o podwyżce?Co utrudnia zdobycie awansu? Mądrze rozwiązuj konflikty W żadnym razie nie oznacza to wycofywania się z sytuacji konfliktowej i np. prezentowanie uległości, gdy masz pewność, że racja leży po twojej stronie. Powinnaś natomiast umieć rozładowywać lub łagodzić sytuacje, które potencjalnie mogłyby zakończyć się konfliktem – np., gdy szef krytykuje twoją pracę czy dochodzi do jakichś tarć między tobą a współpracownikami. Działaj zgodnie z tymi zasadami: Wszystkie nieporozumienia najlepiej wyjaśniaj od ręki. Jeśli koleżanka boczy się na ciebie, a ty nie wiesz, w czym rzecz, spytaj ją wprost, dlaczego tak się zachowuje. Może się okazać, że jednak coś „przeskrobałaś”. Wtedy postaraj się załagodzić sytuację. Powiedz np.: „Dziękuję, że mi o tym powiedziałaś. W przyszłości wezmę to pod uwagę”. Nie traktuj każdej uwagi na temat swojej pracy jak złośliwej krytyki. Raczej staraj się zauważać dobre strony takich ocen. W końcu każde uważne spojrzenie na twoją pracę może cię czegoś nowego nauczyć. Gdy czujesz, że napięcie narasta, weź kilka głębokich oddechów, wypij herbatkę z melisy lub zrób sobie masaż uciskowy skroni. Odprężysz się! Staraj się, by wszyscy dostrzegali w tobie osobę miłą i uprzejmą. Począwszy od sprzątaczki, na dyrektorze kończąc. Bądź samodzielna w działaniu Ta cecha jest przez pracodawców szczególnie ceniona, ponieważ pozwala szefowi powierzać innym obowiązki bez ryzyka, że będą co chwilę dopytywać, co i jak mają zrobić. Tych zasad koniecznie się trzymaj: Nie biegaj pięć razy dziennie do gabinetu zwierzchnika, żeby coś ustalić, dogadać, wyjaśnić. W ten sposób wcale nie udowadniasz, że jesteś zaangażowana. Przeciwnie, wprawisz zapracowanego szefa w zniecierpliwienie. Przewiduj możliwe problemy. To pozwoli ci spokojnie znaleźć właściwy moment na omówienie ich z przełożonym. Właściwa jest np. ta chwila, gdy drzwi do gabinetu szefa są uchylone. Postaraj się wtedy załatwić kilka spraw za jednym zamachem. Jeśli do tego przyjdziesz do szefa od razu z gotowymi rozwiązaniami, twoje akcje na pewno wzrosną! Zapomnij o zasadzie: „Siedź w kącie, a znajdą cię”. Bądź w biurze widoczna – zgłaszaj pomysły, wyjaśniaj niejasności, zabieraj głos na zebraniach. Możesz w oczach szefa wiele zyskać! Miej nerwy jak ze stali Zbyt łatwe poddawanie się emocjom (np. kiedy szef cię strofuje), uchodzi za słabość w oczach przełożonego. Dlatego zawsze lepiej jest trzymać emocje w ryzach niż tracić cierpliwość i nie ukrywać tego. Nie daj się zbić z tropu: Szef ocenił twoją pracę niezbyt pochlebnie? Nawet gdy nie zgadzasz się z jego krytyką, staraj się zachować zimną krew. Mów spokojnie, nie pozwól się sprowokować do podniesienia głosu. Pamiętaj, różnica zdań między przełożonym a podwładnym jest czymś naturalnym. Swoje argumenty zawsze wypowiadaj spokojnie i rzeczowo. „Rozumiem, pan napisałby to inaczej. Zastanawiam się tylko, czy takie ujęcie nie będzie odpowiedniejsze, bo...” W ten sposób bardzo często udaje się wypracować rozwiązanie kompromisowe. Gdy czujesz, że ze złości zbiera ci się na płacz, szybko zejdź przełożonemu z oczu. Możesz np. poprosić o przerwę w rozmowie, by napić się wody. Lepiej cichutko wypłakać się gdzieś na boku niż uderzyć w szloch przed szefem. On wcale nie musi mieć ojcowskiego podejścia i takie emocjonalne sceny mogą go zwyczajnie irytować Zobacz też: Czy przyjacielskie relacje z szefem to błąd?Jak rozmawiać z szefem o podwyżce?Co utrudnia zdobycie awansu? Traktuj szefa z szacunkiem Nie chodzi o lizusostwo, jednak do przełożonego wypada odnosić się z właściwym respektem. Jak powinnaś się zachowywać? Nigdy pierwsza nie wychodź do szefa z propozycją mówienia sobie po imieniu. Taka inicjatywa zawsze powinna wyjść od przełożonego. Natomiast wezwana do zwierzchnika, nie siadaj bez zaproszenia i pamiętaj – to szef pierwszy podaje rękę swojemu podwładnemu, nie odwrotnie. Nie zwracaj się z niczym do zwierzchnika swojego szefa, nie konsultując tego uprzednio z bezpośrednim przełożonym. Ten ostatni mógłby to poczytać za brak szacunku, a to z jego punktu widzenia jest grzechem niewybaczalnym. Okazuj uznanie dla kompetencji przełożonego („Cenna wskazówka, pójdę tym tropem!”). A kiedy szef pojawia się np. na spotkaniu czy korytarzu, skiń głową, uśmiechnij się. Miłe i uprzejme osoby zawsze mają w pracy znacznie lepsze notowania od tych na bakier z etykietą. Unikaj pochlebstw. Nieszczere oznaki sympatii (np. komplementy mówione na wyrost) przez nikogo nie są mile widziane. Nie bój się mieć własnego zdania Nie unikaj dyskusji z przełożonym. Jeśli tylko jesteś pewna swego i masz w zanadrzu rzeczowe argumenty, zawsze przedstaw swoje racje i broń swego stanowiska. Te wskazówki będą ci pomocne: Nie wycofuj się od razu ze swoich pomysłów, tylko dlatego że zwierzchnik rozważa inne podejście do sprawy. Możesz powiedzieć, że jego propozycja jest ciekawa, ale warto jeszcze rozważyć to i to. Traktuj szefa nie jako przeciwnika lecz partnera, z którym łączy cię wspólny cel. Przełożony zarzuca ci, że nie masz pojęcia o pracy na komputerze? W odpowiedzi na taką ogólnikową krytykę odwołaj się do faktów. Spytaj szefa, na jakiej podstawie wydał tę opinię. Być może będziesz wtedy mogła wyjaśnić, że dobrze zapisałaś plik, tylko trzeba go poszukać w innym katalogu. Pamiętaj, w spornych sprawach ostatnie słowo należy do zwierzchnika. Kiedy więc zawzięcie o czymś dyskutujecie i szef pozostaje nieugięty, podporządkuj się. Pamiętaj! Na pytania zwierzchnika odpowiadaj wprost, bez zbędnych dygresji. Szef doceni twoją komunikatywność. Choć mylić się jest rzeczą ludzką, przepraszaj za swoje błędy. A potem jak najszybciej popraw źle wykonaną pracę. Zobacz też: Czy przyjacielskie relacje z szefem to błąd? Jak rozmawiać z szefem o podwyżce? Co utrudnia zdobycie awansu? Na podstawie artykułu z Pani Domu
W ramach premii szef rozdał pracownikom 400 mieszkań i 1290 samochodów
Savji Dholakia, miliarder z Indii i właściciel firmy Hari Krishna Exports, zajmującej się handlem diamentami, postanowił odwdzięczyć się najlepszym pracownikom.
Savji Dholakia to miliader z Indii, którego nazwisko pewnie niewiele ci mówi. Jest założycielem Hari Krishna Exports, firmowego giganta handlującego diamentami. Dholakia został właśnie okrzyknięty najhojniejszym pracodawcą w Indiach. Dlaczego? Właściciel diamentowego biznesu oznajmił, że z okazji święta Diwali (hinduistyczne święto światła, obchodzone przez kilka dni każdego roku w całych Indiach, na cześć bogini dobrobytu) ma zamiar obdarować najlepszych pracowników wyjątkową premią. Miliarder rozdał podwładnym ponad 1 200 samochodów i 400 mieszkań dla 1 700 pracowników (pracuje dla niego 5 500 osób). Łoże małżeńskie w hotelu w Dubaju? Tak, ale tylko dla małżonków Wybrańcy z pewnością są zachwyceni takim obrotem spraw, Któż nie chciałby zostać doceniony w taki sposób? Premiowani pracownicy zostali wybrani z uwagi na efekty pracy, wyjątkowe umiejętności oraz lojalność. Dholakia, którego firma obchodzi w tym roku 25-lecie istnienia, wyznał w rozmowie z CNN Money, że koszt prezentów szacuje na ok 7,7 mln dolarów. Ale to nie pierwszy raz, kiedy miliarder docenia wiernych pracowników w tak hojny sposób. W ubiegłym roku Dholakia podkreślał, że pracowników traktuje jak członków rodziny, dlatego też rozdał blisko 500 samochodów i 200 mieszkań. Jest znany z zaskakujących posunięć: wysłał swojego syna do pracy fizycznej i dał mu jedynie trochę ubrań na drogę i niewielką sumę pieniędzy na utrzymanie. To miało go nauczyć szacunku wobec każdej pracy i każdej zarobionej rupii. Co warto zobaczyć w Indiach? Podpowiada szefowa działu lifestyle
Natłok obowiązków, niezdrowa atmosfera w zespole, brak możliwości awansu. Zmieniać pracę czy uleczyć awersję do niej?
Wiecznie krytykujący szef, niezdrowa atmosfera w zespole, brak możliwości awansu czy natłok obowiązków – to tylko część powodów, dla których nie lubimy własnej pracy. Często dochodzimy do wniosku, że jedynym rozwiązaniem problemów z pracą jest poszukanie nowej. Eksperci przekonują jednak, że to nie zawsze dobry pomysł. Zachęcają, by najpierw spróbować naprawić sytuację, w której jesteśmy. Nawet jeśli to nie sprawi, że zaczniemy lubić własną firmę, pozwoli uniknąć różnych zawodowych błędów w przyszłości. Jak wynika z badań przeprowadzonych przez CBOS, 30 procent Polaków jest zdecydowanie zadowolonych ze swojej pracy, 48 procent twierdzi natomiast, że „raczej tak”. Na arenie międzynarodowej wypadamy całkiem nieźle. Dla porównania, blisko 60 procent Brytyjczyków i ponad połowa Amerykanów nie czerpie satysfakcji ze swojego życia zawodowego. – Gdy praca zaspokaja nasze potrzeby, to się w niej spełniamy. Jeżeli nie, staje się naszym utrapieniem – twierdzi Łukasz Bieliński, coach i trener skutecznej komunikacji. Natomiast według Joanny Trochimczuk, psycholog społecznej i trenerki z Wyższej Szkoły Psychologii Społecznej w Warszawie, praca daje satysfakcję wtedy, gdy pomiędzy naszym życiem prywatnym a zawodowym istnieje równowaga. Istotne jest to, czy płaca jest proporcjonalna do wkładu pracy Pensja nie najważniejsza To jednak dość ogólne stwierdzenia. Na nasze zadowolenie z pracy bądź jego brak wpływa szereg czynników. Pierwszy, wymieniany najczęściej, to na pewno pieniądze. Jak jednak przekonuje prof. Adam Biela z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, niektórzy trochę ten element przeceniają. – Tradycyjnie przyjmowało się, że na zadowolenie czy niezadowolenie będą wpływały czynniki natury ekonomicznej, czyli płaca – mówi profesor. – Okazuje się jednak, że zależność nie jest taka bezpośrednia. Istotne jest to, czy płaca jest proporcjonalna do wkładu pracy, zarówno mojej, jak i ludzi pracujących na tym samym i innych stanowiskach. Bierze się pod uwagę również efektywność samej pracy. I nie tylko pensję zasadniczą, ale też tak zwane premie motywacyjne. – Ekspert dodaje, że pracownicy znacznie bardziej cenią premię, jeśli nie jest przyznawana uznaniowo, lecz znajduje pokrycie w poniesionym przez nich nakładzie pracy i jest przewidywalna. Tylko wówczas mobilizuje do pracy. Praca daje satysfakcję wtedy, gdy pomiędzy naszym życiem prywatnym a zawodowym istnieje równowaga Zawodna komunikacja Łukasz Bieliński, który prowadzi m.in. szkolenia dotyczące rozwiązywania konfliktów w pracy i empatycznej komunikacji w zespole, opowiada, że wielokrotnie ludzie niezadowoleni z miejsca swojego zatrudnienia narzekają na zarobki, tymczasem okazuje się, że problemem są relacje międzyludzkie. – Komunikujemy się w bardzo nieprecyzyjny sposób – twierdzi. – Ktoś na przykład mówi: „zrób to jak najszybciej” albo „chcę to mieć natychmiast”. Nie wiemy, na kiedy dokładnie. „Jak najszybciej” dla jednej osoby może oznaczać kilka godzin, dla drugiej – tydzień. Bardzo wiele konfliktów mogłoby nie powstać, gdybyśmy potrafili się precyzyjnie komunikować. Bo najczęściej ludzie rozmawiają na poziomie interpretacji. Mówią: „ to jest źle wykonany projekt”. Ale brakuje tutaj szczegółów. Co kryje się pod tym pojęciem? Kiedy zejdziemy na poziom faktów, pracownikom łatwiej jest realizować prośby czy polecenia szefa. A to z kolei zwiększa efektywność pracy i zmniejsza ryzyko występowania konfliktów. Pracownicy znacznie bardziej cenią premię, jeśli nie jest przyznawana uznaniowo, lecz znajduje pokrycie w poniesionym przez nich nakładzie pracy i jest przewidywalna Uciążliwy przełożony Jeśli powodem niezadowolenia z pracy jest wiecznie krytykujący albo nadmiernie kontrolując szef, być może warto się zastanowić, co leży u podstaw jego zachowania. – Gorąco polecam Nonviolent Communication (Porozumienie bez Przemocy), czyli tworzenie relacji między ludźmi, które pozwolą wyrazić te potrzeby, które się kryją pod tradycyjną komunikacją – mówi Łukasz Bieliński. Według niego, często pod krytyką szefa jest niezaspokojona potrzeba bezpieczeństwa. Wydaje mu się, że jeśli nie będzie krytykował pracowników, to ci przestaną pracować, a wtedy firma straci płynność finansową i on również wpadnie w tarapaty. – Gdyby pracownik był w stanie odczytać motywacje szefa i nie brać osobiście tych słów krytyki, byłaby szansa zbudować prawdziwe porozumienie między ludźmi – stwierdza Bieliński i zaleca bezpośrednią komunikację. Jego zdaniem, warto powiedzieć przełożonemu o naszych potrzebach i oczekiwaniach. Być może podczas takiej szczerej rozmowy obu stronom uda się wspólnie zastanowić, co zrobić, aby poprawić sytuację. Na nasze zadowolenie z pracy i zaangażowanie w nią ma ogromny wpływ bezpośredni przełożony Oczywiście, jak dodaje Bieliński, to nie jest proste. Nie każdy szef może być skory do analizowania własnego zachowania, bo dla niektórych wiąże się to z poczuciem wstydu i obawą przed posądzeniem o brak profesjonalizmu. Daniel Goleman, autor „Inteligencji emocjonalnej” twierdzi, że przełożony może być uznany za złego również z innych powodów. Takie zdanie mamy o zwierzchnikach, którzy budzą postrach, są wybuchowi, egocentryczni, niezdecydowani, aroganccy lub nieufni. Niemile widziana jest też skrytość i postawa wątpiąca. Do tej listy można by dodać szefów niepotrafiących kierować zespołem i tych, którym brakuje kompetencji. Jak pokazuje badanie przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych przez agencję rekrutacyjną Kelly Services Inc., na nasze zadowolenie z pracy i zaangażowanie w nią ma ogromny wpływ właśnie bezpośredni przełożony. Dlatego tak ważne jest, by zbudować z nim dobre relacje. Jeśli zawiedzie próba szczerej rozmowy, warto zastanowić się, co może kierować jego zachowaniem. Czasem znalezienie odpowiedzi na to pytanie może pomóc nam lepiej poczuć się w miejscu pracy. Posłuchaj, co na ten temat mówi nasz ekspert, Iwona Michalak - Jędrzejczak, psycholog, psychoterapeuta, trener. Jak poczuć satysfakcję w nielubianej pracy Zespół do poprawy? Nie tylko relacje z szefem mogą stać się główną przyczyną naszego niezadowolenia z pracy. Ważne są również kontakty ze współpracownikami. Można być zatrudnionym w miejscu, gdzie ludzie współdziałają ze sobą, wzajemnie sobie pomagają i się szanują. Na przeciwnym biegunie będzie firma, w której panuje klimat nieufności, niezadowolenia i braku poszanowania. Jeśli nasze relacje z zespołem, w którym pracujemy nie są najlepsze, dobrze znaleźć sobie choć jednego-dwóch sprzymierzeńców. Wielu ekspertów podkreśla, że lepiej pracuje się w miejscu, w którym mamy z kim porozmawiać i w którym czujemy przyjazne nastawienie. Sens i rozwój Według prof. Adama Bieli, niezwykle istotnym czynnikiem satysfakcji z pracy bądź jej braku jest możliwość rozwoju zawodowego. Chodzi tu zarówno o samorealizację, jak i szanse na awans.Warto odpowiedzieć sobie na pytania: „Czy praca w tej firmie sprawi, że za jakiś czas będę specjalistą w swojej dziedzinie?”, „Jak wiele mogę tu się nauczyć?”, „Czy dzięki obecnie zdobywanemu doświadczeniu za kilka lat moja pozycja na rynku pracy wzrośnie?” Niektórzy do wymienionych wcześniej elementów dodają potrzebę robienia czegoś, w czym widzimy sens i posiadanie przekonania, że to coś ważnego. I wcale nie musi być to praca na rzecz innych. Takie poczucie może dawać robienie tego, co przynosi mierzalne efekty. Lepiej pracuje się w miejscu, w którym mamy z kim porozmawiać i czujemy przyjazne nastawienie zespołu Praca = gra Na to, jak oceniamy własną pracę mają również wpływ warunki, w jakich ją wykonujemy. – Są zakłady pracy, które mają wielką wypadkowość – mówi profesor Biela. – Część z nich gratyfikuje to jakoś finansowo i pracownicy są z tego zadowoleni. Wiedzą, za co mają płacone. Proszę zwrócić uwagę, że sama polska tradycja nazywania firmy zakładem pracy oznacza, że ktoś się z kimś o coś zakłada. Coś się wygrywa, przegrywa, jest jakiś schemat gry. Nie bez znaczenia w przypadku niezadowolenia z miejsca zatrudnienia są także takie czynniki jak: godziny pracy, dojazdy, częste nadgodziny, nadmiar obowiązków czy duży poziom stresu. Warto zaznaczyć, że chodzi tu o stres destrukcyjny, czyli taki, który pojawia się na przykład w momencie, gdy na 10 minut przed wyjściem z firmy otrzymuje się do wykonania zadanie, na które trzeba poświęcić znacznie więcej czasu. W ten sposób praca może pokrzyżować nasze prywatne plany. Jeśli podobne sytuacje powtarzają się z jakąś regularnością, może to mieć negatywny wpływ na nasze życie osobiste. Dotarcie do źródła Psycholog Joanna Piotrowska ostrzega, by – analizując własne niezadowolenie z pracy – nie popaść w schemat i nie myśleć wyłącznie o tym, co złe. Bo, niestety, często mamy taką mtendencję. – Kierujemy się trochę taką magią negatywnego myślenia – twierdzi. – Jak już coś nam się nie podoba, to przerzucamy tę niechęć na inne obszary. Dlatego, jeśli myślimy, że praca jest zła, warto dokonać refleksji, czy powodem naszego niezadowolenia jest jakiś jeden, decydujący czynnik, który powoduje, że wszystko inne widzimy w dużo gorszym świetle, czy rzeczywiście jest to coś, co można zmienić albo co może być powodem do zmiany. – Piotrowska radzi, by zrobić sobie klasyczną listę plusów i minusów. Patrząc na stronę z punktami, które nam się nie podobają w obecnej pracy, warto się zastanowić, jak te rzeczy można zmienić, a jeśli okaże się, że nie jest to wykonalne, to odpowiedzieć sobie na pytanie, czy jesteśmy w stanie zaakceptować dany aspekt, jeśli pozostanie w takiej formie, w jakiej jest. Zdaniem psycholog, w każdej pracy można znaleźć coś, co się lubi. Gdy dojdziemy do wniosku, że takiej rzeczy nie ma, możemy sami ją stworzyć. Na przykład w zakresie własnej przestrzeni. Jeżeli jest to możliwe, warto urządzić swoje biurko tak, by było przytulne. Postawić na nim zdjęcie, które pozytywnie nastraja – kogoś bliskiego albo z udanych wakacji. Można też przynieść ulubioną roślinę doniczkową albo jakiś gadżet. Pracę uprzyjemnić też może słuchanie ulubionej muzyki, a także oczekiwanie na to, co mamy w planach po wyjściu z firmy. Czasem łatwiej wytrzymać 8 godzin, kiedy wiemy, że spotka nas później coś miłego, na przykład kawa z przyjaciółką, zakupy albo wizyta u kosmetyczki. Taka motywacja działa jednak w dość ograniczonym zakresie i tylko doraźnie, nie sposób bowiem codziennie po pracy mieć zaplanowane jakieś atrakcje. Chyba że nauczymy się cieszyć na myśl o drobnych przyjemnościach. Może to być więc wtedy gorąca kąpiel, pieczenie ciasta czy napisanie maila do koleżanki. Nie bez znaczenia w przypadku niezadowolenia z miejsca zatrudnienia są także takie czynniki jak: godziny pracy, dojazdy, częste nadgodziny, nadmiar obowiązków czy duży poziom stresu Działanie najważniejsze Eksperci zgodnie podkreślają, że w przypadku, gdy czujemy niezadowolenie z pracy, warto najpierw spróbować przepracować je w sobie. Na zmianę zatrudnienia zawsze będzie czas. Dopiero w momencie, gdy czujemy, że zrobiliśmy wszystko, by poprawić swoją obecną sytuację, ale nic nie drgnęło, można się zabrać za rozsyłanie CV. Zbyt gwałtowne rzucanie się w wir poszukiwań innej firmy może nas wpędzić w tarapaty. Bo raptem się okaże, że w nowym miejscu powielamy błędy z przeszłości. I nim się obejrzymy, znów dojdziemy do wniosku, że do satysfakcji z pracy nam daleko. Joanna Piotrowska podkreśla, że najważniejsze to nie pozostawać biernym, lecz działać. W niektórych przypadkach bowiem niezadowolenie z pracy może przerodzić się w wypalenie zawodowe. A to znacznie poważniejszy problem. – Mówimy o nim wtedy, gdy pojawiają się następujące syndromy: codzienne uczucie zmęczenia i wyczerpania, nieustępliwość w myśleniu – tak zwany natłok myśli, niechęć do zmian i częsta nieobecność w miejscu pracy – wylicza Joanna Trochimczuk z SWPS. – Nasze komunikaty stają się cyniczne i nie widzimy ani jednego plusa w sytuacji, w której jesteśmy. Zaczynamy głównie opowiadać o tym, że czujemy się zmęczeni. Taki stan prowadzi do pogłębiającego się rozdrażnienie i trudności z koncentracją. Nie widzimy też sensu w pracy, którą wykonujemy. W wielu przypadkach dochodzi do niekontrolowanych wybuchów gniewu wobec współpracowników czy klientów, zupełnie nieadekwatnych do sytuacji. Symptomy wypalenia zawodowego pojawiają się również poza pracą. Są to zakłócenia snu, który staje się płytki i bardzo krótki, częste przeziębienia i grypy, bóle głowy i dolegliwości przewodu pokarmowego. Jeśli czujemy, że trudno nam racjonalnie ocenić własną sytuację zawodową lub mamy wrażenie, że ta sfera życia wymyka nam się spod kontroli, dobrze porozmawiać z kimś bliskim i skorzystać z jego rady. Natomiast w przypadku, gdy dojdziemy do wniosku, że problemem są nasze zdolności komunikacyjne, może warto zapisać się na jakieś szkolenie w tym zakresie. Zbyt gwałtowne rzucanie się w wir poszukiwań innej firmy może nas wpędzić w tarapaty. Niewykluczone, że w nowym miejscu powielimy błędy z przeszłości. I zanim się obejrzymy, znów dojdziemy do wniosku, że do satysfakcji z pracy jest nam daleko Gdzie są plusy? Koniecznie trzeba też zadbać o to, co poza pracą, bo na nasze niezadowolenie może wpływać szereg czynników zewnętrznych. – Jeśli mamy jakieś kłopoty w domu, jesteśmy bardziej zestresowani, prawdopodobnie również gorzej śpimy. To przekłada się na niższą koncentrację i na to, że łatwiej możemy wpadać w gniew. A stąd już tylko krok do zaogniania się konfliktów między współpracownikami – mówi Łukasz Bieliński. Kiedy narzekamy na pracę, warto też zastanowić się, czy nie mamy skłonności do malkontenctwa również w innych dziedzinach. Jeśli notorycznie nie podoba nam się obsługa w osiedlowym sklepie albo wciąż utyskujemy na własnych rodziców, może problem tkwi w naszym nastawieniu do życia? – Nawet jeśli jesteśmy w nielubianej pracy, bez możliwości zmiany, to warto sobie odpowiedzieć na pytanie: „Co to doświadczenie mi daje?”. Bo każde, nawet negatywne przeżycia, zwykle niosą jakiś wniosek na przyszłość – przekonuje psycholog i psychoterapeutka Joanna Piotrowska. –Jeśli pracuję w zespole z toksycznymi ludźmi, to uczę się radzić sobie w trudnych sytuacjach. Dzięki temu, że zmagam się z takimi warunkami, kształcę w sobie pewne umiejętności, które na pewno przydadzą mi się w dalszym życiu. Zamiast więc narzekać na własną pracę i skupiać się na jej negatywnych stronach, dobrze znaleźć te aspekty, które lubimy, a całe doświadczenie potraktować jako cenną lekcję. Być może, stosując się do rad ekspertów, dojdziemy do wniosku, że znaczna część problemów leżała po naszej stronie. Satysfakcja z ich przepracowania na pewno będzie większa niż znalezienie nowej pracy i stwierdzenie po pewnym czasie, że tu też nie jest nam dobrze. Więcej artykułów: Jak sfermentowana żywność wpływa na nasze zdrowie i psychikę? Gotowe na dziecko - rodzic młodo czy po 40 r.ż. Burleska - sztuka uwodzenia i niedopowiedzenia
Poszukiwanie pracy to nie lada wyzwanie. Nie dość, że musisz stworzyć CV, w którym przedstawisz swoje umiejętności i mocne strony, to musisz też przeprowadzić selekcję ogłoszeń i wybrać najlepsze dla ciebie. Zobacz, czym kierujemy się, wybierając pracodawcę. Zapamiętaj te kryteria i wykorzystaj je, gdy sama będziesz szukała pracy. Wymagania Jesteś świeżo po studiach, ale marzy ci się praca na poważnym stanowisku? A może po prostu szukasz nowego, lepszego stanowiska w innej firmie? Pamiętaj, aby nie wysyłać aplikacji do wszystkich znalezionych ofert. Zanim prześlesz swoje CV, koniecznie sprawdź, kogo dana firm poszukuje. Zapoznaj się z opisem stanowiska oraz wymaganiami, jakie postawione są przed kandydatem. Jeśli ich nie spełniasz, nie wysyłaj zgłoszenia, bo stracisz tylko swój czas. Zarobki Rzadkością są sytuacje, w których od razu na ogłoszeniu pojawia się informacja o wynagrodzeniu, jakie oferuje firma. Najczęściej o finansach dowiadujemy się dopiero podczas ostatniego etapu rekrutacji. Wielu ludzi deklaruje, że zarobki są ważne, ale nie najważniejsze w poszukiwaniem pracy. Możliwość awansu To, czy firma ma przejrzystą ścieżkę kariery oraz czy daje możliwość awansu, jest ważnym kryterium, ponieważ daje pracownikowi nadzieję na możliwość rozwoju. Jeśli więc zależy ci na awansie, możliwości pięcia się w górę, koniecznie zapytaj już na rozmowie kwalifikacyjnej o możliwości, jakie daje twój potencjalny pracodawca. Warunki pracy Opecspace czy małe biuro? Prac przy komputerze, za pomocą tabletu czy laptopa? Od poniedziałku do piątku, w stałych lub elastycznych godzinach, z urlopem i przede wszystkim w oparciu o jaką umowę? Czasem nawet system operacyjny komputera ma ogromne znaczenie. Na wszystkie te szczegóły powinnaś uzyskać odpowiedź podczas rozmowy rekrutacyjnej. Ustal sobie priorytety. Jeśli więc zależy ci na pracy w godzinach 8-16, nie zgadzaj się na inne opcje. Prestiż firmy Jak się okazuje, prestiż pracodawcy ma niezwykle duże, szczególnie dla studentów, którzy odbywają swoje pierwsze staże i praktyki. Zarówno młodzi absolwenci, jak i doświadczeni pracownicy deklarują, że lepiej pracuje się im w firmach o bogatej tradycji, znanych w branży, niż w typowych noname'ach. Wiąże się to z komfortem i daje pewność, że zdobyty staż pracy i doświadczenie w solidnej firmie, rokuje na przyszłość, w sytuacji poszukiwania innego miejsca pracy. Chcesz wiedzieć więcej? Zobacz: Jak wygląda praca w call center? Kim są millenialsi i czego się boją? Tego nie mów pracodawcy, gdy negocjujesz podwyżkę! Co ci się należy za nadgodziny w pracy? Czy ukończenie studiów gwarantuje znalezienie pracy?
Ciąża – kiedy powiedzieć o niej w pracy?
Często obawiamy się powiedzieć w pracy o ciąży. Niekiedy zwlekamy z tym nawet kilka miesięcy. Czy słusznie? Ile mamy czasu na powiadomienie pracodawcy o ciąży? Czy mamy się czego obawiać? Sprawdź, co o tym mówi Kodeks Pracy.
Poinformowanie pracodawcy o ciąży – Wbrew dość powszechnemu przekonaniu, o obowiązku przyszłej mamy jakim jest niezwłoczne zgłoszenie pracodawcy stanu ciąży, przepisy Kodeksu Pracy w istocie nie określają terminu w jakim należy to uczynić – tłumaczy Patrycja Chabier, adwokat, specjalizujący się w sprawach rodzinnych. – Nie tylko ustawodawca zrezygnował z narzucenia pracownicom konkretnego np. 7- lub 14– dniowego terminu, ale również odstąpił od pojęcia „niezwłoczności”, mogącego powodować wątpliwości interpretacyjne, czy rzeczywiście dokonano zgłoszenia bez zbędnej zwłoki, oraz analizowania przyczyn, z powodu których ewentualnej zwłoki się jednak dopuszczono. Jak najszybsze poinformowanie pracodawcy pozostaje jednak w interesie samej ciężarnej. Wpływa ono bowiem nie tylko na trwałość stosunku pracy, ale przede wszystkim aktualizuje szczególną ochronę w obszarze zdrowia pracownicy w ciąży, w postaci bezwzględnego zakazu wykonywania prac szczegółowo wymienionych w Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 1996 r. w sprawie wykazu prac wzbronionych kobietom (Dz. U. Nr 114, poz. 545.). Taki wykaz pracodawca może również rozszerzyć w wewnętrznym regulaminie zakładu pracy, o dodatkowe prace jakich nie powinna wykonywać kobieta w ciąży i w okresie karmienia piersią. – dodaje. Ciąża a zwolnienie z pracy – Zgodnie z przepisem art. 177 kodeksu pracy, ochrona kobiety ciężarnej występuje również w postaci: zakazu wypowiadania i rozwiązywania umów o pracę, zakazu rozwiązywania umów o pracę bez wypowiedzenia, obowiązku przedłużenia umów terminowych – wyjaśnia mecenas Chabier. Tym samym, w czasie ciąży nie tylko wypowiedzenie umowy o pracę jest zabronione. Zakazane jest również rozwiązanie umowy o pracę już wypowiedzianej, co oznacza, że wypowiedzenie staje się bezskuteczne, jeśli pracodawca złożył pracownicy oświadczenie w sprawie wypowiedzenia umowy o pracę w okresie ciąży bądź jeszcze przed okresem ochronnym, a termin rozwiązania umowy nastąpiłby już w okresie ciąży. – Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 czerwca 1995 r. (sygn.akt: PRN 23/95),orzekł ponadto, że wynikający z art. 177 § 1 kodeksu pracy zakaz rozwiązywania umowy o pracę z pracownicą w okresie ciąży obowiązuje również w sytuacji, gdy zaszła ona w ciążę w okresie wypowiedzenia. Szczególna ochrona trwałości stosunku pracy kobiet w ciąży przejawia się także w "automatycznym" wydłużeniu umowy terminowej do dnia porodu, o ile tylko, uległaby ona rozwiązaniu po upływie trzeciego miesiąca ciąży pracownicy. Przy czym ów mechanizm wydłużalności umów terminowych dotyczy wyłącznie umowy na okres próbny przekraczającej jeden miesiąc oraz umowy na czas określony, ponieważ umowa na czas wykonywania określonej pracy została, w związku z nowelizacją kodeksu pracy z dnia 25 czerwca 2015 r., wykreślona z katalogu umów o pracę – zaznacza Mecenas Chabier. Podkreślenia wymaga fakt, że ochrona pracownicy w ciąży nie ma absolutnego charakteru. W wyjątkowych bowiem sytuacjach, o których stanowi art. 52 kodeksu pracy, pracodawca jest władny rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia. Jeśli zatem pracownica, w okresie ochronnym, dopuściła się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych lub popełniła przestępstwo uniemożliwiające dalsze jej zatrudnienie na zajmowanym stanowisku, tudzież zawiniła utratę uprawnień koniecznych do wykonywania przez nią pracy na zajmowanym stanowisku, to ustawodawca zezwala na rozwiązanie umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym. Z kolei, w sytuacji ogłoszenia upadłości lub likwidacji zakładu pracy, pracodawca również jest uprawniony rozwiązać umowę o pracę z ciężarną pracownicą, przy czym może to nastąpić wyłącznie za wypowiedzeniem.
Mobbing - 9 sposobów, jak sobie z tym radzić
Co robić, kiedy szef się na tobie wyżywa?
Od dłuższego czasu czujesz, że atmosfera w pracy staje się nie do zniesienia. Masz dosyć szefa i jego niekończących się uwag. Jesteś świadoma tego, że czegokolwiek byś nie zrobiła i tak czeka cię jedynie skrzywione spojrzenie niezadowolonego przełożonego. Nie lekceważ tego, mobbing w pracy to bardzo poważna sprawa. Jak sobie z tym radzić? 1. Nie zamiataj sprawy pod dywan Nie możesz udawać, że nic się nie dzieje i siedzieć cicho jak mysz pod miotłą. Takie zachowanie jedynie może pogorszyć sprawę i wzmocnić napastliwość szefa. Musisz zacząć stawiać granice. Jeżeli do tej pory sprawiałaś wrażenie, że nic nie przeszkadza ci w zachowaniu przełożonego, nie dziw się, że on bezkarnie nadal pozwala sobie na niemiłe uwagi pod twoim adresem. 2. Mów jasno, że nie życzysz sobie obraźliwych uwag Owszem, jesteś osoba podwładną wobec szefa, ale nie znaczy to, że masz w milczeniu przyjmować wszystko, co on mówi. Relacje między wami powinny opierać się wyłącznie na sprawach służbowych i merytorycznych. Jeżeli szef zaczyna robić uwagi skierowane bezpośrednio w twoją osobę i nie dotyczą one pełnionych przez ciebie obowiązków, nie zgadzaj się na to. Nie bój się, że ktoś usłyszy twoje nieporozumienia z szefem. To on powinien się wstydzić, jeśli jego zachowanie jest niestosowne. 3. Uświadom szefa, że masz za dużo obowiązków Nie pozwalaj na to, by szef zarzucał cię coraz to nowymi obowiązkami. Jeśli już ledwo wyrabiasz się z zadaniami, powiedz, że potrzebujesz pomocy. Jeśli szef faktycznie się na ciebie uwziął, może specjalnie obarczać cię zbyt wieloma rzeczami naraz. 4. Nie daj się wykorzystywać Twój szef wydaje ci polecenia, żebyś załatwiała jego prywatne sprawy? Pora z tym skończyć. Ty też masz swoje prywatne życie i nie możesz wyręczać go w jego obowiązkach, a po pracy jeszcze zamiast do domu jechać do szkoły odebrać jego dzieci. Nie daj sobie wmówić, że powinnaś spełniać wszystkie polecenia szefa. Jeżeli wykraczają one poza twoje obowiązki, spokojnie, ale stanowczo odmów ich wypełnienia. 5. Wzmocnij swoją samoocenę Jeżeli w oczach szefa jesteś osobą niepewną i zahukaną, możesz być łatwym celem do wyładowania swoich frustracji. Szef musi czuć respekt i szacunek do ciebie, wtedy nie pozwoli sobie na zbyt wiele. Zadbaj zatem o swoją samoocenę. Po pierwsze nie zapominaj o mnóstwie zalet, które posiadasz, a po drugie dbaj o dobre samopoczucie i wygląd. Po pracy rób rzeczy, które uwielbiasz i są dla ciebie radością. Uśmiech na twarzy i pozytywne patrzenie na świat pozostanie aż do kolejnego dnia w pracy. Pewna siebie z łatwością odeprzesz każdy atak. Zobacz też: Wymówki, dlaczego spóźniłaś się do pracyJak zmotywować pracownika?Jak przygotować się na rozmowę o podwyżce?6 rad na stres w pracy 6. Weź przykład z asertywnych współpracowników Nie wiesz, jak reagować na docinki szefa? Ucz się tego od kolegów z pracy. Możesz obracać słowa w szefa w żart lub odbijać piłeczkę. Zobacz, że osoby, które mają tzw. cięty język, nie borykają się zazwyczaj z mobbingiem. 7. Zajrzyj do kodeksu pracy Ważne jest, by twoje argumenty były słuszne i trudne do zbicia, jeśli będziesz konfrontować się z szefem. Poradź się zatem znajomej prawniczki, jak możesz walczyć z mobbingiem lub zajrzyj do kodeksu pracy. Jest mnóstwo przepisów mówiących o tym, jakie konsekwencje czekają szefa, który stosuje mobbing wobec pracowników. 8. Poradź się Krajowego Stowarzyszenia Antymobbingowego Na szczęście istnieją instytucje odpowiedzialne za zwalczanie mobbingu w pracy. Należy do nich np. Krajowe Stowarzyszenie Antymobbingowe. Napisz do nich list, opisz swoją sytuację, a na pewno pomogą ci we właściwy sposób. 9. Odejdź z firmy Niestety, jeśli szef nie wykazuje chęci zmiany i nic nie powstrzymuje go przed stosowaniem mobbingu, lepiej odejdź z pracy. Pozwalanie na długotrwałe dręczenie i wyżywanie się na tobie niesie za sobą zagrożenie dla twojego zdrowia psychicznego. Nie pozwól na to, by praca cię wyniszczała. Odejdź od szefa tyrana. Na pewno prędzej czy później znajdziesz pracę marzeń. Zobacz też: Wymówki, dlaczego spóźniłaś się do pracy Jak zmotywować pracownika? Jak przygotować się na rozmowę o podwyżce? 6 rad na stres w pracy
Wilgotne dłonie, drżący głos, pustka w głowie... Nie sposób się nie stresować, gdy omawiasz z szefem coś ważnego.
Trudne sytuacje związane z pracą zawodową zdarzają się każdemu. Z pewnością należą do nich te chwile, gdy chcemy np. do czegoś przekonać zwierzchnika, mierzymy się z jego krytyką lub musimy dobrze zaprezentować się przed pracodawcą, aby otrzymać wymarzone zatrudnienie. Na samą myśl o podobnych wyzwaniach cierpnie ci skóra? Wskazówki psychologów złagodzą twoje obawy przed rozmową z szefem i... wiele cię nauczą. Rozmowa kwalifikacyjna z potencjalnym szefem Przy ubieganiu się o pracę najważniejsze jest pozytywne myślenie – twierdzą zgodnie specjaliści. Zamiast więc uprawiać czarnowidztwo („Nie mam szans, jest tylu lepszych ode mnie...”), przypomnij sobie o swoich zaletach, ostatnich sukcesach i absolutnie nie trać wiary w powodzenie. Co jeszcze jest ważne, byś mogła osiągnąć cel i wygrać w rozmowie z szefem? Zadbaj o właściwe zachowanie. Uśmiech na twarzy, wyważona gestykulacja, spokojny (ale również zdecydowany) głos na pewno zostaną ci zapisane na plus. Unikaj natomiast: spóźnienia się na rozmowę (choćby o minutę), siadania bez pozwolenia, wiercenia się na krześle, krytykowania byłego zwierzchnika lub kolegów z poprzedniej pracy. To wszystko po prostu kłóci się z wizerunkiem idealnego kandydata – profesjonalisty. Przyjdź na rozmowę dobrze przygotowana. Pracodawca np. może spytać cię, dlaczego szukasz pracy, co było twoim największym osiągnięciem, jaką przejmujesz rolę w zespole... Aby twoje odpowiedzi były swobodne i zarazem klarowne, najlepiej przeprowadź sobie wcześniej taki dialog z kimś znajomym. Sugestie postronnej osoby mogą okazać się niezwykle pomocne, ponieważ sami często nie dostrzegamy tego, co potrafią zauważyć inni. Nie staraj się na siłę maskować stresu, bo efekty zwykle są odwrotne od oczekiwanych i wpadka goni wpadkę. Zgubiłaś wątek? Zamiast mówić coś nie na temat, weź łyk wody, by zyskać czas na pozbieranie myśli. Albo poproś o chwilę na zastanowienie. Poradzisz sobie! Jak przekonać szefa, by spełnił twoją prośbę? Kiedy chciałabyś przekonać do czegoś przełożonego, a napotykasz z jego strony na opór, najlepsze, co możesz wtedy zrobić, to poszukać jakiegoś sensownego kompromisu. Przełożony odmawia ci urlopu w dogodnym dla ciebie terminie? Niewykluczone jednak, że spełni życzenie, gdy obiecasz, że do tego czasu wszystkie sprawy, na których mu zależy, zostaną dopięte na ostatni guzik. Owszem, będziesz miała trochę pod górkę, ale przynajmniej problem, z którym pojawiłaś się u zwierzchnika, zostanie pomyślnie rozwiązany. Ustępstwa to nie jedyna droga, aby dopiąć swego. Pamiętaj, twój cel to porozumienie, nie walka. Dlatego nie koncentruj się wyłącznie na swoich interesach. Mniej też na uwadze to, na czym zależy zwierzchnikowi. Jeśli bowiem powiesz, np.: „Sumiennie pracuję, więc należy mi się nowy komputer”, przełożony na pewno znajdzie od razu jakiś kontrargument, aby nie mnożyć wydatków w firmie. Dojdzie zatem do sytuacji konfliktowej i to może być już koniec całej dyskusji. Lepiej więc zacznij od: „Wiem, że firma oszczędza, ale...”. Szef poczuje, że dostrzegasz jego ograniczenia, a to zawsze pozytywnie wpływa na atmosferę rozmowy i jej wynik. Przełożony jest, niestety, nieprzejednany. Mówi np., że musisz pracować na starym sprzęcie albo wymownie milczy, byś zrozumiała, że nie spełni tej czy innej prośby? Nie załamuj się tym, tylko potraktuj odmowę jako informację, którą trzeba rozszyfrować. Może np. wybrałaś nieodpowiedni moment na rozmowę, bo szef ma po prostu zły dzień? Spokojnie powiedz: „Rozumiem, musi pan to przemyśleć. Kiedy będziemy mogli wrócić do tematu?”. Często się okazuje, że po jakimś czasie o porozumienie jest dużo łatwiej. Zobacz też: Jak uniknąć nerwów w pracy? Sposoby na stresującą pracę Tego nigdy nie mów szefowi! Jak przeciwstawić się krytyce szefa? Jeżeli, twoim zdaniem, krytyka jest niesłuszna, nie bój się odpierać zarzutów zwierzchnika. Szef oczywiście może ich nie wycofać, ale warto przynajmniej spróbować dyskusji. Co trzeba mieć wtedy na uwadze? Swoje argumenty wypowiadaj spokojnie i rzeczowo. „Rozumiem, pan napisałby to inaczej. Ja uznałem jednak, że...” Panując nad emocjami i mając w zanadrzu mocne argumenty, najprędzej skłonisz przełożonego do głębszego przemyślenia uwag. A to już połowa sukcesu! Zawsze odwołuj się do faktów. Zwierzchnik zarzuca ci, że pracujesz opieszale? To niewiele mówiący ogólnik. W odpowiedzi zapytaj szefa, na jakiej podstawie wydał tę opinię. Może będziesz wtedy mogła wyjaśnić, że raport został oddany na czas, tylko trzeba go poszukać w innym katalogu. Szybko wyjaśnisz sprawę i... wybrniesz z opresji! Sprawdzone sposoby na walkę ze stresem Przed problemami w pracy trudno uciec, więc warto nauczyć się skutecznie odprężać, by kontrolować swój stres. Jak to robić? Ćwicz głębokie oddychanie. Oderwij się na chwilę od biurowych zajęć i licząc po woli do czterech, wciągaj powietrze nosem. Następnie, licząc do czterech, wypuszczaj powietrze ustami. Powtórz ćwiczenie 5 razy. Oglądaj komedie. Kiedy się bowiem śmiejemy, we krwi obniża się poziom adrenaliny, a wytwarzają się endorfiny – tzw. hormony szczęścia. Sięgaj po zioła. Uczucie niepokoju doskonale znosi np. herbatka z melisy. Zobacz też: Jak uniknąć nerwów w pracy? Sposoby na stresującą pracę Tego nigdy nie mów szefowi! Na podstawie artykułu z Przyjaciółki
Skarga na przełożonego - do kogo ją skierować
Pracodawca łamie twoje prawa? Broń się! Podpowiadamy, do kogo możesz zwrócić się o pomoc.
Każdy pracodawca ma określone obowiązki wobec pracowników. Musi wypłacać im pensję w określonym terminie, udzielać urlopu, przeciwdziałać mobbingowi, zapewnić bezpieczne warunki pracy. Jeżeli lekceważy swoje powinności i naraża na szwank twoje dobro, możesz temu przeciwdziałać. Jak? Wnosząc skargę na przełożonego do odpowiedniej instytucji. Zawiadom Państwową Inspekcję Pracy (PIP) Zanim jednak się do niej zwrócisz, spróbuj porozmawiać z pracodawcą. Jeśli nie chce cię wysłuchać, zignoruje składane przez ciebie zastrzeżenia, złóż skargę do okręgowego inspektoratu pracy (adres znajdziesz na stronie www.pip.gov.pl) lub jednego z jego oddziałów, które znajdują się w miastach wojewódzkich. Możesz to zrobić osobiście (wówczas pracownik inspektoratu sporządza notatkę z rozmowy z tobą), skorzystać z pośrednictwa poczty lub Internetu. Jakie informacje powinna zawierać skarga na przełożonego? W piśmie, jakie składasz w inspektoracie pracy, powinny znaleźć się następujące dane: miejscowość i data sporządzenia skargi; adres inspektoratu; twoje dane osobowe (imię, nazwisko, adres); opis sytuacji – trzeba podać nazwę zakładu pracy oraz wskazać przepisy, jakie twoim zdaniem zostały naruszone. Powinnaś też opisać sytuacje, w których stwierdziłaś naruszenie przepisów; kwota zaległości – jeśli pracodawca zalega z wypłatą pensji lub godzin nadliczbowych. Jeżeli nie chcesz, aby pracodawca dowiedział się, że to ty złożyłaś skargę, musisz to wyraźnie zaznaczyć w swoim piśmie (trzeba powołać się na art. 44. ust. 3 ustawy o PIP). Nie zapomnij podpisać skargi na przełożonego!. Te, które nie zawierają imienia, nazwiska i adresu, nie są rozpatrywane. Kontrola w zakładzie pracy Inspektorat (albo oddział) powinien w ciągu 30 dni od otrzymania skargi podjąć odpowiednie działania. Inspektor ma szczególne uprawnienia. Może np. bez uprzedzenia przeprowadzać kontrolę w firmie w godzinach pracy, przeglądać dokumenty, a pracodawca ma obowiązek udostępnić je i udzielić wszelkich niezbędnych informacji (inaczej grozi mu m.in. grzywna). Jeśli skarga dotyczyła zaległości finansowych, inspektor wyda pracodawcy nakaz zapłaty (nałoży też na niego mandat w wysokości 1 tys. zł). Dalsza zwłoka w wypłacie wynagrodzenia grozi grzywną w wysokości 5 tys. zł. Gdy masz zastrzeżenia do pracy inspektora, możesz złożyć na niego skargę do okręgowego inspektora pracy właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy. Złóż pozew do sądu Gdy kontrola PIP nic nie da, możesz złożyć pozew przeciw pracodawcy w sądzie pracy właściwym z uwagi na siedzibę firmy. Na wniesienie pozwu masz 3 lata od dnia, w którym dowiedziałaś się o naruszeniu prawa. Pozew jest bezpłatny. Jednak, jeżeli kwota, której żądasz, przekracza 50 tys. zł, trzeba zapłacić wpis stosunkowy w wysokości 5 proc. żądanej sumy. Gdy domagasz się kwoty do 10 tys. zł, zamiast pozwu wypełniasz specjalny druk (dostaniesz go w sądzie lub znajdziesz na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości – www.ms.gov.pl). Inne porady prawne i finansowe znajdziesz na naszym forum. Zobacz też: Jak złożyć skargę na pracodawcę? Chcesz złożyć skargę na lekarza? Niesłuszne zwolnienie dyscyplinarne Na podstawie artykułu Alicji Hass z Przyjaciółki
Z prawnego punktu widzenia nie ma żadnych przeciwwskazań ku temu, żebyś zaczęła pracę u własnego męża w firmie. Jest to jego prywatna działalność, nie można zatem mieć żadnych podejrzeń o nepotyzm. Jednak mimo masz obawy, czy bycie pracownikiem własnego męża to na pewno dobry wybór. Sprawdźmy wady i zalety takiego rozwiązania. Jakie są plusy bycia pracownikiem męża? Elastyczne godziny pracy. Twój mąż na pewno będzie dbał o twój cenny czas. Doskonale wie, że są sytuacje, w których musisz po prostu opuścić kilka godzin w pracy z powodu np. wyjścia do szkoły dziecka czy załatwienie innej pilnej sprawy. Wyrozumiałość. Kto jak nie mąż zna cię i wie, kiedy masz lepszy lub gorszy dzień. Jako szef będzie na pewno wiedział, kiedy nieco odpuścić, a kiedy jesteś w pełni sił i może wymagać więcej. Przecież doskonale wie, że oprócz pracy masz też rodzinę i chce, byś mogła aktywnie w niej uczestniczyć Brak pośpiechu i nadgodzin. Jeśli szefem jest twój mąż, możesz bez obaw powiedzieć mu, że masz np. za dużo obowiązków i że potrzebujesz zwolnić tempo pracy lub pewne projekty przesunąć w czasie. Nie chce chyba, żebyś z powodu pracy w jego firmie zaniedbywała dom i rodzinę. Świadomość, że własna praca nie wspomaga obcego, tylko męża. Czasami czujemy frustrację, że jako pracownicy w jakiejś firmie tak naprawdę nabijamy zyski szefowi. W twoim przypadku byłoby podobnie, ale szefem jest przecież mąż, więc twoja praca opłaca się znacznie bardziej. Efektywność twojej pracy przynosi firmie znaczne zyski, przez co w waszym domowym budżecie jest więcej pieniędzy. Co sprawia, że nie warto pracować w firmie męża? Zaburzone relacje w rodzinie. Może się tak zdarzyć, że mąż zacznie ci szefować także w domu. To z kolei spowoduje, że wasze relacje będą mocno zaburzone. Nie możesz przecież załatwiać z mężem rodzinnych spraw, kiedy on komunikuje się z tobą z pozycji szefa. Poczucie niższości. Bycie szefem w firmie daje poczucie władzy. Dobrze mieć pewnego siebie i przedsiębiorczego męża, ale musisz być czujna. Nie pozwól, żeby mąż nagle zaczął traktować cię z góry, jeśli w pracy nie macie równorzędnych relacji, może się to przenieść do domu. Na pewno nie chcesz zacząć czuć się gorsza i mniej wartościowa niż mąż tylko dlatego, że on ma firmę, a ty jedynie jesteś jej pracownikiem. Ciągłe przebywanie razem z mężem. Pracując razem z mężem, musisz mieć świadomość, że większość czasu będziecie spędzać razem. Oczywiście są małżeństwa, które funkcjonują w ten sposób i jest im dobrze, ale zasadniczo relacje są zdrowsze, jeżeli macie szansę stęsknić się za sobą i przebywać w innym gronie, a nie tylko ciągle razem. Wspólna praca grozi wzajemnym znużeniem się sobą i wpuszczeniem rutyny do związku. Konflikty. Praca z mężem może powodować liczne konflikty i napięcia. Bardzo trudno może być wam utrzymać służbowy, oficjalny ton i wszelkie rozmowy mogą być mało merytoryczne, za to bardzo emocjonalne. A tu już w grę może zacząć wchodzić manipulacja, granie na uczuciach, zamiast działania w imię interesu firmy. Przenoszenie pracy do domu. Trudno jest nam czasami nie przenosić spraw z pracy do domu, jeżeli coś nas mocno angażuje. Tym bardziej trudno jest pracującemu wspólnie małżeństwu. Mogą wtedy nawet nie zauważyć, jak szybko praca stanie się ich głównym tematem rozmów nawet w domu, kiedy to powinni budować relacje zacieśniające więzi z dziećmi i z sobą nawzajem. Uwagi innych pracowników Nieważne, jak bardzo będziesz się starała być dobrym pracownikiem, inni będą myśleć, że nic nie robisz i że jesteś w firmie w roli szpiega informującego szefa o wszelkich poczynaniach pracowników. Może czekać cię dużo pracy, żeby przekonać do siebie resztę załogi. Zobacz też: Czy przyjacielskie relacje z szefem mogą stwarzać kłopoty? Czterdziestolatka na rynku pracy Jak obchodzić urodziny w pracy?