Zdrada, narkotyki - kulisy rozstania Jennifer Aniston i Justina Theroux
Para po niecałych trzech latach małżeństwa ogłosiła separację. Pojawiające się kolejne doniesienia o kulisach rozstania, rzucają zupełnie nowe światło na związek Jennifer i Justina.
Związek Jennifer Aniston i Justina Theroux niestety nie był tak bajkowy, jak myśleli fani. W połowie lutego para zaskoczyła świat oświadczeniem – ogłosili, że są w separacji. „Zdecydowaliśmy sami poinformować, że jesteśmy w separacji, żeby uciąć jakiekolwiek spekulacje i domysły” – czytamy w oświadczeniu Jennifer i Justina. Dalej zapewniali, że decyzję podjęli wspólnie i rozstają się w zgodzie i sympatii. Okazuje się jednak, że wcale tak przyjemnie między nimi nie było… Mówi się, że prawdziwymi przyczynami rozpadu ich związku były zdrady i narkotyki. I jeszcze kilka innych tajemnic, które właśnie wychodzą na jaw. „Nie mam szczęścia w miłości”. Karolina Szostak pierwszy raz o związku z żonatym milionerem z Ukrainy Pojawiły się najnowsze doniesienia o prawdziwych przyczynach rozpadu ich niespełna trzyletniego małżeństwa. „Jennifer i Justin szybko się w sobie na zabój zakochali, ale nigdy do siebie nie pasowali. On był nowojorskim hipsterem, który uwielbiał alternatywny tryb życia, a Jennifer żyła bardziej samotnym życiem singielki. Chemia, która ich połączyła, przysłoniła im różnice, które ich dzieliły” – zdradził znajomy pary serwisowi „E! News”. Ale to jeszcze nic! Zagraniczne media donoszą, że Justin Theroux ostro imprezował i źle się prowadził. Podobno sporo pił (i nawet należał do grupy AA), zażywał silne środki przeciwbólowe. Pojawiały się też narkotyki. Jennifer Aniston było coraz ciężej to tolerować. To nie wszystko, jeśli chodzi o newsy związane z ich małżeństwem. Według serwisu TMZ para wcale nie sformalizowała swojego związku w sierpniu 2015 roku w willi w Bel Air, gdzie rzekomo po cichu się pobrali. Portal twierdzi, że sprawdził dokumenty w urzędzie stanu cywilnego i nie znalazł dowodów potwierdzających zawarcie małżeństwa przez Jennifer i Justina. Czy Jennifer Aniston wróci do Brada Pitta? To pytanie chociaż raz zadał sobie każdy fan aktorki z „Przyjaciół”. Temat co jakiś czas powraca od momentu, gdy we wrześniu 2016 roku Brad Pitt zdecydował się na separację z Angeliną Jolie. Teraz tym bardziej w internecie zawrzało. Zaledwie kilka godzin po tym, jak Jennifer Aniston i Justin Theroux wydali oświadczenie o rozstaniu, fani zaczęli punktować, dlaczego jest szansa na wielki powrót aktorki do Brada: „Oboje pierwszy raz od długiego czasu są jednocześnie wolni”, „To była prawdziwa miłość i w sercu Jennifer na pewno jest ciągle Brad”, „Są sobie przeznaczeni!”. Chciałybyście, żeby Jennifer i Brad Pitt znowu byli razem? Więcej o gwiazdach: Mikołaj Krawczyk i Sylwia Juszczak wzięli ślub. W tajemnicy i po cichu. Jak wyglądała ceremonia?Rusza nowy program TV z gwiazdami! Celebryci będą opowiadać o swoich chorobach. Będzie hit?
Separacja - kiedy o nią wystąpić i na czym polega
Mecenas Eliza Kuna tłumaczy, na czym polega separacja i jak o nią wystąpić. Przekonaj się, czy to rozwiązanie będzie lepsze od decyzji o rozwodzie!
W polskim porządku prawnym małżonkowie mają wybór - wraz z decyzją o rozstaniu mogą zdecydować się albo na separację, albo na rozwód. Zastanawiasz się, czym różnią się te dwie drogi? Mecenas Eliza Kuna wytłumaczy ci przepisy polskiego prawa i podpowie, jak zrealizować decyzję o separacji ze współmałżonkiem. Czym różni się separacja od rozwodu? Najważniejszą różnicą pomiędzy tymi dwoma orzeczeniami jest fakt, że przy orzeczeniu o separacji nie można zawrzeć kolejnego związku małżeńskiego. A jakie są podobieństwa? Posłuchajcie wypowiedzi mecenas Elizy Kuny - zapraszamy do obejrzenia naszego materiału wideo. Mecenas Eliza Kuna – adwokat, ekspert w zakresie prawa rodzinnego i cywilnego. Ma za sobą ponad 1000 zakończonych spraw sądowych. Od ponad 5 lat jako popularyzatorka prawa i komentatorka w mediach ogólnopolskich w sposób przystępny wyjaśnia skomplikowane zagadnienia prawne. Doświadczenie zdobywała w uznanych kancelariach i firmach międzynarodowych. Od lat wspiera kobiety, zarówno jako adwokat i pracodawca. Prowadzi kancelarię w Warszawie, która zatrudnia znakomite warszawskie prawniczki. Prywatnie żona i matka. Więcej informacji: facebook.com/Kancelaria Kuna Polecamy! Na czym dokładnie polega ograniczenie praw rodzicielskich? W jakich przypadkach może ono nastąpić? Jak obliczyć wysokość alimentów? Przekonaj się!
By w trakcie rozwodu nie zgubić się w gąszczu przepisów, warto wynająć dobrego prawnika i zaznajomić się za w czasu z przepisami. Podpowiadamy jak sprawnie uzyskać rozwód poza granicami naszego kraju.
By w trakcie rozwodu nie zgubić się w gąszczu przepisów, warto wynająć dobrego prawnika i zaznajomić się za w czasu z przepisami. Podpowiadamy jak sprawnie uzyskać rozwód poza granicami naszego kraju. Wstępując w związek małżeński każde z partnerów ma nadzieję, że będą żyli długo i szczęśliwie, a ich miłość przezwycięży wszystkie ewentualne różnice. Czasem jednak okazuję się, że wzajemne drogi zamiast się krzyżować, rozmijają się z różnych np. międzynarodowych różnic kulturowych, mentalnych czy społecznościowych. Najnowsze przepisy umożliwiają wybór prawa właściwego, które będzie miało zastosowanie do sprawy rozwodowej małżeństw, w których każde z małżonków posiada inne obywatelstwo, małżeństw, w których każde z małżonków mieszka w innym państwie lub też małżeństw, w których oboje małżonkowie mieszkają w państwie niebędącym ich państwem ojczystym. Art. 54 prawa międzynarodowego prywatnego stanowi, że w razie braku wspólnego prawa ojczystego małżonków, właściwe jest prawo państwa, w którym oboje małżonkowie mają w chwili żądania rozwiązania małżeństwa miejsce zamieszkania, a jeżeli małżonkowie nie mają w chwili tego żądania wspólnego miejsca zamieszkania, prawo państwa, w którym oboje małżonkowie mieli ostatnio miejsce zwykłego pobytu, jeżeli jedno z nich ma w nim nadal miejsce zwykłego pobytu. W razie gdy brakuje wskazanych wyżej okoliczności stosuje się prawo polskie. Reguły te stosuje się również do separacji. Dzięki temu małżonkowie, będą mogli już w trakcie trwania małżeństwa ustalić, które prawo będzie miało zastosowanie w przypadku ewentualnego rozwodu. Takie rozwiązanie zapewni małżeństwom większą pewność, przewidywalność i elastyczność prawną a także pomoże uchronić małżonków i ich dzieci przed skomplikowanymi, przedłużającymi się procedurami. Dostać rozwód w obcym kraju.... jak to zrobić? To, w którym sądzie odbywać się będzie sprawa rozwodowa, jasno określa rozporządzenie Rady Unii Europejskiej (WE) nr 2201/2003 z dnia 1 marca 2001. Według rozporządzenia, sądem właściwym do spraw rozwodowych może być sąd, na którego terytorium: Składający wniosek wykazuje, że mieszkał tam przynajmniej sześć miesięcy, bezpośrednio przed złożeniem wniosku i jest obywatelem danego państwa. Zamieszkuje którykolwiek z małżonków (ta alternatywa obejmuje wspólny wniosek) Terytorium, które zamieszkują małżonkowie Fot. Depositphotos.com Małżonkowie ostatnio zamieszkiwali i jeden z nich nadal tam zamieszkuje Zamieszkuje pozwany Zamieszkuje składający wniosek przynajmniej rok bezpośrednio przed złożeniem wniosku Jeśli zależy nam na szybkim załatwieniu sprawy rozwodowej, warto abyśmy ustanowili w kraju pełnomocnika, który będzie dbał o nasze interesy i nasze dobre mienie trakcie naszej nieobecności. Owym pełnomocnikiem w sprawie o rozwód może być adwokat lub radca prawny mający uprawnienia do wykonywania zawodu w Polsce. Mogą być nim również rodzice, rodzeństwo lub zstępni ( tylko pełnoletnie dzieci) strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia. Jednak, gdy sprawę rozpatruje sąd polski, niewinny małżonek musi wyrazić zgodę na rozwód. Zdarzają się również przypadki, że sąd w Polsce oddali pozew, jeśli nie będzie takiej zgody. Jednak warto wiedzieć, że małżonek musi wyrazić zgodę na rozwód bez orzekania winy na rozwód z winy nie musi wyrażać zgody. Rozstrzygając o uznaniu orzeczenia rozwodowego wydanego przez sąd zagraniczny, polski sąd nie ocenia, czy na skutek rozwiązania małżeństwa może ucierpieć dobro małoletnich dzieci małżonków. Na uznanie może liczyć tylko taki wyrok, który stał się już prawomocny w kraju, w którym został wydany. Ponadto wyrok taki nie może być sprzeczny z zasadami prawa w Polsce. Do wniosku należy dołączyć: 1. Uwierzytelniony odpis wyroku, 2. Uwierzytelniony przekład wyroku na język polski, 3. Stwierdzenie, że wyrok jest prawomocny. Informacje o przesłankach rozwodowych na tle wybranych państw: Niemcy: w przeciwieństwie do Polski, możliwy jest rozwód za obopólną zgodą. W takim przypadku niemieckie prawo daje możliwość rozwiązanie małżeństwa, jeśli nastąpi jego rozpad. Wiąże się to z pewnym okresem separacji przed orzeczeniem rozwodu. Okres ten może być krótszy niż jeden rok jedynie w szczególnych przypadkach, kiedy kontynuacja małżeństwa jest dla jednego z małżonków rażąco surowa. Z kolei, po trzyletniej separacji przyjmuje się rozpad małżeństwa i udziela rozwodu bez konieczności dodatkowego udowadniania rozpadu pożycia. Francja: Przy obopólnej zgodzie małżonków na rozwód, może on zostać przeprowadzony natychmiast. Jest jednak obowiązek zawarcia porozumienia rozwodowego. Jeżeli tylko jeden z małżonków wnosi o rozwód, sad orzeka o następstwach rozwodu. W tym wypadku rozwód następuje z obopólnej winy. Jeżeli jeden z małżonków nie zgadza się z orzeczeniem sadowym, jest możliwość rozwodu po upływie 6 lat życia w separacji lub gdy stan psychiczny jednego z małżonków ulegnie poważnej zmianie. Na zasadzie orzekania o winie może zostać udzielony rozwód w sytuacji, gdy jeden z małżonków w poważnym zakresie wykroczył przeciwko małżeńskim obowiązkom. Jednym z tych wykroczeń jest orzeczenie o winie w procesie karnym. Próba pojednania jest w każdym wypadku obowiązkowa. Fot. Depositphotos.com To co wyróżnia Francję na tle pozostałych krajów są właśnie alimenty. Nie są one wypłacane w trybie miesięcznym, tylko jako suma jednorazowa i nie może zostać zweryfikowana, nawet przy późniejszej podwyżce zarobku. Rosja: Przy obopólnej zgodzie i gdy małżonkowie nie maja niepełnoletnich dzieci, pozew i udzielenie rozwodu orzekane są poprzez urząd rejestracji w sprawach cywilnych. Jeżeli wyżej wymienione warunki nie są spełniania przez małżonków decyzja o orzeczeniu rozwodu należny do sadu. W przypadku alimentów, są one tylko wtedy płacone, gdy drugi małżonek nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Są jednak wyjątki, w których alimenty mogą zostać ograniczone lub nawet cofnięte. Intercyza musi zasadniczo być potwierdzona notarialnie. Anglia: Aby dostać rozwód należy udowodnić nieodwracalny rozpad małżeństwa. Angielskie prawo uznaje 5 głównych przyczyn takiego rozpadu: Niewierność Niewłaściwe zachowanie Porzucenie małżonka na okres 2 lat 2-letnia separacja Jeśli druga strona wyraża zgodę na rozwód oraz 5-letnia separacja Małżonkowie mogą również sami dojść do porozumienia w kwestii opieki nad dziećmi, wtedy sąd z reguły nie ingeruje w ich postanowienia. Natomiast, by został uznany za prawomocny, sprawa musi przejść przez dwie instancje. Wyrok w drugiej instancji może nastąpić najwcześniej po 6 miesiącach po pierwszym, tymczasowym orzeczeniu.
Postanowiłaś rozstać się z mężem? Do wyboru masz dwie drogi – rozwód lub separację. Warto wiedzieć, czym różnią się między sobą.
Od dłuższego czasu w waszym małżeństwie się nie układa. Nie potraficie się ze sobą porozumieć, nie ma dnia bez kłótni. Dochodzisz do wniosku, że takie życie nie ma sensu, bo tylko się ranicie wzajemnie. A skoro nie możecie być razem, trzeba się rozstać. I tu dylemat – lepiej wybrać separację, czy rozwód. Zanim podejmiesz decyzję, powinnaś wiedzieć, jakie skutki prawne niesie za sobą każde z tych rozwiązań. Gdy decydujesz się na separację To dobre wyjście dla osób, które ze względów religijnych nie decydują się na rozwód (akceptuje je Kościół katolicki). Separacja jest w pewnym sensie okresem przejściowym – małżonkowie mogą do siebie wrócić lub definitywnie rozstać się w późniejszym czasie. Wiele osób myśli, że wystarczy zamieszkać osobno, by można było mówić o separacji. To błąd. Aby separacja miała skutki prawne, musi ją orzec sąd, który stwierdza, że między tobą, a mężem istnieje zupełny (ale nie trwały, jak przy rozwodzie) rozkład pożycia, czyli zanikły wszelkie łączące was więzi: duchowe, fizyczne oraz gospodarcze. O separację może wystąpić każdy z małżonków. Łatwiej ją uzyskać niż rozwód. Jeśli składacie zgodny wniosek o separację, sąd nie rozstrzyga, kto ponosi winę za zaistniałą sytuację. Robi to tylko, gdy jedna ze stron się takiego orzeczenia domaga. Uwaga! Ustalenie winy ma znaczenie w przypadku, gdybyś chciała domagać się od męża alimentów. Jak to załatwić Pozew o separację (lub wspólny wniosek o separację) powinnaś złożyć w sądzie okręgowym (wydział cywilny), w którego okręgu mieliście ostatnie wspólne miejsce zamieszkania. Jeśli każde z was mieszka oddzielnie, składasz go w sądzie, w którego okręgu mieszka twój mąż. Przebieg sprawy i wysokość opłaty zależą od tego, czy obydwoje zgadzacie się na separację, czy też jedno z was żąda jej wbrew woli drugiej strony. Separacja bez procesu Jeżeli oboje zgadzacie się na separację, a przy tym nie macie małoletnich dzieci, możecie złożyć wspólny wniosek w tej sprawie. Orzeczenie jest właściwie formalnością. Sąd rozpatruje wtedy sprawę w tzw. trybie nieprocesowym i wydaje postanowienie. Cała sprawa ogranicza się zwykle do jednej rozprawy, bez posiedzenia pojednawczego. Może być nawet przeprowadzona zaocznie, czyli pod nieobecność jednej ze stron. Opłata za wniosek wynosi 100 zł. Uwaga! Mimo zgodnego wniosku małżonków, sąd nie orzeknie separacji, jeżeli w toku rozpatrywania waszej sprawy dojdzie do wniosku, że w wyniku separacji ucierpiałyby dzieci. Zobacz, jak napisać wniosek o separację Kiedy musi być proces Jeśli jedno z was nie godzi się na separację, musi dojść do procesu. W takim przypadku trzeba złożyć pozew. Możesz to zrobić osobiście w biurze podawczym sądu lub wysłać go pocztą (najlepiej listem poleconym). Pismo należy napisać w trzech egzemplarzach – dwa dla sądu, a kopia dla ciebie (na niej pracownik sądu potwierdzi złożenie pozwu). W pozwie powinnaś podać wasze dane (nazwiska, imiona, aktualne adresy), a także określić, czego żądasz, np. czy separacja ma być orzeczona z winy męża, kto ma sprawować władzę rodzicielską, jakich alimentów się domagasz, itp. Pozew musisz podpisać. Uwaga! Jeżeli zdecydujecie, że będziecie razem sprawować władzę nad dzieckiem, musicie dołączyć wspólne porozumienie, w którym określicie, jak ta władza będzie wykonywana. Ponadto do pozwu trzeba dołączyć: - odpis aktu małżeństwa, - odpis aktu urodzenia wspólnego dziecka (dzieci), - zestawienie kosztów utrzymania, - dowód opłaty 500 zł, - odpis pozwu i załączników dla drugiej strony. Uwaga! Gdy jedno z was domaga się separacji, a drugie żąda rozwodu, sąd na posiedzeniu pojednawczym rozstrzygnie, czy istnieje jeszcze szansa na uratowanie waszego związku. Jeżeli stwierdzi, że tak – orzeknie separację. W innym wypadku – zdecyduje o rozwodzie, mimo że drugi małżonek chciał tylko separacji. Skutki separacji - Separacja nie rozwiązuje małżeństwa. Nie możesz wystąpić o powrót do poprzedniego nazwiska ani powtórnie wyjść za mąż. - Powoduje rozdzielność majątkową. Od uprawomocnienia się orzeczenia przestaje istnieć między wami wspólność ustawowa i cokolwiek kupicie, będzie to stanowiło twoją (lub męża) wyłączną własność. - Uniemożliwia dziedziczenie (chyba że na mocy testamentu). Możecie się pogodzić Orzeczenie separacji nie przekreśla waszego związku. Jeżeli dojdziecie do wniosku, że warto spróbować jeszcze raz i pogodzicie się, możecie wystąpić do sądu o zniesienie separacji. Wniosek musicie złożyć wspólnie. Po zniesieniu separacji znowu macie takie same prawa i obowiązki jak każde małżeństwo. Możecie jednak, jeżeli z jakichś względów jest to dla was wygodne, utrzymać rozdzielność majątkową (w tej kwestii też jest potrzebny wasz zgodny wniosek). Gdy chcesz się rozwieść Jeżeli jesteś zdecydowana definitywnie zakończyć wasz związek, wystąp o rozwód. Orzeczenie rozwodu następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi, że między wami nastąpił nie tylko zupełny, ale i trwały rozkład pożycia, czyli brak jest szans na pogodzenie stron. Sąd orzeka także (na wniosek jednego lub obojga małżonków), kto ponosi za to winę. Uwaga! Sąd nie orzeknie rozwodu, jeżeli ucierpiałyby na tym dzieci lub domaga się go ten z małżonków, który został uznany za wyłącznie winnego. W tym drugim przypadku może to zrobić, gdy małżonek niewinny wyrazi na to zgodę lub odmowa byłaby sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Jak to załatwić Pozew składasz podobnie jak przy separacji w sądzie okręgowym, w wydziale cywilnym. Właściwy jest sąd, w którego okręgu mieliście wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z was jeszcze tam przebywa. Gdy tak nie jest – pozew trzeba złożyć w sądzie, w którego okręgu mieszka strona pozwana (twój mąż). W treści pozwu oprócz waszych danych osobowych należy napisać, czy domagasz się orzekania o winie, a także jakich alimentów żądasz dla siebie i dziecka. Do pozwu trzeba dołączyć: - odpis aktu małżeństwa, - odpis aktu urodzenia dziecka, - zestawienie kosztów utrzymania, - dowód uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 600 zł (gdy rozejdziecie się bez orzekania o winie, sąd zwróci 300 zł temu z was, które złożyło pozew). - odpis pozwu z załącznikami dla drugiej strony. Skutki rozwodu - Rozwiązanie małżeństwa. Możesz powrócić do nazwiska noszonego przed ślubem (masz na to trzy miesiące od orzeczenia rozwodu. Oświadczenie składasz przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego). - Zniesienie wspólności majątkowej między wami. - Uniemożliwienie dziedziczenia po zmarłym współmałżonku (chyba że na podstawie zapisu w testamencie). Alicha Hass / Pani domu
Jeśli w twoim małżeństwie się nie układa, to nie znaczy, że od razu musicie się rozwieść.
Od dłuższego czasu masz wrażenie, że coraz mniej was łączy, nie potraficie się ze sobą porozumieć, nie ma dnia bez kłótni. Dochodzisz do wniosku, że skoro tak trudno wam być razem, może lepiej się rozstać. Zastanawiasz się nad separacją. Zanim podejmiesz decyzję, powinnaś wiedzieć, jakie skutki prawne niesie za sobą. Separacja to... ...jak sama nazwa wskazuje – rozdzielenie małżonków, choć w świetle prawa nadal jesteście w związku. To etap przejściowy, który może, ale nie musi, skończyć się rozwodem. Na separację często decydują się osoby, które z przekonań religijnych, nie akceptują rozwodu. Wbrew temu, co się powszechnie uważa, nie wystarczy zamieszkać osobno, by mówić o separacji. Potrzebne jest do tego prawomocne orzeczenie sądu. Ten podejmie decyzję o separacji małżonków, gdy stwierdzi, że między nimi istnieje zupełny (ale nie trwały, jak przy rozwodzie) rozkład pożycia, czyli zanikły łączące ich więzi: duchowe, fizyczne oraz gospodarcze. Bez procesu Przebieg sprawy i koszty sądowe zależą od tego, czy obydwoje chcecie separacji, czy też żąda jej tylko jedno z was. Jeśli jesteście zgodni, wiecie, jak rozwiązać kwestie opieki nad dzieckiem i majątkowe, możecie złożyć wspólny wniosek o separację. Wówczas sprawa odbywa się w trybie nie procesowym. Orzeczenie jest właściwie formalnością. Zwykle wystarcza jedna rozprawa, bez posiedzenia pojednawczego. Może być nawet przeprowadzona zaocznie, czyli pod nieobecność jednej ze stron. Opłata za wniosek wynosi 100 zł. W postanowieniu sąd ustali sposób korzystania ze wspólnego mieszkania, alimenty dla małżonka pozostającego w niedostatku, ewentualnie podział majątku. Uwaga! Tryb nieprocesowy nie wchodzi w grę, gdy macie małoletnie dzieci. Gdy brak zgody Jeżeli natomiast separacji chce jedno z was, a drugie się na nią nie godzi, albo chcecie jej oboje, ale macie małe dzieci, trzeba będzie wnieść pozew do sądu. Pismo należy skierować do sądu okręgowego właściwego dla waszego wspólnego miejsca zamieszkania. Jeżeli nie mieszkacie razem, pozew wnosisz do sądu, w którego okręgu mieszkasz ty lub twój mąż. Warto wiedzieć. Gdy pozwany małżonek wyjechał za granicę albo jego adres jest nieznany – sprawę o separację będzie rozpatrywał sąd miejsca zamieszkania powoda. W pozwie podajesz wasze dane (nazwiska, imiona, dokładne, aktualne adresy) a także określasz, czego żądasz (np. orzeczenia separacji z winy męża). Jeśli macie dzieci, możesz żądać przyznania ci opieki nad nimi i alimentów na ich rzecz. W pozwie powinnaś również napisać, na czym polega rozkład pożycia między wami, i wskazać dowody (np. świadków), które to potwierdzą. Nie zapomnij własnoręcznie podpisać pisma. Do pozwu trzeba dołączyć: skrócony odpis aktu małżeństwa, skrócony odpis akt urodzenia wspólnego dziecka, zaświadczenie z miejsca pracy o wysokości zarobków, odpisy pozwu o separację wraz z załącznikami (pozew powinien być dostarczony do sądu w trzech egzemplarzach), ewentualnie dokumenty umożliwiające ustalenie wysokości alimentów (wykaz, wydatków, rachunki). Wnosząc pozew, musisz uiścić opłatę – 600 zł. Uwaga! Jeśli nie stać cię na jej zapłacenie, możesz wystąpić do sądu z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Dowiedz się też: Jak zmienić dziecku imię?Podział majątku po rozwodzieCo oznacza intercyza? Sąd podczas procesu: orzeknie o winie za rozpad związku (jeśli tego chcecie), zdecyduje o władzy rodzicielskiej nad dziećmi i kontaktach z nimi, określi sposób korzystania z mieszkania, ewentualnie podzieli wasz wspólny majątek. Uwaga! Jeżeli zamierzacie razem sprawować władzę nad małoletnim dzieckiem, musicie jednocześnie z pozwem (najpóźniej do pierwszej rozprawy) dołączyć wspólne porozumienie, w którym określicie sposób wykonywania władzy i kontaktów z dzieckiem. Skutki separacji Separacja nie rozwiązuje małżeństwa. A zatem nie możesz wystąpić o powrót do poprzedniego nazwiska, ani też powtórnie wyjść za mąż. Powoduje rozdzielność majątkową. Od uprawomocnienia się orzeczenia przestaje istnieć między wami wspólność ustawowa i cokolwiek kupicie, będzie to stanowiło twoją (lub męża) wyłączną własność. Uniemożliwia dziedziczenie (chyba że na mocy testamentu). Zniesienie separacji Orzeczenie separacji nie oznacza, że raz na zawsze przekreślacie wasz związek. Jeżeli dojdziecie do wniosku, że warto spróbować jeszcze raz, możecie wystąpić ze wspólnym wnioskiem do sądu okręgowego o zniesienie separacji. Należy do niego załączyć m.in. odpis wyroku sądu orzekającego separację i odpis skrócony aktu małżeństwa. Opłata od wniosku o zniesienie separacji wynosi 100 zł. Sprawy o zniesienie separacji rozpoznawane są w postępowaniu nieprocesowym. Postanowienie sąd wydaje po przeprowadzeniu rozprawy. Warto wiedzieć. Po zniesieniu separacji znowu macie takie same prawa i obowiązki, jak każde małżeństwo. Możecie jednak, jeżeli z jakichś względów jest to dla was wygodne, utrzymać rozdzielność majątkową (w tej kwestii też jest potrzebny wasz zgodny wniosek). Alicja Hass autorka jest redaktorem Przyjaciółki i Pani Domu Dowiedz się też: Jak zmienić dziecku imię?Podział majątku po rozwodzieCo oznacza intercyza?
Polskie przepisy jasno stanowią, jakie są twoje prawa.
W przypadku rozwodu jasne jest, że rodzic, który będzie wychowywał dziecko, może domagać się od byłego współmałżonka alimentów. Nie zawsze jednak dwoje ludzi od razu decyduje się na rozwód. Wiele par kiedy się rozstaje, wybiera separację. Czy w takim przypadku również jest szansa na uzyskanie alimentów? Alimenty a separacja Kiedy małżonkowie postanawiają sądownie potwierdzić separację, muszą udać się do tej instytucji. Podczas ogłaszania wyroku separacyjnego sąd ma obowiązek ustanowić, w jakim stopniu małżonek, z którym dziecko nie będzie mieszkało na co dzień, ma obowiązek uczestniczyć w kosztach utrzymania i wychowania dziecka. To oznacza, że nawet w przypadku separacji istnieje obowiązek alimentacyjny nakładany na tego rodzica, który nie będzie sprawował opieki nad dzieckiem. Rozstrzygnięcie tej kwestii jest obowiązkiem sądu, nie może on nie rozpatrzyć sprawy alimentów przy separacji. Czym są koszty utrzymania i wychowania dziecka? Koszty te to nie tylko pieniądze, jakie rodzic będzie musiał łożyć na dziecko aż do uzyskania przez nie pełnoletniości. Kosztami utrzymania i wychowania może też być czas i poświęcenie rodzica w staranne wychowanie dziecka. Sąd bierze tu pod uwagę fakt, jaki jest wkład każdego rodzica w wychowanie dziecka i które z rodziców w większym stopniu angażuje się w dbanie o potomstwo. Separacja nie jest rozwodem Na skutek separacji dochodzi do rozpadu pożycia w małżeństwie, ale żaden z małżonków nie może wejść w nowy związek - prawnie nadal są małżeństwem. To oznacza, że mają obowiązek wspierania się nawzajem, również finansowo. Z tego tytułu płacenie alimentów jest czymś jak najbardziej normalnym i oczywistym. Czy w przypadku separacji należy starać się o alimenty? Jeżeli separacja jest na skutek winy obojga małżonków lub bez winy żadnego z nich, wówczas ta strona, z którą pozostaje dziecko, ma prawo ubiegać się o alimenty, udowadniając, że cierpi na niedostatek oraz że druga strona ma odpowiednie środki. Natomiast kiedy wyłącznie jedna ze stron jest winna, a druga niewinna, nie trzeba już udowadniać niedostatku, by sąd zasądził alimenty na dziecko. Sprawdź też: Jak uzyskać alimenty z funduszu?Jak napisać pozew o alimenty?Jak uzyskać alimenty na dziecko?
Separacja a rozwód - jak załatwić formalności
Postanowiłaś rozstać się z mężem? Do wyboru masz dwie drogi – rozwód lub separację. Wyjaśniamy, czym różnią się między sobą i jakie skutki wywołują.
Od dłuższego czasu w waszym małżeństwie się nie układa. Coraz mniej was łączy, nie potraficie się ze sobą porozumieć, nie ma dnia bez kłótni. Dochodzisz do wniosku, że takie życie nie ma sensu, bo tylko się wzajemnie ranicie. A skoro nie możecie być razem, trzeba się rozstać. I tu dylemat – czy lepiej dać sobie trochę czasu, bo a nuż poprawi się między wami, czy może zakończyć definitywnie to rodzinne piekło? Każda z tych decyzji wywołuje inne konsekwencje prawne. Separacja a rozwód - jak załatwić formalności? Separacja - czym jest i jakie są jej skutki To dobre wyjście dla osób, które ze względów religijnych nie chcą podejmować decyzji o rozwodzie (akceptuje je Kościół katolicki). Separacja jest w pewnym sensie okresem przejściowym – małżonkowie mogą do siebie wrócić lub definitywnie się rozstać. Aby wywołała skutki prawne, musi ją orzec sąd. Podejmie on taką decyzję, gdy stwierdzi, że między tobą a mężem istnieje zupełny (ale nie trwały) rozkład pożycia, czyli choć zanikły łączące was więzi, to istnieje jeszcze szansa na zgodę. Sąd nie orzeknie jednak separacji, jeśli stwierdzi, że ucierpiałoby na tym dobro dzieci. O separację może wystąpić każdy z małżonków – bez względu na to, kto ponosi winę za rozpad związku. Jak załatwić separację? Pozew (ewentualnie wspólny wniosek o separację) składa się w sądzie okręgowym, w którego okręgu mieliście ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z was nadal tam mieszka. Jeśli mieszkacie w dwóch różnych miejscach – właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej. Przebieg sprawy i wysokość opłaty sądowej zależy od tego, czy oboje zgadzacie się na separację, czy też jedno robi to wbrew woli drugiego. Separacja bez procesu. Gdy nie ma w tej kwestii między wami różnicy zdań i nie macie małoletnich dzieci, możecie złożyć wspólny wniosek o separację. Orzeczenie w tej sprawie jest właściwie formalnością. W takim wypadku sąd rozpatruje sprawę w tzw. trybie nieprocesowym i wydaje postanowienie. Cała sprawa ogranicza się zwykle do jednej rozprawy, bez posiedzenia pojednawczego. Może być nawet przeprowadzona zaocznie, czyli pod nieobecność jednej ze stron. Opłata za wniosek wynosi 100 zł. W trybie procesowym. Ma miejsce wtedy, gdy jedna ze stron nie godzi się na takie „rozwiązanie” małżeństwa. W takim wypadku trzeba złożyć pozew (w trzech egzemplarzach – dwa dla sądu i kopia dla ciebie z potwierdzeniem złożenia). Możesz to zrobić osobiście w biurze podawczym sądu lub wysłać dokumenty pocztą (listem poleconym). W pozwie musisz podać wasze dane i określić, czego się domagasz, np. czy ma być orzeczona z winy męża, kto sprawuje władzę nad dziećmi, w jakiej wysokości drugi rodzic ma płacić alimenty. Powinnaś również napisać, na czym polega rozkład pożycia między wami oraz wskazać dowody (np. świadków), które to potwierdzą. Pozew musi być własnoręcznie przez ciebie podpisany. Jeśli chcecie, aby władza rodzicielska przysługiwała wam obojgu, do pozwu musicie dołączyć wspólne porozumienie, w którym określacie, jak będzie ona wykonywana. Wraz z pozwem trzeba złożyć: skrócony odpis aktu małżeństwa, skrócony odpis aktu urodzenia wspólnego dziecka (dzieci), zestawienie kosztów utrzymania dziecka, dowód uiszczenia opłaty sądowej (stała stawka – 600 zł), odpis pozwu z załącznikami dla strony przeciwnej. Jak anulować separację? Jeśli dojdziecie do wniosku, że warto spróbować jeszcze raz, możecie wystąpić do sądu o zniesienie separacji. Wniosek musicie złożyć wspólnie (opłata 100 zł). Sąd rozpatrzy go w trybie nieprocesowym i przekaże informację do urzędu stanu cywilnego, w którym powstał akt małżeństwa. Po zniesieniu separacji znowu macie takie same prawa i obowiązki jak każde małżeństwo. Możecie jednak, jeżeli z jakichś względów jest to dla was wygodne, utrzymać rozdzielność majątkową (wymaga to waszego zgodnego wniosku). Formalności w czasie separacji Separacja nie rozwiązuje małżeństwa. Nie możesz wystąpić o powrót do poprzedniego nazwiska ani też powtórnie wyjść za mąż. Powoduje rozdzielność majątkową. Od uprawomocnienia się orzeczenia przestaje istnieć między wami wspólność ustawowa i cokolwiek kupicie, będzie to stanowiło twoją (lub męża) wyłączną własność. Uniemożliwia dziedziczenie (chyba że na mocy testamentu). Rozwód - czym jest i jakie są skutki prawne Jeżeli zdecydowałaś się definitywnie zakończyć wasz związek, wystąp o rozwód. Orzeczenie rozwodu następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi, że między wami nastąpił nie tylko zupełny, ale i trwały rozkład pożycia. Właśnie stwierdzenie trwałości rozkładu, czyli braku jakichkolwiek szans na pogodzenie, jest decydujące. Rozwód nie zostanie orzeczony, jeżeli ucierpiałyby na tym dzieci lub domaga się go ten z małżonków, który został uznany za wyłącznie winnego. W tym drugim wypadku przepisy pozwalają na rozwód pod warunkiem, że strona niewinna wyrazi na to zgodę albo odmowa byłaby sprzeczna z zasadami współżycia społecznego (np. domagasz się rozwodu, bo jesteś w ciąży z innym mężczyzną, a twój mąż nie chce, byś odeszła). Jak załatwić rozwód? Pozew składasz w sądzie okręgowym (wydział cywilny) właściwym dla waszego ostatniego wspólnego miejsca zamieszkania (jeżeli choć jedno z was jeszcze tam przebywa). Gdy mieszkacie pod różnymi adresami – pozew trzeba złożyć w sądzie, w którego okręgu mieszka osoba pozwana. W pozwie podajesz dane twoje i męża (imiona, nazwiska, adresy). W treści powinnaś określić, w jaki sposób rozwód ma być przeprowadzony (z orzekaniem o winie czy bez niego). Jeśli macie wspólne dzieci, napisz, jakiej wysokości alimentów się domagasz. Do pozwu dołączasz: skrócony odpis aktu małżeństwa, skrócony odpis aktu urodzenia dziecka (dzieci), dowód uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 600 zł (jeśli jednak rozejdziecie się bez orzekania o winie, sąd zwróci 300 zł temu z was, które wystąpiło z pozwem), odpis pozwu z załącznikami dla strony przeciwnej. Orzeczenie rozwodu jest możliwe tylko po przeprowadzeniu procesu. Jeśli rozwód ma być orzeczony bez określania, kto ponosi za niego winę, sąd ograniczy się zapewne do przesłuchania stron, czyli ciebie i męża. W innym wypadku będziesz musiała przedstawić dowody, np. świadków, na poparcie tezy o winie (ich nazwiska podajesz już w pozwie). Jeśli jednak nie jesteś przekonana co do słuszności swojej decyzji, możesz na pierwszej rozprawie poprosić sąd, by skierował was na mediację. Sąd przychyli się do twojego wniosku, gdy stwierdzi, że są widoki na utrzymanie małżeństwa. Twój mąż musi wyrazić zgodę na mediację. Inaczej do niej nie dojdzie. Nazwisko i majątek po rozwodzie Rozwód rozwiązuje małżeństwo. Możesz powrócić do nazwiska noszonego przed ślubem. Masz na to trzy miesiące od orzeczenia rozwodu. Stosowne oświadczenie składasz przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego. Nic też nie stoi na przeszkodzie, aby któreś z was zawarło nowy związek. Znosi wspólność majątkową między wami. Uniemożliwia dziedziczenie po zmarłym współmałżonku (chyba że na podstawie testamentu). Alicja Hass / Przyjaciółka Sprawdź inne porady: Kiedy dorosłemu przysługują alimenty - alimenty dla rodziców Skutki inflacji i jej przyczyny - poradnik Jak zmniejszyć koszt wesela - 15 porad
Gdy małżeństwo podejmuje trudną decyzję o rozstaniu, drogi są dwie – separacja lub rozwód, każde niosące za sobą inne konsekwencje. Wcześniejsze kłótnie, sprzeczki i wzajemny żal sprawiają jednak, że często nie tylko nie mamy ochoty ze sobą rozmawiać, ale nawet widzieć się na sali sądowej. Jak zatem zakończyć małżeństwo bez krzyków, wzajemnych oskarżeń i obelg? Poniżej prezentujemy krótki poradnik.
Gdy małżeństwo podejmuje trudną decyzję o rozstaniu, drogi są dwie – separacja lub rozwód, każde niosące za sobą inne konsekwencje. Wcześniejsze kłótnie, sprzeczki i wzajemny żal sprawiają jednak, że często nie tylko nie mamy ochoty ze sobą rozmawiać, ale nawet widzieć się na sali sądowej. Jak zatem zakończyć małżeństwo bez krzyków, wzajemnych oskarżeń i obelg? Poniżej prezentujemy krótki poradnik. Wybór odpowiedniej drogi Zanim para zdecyduje się na ostateczny krok, pewnym rozwiązaniem okazuje się separacja, która pozwala rozładować spiętrzone emocje i spojrzeć na wcześniejsze problemy małżeńskie z szerszej perspektywy. „Wbrew obiegowej opinii separacja pociąga za sobą równie poważne konsekwencje, jak rozwód” – przestrzega Martyna Kamińska-Dziekanowska z Kancelarii Prawnych Omega. „Występują oczywiście określone możliwości powrotu do starego małżeństwa, jednak w wielu przypadkach separacja, stanowi po prostu preludium do zerwania kontaktów i trwałego rozpadu pożycia” – dodaje prawnik. Czym skutkuje separacja i czym różni się od rozwodu? „Przede wszystkim nie ma możliwości zawarcia nowego małżeństwa, gdyż formalnie w całości nie wygasło jeszcze te stare” – mówi z Kancelarii Prawnych Omega. „Ponadto, w przypadku ewidentnej winy jednego z małżonków, może on indywidualnie wystąpić z pozwem o separację, co w przypadku rozwodu jest niemożliwe. Inne są także koszta składania wniosku, przeważnie krótszy okres trwania rozprawy, małżonka nie może powrócić do nazwiska panieńskiego, a małżonkowie są zobowiązani do niesienia sobie pomocy, jeśli wymagają tego względy słuszności. Nie mogą zatem zerwać ze sobą kontaktów całkowicie” – tłumaczy Martyna Kamińska-Dziekanowska z Omega Kancelarie Prawne. Rozkład pożycia małżeńskiego Przypuśćmy jednak, że po przeanalizowaniu różnic między separacją, a rozwodem decydujemy się na ostateczne zerwanie z małżonkiem. W zgodzie z art. 61 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego sąd może orzec o rozwodzie tylko jeśli rozkład małżeństwa jest „zupełny” i „trwały”. Co to znaczy? „Kluczowym do zrozumienia tego przepisu jest pojęcie wspólnego pożycia. Oznacza ono ogół więzi między małżonkami w sferze duchowej (darzenie siebie miłością, zaufaniem), fizycznej (obcowanie płciowe) oraz gospodarczej (wspólne mieszkanie, prowadzenie własnej działalności)” - mówi Martyna Kamińska-Dziekanowska. Do zupełnego rozkładu potrzebna jest utrata więzi we wszystkich tych sferach. Nie oznacza to jednak, że w pewnych wypadkach występują inne okoliczności i nie wszystkie przesłanki mogą być spełnione, a mimo to sąd ma prawo zasądzić rozwód. „Często małżonkowie z przyczyn finansowych muszą mieszkać pod jednym dachem, co wiąże ich gospodarczo ze sobą, jednak nie przeszkadza występować z pozwem o rozwód” – dodaje. Drugim warunkiem jest ustalenie stopnia trwałości rozpadu małżeństwa. Prawnik z Omegi tłumaczy to jako opartą na wspólnym doświadczeniu życiowym ocenę obojga małżonków. Wspólnie muszą stwierdzić i wykazać w sądzie, że nie widzą możliwości powrotu do siebie. Zazwyczaj prawidłowe ocena takiej sytuacji odbywa się po pewnym czasie od separacji. „Warto dodać, że młode pary, które kilka miesięcy po ślubie, wspólnie stwierdziły, że ich małżeństwo jest pomyłką, również mają możliwość uzyskać rozwód, nawet jeśli ich okres rozkładu pożycia jest stosunkowo krótki. Najważniejsza okazuje się w tym względzie rozsądna argumentacja i udowodnienie rozpadu małżeństwa” - tłumaczy Martyna Kamińska-Dziekanowska. Składanie wniosku do sądu Od strony formalnej przy formułowaniu pozwu do sądu, zarówno dotyczącego separacji, jak i rozwodów, potrzebne jest skompletowanie odpowiednich dokumentów i odpowiednie wypełnienie wniosku. „W pozwie podaje się dane obojga małżonków, żądania powoda, wyszczególnia z imienia i nazwiska świadków, których chcemy wezwać na rozprawę oraz określa się kto jest winny rozpadu małżeństwa (istnieje możliwość orzekania bez winy)” – wymienia Martyna Kamińska-Dziekanowska. Najważniejszą sprawą jest uzasadnienie składania pozwu, w którym należy udowodnić trwały i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego. Do wniosku dołączamy także akt małżeństwa, zaświadczenia o zarobkach małżonków oraz akty urodzenia dzieci, jeśli takowe posiadają „Komplet dokumentów składamy w odpowiednim do miejsca zamieszkania zainteresowanych Sądzie Okręgowym, uiszczając opłatę 100 zł za separację na zgodny wniosek małżonków, 600 zł za separację sporną (jeśli tylko jedno z nich występuje z pozwem) oraz 600 zł w sprawie o rozwód” – dodaje prawnik Notariusz zamiast sądu Oprócz sądowego rozwiązania sporu, istnieje także możliwość uzyskania separacji u notariusza. Pozwala to rozwiązać większość spornych kwestii – dotyczących rozdzielności majątkowej, alimentów, władzy rodzicielskiej lub podziału mieszkania do korzystania. To rozwiązanie jest o tyle korzystne, że w sensie prawnym małżeństwo cały czas istnieje, co ma szczególne znaczenie psychologiczne dla dzieci. „Zasądzone alimenty mogą rozciągać się nie tylko na potrzeby dzieci lub małżonka, ale także całej rodziny, prowadzonego gospodarstwa. Poza wszystkim w razie ewentualnej śmierci małżonka istnieje możliwość dziedziczenia, co w razie rozwodu jest niemożliwe” – dodaje prawnik z Omega Kancelarie Prawne. Źródło: materiały prasowe
Separacja jako forma rozłączenia małżonków
Decyzja dotycząca rozwodu bywa niezwykle trudna. Nie każdy potrafi ją podjąć z dnia na dzień. Czasami bowiem istnieją pewne wątpliwości. Dlatego też warto w niektórych przypadkach rozważyć instytucję separacji.
Decyzja dotycząca rozwodu bywa niezwykle trudna. Nie każdy potrafi ją podjąć z dnia na dzień. Czasami bowiem istnieją pewne wątpliwości. Dlatego też warto w niektórych przypadkach rozważyć instytucję separacji. Uprawnionymi do ustanowienia separacji są obydwoje małżonkowie. Można jej żądać kiedy nastąpił zupełny rozkład pożycia małżeńskiego (art. 611 § 1 KRO). W tym miejscu warto jednak zauważyć, iż orzeczenie separacji nie jest możliwe, jeżeli spowodowałoby uszczerbek dobra małoletnich dzieci lub też byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (art. 611 § 2 KRO). W sytuacji gdy małżonkowie nie posiadają wspólnych małoletnich dzieci, sąd może orzec separację na ich zgodny wniosek (art. 611 § 3 KRO). Podobnie jak i w przypadku rozwodu sąd orzekając separację stwierdza, które z małżonków jest winne rozkładu pożycia. Ponadto wyrok powinien zawierać dyspozycje odnoszące się do opieki nad małoletnimi dziećmi oraz kwestie związane z mieszkaniem (art. 57-58 KRO w kontekście art. 613 § 1 KRO). Do najważniejszych skutków separacji należy zaliczyć: 1.powstanie rozdzielności majątkowej pomiędzy małżonkami (art. 54 § 1 KRO); 2.brak możliwości zawarcia nowego małżeństwa przez osobę pozostającą w separacji (art. 614 § 2 KRO); 3.obowiązek wzajemnej pomocy małżonków znajdujących się w separacji wynikający ze względów słuszności (art. 614 § 3 KRO). Zniesienie separacji dokonuje się na zgodne oświadczenie obydwojga małżonków (art. 616 § 1 KRO). Podobnie jak o ustanowieniu, również i o zniesieniu separacji decyduje sąd rodzinny. Bardzo istotną rzeczą jest fakt, iż z chwilą zniesienia separacji ustają również jej skutki (art. 616 § 2 KRO). Ponadto sąd znosząc separację decyduje również o władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi. Można powiedzieć, iż separacja jest instytucją poniekąd podobną do rozwodu. Jednakże najczęściej jest ona stanem przejściowym pomiędzy małżeństwem a rozwodem. Zdarzają się również sytuacje, kiedy małżonkowie znajdujący się w separacji po pewnym czasie decydują się na kontynuowanie pożycia. Wszystko to jest sprawą indywidualną każdego małżeństwa.
Ustalenie winy, wzajemne oskarżenia i roszczenia oraz konieczność zgody drugiej strony – tak wygląda ciemna strona orzeczenia rozwodu. Aby uniknąć wymienionych problemów, coraz więcej par małżeńskich decyduje się na separację. Warto więc dobrze poznać zasady jej ustanawiania oraz zapytać doradcę o wzajemne prawa współmałżonków.
Ustalenie winy, wzajemne oskarżenia i roszczenia oraz konieczność zgody drugiej strony – tak wygląda ciemna strona orzeczenia rozwodu. Aby uniknąć wymienionych problemów, coraz więcej par małżeńskich decyduje się na separację. Warto więc dobrze poznać zasady jej ustanawiania oraz zapytać doradcę o wzajemne prawa współmałżonków. Separacja to rozwiązanie dla osób, które nie potrafią zdecydować się na rozwód lub z powodu własnych poglądów uważają, że nie jest im on potrzeby, ale chcą uregulować kwestie dotyczące własnego małżeństwa i załagodzić istniejące konflikty. Kiedy już podejmiemy decyzję o ustaleniu separacji, musimy samodzielnie zmierzyć się z szeregiem procedur i ustalić, czy wystąpiły tzw. przesłanki do orzeczenia separacji. Dlatego niektórzy decydują się na wynajęcie prawnika, który przygotuje niezbędną dokumentację i pomoże w pokonaniu trudności. Poniżej przedstawimy kilka sposobów obniżenia kosztów związanych z ustaleniem separacji, bez rezygnacji z pomocy specjalisty. - Sprawa sądowa dotycząca ustalenia separacji może mieć formę zwykłego procesu lub przybrać tryb nieprocesowy. Kwestie te reguluje kodeks postępowania cywilnego – tłumaczy Agata Brucko-Stępkowska, prezes Futuro Finance, spółki zajmującej się m.in. wsparciem prawnym klienta w sprawach z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego. – I wiążą się one, rzecz jasna, z różnymi wysokościami stawek za przeprowadzenie każdego z trybów. Oboje małżonkowie mogą jednak złożyć odpowiedni wniosek, który umożliwi im częściowe lub całkowite zwolnienie z kosztów sądowych. Co istotne, przy wypełnianiu dokumentacji sądowej, małżonkowie nie muszą wcale korzystać z wizyty w kancelarii. Reagując na oczekiwania rynkowe, firmy doradcze oferują już bowiem pomoc prawną w tym zakresie: - Kupując pakiet ochrony prawnej w formie miesięcznego abonamentu, na przykład Seguro Family, klient uzyskuje stały dostęp do szybkiej i kompleksowej informacji telefonicznej oraz internetowej ze strony specjalistów z zakresu prawa rodzinnego – dodaje doradca Futuro Finance. Zdecydowany na separację małżonek może więc, bez wychodzenia z domu, zdalnie przygotować wniosek, korzystając przy tym z pomocy specjalisty. Co ważne, z usług doradcy, w ramach tego samego abonamentu, skorzysta także w razie codziennych problemów z obszaru prawa cywilnego, karnego czy konsumenckiego. Warto pamiętać: Aby sąd wydał orzeczenie o separacji, oboje małżonkowie powinni złożyć zgodny wniosek o separację do sądu okręgowego właściwego dla obszaru, na którym zamieszkują małżonkowie (opłata sądowa wynosi ok. 100 zł). Taka sprawa sądowa będzie mieć tryb nieprocesowy. Jeśli jeden z małżonków odmawia złożenia takiego wniosku, drugi – może złożyć pozew (opłata sądowa wynosi wówczas więcej – ok. 600 zł) w sądzie właściwym dla miejsca zamieszkania pozwanego. Orzeczenie separacji będzie się odbywać w trybie procesowym i zakończy wydaniem wyroku: ustalenie o winie, przyznanie władzy rodzicielskiej, orzeczenie alimentów na rzecz dzieci i/lub współmałżonka, określenie zasad kontaktów z dziećmi, podziału majątku i korzystania ze wspólnego mieszkania. Tryb nieprocesowy dotyczy wyłącznie małżeństw bezdzietnych oraz tych współmałżonków, których dzieci osiągnęły już pełnoletność. Sąd nie wyda orzeczenia o separacji w trybie procesowym, jeśli uzna, że na jej skutek ucierpiałoby dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków lub byłoby to sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Małżonkowie pozostający w separacji nie mogą zawrzeć nowego związku małżeńskiego. Separacja może zostać zniesiona – wystarczy zgodne pisemne żądanie małżonków w tym zakresie. W przypadku problemów z uzyskaniem separacji, możliwe jest złożenie apelacji do sądu apelacyjnego. Orzeczenie separacji jest równoznaczne z uznaniem, że ustaje małżeńska wspólność majątkowa. Możliwe jest zatem dokonanie podziału majątku i wyłączenie współmałżonka z kręgu spadkobierców. Separacja reguluje także kwestię nieślubnych dzieci – jeśli dziecko urodziło się w czasie 300 dni od momentu orzeczenia separacji, możliwe jest tzw. wyłączenie domniemania pochodzenia dziecka, czyli nie traktowanie współmałżonka jako ojca narodzonego dziecka.