polki.pl
type: channel
link: https://polki.pl
date: 2025-02-26T19:30:24.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Paweł Pawlikowski najlepszym reżyserem festiwalu w Cannes 2018!
items: MasterClass - sztuka konwersacji z Andrzejem Sewerynem - relacja
items: Czy Agnieszka Holland dostanie Oscara za "W ciemności"?
items: Oscary 2011 - We-Dwoje.pl typuje
items: "Zejście 2" - We-Dwoje.pl recenzuje
items: Koniec koszmaru Romana Polańskiego
items: Wywiad z Robem Marshallem - reżyserem filmu "Nine -Dziewięć"
items: Powroty nigdy nie bywają proste... Wywiad z Markiem Bukowskim
items: Jestem wierny filmowi, który zadaje pytania
items: Wywiad z Szymonem Kołodziejczykiem

Paweł Pawlikowski najlepszym reżyserem festiwalu w Cannes 2018!
type: item
date: 2018-05-20T08:53:17.000Z
subject: Kultura
subject: Po godzinach
subject: film
subject: nagrody
subject: reżyser
description: Paweł Pawlikowski najlepszym reżyserem w Cannes 2018! Otrzymał Złotą Palmę za film Zimna wojna! Kto jeszcze znalazł się na liście laureatów?
encoded: Paweł Pawlikowski został nagrodzony w Cannes za film „Zimna wojna”. Złota Palma w Cannes 2018 za najlepszą reżyserię trafiła do Pawła Pawlikowskiego! Najnowszy film Pawlikowskiego już podczas premiery na festiwalu filmowym w Cannes dostał owację na stojąco. Krytycy na całym świecie rozpisywali się o geniuszu polskiego twórcy. I od początku wróżyli tej produkcji sukces! Oscary 2017 - najlepsze kreacje gwiazd Przewidywania mediów i krytyków filmowych spełniły się. Swoją nagrodę Paweł Pawlikowski zadedykował Januszowi Głowackiemu, który obok Pawlikowskiego i Piotra Borkowskiego odpowiadał za reżyserię filmu. Głowacki zmarł w sierpniu 2017 roku. W Polsce Pawlikowski najbardziej znany jest z filmu Ida z 2013 roku z Agatą Kuleszą i Agatą Trzebuchowską w rolach głównych. Film otrzymał Złote Lwy za najlepszy film na festiwalu filmowym w Gdyni, później nagrodzono go Orłem za najlepszy film i za najlepszą reżyserię. W 2015 roku Pawlikowski zdobył Oscara za Idę. Reżyser nie osiada jednak na laurach i już szykuje kolejną produkcję! Serdecznie gratulujemy! Cannes 2018 - lista laureatów. Kto dostał Złotą Palmę Nagrody za najlepszy scenariusz otrzymali: Alice Rohrwacher za Happy as Lzzaro oraz Nadar Saeivar i Jafar Panahi za film Three Faces. Najlepszym aktorem został Marcelo Fonte, za rolę w filmie Dogman. Z kolei nagrodę dla najlepszej aktorki otrzymała Samal Jesljamowa za rolę w filmie Ayka. Specjalną Złotą Palmę zdobył Jean-Luc Godard za film Image Bok. A Nagroda Jury powędrowała do Nadine Labaki za film Capharnaum. Druga co do ważności nagroda festiwalu (Grand Prix Jury) trafiła do Spike'a Lee za Black Klansman. Najlepszym filmem, który otrzymał Złotą Palmę, okazał się Shoplifters w reżyserii Hirokazu Koreedy. Film familijny "Serce, serduszko""Obywatel" Jerzego StuhraBartłomiej Topa o filmie "Obce niebo"

All-ONS1063378377-TomaszKotBorysSzycPawlikowskiKulig-4fd0d82.jpg
width: 1400
height: 933

MasterClass - sztuka konwersacji z Andrzejem Sewerynem - relacja
type: item
date: 2018-02-23T11:44:53.000Z
subject: Kultura
subject: Po godzinach
subject: Andrzej Seweryn
subject: Małgorzata Domagalik
subject: reżyser
subject: spotkanie
subject: sztuka
description: Gościem Małgorzaty Domagalik podczas tego szczególnego spotkania był wybitny polski aktor, reżyser teatralny i filmowy.
encoded: W czwartek 1 lutego na 50. piętrze apartamentowca Złota 44, odbyło się pierwsze spotkanie z nowego cyklu „MasterClass - sztuka konwersacji”, gościem Małgorzaty Domagalik był najwybitniejszy polski aktor, reżyser teatralny i filmowy oraz pedagog - Andrzej Seweryn. Podczas osobistego i kameralnego spotkania przy jednym stole usiedli ci, którzy celebrują chwile i dla których niewyreżyserowany spektakl twórczej rozmowy z drugim człowiekiem stanowi wartość samą w sobie. Koncepcja spotkań oparta jest na zawodowym doświadczeniu Małgorzaty Domagalik w przeprowadzeniu wywiadów psychologicznych z osobistościami świata kultury, biznesu i polityki. Oprócz Mistrza przy stole tego wieczoru zasiada tylko 30 osób co zapewnia intymny charakter całego spotkania. Podczas pierwszego MasterClass rozmawiano m.in. o inspirujących zdarzeniach i przełomowych decyzjach w życiu Andrzeja Seweryna. O jego twórczej postawie i życiowych przemyśleniach, o roli marzeń oraz filozofii codzienności. Mistrz opowiadał o zawodowym etosie, odnosił się do wspomnień, ważnych ludzi i życiowych momentów. Małgorzata Domagalik pytała i prowokowała gościa wieczoru do poruszenia tematów, o jakich dotąd publicznie nie rozmawiał. „Mój pierwszy gość - Andrzej Seweryn - przeszedł samego siebie. Wzruszał, bawił, opowiadał o tym, jacy mistrzowie go ukształtowali, o życiu bez maski i przyjaciołach, którzy go otaczają. Fascynująco opowiadał o teatrze, kulisach zawodu oraz serdecznie dyskutował z uczestnikami kolacji. Sypał anegdotami jak z rękawa. Ogromnie nas to cieszy, że w jakimś sensie otworzyliśmy nowe perspektywy do rozmowy z drugim człowiekiem. Wspólnej wymiany myśli i emocji. Wierzymy w sens takich spotkań, które utwierdzają nas tylko w przekonaniu, że życie, to nie próba generalna i że trzeba korzystać z szansy szczerej rozmowy” – mówi Małgorzata Domagalik, moderatorka spotkania. Takie spotkania zaplanowane są raz w miesiącu. Kolejna rozmowa z cyklu ma odbyć się w połowie marca 2018 roku. Gościem będzie Wojciech…

masterclass-otw-fd37144.jpg
width: 1200
height: 800

Czy Agnieszka Holland dostanie Oscara za "W ciemności"?
type: item
date: 2012-02-23T06:00:55.000Z
subject: Kobiece pasje
subject: Po godzinach
subject: Agnieszka Holland
subject: czas
subject: film
subject: Oscary
subject: reżyser
subject: Robert Więckiewicz
subject: statuetka
subject: trendy
subject: W ciemności
description: Już za kilka dni dowiemy się czy film Agnieszki Holland „W ciemności” zdobędzie Oscara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Od momentu przyznania nominacji wszyscy fani kina trzymają kciuki, żeby nominacja zamieniła się w złotą statuetkę.
encoded: Już za kilka dni dowiemy się czy film Agnieszki Holland „W ciemności” zdobędzie Oscara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Od momentu przyznania nominacji wszyscy fani kina trzymają kciuki, żeby nominacja zamieniła się w złotą statuetkę. „W ciemności” to produkcja polsko-niemiecko-kanadyjska opowiadająca prawdziwą historię Polaka Leopolda Sochy, który podczas II wojny światowej przez kilka miesięcy ukrywał w kanałach Żydów z lwowskiego getta. Światowa premiera filmu miała miejsce podczas 38. Festiwalu Filmowego w Telluride, w stanie Collorado. Amerykańscy krytycy chwalili reżyserię filmu, zdjęcia oraz grę aktorską. Na szczególne uznanie zasługuje kreacja Roberta Więckiewcza, który znakomicie nakreślił portret psychologiczny swojego bohatera. Podstawą scenariusza filmu była książka Roberta Marshalla „In the Sewers of Lvov” (“W kanałach Lwowa”). Za inspiracje posłużyły także wspomnienia jednej z ocalonych - Krystyny Chiger, które zostały opisane w książce "Dziewczynka w zielonym sweterku". W tym roku zaciśnięte kciuki będziemy trzymać u obu rąk, bowiem o Oscara walczy także Janusz Kamiński, nominowany za zdjęcia do filmu „Czas wojny”. Jest to ekranizacja powieści Michaela Morpurgo z 1982 roku. Impulsem dla autora do napisania książki były rozmowy z weteranami I wojny światowej. Słynny operator filmowy ma już na swoim koncie dwie oscarowe statuetki. Pierwszą otrzymał w 1994 roku za film Lista Schindlera w reżyserii Stevena Spielberga. Drugą otrzymał pięć lat później za Szeregowca Ryana, także w reżyserii Spielberga. Jest także laureatem innych ważnych nagród filmowych, m.in. Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA) oraz zdobywcą Złotej Żaby podczas festiwalu Plus Camerimage 2007. Miejmy nadzieję, że zarówno Agnieszka Holland jak i Janusz Kamiński nie wyczerpali swego szczęścia i w tym roku dwukrotnie będziemy mieli okazję usłyszeć gorąco wyczekiwane przez każdego z nominowanych słowa „And the Oscar goes to…”. Na ten moment musimy cierpliwe poczekać do 26 lut…

andtheoscargoestopoland-6658e07.jpg
width: 2320
height: 3352

Oscary 2011 - We-Dwoje.pl typuje
type: item
date: 2011-02-01T05:55:22.000Z
subject: Kultura
subject: Po godzinach
subject: Czarny łabędź
subject: film
subject: Helena Bonham Carter
subject: Jak zostać królem
subject: Meryl Streep
subject: Natalie Portman
subject: Oskary
subject: reżyser
subject: The social network
description: Do rozdania najważniejszych nagród filmowych zostało mniej niż miesiąc. Wraz z ogłoszeniem nominacji rozpoczęły się spekulacje i przewidywania krytyków. Zakłady zaczęli przyjmować bukmacherzy, a producenci rozpoczęli regularny lobbing, aby do swojej kandydatury przekonać jak najwięcej członków Akademii Filmowej.
encoded: Do rozdania najważniejszych nagród filmowych zostało mniej niż miesiąc. Wraz z ogłoszeniem nominacji rozpoczęły się spekulacje i przewidywania krytyków. Zakłady zaczęli przyjmować bukmacherzy, a producenci rozpoczęli regularny lobbing, aby do swojej kandydatury przekonać jak najwięcej członków Akademii Filmowej. Każdy śledzący temat ma swoje typy. Które więc należą do większości? Dla kogo luty skończy w zawodowym blasku i chwale? Spójrzmy na najważniejsze kategorie. [CMS_PAGE_BREAK:Najlepszy film] Najlepszy film Nominacje: "Czarny łabędź" "Fighter" "Incepcja" "Wszystko w porządku" "Jak zostać królem" "127 godzin" "The Social Network" "Prawdziwe męstwo" "Do szpiku kości" "Toy Story 3" Wygrany: Po raz kolejny Akademia zdecydowała się nominować aż dziesięć filmów. Nie zmienia to faktu, że w prawdziwe szranki staną dwa, maksymalnie trzy tytuły. Jeśliby zawierzyć statystykom przyznanych już nagród, statuetka powędruje do "The Social Network". Film od kilkunastu miesięcy zbiera kolejne nagrody. Ostatnio dołączył do nich też Złoty Glob, który powszechnie uznawany jest za najbardziej miarodajny barometr oscarowy. Film Finchera to solidny dramat o złotym dziecku Ameryki. Jest doskonały w każdej filmowej klatce. Wygra. Być może? Bardzo tycie być może, takie w granicach błędu statystycznego. Jeśli jest ktoś, kto może zagrozić Fincherowi, najprawdopodobniej będzie to "Jak zostać królem". To mało prawdopodobny, ale jedyny sensowny kandydat do konkurencji. Reszta nominowana jest dla przyzwoitości. Byłoby dziwnie dawać nagrodę jednemu z dwóch nominowanych. Tak pozory zostają zachowane. [CMS_PAGE_BREAK:Najlepsza reżyseria] Najlepsza reżyseria Nominacje: Darren Aronofsky - "Czarny łabędź" David O. Russell - "Fighter" Tom Hooper - "Jak zostać królem" David Fincher - "The Social Network" Ethan Coen i Joel Coen - "Prawdziwe męstwo" Wygrany: To będzie rok Davida Finchera. Już dawno należy mu się Oscar, a sam Fincher bez wątpienia plasuje się wysoko na liście najbardziej interesujących r…

komuoscarkomu-7b09322.jpg
width: 435
height: 287

"Zejście 2" - We-Dwoje.pl recenzuje
type: item
date: 2010-08-27T05:08:16.000Z
subject: Kultura
subject: Po godzinach
subject: film
subject: horror
subject: kino
subject: reżyser
subject: scenariusz
description: Straszny w dobrym sensie tego słowa. Stosownie obrzydliwy, jedynie minimalnie naciągany. Zdecydowanie dla widzów o mocnych nerwach. Można się porządnie przestraszyć, nawet jeśli sequel to w gruncie rzeczy powielenie tego co już było w oryginale. Ciekawe tylko, czy będzie część trzecia?
encoded: Straszny w dobrym sensie tego słowa. Stosownie obrzydliwy, jedynie minimalnie naciągany. Zdecydowanie dla widzów o mocnych nerwach. Można się porządnie przestraszyć, nawet jeśli sequel to w gruncie rzeczy powielenie tego co już było w oryginale. Ciekawe tylko, czy będzie część trzecia? Pierwsza część Zejścia sprzedała się świetnie, mimo iż w gruncie rzeczy była dość schematycznym horrorem. Ale cóż, nawet ze schematów trzeba umieć odpowiednio czerpać. Nadwornym obowiązkiem horroru jest przecież straszyć widza, a gdzie można zrobić to lepiej niż pod ziemią, w ciemnych jaskiniach, gdzie bohaterki muszą zmierzyć się z morderczymi kreaturami, ścigającymi ich na doskonale znanym sobie terenie? Zejście straszyło i to straszyło porządnie a żądni adrenaliny widzowie tłumnie szturmowali kina. Trudno zatem było nazwać niespodzianką to, że zadecydowano o powstaniu sequela. Horrory są zresztą stosunkowo łatwe do nakręcenia części kolejnych. Wystarczy sięgnąć do sprawdzonych metod z innych horrorów i z części oryginalnej. Nie wolno obniżyć poziomu w stosunku do części pierwszej. I oto mamy przepis gotowy. Będzie horror. Będą zyski. Bo przecież przede wszystkim właśnie o to chodzi. A tutaj na dodatek, wszystko podane będzie w bardzo dobrej formie. Zejście 2 zaczyna się zaledwie dwa dni po części pierwszej. Sarah Carter, jedyna ocalała z feralnej damskiej wycieczki, wydobywa się na powierzchnię w stanie szoku. Nie pamięta nic, co działo się z nią czy też co stało się z jej przyjaciółkami. Miejscowy szeryf nie bardzo dowierza w amnezję, dlatego zmusza dziewczynę aby ponownie zeszła pod ziemię jako część grupy ratunkowej. Kiedy Sarah odzyskuje pamięć, dla niektórych jest już za późno… Niby wszystko już było, ale czy zakochany w horrorach widz, nie zdecyduje się obejrzeć tego raz jeszcze? Jon Harris wie doskonale, że nadrzędnym obowiązkiem horroru jest straszyć, dlatego nie dziwaczy, sięgając po sprawdzone, znane i skuteczne chwyty. Ma do dyspozycji doskonały plan podziemnych grot. St…

zejscie2wedwojeplrecenzuje-97b7f8e.jpg
width: 900
height: 600

Koniec koszmaru Romana Polańskiego
type: item
date: 2010-07-13T05:15:21.000Z
subject: Kobiece pasje
subject: Po godzinach
subject: gwałt
subject: Oscary
subject: proces
subject: reżyser
subject: Roman Polański
subject: stany zjednoczone
subject: Szwajcaria
subject: więzienie
description: W poniedziałek o godz. 14 szwajcarskie ministerstwo sprawiedliwości poinformowało, że reżyser nie zostanie wydany Stanom Zjednoczonym.
encoded: W poniedziałek o godz. 14 szwajcarskie ministerstwo sprawiedliwości poinformowało, że reżyser nie zostanie wydany Stanom Zjednoczonym. W 1977 roku Roman Polański zgwałcił trzynastoletnią wówczas Samanthę Geimer. Na podstawie jej zeznań reżysera skazano na czterdzieści dwa dni pozbawienia wolności. Polański odbył swoją karę, lecz gdy wyszedł z kalifornijskiego więzienia prowadzący tę sprawę sędzia Laurence Rittenband zmienił zdanie. Postanowił złamać warunki ugody zawartej między stronami i wydać wyrok skazujący. Podobno chodziło mu o zyskanie rozgłosu i rozkręcenie własnej kariery, w związku z czym Roman Polański nie miał szans na sprawiedliwy proces. Groziło mu dożywocie. W tej sytuacji nie miał innego wyjścia, jak tylko spakować walizki i wyjechać ze Stanów Zjednoczonych, do których już nigdy więcej nie wrócił, nawet w celu odebrania Oscara za "Pianistę" (2002). Pomimo upłynięcia ponad trzydzietu lat od momentu postawienia pierwszych zarzutów, reżysera aresztowano z ramienia amerykańskiej prokuratury. Zatrzymania Romana Polańskiego dokonano 27 września 2009 roku w Szwajcarii, do której przybył w celu odebrania nagrody za całokształt twórczości podczas festiwalu filmowego w Zurychu. Sprawa Polańskiego podzieliła polskich polityków i artystów. Wywołała skrajne emocje. Z jednej strony nie godzi się, by z powodu tak przedawnionej sprawy aresztować wielkiego reżysera, tak zasłużonego dla branży filmowej i świata kultury. Z drugiej strony konsekwencją każdego przewinienia jest kara, a gwałt na nieletniej – to nie podlega nawet dyskusji – jest jednym z najcięższych wykroczeń, jakich może dopuścić się człowiek. Spór o to, czy Polański powinien zostać skazany na dożywocie, czy nie trwał ponad dziesięć miesięcy. Dziś jednak wiadomo, że do tego nie dojdzie. Po dziesięciu miesiącach aresztu w sprawie sprzed trzydziestu lat szwajcarska minister sprawiedliwości Eveline Widmer-Schlumpf oświadczyła, że ekstradycji nie będzie, ponieważ „nie można wykluczyć z całkowitą pewnością bł…

konieckoszmaruromanapolanskiego-7556615.jpg
width: 411
height: 640

Wywiad z Robem Marshallem - reżyserem filmu "Nine -Dziewięć"
type: item
date: 2010-01-21T07:36:37.000Z
creator: redakcjpolki
subject: Po godzinach
subject: Życie gwiazd
subject: chicago
subject: film
subject: musical
subject: Nine - Dziewięć
subject: reżyser
subject: Rob Marshall
description: Reżyser uhonorowanego 6 Oscarami i 3 Złotymi Globami „Chicago“ powraca na ekrany kin z kolejnym musicalem, który aż skrzy się od gwiazd. „Nine – Dziewięć“ to popis aktorski takich sław światowego kina, jak Daniel Day Lewis, Nicole Kidman, Penelope Cruz, Marion Cotillard, Kate Hudson, Judi Dench czy Sophia Loren, a jednocześnie ambitny projekt inspirowany nie tylko broadway’owskim spektaklem, ale również klasyką kina lat 60‘.
encoded: Reżyser uhonorowanego 6 Oscarami i 3 Złotymi Globami „Chicago“ powraca na ekrany kin z kolejnym musicalem, który aż skrzy się od gwiazd. „Nine – Dziewięć“ to popis aktorski takich sław światowego kina, jak Daniel Day Lewis, Nicole Kidman, Penelope Cruz, Marion Cotillard, Kate Hudson, Judi Dench czy Sophia Loren, a jednocześnie ambitny projekt inspirowany nie tylko broadway’owskim spektaklem, ale również klasyką kina lat 60‘. Czy ma Pan już dość przenoszenia musicali na ekran kinowy? Rob Marshall: Gdy skończyliśmy montować „Nine - Dziewięć“ przeżyłem taki moment, jaki przeżywał bohater filmu, Guido Contini. Miałem w głowie totalną pustkę i czułem się kompletnie wypalony. Musicale są częścią mojego życia, mojej tożsamości i dlatego jestem pewien, że nie poprzestanę na „Nine - Dziewięć“. Mimo, że produkcja tego filmu była długim i wyczerpującym procesem, na pewno do tematu musicalu będę chciał jeszcze wrócić. W jaki sposób udaje się Panu dostrzec w aktorach to, że będą w stanie zaśpiewać i zatańczyć w Pana musicalu? Udało się to Panu już przy okazji „Chicago“, a teraz przy okazji „Nine – Dziewięć“. Jakiś nadludzki zmysł? Rob Marshall: Uważam, że moja praca polega na służeniu aktorom i wydobywania z nich jak najwspanialszych i często ukrytych talentów, o których być może nie mają pojęcia. Casting jest dla mnie bardzo ważny. Zwracam uwagę nie tylko na poszczególne nazwiska, twarze, osoby, osiągnięcia, ale także indywidualne cechy. Nie chcę po prostu wypełnić poszczególnych postaci ich odtwórcami, ale stworzyć je od początku do końca pracując wspólnie z aktorem. Ponieważ to jest moje życie i spędzam z nimi czas, wymagam od nich czegoś jako reżyser. Jednak kręgosłupem mojej pracy jest właśnie to czym im służę – daję im film, w którym mogą pokazać się z jak najlepszej, zaskakującej strony. Miałem na planie najlepsze aktorki i aktorów na świecie, najwspanialsze towarzystwo jakie można sobie wyobrazić. Zależało mi bardzo na stworzeniu atmosfery, w której będą się dobrze czuć,…

wywiadzrobemmarshallemrezyseremfi-3934518.jpg
width: 380
height: 339

Powroty nigdy nie bywają proste... Wywiad z Markiem Bukowskim
type: item
date: 2009-10-29T06:31:52.000Z
subject: Po godzinach
subject: Życie gwiazd
subject: aktor
subject: dom
subject: Marek Bukowski
subject: marek kondrat
subject: nagroda
subject: Paweł Deląg
subject: reżyser
subject: serial
subject: teatr
description: Marek Bukowski powrócił z aktorskiego niebytu po 10 latach przebywania w nim. Teraz można go podziwiać w serialu "Przystań" TVP, w którym gra rolę Grzegorza, ratownika WOPR. O tym, jak bardzo grana przez niego postać jest mu bliska, co robił, gdy nie można go było zobaczyć na szklanym ekranie, jak spędza wolny czas i czy wziąłby udział w "Tańcu z Gwiazdami", gdyby pojawiła się taka propozycja, możecie przeczytać u nas.
encoded: Marek Bukowski powrócił z aktorskiego niebytu po 10 latach przebywania w nim. Teraz można go podziwiać w serialu "Przystań" TVP, w którym gra rolę Grzegorza, ratownika WOPR. O tym, jak bardzo grana przez niego postać jest mu bliska, co robił, gdy nie można go było zobaczyć na szklanym ekranie, jak spędza wolny czas i czy wziąłby udział w "Tańcu z Gwiazdami", gdyby pojawiła się taka propozycja, możecie przeczytać u nas. Gdzie się Pan podziewał przez ostatnie 10 lat? Odpoczywał od czegoś? Nie dostawał propozycji od filmowców? Pracę w zawodzie aktora rozpocząłem bardzo młodo. Dostałem wówczas wiele ciekawych ról i ważne nagrody. Kolejne propozycje nie do końca mnie satysfakcjonowały. Potrzebowałem oddechu, chciałem poznać kino z drugiej strony i sam produkować filmy. Dzięki przerwie nabrałem dystansu i świeżego spojrzenia na zawód aktora. Czy dla aktora tak długa nieobecność w świadomości widzów to nie jest przypadkiem artystyczne samobójstwo? Wyznaje się zasadę, że nieważne, ile się gra, ale jak. Dla mnie artystyczne samobójstwo to branie udziału w projektach, które robi się na siłę. Nie uważa Pan, że to trochę późno, w wieku 40 lat, „reanimować” swoją karierę aktorską? Powroty nigdy nie bywają proste i są czasem trudniejsze niż debiuty. Z drugiej strony czuję, że jestem teraz w świetnej formie. Zarówno z branży, jak i od widzów otrzymuje wiele sygnałów, jak bardzo się cieszą, mogąc mnie ponownie oglądać na ekranach. Co Pana skłoniło do zabawy w produkcję filmową? To jest ostatnio dość popularne zajęcie aktorów, którzy albo porzucili zawód aktorski, albo nie mając innego źródła dochodu, bo reżyserzy jakoś przestali pukać do ich drzwi z propozycjami, zabrali się za robienie filmów? Kino jest cudowną przygodą, która wciąga na całego. Jeśli już się złapie bakcyla, to chce się je poznać z obu stron. Tworzenie historii jest fantastycznym doznaniem. Zawsze chciałem to robić. Przygodę z filmem rozpocząłem jako aktor, ale czułem, że muszę stanąć za kamerą. Myślę, ze wiele osó…

powrotynigdyniebywajaprostewywiadz-08973f0.jpg
width: 420
height: 280

Jestem wierny filmowi, który zadaje pytania
type: item
date: 2009-06-05T06:43:13.000Z
subject: Po godzinach
subject: Życie gwiazd
subject: aktor
subject: film
subject: Jerzy Stuhr
subject: Maciej Stuhr
subject: reżyser
subject: seks
subject: wywiad
description: Rozmowa z Jerzym Stuhrem, aktorem, reżyserem, scenarzystą i pedagogiem.
encoded: Rozmowa z Jerzym Stuhrem, aktorem, reżyserem, scenarzystą i pedagogiem. Jak to się stało, że polonista został aktorem? Poszedłem na polonistykę, żeby sobie coś postudiować. Wiedziałem, że będę aktorem jeszcze przed pójściem na studia. W szkole dużo występowałem w różnych konkursach recytatorskich, teatrach amatorskich. Zaraz po dwóch miesiącach polonistyki zaangażowałem się w teatrze studenckim UJ, a po pierwszym roku byłem już w Teatrze Stu. Profesor Maria Dłuska, u której byłem seminarzystą, mówiła: „Z pana to nie będzie żaden filolog”. Polonistyka pomogła mi uzupełnić różne luki w wiedzy humanistycznej, bo ze szkoły średniej wyszedłem trochę niedouczony. Dlatego pomyślałem wówczas, że to byłby wstyd tak od razu pójść do szkoły teatralnej. Poza tym naszą tradycją rodzinną było studiowanie na Uniwersytecie Jagiellońskim. Mój syn też poszedł na uniwersytet – z wykształcenia jest psychologiem. Jako aktor szybko zaczął Pan odnosić sukcesy – najpierw w teatrze, później w filmie. Które ze swoich doświadczeń zawodowych uważa Pan za najważniejsze w swojej karierze artystycznej? Z tym jestem bardzo ostrożny, zagrałem w swoim życiu około 100 ról. Jednak zawsze myślą będę wracał do drugiego mojego filmu – „Spokój” w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego. To była jedna z największych moich ról i to na początku kariery, a przecież nie miałem jeszcze doświadczenia. To spowodowało, że tę rolę zawsze będę pamiętał jako jeden z kamieni milowych na mojej drodze zawodowej. Sławę przyniósł Panu „Wodzirej” Feliksa Falka. Nie obawiał się Pan, że ta bardzo charakterystyczna rola utrwali pański wizerunek aktorski raz na zawsze? A tak, bałem się tego. Po „Wodzireju” odrzucałem role, tracąc różne apanaże, żeby nie przylgnęła do mnie twarz konkretnego bohatera. W „Amatorze” wyzwoliłem się z bycia wodzirejem. To był geniusz Kieślowskiego, który pierwszą sekwencję filmu poświęcił, żeby pokazać bohatera, którego grałem, jako człowieka sympatycznego, z małego miasteczka, zaopatrzeniowca, któremu r…

jestemwiernyfilmowiktoryzadajepytan-c14023e.jpg
width: 420
height: 528

Wywiad z Szymonem Kołodziejczykiem
type: item
date: 2009-04-23T06:30:50.000Z
subject: Po godzinach
subject: Życie gwiazd
subject: film
subject: kino
subject: reżyser
subject: teledysk
description: Pochodzi z Trójmiasta, jest reżyserem. Popularność zdobył dzięki filmom niezależnym. Dziś rozwija się w dziedzinie teledysków. Zapraszam do przeczytania wywiadu z Szymonem Kołodziejczykiem.
encoded: Pochodzi z Trójmiasta, jest reżyserem. Popularność zdobył dzięki filmom niezależnym. Dziś rozwija się w dziedzinie teledysków. Zapraszam do przeczytania wywiadu z Szymonem Kołodziejczykiem. Właśnie skończyłeś pracę nad najnowszym teledyskiem. O czym będzie tym razem? Zespół chciał, aby to muzyka była na pierwszym planie. Sam obraz skupiał się na pokaz ywaniu właściwie tylko muzyków. Całość nie miała być przesycona. Marcin (jeden z zespołu MOJO) przy pierwszych rozmowach o teledysku, pokazywał mi klipy Micka Jaggera, gdzie liczy się sam dźwięk, a obraz to głównie statyczne ujęcia muzyków. Utwór opowiada o pewnej dziewczynie, trochę jakby zjawie, która nie potrafi wybrać swojego kierunku, a zespół występuje tu w roli pośrednika między nią a jakimś guru (Bóg?), które przekazuje list dziewczynie, co ma wybrać.. Muzyka blues, a taką reprezentuje zespół MOJO, jest raczej mało popularna w naszym kraju. Nie bałeś podjąć się tego wyzwania? Myślę, że podejście do tematu, który nie jest łatwy czy popularny, stanowi wyzwanie, którego warto się podjąć, gdyż na pewno pomaga to w rozwijaniu swoich umiejętności w tworzeniu klipów. Jak zaczęła się Twoja przygoda z teledyskami? Zaczęło się banalnie. Któregoś dnia zadzwonił do mnie jeden zespół z Trójmiasta z pytaniem, czy nie nakręciłbym im teledysku. Zgodziłem się i tak potem przyszły inne współprace z muzykami i jak na razie trwa to do dziś. Szerokiej publiczności znany jesteś bardziej jako reżyser kina niezależnego. Ten gatunek to już przeszłość? Chyba śmiało mogę powiedzieć, że tak. Kino niezależne dobrze wspominam, dało mi to bardzo wiele, jednak gdybym przy nim pozostał, to nie czułbym już jakiegoś rozwoju w swoich umiejętnościach, przy czym nie chcę tu umniejszać kinu OFF-owemu. Można się przy nim naprawdę wiele nauczyć, zarówno od strony technicznej, prowadzeniu aktorów, jak też od strony merytorycznej, obracania się w temacie danego filmu. Czy to znaczy, że zajmując się teraz teledyskami na dobre skończyłeś z kinem w ogóle? …

wywiadzszymonemkolodziejczykiem-d60a344.jpg
width: 260
height: 343