Zasady pracy w korporacji - jak przetrwać w korporacji?
Zobacz, jak wygląda praca w korporacji. Poznaj zasady, dzięki którym poradzisz sobie z każdym zadaniem!
Praca w korporacji różni się od tej w małych przedsiębiorstwach. Zadania pracowników są skonkretyzowane, w wielkich openspaceach panuje porządek, każdy zna zakres swoich obowiązków, a nad wszystkim czuwa sztab ludzi. Korporacje wyróżniają się uhierarchizowaną strukturą. Ścieżka kariery jest jasna i przejrzysta, tak jak i zasady, które panują w firmie. W wielu miejscach obowiązkowy jest elegancki uniform czy buty na obcasie. Niezależnie od tego, jak wiele jest typów korporacji, większość osób tam zatrudnionych ocenia swoją pracę negatywnie ze względu na nadmiar obowiązków oraz specyficzną atmosferę. Mówi się nawet, że w korporacji działają prawa dżungli. Przetrwa tylko najsilniejszy, ten, który ma duże kompetencje, jest pewny siebie i odrobinę cwany. Poznaj 10 zasad pracy w kopo! 1. Rozmowa w sprawie pracy Rozmowa w sprawie pracy w korporacji może być inna, niż te, które odbyłaś do tej pory. Oprócz standardowych pytań o doświadczenie, wykształcenie, zainteresowania czy plany na przyszłość, zapewne zostaniesz zasypana jakimś dziwnym psychotestem, pytaniami o to, co zrobiłabyś, gdyby kawa wylała ci się na biurko lub gdybyś musiała realizować projekt, który zupełnie cię nie interesuje. Często proces rekrutacyjny trwa kilka etapów, co wiąże się z dodatkowym stresem oraz oczekiwaniem. Nie przejmuj się i uzbrój się w cierpliwość. Pytania, które usłyszysz na rozmowie w sprawie pracy 2. Wybierz odpowiedni strój Gratulacje! Jeśli zastanawiasz się nad strojem, to znaczy, że masz tę robotę! Kolejny "level" to odpowiedni wygląd. Zapoznaj się wcześniej z zasadami panującymi w twojej nowej pracy. Jeśli wszyscy obowiązkowo ubierają się elegancko, nie możesz iść w koszulce polo. Będzie wyglądać śmiesznie, a na to nie możesz pozwolić sobie pierwszego dnia! Kieruj się 3 uniwersalnymi zasadami. Po pierwsze – wyglądaj skromnie. W korpo lepiej się nie wyróżniać. Jeśli wyglądasz jak wszyscy, jesteś ok. Jeśli jednak masz zbyt drogie buty, spódnice czy przesadny makijaż, inni pracownicy od razu cię obgadają i staniesz się ich wrogiem. Po drugie – nie możesz wyglądać lepiej niż szef, a co gorsza szefowa. Królowa korpo jest tylko jedna i lepiej będzie, jeśli nie pokażesz (świadomie czy nie), że chce zająć jej miejsce. Po 3 – postaw na jakość. Twoje ubranie powinno być zawsze świeże i jakościowo na odpowiednim poziomie. Pamiętaj, że droższe buty posłużą na lata. Dress code w pracy - zobacz, jak ubrać się do pracy 3. Zaprezentuj się Pierwszego dnia poznasz nowych kolegów. Nie zdziw się tym, że będzie ich wielu i wszyscy będą się tobie przyglądać, niczym zwierzątku w zoo. To normalne. Będziesz nowa, a oni będą chcieli "wybadać teren". Musisz się odpowiednio zaprezentować. Pokaż, że jesteś profesjonalistką. Takich ludzi ceni się wszędzie, a w korporacji szczególnie. Nie bądź zbyt miła, bo jeśli twoi nowi "przyjaciele" zauważą, że jesteś miękka, będą to wykorzystywać na każdym kroku. Jak przetrwać pierwszy dzień w pracy? "Nie pokazuj szefowi Jak przetrwać w korporacji i nie zwariować?", Anna Gołębicka 4. Sprawdź, kto kim jest Teraz kolej na ciebie i twoje rozeznanie w grupie. Dokładnie zapoznaj się ze strukturą korporacji, której i tak na pewno od razu nie zapamiętasz, bo jest po prostu zbyt zawiła. Koniecznie zwróć uwagę, z kim możesz się zakolegować (świadomie nie używam słowa zaprzyjaźnić, bo przyjaźń w korporacji raczej nie istnieje). Pamiętaj, że nawet jeśli wszyscy się do ciebie uśmiechają, to prędzej czy później i tak zostaniesz obgadana. Czy to za strój, czy za sposób, w jaki pracujesz – powodów może być tysiące. Nie ufaj każdemu i bądź czujna. Ponieważ w korporacji wszyscy walczą o podwyżkę i awans, każdy z każdym poniekąd rywalizuje. 3 rzeczy przez które nie dostaniesz pracy! 5. Nie poświęcaj się Nie pokazuj, że jesteś w stanie pracować ponad normę albo że dla pracy zrobisz wszystko. Wyjdziesz na desperatkę, którą można manipulować. Śmiało bierz urlopy, bo odpoczynek ci się należy. Staraj się też wychodzić do domu o czasie i nie łączyć pracy z relacjami rodzinnymi. I najważniejsze – nadgodziny. To prawda, że większość pracodawców cieszy się, gdy jego pracownik zostaje po 17 w firmie i za darmo realizuje projekty. Ale nie zawsze tak jest. Wielu szefów może uznać, że jeśli codziennie kończysz projekty po godzinach, to najprawdopodobniej nie nadajesz się do tej pracy! Co ci się należy za pracę po godzinach? 6. Miej wszystko na papierze Pamięta, aby wszystkie ważne decyzje mieć na mailu albo na piśmie. W innym przypadku może się okazać, że twój kolega czy koleżanka z pracy może udawać, że nie zgodziła się na akceptacje danego pomysłu, projektu czy innej istotnej sprawy. Kieruj się zasadą, że umowy pisze się na czas awantury, a nie przyjaźni. Jak być profesjonalistką? 7. Pamiętaj o organizacji Mierz siły na zamiary. Nie planuj za wiele. Pamiętaj, że pracujesz tylko i aż 8 godzin. Zainwestuj w kalendarz i notes. Na początku dnia zapisz, co chcesz wykonać, jakie masz priorytety oraz ile czasu możesz pozwolić sobie na dane zadanie. Nie przeceniaj jednak swoich możliwości, aby nie popaść w depresję, gdy nie uda ci się w 100% zrealizować swoich planów. Jak zorganizować sobie miejsce pracy? 8. Trzymaj emocje na wodzy Naucz się być panią swoich emocji. Jeśli kolega z pracy, a co gorsze – szef cię zdenerwuje, pamiętaj, aby umieć poskromić zły nastrój. W relacjach z innymi pracownikami bądź miła i pomocna. Nie oczekuj jednak, że jeśli ty będziesz zawsze na wyciągnięcie ręki, to gdy sama znajdziesz się w potrzebie, każdy poda ci pomocną dłoń. Korporacje kierują się innymi prawami i z reguły nie są one oparte na wzajemności i uprzejmości. Jak poradzić sobie z wredną koleżanką w pracy? 9. Naucz się mówić stop i koniec! Asertywność w pracy to kolejna ważna zasada, o której nie możesz zapomnieć. Inaczej każdy będzie czegoś od ciebie chciał, a ty nie dasz rady odmówić. Pokaż, że jesteś pomocna, ale wszystko ma swoje granice. Wielu ludzi pracujących przez lata w korporacji, mówi, że nie potrafi zwolnić się z pracy, nawet gdy ta ich nie satysfakcjonuje. Jedni boją się zmian, inni nie widzą życia poza pracą i mają wrażenie, że nie znajda innej. Postaraj się jednak nauczyć mówić "koniec", gdy wewnętrznie czujesz, że wypaliłaś się, a praca, zamiast cieszyć, jest tylko przykrym balastem. Jak uchronić się przed mobbingiem w pracy? 10. Bądź optymistką Uśmiech, zdrowe podejście i przekonanie, że to, co robisz jest ważne, to podstawa sukcesu, zadowolenia i satysfakcji. Naucz się cieszyć tym, co robisz i doceń swoją pracę. Postaraj się wszystkie negatywne sytuacje traktować mniej poważnie, a osiągniesz sukces!
Każdy z nas spotkał chyba w swojej karierze takich ludzi, z którymi współpraca nie układała się pomyślnie, pomimo wielkich chęci. Nie ważne jak bardzo się starasz być miła, oni i tak cię wkurzają. Czym? Swoją osobowością nie do podrobienia. Poznaj 5 typów współpracowników, których nie znosimy najbardziej. Zobacz, jak przeżyć pierwszy dzień w pracy ​1. Leń Co z tego, że pracy jest dużo? Ona zawsze znajdzie czas na fajeczkę, pomalowanie paznokci, wizytę na Facebooku, popłudniową 5 kawusię, czy telefon do przyjaciela. Podczas gdy ty wyciskasz siódme poty, by wszystko zrobić na czas, ona śmieje ci się w twarz i mówi, że jej się nie pali, bo robota nie zając i nie ucieknie. Demotywujące, prawda? 2. Fałszywa przyjaciółka Wysłucha, zawsze chętnie ci "pomoże", da ci szansę się wygadać i jeszcze chętniej poplotkuje z tobą o szefie, tylko po to, aby po chwili iść do niego i wszystko wypaplać. Nie ma skrupułów. Po tym jak zrobi ci kolejne świństwo, udaje że nic się nie stało i dalej "jest twoją przyjaciółką". Masz problem z wredną koleżanką z pracy? Podpowiadamy, jak utrzeć jej nosa 3. Pani wszystkowiedząca To ona wie wszystko najlepiej. Każde zadanie robi najdoskonalej, najlepiej i najdokładniej, bo przecież jest niezastąpiona. Znajdzie twój najmniejszy błąd i wytknie ci go w najmniej oczekiwanym momencie - najczęściej wtedy, gdy szef jest blisko. Dodatkowo używa słów, których znaczenia chyba sama do końca nie rozumie, ale ... przecież nie to jest najważniejsze. Grunt, że błyszczy swoją wysublimowaną wiedzą i udowadnia wszem i wobec, jaka to ona jest mądra! 4. Lizuska Pierwsze co robi rano, to uroczyste "dzień dobry" skierowane w stronę szefa. Cóż z tego, że pracuje 6 pięter wyżej – szef to szef. Jego wizyta to dla niej doskonały moment do komplementowania, a trzeba jej przyznać, że na komplementach zna się jak nikt inny. Gdy w grę wchodzi szef płci żeńskiej, od razu staje się jej najlepszą psiapsiółką. W tym celu nie cofnie się przed niczym. Jeśli pracodawcą jest facet, bywa miła, czuła i często zbyt nachalna. Poznaj 6 trików, dzięki którym zdobędziesz każdą pracę 5. "Podwyższaczka" poprzeczki Szef poprosił o projekt składający się z około 10 slajdów, tekst na 3 strony, raport z rozliczeniem za ostatni kwartał? O nie! Dla niej to za mało. Swoją pracę wykona 2 razy lepiej, pomimo, że nikt tego od niej nie będzie wymagał. Po co? By zostać zauważonym i docenionym pracowym kujonem. Tym samym zawyża poprzeczkę innym, dlatego nikt w firmie za nią nie przepada.
Jak poinformować szefa o tym, że chcesz odejść z pracy?
Zobacz, jak z klasa odejść z pracy i czego lepiej nie robić, aby nie palić za sobą mostów!
Decyzje o odejściu z pracy bywają trudne i burzliwe. Jeśli masz inną propozycję, zmiana pracy nie jest aż tak bolesna. Inaczej wygląda sytuacja, gdy jesteś zmuszona do odejścia, ale nie masz niczego innego w zanadrzu. Jeśli nie wiesz, jak powiedzieć pracodawcy, że chcesz zrezygnować z pracy, poznaj nasze rady, które ci w tym pomogą. Zobacz, jak z klasą odejść z pracy oraz dowiedz się, czego nie powinnaś mówić, gdy rezygnujesz z pracy! Pisemnie wypowiedzenie Nawet jeśli z szefem masz dobre relacje, warto jest napisać pisemne wypowiedzenie. Pamiętaj, że odejście z pracy jest czynnością prawną i skutkuje rozwiązaniem stosunku pracy. Zanim zdecydujesz się na poważną rozmowę z przełożonym, napisz wypowiedzenie, w którym jasno określisz, dlaczego chcesz odejść. Jak napisać wypowiedzenie umowy o pracę? Wypowiedzenie możesz złożyć osobiście lub drogą elektroniczną. W przypadku umowy zlecenie nie obowiązuje cię żaden okres wypowiedzenia, co oznacza, że z dnia na dzień możesz poinformować szefa, że odchodzisz. Okres wypowiedzenia zależny jest od rodzaju umowy. Umowa na czas określony Jeśli umowa została zawarta na okres dłuższy niż 6 miesięcy, okres wypowiedzenia powinien wynosić 2 tygodnie. Umowa na czas nieokreślony W przypadku takiej umowy, okres wypowiedzenia wynosi: 2 tygodnie przy przepracowaniu okresu krótszego niż 6 miesięcy 1 miesiąc przy przepracowaniu okresu co najmniej 6 miesięcy 3 miesiące przy przeprowadzeniu co najmniej 3 lat Umowa na okres próbny Jeśli pracujesz w oparciu o umowę na okres próbny, okres wypowiedzenia wynosi: 3 dni robocze, jeżeli okres próbny nie przekracza 2 tygodni 1 tydzień, jeżeli okres próbny jest dłuższy niż 2 tygodnie 2 tygodnie, jeżeli okres próbny wynosi 3 miesiące Kodeks Cywilny Szukasz pracy? Sprawdź, co udostępniasz na Facebooku! Pożegnaj się Jeśli twoje relacje z szefem oraz innymi pracownikami były dobre lub poprawne, pamiętaj o pożegnaniu. Nie musisz kupować ciasta czy innych słodkości. Wystarczysz, że poinformujesz ich o swojej decyzji i wyjaśnisz, dlaczego chcesz zrezygnować. W takich sytuacjach nie zapominaj o: kilku miłych słowach skierowanych do szefa i osób, z którymi pracowałaś najwięcej (osoby z teamu, grupy, projektu czy pokoju) poinformowaniu, jakie masz plany na najbliższą przyszłość. Nie myśl, że nikt o to nie zapyta. Jeśli masz inną pracę na oku, po prostu o tym powiedz, aby nie wzbudzać niepotrzebnych plotek. prośbie o referencje, które pomogą ci w znalezieniu nowej pracy. Tych rzeczy nie mów, gdy odchodzisz z pracy! Tego nie rób Jeśli decydujesz się na odejście z pracy, nie pal za sobą mostów. Nigdy nie wiesz przecież, czy za jakiś czas nie spotkasz się ze swoim byłym szefem w innej firmie. Zapomnij więc o mailu czy SMS-ie z informacją, że chcesz zakończyć współpracę. To absolutnie nieprofesjonalne zachowanie, które zostanie ci zapamiętane. Jeśli przypadkiem zdarzy ci się spotkać szefa nawet w codziennej sytuacji, będzie ci niezręcznie. Jeśli decydujesz się na odejście, postaraj się też nie wyrzucać brudów. Wypominanie szefowi, jakim to jest złym pracodawcą lub mówienie innym pracownikom, że są niekompetentni, na pewno ci nie pomoże, a wręcz przeciwnie, może spowodować, że skutecznie spalisz za sobą mosty. O powrocie do firmy będziesz mogła więc zapomnieć.
Jeśli na krytykę w pracy reagujesz złością lub utratą wiary w siebie, warto to zmienić!
Niektórzy każdą krytykę w pracy przyjmują z lękiem, a potem lamentują, że do niczego się nie nadają i nie są w stanie poprawić tego, co zrobili źle. Inni z kolei z góry odrzucają kierowane do nich uwagi jako niesłuszne, przez co często popełniają w kółko te same błędy. Jak omijać te zawodowe pułapki? Jak reagować na krytykę w pracy? Nie trać wiary w siebie Nie traktuj krytycznych uwag na temat jednego zadania jako dezaprobaty dla wszystkich swoich umiejętności. Fakt, że raz czy dwa pomyliłaś się np. w obliczeniach, nie oznacza, że nie znasz się na księgowości. Nie myśl więc: "Jestem do niczego", gdy szef cię wezwie i wytknie omyłkę. Zastanów się lepiej, dlaczego popełniłaś błąd. Może źle organizujesz sobie pracę i potem się spieszysz, by dotrzymać terminów? W takim razie spróbuj tak rozłożyć sobie zadania, by uniknąć ciągłego pośpiechu. Walcz o swoje racje Nie bój się odpierać zarzutów przełożonego, gdy masz w zanadrzu mocne argumenty. Wprawdzie niektórzy szefowie nie znoszą sprzeciwu, ale gdy jesteś pewna swego, warto przynajmniej spróbować dyskusji. Myśl pozytywnie Uważaj, by konstruktywnej krytyki w pracy nie brać za złośliwość. Szef mówi ci, że źle napisałaś raport? Nie zakładaj z góry, że ta opinia wynika z jego niechęci do ciebie. Możliwe przecież, że np. nie uwzględniłaś w raporcie wszystkich potrzebnych danych. Panuj nad emocjami Pamiętaj, by swoje racje wypowiadać spokojnie i rzeczowo ("Rozumiem, pan by to napisał inaczej. Zastanawiam się tylko, czy takie ujęcie nie będzie odpowiedniejsze..."). To często pozwala wypracować rozwiązanie kompromisowe. Inne sposoby na dobre relacje w pracy: Jak zdobyć uznanie szefa? Konstruktywna rozmowa z szefem Sposoby na pośpiech w pracy Autorka jest dziennikarką dwutygodników "Przyjaciółka" i "Pani Domu"
Natłok obowiązków, niezdrowa atmosfera w zespole, brak możliwości awansu. Zmieniać pracę czy uleczyć awersję do niej?
Wiecznie krytykujący szef, niezdrowa atmosfera w zespole, brak możliwości awansu czy natłok obowiązków – to tylko część powodów, dla których nie lubimy własnej pracy. Często dochodzimy do wniosku, że jedynym rozwiązaniem problemów z pracą jest poszukanie nowej. Eksperci przekonują jednak, że to nie zawsze dobry pomysł. Zachęcają, by najpierw spróbować naprawić sytuację, w której jesteśmy. Nawet jeśli to nie sprawi, że zaczniemy lubić własną firmę, pozwoli uniknąć różnych zawodowych błędów w przyszłości. Jak wynika z badań przeprowadzonych przez CBOS, 30 procent Polaków jest zdecydowanie zadowolonych ze swojej pracy, 48 procent twierdzi natomiast, że „raczej tak”. Na arenie międzynarodowej wypadamy całkiem nieźle. Dla porównania, blisko 60 procent Brytyjczyków i ponad połowa Amerykanów nie czerpie satysfakcji ze swojego życia zawodowego. – Gdy praca zaspokaja nasze potrzeby, to się w niej spełniamy. Jeżeli nie, staje się naszym utrapieniem – twierdzi Łukasz Bieliński, coach i trener skutecznej komunikacji. Natomiast według Joanny Trochimczuk, psycholog społecznej i trenerki z Wyższej Szkoły Psychologii Społecznej w Warszawie, praca daje satysfakcję wtedy, gdy pomiędzy naszym życiem prywatnym a zawodowym istnieje równowaga. Istotne jest to, czy płaca jest proporcjonalna do wkładu pracy Pensja nie najważniejsza To jednak dość ogólne stwierdzenia. Na nasze zadowolenie z pracy bądź jego brak wpływa szereg czynników. Pierwszy, wymieniany najczęściej, to na pewno pieniądze. Jak jednak przekonuje prof. Adam Biela z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, niektórzy trochę ten element przeceniają. – Tradycyjnie przyjmowało się, że na zadowolenie czy niezadowolenie będą wpływały czynniki natury ekonomicznej, czyli płaca – mówi profesor. – Okazuje się jednak, że zależność nie jest taka bezpośrednia. Istotne jest to, czy płaca jest proporcjonalna do wkładu pracy, zarówno mojej, jak i ludzi pracujących na tym samym i innych stanowiskach. Bierze się pod uwagę również efektywność samej pracy. I nie tylko pensję zasadniczą, ale też tak zwane premie motywacyjne. – Ekspert dodaje, że pracownicy znacznie bardziej cenią premię, jeśli nie jest przyznawana uznaniowo, lecz znajduje pokrycie w poniesionym przez nich nakładzie pracy i jest przewidywalna. Tylko wówczas mobilizuje do pracy. Praca daje satysfakcję wtedy, gdy pomiędzy naszym życiem prywatnym a zawodowym istnieje równowaga Zawodna komunikacja Łukasz Bieliński, który prowadzi m.in. szkolenia dotyczące rozwiązywania konfliktów w pracy i empatycznej komunikacji w zespole, opowiada, że wielokrotnie ludzie niezadowoleni z miejsca swojego zatrudnienia narzekają na zarobki, tymczasem okazuje się, że problemem są relacje międzyludzkie. – Komunikujemy się w bardzo nieprecyzyjny sposób – twierdzi. – Ktoś na przykład mówi: „zrób to jak najszybciej” albo „chcę to mieć natychmiast”. Nie wiemy, na kiedy dokładnie. „Jak najszybciej” dla jednej osoby może oznaczać kilka godzin, dla drugiej – tydzień. Bardzo wiele konfliktów mogłoby nie powstać, gdybyśmy potrafili się precyzyjnie komunikować. Bo najczęściej ludzie rozmawiają na poziomie interpretacji. Mówią: „ to jest źle wykonany projekt”. Ale brakuje tutaj szczegółów. Co kryje się pod tym pojęciem? Kiedy zejdziemy na poziom faktów, pracownikom łatwiej jest realizować prośby czy polecenia szefa. A to z kolei zwiększa efektywność pracy i zmniejsza ryzyko występowania konfliktów. Pracownicy znacznie bardziej cenią premię, jeśli nie jest przyznawana uznaniowo, lecz znajduje pokrycie w poniesionym przez nich nakładzie pracy i jest przewidywalna Uciążliwy przełożony Jeśli powodem niezadowolenia z pracy jest wiecznie krytykujący albo nadmiernie kontrolując szef, być może warto się zastanowić, co leży u podstaw jego zachowania. – Gorąco polecam Nonviolent Communication (Porozumienie bez Przemocy), czyli tworzenie relacji między ludźmi, które pozwolą wyrazić te potrzeby, które się kryją pod tradycyjną komunikacją – mówi Łukasz Bieliński. Według niego, często pod krytyką szefa jest niezaspokojona potrzeba bezpieczeństwa. Wydaje mu się, że jeśli nie będzie krytykował pracowników, to ci przestaną pracować, a wtedy firma straci płynność finansową i on również wpadnie w tarapaty. – Gdyby pracownik był w stanie odczytać motywacje szefa i nie brać osobiście tych słów krytyki, byłaby szansa zbudować prawdziwe porozumienie między ludźmi – stwierdza Bieliński i zaleca bezpośrednią komunikację. Jego zdaniem, warto powiedzieć przełożonemu o naszych potrzebach i oczekiwaniach. Być może podczas takiej szczerej rozmowy obu stronom uda się wspólnie zastanowić, co zrobić, aby poprawić sytuację. Na nasze zadowolenie z pracy i zaangażowanie w nią ma ogromny wpływ bezpośredni przełożony Oczywiście, jak dodaje Bieliński, to nie jest proste. Nie każdy szef może być skory do analizowania własnego zachowania, bo dla niektórych wiąże się to z poczuciem wstydu i obawą przed posądzeniem o brak profesjonalizmu. Daniel Goleman, autor „Inteligencji emocjonalnej” twierdzi, że przełożony może być uznany za złego również z innych powodów. Takie zdanie mamy o zwierzchnikach, którzy budzą postrach, są wybuchowi, egocentryczni, niezdecydowani, aroganccy lub nieufni. Niemile widziana jest też skrytość i postawa wątpiąca. Do tej listy można by dodać szefów niepotrafiących kierować zespołem i tych, którym brakuje kompetencji. Jak pokazuje badanie przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych przez agencję rekrutacyjną Kelly Services Inc., na nasze zadowolenie z pracy i zaangażowanie w nią ma ogromny wpływ właśnie bezpośredni przełożony. Dlatego tak ważne jest, by zbudować z nim dobre relacje. Jeśli zawiedzie próba szczerej rozmowy, warto zastanowić się, co może kierować jego zachowaniem. Czasem znalezienie odpowiedzi na to pytanie może pomóc nam lepiej poczuć się w miejscu pracy. Posłuchaj, co na ten temat mówi nasz ekspert, Iwona Michalak - Jędrzejczak, psycholog, psychoterapeuta, trener. Jak poczuć satysfakcję w nielubianej pracy Zespół do poprawy? Nie tylko relacje z szefem mogą stać się główną przyczyną naszego niezadowolenia z pracy. Ważne są również kontakty ze współpracownikami. Można być zatrudnionym w miejscu, gdzie ludzie współdziałają ze sobą, wzajemnie sobie pomagają i się szanują. Na przeciwnym biegunie będzie firma, w której panuje klimat nieufności, niezadowolenia i braku poszanowania. Jeśli nasze relacje z zespołem, w którym pracujemy nie są najlepsze, dobrze znaleźć sobie choć jednego-dwóch sprzymierzeńców. Wielu ekspertów podkreśla, że lepiej pracuje się w miejscu, w którym mamy z kim porozmawiać i w którym czujemy przyjazne nastawienie. Sens i rozwój Według prof. Adama Bieli, niezwykle istotnym czynnikiem satysfakcji z pracy bądź jej braku jest możliwość rozwoju zawodowego. Chodzi tu zarówno o samorealizację, jak i szanse na awans.Warto odpowiedzieć sobie na pytania: „Czy praca w tej firmie sprawi, że za jakiś czas będę specjalistą w swojej dziedzinie?”, „Jak wiele mogę tu się nauczyć?”, „Czy dzięki obecnie zdobywanemu doświadczeniu za kilka lat moja pozycja na rynku pracy wzrośnie?” Niektórzy do wymienionych wcześniej elementów dodają potrzebę robienia czegoś, w czym widzimy sens i posiadanie przekonania, że to coś ważnego. I wcale nie musi być to praca na rzecz innych. Takie poczucie może dawać robienie tego, co przynosi mierzalne efekty. Lepiej pracuje się w miejscu, w którym mamy z kim porozmawiać i czujemy przyjazne nastawienie zespołu Praca = gra Na to, jak oceniamy własną pracę mają również wpływ warunki, w jakich ją wykonujemy. – Są zakłady pracy, które mają wielką wypadkowość – mówi profesor Biela. – Część z nich gratyfikuje to jakoś finansowo i pracownicy są z tego zadowoleni. Wiedzą, za co mają płacone. Proszę zwrócić uwagę, że sama polska tradycja nazywania firmy zakładem pracy oznacza, że ktoś się z kimś o coś zakłada. Coś się wygrywa, przegrywa, jest jakiś schemat gry. Nie bez znaczenia w przypadku niezadowolenia z miejsca zatrudnienia są także takie czynniki jak: godziny pracy, dojazdy, częste nadgodziny, nadmiar obowiązków czy duży poziom stresu. Warto zaznaczyć, że chodzi tu o stres destrukcyjny, czyli taki, który pojawia się na przykład w momencie, gdy na 10 minut przed wyjściem z firmy otrzymuje się do wykonania zadanie, na które trzeba poświęcić znacznie więcej czasu. W ten sposób praca może pokrzyżować nasze prywatne plany. Jeśli podobne sytuacje powtarzają się z jakąś regularnością, może to mieć negatywny wpływ na nasze życie osobiste. Dotarcie do źródła Psycholog Joanna Piotrowska ostrzega, by – analizując własne niezadowolenie z pracy – nie popaść w schemat i nie myśleć wyłącznie o tym, co złe. Bo, niestety, często mamy taką mtendencję. – Kierujemy się trochę taką magią negatywnego myślenia – twierdzi. – Jak już coś nam się nie podoba, to przerzucamy tę niechęć na inne obszary. Dlatego, jeśli myślimy, że praca jest zła, warto dokonać refleksji, czy powodem naszego niezadowolenia jest jakiś jeden, decydujący czynnik, który powoduje, że wszystko inne widzimy w dużo gorszym świetle, czy rzeczywiście jest to coś, co można zmienić albo co może być powodem do zmiany. – Piotrowska radzi, by zrobić sobie klasyczną listę plusów i minusów. Patrząc na stronę z punktami, które nam się nie podobają w obecnej pracy, warto się zastanowić, jak te rzeczy można zmienić, a jeśli okaże się, że nie jest to wykonalne, to odpowiedzieć sobie na pytanie, czy jesteśmy w stanie zaakceptować dany aspekt, jeśli pozostanie w takiej formie, w jakiej jest. Zdaniem psycholog, w każdej pracy można znaleźć coś, co się lubi. Gdy dojdziemy do wniosku, że takiej rzeczy nie ma, możemy sami ją stworzyć. Na przykład w zakresie własnej przestrzeni. Jeżeli jest to możliwe, warto urządzić swoje biurko tak, by było przytulne. Postawić na nim zdjęcie, które pozytywnie nastraja – kogoś bliskiego albo z udanych wakacji. Można też przynieść ulubioną roślinę doniczkową albo jakiś gadżet. Pracę uprzyjemnić też może słuchanie ulubionej muzyki, a także oczekiwanie na to, co mamy w planach po wyjściu z firmy. Czasem łatwiej wytrzymać 8 godzin, kiedy wiemy, że spotka nas później coś miłego, na przykład kawa z przyjaciółką, zakupy albo wizyta u kosmetyczki. Taka motywacja działa jednak w dość ograniczonym zakresie i tylko doraźnie, nie sposób bowiem codziennie po pracy mieć zaplanowane jakieś atrakcje. Chyba że nauczymy się cieszyć na myśl o drobnych przyjemnościach. Może to być więc wtedy gorąca kąpiel, pieczenie ciasta czy napisanie maila do koleżanki. Nie bez znaczenia w przypadku niezadowolenia z miejsca zatrudnienia są także takie czynniki jak: godziny pracy, dojazdy, częste nadgodziny, nadmiar obowiązków czy duży poziom stresu Działanie najważniejsze Eksperci zgodnie podkreślają, że w przypadku, gdy czujemy niezadowolenie z pracy, warto najpierw spróbować przepracować je w sobie. Na zmianę zatrudnienia zawsze będzie czas. Dopiero w momencie, gdy czujemy, że zrobiliśmy wszystko, by poprawić swoją obecną sytuację, ale nic nie drgnęło, można się zabrać za rozsyłanie CV. Zbyt gwałtowne rzucanie się w wir poszukiwań innej firmy może nas wpędzić w tarapaty. Bo raptem się okaże, że w nowym miejscu powielamy błędy z przeszłości. I nim się obejrzymy, znów dojdziemy do wniosku, że do satysfakcji z pracy nam daleko. Joanna Piotrowska podkreśla, że najważniejsze to nie pozostawać biernym, lecz działać. W niektórych przypadkach bowiem niezadowolenie z pracy może przerodzić się w wypalenie zawodowe. A to znacznie poważniejszy problem. – Mówimy o nim wtedy, gdy pojawiają się następujące syndromy: codzienne uczucie zmęczenia i wyczerpania, nieustępliwość w myśleniu – tak zwany natłok myśli, niechęć do zmian i częsta nieobecność w miejscu pracy – wylicza Joanna Trochimczuk z SWPS. – Nasze komunikaty stają się cyniczne i nie widzimy ani jednego plusa w sytuacji, w której jesteśmy. Zaczynamy głównie opowiadać o tym, że czujemy się zmęczeni. Taki stan prowadzi do pogłębiającego się rozdrażnienie i trudności z koncentracją. Nie widzimy też sensu w pracy, którą wykonujemy. W wielu przypadkach dochodzi do niekontrolowanych wybuchów gniewu wobec współpracowników czy klientów, zupełnie nieadekwatnych do sytuacji. Symptomy wypalenia zawodowego pojawiają się również poza pracą. Są to zakłócenia snu, który staje się płytki i bardzo krótki, częste przeziębienia i grypy, bóle głowy i dolegliwości przewodu pokarmowego. Jeśli czujemy, że trudno nam racjonalnie ocenić własną sytuację zawodową lub mamy wrażenie, że ta sfera życia wymyka nam się spod kontroli, dobrze porozmawiać z kimś bliskim i skorzystać z jego rady. Natomiast w przypadku, gdy dojdziemy do wniosku, że problemem są nasze zdolności komunikacyjne, może warto zapisać się na jakieś szkolenie w tym zakresie. Zbyt gwałtowne rzucanie się w wir poszukiwań innej firmy może nas wpędzić w tarapaty. Niewykluczone, że w nowym miejscu powielimy błędy z przeszłości. I zanim się obejrzymy, znów dojdziemy do wniosku, że do satysfakcji z pracy jest nam daleko Gdzie są plusy? Koniecznie trzeba też zadbać o to, co poza pracą, bo na nasze niezadowolenie może wpływać szereg czynników zewnętrznych. – Jeśli mamy jakieś kłopoty w domu, jesteśmy bardziej zestresowani, prawdopodobnie również gorzej śpimy. To przekłada się na niższą koncentrację i na to, że łatwiej możemy wpadać w gniew. A stąd już tylko krok do zaogniania się konfliktów między współpracownikami – mówi Łukasz Bieliński. Kiedy narzekamy na pracę, warto też zastanowić się, czy nie mamy skłonności do malkontenctwa również w innych dziedzinach. Jeśli notorycznie nie podoba nam się obsługa w osiedlowym sklepie albo wciąż utyskujemy na własnych rodziców, może problem tkwi w naszym nastawieniu do życia? – Nawet jeśli jesteśmy w nielubianej pracy, bez możliwości zmiany, to warto sobie odpowiedzieć na pytanie: „Co to doświadczenie mi daje?”. Bo każde, nawet negatywne przeżycia, zwykle niosą jakiś wniosek na przyszłość – przekonuje psycholog i psychoterapeutka Joanna Piotrowska. –Jeśli pracuję w zespole z toksycznymi ludźmi, to uczę się radzić sobie w trudnych sytuacjach. Dzięki temu, że zmagam się z takimi warunkami, kształcę w sobie pewne umiejętności, które na pewno przydadzą mi się w dalszym życiu. Zamiast więc narzekać na własną pracę i skupiać się na jej negatywnych stronach, dobrze znaleźć te aspekty, które lubimy, a całe doświadczenie potraktować jako cenną lekcję. Być może, stosując się do rad ekspertów, dojdziemy do wniosku, że znaczna część problemów leżała po naszej stronie. Satysfakcja z ich przepracowania na pewno będzie większa niż znalezienie nowej pracy i stwierdzenie po pewnym czasie, że tu też nie jest nam dobrze. Więcej artykułów: Jak sfermentowana żywność wpływa na nasze zdrowie i psychikę? Gotowe na dziecko - rodzic młodo czy po 40 r.ż. Burleska - sztuka uwodzenia i niedopowiedzenia
Plotka w pracy: jak radzić sobie z plotkami?
W twojej firmie często się plotkuje? Zobacz, jak z nimi walczyć i nie paść ofiarą plotek.
Plotki w pracy to nic dziwnego, żadne anormalne zjawisko. Tam, gdzie są ludzie, tam są i plotki. Szczególnie w biurze, w którym na co dzień pracownicy zajmują się codziennie tym samym, plotki są najlepszą, a nawet jedyną formą rozrywki. Zobacz, jak radzić sobie z plotkami i co zrobić, aby nie paść ofiarą plotkarskich koleżanek. Zobacz, jak utrzeć nosa wrednej koleżance z pracy 1. Pamiętaj, że wszystko, co powiesz, będzie wykorzystane przeciwko tobie ... w plotce! Plotki pojawiają się i w wielkich korporacjach, i w mniejszych firmach. Wynika to z ludzkiej natury – człowiek jest obserwatorem, lubi komentować i plotkować. Jeśli więc myślisz, że odsunięcie się od grona plotkar i plotkarzy sprawi, że nie staniesz się ich ofiarą, to jesteś w wielkim błędzie. Miej na uwadze to, że wszystko, co powiesz, każda opinia, a nawet negatywne zdanie wypowiedziane o kolorze lakieru do paznokci koleżanki może zostać wykorzystane do stworzenia plotki na wielką skalę. Poznaj 5 rad, jak poradzić sobie z romansem w pracy 2. Bądź neutralna Jeśli jesteś w grupie osób plotkujących, staraj się słuchać, ale nie wydawaj sądów, nie opiniuj i nie plotkuj razem z nimi. Uchronisz się przed dziwną atmosferą oraz niechęcią ze strony osób obgadywanych. Z drugiej strony nie próbuj walczyć z tymi, których pasja są plotki. Będzie to walka z wiatrakami. I tak nic nie wskórasz, a możesz stać się powodem do ironii i plotek oczywiście. Poznaj 7 absolutnie zakazanych zachowań w pracy! 3. Wyjaśniaj wszystko na bieżąco Jeśli padniesz ofiarą plotek i dowiesz się o wszystkim, co twoi znajomi z pracy wymyślili na twój temat, nie popadaj w panikę. Pamiętaj – nie ty pierwsza, niejedyna i na pewno nie jest twój ostatni raz. Zachowaj spokój i jeśli wiesz, że plotka jest fikcją, postaraj się wszystko wyjaśnić.
Wynajmują mieszkania, udzielają korepetycji, handlują na portalach aukcyjnych, opiekują się dziećmi i osobami starszymi. Choć w ten sposób zarabiają, nie informują o tym skarbówki. Praca na czarno to najczęstszy, choć nie jedyny, sposób na oszukiwanie fiskusa.
Wynajmują mieszkania, udzielają korepetycji, handlują na portalach aukcyjnych, opiekują się dziećmi i osobami starszymi. Choć w ten sposób zarabiają, nie informują o tym skarbówki. Praca na czarno to najczęstszy, choć nie jedyny, sposób na oszukiwanie fiskusa. Nieujawnianie dochodu to jeden z najczęstszych sposobów na oszukiwanie skarbówki. Z danych PKPP Lewiatan wynika, że aż 33,2 % firm zatrudnia pracowników na czarno. Choć pracodawcy niechętnie się do tego przyznają, nieliczni, którzy decydują się o tym mówić, za główną przyczynę podają spowolnienie gospodarcze i wysokie składki, jakie muszą odprowadzać za zatrudnionych. Jak wynika z danych GUS, osoby decydujące się na pracę na czarno za główny powód takiej decyzji podają brak możliwości znalezienia pracy formalnej, trudną sytuacją materialną oraz konieczność dorabiania do pensji. W dalszej kolejności swoją zgodę na pracę na czarno motywują oferowaniem przez pracodawców wyższego wynagrodzenia, niż miałoby to miejsce w przypadku pracy rejestrowanej. Niezmiennie od 1998 roku praca na czarno stanowi dla Polaków dodatkowe źródło zarobku. Tylko dla nielicznych jest to główna forma utrzymania. Z danych GUS wynika, że w szarej strefie najczęściej wykonywane są usługi ogrodniczo-rolne, remonty i naprawy budowlano-instalacyjne. W czołówce uplasowały się także: korepetycje, usługi krawieckie, fryzjerskie i lekarskie, a także działalność produkcyjna. Sieciowi oszuści Do szarej strefy należą nie tylko osoby pracujące na czarno, ale i firmy. Wraz ze wzrostem znaczenia internetu, pojawił się także nowy sposób na oszukiwanie skarbówki. Osoby handlujące w sieci, czy to na specjalnych platformach aukcyjnych lub ogłoszeniowych, nie rejestrują swojej działalności, chcąc uniknąć opłacania wysokich składek. Nie ewidencjonują więc swoich obrotów, a także nie odprowadzają podatków. Osoby oszukujące w ten sposób próbują na wszelkie sposoby zacierać ślady i znamiona prowadzonej działalności. Otwierają nowe konta bankowe, posługują się różnymi nickami. Wytropieni przez urząd kontroli skarbowej muszą jednak liczyć się z wysokimi karami. W toku przeprowadzonych kontroli urzędnicy ustalają, jakie obroty zanotowała osoba handlująca w sieci i na tej podstawie ustalają należne kwoty podatków. Kwotę, jaką udało się zaoszczędzić trzeba więc zwrócić, często jeszcze z nawiązką. Jakie są konsekwencje pracy na czarno? VAT-owy interes Choć praca na czarno i handel w sieci bez zarejestrowanej działalności powodują spore straty dla fiskusa, najwięcej traci on na przedsiębiorcach unikających płacenia podatku VAT lub wyłudzających z niego pieniądze. Każdego roku urząd skarbowy wykrywa aż 120 tysięcy „lewych” faktur, przede wszystkim w firmach handlujących paliwami i złomem oraz zajmujących się budowlanką. Rok 2012 był pod tym względem rekordowy. Tylko do września ubiegłego roku fiskus naliczył 113 tys. „lewych” faktur wystawionych na 11,8 mld zł. Łatwy zarobek wykryły grupy przestępcze, które na szeroką skalę zajmują się wyłudzaniem podatku VAT. Jak to robią? Eksport, podobnie jak wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów lub świadczenia poza granicami kraju, mają zerową stawkę VAT. Na fakturach sprzedaży podatnika widnieje więc 0 zł, ale na fakturach zakupu podatek jest naliczony, a to oznacza, że fiskus musi takiemu podatnikowi zwrócić pieniądze. Innym sposobem jest wprowadzanie do obrotu towaru pochodzącego z nielegalnego źródła. Ryzyko nie popłaca Na oszustwach podatkowych, związanych między innymi z VAT, PIT, CIT oraz akcyzą, państwo traci łącznie prawie 6 mld złotych rocznie. Sumy są ogromne, dlatego również i kontrole wzmożone. Urzędy kontroli skarbowej każdego roku tropią tysiące oszustów. Nakryci na podatkowych matactwach muszą liczyć się z poważnymi karami finansowymi, niekiedy znacznie przekraczającymi wysokość zarobionych drogą oszustwa pieniędzy. Źródło: materiały prasowe Fot. depositphotos
Zobacz, dlaczego tak często dochodzi do romansów w pracy oraz sprawdź, jak nie stać się tematem plotek!
Romans w pracy, czyli sytuacja, w której dwoje pracowników danej firmy przestają być tylko kolegami, a ich relacje z zawodowych, zmieniają się na bliższe. Sprawdź, jak poradzić sobie z romansem w pracy. Bo to się zwykle tak zaczyna ... Z badań wnika, że co 3 osoba, która zdradziła swojego partnera, zrobiła to właśnie w pracy! I nie ma w tym nic dziwnego, bo przecież to w biurze spędzamy największą część dnia. Spotykam tam ludzi o podobnych zainteresowaniach, pasjach i problemach. Osoby, które mają problemy we własnym związku, albo są singlami, często nawiązują bliższe relacje ze współpracownikami. Wspólne rozmowy przy kawie, lunch i opowieści o problemach przybierają zupełnie inną formę, często opartą na relacjach seksualnych. Co powinnaś wiedzieć, zanim zaczniesz romans w pracy? Jak poradzić sobie z romansem w pracy? Romans w pracy to dla wielu temat tabu, coś, co należy trzymać w tajemnic przed innymi, a niejednokrotnie i coś, czego należy się wstydzić. Bo jak niby wytłumaczyć wścibskim koleżankom z pokoju, że wasz wspólny znajomy nie jest już tylko kolegą a partnerem łóżkowym lub kimś więcej? Wszyscy wiemy, że plotki w pracy to ulubiona forma rozrywki. Plama na koszuli urasta do rangi niechlujstwa, zwykłe "apsik" oznacza grypę, a romans w pracy to już prawdziwa pożywka dla plotek, które w małej czy wielkiej firmie poruszają się z prędkością światła! Gdy zdarzy ci się romans w pracy Jeśli więc masz romans w pracy, zastosuj się do 5 rad, dzięki którym uchronisz się od dziwnego wzroku i szeptów innych współpracowników. To działa. Zachowujcie się jak gdyby nigdy nic. Zapomnij o czułych uściskach czy maślanych oczkach. Tak zachowują się zadurzone gimnazjalistki. Jeśli więc chcesz, aby nikt się nie dowiedział, dla własnego dobra traktuj swojego nowego partnera tak, jak innych. Zyskasz święty spokój oraz brak oskarżeń o nieprawidłowe wykonywanie swoich obowiązków. Jeśli ktoś dowie się, że flirtujesz z kolegą lub z szefem, może uznać, że źle wykonujesz swoje zadania, a awans uzyskałaś przez łóżko! Nie opowiadaj o związku koleżance. Czasem lepiej nie być zbyt wylewnym, a szczególnie w tak delikatnych kwestiach, jak romans w pracy. Pamiętaj, że znudzone pracą w biurze koleżanki, tylko czekają na hot newsa, który ożywi atmosferę. Nie dawaj im tematu. Nie mów szefowi. Romansem w pracy lepiej nie chwalić się przełożonemu. Wielu z nich nie chce, aby w relacje firmowe wkraczały związki, emocje i uczucia, które mogą wiązać się z pogorszeniem jakości pracy w biurze, ogólnym rozprężeniem i nastrojem niesprzyjającym efektywnej pracy. Nie wysyłajcie do siebie maili. Pamiętaj – twoja skrzynka firmowa nie powinna służyć do wiadomości prywatnych. Często ma do niej dostęp szef albo specjalista od IT. Żeby cała firma nie huczała od waszych namiętnych wyznań, postarajcie się pisać SMSy lub kontaktować się po pracy. Coming out. O swoich relacjach możecie powiedzieć w firmie, gdy będziecie pewni, że wasz związek, to nie tylko przelotna fascynacja na chwilę. Nie powinniście tego ukrywać w nieskończoność, bo w końcu ktoś przyłapie was na mieście czy dowie się portalu społecznościowego. Romans z szefem! Sprawdź, kiedy warto! Zawsze bez happy endu? Nie każdy romans w pracy musi oznaczać tragiczne rozstanie. W wielu przypadkach to właśnie wspólne zainteresowania i firma stają się początkiem trwałego związku. Często jednak przelotny flirt kończy się szybciej, niż się zaczął, a między kochankami powstaje mur nie do zburzenia. Problemy z dogadaniem się w kwestiach zawodowych niejednokrotnie bywają przyczyną odejścia jednego z pracowników.
Pierwszy dzień w pracy - jak się zachować
Zobacz, jak się zachować, a czego lepiej NIE robić.
Pierwszy dzień w pracy to zawsze spory stres. Nowi ludzie, obowiązki czy szkolenia potrafią namieszać w głowie. Zobacz, o co warto zadbać przed rozpoczęciem nowej pracy. 1. Wygląd zewnętrzny Pierwsze wrażenie ma duże znaczenie. Aby nie wystraszyć nowych współpracowników, koniecznie dobrze się wyśpij. Worki pod oczami nie są trendy, a i ty, jeśli postawisz na odpowiedni odpoczynek, na pewno na tym skorzystasz. Wybierz też odpowiedni strój. Niech to będzie coś stylowego, typu niezobowiązująca koszula albo bluzka. Nie przesadź jednak ze zbytnią elegancją, aby nie wyglądać jak pierwszoklasista na rozpoczęciu roku szkolnego. Pamiętaj też o makijażu. Podkreśl oko oraz użyj ciepłego, brzoskwiniowego bronzera, który ożywi twarz. 2. Nie spóźnij się Sprawdź, ile czasu musisz poświęcić na dojazd do pracy. Odpowiednio wcześniej się obudź, aby już pierwszego dnia nie być spóźniona. 3. Zjedz coś Pamiętaj, aby w domu coś zjeść. Możesz też przygotować sobie drugie śniadanie. Niech to będą kolorowe kanapki, sałatka albo coś prostego do podgrzania. Nie zabieraj ze sobą całej kuchni, bo narazisz się na dziwne miny i uwagi nowych kolegów. 4. Akcesoria Chociaż żyjemy w dobie komputerów, pamiętaj o notesie i długopisie. Pierwszego dnia na pewno wiele się będzie działo. Zapewne będziesz musiała zapisać kilka ważnych informacji ze szkolenia. Kartka i coś do notowania okażą się niezastąpione. 5. Zachowuj się naturalnie Gdy wejdziesz do biura, przedstaw się i poznaj nowych współpracowników. Jeśli zostaniesz o to poproszona, opowiedz coś o sobie. Nie mów o relacjach rodzinnych. Lepiej będzie, jeśli wymienisz swoje mocne strony, ale uwaga – nie przechwalaj się za bardzo. Bądź uprzejma, miła i odważna. W duchu powtarzaj sobie, że na pewno dasz radę! Zobacz również: 5 najlepszych wskazówek, jak napisać idealne CV Wady i zalety umowy zlecenia 3 rzeczy przez które nie dostaniesz żadnej pracy
Zły szef - przez jakie cechy szefa może zwolnić się pracownik
Takie zachowania szefa mogą spowodować, że dobry pracownik się zwolni!
Wyrozumiały, sympatyczny i otwarty szef to marzenie wielu osób. Niestety, rzeczywistość często bywa zupełnie inna, a przełożeni występują raczej w roli tyranów. Nie raz to właśnie cechy charakteru i zachowanie pracodawcy są przyczyną zwolnień dobrych, oddanych pracowników. Poznaj najgorsze cechy toksycznych szefów. 1. Prostackie zachowanie Szef, który nie odpowiada "Dzień dobry", udaje, że cię nie widzi, a gdy tylko czegoś chce, od razu pojawia się przy twoim biurku, to nie najlepszy kompan do pracy. Prostackie zachowanie typowego gbura może wytrącić z równowagi nawet najbardziej spokojnego pracownika. 2. Brak pochwał Niedoceniony prawnik będzie nie tylko zdemotywowany, ale i zmęczony tym, co robi. Jeśli sama dostrzegasz pozytywne wyniki swojej pracy, ale ani razu nie usłyszałaś nawet słowa pochwały, nie mówiąc już o premii, zapewne w końcu poszukasz innego zajęcia, zostawiając byłą pracę z dnia na dzień. 3. Problemy z komunikacją Niedopowiedzenia, brak informacji i ogólny chaos mogą wywołać spore zamieszanie. Dobry pracodawca organizuje spotkania ze swoim teamem. Rozmawia z pracownikami, przekazuje im ważne nowiny. Opowiada o sukcesach, ale i nie ukrywa porażek, dodatkowo organizuje wspólne integracyjne wyjścia i spotkania. 4. Agresja Nieustanne awantury, wypominanie najmniejszych błędów i nerwowa atmosfera w pracy nie wróżą niczego dobrego. Nawet pracownik, który doskonale wykonuje swoje obowiązki, kiedyś się wypali i po prostu odejdzie. 5. Kumoterstwo Starsza się jak możesz, a twój szef i tak cię nie docenia? Zamiast tego wychwala pod niebiosa koleżankę, której kompetencje są na dużo niższym poziomie, a robi to tylko dlatego, że prywatnie są dobrymi znajomymi? Nic tak nie denerwuje, jak niesprawiedliwy pracodawca, który dostrzega zalety osób podlizujących się do niego na każdym kroku. Chcesz wiedzieć więcej? Przeczytaj: Zalety i wady umowy zlecenie Czy studia gwarantują pracę? Nietypowe zawody wykonyane przez kobiety