Oglądam "Przyjaciół", bo tam nikt nie próbował naprawiać relacji. A i tak działały
Kłócimy się i rozkładamy wszystko na czynniki pierwsze, zamiast po prostu przeprosić. Analizujemy każde zachowanie partnera, zamiast od czasu do czasu odpuścić. Dlatego tak chętnie wracamy do serialu "Przyjaciele", bo tam nikt nie próbował naprawić relacji na siłę, a i tak działały.
Pamiętasz scenę z serialu „Przyjaciele”, gdy Monica i Chandler uświadomili sobie, że cała paczka wie o ich do tej pory sekretnym związku? „They don’t know, that we know, that they know”... Już sama konstrukcja tego zdania brzmi skomplikowanie, ale właśnie tak wyglądały relacje w tym serialu. Były skomplikowane, niedoskonałe, niekiedy wręcz absurdalne, ale właśnie to było w nich piękne. I dlatego tak chętnie wracamy do tego serialu. Bo w nim nikt na siłę nie próbował naprawiać relacji, a one i tak działały. „Tęsknię za tym, jak kiedyś wyglądały relacje” - Jak oglądam ten serial, to czuję się spokojniejsza - mówi Ania, która przyszła na świat długo po premierze „Przyjaciół”. Jest głosem pokolenia Z, dla którego ta produkcja powinna być sitcomem boomerów. A jednak, coraz młodsze pokolenia sięgają po ten tytuł, bo szukają w nim tego, co prawdziwe. - Pokazuje mi on zwykłych ludzi, którzy mają swoje problemy, niedociągnięcia, ale i tak ze wszystkim sobie zawsze radzą. Z tego samego powodu "Przyjaciół" oglądają też trochę starsze pokolenia. Anię miłością do serialu zaraziła jej ciocia Olga, która jest millenialsiarą zakochaną w sitcomie. Gdy po raz pierwszy zobaczyła na ekranie paczkę z Central Perk, poczuła się, jakby była jej częścią. I w zasadzie do dziś jest jej wierną przyjaciółką. - Ten serial oglądam dlatego, by poczuć spokój. To sześć zupełnie różnych charakterów, ale jednak dla nich ta relacja jest na tyle ważna, że dbają o nią, mimo że ich życia się mocno zmieniają – mówi Olga. Dziś, zamiast skupiać się na budowaniu jakościowej relacji, próbujemy na siłę zmieniać siebie i najbliższych, żeby było "idealnie". O tym porozmawiałam ostatnio też z moją licealną koleżanką Agnieszką, która również jest wielką fanką „Przyjaciół”. - Kluczowa tam jest akceptacja i to, że nikt nikogo nie zmieniał na siłę. Oni się lubili za to, jacy po prostu byli. Brali siebie nawzajem z całym inwentarzem, który mieli. Tęsknię za tym, jak kiedyś wyglądały relacje. Nigdzie się wtedy nie goniło, był czas, żeby się spotkać, porozmawiać, wypić kawę, spędzić wspólnie czas. Mam wrażenie, że teraz przez to, że każdy chce pokazać w social mediach, że ma „idealne życie” i „idealne relacje/przyjaźnie”, szukamy w ludziach tego ideału, którym przecież nikt nie jest – mówi Agnieszka. Myślę, że powiem nie tylko za siebie, ale też za moje bohaterki i wiele innych osób, które wracają do „Przyjaciół” z sentymentu – brakuje nam szczerej, niczym niezmąconej relacji z drugim człowiekiem. Żyjemy bowiem w czasach, w których nieustannie coś analizujemy. Swoje życie, życie innych ludzi, próbujemy od początku do końca „przerobić” wszystko tak, żeby działało idealnie, a przecież nikt z nas nie jest idealny. Stawiamy granice, analizujemy każdą emocję, a w serialu tego nie było - bohaterowie po prostu tworzyli relacje, często nieidealne i chaotyczne, ale prawdziwe. Kiedy relacja przestaje być relacją, a zaczyna projektem Nie chodzi o to, że serialowi przyjaciele nie mieli problemów, a relacje między nimi były usłane różami. Co to, to nie, zgodzę się nawet z wieloma analizami, które pokazują, że niektóre elementy ich osobowości były dysocjacyjne. Ale niech pierwszy rzuci kamieniem ten, kto nie ma nic do przepracowania – jakiejś traumy z dzieciństwa, błędów z przeszłości, traumatycznych relacji… - Gdy analizujemy coś zbyt długo i zbyt dogłębnie, zaczynamy szukać „dziury w całym” i odnajdujemy rzeczy, na które nie zwracaliśmy uwagi wcześniej – dodaje Agnieszka. I właśnie tu pojawia się sedno naszego problemu. Nie ma nic złego w pracy nad sobą i nad relacją. Terapie są potrzebne, gdy naprawdę dzieje się źle. Nie chodzi też o to, aby od razu skreślać relację, w której jesteśmy. Pytanie tylko, czy naprawdę jest nam potrzebne analizowania nawet tych udanych związków. - Sama bardzo lubię „rozkminiać”, ale w moim życiu i z obserwacji wynika, że najlepsze jest pójście za głosem serca. Intuicja jest bardzo ważna, bo czujesz, czy dany człowiek ma to flow, czy dobrze się z nim dogadujesz i nawet jeżeli coś ci nie pasuje, to nie ma co się zastanawiać, tylko po prostu zaufać intuicji – tak jak robili to przyjaciele – dodaje Olga. Czy musimy być idealnie dopasowani, aby stworzyć udaną relację – zarówno miłosną, jak i przyjacielską? Czy naprawdę musimy wszystko rozumieć, żeby być razem? Przecież nikt nie jest idealny i nie ma dwóch takich samych osób. A może właśnie w tym szaleństwie jest metoda? - Z perspektywy psychologicznej sama refleksyjność nie jest problemem – przeciwnie, pomaga nam lepiej zrozumieć siebie i partnera. Trudność pojawia się wtedy, gdy analiza zastępuje przeżywanie i bycie w relacji – tłumaczy Anna Gajda, psycholożka zajmująca się relacjami. - Nadmierne „przetwarzanie” każdej interakcji może prowadzić do napięcia, nadinterpretacji i utraty spontaniczności. Relacja zaczyna się wtedy bardziej projektem do zarządzania niż doświadczeniem do przeżycia. W praktyce widzę, że pary często wpadają w pułapkę ciągłego „naprawiania”, zamiast budować więź poprzez obecność. To może obniżać poczucie bezpieczeństwa i bliskości. „Przyjaciele” to nie jest idealny serial. Pełno w nim stereotypów, jest bardzo niepoprawny politycznie (dzięki Ci Boże!), bywa grubymi nićmi szyty (skąd oni mieli na to wszystko pieniądze i czas?!), ale wciąż jest nam bliższy niż wiele nowszych produkcji, w których wszystko wygląda idealnie. Bo kiedy pokłócę się z mężem, mam ochotę wrócić do sceny, w której Monica tańczy z indykiem na głowie, żeby przeprosić Chandlera, niż z kolejną parą na kanapie u psychoterapeuty, która próbuje przepracować swój związek. Dzięki temu wiem, że czasem nie trzeba głębokich analiz naszych „podłych charakterów”, tylko wystarczy krótkie przepraszam. Jak w latach 90., kiedy nie próbowaliśmy na siłę naprawiać relacji, po prostu w nich byliśmy. - W „Przyjaciołach” widzimy relacje niedoskonałe, czasem chaotyczne, ale osadzone w stałości i akceptacji i to jest coś, za czym dziś tęsknimy – podsumowuje psycholożka. Wbrew pozorom luz bohaterów oraz to, że nie są perfekcyjni, jest największą siłą tego serialu. Bo choć stać ich było na loft na Manhattanie i mieli czas na codzienne spotkania, czego większość z nas nie może powiedzieć o sobie, to ich relacje nie były idealne, a oni i tak nie próbowali ich zmieniać na siłę, tylko walczyli o to, co już mają. A my, w tym wyidealizowanym, sztucznie napompowanym świecie, też o tym marzymy – nawet jeśli rzeczywistość wymusza na nas inne podejście. Czytaj także: Tajemnice nie są złe, ale do czasu. Czy „DRAMA” sprawi, że związki posypią się jak domki z kart? "Wiele relacji byłoby uratowanych, gdybyśmy mieli lepszą relację ze sobą". Ale boimy się czuć Komedie romantyczne to żaden guilty pleasure. Potrzebujemy ich jak powietrza. Dlaczego nas kręcą?
Myślisz, że jesteś prawdziwą fanką „Przyjaciół”? Tych faktów o kultowym serialu z pewnością nie znałaś
Nie znamy osoby, która nigdy w życiu nie obejrzałaby chociaż fragmentu serialu „Przyjaciele”. Amerykański sitcom o losach 6 przyjaciół dziś jest już kultowy.
Prawdopodobnie nie możemy powiedzieć, że nie znamy nikogo, kto by nie lubił „Przyjaciół”, ale z pewnością nie znamy nikogo, kto by tego serialu nigdy nie oglądał. Znamy też zaledwie garstkę osób, które nie potrafiłyby zanucić piosenki z czołówki po usłyszeniu kilku pierwszych jej dźwięków. Chociaż od zakończenia serialu minęło już 17 lat, nadal ma on miliony wiernych fanów namiętnie oglądających wszystkie odcinki nawet po kilka razy. Poznaj ciekawostki o serialu „Przyjaciele” Początkowo „Przyjaciele” wcale nie mieli być „Przyjaciółmi”. Twórcy serialu brali pod uwagę szereg innych tytułów, między innymi „Friends Like Us”, „Six of One”, „Across the Hall” czy „Insomnia Cafe”. Ostatecznie zdecydowano się na tę krótką nazwę. I bardzo dobrze, bo dziś trudno wyobrazić sobie inny tytuł dla kultowego sitcomu. Początkowo główną parą w serialu mieli być nie Ross i Rachel, a Monica i Joey, zaś Chandler i Phoebe byli charakterami drugoplanowymi. Po kilku pierwszym odcinkach okazało się jednak, że widzowie pokochali te specyficzne postacie, przez co zostali na zawsze wcieleni do głównego wątku serialu. Aktor grający Gunthera, James Michael Tyler był statystą. Rolę barmana w Central Parku dostał tylko dlatego, że potrafił obsłużyć ekspres do kawy. Do połowy drugiego sezonu bohater nie miał nawet imienia! Ramka na drzwiach Moniki i Rachel znalazła się tam... przez przypadek. Chociaż wygląda bardzo efektownie (i z pewnością zainspirowała wiele osób urządzających własne wnętrza), znalazła się tam po tym, jak jeden z członków ekipy stłukł na planie lustro. Bruce Willis pojawił się w trzech odcinkach serialu, ale nie zarobił na nich ani grosza. Jego gościnna obecność była spowodowana przegranym zakładem z Matthew Perrym, z którym zaprzyjaźnił się na planie „Jak ugryźć 10 milionów”. W „Przyjaciołach” zagrał również Brad Pitt, który nie potrafił odmówić swojej ówczesnej ukochanej, Jennifer Aniston. On także nie dostał zapłaty za swoją rolę (dostał jednak trochę jedzenia na planie). Matt LeBlanc, czyli serialowy Joey na castingu pojawił się na kacu i z 11 dolarami w kieszeni. Dlatego właśnie gdy przyjaciele w serialu dostali pierwsze wypłaty, Joey sprawił sobie porządną kolację. Według twórców serialu obsada początkowo miała wyglądać zupełnie inaczej. Chociaż Rossa od początku miał zagrać David Schwimmer (ta rola została napisana specjalnie dla niego), Courteney Cox starała się o rolę Rachel, a Ellen DeGeneres o mały włos nie zagrała Phoebe. To też może cię zainteresować: Uważasz się za fankę „Seksu w wielkim mieście”? Tych szczegółów kultowego serialu na pewno nie znałaś Te piosenki z filmów o Jamesie Bondzie przeszły do historii. Znasz je wszystkie? „The Crown” zdobyło fanów na całym świecie. Poznaj fakty na temat serialu, o których nie wiedzą nawet najwięksi miłośnicy
Relacje, które tworzymy z innymi kobietami, są równie ważne, jak związki z mężczyznami, a często znacznie trwalsze. Niestety w pędzie codzienności często zapominamy o tym, żeby poświęcić przyjaciółce wystarczająco dużo uwagi, a nad wspólnie spędzony czas przedkładamy nadgodziny w pracy i obowiązki domowe. Każdego dnia warto jednak wygospodarować choćby chwilę na to, żeby poczuć się częścią kobiecej wspólnoty. Bo nikt tak jak przyjaciółka nie zrozumie naszego poczucia humoru, nie pochyli się nad naszymi problemami i nie wesprze w kryzysowej sytuacji. Czas obalić stereotyp, że kobiety rzadko bywają wobec siebie solidarne. Zamiast widzieć w dziewczynach potencjalne rywalki, zobaczmy potencjał, który tkwi w naszej sile. Możemy cię zapewnić, że gdy staniesz się jeszcze lepszą przyjaciółką, więcej otrzymasz niż ofiarujesz. Jak to zrobić? Po pierwsze: słuchaj Często łapiesz się na tym, że zamiast skupić się na rozmowie z bliską ci kobietą, myślami jesteś już daleko? Tak bardzo chcesz się wygadać, że przerywasz przyjaciółce w pół zdania? Przyjaciółka musi kilka razy powtórzyć to samo zdanie, bo nie jesteś w stanie się skupić? To zrozumiałe, że głowę zaprzątają ci niewystarczająco dobre oceny dzieci w szkole, zbliżający się termin spłaty raty kredytu albo kłótnia z szefem o postępy projektu. Co nie znaczy, że ona nie zasługuje na twoją niepodzielną uwagę. Słuchając, nie tylko dajesz jej sygnał, że się o nią troszczysz, ale możesz wyrobić sobie zdanie na temat jej sytuacji po to, by potem ze spokojnym sumieniem móc próbować jej pomóc. Nie mówiąc już o tym, że ze słuchania możesz wyciągnąć bezpośrednie korzyści dla siebie. Choćby lekcję, żeby nie powtórzyć jej błędów. Po drugie: nie oceniaj Ona chce wytrwać u boku narzeczonego, mimo że podejrzewa go o zdradę? Przyznała ci się, że zrobiła sobie lifting? A może zwierzyła ci się z tego, że nie do końca fair pogrywa z szefem w pracy? Twoim zadaniem jest wyrażenie własnego zdania. Ale bliska ci kobieta poczuje się zraniona, jeśli uzna, że potępiasz jej postępowanie. Pamiętaj, że nie wiesz, jak ty zachowałabyś się w podobnej sytuacji. I o tym, że każdy jest inny, więc nie oceniaj jej swoją miarą. Uszanuj jej granice, a odpłaci ci tym samym. Po trzecie: dziel się swoimi sprawdzonymi sposobami na wyzwania codzienności Przepis na wegańskie brownie, sekretny rabat w ulubionym sklepie internetowym, nowa appka na smartfona. Dziewczyny dzielą się patentami, które ułatwiają codzienne życie. Żadnej z nas nie starcza czasu, żeby w równym stopniu opanować wszystkie dziedziny życia. Jesteś mocniejsza w kuchni, podziel się z nią adresem bloga z łatwymi pomysłami, znasz się na modzie, pożyczaj jej ciuchy, masz głowę do interesów, poradź jej, w którym banku ma założyć konto. Polecaj jej także swoje odkrycia kosmetyczne, zwłaszcza te, które jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki ułatwiają codzienne życie. Wiesz, że ona jest wyczulona na każdy detal, dlatego przekona się do ultracienkich i wyjątkowo miękkich wkładek Bella Intima, które zostały stworzone dla kobiet ceniących delikatność i naturalność. Pokryte 100% bawełną, bezzapachowe, delikatne dla wrażliwej skóry okolic intymnych. Twoja przyjaciółka na pewno doceni to, że dbasz o nią tak bardzo, że chcesz, by jej życie było łatwiejsze, piękniejsze i szczęśliwsze. Każdego dnia! Po czwarte: zawsze miej dla niej czas Nie tylko na podwójnej randce z waszymi mężczyznami, nie tylko w parku, gdy jednym okiem sprawdzasz, czy twój maluch nie podkrada koledze foremek w piaskownicy, i nie tylko na szalonym shoppingu, gdy bardziej zajmuje was przeliczanie, ile oszczędzacie na wyprzedażach, niż pogłębiona rozmowa. Przyjaźń w przeciwieństwie do lekkiej znajomości nie może bazować na small talku. A prawdziwe porozumienie wymaga czasu. Co nie znaczy, że musisz rzucać wszystko, bo poszło jej oczko w rajstopach. Nie masz też obowiązku codziennych spotkań. Ale poranna wiadomość: „Trzymaj się w pracy!”, wymiana maili w porze lunchu i wieczorna rozmowa przez telefon niech będą częścią twojego codziennego rytuału. Tak jak setki esemesów do chłopaka. Przecież ona jest ci równie droga! Po piąte: rób jej małe niespodzianki Nie musisz jej kupować biżuterii, sypać płatków róż na dywan, ani porywać na weekend do Paryża. To obowiązki jej chłopaka. Ale liścik znaleziony w książce, którą jej oddajesz, ten fajny t-shirt, który jej się na tobie podobał, czy wyciągnięte z archiwów wspólne zdjęcie, które na Instagramie otagujesz #bff, to prezenty, które poprawią jej humor nawet w najczarniejszy dzień. Po szóste: bądź lojalna Nie, nie możesz o niej plotkować z Kasią, Basią i Marysią. Nie, nie możesz śmiać się z jej sukienki, jeśli jeszcze wczoraj twierdziłaś, że świetnie w niej wygląda. Nie, nie możesz powiedzieć jej mamie, że rozstała się z facetem, jeśli sama nie ma odwagi tego wyznać. Twoja przyjaciółka musi na tobie polegać w stu procentach. A to jest możliwe tylko wtedy, gdy ma poczucie, że niezależnie od okoliczności jesteś po jej stronie. Po siódme: pamiętaj o tym, co dla niej ważne Twoja przyjaciółka świętuje właśnie czwartą rocznicę pierwszej randki z mężem? A może jutro prowadzi negocjacje na szczycie w swojej firmie? Pamiętasz, jak opowiadała ci, że przechodzi na dietę? Już widać jej efekty. W bliskiej przyjaźni nie wystarczy zapisać w kalendarzu daty jej urodzin. Relacja zobowiązuje, żebyś wiedziała o niej (prawie) wszystko. Przepytana potrafisz na wyrywki odpowiedzieć, jak nazywał się jej pierwszy chłopak z podstawówki, jaką rasę psów najbardziej lubi i co miała na sobie tydzień temu. Materiał powstał przy współpracy z marką Bella
Prezent dla przyjaciółki z okazji Dnia Przyjaciela
Wycieczka, biżuteria, a może czekoladki? Sprawdzamy!
Można na nią liczyć niezależnie od pory dnia, czy nocy. Wesprze, pomoże, a czasem porządnie nakrzyczy, by przywrócić cię do porządku. Bawią was te same żarty, uwielbiacie razem spędzać czas, mogłybyście wspólnie godzinami oglądać filmy, zajadać się słodyczami i rozmawiać bez końca. Możesz się jej zwierzyć, bo wiesz, że cię nie zdradzi. Tak, tak - chodzi o najlepszą przyjaciółkę. A czy wiesz, że 9 czerwca jest jej święto? Jeśli nie masz jeszcze prezentu, to skorzystaj z naszych propozycji. 1. Wspólna wycieczka Jeśli i ty, i twoja przyjaciółka kochacie podróżować, to koniecznie wybierzcie się na wspólny wypad za miasto. Możecie go połączyć z piknikiem na świeżym powietrzu. Nie zapomnijcie o zdrowych owocach, ulubionym soku i słodkich czekoladkach. Dla miłośniczek urodowego relaksu, najlepszym prezentem okaże się wypad do SPA. 2. Kino A może jesteście niepoprawnymi romantyczkami lub zwolenniczkami mocnych wrażeń? Jeśli tak, to idealnym prezentem z okazji Dnia Przyjaciela będą bilety na seans filmowy. Pamiętaj, by bilety zarezerwować wcześniej. 3. Kosmetyki Nic tak nie ucieszy kobiety jak kosmetyki, niezależnie od tego, ile już by ich nie miała. Paleta cieni do powiek, wymarzony rozświetlacz, czy cudownie pachnące perfumy - to zawsze dobry prezent. W tym przypadku nie ma też ryzyka pomyłki. Kto, jak kto, ale ty wiesz, jakie są urodowe upodobania twojej przyjaciółki. 4. Biżuteria Idealnym prezentem z okazji Dnia Przyjaciela będzie też biżuteria. Najlepiej spersonalizowana, taka, która będzie symbolizować waszą przyjaźń. Proponujemy bransoletkę z symbolem nieskończoności lub serduszko z grawerem waszych imion albo z napisem "Best Friend Forever". 5. Coś słodkiego! A tobie co sprawia najwięcej przyjemności? Taaak, słodkie, pyszne i poprawiające nastrój czekoladki. Twoja przyjaciółka na pewno też je kocha. Z okazji Dnia Przyjaciela podaruj jej coś wyjątkowego. Pomyśl nad Wedlowskimi Deserami, które zachwycają różnorodnością smaku. Sprawdzą się jako dodatek do kawy podczas waszego babskiego wieczoru. <h7>fot. Kolaż Polki.pl/materiały prasowe Wedel.</h7>
Wampiry energetyczne i emocjonalne - czym się wyróżniają?
W kontakcie z takimi osobami czujemy się źle. Boimy się odetchnąć, powiedzieć co myślimy, źle postawić szklankę. One czują się przy nas świetnie (w końcu je karmimy), my z dnia na dzień opadamy sił. One zawsze mówią (pokazują), że to z NAMI coś nie tak. Może czas wreszcie zrozumieć, że nie? I uciekać, gdzie pieprze rośnie!
Niby się uśmiecha, niby się przytula, niby się lubicie a nawet kochacie, ale zanim się obejrzysz, masz nóż w plecach. Masz kogoś takiego niedaleko siebie? To go odstaw albo... uciekaj! Oto podstawowe cechy wampirów emocjonalnych. 1. Nieustannie oceniają i mówią o innych źle Na początku tego nie zauważasz. Wydaje ci się, że ci ufają i dlatego mówią źle o: matce, ojcu, siostrze, właściwie każdym. Po pewnym czasie zauważasz, że każdy ich komunikat jest w jakimś sensie jadem. To najczęstsza cecha toksycznych ludzi. Nie lubią innych. I zawsze posądzają ich o złe intencje. Ta jest za chuda, głodzi się i to żenujące. Ten jest gruby, tamten leniwy. Ta przesadza z pracą i jest opętana ambicją. Ratunkuuu! Czy wampir kogoś podziwia? Tak, przez chwilę. Najczęściej dlatego, że ma z tego powodu korzyści. Albo po prostu jest na etapie fascynacji druga osobą. Człowiek skupiony na wadach innych tak naprawdę robi wszystko, żeby poczuć się lepiej. Detronizuje innych, żeby poczuć się bezpieczniej. A tobie jest coraz z tym ciężej i ciężej. Jak przestać w końcu być panią Miłą, a zostać Zołzą. Przewodnik dla kobiet, które pragną częściej mówić: „nie” 2. Zwykle robią to za plecami tych innych Uśmiechają się, komplementują. Ale wystarczy, że ci komplementowani się odwrócą i…. Na początku wydaje ci się, że z tobą będzie inaczej, że ty jesteś wyjątkowa. Tak ci się tylko wydaje. Będzie inaczej dopóki dopóty będziesz potrzebna. 3. Opowiadają o swoich przyjaciołach I to chyba jest najgorsze. Nie znają słowa „lojalność”. Jeśli znasz sekrety przyjaciół swojej przyjaciółki, siostry, wiesz, co się dzieje u nich w małżeństwie, na co chorują, z kim mają romans i dlaczego właśnie się rozstają to naprawdę wierzysz, że nigdy nikt nie dowie się o tobie? Oczywiście, wydają się zatroskani. „Tak się martwię Anką, nie wydaje mi się, żeby była dobrą matką, nie zajmuje się Polą”. „Byłaś u niej w domu? Strasznie tam biednie, może trzeba znaleźć jej nową pracę? Bo JA po prostu nie wyobrażam sobie, jak to jest mieszkać w tej zapadłej dziurze z ojcem wariatem. "Nie, po prostu nie wyobrażam sobie, że można żyć w tak sztucznym związku". W sumie nic byś nie wiedziała o macierzyństwie Anki, o domu X, czy o związku Z. Ale wiesz wszystko. Dzięki wampirowi, który nie rozumie, że obgadywanie przyjaciół mówi tylko o nas, bo serio nie o obgadywanych. 6 rzeczy, których kobiety nie powinny robić innym kobietom. Pora na rachunek sumienia! 4. Uważają, że wartości, które uznają oni są najlepsze NAJGORZEJ. Jeśli wierzą w małżeństwo do grobowej deski - nie śmiej nawet mówić przy nich, że ważna w życiu jest zabawa. Chcesz mieć jedno dziecko? W ogóle nie chcesz dzieci, a oni mają gromadkę? Bój się Boga, będzie strasznie. Podobnie, jak jesteś spełnioną kobietą domową, a oni uważają, że kobieta musi być niezależna. 5. Nie przegadasz, wiedzą lepiej Po spotkaniu z nimi twoje ego jest wielkości orzeszka. Boli cię głowa, jesteś wyczerpana. Seriooo, tak wyglądają dobre relacje? 6. Nie potrafią być szczerzy... Zamiast powiedzieć: „Źle się czuje z tym, że zachowujesz się tak i tak" nie mówią nic. Dowiadujesz się, gdy nagle dostają ataku szału albo zrywają z dnia na dzień kontakty. 7. ...albo są szczerzy zanadto To druga skrajność. Zachowują się jak prokurator i sędzia w jednym. Halo, jesteś bliską mi osobą, czy właśnie wylądowałam w sądzie i siedzę na ławie oskarżonych? Cechą wampirów energetycznych jest brak prostej i autentycznej komunikacji. Bez osądzania. Bez lawirowania. Bez wszystkiego co powinna mieć dobra komunikacja. Wampir nie powie: „Źle się czuję z tym, że nie przyjechałaś w środę. Tęskniłam". Powie: "Jesteś egoistką". Albo nie napisze nic, bo postanowi ukarać cię milczeniem. 8. Nigdy nie są winni Wiadomo! Winni są inni. Za mało pracowici, nielojalni, głupi, egoistyczni. INNI. To oni ponoszą odpowiedzialność. PS. Tak, każdy z nas bywa czasem toksyczny. Ale wampir „na chwilę" potrafi zauważyć moment, gdy staje się niesprawiedliwy, złośliwy, podły. Potrafi zrozumieć (lub chce zrozumieć?), skąd się w nim biorą złe emocje, chce się zmieniać. Wampir NIEREFORMOWALNY mówi: nie podoba się, do widzenia. I nawet jak zawalił na całej linii powie: „jestem, jaki jestem". Choć tak naprawdę mógłby powiedzieć: „zjadłem cię, użyłem, już cię nie potrzebuję". Albo: „wciąż się tobą karmię, siedź cicho". Więcej o relacjach na Polki.pl!
Pani Ela chciałaby z kimś wyjść na kawę...Grupa 50-latków z Krakowa szuka kompanów to wspólnych rozrywkę, i wyjazdów. Doskwiera nam samotność. Samotność w życiu, samotność w sieci.
Coraz więcej seniorów decyduje się na współzamieszkiwanie. Urbanolodzy i statystycy nie pozostawiają złudzeń: potrzebujemy innych, potrzebujemy równolatków, a w dobie prędkiego rozwoju technologii, paradoksalnie coraz trudniej o utrzymanie więzi. Gdy weszłam na jeden z serwisów ofertowych typu Gumtree, oniemiałam - ogłoszeń "szukam koleżanki" jest prawdziwe zatrzęsienie. Portret Polaka samotnego Kilka tygodni temu na jednym z portali pojawiła się historia dwóch kobiet, Ewy i Agaty, które spotkały się... na cmentarzu. Seniorki pielęgnowały groby mężów, okazało się potem, że mają wiele wspólnych tematów, a nawet wspomnień. Zaczęły się odwiedzać, a potem Agata zaproponowała, by zamieszkały razem. Łatwiej się im utrzymać, dzieląc koszty i lubią się. Ale nie każdy to rozumie, bo jak to, dwie, niespokrewnione osoby jednej płci mieszkają razem na starość? Wolontariusze żyją dłużej i zarabiają więcej. Nowe badania nie pozostawiają wątpliwości Szukam koleżanki, z którą mogłabym pójść na kawę, pogadać... Okazuje się, że wielu ludzi, nie tylko emerytów, poszukuje bratniej duszy. Nawet ci, co mają rodziny. Nie wiem czemu napisałam do pani Eli, która na serwisie z darmowymi ogłoszeniami zamieściła swoje własne, krótkie ogłoszenie. To było jedno z kilkunastu o podobnej treści - część zawierała dokładną lokalizację, część opis zainteresowań, niektóre zawierały też fotki. Weszłam na strony sprofilowane jako serwisy matrymonialne - takich ogłoszeń jest zatrzęsienie: "mam sporo wolnego czasu, chcę go dzielić z osobą, której doskwiera samotność"; "szukam przyjaciółki, której życie ułożyło się tak, że jak ja nie ma z kim wyjść na spacer". Napisałam do Pani Eli wiadomość z pytaniem, czym się zajmuje, co ją tknęło, by ogłosić się na serwisie, gdzie sprzedaje się meble, samochody, wynajmuje mieszkania, a nie oferuje siebie samych. Odpisała krótko, zniechęcona pewnie moim nienaturalnym, dziennikarskim tonem. - Samotność. Mam męża, który pracuje na ochronie, dwójkę dzieci, ale nie mam z kim o nich porozmawiać. Nie mamy rodzeństwa - odpisała. Mieszkanka stolicy, wciąż w pełni sił... Skąd w niej taka rezygnacja? Wiedziałam, że pewnie się nie spotkamy, ale chciałam kontynuować mailowanie - z własnej ciekawości i z myślą, że może pani Ela nabierze trochę wiary w siebie. Może opowie swoją historię? Ale minął już tydzień. Nie odpisuje. Kim są i czego boją się millenialsi, czyli ludzie urodzeni między 1980 a 2000? Będzie nas mniej, będziemy samotni W 2020 roku co czwarty Polak będzie miał ponad 60 lat, a w 2040 roku – co trzeci – biją na alarm przedstawiciele Krajowego Instytutu Gospodarki Senioralnej. Z internetu korzysta co szósty senior (powyżej 65 lat). Duża część, choć ma takie możliwości, nie widzi potrzeby, poświęca się rodzinie, wychowaniu wnuków, którzy należą do innej generacji (tzw. pokolenie ukośników) o innych priorytetach i potrzebach. To oni kończą kilka kierunków studiów, mają więcej niż jeden tytuł magistra, są żądni wiedzy, pracują, często na pełen etat. Dodatkowo wykonują rozmaite płatne zlecenia, bądź dorabiają w niepełnym wymiarze godzin. Nieustannie są głodni rozwoju, ale ich relacje z innymi są powierzchowne i nietrwałe. Za kilkadziesiąt lat mogą przegrać w biegu o umiejętności poruszania się w świecie opartym na sztucznej inteligencji. A co więcej, będzie ich statystycznie mniej w porównaniu do takich osób, jak pani Ela, która już teraz ma problem ze znalezieniem przyjaciela. Wniosek? Dbajmy o to, co od nas zależy: chociażby o dobre relacje przyjacielskie. Zobacz jak zostać wolontariuszem: Zaloguj się i pomagaj, seniorzy czekają!
Serial Przyjaciele - jubileuszowa edycja z okazji 20-lecia serialu
Jubileuszowa edycja 10 sezonów (236 odcinków) w imitowanym boxie z filiżanką tylko w salonach Empik.
Bohaterów serialu "Przyjaciele" prawdopodobnie nikomu nie trzeba przedstawiać. Monika, Ross, Chandler, Phoebe, Joey i Rachel przez lata spotykali się, by razem spędzić czas, a wraz z nimi miliony fanów przed telewizorami. "Przyjaciele" wygrali także w rankingu na najbardziej uzależniający serial! Z okazji 20-lecia tego kultowego serialu Empik przygotował specjalną jubileuszową edycję, w której znajduje się pakiet 10 sezonów, czyli 236 odcinków serialu w limitowanym boxie z filiżanką w prezencie. Sylwetki "Przyjaciół" Tym wszystkim, którzy już zapomnieli, kto był kim w serialu albo chcą sobie przypomnieć, jak zabawne to były osobowości, prezentujemy sylwetki bohaterów: Monika i Ross Monika (Courteney Cox) i Ross (David Schwimmer) to rodzeństwo. Oboje ekscentryczni, po za tym - zupełnie różni. Ona to zwariowana perfekcjonistka, z obsesją czystości - marzeniem Moniki jest posiadanie odkurzacza, którym mogłaby odkurzyć… odkurzacz. On jest zamkniętym w sobie naukowcem, który wpada w panikę, gdy tylko ogon dinozaura przestaje się ruszać i zegarek zacina się. Chandler Chandler (Matthew Perry), syn autorki powieści dla dorosłych oraz mężczyzny, który teraz jest kobietą, to najlepszy kumpel Rossa. Po rozstaniu z żoną Króla Materacy nie ma ochoty robić niczego oprócz chodzenia przez cały dzień w szlafroku. Bing! Phoebe 3 w 1. Masażystka, śpiewająca gitarzystka, naturalny „inkubator” dla dzieci brata. Może nawet 4 w 1 – Phoebe (Lisa Kudrow) wierzy, że w poprzednim wcieleniu była pielęgniarką, co ma wpływ na jej obecne życie. A, i oczywiście jest jeszcze księżniczką - Consuelą Bananahammock. Joey Jedzenie czy kobiety? Jedzenie czy kobiety…? Trudny wybór. Joey nie potrafi podjąć decyzji. Jedno jest pewne: Joey (Matt LeBlanc) nie dzieli się jedzeniem! Zapamiętaj! Rachel Rachel (Jennifer Aniston) nigdy nie pogodziła się z życiową rolą buta, jaką wybrał dla niej ojciec. Kozaczki kupione na przecenie w Bloomingdales są super, ale Rach woli być torebką. Albo kapeluszem. Który dodatek jest w tym roku bardziej na topie? Odpowiedzi trzeba szukać gdzie indziej – Rachel jest zainteresowana inną kwestią: czy na zdjęciu rentgenowskim można wyglądać grubo? Za co tak bardzo pokochaliśmy serial "Przyjaciele"? Być może głównie za to, że bohaterowie prezentowali w krzywym zwierciadle życie podobne do naszego, mieli podobne problemy, śmieszne sytuacje, dylematy. A w tym wszystkim byli bardzo zabawni i uroczy, wręcz magnetyzujący. Twórcy serii, David Crane, Marta Kauffman i Keving Bright, o swojej produkcji mówią, że jest to opowieść „o seksie, miłości, związkach, karierze i czasie w życiu, kiedy wszystko jest możliwe. I o przyjaźni, ponieważ kiedy jesteś samotny w mieście, twoi przyjaciele są twoją rodziną”. Jesteśmy w związkach lub jak Joey szukamy tej drugiej wymarzonej połówki. Może nawet jesteśmy mniej zabawni niż oni, ale jednak wśród Przyjaciół każdy z nas odnajdzie kawałek siebie. Jubileuszowe wydanie dziesięciu serii "Przyjaciół" Z okazji 20. rocznicy emisji pierwszego odcinka serialu na sklepowe półki trafia kompletna kolekcja DVD 10 sezonów „Przyjaciół” w odświeżonym wydaniu. Limitowana edycja obejmuje wszystkie 236 odcinki i unikalne dodatki specjalne. To ponad 5000 minut doskonałej zabawy! Zobacz też: Urzekający film "3 serca" "Na krawędzi" - zdjęcia z planu "W kręgu zła" - program o sektach Na podstawie materiałów prasowych Galapagos
Lata 90-te do dziś kojarzą się nam niemal wyłącznie z kultowymi serialami młodzieżowymi – „Beverly Hills 90210”, czy „Słoneczny Patrol”, w których piękni i młodzi Kalifornijczycy uosabiali dążenia i pragnienia nastolatków na cały świecie. Także w modzie panowały wtedy nowe trendy, które częściowo są widoczne i dzisiaj. Top modelki tamtego okresu zyskały nieprzemijający status gwiazd i są ciągle obecne w show-biznesie. Czy moda na motywy z lat 90-tych była trochę zwariowana, kolorowa i… lekko kiczowata. Dziś wciąż żywe są modowe hity tamtego okresu: legginsy, sportowe bluzy i buty, skórzane kurtki, jaskrawe kolory - wystarczy wyjść na ulicę by znów się na nie natknąć.
Lata 90-te do dziś kojarzą się nam niemal wyłącznie z kultowymi serialami młodzieżowymi – „Beverly Hills 90210”, czy „Słoneczny Patrol”, w których piękni i młodzi Kalifornijczycy uosabiali dążenia i pragnienia nastolatków na cały świecie. Także w modzie panowały wtedy nowe trendy, które częściowo są widoczne i dzisiaj. Top modelki tamtego okresu zyskały nieprzemijający status gwiazd i są ciągle obecne w show-biznesie. Czy moda na motywy z lat 90-tych była trochę zwariowana, kolorowa i… lekko kiczowata. Dziś wciąż żywe są modowe hity tamtego okresu: legginsy, sportowe bluzy i buty, skórzane kurtki, jaskrawe kolory - wystarczy wyjść na ulicę by znów się na nie natknąć. Modelki - największe sławy lat 90 W latach 90-tych narodziło się zjawisko, które przeżyło swój rozkwit, ale i schyłek w tym okresie. Szczyty popularności osiągnęły pierwsze – i jak uznają eksperci z branży - jedyne prawdziwe top modelki – Claudia Schiffer, Christy Turlington, Cindy Crawford, Naomi Cambell, Eva Herzigova, Linda Evangelista. Nazywane ikonami mody, stanowiące wzór dla milionów kobiet na całym świecie, osiągnęły status wcześniej (i później) modelkom niedostępny. Ich nazwiska przeszły do historii show-biznesu razem z nazwiskami sław kina i sportu. Warto wspomnieć, że ówczesne gwiazdy wybiegów wyglądały nieco inaczej niż współczesne modelki – promowały zdrowy tryb życia i kult wysportowanej kobiecej sylwetki - owszem były szczupłe, ale nie chude. Nie zmienia to jednak faktu, że ich wizerunki są do dziś wykorzystywane w licznych kampaniach marketingowych znanych marek modowych. Za przykłady mogą tu posłużyć: kampania Dolce & Gabbana z udziałem Evy Herzigovej, Naomi Campbell i Claudii Schiffer, sesja Claudii Schiffer dla marki Guess, czy też udział Lindy Na obecne tory świat mody skierowała jednak inna kobieta, która została dostrzeżona już w połowie lat 90-tych. Kate Moss, bo o niej mowa, prezentowała swoisty, niespotykany wcześniej w kampaniach modowych, styl. Jej image, będący mieszanką elegancji i mody ulicznej, odzwierciedlał niepokorny charakter modelki. Był również wyrazem buntu młodzieży z przedmieść Londynu. Dodajmy – buntu, który inspirował kreatorów tej klasy, co Alexander McQueen, Calvin Klein czy Vivianne Westwood. Kate Moss do dzisiaj daje natchnienie projektantom pozostając na samym szczycie popularności. Moda na wykreowany przez nią ideał piękna nie ustaje, a sama Kate ciągle pojawia się w nowych kampaniach. Aktualnie możemy ją oglądać w reklamach marki Mango. fot. www.liverpool.com Seriale lat 90 Lata 90-te to również moda na cotygodniowe śledzenie losów bohaterów popularnych seriali. W „Beverly Hills 90210”, czy „Słonecznym Patrolu” niebanalnych postaci pierwszego i drugiego planu, jak wiemy, nie brakuje. Miłość i przywiązanie widzów do bohaterów z tamtych lat przyczyniają się do ciągłej ich obecności na ekranach TV w starych i nowych produkcjach. „Beverly Hills 90210” – jeden ze sztandarowych telewizyjnych hitów przedstawiał domowe, szkolne, a następnie uniwersyteckie perypetie rodzeństwa Walshów, którzy osiedlają się w słonecznej Kalifornii. Piękne krajobrazy i cudowne wille to sceneria, w której rozgrywają się losy bohaterów. Kilka razy podejmowano próby oddania klimatu serialu. Obecnie emitowana jest nowa wersja „Beverly Hills 90210”. Sentyment fanów przyczynił się do powstania współczesnej kontynuacji. Niezapomnianym hitem pozostaje także serial „Słoneczny Patrol”. Piękne ratowniczki i przystojnych ratowników przemierzających biegiem (ale w slow motion) kalifornijską plażę pamięta każdy z nas. Dodajmy, że to właśnie ten serial uczynił z Pameli Anderson postać kultową. „Słoneczny Patrol” stał się inspiracją dla kilku seriali o ratownikach. (W Polsce mogliśmy niedawno oglądać „Przystań” serial, którego akcja rozgrywała się w środowisku mazurskich ratowników.) „Słoneczny Patrol” doczekał się także spin-offu „Nocny patrol”. Obecnie, w ramach najnowszej kampanii marki Wilkinson - producenta produktów i akcesoriów do golenia, Polskę patroluje Golący Patrol. Zadaniem członków ekipy jest ratowanie ludzi przed nazbyt wybujałym zarostem oraz przekonywanie, że golenie może być przyjemne. Jak szalone były lata 90-te z pewnością dowodzi serial - „Przyjaciele” opowiadający o grupie młodych ludzi mieszkających na Manhattanie. Sitcom, nieprzerwanie chyba obecny w ramówce telewizyjnej od 1994 roku, cieszy się statusem produkcji kultowej, a teksty jego bohaterów do dziś cytowane są przez telemaniaków na całym świecie. Produkcja doczekała się spin-offu - „Joey” będącego kontynuacją losów jednego z głównych bohaterów. Obecnie mówi się także o chęci stworzenia współczesnej wersji serialu „Przyjaciele” przez amerykańską stację ABC. Lata 90-te zajmują niewątpliwie zasłużone miejsce w historii popkultury. Dziś styl i produkcje telewizyjne z tamtego okresu mogą wydawać się nieco kiczowate, ale jedno jest pewne – w latach 90-tych naprawdę dokonała się zmiana w masowej modzie i gustach milionów odbiorców pod każdą szerokością geograficzną. Nie dziwi więc, że motywy z tego okresu ciągle powracają, stanowiąc bogate źródło inspiracji.
Powieść Anny Łaciny to barwna, pełna humoru historia o pierwszych miłościach, więzi siostrzanej, niepełnosprawności, relacjach międzyludzkich, łącząca znakomitą intrygę, komedię i wątek obyczajowy. Majstersztyk w każdym calu, zarówno pod względem fabuły, jak i literacko. Niezbędnik w każdej biblioteczce. Pozycja, którą obowiązkowo trzeba przeczytać.
Powieść Anny Łaciny to barwna, pełna humoru historia o pierwszych miłościach, więzi siostrzanej, niepełnosprawności, relacjach międzyludzkich, łącząca znakomitą intrygę, komedię i wątek obyczajowy. Majstersztyk w każdym calu, zarówno pod względem fabuły, jak i literacko. Niezbędnik w każdej biblioteczce. Pozycja, którą obowiązkowo trzeba przeczytać. Niezwykle ciepła opowieść obyczajowa o dwóch siostrach i ich wakacyjnych przygodach. Zabawna, barwna, napisana językiem tak naturalnym, giętkim, a przy tym z dawką tak dobrego humoru, że nie sposób się od niej oderwać. Absolutnie dla wszystkich: od lat kilkunastu do później starości. Dla mnie doskonała w każdym calu. Najlepsza powieść obyczajowa jaką czytałam w tym roku, ba, w ogóle. Historia dwóch sióstr Marzeny i Ani, zupełnie innych, zarówno pod względem zainteresowań, jak i charakterów. Ania to raczej matematyczny geniusz, uwielbia szachy, a przy tym jest nieśmiała, Marzena biegle włada językami, świetnie buduje dłuższe wypowiedzi, jest pewna siebie. Marzena mimo, że jeździ na wózku świetnie pływa i uwielbia żeglarstwo, Anie nie przepada za sportami wodnymi. Ania raczej wycofana, a Marzena choć niby powodów do użalania się nad sobą znalazłaby wiele, otwarta, radosna i pełna energii. Wypadek na morzu, w którym Marzena uratuje pewnego chłopca wpłynie na ich relację i nieco namiesza w ich życiu. Dwie siostry w wieku lat 18-tu i 19-tu miewają różne przygody, nawiązują nowe znajomości, przeżywają pierwsze miłości… Powieść ta podejmuje wiele tematów często trudnych, choćby problemy osób niepełnosprawnych, tu ukazane zupełnie normalnie, zwyczajnie. Czy istnieje różnica między osobami „normalnymi” a niepełnosprawnymi? Okazuje się, że nie. Bo niby na czym normalność ma polegać. Bardzo ciekawie opisany punkt widzenia właśnie z tej drugiej strony, daje wiele do myślenia czytelnikowi. Ciekawie przedstawiona więź między siostrami i siostrzana lojalność. Rozmowy, problemy, uczucia ukazane jak w prawdziwym życiu. Relacje pomiędzy innymi członkami rodziny równie przekonujące, a przygody dziewczyn z chłopcami to istne arcydzieło, mieszanina zabawnych zbiegów i przypadków. Sposób w jaki książka została napisana zaskoczył mnie bardzo pozytywnie. Spodziewałam się lekkiej historii o tematyce wakacyjnej. A tu taka niespodzianka. Uśmiałam się do łez (dosłownie) i dawno nie spędziłam tak miłych chwil przy lekturze. Telefony do przyjaciela to świetnie opowiedziana historia z genialnymi dialogami, zabawna, wzruszająca, doskonale napisana i dopracowana merytorycznie. Zachęcam gorąco do lektury, na pewno się nie zawiedziecie. fot. Nasza Księgarnia
Bajeczka "Najtek i przyjaciele" - Zawadzka, Królikowski i Bohosiewicz dla najmłodszych
W ramach kampanii edukacyjnej „Suchanoc. Śpijcie spokojnie” Dorota Zawadzka oraz Rafał Królikowski nagrali płytę z bajeczką pt. „Najtek i przyjaciele”. Ma ona ułatwić rodzicom i nauczycielom przedszkolnym rozmowy z dziećmi na trudne dla nich tematy. Na zakończenie bajeczki Sonia Bohosiewicz śpiewa dla najmłodszych kołysankę pt. „Śpijcie spokojnie”.
W ramach kampanii edukacyjnej „Suchanoc. Śpijcie spokojnie” Dorota Zawadzka oraz Rafał Królikowski nagrali płytę z bajeczką pt. „Najtek i przyjaciele”. Ma ona ułatwić rodzicom i nauczycielom przedszkolnym rozmowy z dziećmi na trudne dla nich tematy. Na zakończenie bajeczki Sonia Bohosiewicz śpiewa dla najmłodszych kołysankę pt. „Śpijcie spokojnie”. W Polsce moczenie nocne dzieci stanowi temat tabu, mimo że zjawisko dotyczy ponad 400 tys. maluchów i często jest naturalnym etapem w ich rozwoju. Bajeczka pt. „Najtek i przyjaciele” rozpoczynająca się od słów: Był piękny, słoneczny ranek. Najtek szedł właśnie z mamą do przedszkola. Zwykle po drodze wszystko go interesowało. Oglądał kamyki, tropił wzrokiem śmigające po drzewach wiewiórki, obserwował chmury i wypytywał mamę o nazwy ich kształtów albo liczył napotkane motyle – pokazuje, że moczenie nocne nie powinno być powodem wstydu zarówno dla najmłodszych, jak i ich rodziców. Bajeczkę, składającą się z dwóch części: „Błękitny dinozaur” i „Labirynt”, czytają Dorota Zawadzka, ekspert kampanii edukacyjnej „Suchanoc. Śpijcie spokojnie”, oraz aktor Rafał Królikowski. Opisane w niej historie uczą dzieci tolerancji i radzenia sobie w trudnych sytuacjach, również tych dotyczących moczenia nocnego. Na zakończenie drugiej części Sonia Bohosiewicz śpiewa kołysankę pt. „Śpijcie spokojnie”. Część dochodu ze sprzedaży płyty z bajką i kołysanką jest przeznaczona na zakup majteczek DryNites dla dzieci ze współpracujących domów dziecka. Dodatkowo bajeczka „Najtek i przyjaciele” oraz kołysanka zostały załączone do pakietu edukacyjnego, który w ramach kampanii edukacyjnej „Suchanoc. Śpijcie spokojnie” trafił do 60 tys. przedszkolaków w całej Polsce. W pakiecie znalazły się przydatne wskazówki dla rodziców dotyczące emocji związanych ze wstydem w życiu dziecka oraz syndromu moczenia nocnego, a także przeznaczone dla nauczycieli konspekty czterech zajęć na temat przyjaźni i kłopotliwych sytuacji, z jakimi może mieć do czynienia przedszkolak. O kampanii: „Suchanoc. Śpijcie spokojnie” to ogólnopolska kampania edukacyjna mająca na celu oswojenie społeczeństwa z tematem nocnego moczenia u dzieci, a w efekcie pomoc tysiącom polskich rodziców w spokojnym przejściu przez ten etap wspólnie z ich pociechami. W ramach działań zostały zorganizowane Dni Otwarte DryNites – pierwszy odbył się 18 czerwca 2011 r., a kolejny 17 września 2011 roku. Partnerami Dni Otwartych były Grupa LUX MED oraz portal eBobas.pl. W ramach kampanii zostało przeprowadzone badanie „Postrzeganie zjawiska moczenia nocnego u dzieci w Polsce” oraz powstał pakiet edukacyjny, który z bajeczką pt. „Najtek i przyjaciele” trafił do 60 tys. przedszkolaków w całej Polsce. Kampanię „Suchanoc. Śpijcie spokojnie” wspiera grono ekspertów, tj. Dorota Zawadzka – psycholog dziecięcy, znana z programów telewizyjnych jako superniania, dr Katarzyna Gradomska- Prokop – lekarz nefrolog z Centrum Zdrowia Dziecka, oraz Dorota Kalinowska – psycholog i terapeuta dziecięcy. Ogólnopolska kampania „Suchanoc. Śpijcie spokojnie” została zainicjowana przez producenta specjalistycznych majteczek pod piżamkę DryNites. Więcej informacji o kampanii znaleźć można na stronie internetowej www.suchenoce.pl.