"Nie mów kobiecie: 'Możesz wszystko', ona usłyszy: 'Musisz'". Czy da się być silną i niezmęczoną?
Olga Kozierowska założyła "Sukces pisany szminką", a tematyka silnych kobiet jest jej bliska. Razem z nami zastanawia się, czy silna musi oznaczać zmęczona. Przeczytaj naszą rozmowę.
Coraz częściej wydaje nam się, że silna i zmęczona kobieta to wygodny model dla świata. Pytanie tylko, jak długo jesteśmy w stanie to wytrzymać i w którym momencie lepiej powiedzieć dość. Na to i wiele innych pytań odpowiedziała nam Olga Kozierowska, pionierka działań na rzecz równości i różnorodności oraz założycielka Sukcesu Pisanego Szminką. Kobiety nie troszczą się o siebie z poczucia winy Katarzyna Racławska: Kiedy słyszysz, że kobiety powinny bardziej się o siebie troszczyć, co przychodzi ci do głowy? W czym ta troska powinna się objawiać? Olga Kozierowska: Przede wszystkim przychodzi mi do głowy zdrowie, bo jak zdrowia nie ma, to nic nie ma. A jednocześnie wiele badań pokazuje, że Polki o to swoje zdrowie nie dbają. Na pierwszym miejscu dbają oczywiście o dzieci, partnerów, rodziców, a znalezienie przestrzeni na to, żeby pójść np. do ginekologa, zrobić regularne badania, jest za rzadkie. Jest to szczególnie ważne w czasach ogromnego stresu, presji, przebodźcowania, lęku – to wszystko się gdzieś łączy. To jest baza. Kolejne rzeczy dotyczą naszego rozwoju, realizacji naszych marzeń, które często usypiamy – one do nas gdzieś szepczą, bo będą szeptać i będą próbowały o sobie przypomnieć. Z różnych przyczyn, czasem są to własne wybory, czasem jest to presja społeczna, czasem poczucie winy, stawiamy innych na pierwszym miejscu. Często potem cierpimy… Mamy poczucie, że życie nam ucieka między palcami, mamy niskie poczucie własnej wartości, bo rezygnujemy w imię wyższej wartości z siebie, własnej kariery, własnej portmonetki. Potem okazuje się, że ktoś nas zostawia, odchodzi, a my, nie mając chociażby tej wolności finansowej, musimy pozostać w czymś, co jest złe. Powiedziałaś, że często robimy to z poczucia winy… Dlaczego czujemy się winne? Cały czas funkcjonujemy w zasadach patriarchalnych, które określają społecznie role, przypisują tym rolom odpowiedzialność, a wychylanie się z tego jest złe. Co ciekawe, badania pokazują, że nośnikami takich zasad patriarchalnych, ogromnej krytyki, wyjścia spoza ram, są kobiety dla kobiet. Mamy coś takiego, co w psychologii i w korporacjach nazywa się „unconscious bias”, czyli ukryte, nieświadome uprzedzenia wobec kogoś. Jednym z takich uprzedzeń są uprzedzenia kobiet wobec kobiet. Nazywa się to wojną kobiet i polega na tym, że nie pozwalamy innym kobietom dokonać własnego wyboru bez dawania temu oceny. Dla przykładu. Kobieta rodzi dziecko, siedzi w domu, aby to dziecko wychować, co często jest naprawdę ciężką pracą. I wtedy przez grupę kobiet, które wróciły już do pracy lub nawet nie mają dzieci, może być określana jako osoba bez ambicji. Z kolei grupa kobiet, która decyduje się zajmować domem, mówi o tej drugiej grupie: „złe matki”, „wyrodne”, „karierowiczki”, „zostawiły dziecko samo”. Sama spotykałam się po powrocie z urlopu macierzyńskiego z ostracyzmem ze strony koleżanek, innych kobiet. Żaden mężczyzna mnie nie krytykował za to, ale krytykowana byłam w swoim środowisku kobiecym. Kiedyś w Sukcesie Pisanym Szminką robiłyśmy takie badania, z których wynikało, że kobieta jest w stanie usłyszeć na swój temat wiele negatywnych rzeczy. Ale jak usłyszy, że jest złą matką, to jest największy cios i najbardziej potęguje to poczucie winy. I właśnie to poczucie winy nas wstrzymuje przed wieloma rzeczami, które chcemy zrobić. Nawet przed zadbaniem o ten komfort psychofizyczny, np. pójście pobiegać, na masaż, zrobienie sobie kąpieli dla relaksu. Kobiety balansują pomiędzy obowiązkami domowymi, a tym, co chciałyby zrobić dla siebie i co z tego wynika? Że stajemy się siłaczkami, bo robimy na 100% wszystko. Dodałabym, że zmęczonymi siłaczkami. Zmęczonymi, sfrustrowanymi… Bo jak jesteś zmęczona, to jesteś bardziej podatna na stres, twoja odporność psychiczna i fizyczna spada, nie masz ochoty na przyjemności, bo padasz – nawet na hobby, bo nie masz na to przestrzeni i czasu. Jak tego uniknąć? Pomyśleć o sobie. Zauważyć swoje potrzeby i odpowiedzieć na nie. By nie było za późno. Co do naszych partnerów to mawiam - jeśli kochasz, to dziel się obowiązkami. Dzisiaj naprawdę niewiele jest osób, które są w stanie utrzymać rodzinę na wysokim poziomie samemu. Zatem pracuje i ona i on. Czy sprawiedliwym jest to, że jedna osoba wraca z pracy, dokłada się do tego domowego budżetu, a potem idzie do kolejnej pracy (w domu)? To nie jest sprawiedliwe – tak po ludzku. Zmęczona siłaczka - wizerunek współczesnej kobiety Coraz częściej młodsze pokolenie odchodzi od tego klasycznego podziału w domu i podkreśla właśnie to partnerstwo. Jesteśmy partnerami, więc razem powinniśmy zajmować się domem… Uważam, że powinniśmy podzielić obowiązki wedle predyspozycji, bo jednemu coś przychodzi z łatwością, a drugiemu nie. Nigdy nie będzie podziału 50/50. Wśród młodych kobiet wielkim problemem jest to, że zakładają „życie w związku partnerskim”. A potem okazuje się, że partnerstwo kończy się w momencie, kiedy ona rodzi dziecko. I nagle, choć wcześniej było inaczej, wszystkie obowiązki spadają na nią. A wcześniej on gotował, robił zakupy, sprzątał z nią na spółkę. Tak jakby dziecko było hasłem: „Oddajesz to jej, bo to jej odpowiedzialność”. Ten patriarchalny wzorzec bywa aż tak silny. To ma też drugą stronę medalu. Mężczyźni również nie radzą sobie z presją i emocjami, bo ten patriarchat zabrania im przyznać się do słabości, zabrania im opowiedzieć o tym, że sobie nie radzą. I też wstydzą się przyznać do tego, że pomagają w domu. Czy takie myślenie to tylko domena mężczyzn? Bywa, że kobiety też mają patriarchalne oczekiwania choć nazywamy to “równością”. Chcemy „mieć ciastko i zjeść ciastko”. Oczekujemy, że nasz partner będzie wrażliwy, będzie się zajmował dzieckiem, domem, będzie dyspozycyjny i dostępny emocjonalnie, ale jednocześnie ”będzie dowoził” super kasę, super furę, robił karierę, będzie silny, nie będzie narzekał. A czy się tak da? Wciąż żyjemy w starym schemacie a potrzebujemy nowej definicji związku i potrzebujemy wprowadzić ją w życie. Bo inaczej żyjemy w karykaturze, która nie pasuje do dzisiejszych czasów – do tej presji, warunków, tego, jak funkcjonujemy. Myślę, że tu warto nawiązać do badań przeprowadzonych w ramach Sukcesu Pisanego Szminką, z których wynikało, że kobiety poświęcają na obowiązki domowe średnio 40 procent dnia. 40 procent – przecież to jest prawie połowa. A gdzie w tym wszystkim miejsce na pracę, pasję i troskę o siebie? Praca jeszcze się wciśnie bo w wielu przypadkach musi, gorzej z czasem dla siebie. I po prostu w czasami niewiele można zrobić. Bo co doradzisz kobiecie, która pracuje, ma dziecko, żyje w patriarchalnym związku, z mężczyzną, który o partnerstwie nawet nie chce słyszeć? Oczywiście, można próbować rozmawiać z drugą stroną, można zaangażować dzieci - bo dzieci nie święte krowy i też mogą coś w domu zrobić. Można spróbować dzielić się opieką z koleżankami. Czyli ja zostanę z twoim dzieckiem w ten wtorek a ty zajmiesz się moim w kolejny. W ten sposoļ zyskamy jedno popołudnie dla siebie. Można też szukać odpoczynku dla siebie z dziećmi – np. pójść z dziećmi poćwiczyć, popływać… Z radami trzeba jednak uważać. Bo mówi się kobietom: „Możesz wszystko”. Ale one wtedy często słyszą: „Musisz wszystko”. Ona już czuła się siłaczką, bo po pracy musiała zrobić zakupy, odebrać dziecko, wrócić z dzieckiem do domu, wstawić pranie, położyć dziecko spać, jej dzień skończył się o 23 – to jakie wszystko? jeszcze ma do tego dołożyć pasję?? Namawiam raczej do tego, żeby każdy indywidualnie poszukał możliwości zrobienia czegoś dla siebie. Można zrobić coś z dzieckiem, poprosić kogoś o pomoc, kupić sobie czas, np. wynająć opiekunkę, jeśli możemy sobie na to pozwolić. Nie żałujmy tych pieniędzy, bo to daje nam odpoczynek, a odpoczynek to lepsza odporność fizyczna i psychiczna, a to się równa możliwościom lepszego życia. Mam wrażenie, że kobiety wciąż uznają troskę o siebie jako wyraz słabości… W którym momencie powinno nam się zapalić czerwone światło, że to już za dużo? Tym sygnałem może być złość. Złość jest efektem długotrwałego poczucia bezsilności, stresu, poczucia winy, lęku. Kiedy ciągle podnosimy głos, krzyczymy na “chomika”, psa, a może i na dziecko, to jest to sygnał dla nas by zatrzymać się, zrobić coś, bo inaczej zniszczymy siebie, ale też relacje ze swoim dzieckiem, partnerem, przyjaciółmi. Inny mocny sygnał to zalanie się zdrowia fizycznego i lub psychicznego. Czy silna i zmęczona to wygodny model dla świata? Nie masz takiego poczucia, że świat wymusza na nas to, żebyśmy były silne i zmęczone? Pytanie, kto to jest ten “świat”… To, żebyśmy były silne, jest wygodnym modelem dla każdego. W pracy posiadanie silnych pracowników jest wygodne. Jeżeli ktoś nie zgłasza, że jest przemęczony, to ciśniesz na wyniki. W rodzinie posiadanie silnej osoby też jest wygodne. Ciągnie ktoś “wózek” ze wszystkim i daje radę, to nie ciągnie. Jeżeli nie powiemy stop, nie postawimy granic, to nikt ich nie uszanuje. Bo dlaczego miałby? Jak postawić te granice? Granice zaczynają się od decyzji, że twoje „nie” jest równie ważne jak twoje „tak”. Świat nie jest abstrakcją. To konkretni ludzie, którzy reagują na to, na co im pozwalamy. Jeśli zawsze jesteś dostępna, zawsze dowozisz, zawsze bierzesz więcej - uczysz innych, że to jest norma. Postawienie granicy to nie jest bunt. To jest komunikat. „Jestem na urlopie, wrócę do tego po powrocie.” „Nie wezmę tego projektu, mam pełne zasoby.” „Potrzebuję wsparcia.” Granice nie działają wtedy, gdy je ogłaszamy. Działają wtedy, gdy ich pilnujemy. To my uczymy ludzi, jak mają nas traktować, poprzez to, na co się zgadzamy, a na co już nie. Da się odpuścić i jednocześnie osiągnąć sukces? Tak, o ile odpuścimy to co nam nie służy i to co stanowi priorytet dla innych ludzi a nie dla nas. Porzucimy mikromanagement. Nauczymy się odróżniać rzeczy “pilne” od “ważnych”. Odmówimy wykonywania pracy za innych, a skupimy się na realizacji własnych celów. Ludzie sukcesu wiedzą, co chcą osiągnąć i w jaki sposób mogą to osiągnąć najszybciej. A potem swój sukces uznać. Jak komunikować w relacji: „Mam dość”? Najpierw musimy wiedzieć, czego nie chcemy i przemyśleć co ma się zmienić. Bo kiedy „mamy dość”, zwykle wybuchamy. Potem pojawiają się wyrzuty sumienia, przepraszamy za emocje i nic się nie zmienia. Nie rozmawiamy potem spokojnie. To model, który utrwala problem. Do ważnej rozmowy trzeba się przygotować, tak samo jak do negocjacji w biznesie. W domu jest oczywiście trudniej, bo wchodzą emocje i nawyki drugiej strony, która przyzwyczaiła się, że ją wyręczamy. Co może pomóc? Zapisanie na kartce, a nastepnie przedyskutowanie z domownikami: czego nie chcesz, gdzie są twoje granice, czego oczekujesz, jaki efekt chcesz osiągnąć, np jakie obowiązki mają przejąć inni. I weź odpowiedzialność za to, że będziesz tego pilnować. A jak wyłączyć emocje i podejść do rozmowy spokojnie? Im lepiej się przygotujesz, tym mniej będzie emocji. Komunikacja to umiejętność, nie improwizacja. Warto parafrazować to, co mówi druga osoba, żeby upewnić się, że naprawdę się rozumiecie. Trzeba też być gotową na opór. Osoby przyzwyczajone do dotychczasowego układu mogą próbować wyprowadzić nas z równowagi. Dlatego warto przewidzieć różne scenariusze. I najważniejsze - konsekwencja. Jeśli mówisz: „Nie będę tego robić”, to naprawdę przestań to robić. Bo jeśli powiesz 12 razy „posprzątaj po sobie”, a potem zrobisz to sama - uczysz, że Twoje granice są negocjowalne. Granice działają tylko wtedy, gdy są spójne z działaniem. Jak szminka może zmienić twoje życie? Troska o siebie w kontekście kobiet jest też związana z wyglądem. Czy ta przysłowiowa szminka może coś zmienić? Tak. Może. Widzimy to choćby w programach z metamorfozami - moment, w którym ktoś staje przed lustrem, widzi siebie inaczej i nagle zmienia się jego postawa, spojrzenie, energia. To nie chodzi o próżność. To chodzi o poczucie sprawczości. Nie oszukujmy się, dobrze dobrany strój, fryzura czy makijaż potrafią dodać nam pewności siebie. Nie po to, żeby wyglądać jak z Instagrama. Bo Instagram to wycinek rzeczywistości, efekt końcowy bez pokazanej drogi. Nie porównujmy się do czyjegoś „efektu”, skoro nie znamy procesu. Ale dbajmy o siebie. Dla siebie. Każda z nas ma coś, co w sobie lubi. U mnie to są włosy. Kiedy mam gorszy dzień, wstaję, biorę prysznic i układam je najlepiej, jak potrafię. I od razu czuję się inaczej, bardziej „w sobie”. Jeśli lubisz swoje oczy - podkreśl oczy. Jeśli lubisz usta - nałóż szminkę. To nie jest powierzchowność. To jest mały gest, który mówi: „Jestem dla siebie ważna”. A od tego często zaczyna się większa zmiana. Czy kobiety, które o siebie dbają są mniej podatne na manipulacje? Podatność na manipulację wynika przede wszystkim z cech osobowości i poziomu świadomości. Sam fakt, że jesteśmy wypoczęte czy zadbane, nie chroni nas automatycznie przed manipulacją. Kluczowe jest rozumienie mechanizmów, im lepiej je znamy, tym trudniej nami sterować. Natomiast dbałość o siebie ma ogromne znaczenie w codziennym funkcjonowaniu. Kiedy jesteśmy wypoczęte i potrafimy regulować emocje, podejmujemy lepsze decyzje. Mamy więcej jasności, większą odporność na stres i silniejszą wolę. A to sprawia, że wybieramy świadomie, zamiast reagować impulsywnie. Dbanie o siebie to nie luksus. To inwestycja w zdrowie psychiczne i fizyczne, w odporność i sprawczość. A to wszystko przekłada się na większą niezależność, również w relacjach i w pracy. Czyli silna i zmęczona nie muszą iść ze sobą w parze? Zdecydowanie nie. Myślę, że problem zaczyna się od samej definicji „silnej kobiety”. W polskim języku to często kojarzy się z siłaczką, kimś, kto wszystko zniesie, wszystko ogarnie i nikogo nie obciąży sobą. A ja widzę to inaczej. Siła nie powinna oznaczać dźwigania wszystkiego w pojedynkę. Nie chodzi o twardość ani o udowadnianie, że dam radę bez wsparcia. Może zamiast „silna” warto powiedzieć „spełniona”. Albo „świadoma”. Kobieta, która zna swoje granice, potrafi prosić o pomoc i nie musi nikomu niczego udowadniać. To ja życzę nam wszystkim, żebyśmy były spełnione i cieszyły się życiem na co dzień. I ja też. Olga Kozierowska – pionierka działań na rzecz równości i różnorodności, twórczyni kampanii, które zmieniają sposób, w jaki Polacy myślą o sobie i swoim kraju. Ekspertka w obszarze Diversity, Equity & Inclusion, przedsiębiorczyni społeczna, dziennikarka i twórczyni inicjatyw społecznych. Od lat działa na rzecz równego dostępu do szans, wspierania kobiet i budowania inkluzywnego przywództwa. Założyła Sukces Pisany Szminką (2008), pierwszą w Polsce organizację wspierającą przedsiębiorczość kobiet i równość płci. Jako prezeska Fundacji WłączeniPlus oraz inicjatorka Klubu DEI Champions łączy biznes z działaniami na rzecz różnorodności i systemowej zmiany. Jest pomysłodawczynią kampanii We Did It In Poland, promującej polską innowacyjność, kreatywność i osiągnięcia. Kampania zdobyła szerokie uznanie podczas polskiej prezydencji w Radzie UE, inspirując do budowania dumy narodowej i pozytywnego myślenia o Polsce. Czytaj także: Po weekendzie czujesz większe zmęczenie niż w piątek? To znak, że jesteś na „kredycie energetycznym” Sen jest dla słabych? Z takim myśleniem nie osiągniesz sukcesu. Dr Czerska: „To szkodliwa iluzja" Czy hi-tech to nowy anti-aging? Dr Agnes Frankel: „Tu nie chodzi o zmarszczki, tylko zdrowie skóry”
Praca zdalna w domu – jakie są wady i zalety? Rodzaje pracy zdalnej
Praca zdalna w domu niesie za sobą wiele korzyści, ale i wad. Taką pracę podejmują przeważnie pracownicy w korporacjach lub w innych firmach, gdzie narzędziem pracy jest laptop bądź komputer. W obecnych czasach praca zdalna jest na porządku dziennym. Trzeba pamiętać tylko o konkretnych ustaleniach między pracownikiem a pracodawcą.
Na pracę zdalną w domu nie mogą sobie pozwolić osoby, które mają fizyczną styczność z klientem bądź ich praca wymaga pojawiania się w firmie. Dla tych, którzy korzystają z pracy zdalnej przedstawimy jej wady i zalety. Spis treści: Czym jest praca zdalna? Jak przekonać pracodawcę do pracy zdalnej? Propozycje pracy zdalnej Wady i zalety pracy zdalnej Czym jest praca zdalna? Jest to wykonywanie zadań służbowych w domu w sposób nieregularny. Pracownik wysyła pracodawcy swoje wyniki pracy za pośrednictwem poczty elektronicznej lub komunikatorów. Praca zdalna w domu jest czynnikiem motywującym pracownika do podjęcia zatrudnienia u pracodawcy. Ważne jest, by w pracy zdalnej były przestrzegane poniższe wytyczne: praca zdalna w domu wykonywana może być przez środki porozumiewania się bezpośredniego, lecz nie jest to konieczne, pracodawca zapewnia narzędzia oraz materiały potrzebne do wykonywania pracy zdalnej, pracownik może korzystać z własnych narzędzi pod warunkiem, że nie narazi pracodawcy na wyciek informacji, pracodawca ma możliwość w każdej chwili cofnąć polecenie pracy zdalnej w domu, pracownik na polecenie pracodawcy ma obowiązek prowadzić spis wykonanych czynności. Jak przekonać pracodawcę do pracy zdalnej? W czasach pandemii firmy coraz częściej wprowadzają pracę zdalną w domu wśród pracowników, lecz niektórzy jeszcze mają na ten temat odmienne zdania. Warto wtedy porozmawiać z pracodawcą o możliwości pracy w domu. Oto kilka propozycji i argumentów dla pracy zdalnej w domu: trzeba zastanowić się, czy kompetencje pracownika są na tyle dobre, że da radę pracować z domu, warto zadać sobie pytanie, czy obowiązki pracownicze wykonuje się samodzielnie, czy współpracuje się z innymi działami, jeśli tak to sposobem może być komunikacja np., na Skypie, warto przygotować plan, trzeba zapewnić o dostępności telefonicznej lub online w konkretnych godzinach, warto przedstawić korzyści dla pracodawcy. Propozycje pracy zdalnej Praca zdalna w domu daje możliwość zarobku z dowolnego miejsca na ziemi. Tylko jak ją znaleźć? Poniżej podane są propozycje prac zdalnych: Wypełnianie i wprowadzanie danych do ankiet – sprawdzi się jako dodatkowa praca na dorobienie do pensji. W Internecie można znaleźć wiele takich ofert. Ta praca nie wymaga przygotowania i doświadczenia. Stawki wahają się między 50, a 250 złotych miesięcznie. Copywriter – zarabiać mogą nie tylko dziennikarze. Firmy szukają osób piszących teksty marketingowe lub SEO. By dostać taką pracę, wystarczy ćwiczyć pisanie. Stawki zaczynają się od 10 do 15 złotych, do nawet 1 000 złotych. Tłumaczenie tekstów – dla ludzi, którzy nie mają problemu z językiem obcym. Tłumaczy poszukują duże korporacje oraz osoby prywatne. Ofert w Internecie jest dużo. Zarobki zależą od liczby przetłumaczonych stron, specjalności, trybu pracy, czy zaawansowania językowego. Współpraca z redakcją – niewymagane jest bycie dziennikarzem. Nadadzą się osoby bez doświadczenia. Praca z redakcją polegać może na researchu, pracy korektora. Tutaj potrzebne jest doświadczenie. Stawki szacują się w przedziale od 1 500 do 2 500 złotych. Przepisywanie tekstów książek – trzeba zwracać uwagę na prawdziwość ogłoszenia. Wymagana jest znajomość ortografii oraz umiejętność szybkiego pisania. Stawki wahają się między 5, a 10 złotych za stronę A4. Korepetycje – dla osób będących dobrymi z dziedzin naukowych. Udzielać ich można na Skypie lub innym komunikatorze. W tym przypadku nie znajdzie się raczej oferty pracy w Internecie, tylko wystawia się ogłoszenie samemu. Stawki są w okolicach od 30 do 60 złotych za lekcję. Prowadzenie kanałów social media – prowadzenie firmowych kanałów w mediach społecznościowych. Trzeba mieć praktyczne umiejętności w zarządzaniu profilami społecznościowymi. Zarobki opiewają na 1 500 do nawet 4 000 złotych. Prowadzenie bloga – z czasem może przynieść realne pieniądze. Blog powinien dotyczyć tematyki, która jest interesująca. Warto zadbać o styl pisania. Zaczynając od początkującego autora, po stałą współpracę, stawki wahają się między 50 złotymi, a 2 000 złotymi. Wady i zalety pracy zdalnej Praca zdalna wiąże się z zaletami, jak i z wadami. Przed podjęciem takiej formy zarobku, warto, abyś zapoznała się z nimi. Zalety pracy zdalnej Oszczędność czasu i pieniędzy na dojazdach, Spokojne załatwienie spraw na mieście czy w urzędzie, Luźny dress code, Własne rozplanowanie swojego czasu pracy, Luźniejsze godziny pracy. Wady pracy zdalnej Samokontrola, Samodzielne zadbanie o warunki pracy, Nienormowany czas pracy, Brak kontaktu z innymi ludźmi, Nie nadaje się dla każdego. Czytaj także: Praca dla studenta – rodzaje prac, zarobki, korzystne zatrudnienie. Co przysługuje studentowi? Składanie teczek – praca w domu. Czy taka praca ma sens? Telepraca – rodzaje, cechy, zasady. Czym jest telepraca?
Praca jako kurier – z czym musi się mierzyć na co dzień? Najważniejsze informacje
Praca kuriera jest dynamiczna. Nie narzeka on z pewnością na nudę, gdyż każdy dzień pracy wygląda inaczej. Mówimy tu o kurierze dostarczającym paczki oraz o takim, który przywozi jedzenie, czy zakupy. Szukając pracy w tym zawodzie, trzeba mierzyć siły na zamiary, ponieważ jest to praca fizyczna oraz w terenie.
Najważniejszą cechą pożądaną na stanowisko kuriera jest orientacja w terenie. Zatem jeśli szukasz pracy jako kurier, to warto, abyś przed wysłaniem aplikacji poznała dokładnie miasto, w którym mieszkasz. Spis treści: Jak wygląda praca kuriera? Czym zajmuje się kurier? Kto może zostać kurierem? Jak przygotować się do rekrutacji? Jak wygląda rekrutacja? Jak napisać CV i list motywacyjny? Ile zarabia kurier z własnym samochodem? Zarobki kuriera Jak wygląda praca kuriera? Praca kuriera wiąże się z przemieszczaniem się z punktu A do punktu B. Warto, abyś posiadała prawo jazdy kategorii B. Pracodawcy zatrudniający osoby do pracy jako kurier, cenią sobie kulturę osobistą, odpowiedzialność czy uczciwość. W pracy kuriera liczą się również punktualność oraz umiejętność dobrego zarządzania czasem. Dzień kuriera zaczyna się rano w magazynie, gdzie odbiera przesyłki oraz weryfikuje ich stan. Następnie każdą skanuje specjalnym urządzeniem, które przenosi dane o statusie paczki do systemu. Kurier pakuje paczki do samochodu i wyrusza w trasę. Kurier zajmuje się również odbiorem paczek od osób prywatnych oraz firm czy z punktów kurierskich. Na koniec dnia wraca do bazy, by się rozliczyć. Praca kuriera wiąże się z presją czasu oraz stresującymi sytuacjami, które są nieuniknione. Jest również pracą fizyczną, gdyż paczki mogą ważyć bardzo dużo. Jednakże praca kuriera nie polega tylko na roznoszeniu paczek, ale kurier może również rozwozić np. jedzenie. Są dwie opcje, posiłki z różnych restauracji lub zakupy z małych, lub dużych sklepów. Praca kuriera jest zawodem bardzo wymagającym. Czym zajmuje się kurier? Oprócz codziennych obowiązków kuriera ma on również dodatkowe obowiązki. Są nimi: realizowanie zleceń, utrzymywanie dobrych relacji z klientami, budowanie pozytywnego wizerunku, kontaktowanie się z odbiorcami paczek, by ustalić szczegóły dostawy, wystawianie faktur i przyjmowanie płatności, dbanie o bezpieczeństwo przesyłek i dokumentów. Kto może zostać kurierem? Podczas rekrutacji do pracy kuriera, pracodawcy zwracają uwagę na: punktualność, zdolność do pracy pod presją, samodzielność, uczciwość, poczucie odpowiedzialności, posiadanie samochodu dostawczego, dobre zdrowie, brak przeciwwskazań do przenoszenia ciężarów. Jak przygotować się do rekrutacji na kuriera? Procesy rekrutacyjne do pracy kuriera w większych firmach składają się z kilku etapów. Poniżej kilka podpowiedzi, jak przygotować się do takiej rozmowy: Przeanalizuj swoje kompetencje i oczekiwania pod kątem stanowiska. Unikaj stresu i wpadek, więc przygotuj się, w jakim języku będzie prowadzona rozmowa oraz ile czasu może potrwać. Przygotuj informacje na temat firmy, czym dokładnie się zajmuje. Sprawdź, jak wygląda praca w danej firmie i na jakie wynagrodzenie możesz liczyć. Jak wygląda rekrutacja na kurkiera? Poniżej znajduje się przykładowy przebieg rekrutacji: Spotkanie rekrutacyjne – dzięki niemu poznajesz, jak dana firma pracuje, jak to wygląda godzinowo, ile przesyłek dziennie się rozwozi i jakie są stawki. Masz czas, by zadawać pytania, dowiedzieć się więcej u źródła. Zdarza się, że będziesz miała jazdę próbną. Jazda próbna – trwa 1 dzień i masz szansę zapoznać się z charakterem pracy kuriera. Jeździsz z kurierem jako pasażer i obserwujesz jego pracę. Jeśli zdecydujesz się na dalszy etap szkolenia, to masz obowiązek przygotować i złożyć dokumenty. Dokumenty – jeśli prowadzisz działalność gospodarczą, to musisz przygotować wpis do ewidencji działalności gospodarczej, REGON, NIP, WAT5, dowód osobisty, prawo jazdy oraz 2 zdjęcia. Natomiast jeśli nie posiadasz żadnej działalności gospodarczej, to nawiązujesz współpracę na umowę zlecenie. Szkolenie praktyczne – następny etap polega na kilkudniowej jeździe z doświadczonym kurierem, dzięki której obserwujesz wszystkie zadania w ciągu dnia. Szkolenie teoretyczne – po zakończeniu etapów, przechodzisz szkolenie teoretyczne, które zakończone jest testem. Jak napisać CV i list motywacyjny? W większości miejsc pracy dla kurierów potrzebne jest wysłanie CV oraz listu motywacyjnego. Warto byłoby, abyś wyróżniła się na tle innych kandydatów. Oto wskazówki, jak je napisać: Dopasuj CV i list motywacyjny do oferty pracy – opisz kwalifikacje oraz doświadczenie zawodowe, które wymagane jest w ogłoszeniu. Napisz podsumowanie zawodowe – krótko opisz kluczowe kompetencje na górze CV. Możesz wyróżnić się tym opisem. Skup się na konkretach – umieść konkretne umiejętności i osiągnięcia. Napisz zwięzły list motywacyjny – w nim nie ma sensu, abyś przepisywała całego CV, lecz skup się na konkretach. Zadbaj o wygląd dokumentów – unikaj błędów ortograficznych oraz błędów językowych. Ile zarabia kurier z własnym samochodem? Jest to najczęstsza forma zatrudnienia. Musisz jednak wziąć pod uwagę takie kwestie, jak eksploatacja samochodu czy zużycie paliwa. Na początku pracy kuriera, gdy jeszcze nie znasz tras, wszystko wykonujesz wolno, więc zarazem zarabiasz mniej. Jeżeli chodzi o zarobki kuriera, to wszystko zależy od stawek firmy. Średnio za jedną dostarczoną paczkę zarobić możesz 3,50 złotych netto. Abyś zarobiła przykładowo 6 000 złotych, musiałabyś miesięcznie rozwieźć 1714 paczek, co daje 81 paczek dziennie. Zarobki kuriera Średnie zarobki kuriera wynoszą około 4 690 złotych brutto. Więcej natomiast zarabiają studenci, którzy zatrudnieni mogą być na umowie o dzieło, co szacuje się na wynagrodzenie większe o około 400-800 złotych. Czytaj także: Praca w InPost – na czym polega? Z czym musi mierzyć się kurier? Praca na Poczcie Polskiej – rekrutacja, wymagania, stanowiska. Dowiedz się więcej Wolt – jakie są zarobki? Jakie wymagania należy spełnić?
Rekrutacja do Policji w 2023 roku – jakie wymogi trzeba spełnić? Jak dostać się do Policji?
By odbyć rekrutację do Policji, należy dostarczyć odpowiednie dokumenty do swojego najbliższego komisariatu. Jednakże, zanim to zrobisz, to upewnij się, czy w konkretnym komisariacie dostępny będzie dla ciebie wakat. Gdy wszystko pójdzie pomyślnie, przeważnie zostaniesz zaproszona na spotkanie organizacyjne, na którym wyjaśniane są szczegóły rekrutacji.
Aplikowanie do Policji wiąże się z wieloma wyrzeczeniami. Dodatkowo dokładnie zastanów się, czy na pewno konkretny komisariat w danym województwie, czy mieście będzie odpowiadał twoim preferencjom, gdyż przenoszenie pomiędzy komisariatami jest trudne. Spis treści: Rekrutacja do Policji – wymagania Etapy rekrutacji do Policji Z czego składa się test sprawnościowy? Rekrutacja do Policji – test wiedzy Jakie dokumenty są potrzebne? Zarobki w Policji Rekrutacja do Policji – wymagania Jeśli bierzesz udział w rekrutacji do Policji, to powinnaś: mieć uregulowany stosunek do służby wojskowej, posiadać obywatelstwo polskie, mieć wykształcenie średnie, nie być skazaną za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, posiadać zdolność fizyczną i psychiczną, mieć nienaganną opinię. Etapy rekrutacji do Policji Policja również posiada swój proces rekrutacji, który różni się nieco od rekrutacji do pracy za biurkiem. Wygląda następująco: Ogłoszenie początku rekrutacji. Złożenie dokumentów przez kandydata. Ocena dokumentów przez organ policyjny. Sprawdzenie poprawności danych kandydata. Test wiedzy. Test sprawnościowy. Test psychologiczny. Postępowanie sprawdzające dotyczące nieposzlakowanej opinii kandydata. Rozmowa kwalifikacyjna. Ocena zdolności fizycznej i psychicznej przez komisję lekarską. Z czego składa się test sprawnościowy? Żeby zatrudnić się w jakiejkolwiek służbie, konieczne jest przeprowadzenie testu sprawnościowego, który zweryfikuje twoje umiejętności. Przeważnie odbywa się on jednego dnia i wygląda następująco: Okrążanie stojaków – rozpoczynasz bieg do pierwszego stojaka, po czym okrążasz go z prawej strony, a następnie biegniesz do stojaka drugiego i okrążasz go z lewej strony. Przewroty na materacu – wykonujesz przewroty przez bark na materacach, pierwszy w przód, drugi w tył, a trzeci znów w przód, wykonujesz je z przysiadu podpartego lub z wyższej postawy. Przeniesienie manekina – po dotarciu do materaca chwytasz się położonego manekina o wadze 28 kilogramów i przenosisz w dowolny sposób, omijając stojak po drodze, a następnie wracasz na materac i kładziesz manekina. Pokonanie płotków lekkoatletycznych – po dobiegnięciu do płotków o wysokości 76 centymetrów przeskakujesz nad nimi dowolną techniką. Rzuty piłkami lekarskimi – po dobiegnięciu do linii wykonujesz 5 rzutów piłkami lekarskimi, które ważą 3 kilogramy. Rzut wykonuje się zza głowy w przód i musi przekroczyć linię mierzącą 5 metrów. Dotknięcie lub przekroczenie linii nogą skutkuje niezaliczeniem rzutu. Przenoszenie piłki lekarskiej – leżysz tyłem na materacu z ugiętymi nogami i stopami zaczepionymi o szczebelki drabinki. W dłoniach trzymasz piłkę lekarską o wadze 2 kg i wykonuje 10 podniesień, ale takich, by nie dotknąć nią ani materaca, ani drabinki. Pokonanie skrzyń gimnastycznych – pokonujesz dowolną techniką cztery pięcioczęściowe skrzynie gimnastyczne. Bieg wahadłowy – przegniesz 10 razy dystans 5 metrów, w jedną i drugą stronę nie dotykając podłoża. Rekrutacja do Policji – test wiedzy Test wiedzy składa się z 40 pytań do rozwiązania i dotyczą one funkcjonowania władzy wykonawczej, sądowniczej, ustawodawczej oraz bezpieczeństwa publicznego. Do wyboru są 4 odpowiedzi, z których jedna jest poprawna. Możesz otrzymać łącznie 40 punktów. Jakie dokumenty są potrzebne? Musisz złożyć odpowiednie dokumenty, by zwiększyć swoje szanse do dostania się do Policji, a są to: kserokopie służby bądź świadectw pracy, kserokopie dokumentów potwierdzających wykształcenie i kwalifikacje zawodowe, podanie o przyjęcie do służby, własnoręcznie wypełniony kwestionariusz osobowy, własnoręcznie wypełnioną ankietę bezpieczeństwa osobowego, książeczka wojskowa. Zarobki w Policji Policjant zarabia nawet około 6 330 złotych brutto, a już dzielnicowy około 7 200 złotych brutto. Czytaj także: Jak zostać strażakiem? Dowiedz się więcej Ile zarabia strażnik miejski? Jak się dostać? Rozmowa rekrutacyjna – jak się przygotować?
Telepraca – rodzaje, cechy, zasady. Czym jest telepraca?
Telepraca wykonywana jest poza zakładem pracy. Do jej wykonywania niezbędne są środki komunikacji elektronicznej oraz potrzebne wytyczne. Praca ta jest takim samym zajęciem, jak praca tradycyjna, więc ma również takie same cechy, np. konieczność podporządkowania się pracodawcy. Dowiedz się więcej o tym, jakie są dostępne rodzaje telepracy!
Pracodawca i pracownik muszą wyrazić taką samą chęć świadczenia pracy. Telepraca jest takim samym rodzajem zatrudnienia, tak jak w każdym miejscu pracy. Spis treści: Co to jest telepraca? Telepraca a praca zdalna – czym się różnią? Wady i zalety telepracy Rodzaje telepracy Cechy telepracy Na czym polega telepraca? Co to jest telepraca? Telepraca przypomina trochę pracę zdalną w domu. Pracownik jest wtedy w stałym kontakcie z pracodawcą. Wykonuje swoje obowiązki poza zakładem pracy. Jest to dobre rozwiązanie dla osób, które łączą pracę z obowiązkami rodzinnymi, są niepełnosprawne, łączą pracę ze studiami lub mieszkają z dala od firmy. O podjęciu przez pracownika telepracy, pracodawca przy podpisywaniu umowy powinien uwzględnić to w umowie. Należy pamiętać, by omówić sprawy związane z: wymiarem czasu pracy, wynagrodzeniem, warunkiem wykonywania pracy z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej, miejscem wykonywania pracy, rodzajem pracy, terminem jej rozpoczęcia. Telepraca a praca zdalna – czym się różnią? Telepraca a praca zdalna to nie jest to samo pojęcie. Poniżej ukazane są ich różnice: przekazywanie wyników pracy – jeśli chodzi o telepracę, to ustalane są konkretne czynności w umowie o pracę, w porozumieniu z pracownikiem, a wyniki pracy zdalnej zostać mogą ustalone w poleceniu pracodawcy, zgoda pracownika – telepraca ustalona jest na podstawie porozumienia pracownika oraz pracodawcy, a praca zdalna tylko za zgodą pracodawcy. Są jednak aspekty, które łączą te dwie formy pracy. Na pewno jest to zapewnienie niezbędnych narzędzi pracy pracownikowi. W przypadku telepracy istnieje możliwość korzystania z własnego sprzętu. Wady i zalety telepracy Jak w każdej pracy bywają wady i zalety. Zanim zdecydujesz się na telepracę, powinnaś poznać wszystkie za i przeciw. Poniżej kilka z nich: Wady telepracy mniejsza kontrola nad pracownikiem – od pracodawcy wymaga to kredytu zaufania w stosunku do pracowników. Jednak ciężko jest mu na bieżąco kontrolować ich pracę, gdy wykonuje się swoje obowiązki z domu. Telepracownik nie będzie tak blisko związany z firmą, jak pracownik stacjonarny, nieodpowiednia dla wszystkich branż – z tej formy zatrudnienia korzystają chętnie informatycy, graficy, dziennikarze itp. Jednakże są zawody, które wymagają fizycznej obecności pracownika i kontaktu z klientem, więc telepraca nie sprawdzi się w tym wypadku dobrze, większe zacieranie granic między pracą a czasem wolnym – pracownik zdalny może być w pracy 24 godziny na dobę. Zatarcie granic między czasem wolnym a telepracą doprowadzić może do zaniedbania sfer prywatnych, brak stałego wynagrodzenia oraz nieregularne dochody, spędzanie czasu bez współpracowników. Zalety telepracy mniejszy stres – w domowym zaciszu pracownik poczuć się może swobodniej. Nikt nie patrzy na ręce oraz nie wywiera niepotrzebnej presji, oszczędność kosztów i czasu – pracodawca ponosi niższe koszty związane z organizacją i utrzymaniem stanowiska pracy. Zmniejsza się liczba nadgodzin i zwolnień chorobowych, praca w wyznaczonych przez siebie godzinach, możliwość wykonywania obowiązków domowych, poczucie niezależności, brak dojeżdżania do pracy. Rodzaje telepracy Wyróżnia się następujące rodzaje telepracy: telepraca domowa – wykonywana w domu pracownika, telepraca zmienna – wykonywana w domu pracownika i w biurze, telechatki – wykonywana praca w odpowiednich pomieszczeniach szkolnych czy gospodarczych, telepraca mobilna – wykonywana poza siedzibą firmy, dla osób, które przemieszczają się przez większość swojego czasu, telepraca świadczona w telecentrum – wykonywana w punktach znajdujących się z dala od firmy. Cechy telepracy Najważniejszymi cechami telepracy są: nieustalone godziny pracy, elastyczność miejsca pracy, ruchomość czasu pracy, wykonywanie przez pracownika swoich obowiązków za pośrednictwem Internetu, brak ciągłej kontroli pracownika. Na czym polega telepraca? Telepraca może być efektywna w każdej sytuacji, a nawet, gdy pracownik stosuje się do określonych zasad postępowania. Do opisania odpowiedniej telepracy zaliczyć można: zadbanie o swobodne miejsce do pracy, utrzymanie samodyscypliny, dbanie o work-life balance, robienie sobie regularnych przerw, dobre zorganizowanie pracy, efektywne zarządzanie czasem, wyznaczanie odpowiednich godzin pracy. Czytaj także: Praca zdalna w domu – jakie są wady i zalety? Rodzaje pracy zdalnej Nazwy stanowisk w biurze – czy nazwa ma znaczenie? Dowiedz się więcej Chałupnictwo – pomysł na dodatkowy zarobek. Poznaj, jakie możliwości za sobą niesie
Zawody dla kobiet – które są najlepiej opłacalne? Dowiedz się więcej na temat pracy kobiet
Przyjęło się, że istnieją określone zawody dla kobiet oraz zawody dla mężczyzn. Jednakże z biegiem czasu odchodzi się od tej teorii i te same zawody wykonywać mogą obie płcie. Nie warto w tej sprawie kierować się stereotypami. Mówi się, że najlepiej opłacalnymi zawodami dla kobiet są: lekarka, programistka czy psycholożka.
Kobiety w obecnych czasach sprawdzają się na każdym stanowisku dzięki ich umiejętnościom, cechom oraz wykształceniu. Dodatkowo na rynku dużo jest interesujących ofert dotyczących ciekawych zawodów dla kobiet, w których to właśnie one wybierają preferowane zajęcie, ze względu na swoje zainteresowania. Spis treści: Najlepiej płatne zawody dla kobiet w Polsce Najlepiej opłacalne zawody dla kobiet na świecie Zawody dla dziewczyn i kobiet Ciekawe zawody dla dziewczyn i kobiet Praca dla kobiet po 50 roku życia Jaka praca dla kobiet w ciąży? Najlepiej płatne zawody dla kobiet w Polsce Najlepiej płatne zawody dla kobiet w Polsce są przyszłościowe. Są to takie zawody, które są popularne i mają ciągły wzrost zapotrzebowania pracowników. Wynagrodzenia są wtedy stosunkowo wyższe. W takim razie, jeśli masz odpowiednie wykształcenie oraz zależy ci na dobrze płatnym zawodzie dla kobiet, to zalecamy ci rozejrzeć się w tych branżach: Zawody HR – Specjalista ds. Rekrutacji, HR Business Partner, Zawody kreatywne – Projektantka, Designerka, Tatuażystka, Zawody w IT – Programistka, E-commerce i digital – Content Media Manager, Social Media Manager, Księgowość i podatki – Menedżer ds. Podatków, Główna księgowa, Księgowa, Samodzielna księgowa. Najlepiej opłacalne zawody dla kobiet na świecie Jeśli chodzi o najlepiej opłacalne zawody dla kobiet na świecie, to wykaz ten prezentuje się następująco: Kadra zarządzająca. Lekarka. Farmaceutka. Inżynierka IT. Architektka oraz projektantka wnętrz. Psycholożka. Programistka. Analityczka kredytowa, finansowa oraz biznesowa. Specjalistka ds. ludzkich zasobów. Adwokatka oraz radca prawny. Zawody dla dziewczyn i kobiet Istnieją branże, gdzie królują kobiety i nikt nie ma wątpliwości, że tak być powinno. Wynika to z tego, że w tych zawodach dla kobiet wykazują się one większą cierpliwością oraz empatią. W niektórych przypadkach można spotkać tam mężczyznę, lecz raczej w charakterze klienta. Zawody, w których sprawdzą się kobiety to: Sekretarka – kobiet bez trudu łączą kilka zadań jednocześnie oraz dbają o porządek i organizację miejsca pracy. Przedszkolanka – kobiety są bardziej wyrozumiałe i cierpliwe do dzieci, posiadają instynkt macierzyński. Sprzątaczka – kobiety lepiej zajmują się domem, obowiązki domowe przychodzą im łatwiej. Mężczyźni również dbają o dom, lecz zdecydowanie rzadziej, bądź nieporadniej. Pielęgniarka – ten zawód dla kobiet przeważa wśród nich, ponieważ widząc mężczyznę w kitlu, od razu na myśl przychodzi, że jest lekarzem. Instruktorka pilatesu – kobiety są bardziej wygimnastykowane od mężczyzn, a podopiecznym łatwiej jest ćwiczyć przy kobiecie, niż przy mężczyźnie. Kosmetyczka – stylizacja paznokci, zabiegi upiększające, makijaż czy fryzury są chlebem powszednim dla kobiet. Stewardessa – praca dostępna dla kobiet i mężczyzn, choć przeważa w tej kwestii płeć piękna. Asystentka stomatologiczna – w pracy asystentki stomatologicznej przeważnie występują kobiety, gdyż są bardziej zorganizowane. Ciekawe zawody dla dziewczyn i kobiet Jeśli jesteś osobą, której nie zależy na wysokiej płacy, a na zawodzie dla kobiet, który jest bliski twojemu sercu, to weź pod uwagę poniższe zawody: Spedytorka, Archiwistka, Kosmetolożka, Agentka celna, Coach, Mentorka. Praca dla kobiet po 50. roku życia Kobiety, które zostały pozbawione pracy po 50. roku życia, często nie wiedzą, gdzie szukać kolejnego zatrudnienia. W obecnych czasach rekrutacja przebiega przez Internet, dlatego dobrze, aby kobieta szukająca pracy po 50-ce, była na ten temat obeznana. Często niestety nie ma miejsc w placówkach pracowniczych dla kobiet starszych, więc zdarza się, że będą one musiały się przebranżowić. Wiele pracodawców nie chce zatrudniać osób starszych, ponieważ wiąże się to z obawą wynikającą z trudności przystosowania się do nowej technologii. Jednakże my wychodzimy z propozycją pomocy i podpowiadamy, co pomoże w związku z szukania odpowiedniego zawodu dla kobiet: wykłady tworzenia CV, kursy zawodowe, oferty pracy za granicą. Przyszłościowym zawodem dla kobiet po 50 roku życia jest opiekunka osób starszych. Praca ta ma ogromny potencjał, a zapotrzebowanie na opiekunki jest duże. Najlepiej sprawdza się zawód dla kobiet, jakim jest opiekunka za granicą, ponieważ możesz zarobić więcej, jednocześnie nie bojąc się o przyszłość. Jaka praca dla kobiet w ciąży? Kobieta w ciąży musi przestrzegać pewnych zasad miejsca pracy. Ciężarna musi mieć odpowiednie, wygodne krzesło, odpowiednią pozycję do siedzenia, czy oświetlenie. Każda kobieta inaczej przechodzi ciążę, więc tak naprawdę pracować może w swoim zawodzie dla kobiet, póki zdrowie jej na to pozwoli. Przedstawimy ci propozycje, jakiego zawodu dla kobiet nie powinna wykonywać ciężarna: miejsca szkodliwe, z czynnikami biologicznymi, czyli pogotowie medyczne, szpital lub laboratorium, miejsca, w których są pola elektromagnetyczne i promieniowanie jonizujące, prace na wysokościach, miejsca ze szkodliwymi substancjami chemicznymi. Czytaj także: Praca jako opiekun medyczny – na czym polega? Jakie cechy powinien mieć? Ile zarabiają recepcjonistki? Jakie są ich obowiązki? Ile zarabia opiekunka do dziecka? Jakie stawki obowiązują?
CV do Biedronki – jak je napisać? Jak przebiega rekrutacja do Biedronki?
CV do Biedronki jest kluczem do udanej rekrutacji. Taki dokument łatwo napisać, zwłaszcza jeśli zastosujesz się do poniższych wskazówek. Pamiętaj, żeby umieścić w nim wszystkie prawdziwe informacje. Ponadto musisz wpisać swoje doświadczenia zawodowe i kwalifikacje, które pomogą ci łatwiej zdobyć pracę w Biedronce.
Jeśli chodzi o stanowiska pracy w Biedronce, to jest ich kilka, zatem dostosuj swoje CV pod konkretny dział i upodobania. Z dobrze napisanym CV z pewnością dostaniesz pracęw Biedronce. To klucz do sukcesu. Spis treści: Jakie umiejętności zawrzeć w CV do Biedronki? Jak napisać CV do Biedronki? Biedronka – rekrutacja Ile można zarobić w Biedronce? Jakie umiejętności zawrzeć w CV do Biedronki? CV do Biedronki pójdzie ci gładko zwłaszcza, jeśli posiadasz odpowiednie doświadczenie jako kasjer-sprzedawca lub w obsłudze klienta. Warto, abyś zawarła tę informację w CV, ponieważ może to być kluczowe dla przyszłego pracodawcy. Skup się na obowiązkach, które są związane przede wszystkim z Biedronką. Najlepiej będzie, abyś opisała je w kolejności od tych najważniejszych. Warto wpisać też wolontariaty oraz odbyte staże. W CV do Biedronki umieszczone powinny być umiejętności twarde, specjalistyczne oraz kompetencje miękkie. Te ostatnie przydadzą się do kontaktu między klientami. Przykładowe umiejętności miękkie potrzebne do CV do Biedronki: zaangażowanie i chęć nauki, łatwość w nawiązywaniu kontaktu z klientem, umiejętność radzenia sobie z trudnymi klientami, umiejętność pracy w zespole, gotowość do pracy w systemie zmianowym. Przykładowe umiejętności twarde potrzebne do CV do Biedronki: wiedza z zakresu ekspozycji towaru i sprzedaży, obsługa kasy fiskalnej, obsługa komputera, obsługa Word, Excel. Jak napisać CV do Biedronki? Coraz więcej osób decyduje się aplikować do Biedronki. Musisz w tym przypadku zastanowić się, jak przekonać rekrutera, że będziesz odpowiednim pracownikiem. O tym należy pamiętać: Umieść na dole CV klauzulę ze zgodą na przetwarzanie danych osobowych oraz kontaktowych. Sprawdź, czy poprawnie zapisałaś dane osobowe. Zadbaj o odpowiedni wygląd CV, m.in. czytelną czcionkę, pogrubienia kluczowych informacji, odstępy. Zapisz dokument do odczytu, czyli najlepiej w PDF, by był łatwiej otwierany. Skorzystaj z oryginalnych wzorów CV. Uwzględnij doświadczenie zawodowe oraz wykształcenie, zaczynając od najnowszej pozycji. Zaznacz najważniejsze cechy osobowości, by rzucały się w oczy. Biedronka – rekrutacja Rekrutacja do Biedronki wygląda następująco: Etap I – aplikacja. Dołączenie CV oraz listu motywacyjnego. Etap II – selekcja kandydatów. Wybierani są oni pod kątem wymagań aplikowanego stanowiska. Osoby, które spełniają wymagania, zapraszani są na spotkanie. Etap III – rozmowy telefoniczne. Podczas niej rekruter sprawdza kryteria, które go interesują. Kandydaci poznają wtedy stanowisko przed spotkaniem rekrutacyjnym. Etap IV – spotkanie rekrutacyjne. Potencjalny pracodawca chce poznać kandydata, więc w zależności od stanowiska spotkania są bardziej lub mniej rozbudowane. Etap V – informacja zwrotna. Niezależnie czy decyzja jest pozytywna, czy negatywna, kandydat otrzymuje informację o dalszym przebiegu rekrutacji. Etap VI – rekrutacja wewnętrzna i zewnętrzna. Biedronka rekrutuje pracowników pomiędzy działami oraz zewnętrznych kandydatów. Ile można zarobić w Biedronce? Osoby na stanowisku kasjera-sprzedawcy zarabiają od 3 950 do 4 590 złotych brutto w pierwszym roku pracy. Liczyć mogą również na nagrodę za brak nieobecności w miesiącu. Pracownicy Biedronki otrzymują też nagrodę roczną, nagrodę uznaniową, wypłatę dodatków za nadgodziny i podwyżki stażowe. Pracownicy Biedronki otrzymują też świadczenia finansowe w postaci e-kodów i bonów do wykorzystania w sklepach. Czytaj także: Praca w Biedronce – jak wygląda? Kariera, zarobki, rekrutacja Rozmowa kwalifikacyjna po angielsku – jak się przygotować? Przydatne zwroty i wyrażenia Rozmowa rekrutacyjna – jakich pytań należy się spodziewać? Dowiedz się więcej!
Praca w PKP – jak wygląda? Jak zostać konduktorem lub maszynistą?
Praca w PKP jest na pewno ciekawą przygodą dla ludzi, którzy interesują się pociągami i zagadnieniami z nimi związanymi. Podczas aplikacji do PKP, możliwości dostępnych stanowisk jest tak wiele, że z pewnością będziesz miała w czym wybierać!. Możesz np. zostać maszynistą, konduktorem, bądź kontrolerem biletów.
Opowiemy ci o pracy maszynisty i konduktora oraz o tym, jaki kurs trzeba przejść, by nimi zostać. Ponadto dowiadując się, jakie zarobki panują w PKP, łatwiej podejmiesz decyzję. Spis treści: Ile zarabia maszynista? Na czym polega praca maszynisty? Jak zostać maszynistą? Na czym polega praca konduktora? Jak zostać konduktorem? Kurs na konduktora – na czym polega? Ile zarabia maszynista? Średnie zarobki maszynisty w PKP opiewają na około 7 710 złotych brutto. Początkowo wynagrodzenie szacuje się na 6 280 złotych brutto, a bardziej doświadczeni maszyniści dostają aż 9 370 złotych brutto. Wysokość zarobków w PKP uwarunkowana jest posiadanym doświadczeniem oraz zakresem obowiązków. Na czym polega praca maszynisty? Praca maszynisty w PKP wiąże się z dostępnością bez względu na pogodę czy porę dnia lub nocy. Nieraz podróż trwa nawet 12 godzin, co skutkuje 48-godzinnym wolnym. Maszynista w PKP ma spokojną pracę, która przebiega komfortowo. Dodatkowo do pracy musi przyjść odpowiednio wcześniej, by zgłosić do dyspozytora gotowość do pracy. Zanim pociąg ruszy, maszynista musi udać się po lokomotywę oraz dokonać oględzin i sprawdzić, czy nie został przekroczony czas pracy. Musi sprawdzić sygnały dźwiękowe, radio i światła. Wykonuje najazd oraz próbę hamulca. Jak zostać maszynistą? W pracy maszynisty w PKP wykształcenie nie jest na pierwszym miejscu. Potrzebne jest wykształcenie średnie lub zawodowe. By zostać maszynistą w PKP warto, abyś przejrzała różne oferty pracy w różnych miastach. Po otrzymaniu pracy jako maszynista w PKP, niezbędne są badania, które badać będą refleks, podzielność uwagi oraz zdolność koncentracji. Następnie musisz odbyć kurs, który trwa dwa miesiące, a później szkolenie trwające 16 miesięcy, które dotyczy praktycznego szkolenia na pojazdach trakcyjnych. Kończy się ono egzaminem. Po całym tym pakiecie możesz zaczynać pracę w PKP. Na czym polega praca konduktora? Zadania, które powierzone są konduktorowi w PKP, to: wykonywanie poleceń od kierownika pociągu, współpraca z członkami załogi, kontrola biletów, zapewnienie bezpieczeństwa pasażerom pociągu, wygłaszanie komunikatów, udzielanie pomocy i informacji podróżnym. Konduktorzy PKP pracują w małych zespołach, a ich przełożonym jest kierownik danego pociągu. Konduktor pracuje w święta i weekendy. Zaczyna pracę między 3 a 4 rano. Stawiając się wtedy u dyspozytora, decyduje on o dopuszczeniu go do pracy. Wtedy konduktor zaczyna pracę i kończy ją na tej samej stacji. Jak zostać konduktorem? By zostać konduktorem w PKP, musisz przejść 3-miesięczny kurs, który kończy się egzaminem praktycznym i teoretycznym. Od przyszłego konduktora PKP wymaga się: wykształcenia minimum średniego, znajomości języka angielskiego, łatwego nawiązywania kontaktów z ludźmi, pozytywnego nastawienia. Kurs na konduktora – na czym polega? Kurs na konduktora w PKP trwa 3 miesiące i kosztuje od 4 do 5 tysięcy złotych. Mimo wszystko przebiega bardzo sprawnie i kończy się egzaminem praktycznym i teoretycznym. Podczas kursu do pracy w PKP odbywasz: próbne zajęcia na stanowisku konduktora, pod opieką osób wykwalifikowanych, szkolenie z formie ćwiczeń oraz wykładów dotyczące regulaminów, procedur oraz instrukcji, szkolenie, które doskonali umiejętności obsługi klienta, naukę praktyczną obsługi terminala mobilnego oraz innego wyposażenia konduktora, staż na stanowisku konduktora oraz jako dyspozytor, kasjer oraz rewident taboru. Czytaj także: Praca na statku – wymagania, rekrutacja, zarobki. Dowiedz się więcej Praca na Poczcie Polskiej – rekrutacja, wymagania, stanowiska. Dowiedz się więcej Praca w biurze rachunkowym – jakie są obowiązki księgowej? Jak nią zostać?
Jak zostać strażakiem? Dowiedz się więcej o pracy w straży pożarnej
Jeśli zastanawiasz się, jak zostać strażakiem, to podpowiadamy, że przede wszystkim ważna jest sprawność fizyczna, mocne nerwy, spostrzegawczość oraz umiejętność pracy zespołowej. Strażak podczas każdej akcji ratunkowej narażony jest na niebezpieczeństwo, więc dwa razy przemyśl swoją decyzję o aplikowaniu do PSP.
Strażacy to bohaterzy, którzy gaszą pożary bądź zdejmują twojego kota z drzewa. Ponadto wykonują oni wiele innych niebezpiecznych zadań, o których dowiesz się w dalszej części artykułu. By zostać strażakiem, trzeba spełniać inne potrzebne wymagania. Jakie, dowiesz się, zabierając się do czytania. Spis treści: Ile zarabia strażak? Jak wygląda praca strażaka? Jak dostać się do straży pożarnej? Jak dostać się do PSP z ulicy – rekrutacja Wymagania do straży pożarnej Ile zarabia strażak? Wynagrodzenie strażaków jest adekwatne do zadań i zagrożeń, jakie niesie za sobą ten zawód. Zarobki strażaka zależne są od jego umiejętności oraz doświadczenia. Dodatkowo liczyć mogą na nagrody uznaniowe. Pensje zależą od stopnia, stażu pracy oraz stanowiska. Strażak, który zaczyna swą karierę liczyć może na 4 670 złotych brutto, a bardziej doświadczeni na 6 920 złotych brutto. Średnie zarobki strażaka wynoszą około 5 920 złotych brutto. Z roku na rok pensje strażaków wzrastają. Strażacy dostają dodatki, które są zależne od stopnia szkodliwości wykonywanych prac czy czynności z nimi związanych: Przy pierwszym stopniu – 5%, Przy drugim stopniu – 10%, Przy trzecim stopniu – 15%, Przy czwartym stopniu – 20%. Są też strażacy ochotnicy, którzy nie otrzymują pensji, tylko ekwiwalent za udział w akcjach. Wynosi 1/175 przeciętnego wynagrodzenia za godzinę. Dla porównania, w Niemczech średnie zarobki strażaków wynoszą około 8 500 złotych brutto, a w Wielkiej Brytanii około 10 000 złotych brutto. Jak wygląda praca strażaka? Praca strażaka kojarzy się z gaszeniem pożarów oraz rozwiązywaniem sytuacji, które wiążą się z ryzykiem pożarowym. Strażacy przechodzą specjalne szkolenie pożarnicze, które przeprowadzane jest po ustaleniu predyspozycji kandydata. Głównymi obowiązkami strażaka są: ochrona zagrożonego mienia, pomoc w zabezpieczaniu miejsc wypadków drogowych, opracowywanie tras w przypadku ewakuacji ludzi, przyjmowanie zgłoszeń, wykonywanie przeglądów technicznych sprzętu, dbanie o własne miejsce pracy, pomoc przy organizacji imprez masowych, likwidacja gniazd owadów, konserwacja sprzętu. Jak dostać się do straży pożarnej? By ubiegać się o pracę strażaka, potrzebny będzie odpowiednio przygotowany życiorys. Warto, żebyś wiedziała, jak mają poprawnie wyglądać dokumenty do straży pożarnej, abyś wyróżniła się na tle innych kandydatów: Odpowiadaj na ogłoszenia odpowiadające twojemu doświadczeniu – najlepiej, abyś dopasowała życiorys i list motywacyjny pod kompetencje i doświadczenia związane z podanymi wymaganiami. Podsumuj swoje osiągnięcia zawodowe – stwórz krótki opis najważniejszych doświadczeń, osiągnięć oraz umiejętności, który umieszczony jest na górze CV. Opisz swoje kompetencje – skup się na konkretnych umiejętnościach, nie warto, abyś rozpisywała się w CV o niczym. W liście motywacyjnym umieść konkretne korzyści – warto, abyś umieściła np. 3 usprawnienia, które wdrożysz, gdy zostaniesz przyjęta. Zadbaj o wygląd życiorysu oraz listu motywacyjnego – jest to twoja wizytówka, więc warto, abyś na koniec sprawdziła, czy nie pojawiają się literówki lub błędy ortograficzne. Jak dostać się do PSP z ulicy - rekrutacja Aby dostać się do PSP z tzw. „ulicy”, potrzebna jest zgoda komendanta wojewódzkiego, komendanta powiatowego bądź kierownika jednostki organizacyjnej PSP. To, że musisz złoży odpowiednie dokumenty, to już wiesz. Jednak jak rekrutacja do straży pożarnej wygląda po kolei, gdy dokumenty zostaną przyjęte? Przedstawiamy ci krok po kroku, jak przebiega rekrutacja do straży pożarnej: Ocena dokumentów – podanie o przyjęcie do służby, zaświadczenie lekarskie o braku zdrowotnych przeciwwskazań. Test na sprawność fizyczną – czyli bieg po kopercie, drążek, beep test (próba wydolnościowa). Pływanie – stylem dowolnym, 50 metrów, w maksymalnym czasie 90 sekund. Akrofobia – czyli inaczej wejście oraz zejście po drabinie 20 metrowej, która ma kąt 75 stopni. Test wiedzy – składający się z 20 pytań zamkniętych, do rozwiązania w ciągu 25 minut. Po złożonych dokumentach – rozmowa kwalifikacyjna. Badania psychologiczne oraz lekarskie. Przyjęcie bądź nie do służby przygotowawczej. Wymagania do straży pożarnej W pracy strażaka nie liczy się tylko sprawność fizyczna, ale również inne ważne cechy, które ułatwiają wypełnianie ich obowiązków. Obowiązki strażaka wiążą się przeważnie z ryzykiem. Niezbędne do tej pracy będą: sprawność fizyczna, spostrzegawczość, umiejętność dokonania szybkiej oceny ryzyka, umiejętność pracy zespołowej, umiejętność podporządkowania się przełożonym, wykonywanie poleceń przełożonego. A ponadto rekrutując się do straży pożarnej, musisz: być obywatelem Polski, posiadać sprawność fizyczną, mieć wykształcenie minimum średnie, mieć ukończone 18 lat, złożyć ślubowanie, odbyć okres kandydacki, odbyć szkolenie. Czytaj także: Ile zarabia strażnik miejski? Jak się dostać? Rekrutacja do Policji w 2022 roku – jakie wymogi trzeba spełnić? Jak dostać się do Policji? Praca jako opiekun medyczny – na czym polega? Jakie cechy powinien mieć?
Praca w InPost – na czym polega? Z czym musi mierzyć się kurier?
Praca w InPost z pewnością dostarczy ci wiele wrażeń. Najczęściej firma poszukuje kandydatów na stanowisko kuriera. Jego obowiązki to przede wszystkim roznoszenie paczek do odbiorców, więc orientacja w terenie jest tu bardzo ważna. Praca ta jest dynamiczna, a każdy dzień wygląda inaczej. Zanim wyślesz aplikację, zapoznaj się z warunkami tam panującymi.
Inpost to nie tylko praca kuriera, ale również inne sekcje. Można pracować np. w sortowni, czy w obsłudze Klienta. Opcji jest wiele, więc z pewnością coś dla siebie znajdziesz. Spis treści: Na czym polega praca kuriera? Jak zostać kurierem InPost? Jak wygląda rekrutacja? Co poza pracą kuriera w InPost? Na czym polega praca kuriera InPost? Praca w InPost to nic innego jak dostarczanie paczek z punktu A do punktu B, od nadawcy, do adresata. Kurier ma za zadanie tak rozplanować proces przewozu, by dostarczyć przesyłki w jak najszybszym czasie. Do jego obowiązków należy również pilnowanie, by adresat podpisał się we właściwych miejscach. Praca w InPost jako kurier polega również na dostarczeniu paczek do paczkomatów, więc praca ta wymaga skupienia, by nie pomylić się przy wkładaniu odpowiednich przesyłek do odpowiednich skrytek. Szacuje się, że kurier InPostu zarabia w 2023 roku około 4 000 złotych brutto miesięcznie, lecz konkretne informacje na temat wynagrodzenia kuriera InPost nie są podane do wiadomości publicznej. Jak zostać kurierem InPost? Praca w Inpost rozpoczyna się wcześnie rano. Kurier załadowuje samochód transportowy paczkami. Jego praca trwa dziennie kilka godzin, zależnie od pogody, czas może się wydłużyć. Po skończonej pracy kurier InPost wraca do bazy, celem rozliczenia swoich działań. Jeśli chcesz ubiegać się o pracę w InPost na stanowisku kuriera, to powinnaś posiadać prawo jazdy i lubić prowadzić samochód. Jest to ważne, gdyż spędzać w nim będziesz praktycznie ¾ swojego czasu pracy. Dodatkowo ważne jest, abyś: była odporna na stres, była sprawna fizycznie, była obowiązkowa, była odpowiedzialna, miała umiejętność pracy pod presją czasu, miała dobrą orientację w terenie, posiadała umiejętność komunikacji z ludźmi. Co do ostatniego, to praca z klientem jest na porządku dziennym, więc musisz lubić ludzi i umieć się z nimi dogadać. Potrzebne są czasem stalowe nerwy, abyś umiała zachować się w każdej sytuacji. Niekiedy paczki ważą bardzo dużo, więc musisz brać pod uwagę codzienny trening! Jak wygląda rekrutacja? By dostać pracę w InPost, musisz spełnić poniższe etapy: Wysłanie aplikacji do InPostu – gotowe CV wysyłasz do InPostu. Jeśli spodoba się ono rekruterowi, zaprosi cię on na rozmowę. Odbycie rozmowy kwalifikacyjnej – warto, abyś wspomniała o swoich zaletach oraz żebyś udowodniła, dlaczego nadajesz się do tej pracy. Spotkanie w biurze – następuje rozmowa z przedstawicielem działu HR oraz managerem zespołu siedziby InPost. Rozpoczęcie pracy – następuje po pozytywnej rozmowie kwalifikacyjnej. Co poza pracą kuriera w InPost? Pojęcie pracy w InPost kojarzy się przeważnie ze słowem kurier. Jednak nie opiera się ona tylko na tym jednym zajęciu. InPost oferuje również różne inne stanowiska, a oto kilka z nich: Obsługa Klienta – odbywa się poprzez mailing lub telefoniczne, również w social mediach. Sprzedaż – odbywają się negocjacje z Klientami czy realizacja kampanii sprzedażowych. Produkcja – w tym miejscu powstają Paczkomaty. Sortownie – w różnych lokalizacjach sprawnie obsługuje się dzięki nim paczki. IT – rozwijają się tu trendy i rozwiązania. Oddziały Kurierskie – zlokalizowane w całej Polsce dbają o to, by paczki dotarły do adresatów. Czytaj także: Praca jako kurier – z czym musi się mierzyć na co dzień? Najważniejsze informacje Wolt – jakie są zarobki? Jakie wymagania należy spełnić? Praca dla studenta – rodzaje prac, zarobki, korzystne zatrudnienie. Co przysługuje studentowi?