Renta wdowia nie dla wszystkich. Niektóre haczyki w ustawie mogą zaskoczyć
Renta wdowia to długo wyczekiwane świadczenie. Rząd planuje wprowadzić rentę wdowią od 2025 roku. Podczas prac sejmowych wprowadzono jednak wiele poprawek, m.in. zmieniła się początkowo proponowana kwota. Nie wszyscy też będą mogli ją otrzymać. Kto nie dostanie renty wdowiej?
Ustawa o rencie wdowiej zawiera kilka „haczyków”. Spis treści: Wysokość renty wdowiej Ślub a renta wdowia Kto nie dostanie renty wdowiej? Wysokość renty wdowiej Renta wdowia zostanie wprowadzona od 1 stycznia 2025 roku, ale nie w takiej kwocie, jakiej oczekiwano. Na początku wdowie renty mają wynosić 100 proc. jednego świadczenia i 15 proc. drugiego (a nie 50 proc. jak wcześniej zapowiadano) – będzie możliwość wyboru, które świadczenie powiększyć. Od 1 stycznia 2027 roku udział drugiego świadczenia ma być zwiększony do 25 proc. Ustawa podaje też maksymalną wysokość renty wdowiej w wysokości trzykrotności minimalnej emerytury. Od pierwszego marca 2024 r jest to 1780,96 zł brutto. Ślub a renta wdowia Jak zauważył „Fakt”, w sejmowym druku znalazła się ważna poprawka dla wdowców i wdów, którzy chcą ponownie zawrzeć związek małżeński. Z dniem poprzedzającym dzień zawarcia nowego związku małżeńskiego osoba uprawniona do renty wdowiej straci do niej prawo. Dotychczas renta rodzinna przysługiwała, nawet jeśli wdowiec lub wdowa ponownie wzięli ślub. Kto nie dostanie renty wdowiej? Istotne jest także pozostawanie we wspólności majątkowej do dnia śmierci małżonka. Oznacza to, że małżonkowie, którzy mają rozdzielność majątkową albo są rozwiedzeni, nie będą mieli prawa do renty wdowiej. Aby otrzymać rentę wdowią, trzeba również osiągnąć wiek emerytalny, czyli 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn. Zgodnie z poprawkami renta wdowia będzie przysługiwać, jeśli małżonek zmarł nie wcześniej niż 5 lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego. Oznacza to, że jeśli małżonek zmarł np. 6 lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego, to wdowa/wdowiec nie będzie mieć prawa do renty wdowiej. Czytaj także: Kiedy renta wdowia? Padł możliwy termin, kiedy świadczenie wejdzie w życie Renta wdowia coraz bliżej. Kto będzie mógł ją otrzymać? „Śmierć męża uczyniła mnie najszczęśliwszą osobą na świecie. Inni płakali nad urną, a ja planowałam wesołe życie wdowy”
Kiedy renta wdowia? Padł możliwy termin, kiedy świadczenie wejdzie w życie
Rząd przedstawił swoje stanowisko w sprawie obywatelskiego projektu wprowadzenia renty wdowiej. Zamierza ją wprowadzić, ale w nieco innej wersji. Wysokość świadczenia będzie jednak niższa od proponowanej. Ile wyniesie renta wdowia? Kto będzie mógł ją otrzymać? Od kiedy będzie wypłacana renta wdowia?
Wysokość renty wdowiej wyniesie maksymalnie 25 a nie 25 proc. świadczenia małżonka. Spis treści: Renta wdowia zostanie wprowadzona Ile wyniesie renta wdowia? Kiedy wejdzie renta wdowia? Renta wdowia zostanie wprowadzona Podczas konferencji prasowej minister rodziny, pracy i polityki społecznej Agnieszka Dziemianowicz- Bąk przedstawiła stanowisko rządu w sprawie renty wdowiej. Rząd jest za wprowadzeniem tego świadczenia, podaje gov.pl. – mówiła ministra Agnieszka Dziemianowicz – Bąk. Ile wyniesie renta wdowia? Wprowadzone świadczenie ma być jednak niższe niż zakładano. W projekcie zgodnie wdowiec lub wdowa miał otrzymywać 50 proc. świadczenia zmarłego małżonka przy zachowaniu pełnej własnej emerytury lub renty albo otrzymywać własną emeryturę powiększoną o 50 proc. świadczenia zmarłego partnera. Jest to jednak rozwiązanie zbyt kosztowne dla budżetu państwa i instytucji odpowiedzialnych za wypłaty rent i emerytur. Rząd zapowiedział, że możliwe będzie otrzymywanie maksymalnie 25 proc. drugiego świadczenia. Do zapowiadanego poziomu renta wdowia ma dochodzić stopniowo. Od 1 lipca 2025 roku do 31 grudnia 2026 roku ma to być 15 proc. dodawanego świadczenia, a dopiero od 1 stycznia 2027 roku 25 proc. świadczenia. Jedną z propozycji jest to, żeby renta wdowia była wypłacana w wysokości maksymalnie trzykrotności najniższej emerytury. Kiedy wejdzie renta wdowia? Rząd planuje, by świadczenie zwane rentą wdowią weszło od 1 stycznia 2025 roku. Wypłaty nastąpiły by jednak dopiero w lipcu 2025 roku ze względu na potrzebę przygotowania ZUS do realizacji rent wdowich. Sejm zajmie się obywatelskim projektem ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw w celu wprowadzenia renty wdowiej w najbliższy czwartek, 25 lipca. Czytaj także: Jak dostać rentę na kręgosłup? Sprawdź, gdzie i jakie dokumenty złożyć, aby otrzymać pieniądze Seniorzy mogą płacić mniej za zakupy. Wystarczy zrobić jedną prostą rzecz „Związałam się ze starszym facetem. Wolę zostać młodą wdową, niż męczyć się z niedojrzałym chłystkiem”
Życzenia na 25 rocznicę ślubu: proste, wzruszające, rymowane. List do męża z okazji 25 lecia ślubu
Życzenia na 25 lecie ślubu na pewno sprawią mnóstwo radości! 25 rocznica ślubu to piękne, wzruszające i wyjątkowe święto. To ćwierć wieku spędzona razem! Życzenia na 25 rocznicę ślubu muszą być więc wyjątkowe, podobnie jak jej świętowanie. Podpowiadamy, w jaki sposób składać życzenia swojej drugiej połówce.
Ćwierć wieku spędzona u swojego boku – 25 lat małżeństwa to wspaniałe osiągnięcie! To czas nie tylko radości, ale także zadumy i refleksji nad życiem. Minęło wiele czasu, ale jeszcze równie sporo jest do osiągnięcia! 25 – lecie małżeństwa to jedna z najbardziej świętowanych rocznic. Życzenia na 25 rocznicę ślubu powinny być wyjątkowe i wzniosłe tak jak okazja. W jaki sposób złożyć piękne życzenia na 25 lecie ślubu? Spis treści: 25 rocznica ślubu, czyli srebrne gody Krótkie życzenia na 25 rocznicę ślubu Rymowane życzenia na 25 lecie ślubu Wzruszający list na 25 rocznicę ślubu List na 25 rocznicę ślubu dla męża 25 rocznica ślubu, czyli srebrne gody Każda rocznica ślubu ma swoją nazwę, która jest symbolem kolejnych lat przeżytych razem, a wszystkie związane są z jakimś kamieniem szlachetnym. Im dłuższy staż małżeństwa, tym bardziej szlachetny i trwały kamień ją symbolizuje. Chodzi oczywiście o trwałość więzi między małżonkami. Im więcej lat u swego boku, tym bardziej staje się ona nierozerwalna. 25 rocznica ślubu stanowi często czas odnowienia przysięgi małżeńskiej, więc okazji do wzruszeń jest wiele. Ta rocznica to także najczęściej okazja do uroczystych obchodów w gronie rodziny i przyjaciół! Krótkie życzenia na 25 rocznicę ślubu 25- lecie małżeństwa obchodzą dojrzali ludzie, jednak to, w jaki sposób będą celebrować swoje święto, zależy przede wszystkim od ich charakterów i temperamentów. Jedni będą woleli cieszyć się szczęściem w kameralnym gronie, inni chętnie podzielą się emocjami z wieloma gośćmi. Życzenia możesz przekazać osobiście, w formie kartki okolicznościowej lub telefonicznie. Jeśli małżonkowie nie planują żadnej imprezy z tej okazji, na pewno uciesza się, że pamiętasz o tym ważnym wydarzeniu, kiedy do nich zadzwonisz. *** Kochani, gratulacje z okazji 25. rocznicy ślubu! Niech Wasza miłość nadal rozkwita i przynosi Wam mnóstwo radości oraz szczęścia każdego dnia. Z okazji srebrnych godów, życzę Wam kolejnych wspólnych lat pełnych miłości, zrozumienia i spełnienia. Niech Wasza wspólna droga będzie zawsze usłana różami. Dwadzieścia pięć lat razem to wspaniałe osiągnięcie! Życzę Wam, abyście nadal czerpali radość ze swojego towarzystwa i odkrywali nowe wspólne przygody. Gratulacje z okazji 25-lecia małżeństwa! Niech Wasza miłość będzie tak silna jak dotychczas, a każdy kolejny dzień przynosi Wam nowe, piękne wspomnienia. Na srebrną rocznicę ślubu życzę Wam mnóstwa zdrowia, miłości i szczęścia. Niech Wasza wspólna podróż trwa jeszcze wiele lat, pełna radości i harmonii. 25 lat razem to dowód na to, że prawdziwa miłość istnieje! Życzę Wam, abyście nadal cieszyli się sobą nawzajem i byli dla siebie wsparciem w każdej chwili. Kochani, z okazji Waszej 25. rocznicy ślubu, życzę Wam niekończącej się miłości, wielu wspólnych marzeń do spełnienia i szczęścia, które będzie Wam towarzyszyć każdego dnia. Niech Wasza srebrna rocznica ślubu będzie początkiem kolejnych, wspaniałych lat razem. Życzę Wam, abyście zawsze odnajdywali w sobie miłość, radość i wsparcie. Z okazji 25-lecia małżeństwa, życzę Wam dalszych lat pełnych miłości, spokoju i radości. Niech Wasze serca zawsze biją w jednym rytmie, a Wasza wspólna droga będzie pełna pięknych chwil. Rymowane życzenia na 25 rocznicę ślubu Z okazji 25-lecia ślubu możesz złożyć także życzenia w formie rymowanek. Mogą one być wzruszające, zabawne albo bardzo proste. Czasem to właśnie prostota jest kluczem. *** Dwadzieścia pięć lat wspólnego życia, Niech każdy dzień Was wciąż cieszycie. Miłość niech trwa, zdrowie dopisuje, A w Waszym związku nic się nie psuje. *** Ćwierć wieku razem, to piękna sprawa, Wasza miłość to cudna zabawa. Niech Wam życie szczęście przynosi, Każda chwila niech radość wnosi. *** Dwadzieścia pięć lat w szczęściu i zgodzie, Wszystkiego najlepszego życzę Wam w tej drodze. Niech miłość Wasza zawsze trwa, W sercach waszych niezmiennie gra. *** Wspólne życie, wspólne marzenia, Niech Was czekają miłosne spełnienia. Ćwierć wieku minęło, a miłość wciąż trwa, Niech dalej Wam szczęście życie da. *** Dwadzieścia pięć lat minęło w miłości, Niech każdy dzień to mnóstwo radości. W zdrowiu, szczęściu i pomyślności, Niech życie będzie pełne czułości. *** Dwadzieścia pięć lat temu, przy ślubnym kobiercu, Stanęliście razem, z miłością w sercu. Dziś rocznicę tę świętujemy, Z radością Was obdarowujemy. Ćwierć wieku minęło w mig, Lecz Wasza miłość wciąż jest jak błysk. Niechaj trwa na wieki, bez końca, Każdego dnia od wschodu do zachodu słońca. Wasza droga usłana różami, Niech prowadzi zawsze w zgodzie z planami. Niechaj serca Wasze wciąż biją w rytmie, A miłość kwitnie, jak w pięknym hymnie. Dziś życzymy Wam, Kochani, Niechaj każda chwila będzie ubrana w kwiaty. W zdrowiu, szczęściu i miłości, Niech Wasze życie będzie pełne radości. Wzruszający list na 25 lecie ślubu Jeśli chcesz zamiast życzeń napisać piękny list dla swoich rodziców czy bliskich znajomych, którzy właśnie obchodzą 25 rocznicę ślubu, ale nie jesteś mistrzem wielkich słów i przemówień, skorzystaj z tego gotowego wzoru. Tak napisany list umieść w ozdobnej kopercie i dołącz do głównego prezentu albo bukietu kwiatów. Możesz to zrobić także za pomocą poczty kwiatowej. Kochani, Z okazji Waszej 25. rocznicy ślubu, pragnę wyrazić swoją ogromną radość i podziw dla Waszej niesamowitej podróży przez życie. Ćwierć wieku temu, złożyliście sobie nawzajem obietnicę miłości, wierności i wsparcia. Dziś, patrząc na Was, widzę, że każde słowo tej przysięgi było wypełnione po brzegi szczerością i oddaniem. Wasza miłość jest jak piękny ogród, który pielęgnujecie każdego dnia, dbając o każdy detal, każdy kwiat, każdą chwilę spędzoną razem. Wasza wspólna droga nie zawsze była usłana różami, ale to właśnie te trudne momenty sprawiły, że jesteście teraz silniejsi. Dziękuję Wam za przykład prawdziwej miłości, która inspiruje wszystkich wokół. Wasza cierpliwość, zrozumienie i wzajemne wsparcie pokazują, jak piękne może być wspólne życie, kiedy dwie dusze naprawdę się kochają. Życzę Wam, aby kolejne lata były jeszcze szczęśliwsze i pełne miłości. Niech każdy dzień przynosi nowe, piękne wspomnienia, a Wasze serca biją zawsze w jednym rytmie. Niech Wasza miłość będzie jak wino – im starsza, tym lepsza, głębsza i bardziej cenna. Z całego serca gratuluję Wam tej wspaniałej rocznicy i życzę, abyście zawsze odnajdywali w sobie siłę i radość, które prowadzą Was przez życie. Z najserdeczniejszymi życzeniami, [Twoje Imię] List na 25 rocznicę ślubu dla męża Nie masz pomysłu na życzenia dla męża? Od formy ważniejsza jest treść! Nie musisz spisywać ich w formie wiersza. Napisz nawet krótki, ale szczery list, w którym podziękujesz mu za to, co dobrego w życiu cię przy nim spotkało. Możesz zainspirować się tymi słowami: Kochany [Imię Męża], Dziś świętujemy naszą 25. rocznicę ślubu – dzień, który przypomina mi, jak wyjątkowe jest nasze wspólne życie. Dwadzieścia pięć lat temu złożyliśmy sobie przysięgę, a każda chwila od tamtego dnia była dowodem na to, że słowa te były prawdziwe, a miłość szczera. Kiedy patrzę wstecz na nasze wspólne lata, widzę nie tylko radosne chwile, ale także wyzwania, które pokonaliśmy razem. Wiem, że bez Twojego wsparcia, cierpliwości i miłości nie bylibyśmy tu, gdzie jesteśmy teraz. Twoje oddanie i zaangażowanie w naszą rodzinę sprawiają, że czuję się najszczęśliwszą kobietą na świecie. Pamiętam nasz pierwszy wspólny dom, nasze pierwsze kłótnie i pogodzenia, narodziny naszych dzieci i wszystkie te codzienne, drobne momenty, które tworzą naszą historię. Twoje poczucie humoru, Twoja troska i Twoja zdolność do sprawiania, że każdy dzień jest wyjątkowy, to skarby, za które jestem nieskończenie wdzięczna. Wiesz, że nie zawsze było łatwo, ale właśnie te trudne chwile nauczyły mnie, jak silna może być miłość. Wspólnie przeszliśmy przez wiele burz, a każda z nich tylko wzmocniła nasze więzi. Jestem wdzięczna za Twoje wsparcie, za Twoją obecność i za to, że zawsze mogłam na Ciebie liczyć. Dziś, po dwudziestu pięciu latach, mogę powiedzieć, że jestem nie tylko Twoją żoną, ale i Twoją najlepszą przyjaciółką. Cieszę się na myśl o przyszłości, o wszystkich kolejnych latach, które spędzimy razem, o nowych przygodach, które nas czekają. Dziękuję Ci za każde wspólne przeżycie, za każdą chwilę spędzoną razem. Kocham Cię teraz jeszcze bardziej niż w dniu, w którym powiedzieliśmy sobie „tak”. Jesteś moją ostoją, moim partnerem i miłością mojego życia. Twoja [Twoje Imię] Treść artykułu została pierwotnie opublikowana 21.01.2019. Czytaj także: Prezent na rocznicę ślubu, jakiego zdecydowanie nie wypada wręczyć! Jak złożyć najpiękniejsze życzenia z okazji rocznicy ślubu? Prezent jubileuszowy dla rodziców - co im podarować?
Nawet 8 tysięcy dodatkowo dla małżeństw. Nazywają to "500 plus dla par", wystarczy spełnić ten jeden warunek
Małżeństwo z długim stażem ma szansę na dodatkowe świadczenie pieniężne. Potocznie nazywane "500 plus dla małżeństw" to efekt petycji z 2022 roku. Powstała ona na wzór emerytury honorowej dla 100-latków. Wieloletnie pary mogą uzyskać od państwa nawet osiem tysięcy złotych. Jak długo trzeba być razem?
Do Senatu trafiła petycja wnosząca o pieniężne uhonorowanie małżeństw z długim stażem. Po wspólnym przeżyciu określonej liczby lat małżonkowie mieliby otrzymywać jednorazowo spory zastrzyk gotówki. Jakie warunki muszą najpierw spełnić? Spis treści: Dodatkowe świadczenie dla małżeństw: nawet 8 tysięcy na parę Jak długo trzeba być razem? Dodatkowe świadczenie dla małżeństw: nawet 8 tysięcy na parę Projekt nazywany potocznie świadczeniem "500 plus dla małżeństw" w praktyce miałby zasilać gospodarstwo domowe dużo większą kwotą. Autorem pomysłu na wzór emerytury honorowej dla 100-latków jest radca prawny, Eugeniusz Szymala. Co pięć lat kwota wzrastałaby o 500 zł. Program ma na celu zachęcić obywateli do wchodzenia w związki małżeńskie, a także zapobiegać rozwodom, których obecnie jest w społeczeństwie coraz więcej. Z kolei wdowcy mogliby liczyć na takie świadczenie przyznawane dożywotnio. Jak długo trzeba być razem? Jak podaje dziennik Fakt, wypłata świadczenia byłaby możliwa w momencie przekroczenia granicy wspólnych 50 lat i po otrzymaniu z Urzędu Stanu Cywilnego dokumentu potwierdzającego staż. Kwota rosłaby zatem wprost proporcjonalnie do długości pożycia małżeńskiego: 55 lat małżeństwa - 5,5 tysiąca złotych, 60 latach małżeństwa - 6 tysięcy złotych, 65 latach małżeństwa - 6,5 tysiąca złotych, 70 lat małżeństwa - 7 tysięcy złotych, 75 lat małżeństwa - 7,5 tysiąca złotych, 80 lat małżeństwa - 8 tysięcy złotych. Posłowie mocno liczą na to, że seniorzy zostaną docenieni, jednak taka ustawa musiałaby iść w parze z ogromnymi kosztami. Czytaj także: Nie wszystko w małżeństwie jest wspólne. Jest kilka wyjątków 1500 zł dla rodziców. Kiedy rusza nowy program? Jak mieć pieniądze do końca życia? Ekspert zdradza 4 sprawdzone sposoby
Nie wszystko w małżeństwie jest wspólne. Jest kilka wyjątków. Mało kto o nich wie
Wspólność majątkowa powstaje między małżonkami na mocy ustawy poprzez zawarcie związku małżeńskiego. Jest jednak parę wyjątków od tej zasady, o których niewiele osób wie, nawet jeśli nie podpisuje się między sobą intercyzy. Jak to wygląda w praktyce? Wzięliśmy finanse w małżeństwie pod lupę.
Wydawałoby się, że cały majątek nowożeńców staje się wspólny z chwilą zawarcia związku małżeńskiego, jednak nic bardziej mylnego. Prawo przewiduje osobne majątki żony oraz męża, nawet bez konieczności podpisywania przez nich stosownych dokumentów. Co się do nich zalicza? Spis treści: Czym jest wspólność majątkowa Co nie jest wspólne w małżeństwie? Małżeństwo a finanse: czym jest wspólność majątkowa Małżeńska wspólność majątkowa to nic innego, jak majątek nabyty i wypracowany w trakcie trwania małżeństwa. Są to między innymi wynagrodzenie za pracę czy dochody z majątku, w tym osobistego, a także to wszystko, co za te dochody zostało nabyte, czyli samochód, meble, a nawet mieszkanie. Kiedy para podpisuje akt w urzędzie stanu cywilnego, to wszelkie późniejsze zakupy wchodzą do puli wspólnego majątku, którym później razem zarządzają. W każdej chwili może jednak poprosić notariusza o sporządzenie umowy dot. rozdzielności majątkowej i rozszerzyć ją dowolnie na wybrane przez siebie obszary finansowe. Od tego momentu decydują oni o tych sektorach samodzielnie. Co nie jest wspólne w małżeństwie? Nawet bez zawierania wspomnianej intercyzy istnieją wyjątki, które nie wchodzą w skład wspólności majątkowej. Są to przede wszystkim przedmioty nabyte przed zawarciem małżeństwa, a także w drodze aktu dziedziczenia bądź darowizny. Spadek zostaje bowiem przeznaczony konkretnej osobie, a nie obojgu małżonkom, chybachyba że testament wskazuje inaczej. Do tego dochodzą wszelkie rzeczy codziennego użytku, jak odzież albo biżuteria. Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że prawo wyłącza z tej listy również prawa autorskie, zadośćuczynienia i nagrody za osiągnięcia osobiste. Czytaj także: Ile pieniędzy daje się na wesele? Znamy najgorszy wiek na ślub Ile powinien kosztować pierścionek zaręczynowy?
Jakie to gody? Oto wszystkie nazwy rocznic ślubów i pomysły na ciekawe prezenty z tej okazji
Nazwy rocznic ślubu odnoszą się do tego, jak trwałe jest małżeństwo. Nie bez powodu dziesiąta rocznica ślubu nazywana jest aluminiową, a pięćdziesiąta złotą. Oto wszystkie nazwy rocznic ślubu wraz w propozycjami prezentów na rocznicę. Znasz je wszystkie? Wiesz, jakie to gody, jeśli ludzie są ze sobą 10, 20 albo 40 lat?
"Gody mam. Godzę się z twoim ojcem od 29 lat" - głosi fragment jednej z polskich komedii romantycznych. Gody, czyli najczęściej okrągła rocznica ślubu, to dla wielu par bardzo podniosłe wydarzenie. Zwykle jest tak, że im większy staż małżeństwa, tym bardziej pompatyczna impreza z tej okazji. Rocznice ślubu mają swoje nazwy, ale wszystkich spamiętać nie sposób. Spis wszystkich nazw rocznic ślubu ułatwi ci też wybór odpowiedniego prezentu. Bardzo łatwo w ten sposób nawiązać do trwałości więzi małżeńskiej. Wszystko dlatego, że nazwy rocznic ślubu inspirowane są różnymi materiałami, a im dłuższy staż małżeński, tym trwalszy materiał. Propozycje konkretnych prezentów znajdziesz pod kompletną listą z nazwami rocznic. Spis treści: Nazwy rocznic ślubu: jakie to gody? 1. rocznica ślubu - papierowa 2. rocznica ślubu - bawełniana 3. rocznica ślubu - skórzana 4. rocznica ślubu - owocowa lub kwiatowa 5. rocznica ślubu - drewniana 6. rocznica ślubu - żelazna lub cukrowa 7. rocznica ślubu - miedziana lub wełniana 8. rocznica ślubu - brązowa, blaszana lub spiżowa 9. rocznica ślubu - gliniana 10. rocznica ślubu - aluminiowa lub cynowa 11. rocznica ślubu - stalowa 12. rocznica ślubu - lniana lub jedwabna 13. rocznica ślubu - koronkowa 14. rocznica ślubu - kości słoniowej 15. rocznica ślubu - kryształowa lub szklana 20. rocznica ślubu - porcelanowa 25. rocznica ślubu - srebrna 30. rocznica ślubu - perłowa 35. rocznica ślubu - koralowa 40. rocznica ślubu - rubinowa 45. rocznica ślubu - szafirowa 50. rocznica ślubu - złota Nazwy kolejnych rocznic ślubu Nazwy rocznic ślubu: jakie to gody? Przyjęło się, że okrągłe rocznice ślubu, np. 10 lub 30, określa się mianem "gody", jednak coraz częściej zdarza się także, że na wszystkie pozostałe rocznice także stosuje się takie określenie. Nazwy konkretnych godów nawiązują do materiałów lub tekstur, co zdecydowanie dodaje im romantyzmu. Najhuczniej świętowane są gody papierowe, czyli pierwsza rocznica ślubu oraz złote gody, czyli pięćdziesięciolecie małżeństwa. Bardzo często życzenia na pierwszą rocznicę ślubu są dość zabawne, a kolejne bardziej poważne. Z okazji 50. rocznicy ślubu małżonkowie dostają nawet medal od władz państwa, w nagrodę i w ramach uznania za wieloletnie wspólne życie. Dla jednych jest to tylko bibelot, ale wiele par traktuje go jako prawdziwą odznakę i ukoronowanie miłości. 1. rocznica ślubu - papierowa Pierwsza rocznica ślubu zwana jest papierową. To materiał zwiewny i delikatny, ale także dość nietrwały. Wiele małżeństw rozpada się jeszcze przed upływem roku, stąd wymyślono takie nazewnictwo. Jaki drobiazg można podarować ukochanej osobie w tym dniu? Sprawdzi się np. ulubiona książka w specjalnym wydaniu, samodzielnie napisany wiersz lub plakat, który możecie powiesić nad łóżkiem. Dobrym pomysłem będzie też wywołanie wspólnego zdjęcia, niekoniecznie ślubnego. Być może świetnego materiału zdjęciowego dostarczyła wasza podróż poślubna? Warto przeszukać zasoby dysku w komputerze. Pary często decydują się także na powtórzenie ślubnej sesji z okazji wspólnie spędzonego roku. Nierzadko są to przy okazji zdjęcia z nowym członkiem rodziny - najczęściej jest to oczywiście maluch, ale wiele młodych małżeństw decyduje się np. na sesję ślubną z psem. To świetny sposób na kreatywne spędzenie rocznicy. 2. rocznica ślubu – bawełniana Druga rocznica ślubu zyskała miano bawełnianej. To także bardzo delikatny materiał, który często zyskuje na sile, np. po włożeniu do wody. Niekiedy kawałki bawełny nie rozpadają się, ale jeszcze mocniej wiążą ze sobą włóknami. Druga rocznica ślubu to więc kolejny przykład "nietrwałej", oczywiście według nazewnictwa. Jeśli bawełna, to wspólnym prezentem może być więc zestaw pościeli czy... wygodne kapcie. Aby drobiazg przypominał o wyjątkowej okazji, warto zamówić produkt ze spersonalizowanym emblematem. Ciekawym pomysłem będzie też zakup dwóch par takich samych skarpetek - dla niego i dla niej. W sprzedaży jest wiele zabawnych motywów. Z pewnością znajdziecie ten najlepszy dla was. 3. rocznica ślubu – skórzana Trzecia rocznica ślubu zyskała nazwę skórzanej. Skóra to trwały, mocny materiał, który może przetrwać lata bez żadnych uszkodzeń. Jaki wybrać prezent na trzecią rocznicę ślubu? Świetnym pomysłem są w tym wypadku skórzane akcesoria: paski, torebki, rękawiczki, portmonetki, buty… wybór skórzanych przedmiotów idealnych na prezent rocznicowy jest całkiem duży. 4. rocznica ślubu – owocowa lub kwiatowa Czy owoce lub kwiaty są trwałe? Raczej nie. Te suszone to zazwyczaj zły omen dla związku, skąd więc wzięła się nazwa owocowej albo kwiatowej rocznicy ślubu? W psychologii spotyka się czasem teorię o tym, jakoby pary po czterech latach związku najczęściej się rozstawały. Być może więc jest tak, że te kwiaty i owoce mają osłodzić i uprzyjemnić ten czas, a przez to jeszcze bardziej umocnić związek. Co na prezent z okazji owocowych godów? W zależności od pory roku, ukochaną osobę możesz zabrać na spacer do parku, sadu, palmiarni lub ogrodu botanicznego. Czwartą rocznicę ślubu warto uczcić także odrobiną słodyczy - owocowy deser w ulubionej cukierni będzie idealny, możesz też samodzielnie przygotować coś, co oboje lubicie. Panowie zwykle nie mają problemu z tym, co kupić z okazji czwartej rocznicy, zresztą ten schemat lubią powtarzać co roku. Tak, bukiet kwiatów to zawsze dobry pomysł. Może warto wybrać te, które znalazły się przed czterema laty w bukiecie ślubnym? 5. rocznica ślubu – drewniana Drewno to bardzo wdzięczne tworzywo, a piątą rocznicę ślubu określa się jako "półokrągłą". To taki moment połówkowy między ślubem a pierwszą okrogłą rocznicą. Jako prezent na tę okazję możesz dać współmałżonkowi drewnianą ramkę z waszym wspólnym zdjęciem, szkatułkę na biżuterię lub inne drobiazgi, rzeźbione pałeczki do sushi… Dla tych, którzy cenią sobie ekstremalne przeżycia proponujemy spływ kajakowy czy wypad do parku linowego. Romantycy posiadający kawałek ziemi mogą pójść jeszcze o krok dalej i zasadzić własne... drzewko. To będzie wspaniała pamiątka tej rocznicy na kolejne lata. 6. rocznica ślubu – cukrowa Cukrowa (albo inaczej zwana: cukierkowa) rocznica ślubu, wymaga specjalnej oprawy. To prawdziwie słodka rocznica, zbliżająca coraz bardziej do dziesięciolecia małżeństwa. Jeśli chcesz uczcić wasze sześcioletnie pożycie małżeńskie w odpowiedni sposób, zaproś ukochaną lub ukochanego do cukierni. Zamówcie wasze ulubione słodkości i cieszcie się wspólnymi chwilami. To z pozoru prosty, ale bardzo przyjemny sposób na spędzenie razem waszego święta. Dla tych, którzy cenią praktyczne prezenty proponujemy mikser, dzięki któremu przygotujecie pyszne ciasta, zestaw do ozdabiania tortów... Jako wyzwanie możecie potraktować voucher na warsztaty cukiernicze dla dwojga. 7. rocznica ślubu – wełniana Siódma rocznica ślubu: jakie to gody? Siedmiolecie małżeństwa nazywane jest rocznicą wełnianą. To mocny, ale też miękki i wygodny materiał, który króluje w naszych szafach od pokoleń. Jest to więc nadzieja na to, że także małżeństwo przetrwa wszystkie trudne chwile i będzie tak samo udane za kolejnych siedem czy piętnaście lat. Jak taka rocznica, to koniecznie własnoręcznie zrobione skarpety, szaliki, czapki, swetry czy rękawiczki. Oczywiście wełniane. Na liście wełnianych prezentów mogą znaleźć się również koce, pledy czy wełniany ocieplacz na kubek z herbatą. Aby prezent nie był zbyt banalny, proponujemy w pakiecie dołączyć bilet dla dwojga na zimowe wakacje w górach, gdzie będziecie mogli wykorzystać swoje odzieżowe prezenty. 8. rocznica ślubu – gliniana Glina - plastyczny materiał, który po odpowiedniej obróbce jest wyjątkowo trwały i pięknie prezentuje się jako domowa dekoracja czy element stołowej zastawy. Właśnie takie jest małżeństwo po ośmiu latach - piękne, a dodatkowo mocne i trwałe. Jaki prezent wybrać na glinianą rocznicę? Co powiesz na to, aby zapisać się we dwoje na warsztaty z ceramiki? Moglibyście stworzyć wspólnie pamiątkowe zawieszki na ścianę czy inne rzeczy, które ozdobiłyby wasze gniazdko? A może lubicie pić we dwoje herbatę i przyda wam się zestaw specjalnych glinianych naczyń? Glina jest bardzo plastyczna, a pomysłów są tysiące. 9. rocznica ślubu – wiklinowa Wiklinowa rocznica to tylko krok od dziesięciolecia małżeństwa. Nazwa nawiązuje do wikliny, kolejnego materiału, który cechuje się ogromną wytrzymałością na niesprzyjające warunki zewnętrzne. Takie małżeństwo przetrwa każdą burzę! Jeśli uważasz, ze za wcześnie jeszcze na zakup bujanego fotela, może warto kupić wiklinowy kosz na wspólne pikniki? Wtedy już tylko wystarczy zorganizować na świeżym powietrzu pyszny obiad w miłym miejscu i świętować wspólną, dziewiątą rocznicę. 10. rocznica ślubu – cynowa lub aluminiowa Dziesiąta rocznica ślubu oznacza, że doskonale się znacie, a wasz związek jest trwały jak aluminium i cyna. Z wyborem prezentu nie powinno być więc najmniejszego problemu. Zwykle jednak przychodzi w końcu taki moment, w którym wyczerpują się pomysły. Wspólną dekadę związku warto uczcić w szczególny sposób. Dla szalonych i wciąż żądnych wrażeń proponujemy daleką, romantyczną podróż z noclegami w ciągniętej za samochodem przyczepie. Jeśli stawiacie na doznania estetyczne, możecie obdarować się cynową biżuterią lub wręczyć sobie wykonane z cyny dekoracje do domu – szkatułki, wazony, kuferki. 11. rocznica ślubu - stalowa Stalowa rocznica oznacza, że to małżeństwo przetrwa niemal wszystko - każdy sztorm i nieprzyjemności! Nie świętuje się jej tak, jak dziesiąta rocznicę, ale stalowe gody warto podkreślić romantyczną kolacją czy weekendowym wyjazdem. Mężczyzna, ceniący praktyczne rozwiązania, z pewnością ucieszy się z zestawu narzędzi lub nowej golarki. Kobiecie podarować można np. biżuterię, ale tak naprawdę wachlarz możliwości jest ogromny. Pióro z dedykacją, ramka na zdjęcie, praktyczny wnętrzarski gadżet - to ciekawe pomysły na prezent na rocznicę ślubu. 12. rocznica ślubu - lniana lub jedwabna Osoba, która ma w szafie lniane lub jedwabne ubrania, doskonale wie, że to inwestycja na lata. Podobnie jak wasze małżeństwo, które właśnie osiągnęło próg 12 wspólnych lat. Na dwunastą rocznicę ślubu warto sprawić sobie coś wykonanego z tego materiału. Jedwabna bielizna, szlafrok, a może koszula? Modnym dodatkiem może okazać się chustka na włosy lub apaszka, dla mężczyzny - krawat. 13. rocznica ślubu - koronkowa Koronkowe gody: ta nazwa może być myląca. Przecież koronka jest bardzo nitrwała, a do tego trzynastka przynosi pecha. Nich bardziej mylnego! Trzynastka nie może być pechową liczbą, skoro już tyle lat jesteście razem. Warto uczcić trzynastą rocznicę ślubu w sypialni, obowiązkowo w koronkowej bieliźnie! Koronka jest wykonywana z niezwykłą starannością, to także może być inspiracją przy wyborze prezentu, który powinien być dobrze przemyślany. Może zechcesz wykonać coś własnoręcznie? To nie musi być haft, ale chociażby mydło lub kula do kąpieli DYI. 14. rocznica ślubu - kości słoniowej Kość słoniowa zawsze była cennym i pożądanym materiałem. Jest też trudna do uzyskania i najlepiej pozostawić ją w naturze - tam, skąd pochodzi. 14 lat razem to dzień, kiedy także warto docenić to, co nie zawsze jest uchwytne. Nie chcąc traktować nazwy rocznicy zbyt dosłownie, warto postawić na co, o czym od dawna marzyliście, ale wciąż odkładaliście na później. Doskonałym pomysłem byłoby zaplanowanie egzotycznej podróży np. do kraju, gdzie te olbrzymie zwierzęta można będzie zobaczyć z bliska. 15. rocznica ślubu - kryształowa lub szklana Szkło to szlachetny i praktyczny materiał, który poprzez swoją uniwersalność zyskuje niezwykłe cechy. Dlatego też kolejna "połówkowa" rocznica dzieląca 10 i 20, nazywana jest kryształowymi godami. Trudno nie pomyśleć więc o zestawie kieliszków, którymi moglibyście wznieść toast z okazji 15. rocznicy ślubu. By spersonalizować prezent, można pokusić się o zlecenie wykonania grawerunku. W domu z pewnością znajdzie się też miejsce na nowy wazon, w którym będzie można wyeksponować bukiet kwiatów. 20. rocznica ślubu - porcelanowa Po dwudziestu latach ślubu wasz związek jest jak porcelana: piękny, szlachetny i ponadczasowy. Taką rocznicę warto uczcić kolacją, wspólnym wyjazdem albo romantycznym wieczorem w SPA. Nazwa dwudziestej rocznicy ślubu - porcelanowa - od razu kojarzy się z zastawą stołową. Nie trzeba jednak traktować tego tak dosłownie. Warto za to spędzić ten dzień wyjątkowo i uczcić go wystawnym obiadem lub romantyczną kolacją we dwoje. 25. rocznica ślubu - srebrna Dwudziestą piątą rocznicę ślubu określa się także nazwą srebrne gody. Z okazji tak dużego stażu małżeńskiego nierzadko organizuje się większą imprezę, na którą zaprasza się więcej gości. Często stosuje się nawet określenie drugiego wesela. Często gości się w lokalu prawie całą rodzinę, aby wspólnie uczcić 25 lat wspólnego życia. Z tej okazji warto wręczyć ukochanej osobie srebrną biżuterię - kolczyki, łańcuszek lub zegarek na bransolecie. 30. rocznica ślubu - perłowa Mówi się, że diamenty to najlepsi przyjaciele kobiety, ale perły to także całkiem dobrzy kumple. Warto sugerować się tym, szukając prezentu. Trzydziesta rocznica ślubu, okrągła niczym perła nie zasługuje na to, by ją przemilczeć. Dlatego spędźcie dzień na rozmowach i wspomnieniach. Z półki warto zdjąć lekko zakurzony album ślubny i przypomnieć sobie, jak to było. Możecie sobie pogratulować - wytrwaliście tak długo. Jesteście ze sobą na dobre i na złe, to wasze perłowe gody. Należą wam się słowa uznania i gratulacje! 35. rocznica ślubu - koralowa Od razu na myśl przychodzą korale, ale to wybór wyjątkowo oczywisty. Koralowe gody nawiązują do jednego z kamieni szlachetnych, który mieni się pięknymi kolorami i idealnie odwzorowuje barwną relację, która od tylu lat was łączy. Koralowy to także nazwa koloru, jeśli druga połówka go lubi, można wybrać drobiazg w tym odcieniu. Świetnie sprawdzi się także wyjazd w dalekie strony, aby podziwiać - nomen omen - rafy koralowe. 40. rocznica ślubu - rubinowa Nazwy rocznic ślubu od czterdziestej włącznie, nawiązują do nazw kamieni i metali szlachetnych. Te drogie minerały to doskonały pomysł na prezent, ale nie każdego stać na biżuterię z rubinem. Upominek może więc nawiązywać chociażby do wyrazistej, czerwonej barwy. Rubinowe gody z reguły nie są hucznie świętowane, niemniej jednak rodzina zawsze pamięta o złożeniu pięknych życzeń z okazji rocznicy ślubu i podarowaniu jakiegoś drobiazgu. 45. rocznica ślubu - szafirowa Czterdziesta piąta rocznica ślubu jest określana jako szafirowa. Szafir jest rzadkim minerałem, a więc symbolizuje coś wyjątkowego. Podobnie jak wieloletni staż małżeński, dlatego warto zdecydować się spędzić tę rocznicę w wyjątkowy sposób. Szafir jest wykorzystywany także do wykonywania... igieł do gramofonów. Słuchanie płyt winylowych ostatnio znów jest modne. Czy pamiętacie piosenkę, przy której tańczyliście pierwszy taniec, a może macie inny, ulubiony utwór, który kojarzy wam się z początkami znajomości? Warto odświeżyć pamięć, kupić płytę lub wspólnie posłuchać. Jeśli tylko macie dość sił, zatańczcie. Może dawno już tego nie robiliście? 50. rocznica ślubu - złota Złote gody to wyjątkowy jubileusz małżeński. Jeśli jesteś zaproszona na taką uroczystość lub sama możesz pochwalić się tak długim stażem małżeńskim, wybierz coś wyjątkowego. Personalizowany album na zdjęcia, wino o słusznym roczniku, kufer na wspólne skarby - to idealne prezenty na 50. rocznicę ślubu. 50 rocznica ślubu to często moment, kiedy para decyduje się na tzw. odnowienie ślubu. Mimo iż jest on nadal ważny, małżeństwo chce jeszcze raz wyznać sobie miłość w urzędzie stanu cywilnego. Złote gody to także okazja na huczną imprezę. Wobec tego życzenia na 50 rocznicę ślubu składa się często nie w domu, a w elegancko przystrojonym lokalu. Podczas odnowin można napisać własne przysięgi małżeńskie i wygłosić je swojej drugiej połówce w obecności gości. Nazwy kolejnych rocznic ślubu Kolejne rocznice ślubów także mają swoje własne nazwy. Są to: 55. rocznica ślubu - platynowa lub szmaragdowa, 60. rocznica ślubu - diamentowa, 65. rocznica ślubu - żelazna, 70. rocznica ślubu - kamienna, 75. rocznica ślubu - brylantowa, 80. rocznica ślubu - dębowa. Treść artykułu została pierwotnie opublikowana 03.07.2020. Czytaj także: Śmieszne życzenia na rocznicę ślubu Prezent na rocznicę: co wybrać? 8 sposobów na udany związek
„Wzięłam szybki ślub z Egipcjaninem. Wszystko było dobrze do chwili, gdy okazało się, że jestem w ciąży”
„Co kraj, to obyczaj, a każda kultura inaczej postrzega pewne sprawy. Niby o tym wiedziałam, a jednak miłość zamknęła mi oczy i całkowicie uśpiła moją czujność”.
Amira poznałam w jednej z warszawskich dyskotek. Pochodził z Egiptu. Miał ciemną karnację, czarne jak heban, kręcone włosy i przepiękne brązowe oczy. Zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Bajkowa miłość Pamiętam tamtą listopadową noc doskonale. Wraz z koleżankami ze studiów świętowałyśmy wówczas urodziny jednej z nich. Miałam dwadzieścia lat i niewiele wiedziałam o życiu i o mężczyznach. A tym bardziej o obcej kulturze. Siedziałam przy barze, gdy podszedł Amir. Najpierw nic nie mówił, tylko stał obok i wpatrywał się we mnie przenikliwym wzrokiem. Poczułam się nieswojo. – Jak masz na imię, piękna? – spytał w końcu po angielsku. – Ewa – odparłam, rumieniąc się lekko. Był w moim wieku, miał odstające uszy i seplenił. Kiedy mnie zostawił, strasznie płakałam. Ale teraz, gdy patrzyłam w ciemne oczy Amira, tamten chłopak wydał mi się nagle śmiesznym smarkaczem. Zresztą nikt nie mógł się równać z mężczyzną, który stał obok mnie. Miał w sobie jakąś dziwną dziwną energię, taką męską stanowczość, której nie mogłam się oprzeć. W całym moim życiu nie usłyszałam tylu komplementów, iloma uraczył mnie tamtego wieczoru. Zresztą potem także, bo zaczęliśmy się spotykać. Całkiem mnie zaczarował. Podobała mi się w nim jego inność. Tak bardzo różnił się od wszystkich, których znałam… Uwielbiałam, gdy opowiadał mi o zwyczajach panujących w jego kraju i o swojej religii. – Dziecko, w co ty się pakujesz?! – biadoliła mama, gdy dowiedziała się, kim jest mój chłopak. – Nie wiesz, jak ci muzułmanie traktują kobiety! On cię zniewoli! Owszem, słyszałam liczne historie o ciemiężonych arabskich kobietach. Ale nijak mi one nie pasowały do tego, o czym opowiadał Amir. Gdy napomknęłam mu o wątpliwościach mamy, wyraźnie się zdenerwował. – Mówi tak, bo nie zna islamu! – odparł gniewnie, więc zaczęłam żałować, że w ogóle podjęłam ten temat. Chciałam rozpocząć ciekawą dyskusję, a chyba ugodziłam w jego czuły punkt. – Według Koranu kobieta i mężczyzna są sobie równi – oznajmił mi dumnie. – Mało tego! Kobieta jest wręcz uprzywilejowana. Bo mężczyzna ma obowiązek roztoczyć nad nią opiekę. View Burdaffi on the source website Męska opieka… To coś, czego brakowało mi przez całe życie. Mój ojciec odszedł, gdy byłam mała. Do innej kobiety. Zostawił mamę samą, bez grosza przy duszy. – Muzułmanin nigdy by tak nie postąpił – stwierdził Amir z całą stanowczością. – To byłaby dla niego niewybaczalna hańba. On musi dbać o swoją rodzinę. No i powiedzcie, jak mogłam nie ulec komuś takiemu? Komuś, kto wydawał się tak silny; kto każdym słowem i gestem obiecywał się mną zaopiekować… Wyjazd do Egiptu Wielkimi krokami zbliżała się noc sylwestrowa. Pragnęłam spędzić ją razem z moim nowym chłopakiem, lecz on oświadczył, że na ten czas wyjeżdża do Egiptu, bo wzywają go obowiązki rodzinne. Jego brat potrzebował pomocy przy urządzaniu mieszkania. Niedawno się ożenił i właśnie wyprowadzał się z żoną od rodziców. Gdy usłyszałam, że nie będziemy się widzieć przez całe dwa tygodnie, posmutniałam. Wtedy Amir zaproponował: – Może wybierz się ze mną? Poznałabyś moją rodzinę… Aż podskoczyłam z radości. W Polsce niekiedy mijają lata, zanim mężczyzna zaprosi kobietę do domu swoich rodziców. A on chce przedstawić mnie bliskim, choć znamy się tak krótko! „To chyba znaczy, że mu na mnie zależy” – pomyślałam z uśmiechem. Oczywiście pojechałam z nim do Egiptu, choć mama próbowała odwieść mnie od tego na wszelkie możliwe sposoby. Ale byłam dorosła, miałam swoje pieniądze i nic nie mogło mnie powstrzymać. Po raz pierwszy miałam okazję odwiedzić tak egzotyczne miejsce. Wcześniej widziałam jedynie słowackie góry i kilka miast nad Morzem Śródziemnym. Parę razy w dzieciństwie pojechałyśmy też z mamą na wczasy do Bułgarii. Na lotnisku w Aleksandrii czekał na nas jego brat, Maro. Wydał mi się bardzo miły, choć nie mówił zbyt dobrze po angielsku. Amir przedstawił mnie w ich języku, po czym szepnął: – Powiedziałem mu, że jesteś moją narzeczoną. Rodzice Amira mieszkali w niewielkim miasteczku położonym około trzydzieści kilometrów od Aleksandrii. Obserwowałam drogę przez szyby samochodu i chłonęłam wszystko, co tylko napotkał mój wzrok. O ile duże miasto mogło swobodnie udawać jeden z europejskich kurortów, o tyle prowincja sprawiała już zupełnie inne wrażenie. Na ulicach Aleksandrii roiło się od kobiet ubranych w sukienki z dekoltem. Siedziały też w kawiarniach, pijąc nawet piwo. Poza miastem nie nikogo takiego nie było. Właściwie nie zobaczyłam ani jednej kobiety. Gdy zapytałam o to Amira, wzruszył ramionami. – Jest późno, więc siedzą w domach. W Polsce wsie i miasteczka po zmroku również pustoszeją. Tyle że rodzinne miasteczko Amira bynajmniej nie sprawiało wrażenie wymarłego. W przydrożnych knajpkach dostrzegłam mnóstwo mężczyzn. „Taka kultura” – pomyślałam i nie zajmowałam się tym dłużej. Rodzice Amira przywitali mnie z dużą serdecznością. Jego mama podała pyszną kolację i przygotowała specjalnie dla mnie oddzielny pokój do spania. Trochę mnie to rozczarowało, choć nie liczyłam za bardzo na to, że będziemy z Amirem spać w jednym łóżku. Wiedziałam doskonale, jakie reguły panują w jego domu i jak poważnie on sam podchodzi do swojej religii. Przyznam, że nawet mi się to podobało. Dzięki temu czułam, że mnie szanuje. – Seks poza małżeństwem to grzech – mówił mi często, a ja uśmiechałam się pod nosem, bo choć chrześcijanie też wyznawali podobne zasady, to przecież u nas niewielu się do nich stosowało. Obudziłam się radosna jak skowronek. Miałam przed sobą piękny i słoneczny dzień pełen wrażeń. Tak przynajmniej myślałam. Nieco się rozczarowałam, gdy przy śniadaniu okazało się, że Amir wraz z ojcem i bratem pojechali wczesnym rankiem remontować mieszkanie Maro, i z tego co zrozumiałam, nie było wiadomo, kiedy wrócą. Zostałam w domu z mamą mojego ukochanego i jego trzema siostrami, z których tylko jedna odrobinę mówiła po angielsku. Byłam trochę zła, że Amir po prostu sobie pojechał, nic mi nie mówiąc. Oczywiście, zaraz po posiłku zadzwoniłam na jego komórkę. – Nie chciałem cię budzić, kochanie. Jak wrócę, pójdziemy na romantyczny spacer, obiecuję – usłyszałam. Cóż było robić? Usiadłam na kanapie i wraz z kobietami zaczęłam oglądać telewizję. Szybko się znudziłam, bo nie rozumiałam ani słowa. Miałam ochotę wyjść i zobaczyć coś interesującego. Szalenie ciekawił mnie ten egzotyczny kraj. – Może pokażesz mi okolicę? – zwróciłam się do Aidy, tej z sióstr Amira, która co nieco znała język angielski. Spojrzała na mnie bardzo uważnie, ale nic nie powiedziała. Po chwili odrzekła jakby z pewnym oporem: – Po obiedzie wybieram się na targ. Jak chcesz, możesz mi towarzyszyć. - Po obiedzie? Na targ? Cóż… Lepsze to niż nic. Przecież jestem ich gościem, nie mogę ot, tak po prostu sobie wychodzić i wracać. kiedy mi się podoba. Godziny do obiadu ciągnęły się w nieskończoność. Przyznam szczerze, potwornie mi się nudziło. Kobiety nie były zbytnio rozmowne, a ja nie wzięłam ze sobą nawet jednej książki, pewna, że nie będę miała czasu na czytanie. Mężczyźni nie wrócili na posiłek, co jeszcze bardziej mnie zirytowało. Obiecałam sobie, że porządnie ochrzanię Amira, jak tylko się pojawi. Mógł mnie chociaż uprzedzić, że tak to będzie wyglądać! Kiedy wreszcie poszłyśmy z Aidą na targ, przeżyłam jeszcze większe rozczarowanie. Bazar znajdował się niecałe dwieście metrów od domu, więc nie zobaczyłam zbyt wiele. Po drodze minęłyśmy tylko jakąś knajpkę, w której znów siedzieli sami mężczyźni. Gapili się na mnie, jakbym była przybyszką z innej planety. W dodatku całkiem nagą. – To dlatego, że nie masz hidżabu – wyjaśniła Aida, po czym przemknęła obok nich najszybciej, jak tylko umiała, wbijając wzrok w ziemię. Hidżab, czyli tradycyjne muzułmańskie nakrycie głowy, nosiły wszystkie kobiety w domu Amira, podobnie zresztą jak te, które tamtego dnia widziałam na targu. Przyznam, że czułam się odrobinę nieswojo z gołą głową, bo spoglądały na mnie z wyraźną niechęcią. Zupełnie jak na jakąś… grzesznicę? Jedna starsza babcia nawet splunęła na mój widok! To zdecydowanie nie było miłe. Oczywiście nie dało mi się namówić Aidy na żadną dłuższą przechadzkę. Wymawiała się górą obowiązków. Kupiłyśmy więc na targu, co trzeba, i czym prędzej wróciłyśmy do domu. Mężczyźni pojawili się dopiero wieczorem. Byłam tak zmęczona tym nudnym dniem, że nie miałam nawet siły robić Amirowi wyrzutów. Tym bardziej że mój ukochany spełnił swoją obietnicę i poszliśmy na romantyczny spacer. O dziwo, gdy tak szłam obok niego, wcale nie czułam już na sobie nachalnych spojrzeń. Ba! Nie czułam ich nawet we wspomnianej knajpce, do której zaprosił mnie na kawę, choć byłam w niej jedyną kobietą. Zupełnie jakby towarzystwo Amira całkowicie zmieniało mój status w tym dziwnym społeczeństwie. – Ludzie tutaj nie są przyzwyczajeni do widoku niemuzułmanów – tłumaczył. Ten wieczór był naprawdę cudowny. Mój ukochany obiecał, że jak tylko znajdzie chwilę, pojedziemy na wycieczkę i pokaże mi wszystko, co tylko będę chciała obejrzeć. Gdy zachodziło słońce przytulił mnie mocno i szepnął, że pragnie być moim habibi, czyli ukochanym – Ależ jesteś nim od dawna! – zawołałam i zaczęliśmy się namiętnie całować. W pewnym momencie Amir odsunął się ode mnie. Milczał chwilę, po czym wyraźnie zmieszany powiedział: – Nie mogę, tak chciałbym więcej… – Więc zróbmy to – szepnęłam zaskoczona własną śmiałością. – Nie, nie – gwałtownie pokręcił głową. – Allah zabrania. Był tak szczery w tym, co mówił! Rozczulały mnie jego przekonania i szacunek, jakim mnie darzył. Najchętniej rzuciłabym się na niego tu i teraz… Dopiero po chwili dostrzegłam po drugiej stronie ulicy Maro. Stał i patrzył na nas. – Czy to nie twój brat? – spytałam Amira. – Dlaczego do nas nie podejdzie? Nie odpowiedział. Tego samego wieczoru, kiedy już zasypiałam, usłyszałam podniesione głosy dochodzące z głównego pokoju. Zaciekawiona wstałam i uchyliłam nieco drzwi sypialni. To mój ukochany kłócił się z ojcem, a właściwie stał ze spuszczonym wzrokiem i słuchał. Senior rodziny był wyraźnie zdenerwowany. Krzyczał i mocno gestykulował. Zauważyłam, że wskazuje przy tym rękami w stronę mojego pokoju. Oczywiście nie zrozumiałam ani słowa. „Jutro zapytam, o co poszło” – pomyślałam i wróciłam do łóżka. Zdecydowałam się na szybki ślub Nie zdążyłam jednak podjąć tego tematu, bo moją głowę zajęło coś zupełnie innego. Coś ekscytującego, totalnie szalonego i przez to cudownego. Amir poprosił mnie o rękę! Znałam go niecałe dwa miesiące, lecz kochałam ponad życie. Tak mi się przynajmniej wydawało. Dlatego zgodziłam się bez wahania. Nawet mi do głowy nie przyszło zadzwonić do mamy czy poinformować znajomych. Pragnęłam, by wszystko odbyło się spontanicznie. W swojej naiwności widziałam w tym wielki romantyzm… – Kiedy już zostaniemy mężem i żoną, Allah nie będzie miał nic przeciwko naszej miłości – powiedział mi mój Egipcjanin, a ja cieszyłam się jak głupia. Do urzędu poszliśmy we czwórkę: ja, Amir oraz jego brat z siostrą w charakterze świadków. Trochę mnie zdziwiło, że nie uczestniczyli w tym jego rodzice, ale najwyraźniej to nie było u nich dobrze widziane. Podpisaliśmy papiery. Wszystko trwało może z piętnaście minut. Tego samego wieczoru kochaliśmy się jak szaleni. Amir po prostu przeniósł się do mojej sypialni, a jego rodzice nie protestowali. Był w końcu moim mężem! Nie spodziewałam się, że w świecie arabskim tak łatwo można wziąć ślub. Przecież tyle się słyszy, jaka to tradycyjna kultura. Ta noc była najpiękniejszą nocą w moim dotychczasowym życiu. Rano szczęście prysło jak bańka mydlana. Obudziłam się z myślą, by przytulić się do świeżo poślubionego małżonka, jednak go przy mnie nie było. Gdy wstałam, okazało się, że znów pojechał robić remont. Pół dnia przesiedziałam więc z kobietami, pomagając im obierać warzywa na zupę i sprzątać. W końcu uznałam, że dłużej tego nie wytrzymam. Powiedziałam, że idę na spacer. Jakże byłam naiwna, sądząc, że mogę tak po prostu wyjść! – Kobiety nie powinny szwendać się same po mieście – oświadczyła mama Amira, a Aida przetłumaczyła mi jej słowa na język angielski. Kiedy mimo wszystko postanowiłam wyjść, wcisnęły mi w rękę chustę. – Masz, przykryj włosy, nie będziesz się tak wyróżniać – poradziła mi Aida. Wzruszyłam ramionami i okryłam głowę hidżabem. Było mi w nim ciasno, niewygodnie i potwornie gorąco. Na dworze chyba ze 26 stopni, czyli jak dla mnie bardzo ciepło. Dusiłam się pod tą szmatą i już za rogiem postanowiłam ją ściągnąć. To był błąd. Po chwili przyczepiło się do mnie jakichś dwóch facetów. Szli za mną, krzyczeli coś, pokazywali mnie sobie palcami i śmiali się głośno. Wystraszona, szybko wróciłam do domu. I na tym koniec... Wieczorem dostałam burę od męża. – Po co wychodziłaś sama? Nie mogłaś poczekać aż wrócę?! – robił mi wyrzuty. – Przecież mówiłem ci, że u nas w mieście Europejka to rzadki widok. Nie unikniesz zaczepiania na ulicy! – Ale twoja siostra może chodzić sama po zakupy! – zawołałam urażona. – Moja siostra jest muzułmanką – powiedział z naciskiem, jakby to wszystko wyjaśniało. – Każdy wie, że nie szuka przygód i nikt jej nie tknie! No pięknie... A ja szukałam przygód, wybierając się na spacer? Jednak dla świętego spokoju nic nie powiedziałam i przez resztę pobytu nie wychodziłam z domu bez wyraźnej potrzeby albo bez Amira. Problem w tym, że nie widywałam go często. W ciągu dnia zajęty był pomaganiem bratu. Wieczorem przychodził zmęczony i nie zawsze miał siłę, by zapewnić mi rozrywkę. Za to ani razu nie zdarzyło się, by nie miał ochoty na seks. Nasze wspólne noce to był jedyny czas, gdy czułam się dobrze w tym kraju. Tylko wtedy mogłam się cieszyć Amirem. Nawet w sylwestra wszystko wyglądało tak samo jak zawsze. Nie poszliśmy na żadną imprezę ani nawet kolację przy świecach, choć próbowałam namówić Amira na wspólne świętowanie. On umówił się z kolegami, ale w ogóle nie wziął mnie pod uwagę w swych planach. Szczerze mówiąc, z utęsknieniem czekałam na powrót do Polski. Czułam, że dopiero tam nasze życie wróci do normy, a ja odzyskam mojego ukochanego. Odetchnęłam z ulgą, gdy tylko samolot oderwał się od ziemi. Ta podróż zdecydowanie nie okazała się wycieczką moich marzeń, ale przynajmniej wracałam do domu z… mężem. W moim kraju do naszego życia wróciły moje zasady. Znów było cudownie, Amir znów miał dla mnie czas. Chodziliśmy na dyskoteki, do kina i robiliśmy wszystko to, co normalni zakochani. Na razie jednak nie zamieszkaliśmy razem. Mój mąż twierdził, że najpierw musi zarobić na wynajem odpowiedniego mieszkania i wtedy o tym pomyślimy. Wszystko układało się dobrze aż do chwili, gdy okazało się, że jestem w ciąży. Prosto od ginekologa pojechałam do Amira, by przekazać mu tę radosną nowinę. W najgorszych snach nie spodziewałam się tego, co potem nastąpiło. Mój mąż po prostu mnie… zostawił. – Nie stać mnie na utrzymanie dziecka – powiedział mi całkiem spokojnie i bez cienia jakichkolwiek wyrzutów sumienia. – Musisz wychować je sama. – Ale… – zająknęłam się, nic z tego nie rozumiejąc. – Nie możesz mi tego zrobić! Przecież jesteśmy małżeństwem! Amir westchnął, po czym zaczął szperać w szufladzie. Po chwili wyjął kawałek urzędowego papieru, który przywiózł z Egiptu, i na moich oczach go podarł! – Już nie jesteśmy. To koniec. Wtedy się wściekłam. Rzuciłam się na niego z pięściami, wrzeszcząc: – Nie pozwolę ci na to! Zobaczysz, pozwę cię do sądu! Mam swoje prawa! – Nie masz żadnych praw – odparł, patrząc na mnie zimno. – Sama zgodziłaś się podpisać urfi. Miej pretensje do siebie. Wybiegłam od niego z płaczem. Przed oczami miałam jego pozbawioną emocji twarz, a w głowie kołatało mi się jedno słowo – „urfi”. Co to takiego? Dopiero wieczorem ochłonęłam na tyle, żeby to sprawdzić. Usiadłam przed komputerem i zaczęłam szukać informacji w internecie. Łzy spływały mi po policzkach strumieniami, kiedy czytałam o arabskim wynalazku zwanym „urfi”, czyli małżeństwie czasowym, które miało na celu ni mniej, ni więcej, tylko „legalne odbywanie stosunków seksualnych”. Ponieważ prawnie seks przedmałżeński jest w Egipcie zakazany, a i Allah zabrania takich praktyk, jest to idealne rozwiązanie dla tych, którzy nie chcą się angażować na stałe, a jedynie zabawić. Najczęściej zresztą Egipcjanie zawierają takie związki z... turystkami z Europy. Ten nieoficjalny dokument podpisuje się w urzędzie, w obecności dwóch świadków, a żeby wziąć rozwód, wystarczy go podrzeć. Żona nie ma potem żadnych praw do majątku męża, a mąż nie ponosi odpowiedzialności za poczęte potomstwo. Zupełnie inaczej niż w wypadku prawdziwego muzułmańskiego ślubu. Nagle zrozumiałam, dlaczego ojciec Amira krzyczał na niego tamtej nocy. Maro widział, jak się całujemy, doniósł o wszystkim rodzicom, a ci zrobili awanturę i kazali synowi tak wszystko zorganizować, żeby nie łamał prawa. Ani ludzkiego, ani boskiego… Co też uczynił. A ta cała gadanina o opiece, którą mąż musi otoczyć żonę, bo inaczej narazi się na hańbę? Cóż, wszystko wskazuje na to, że ta zasada nie dotyczy Europejek… – Nie martw się, kochanie. Poradzimy sobie – szepnęłam i pogładziłam się po brzuchu, w którym tliło się nowe życie. Więcej listów do redakcji: „2 lata po ślubie mój ukochany mąż zginął w wypadku. Teściowa chce odebrać mi mieszkanie, bo było jej syna”„Odszedłem od żony, bo… mi się znudziła. Zamiast nudnej żony miałem teraz w łóżku o 20 lat młodsze dziewczyny”„Zrobiłem dziecko dziewczynie, do której nic nie czułem. Syn miał 2 lata, gdy zginęła w wypadku. Zostałem z nim sam”
„Mąż od 4 lat ma kochankę, z którą ma dziecko. Ja rodziłam naszą córkę, a on był z nią...”
W pierwszych dniach byłam pewna, że tego nie przetrwam. Myślałam, że będzie lepiej z każdym dniem, tymczasem z każdym dniem jest… trudniej.
Pół roku temu dostałam mejla od kobiety, która napisała, że miała romans z moim mężem od 4 lat. Ale jak to? To pomyłka. - odpisałam. Po kilku minutach odebrałam telefon. To była ona i opowiedziała mi o chorobach moich dzieci, znała imiona moich przyjaciółek, mówiła o tym, jak wygląda nasz domek nad morzem. Wiedziała wszystko. Na koniec dodała, że mają wspólne dziecko - córkę, która ma 2,5 roku. Pierwsze tygodnie po zdradzie - wyjesz i żyjesz... automatycznie Zabrałam torebkę i wyszłam z pracy. Pojechałam do niego, bo chciałam to wszystko wyjaśnij, wykrzyczeć mu w twarz, że jest zdrajcą i bzykał się z inną kobietą zaraz po tym, jak ja urodziłam córkę. On niczemu nie zaprzeczył, a nawet widziałam ulgę na jego twarzy. Oddał mi klucze do domu i przepraszał mnie bez końca, tylko co mi teraz po tym jego żałosnym przepraszam? Wstawałam z łóżka i myłam się tylko ze względu na dzieci, które nie rozumiały, dlaczego się tak zachowuję. Zosia ma 4 lata, a Krzyś skończył 7 lat. Oni nie wiedzieli, czemu tata spakował swoje rzeczy, a ja nie miałam siły im tego wytłumaczyć. Zresztą, co ja powinnam powiedzieć. Wasz tata ma drugą rodzinę i nas zostawił??? Życie uratowała mi rodzina i przyjaciele. To oni mówili, że wszystko będzie dobrze, przytulali, przynosili jedzenie i ocierali te litry wypłakanych łez. Czasem tylko siedzieli obok i płakali ze mną, ale tego wtedy potrzebowałam, wsparcia bliskich mi osób. Funkcjonowałam ja robot Wiele osób radziło mi, że powinna iść na terapie. Postanowiłam skorzystać z tej rady i to pomogło. W czasie wizyt u psychologa bardzo dużo płakałam, ale jeszcze więcej zrozumiałam. Zaczęłam szukać prawnika, który zajmie się moim... rozwodem, bo przecież to naturalna kolej rzeczy. Przez pierwszych kilka miesięcy działałam jak robot. Praca, śniadanie dla dzieci, szkoła i przedszkole, obiad, lekcje, zajęcia dodatkowe i tak bez końca. Czułam się jak w filmie „Dzień świstaka” - bez końca te sam, powtarzane rutynowo czynności, ale to chyba pomogło mi złapać jakąś równowagę. Każdego dnia płakałam, bo cały czas dowiadywałam się nowych rzeczy o moim... (mąż już nawet nie chce mi przejść przez gardło). Nie znałam człowieka, z którym planowałam spędzić się zestarzeć, a moje życie to było jedno wielkie kłamstwo. Bo teraz już wiem, że kobieta, która do mnie napisała, była tylko jedną z jego wielu kochanek. Czy po roku jest lepiej? Nie jest! Właśnie minął rok od dnia, gdy dowiedziałam się o zdradzie. Czy jest lepiej? Nie jest! Czuję się oszukana, skrzywdzona i porzucona w najgorszy możliwy sposób. Milion razy zastanawiałam się, jak on mógł mi to zrobić. Dlaczego nie powiedział, że mnie nie kocha, nie chce ze mną być i kogoś poznał? Czy nie zasłużyłam sobie na odrobinę uczciwości i szacunku? Wydawało mi się, że udało się nam stworzyć szczęśliwą rodzinę, ale to wszystko było kłamstwem, jakimś przykrym żartem. Zastanawiam się, jak sobie poradzę, bo do płacenia na dzieci jakoś się mu nie spieszy, a ja jestem księgową, więc też nie zarabiam kokosów. On zaczyna nowe życia, a ja zostałam z dziećmi i podeptaną godnością. Czuję się jak śmieć. Dzielcie się z nami Waszymi historiami, opiniami, przemyśleniami. Piszcie na adres: redakcj@polki.pl. Więcej historii naszych czytelniczek: „Zostałam sama z dwójką dzieci. Mój były mąż korzysta z życia, a ja nie mam, kiedy się w tyłek podrapać” „To ty zepsułaś moim dzieciom wspomnienia” - zdradzona kobieta pisze list do kochanki męża „Ja haruję jak wół, żeby niczego jej nie zabrakło, a ona baluje, zamiast ugotować mi obiad…”
Nazywali go potworem i mówili, że zawsze będzie sam. Właśnie wziął ślub i pokazał, że miłość nie zna granic
Shane i Hannah udowadniają, że dla prawdziwego uczucia nie ma przeszkód nie do pokonania.
Shane Burcaw ma 27 lat i pochodzi z Pensylwanii w USA. Mężczyzna cierpi na rdzeniowy zanik mięśni. Z powodu choroby ciało Shane’a jest wykrzywione, a on nie jest w stanie funkcjonować samodzielnie. Mężczyzna wielokrotnie czytał w sieci komentarze, że wygląda jak „potwór”, że można się go przestraszyć i nigdy żadna kobieta nie będzie chciała takiego „dziwadła”. Hannah Aylward pokazała, jak bardzo się mylili. Shane Burcaw wziął ślub Shane i Hannah poznali się 4 lata temu i od razu między nimi zaiskrzyło. Kobiecie zupełnie nie przeszkadza choroba jej ukochanego i jego wygląd. Ceni go za inteligencję i poczucie humoru. Teraz oboje udowodnili swoją wielką miłość całemu światu i poinformowali na Instagramie, że wzięli ślub! Para pobrała się w swoim domu w Minneapolis. Ślubu udzielono im przez videokonferencję, z powodu szalejącej w USA zaostrzonej epidemii koronawirusa. Kobieta w jednym ze swoich wpisów przyznała, że nie przejmuje się już komentarzami na temat jej związku z Shanem, którymi jest zalewana od samego początku ich relacji. Chociaż dawniej ją bolały, teraz nie robią na niej wrażenia. Shane Burcaw i Hannah Aylward Para aktywnie działa w mediach społecznościowych, m.in. na Instagramie oraz na kanale na YouTubie o nazwie Squirmy and Grubs, gdzie mają już ponad 700 tys. subskrybentów. Opowiadają tam o swoim codziennym życiu i szerzą świadomość o chorobie Shane'a, która dotyka setki tysięcy osób na całym świecie. To też może cię zainteresować: Ola Żebrowska pokazała, jak karmi piersią. Fanki są zachwycone odważnym zdjęciem Instagram vs rzeczywistość: ta dziewczyna pokazuje, że nie ma nieidealnych ciał Katy Perry pokazała ciało po ciąży: pozuje w poporodowej bieliźnie i biustonoszu laktacyjnym
Znamy NAJGORSZY wiek na ślub. Większość z tych małżeństw kończy się rozwodem
Badania przeprowadzone przez USC jasno pokazują, że panny młode biorące ślub przed określonym wiekiem, częściej muszą zmagać się z problemami małżeńskimi i rozwodami.
Nie można powiedzieć, że istnieje tylko jeden, dobry wiek na ślub. Każdy związek rządzi się swoimi prawami, a od każdej reguły istnieją wyjątki. Statystyki pozwalają nam jednak z pewnym prawdopodobieństwem określić, jakie małżeństwa mają szansę przetrwać, a w których pojawiają się problemy. W ten sposób możemy stwierdzić, w jakim wieku lepiej nie planować ślubu, jeśli nie chcemy mierzyć się z wizją szybkiego rozwodu. Jaki więc jest najgorszy wiek na ślub? Najgorszy wiek na ślub Badanie przeprowadzone przez United State Census wykazało, że kobiety, które wychodzą za mąż przed ukończeniem 26. roku życia rozwodzą się częściej niż starsze panny młode. W najgorszej sytuacji są z kolei panny młode, które wyszły za mąż między 15. a 20. rokiem życia. To właśnie te młodziutkie mężatki najczęściej i najszybciej decydują się na rozwód. Co ciekawe, starsze panny młode również nie mogą mieć pewności, że ich pożycie małżeńskie będzie idealne. Z badania USC wynika, że kobiety biorące ślub po 45. roku życia, także są narażone na większe problemy małżeńskie i rozwód. Wygląda więc na to, że idealny przedział wiekowy na branie ślubu to 26-45 lat. To daje nam 19 lat na wybór idealnego partnera i stworzenie dobrego fundamentu pod małżeństwo. W jakim wieku Polki biorą ślub? Z danych GUS wynika, że obecnie mężczyźni najczęściej żenią się w wieku średnio 29 lat, a kobiety w wieku ok. 27 lat. Jest to wyraźny wzrost w porównaniu z poprzednimi dekadami. W 1990 roku prawie połowa mężczyzn zawierających małżeństwo nie przekroczyła 25 lat. A jak sytuacja wygląda w Europie? Eurostat informuje, że najwcześniej na ślub decydują się Rumunki (26,3 lat), Polki (26,6) i Bułgarki (26,7). Najpóźniej pannami młodymi zostają z kolei mieszkanki Irlandii (ponad 34 lata), Szwecji (33 lata) i Hiszpanii (32,2 lata). Może cię też zainteresować: Nazwy rocznic ślubu i ich znaczenie. Propozycje prezentów na rocznicę ślubu To właśnie w tym wieku kobiety najczęściej wychodzą za mąż. Polki decydują się na to dość późno Lista piosenek zakazanych na ślubie kościelnym. Dużo osób nie ma pojęcia, że obowiązuje w wielu parafiach