polki.pl
type: channel
link: https://polki.pl
date: 2025-03-07T07:35:29.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Usłyszałam, że seks za pieniądze to nie zdrada. Zdrada to jest z kochanką, a faceci to rozdzielają”
items: Co to znaczy być sexy? Poznajcie zdanie facetów!
items: Dlaczego faceci nie pomagają w domoych obowiazkach?
items: Mężczyźni mają łatwiej w życiu - dlaczego?
items: Czy informacja o kaloryczności alkoholu zmiejszy liczbę alkoholików w Polsce?
items: Andrzej Duda skomentował zgubienie buta przez żonę w czasie wizyty w USA
items: Jak wychowywać dzieci po rozstaniu?
items: Andrzej Duda podpisał „lex deweloper”. Czym grozi nowa ustawa?
items: Czy pani na zdjęciu powinna mieć kostium jednoczęściowy, by zakryć brzuch?
items: Urlop - jak go spędzić z rodziną?

„Usłyszałam, że seks za pieniądze to nie zdrada. Zdrada to jest z kochanką, a faceci to rozdzielają”
type: item
date: 2021-10-23T17:00:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: dziecko
subject: felieton
subject: komentarz
subject: macierzyństwo
subject: Polki.pl
description: „Wiesz, faceci traktują to zupełnie inaczej niż kobiety. Płatny seks to nie zdrada. Zdradzał to by żonę z kochanką. A to… to jest odreagowanie. Czynność fizjologiczna”.
encoded: Dzisiaj opowiem Ci historię bez puenty. A może Ty ją dopiszesz? Ostatnio często jeżdżę podwarszawską trasą w kierunku północno-wschodnim. Podczas jednej z takich podróży zatrzymałam się na stacji benzynowej, żeby zatankować. Przy dystrybutorze obok auto wraz z właścicielem. Zwróciłam na nie uwagę, bo miało ładny burgundowy kolor. I było takie czyste – w środku też, mimo że na tylnych siedzeniach stały dwa foteliki dziecięce. Spojrzałam na swój samochód z książkami, pluszakami, plecakiem i butami do piłki… Właściciel lśniącego auta płacił za paliwo przede mną. Też był taki zadbany; miło wyglądający czterdziestokilkulatek, z obrączką na palcu, a w portfelu zdjęcia dzieci i żony. Obrazek sielanka. Zapłaciłam, poszłam do toalety, po drodze obiecując sobie podjechać na myjnię i odgruzować tył z dobytku dzieci. I jak zawsze się zastanawiałam, jak to jest, że jedni są tacy zorganizowani, schludni i poukładani, a inni – tacy jak ja. Jadę do domu; to ładna trasa, prawie cały czas przez las, czasem bujny, mieszany, czasem sosnowe zagajniki, polany, łąki, mokradła. Oznaki życia rzadko; ze dwa małe parkingi, budka z kiełbasą z rożna i bigosem. Oraz panie świadczące usługi erotyczne. Już wiem, gdzie stoją, czekając na klientów. Za którym zakrętem parasol w paski, krzesło obrotowe lub drewniana skrzynka. Przy wąskiej dróżce dostrzegam samochód. Ten burgundowy, ze stacji benzynowej. Dziewczyna wsiada, dobili targu. W lusterku wstecznym widzę, że auto znika w gęstwinie lasu. Zrobiło mi się przedziwnie. Zawsze, gdy mijam te dziewczyny zza wschodniej granicy: w obcisłych legginsach, bardzo krótkich spódnicach, z wyeksponowanymi biustami i na niebotycznie wysokich obcasach, czuję się nieswojo. Zastanawiam się, czy są tu z własnej woli, dlaczego wybrały taki sposób zarabiania na życie, jak się z tym czują. I kto się przy nich zatrzymuje, żeby przez klika, kilkanaście minut w ich towarzystwie poczuć się lepiej i zrzucić z siebie napięcie. Zestawienie obrazka ze stacji: foteliki dziecięc…

zdrada-59c94f2.jpg
width: 1200
height: 900

Co to znaczy być sexy? Poznajcie zdanie facetów!
type: item
date: 2019-07-31T08:23:57.000Z
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: facet
subject: kobieta
subject: komentarz
subject: męski punkt widzenia
subject: sexy
description: Wracałem ostatnio tramwajem z miasta z koleżanką z pracy. Nie miałem wyjścia, musiałem konwersować, patrząc jej od czasu do czasu w oczy. Nie pamiętam, o czym rozmawialiśmy, bo całą drogę po głowie tłukła mi się myśl - czy ona cokolwiek widzi spod tych trzycentymetrowych rzęs i jak się funkcjonuje z czymś takim doczepionym do powiek. I skąd w ogóle pomysł, że to jest ładne. I dlaczego niektórym kobietom się wydaje, że jak sobie doczepią 3-centymetrowe rzęsy, szponiaste pazury z ozdobami, podpompują usta i doczepią włosy do pasa to będą sexy.
encoded: Może im nikt nie wytłumaczył, że styl Dody czy Joli Rutowicz (sorry, ale tylko te przykłady z szoł-biznesu kojarzę) jest dobry na scenę i do teledysku ewentualnie na okładkę CKM, a na co dzień niekoniecznie. Żeby nie było - niech sobie każda kobieta wygląda jak chce. I facet też. Tylko na boga, Drogie Panie, miarkujcie się z tymi sztucznościami, jeśli chcecie podobać się normalnym facetom i to z myślą o nich doczepiacie sobie te wszystkie atrakcje. 5 detali, na które mężczyźni zwracają uwagę, chociaż kobiety myślą, że niekoniecznie Zadbane paznokcie - tak. Faceci zwracają na to uwagę. Ale to wcale nie oznacza, że trzeba od razu przyklejać sobie szponiska tak długie i do tego zakończone w szpic, że idealnie nadałyby się do dłubania w nosie. Te w najbardziej hardcorowej wersji mają dyndającą błyszczącą ozdobę lub naklejone obrazki np. małpki czy pieska. Fuj, fuj, fuj. Nie wiem, czy śmiać się czy płakać jak to widzę. Dobrze obcięte włosy - tak. Jednym facetom podobają się brunetki, innym blondynki, innym rudzielce. Długowłose, krótkowłose, średniowłose. Dobra fryzura jest ważna. Ale nie ma nic gorszego niż wsunąć rękę we włosy partnerki w celu romantycznym i zatrzymać się na plastikowych zaczepach. Kolega opowiadał kiedyś o takiej akcji właśnie - chciał pogładzić po włosach panią na trzeciej randce i zahaczył palcami o jakieś plastikowe elementy - które, jak się okazało - przytrzymywały sztuczne doczepione włosy. Zrobiło mu się nieswojo. Zrezygnował z czwartej randki. Ale trauma została do dziś. Ładne oczy - też ważne. Makijaże, rzęsy i te inne czarodziejskie sprawy - wiadomo potrzebne. Ale fajnie jest patrzeć w oczy kobiecie i widzieć oczy, a nie trzy kilo tapety. Nie wiem, skąd pomysł, że im mocniej tym lepiej. Może takie mocne makijaże są dobre na scenę, do teatru, do telewizji, od biedy na sylwestra. Ale na co dzień? No nie. Ja to w ogóle nie wiedziałem, że można doczepić na stałe takie rzęsy, co to się w nich śpi, a potem odpadają. Żona mnie uświadomiła, jak to dz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/62/2025/01/Fotolia79573991SubscriptionXXL-b6dafa4.jpeg
width: 1200
height: 670

Dlaczego faceci nie pomagają w domoych obowiazkach?
type: item
date: 2018-12-21T09:51:41.000Z
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: komentarz
subject: męski punkt widzenia
subject: obowiązki domowe
description: Na pewno dotarł do was ten przeklejany na potęgę i szerowany na fejsie tekst - treść rozmowy dwóch facetów o pomaganiu i niepomaganiu żonom przy dzieciach i w domu. Co to wywołał „achy” i „ochy” głównie wśród pań. Jedno wam powiem - to nie mogło wydarzyć się naprawdę. Mężczyźni tak ze sobą nie rozmawiają, a cały ten wywód na kilometr śmierdzi ściemą. Poza tym jest trochę niesprawiedliwy. Dla (części) facetów oczywiście!
encoded: Pozwolicie, że będę komentował tylko fragmenty - te co bardziej absurdalne. Opowieść zaczyna się tak: Po południu wpadł do nas przyjaciel. Przy kawie gadaliśmy o życiu, codziennych sprawach. W pewnej chwili powiedziałem: „Poczekaj chwilkę, pozmywam tylko i zaraz wracam”. Popatrzył na mnie jakbym co najmniej oznajmił, że idę budować rakietę kosmiczną. Odpowiedział z mieszanką zaskoczenia i podziwu: „To fajnie, że pomagasz żonie. Ja swojej nie pomagam, bo jak to robię, to ona nie wykazuje żadnej wdzięczności, np. w zeszłym tygodniu umyłem podłogę i nawet nie usłyszałem dziękuję”. 5 detali, na które mężczyźni zwracają uwagę, chociaż kobiety myślą, że niekoniecznie. „Przy kawie gadaliśmy o życiu, codziennych sprawach”? Aha. Jasne. Nie znam faceta, który gadałby o życiu i codziennych sprawach. Faceci gadają raczej o konkretach - przynajmniej ci, których znam, a znam wielu. A o życiu? Czyli o czym niby? „Pozmywam i zaraz wracam.” Dobre - ubawiło mnie to. Czyli facet zostawił swojego gościa i poszedł pozmywać? Niekulturalny jakiś chyba. Nie mógł pozmywać później? No i potem szowinistyczny tekścik „złego samca”, co nie zmywa, bo nikt mu nie dziękuje. OK. Już po tym fragmencie z mieszanką zaskoczenia i podziwu uznałem, że tekst pisała kobieta. Albo jakiś redaktor na zamówienie. Ale lećmy dalej, bo teraz zaczyna się wywód godny poety lub filozofa: Usiadłem z powrotem i wyjaśniłem mu, że ja nie „pomagam” żonie, bo moja żona nie potrzebuje pomocnika – potrzebuje partnera. To nie jest kwestia pomagania, bo mamy podział obowiązków. Mieszkamy razem w domu, więc to oczywiste, że sprzątam ten dom, bo też go brudzę. Ja nie pomagam mojej żonie w kuchni, bo ja również muszę jeść, więc muszę też gotować. Ja nie pomagam mojej żonie zmywać naczyń – robię to, bo ja też używam talerzy, szklanek i widelców. Nie pomagam żonie przy dzieciach, bo to też moje dzieci i to mój ojcowski obowiązek. Nie pomagam żonie w praniu, wieszaniu czy składaniu ubrań – robię to, bo to także ubrania moje i moich…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/62/2025/01/Fotolia145071673SubscriptionXXL-d98a1f9.jpeg
width: 1200
height: 800

Mężczyźni mają łatwiej w życiu - dlaczego?
type: item
date: 2018-10-26T11:28:57.000Z
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: felieton
subject: kobieta
subject: komentarz
subject: mężczyzna
description: Oczywiście wspaniale jest być kobietą. Kocham to i akceptuję ze wszystkimi ograniczeniami, ale też nieskończonymi możliwościami, jakie daje ta płeć. Jednak gdybym miała teraz urodzić dziecko, życzyłabym sobie i jemu, żeby było chłopcem. Ba, gdybym ja sama miała się ponownie urodzić, wolałabym być facetem. Dlaczego? Bo mężczyźni po prostu mają łatwiej w życiu.
encoded: Felieton naszego redakcyjnego rodzynka o tym, czego niby zazdrości kobietom jest najlepszym dowodem na to, że niczego kobietom nie zazdrości. (A gadki w stylu, że „kobiety mogą sobie popłakać” nawet mi się komentować nie chce). Cóż, trudno się dziwić. Oni po prostu mają lepiej. Dlaczego? Pierwszy lepszy argument - nie rodzą dzieci. Nie chcę dyskutować tu i teraz na temat piękna macierzyństwa i że tak nas natura skonstruowała, tylko wspomnieć zwykłe fizyczne ograniczenia na dwa lata - wyjmujące kobietę z normalnego życia. Ciąża, połóg, karmienie - lista rzeczy, których nie można wtedy robić jest długa. Nie chodzi tylko przymusową abstynencję i zakaz jedzenia niektórych potraw. Na te dwa lata wypada się z życia towarzyskiego, a wyjazdy na narty, wspinaczkę czy treningi sportowe są poza zasięgiem - chyba że w charakterze groupie. A powrót do formy i figury po ciąży - osobny rozdział. Wypada się też z rynku pracy, który jest zmienny i trudno przewidzieć, czy po roku urlopu macierzyńskiego na krzesełku Matki Polki na stałe nie rozsiądzie się profesjonalne zastępstwo. Albo czy w ogóle krzesełko jeszcze będzie. Ojcowie - przynajmniej w Polsce - też mają łatwiej niż matki. Matce „bachor wrzeszczy”, tatusiowi „dziecko płacze”. Znajoma opowiedziała mi historię z samolotu. Jej mąż leciał sam z dwójką ich małych marudzących dzieci. Nikt nie zwrócił mu uwagi, nie było komentarzy o rozpuszczonej małej hołocie. Lepiej - panie oferowały mu pomoc przy dzieciach, bo przecież „tatuś taki dzielny, sam się opiekuje dwójką”. Czy ktoś kiedyś widział, żeby taką pomoc oferowano matce z dziećmi? Roszczeniowa Trzydziesta o zawodowym równouprawnieniu. Którego nie ma! Natura nie dość, że oszczędziła samcom trudów ciąży i narodzin, to jeszcze lepiej ich wyposażyła fizycznie. Mężczyźni są silniejsi, mają więcej mięśni, mniej tkanki tłuszczowej i grubszą skórę, szybciej chudną, później starzeją. Nie imają się ich rozstępy, cellulit, obwisły biust i inne takie tam wątpliwe przyjemności. A jednocześ…

meskie-c8fd636.jpg
width: 1200
height: 900

Czy informacja o kaloryczności alkoholu zmiejszy liczbę alkoholików w Polsce?
type: item
date: 2018-10-26T11:27:14.000Z
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: alkohol
subject: etykiety
subject: kalorie
subject: komentarz
description: Podawanie informacji o kaloryczności alkoholu na etykiecie to bardzo dobry pomysł. Są przecież na ciastkach, jogurtach i innych produktach, to dlaczego nie na wódce? Konsument ma prawo wiedzieć! Ale dlaczego politycy dorabiają do tego ideologię, podpinają pod ustawę o wychowaniu w trzeźwości i - co gorsza - traktują młode kobiety jak przedszkolaki, którym trzeba pogrozić paluszkiem: „Nie pij dziewczyno, bo przytyjesz”?
encoded: Polacy piją za dużo. Polki piją za dużo. Nastolatkowie piją za dużo. I nastolatki też piją za dużo (choć według danych ESPAD nadal mniej niż ich koledzy). Ale czy pić przestaną, bo na etykiecie butelki z piwem pojawi się informacja o kaloriach? Jasne! Bo przecież każda 15-,16- czy 17-letnia amatorka wyskokowych trunków chce się podobać kolegom i zadba o linię, rezygnując z kolejnego piwa na imprezie. Dobry żart? Zależy od poczucia humoru. Bo np. Krzysztof Brzózka, dyrektor Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych całkiem serio mówił mediom (m.in. Radiozet.pl), o tym że informacja, ile kalorii zawiera napój, mogłaby sprzyjać walce z problemem otyłości i wpływać na ograniczenie spożycia wysokokalorycznych trunków zarówno wśród pań dbających o szczupłą sylwetkę jak i nastolatków. Aha - podwójna korzyść. Nie dość, że zmniejszy się skala alkoholizmu wśród młodzieży, to jeszcze powalczymy z otyłością. Kobiet rzecz jasna. Bo to przecież według danych WHO aż 50 proc. kobiet, a tylko 62 proc. mężczyzn w Polsce ma nadwagę. Nie uważacie, że to niesprawiedliwe, że nikt nie troszczy się o biednych zapomnianych przez władzę wielbicieli alkoholu - otyłych mężczyzn? Będą dalej pili i tyli. Chyba że… któryś TAK JAK BABA zechce zadbać o figurę i porzuci picie, gdy tylko się dowie, jakie to tuczące. Z etykiety. Ratunku!!! 5 dobrych powodów, żeby nienawidzić kobiet. Dlaczego zamiast robienia absurdalnego pr-owego szumu wokół wprowadzeniu etykiet z informacją o kaloryczności alkoholu, politycy nie zabiorą się za kreatywne i bardziej skuteczne rozwiązania, które odciągną nastolatków OBU PŁCI od picia alkoholu? Mądre kampanie edukacyjne? Angażowanie młodzieży w rozmaite akcje, umożliwiania im znalezienia pasji, wspieranie domów kultury, świetlic, kółek zainteresowań? Może dlatego, że wcale nie chodzi o to, żeby jakikolwiek problem rozwiązać skutecznie i w mądry sposób, tylko sprawić wrażenie, że niby się coś robi - np. informuje społeczeństwo, ile kalorii ma wódka. Tak jakb…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/62/2025/01/Fotolia96448336SubscriptionXXL-e004ebd.jpeg
width: 1200
height: 800

Andrzej Duda skomentował zgubienie buta przez żonę w czasie wizyty w USA
type: item
date: 2018-09-21T08:36:52.000Z
subject: Po godzinach
subject: Życie gwiazd
subject: Agata Duda
subject: komentarz
subject: Pierwsza Dama
subject: stany zjednoczone
subject: wpadka
description: Prezydent wykazał się poczuciem humoru. Swoim komentarzem rozładował sytuację i... trafił w sedno!
encoded: Andrzej Duda razem z małżonką przebywają obecnie z oficjalną wizytą w Stanach Zjednoczonych. Media śledzą każdy krok polskiej pary prezydenckiej. Agata Duda stała się bohaterką niezręcznej sytuacji. Pierwsza Dama zgubiła but. Filmik trafił do sieci. Incydent skomentował sam prezydent! Andrzej Duda o wpadce żony w USA W odpowiedzi na mnóstwo publikacji mediów z wpadką Agaty Dudy, na twitterowym profilu „W Pałacu Prezydenckim” pojawiło się zdjęcie prezydentowej, spacerującej na boso po Pałacu. Pierwsza Dama w dłoni trzyma szpilki. Zdjęcie ewidentnie nawiązuje do sytuacji, która miała miejsce w USA. #WPałacu pic.twitter.com/l7QINoDDJQ — W Pałacu Prezydenckim (@WPalacu) 20 września 2018 Zdjęcie skomentował Andrzej Duda. View oEmbed on the source website Zabawny komentarz Andrzeja Dudy idealnie trafił w sedno! Każda kobieta doskonale wie, że szpilki - choć przepiękne - nie zawsze są wygodne. Po całym dniu w butach na obcasach, każda z nas marzy, by z ulgą je zdjąć. Co więcej, sytuacja, która zdarzyła się Agacie Dudzie w czasie wsiadania do limuzyny, jest znana niemal wszystkim paniom. Szpilki rzeczywiście mają to do siebie, że potrafią niepostrzeżenie zsunąć się ze stóp. Znasz to? :) Bo my owszem! Przeczytaj: Jolanta Kwaśniewska ma radę dla Agaty Dudy. Co powiedziała? Znani projektanci odmawiają ubierania Melanii Trump. A jak jest z naszą pierwszą damą? Spytałyśmy!

All-ONS1063490360-AgataKornhauserDudaAndrzejDudaDonaldTrumpMelaniaTrump-90c1c41.jpg
width: 1512
height: 1200

Jak wychowywać dzieci po rozstaniu?
type: item
date: 2018-08-28T12:46:04.000Z
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: dziecko
subject: komentarz
subject: opieka nad dzieckiem
subject: Rodzice
subject: rozstanie
subject: rozwód
description: Rozstanie bywa bardzo trudne. Każdy człowiek w takiej skomplikowanej konstelacji, ma swoje potrzeby – uczuciowe i wszelkie inne. Każdy chciałby się „dopchać” do serca mamy, taty, żony, męża. Otrzymać ich uwagę i czas. Wypracowanie rozsądnego kompromisu zajmuje czasem całe lata, a i tak wiadomo, że jest to stąpanie po kruchym lodzie, bo czasem byle co wyzwala uśpione demony.
encoded: Kochana P.! Opowiem Ci historię. Małżeństwo: ona i on, dwoje dzieci. Nie dobrali się; różni byli, już się pobierając, a potem, dojrzewając, coraz bardziej się oddalali w upodobaniach, chęciach, poglądach. Żadnych dramatów w tej rodzinie nie było, zwyczajne codzienne niespełnienie. Więcej odwagi i pragnień było w niej. Chciała rozwodu. On nie, ale raczej dlatego, że czuł się związany sakramentalną przysięgą, a nie dlatego, że był szczęśliwy. Rozwiedli się jednak. Nawet w najgorszym czasie rozstania zachowywali się z klasą, a dobro swoich wspólnych dzieci stawiali na pierwszym miejscu. Sędzia na rozprawie po godzinie wydał orzeczenie o rozwodzie i opiece nad dziećmi, podkreślając, że ich postawa daje nadzieję, że zgodnie będą wypełniać obowiązki rodziców. Co się nie podoba politykom w dłuższym urlopie „tacierzyńskim”? I tak było. Utrzymywali poprawne, dobre relacje, takie, jakie powinny łączyć ludzi, którzy nie są już razem, ale kiedyś powołali na ten świat wspólne dzieci. Kiedy były z tatą na urlopie, wspólnie wysyłali mamie kartki. Kiedy mama brała ich na wakacje, słała tacie zdjęcia dzieci. Naprzemiennie brali dzieci do dentysty, kupowali buty, opłacali obozy. Wszystko działało jak w zegarku. I w miłej atmosferze. Lata mijały. Ona była szczęśliwa w nowym małżeństwie, on był sam. Miała z tego powodu wyrzuty sumienia, bo to przecież ona chciała się rozstać. Bardzo życzyła byłemu mężowi, żeby znalazł kogoś dobrego, z kim będzie szedł przez życie. I wreszcie… Dzieci powiedziały, że ktoś taki się pojawił. Świetnie, pomyślała ona. On zyska partnerkę, dzieci – przyjaciółkę. On zaczął wyjeżdżać – z narzeczoną. Dzieci oddawał jej albo rodzicom. Jest zakochany, tłumaczyła go ona przed dziećmi. Tyle lat na to czekał, postarajcie się zrozumieć. On mówił, że po ślubie wszystko wróci do normy. Tymczasem… Od ślubu minął rok. Starsze dziecko mówi: „Nie poznaję taty. Nie ma dla mnie czasu, nie spotykamy się. Nawet kiedy byliśmy razem, to cały czas rozmawiał przez telefon z nią. Ona…

AdobeStock9610077-490de09.jpeg
width: 1576
height: 1200

Andrzej Duda podpisał „lex deweloper”. Czym grozi nowa ustawa?
type: item
date: 2018-08-20T12:45:28.000Z
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: blok
subject: deweloper
subject: dom
subject: komentarz
subject: prezydent
subject: zagospodarowanie terenu
description: Nowa ustawa podpisana przez prezydenta pozwala na budowanie bloków niezależnie od planów zagospodarowania. Opodal nas, na uliczce, która ewidentnie, jednoznacznie jest małą uliczką willową, deweloper kupił działkę i jakimś cudem (lub: jakimiś pieniędzmi) uzyskał zgodę na postawienie tam… bloku!!! Gdy wykopali wielką dziurę pod fundamenty, moim znajomym mieszkającym tuż obok dosłownie zaczął się osuwać grunt. Myślisz, że kogoś obchodzi ich trwoga i larum podnoszone w urzędzie?
encoded: Kochana A! Ty sobie wakacjujesz, po górach chodzisz, słońca zażywasz, a tu Prezydent Duda podpisał „lex deweloper”. Oczywiście żartuję. To, czy byłabyś na posterunku i protestowała, nie dałoby nic. Podobnie jak nic nie dały protesty architektów, urbanistów i miejskich aktywistów. Dlaczego Polacy nie znają (i nie chcą znać) zasad poprawnej polszczyzny? Wiem, że podobnie jak ja, szukając domu, w dużej mierze kierowałaś się otoczeniem. Miało być zielono, leśnie, zdrowo, z dobrą komunikacją i infrastrukturą – sklepami, przychodniami, placami zabaw, przedszkolem i szkołą; krótko mówiąc: miał być przestrzenny ład – czyli to, czym zajmują się urbaniści. Udało nam się – lecz czy na długo? Opodal nas, na uliczce, która ewidentnie, jednoznacznie jest małą uliczką willową, deweloper kupił działkę i jakimś cudem (lub: jakimiś pieniędzmi) uzyskał zgodę na postawienie tam… bloku!!! Gdy wykopali wielką dziurę pod fundamenty, moim znajomym mieszkającym tuż obok dosłownie zaczął się osuwać grunt. Myślisz, że kogoś obchodzi ich trwoga i larum podnoszone w urzędzie…? Centralnym punktem rekreacyjnym naszego osiedla jest staw. Żyją w nim ryby i węże, są trzy piękne drewniane pomosty, żwirkowe alejki, piaszczysta plaża, dużo ławek, wiat, drewniany plac zabaw dla starszych dzieci i dorosłych. Wtem gruchnęła wieść, że tuż obok, zaraz za plażą, w miejscu, gdzie rośnie nadający całemu otoczeniu klimat, woń, cień sosnowy las – ma powstać rząd szeregowców wielorodzinnych. Jak to być może?!? Na spotkanie z burmistrzem w zeszłym tygodniu przyszła grupa równie zbulwersowanych jak ja mieszkańców. – Czy fakt, że lasy wokół to Mazowiecki Park Krajobrazowy to wystarczająca ochrona przed deweloperami? – zapytałam. – Niekoniecznie – odparł pozbawiony złudzeń burmistrz. – Co możemy robić? – spytałam. – Bo że konsultacje społeczne w ciągu najbliższych 10 lat (tyle ma obowiązywać ustawa) praktycznie przestaną istnieć, to już wiemy. – Odbierać i czytać zawiadomienia z urzędu, protestować, jeśli się z czymś…

AdobeStock58537697-d698728.jpeg
width: 1200
height: 795

Czy pani na zdjęciu powinna mieć kostium jednoczęściowy, by zakryć brzuch?
type: item
date: 2018-08-14T10:01:42.000Z
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: brzuch
subject: czterdziestolatka
subject: komentarz
subject: kompleksy
subject: moda lato
subject: strój kąpielowy
description: Gdzieś w połowie studiów uznałam, że moja figura może być ubrana tylko w kostium jednoczęściowy. Tak, zdecydowanie wolałam się na plaży przyodziewać, niż rozdziewać. Czy miałam powód, żeby tak myśleć? Wtedy i przez wiele kolejnych lat wydawało mi się, że owszem. Z perspektywy czasu widzę, jak durna byłam.
encoded: Kochana P.! W końcu go mam – nowy kostium kąpielowy. Właściwie to służy on bardziej do opalania niż do kąpieli, bo składa się z dwóch części: fikuśnie wiązanej góry i równie pomysłowo uszytego dołu. A między tymi dwoma kawałkami materiału nie ma nic. To znaczy będzie moje ciało – te rejony, których nie wystawiałam na działanie promieni słonecznych i widok publiczny od blisko dwudziestu lat. Gdzieś w połowie studiów uznałam, że moja figura może być ubrana tylko w kostium jednoczęściowy. Tak, zdecydowanie wolałam się na plaży przyodziewać, niż rozdziewać. Czy miałam powód, żeby tak myśleć? Wtedy i przez wiele kolejnych lat wydawało mi się, że owszem. Dlaczego prace domowe dzieci muszą odrabiać rodzice - czyli co nie gra w polskich szkołach Z perspektywy czasu widzę, jak durna byłam. Przez lata znajomi nazywali mnie szparagiem. Byłam wysoka, miałam długie i zgrabne nogi; sylwetka typu sportowego (kiedyś trenowałam lekkoatletykę). Natura dołożyła do tego pierwiastek typowo kobiecy – apetyczny biust. A w pakiecie z nim symetryczne zaokrąglenie mniej więcej w połowie ciała, czyli brzuszek. Zamiast upragnionych żeberek kaloryfera raczej miękkość welurowej poduszki. Choćbym i jeść przestała, on nic sobie z tego nie robi. Wychudzona miałam zapadnięte policzki, skarlały biust, nogi jak tyczki, a brzuch trzymał się jak pączuszek w maśle. Nie liczyło się nic innego – w moich oczach apetyczna krągłość była gigantycznym bańdziochem, który trzeba zakrywać luźnymi sukienkami, obszernymi swetrami, odpowiednio odciętymi bluzami. Ratunku, ktoś podmienił mi dziecko! Jak przeżyć bunt dorastającego syna lub córki? Znasz mnie już kilkanaście lat, więc na pewno się dziwisz, skąd teraz taka we mnie zmiana – wewnętrzna, bo zewnętrze wciąż takie samo. I dlaczego teraz, po czterdziestce i trójce dzieci, uznałam, że mogę się objawić światu taka, jaka jestem? Zmądrzałam. To chyba naprawdę z wiekiem przychodzi. Czuję się spełniona i szczęśliwa. Niewiele już muszę, a za to dużo mogę. Uwierzyłam w …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/62/2025/01/Fotolia86351104SubscriptionXL-9b5a89f.jpeg
width: 1200
height: 800

Urlop - jak go spędzić z rodziną?
type: item
date: 2018-08-01T13:24:16.000Z
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: komentarz
subject: rodzina
subject: urlop
subject: wakacje
description: Pośród natłoków, presji, deadline’ów, niekończących się list spraw do załatwienia przed urlopem w domu i w pracy – wejrzyjcie na same siebie. Zatrzymajcie się i jeszcze raz i zadajcie sobie wskazane wyżej pytania, zwracając szczególną uwagę na: „co” i „mnie”. Co uszczęśliwia mnie? Co lubię robić ja? To, co uszczęśliwia mnie, niekoniecznie uszczęśliwi innych...
encoded: Kochana A.! Kiedy TO ostatnio robiłaś? Nie, nie chodzi mi o seks, nie jestem aż tak obcesowa. Kiedy ostatnio odpoczywałaś? A wręcz: odpoczęłaś? Za nami równo pół wakacji. Jedni są po urlopach, drudzy przed; inni, w myśl starego dowcipu – „zamiast”. Ale to, czy po, czy przed, wcale nie jest równoznaczne z tym, czy już są wypoczęci, czy… jest jeszcze gorzej niż wcześniej. Jak bowiem wiadomo, urlop to stres, by wszystko się udało zgodnie z oczekiwaniami. Presja, by nam się podobało i by relacje na Facebooku były przekonujące. Niepokój o podróż, pogodę i warunki na miejscu. Oraz dziesiątki innych babskich trosk – włącznie z tą, kołaczącą gdzieś z tyłu głowy: czy uda mi się odpocząć? Na jaki letni festiwal puścić nastolatka? Która z nas nie zrobiła tego wcześniej, może powinna teraz pomyśleć chwilę, co ją odpręża, relaksuje, uszczęśliwia? Jak spędzanego czasu najbardziej jej brak na co dzień? Wysypiania się? Posiedzenia wieczorem z przyjaciółmi? Spacerów? Zwiedzania? Czytania książki w pięknych okolicznościach przyrody? A może ma wymarzone miejsce, gdzie zawsze chciała pojechać – lecz już prawie nie wierzy, że ono jest realne, tak przywykła do oddalania go od siebie na święte nigdy…? Otóż, drogie panie – patrzcie, jakie piękne lato – i pomyślcie o sobie! Pośród natłoków, presji, deadline’ów, niekończących się list spraw do załatwienia przed urlopem w domu i w pracy – wejrzyjcie na same siebie. Zatrzymajcie się i jeszcze raz i zadajcie sobie wskazane wyżej pytania, zwracając szczególną uwagę na: „co” i „mnie”. Co uszczęśliwia mnie? Co lubię robić ja? To, co uszczęśliwia mnie, niekoniecznie uszczęśliwi innych – i na odwrót: jeśli wszyscy latem prują nad morze, a ja nie lubię tłumów ani plaży, to niechże się zdobędę na wyznanie, że nie chcę tam jechać! Żebym czuła się dobrze, to musi być „my way”, mój sposób, skrojony na moją miarę; mój styl, moje potrzeby. Nie sąsiadów, nie szwagrostwa, nie – bo to „modny kierunek”! Oczywiście, jeśli mamy rodziny, to mamy i pewne zobowiąza…

AdobeStock95534637-2de2768.jpeg
width: 1800
height: 1200