Co 3. polska przedsiębiorczyni chciała mieć własną firmę już w wieku 20 lat. Znamy finalistki XVII edycji konkursu Sukces Pisany Szminką
Zdobycie wykształcenia (50 proc.) i konkretnych zarobków (38 proc.) to najczęściej wymieniane ambicje zawodowe polskich przedsiębiorczyń z czasów, gdy miały ok. 20 lat. Aż 52 proc. kobiet prowadzących firmę deklaruje, że zrealizowała cele, które towarzyszyły jej przed laty. Jedynie 5 proc. przyznaje, że nie udało im się ich osiągnąć. Dane pochodzą z najnowszej części raportu „Polki i przedsiębiorczość 2025”, towarzyszącego XVII edycji konkursu Sukces Pisany Szminką, którego grono finałowe właśnie poznaliśmy.
Ambicją zawodową połowy obecnych przedsiębiorczyń w wieku 20 lat było zdobycie konkretnego wykształcenia - wskazują dane z raportu „Polki i przedsiębiorczość 2025: Ambicje zawodowe”. Tę samą ambicję podzielało 28 proc. wszystkich respondentów. Najczęściej padającą odpowiedzią wśród uczestników badania było zdobycie konkretnych zarobków (39 proc.) – wśród przedsiębiorczyń zajęła ona miejsce drugie (38 proc.). W dalszej kolejności przedsiębiorczynie wskazują założenie i prowadzenie własnej firmy – w wieku 20 lat marzyła o tym co trzecia z nich (33 proc.). Spośród wszystkich ankietowanych swoją przyszłość z własnym biznesem wiązało jedynie 15 proc. Badanie towarzyszące XVII edycji konkursu Sukces Pisany Szminką przeprowadziła Grupa 4P. – W przypadku wielu kobiet przedsiębiorczość nie zaczyna się od decyzji o założeniu firmy, ale znacznie wcześniej – od budowania kompetencji, zdobywania wykształcenia i finansowej niezależności. Dopiero na tym fundamencie pojawia się gotowość do podejmowania większego ryzyka i myślenia o własnym biznesie jako naturalnym kroku w rozwoju zawodowym – komentuje Olga Kozierowska, inicjatorka konkursu Sukces Pisany Szminką. – Dlatego wspieranie młodych kobiet w edukacji i budowaniu doświadczenia zawodowego jest jednocześnie inwestycją w przyszłość kobiecej przedsiębiorczości. Zdobycie pracy było w młodości ważnym zawodowym celem dla 31 proc. przedsiębiorczyń, a praca na konkretnym stanowisku – dla 22 proc. W grupie wszystkich badanych te ambicje podzielało kolejno 37 proc. i 19 proc. ankietowanych. Jedynie 5 proc. przedsiębiorczyń nie zrealizowało ambicji zawodowych z młodości Najnowsze dane wskazują, że co drugiej przedsiębiorczyni (52 proc.) udało się osiągnąć cele zawodowe, które miała w wieku ok. 20 lat. Co trzecia (34 proc.) deklaruje, że ambicje zawodowe zrealizowane zostały częściowo. Jedynie 5 proc. badanych przedsiębiorczyń przyznaje, że nie spełniły swoich planów. W grupie wszystkich badanych tylko 15 proc. zrealizowało swoje ambicje, 36 proc. zrobiło to częściowo, a 16 proc. nie udało się tego osiągnąć. – Cele formułowane na początku drogi zawodowej nie są jedynie marzeniami – wiele przedsiębiorczyń konsekwentnie przekuwa je w konkretne decyzje, rozwój kompetencji i odważne wybory zawodowe. Kiedy ambicja spotyka się z determinacją oraz sprzyjającym otoczeniem, kobiety realnie budują swoją niezależność i wpływ w gospodarce – komentuje Jarosław Dąbrowski Country Manager JetBrains Poland, partnera kategorii Liderka w Nowych Technologiach. – To także ważny sygnał, że potencjał przedsiębiorczy kobiet w Polsce jest nie tylko duży, ale też coraz skuteczniej realizowany. Raport „Polki i przedsiębiorczość 2025” powstał w ramach XVII edycji konkursu Sukces Pisany Szminką, najstarszej i największej inicjatywy wspierającej przedsiębiorczość kobiet, a także liderki i liderów działających na rzecz równości, różnorodności oraz włączania w Polsce. Poznaliśmy grono finałowe tegorocznej edycji: Grono finałowe XVII edycji konkursu Sukces Pisany Szminką BIZNES ROKU: PRZYCHÓD POWYŻEJ 10 MLN ZŁ Izabela Kołaszewska-Gabor, Prezeska Zarządu FK Machinery by Kołaszewski – europejskiego producenta osprzętu do maszyn rolniczych i budowlanych. Firma dostarcza ponad 250 modeli sprzętu, a jej rozwiązania pracują już w 50 krajach na wszystkich kontynentach. Jej przewagą jest połączenie 50 lat doświadczenia z własnym zaawansowanym parkiem technologicznym. Katarzyna Stępień, Prezeska Zarządu Młyna Mazurki – rozwija firmę specjalizującą się w produkcji mąki. Tylko w ostatnim roku zwiększyła sprzedaż o blisko 40 proc., podwoiła zatrudnienie i istotnie wzmocniła eksport, który odpowiada dziś za około 30 proc. produkcji. Jako pierwsza w Polsce wdrożyła nowatorskie, kartonowe opakowania z miarką, które ułatwiają dozowanie i przechowywanie produktu. Wanda Stypułkowska, Prezeska Zarządu MPS International – firmy, która łączy produkcję kosmetyków i w pełni recyklingowalnych opakowań. Zapewnia markom kompleksową realizację – od receptury i badań po opakowanie, produkcję i przygotowanie produktu do sprzedaży. Spółka działa dziś w oparciu o 100 proc. polski kapitał, zwiększając w ostatnich latach sprzedaż o ponad 60 proc. BIZNES ROKU: PRZYCHÓD PONIŻEJ 10 MLN ZŁ Edyta Barańska – właścicielka Baranska Design – projektuje instalacje, rzeźby i obiekty artystyczne z ręcznie formowanego szkła. Notuje wzrost sprzedaży na poziomie 30-40 proc. rok do roku. Dzięki zwiększeniu eksportu o prawie 50 proc., jej marka ma również silną pozycję za granicą. Projekty Baranska Design są obecne na najważniejszych targach sztuki i designu w Londynie, Nowym Jorku czy Mediolanie. Daria Kieraszewicz – założycielka Muzeum Mydła i Bydgoskiej Wytwórni Mydła – stworzyła biznes łączący turystykę, edukację i produkcję naturalnych kosmetyków. Jej interaktywne Muzeum odwiedziło w 2025 roku ponad 61 tys. gości, zwiększając zyski netto o ponad 60 proc. W czasie pandemii zdywersyfikowała działalność, utrzymując wszystkie miejsca pracy i od tamtej pory zwiększając ich liczbę. Kornelia Samanta Składzień – właścicielka Polka Pilates® – marki oferującej treningi pilatesu na reformerach. Z jednej lokalizacji zbudowała sieć 15 butikowych studiów działających w modelu franczyzowym, zwiększając liczbę klientów o 900 proc. w przeciągu 2 lat. Stworzyła też własne zaplecze edukacyjne – Polka Academy przeszkoliła i certyfikowała już ponad 120 instruktorek. MIKROBIZNES Anna Kałkowska – właścicielka marki Cudowianki z autorskimi artykułami papierniczymi i akcesoriami. Zaczynała od sprzedaży kartek okolicznościowych w jednej z wrocławskich księgarni, a dziś jej produkty są dostępne w największych sieciach sprzedaży w 179 lokalizacjach w całej Polsce. W ostatnich trzech latach niemal czterokrotnie zwiększyła liczbę klientów indywidualnych. Aleksandra Kuźnia – założycielka marki Aura Sun, specjalizującej się w segmencie bezpiecznego opalania. Tworzy samoopalacze do użytku domowego i rozwija szkolenia z opalania natryskowego, budując sieć ekspertek w całej Polsce. Firma notuje ok. 100 proc. wzrostu przychodów rok do roku, a jej produkty są dostępne w największych sieciach beauty online w Polsce. Agnieszka Witkowska – właścicielka Architektury Porządku, kompleksowego projektu edukacyjnego przygotowującego do pracy w branży declutteringu i organizacji przestrzeni. Z jej autorskiego programu skorzystało już ponad 800 kursantek – zarówno w Polsce, jak i za granicą. W ciągu dwóch lat niemal podwoiła liczbę klientek, tworząc wokół marki silną i zaangażowaną społeczność. START-UP ROKU Jolanta Koszelew – CEO Sentio (The Routing Lab), firmy technologicznej rozwijającej autorskie systemy AI do planowania tras dostaw. Jej technologia automatyzuje logistykę i obniża koszty ostatniego etapu dostawy – najdroższej części całego procesu. Rozwiązanie zostało przetestowane już w ponad 40 firmach i znajduje zastosowanie m.in. w logistyce kurierskiej, dostawach żywności czy odbiorze odpadów. Ewa Kraińska – CEO When U Buy, platformy, która pozwala konsumentom zarządzać wszystkimi zakupami z różnych sklepów w jednym miejscu. Autorska technologia firmy automatycznie zbiera i porządkuje dane o zakupach – od płatności i dostaw po zwroty, eliminując chaos wielu aplikacji i setek maili. System porządkuje informacje dotąd rozproszone między sprzedawcami, przewoźnikami i skrzynką mailową. Katarzyna Marczuk – CEO Aleet, firmy technologicznej tworzącej rozwiązania AI dla transportu i logistyki, które wspiera planowanie tras, harmonogramów i wykorzystania floty w czasie rzeczywistym. Jej rozwiązanie pozwala ograniczyć koszty operacyjne nawet o ¼ i obniżyć zapotrzebowanie na flotę. System automatyzuje planowanie tras i zarządzanie flotą, pomagając firmom szybciej podejmować decyzje i poprawiać rentowność operacji. Łucja Rugor – CEO Kosmok, firmy z branży kosmicznej, która rozwija autorską technologię pozwalającą tankować satelity na orbicie i wydłużać ich misje, wspierając jednocześnie rozwój bardziej zrównoważonych usług kosmicznych. Firma stworzyła CIRI – rozwiązanie, które może ograniczać straty sięgające setek milionów euro, bo dziś wiele satelitów kończy pracę wyłącznie z powodu wyczerpania paliwa. PRZEDSIĘBIORCZA CUDZOZIEMKA Polina Khlibanovska – założycielka Smart Kindergarten Warsaw, anglojęzycznej placówki przedszkolnej wspierającej międzynarodowe rodziny mieszkające w Polsce. Po przerwaniu działalności w Ukrainie odbudowała biznes w Warszawie, tworząc miejsce, które pomaga dzieciom bezpiecznie wejść w nowe środowisko i przełamać bariery językowe. W ciągu zaledwie dwóch lat podwoiła zyski, a liczba jej klientów wzrosła o blisko 35 proc. Mariya Terekhova – CEO Fast Line Studio Mariya, sieci salonów beauty, które pozwalają klientkom wykonać od 2 do 5 zabiegów jednocześnie – w 90 minut. Firma działa już w 9 lokalizacjach w Polsce i Europie. W ciągu ostatnich trzech lat Fast Line Studio stworzyło ponad 40 miejsc pracy i zbudowało stabilną sieć gotową do dalszej ekspansji międzynarodowej. Militina Velyka – CEO firmy MV Company, międzynarodowej firmy doradczo-finansowej wspierającej przedsiębiorców w Polsce i Unii Europejskiej. Spółka łączy usługi księgowe, podatkowe, prawne i strategiczne, pomagając firmom bezpiecznie rozwijać się i skalować działalność na rynkach międzynarodowych. W ciągu dwóch lat zwiększyła przychody o ponad 250 proc., a przychody z rynków zagranicznych odpowiadają dziś za 35 proc. działalności firmy. LIDERKA W NOWYCH TECHNOLOGIACH Małgorzata Kalisz – właścicielka firmy Nanosphere, opracowała innowacyjną farbę proszkową z dodatkiem grafenu dla branży motoryzacyjnej. Jej technologia zwiększa odporność elementów na korozję, uszkodzenia mechaniczne i czynniki chemiczne, a jednocześnie ogranicza zużycie farby w procesie produkcji. Dziś z wykorzystaniem tej farby malowanych jest rocznie ponad 7 mln komponentów układu przeniesienia napędu. Marta Klak – wiceprezeska Zarządu Polbionica, rozwija projekt bionicznej trzustki opartej na technologii biodruku 3D i inżynierii tkankowej. Opracowany przez jej zespół żywy model narządu potrafi produkować insulinę, glukagon i peptyd C, naśladując działanie naturalnej trzustki. Technologia może zwiększyć dostępność terapii dla pacjentów z cukrzycą typu 1 i przewlekłym zapaleniem trzustki – dziś na świecie około 3 mln osób potrzebuje przeszczepu, podczas gdy rocznie wykonuje się jedynie ok. 1500 takich zabiegów. Dagmara Słota – badaczka Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki, opracowała innowacyjną powłokę do implantów ortopedycznych, która sprawia, że organizm lepiej je toleruje oraz szybciej łączy z kością. Rozwiązanie wspiera gojenie, ogranicza stan zapalny i pomaga chronić przed zakażeniami, uwalniając substancje wspomagające regenerację dokładnie tam, gdzie są potrzebne. Technologia może skrócić czas leczenia i zmniejszyć ryzyko powikłań po zabiegu. Marta Stafiniak – CTO Molecular Biology, stworzyła PCR.smart®, przenośną platformę diagnostyki molekularnej, która pozwala wykrywać zagrożenia biologiczne bezpośrednio w miejscu pobrania próbki. Technologia skraca czas diagnostyki z kilku dni do mniej niż 90 minut, wspierając bezpieczeństwo żywności, wody i produkcji weterynaryjnej. Rozwiązanie przenosi precyzyjną diagnostykę z laboratorium bezpośrednio do miejsca, w którym pojawia się ryzyko biologiczne. *Badanie na zlecenie Fundacji WłączeniPlus przeprowadzone zostało w listopadzie 2025 r. przez Grupę 4P z użyciem metodologii CAWI z wykorzystaniem licencjonowanego panelu zapewniającego reprezentatywność próby pod kątem płci, wieku, wielkości miejscowości zamieszkania oraz regionu na próbie Polaków w wieku 18-70 lat. Od 17 lat konkurs Sukces Pisany Szminką nagradza polskie przedsiębiorczynie, aktywistki, działaczki społeczne, edukatorki, a także liderki i liderów oraz organizacje, które odważnie kształtują przyszłość, walcząc o równość, różnorodność i włączenie. To wyróżnienie dla ludzi zmieniających świat na lepsze. Organizator konkursu: Fundacja WłączeniPlus Partner strategiczny: Mastercard Partner merytoryczny: PwC Partnerzy kategorii: BLIK, BNP Paribas, By the People Group, DPD Polska, Fundacja Polska Bezgotówkowa, home.pl, JetBrain, Lidl, L’Oreal Paris, Orange, Totalizator Sportowy Patronat Honorowy Konkursu: Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy Patroni medialni: TVN, WP, PAP Biznes, Rzeczpospolita, Polskie Radio Trójka, Superbiznes, Twój Styl, naTemat, INNPoland, My Company, Wirtualne Media, Nowy Marketing, Mam Startup, polki.pl, Focus, Chip www.wlaczeniplus.pl | www.sukcespisanyszminka.pl | wediditinpoland.eu Czytaj także: "Nie mów kobiecie: 'Możesz wszystko', ona usłyszy: 'Musisz'". Czy da się być silną i niezmęczoną? Blisko 1/5 polskich przedsiębiorczyń osiąga marże na poziomie ponad 40 proc. Najnowsze dane Co piąta przedsiębiorczyni wycenia swoją pracę w domu na ponad 6 tys. zł netto. Najnowsze badanie ujawnia skalę niewidzialnej pracy kobiet w Polsce
28 proc. polskich przedsiębiorczyń ma oszczędności powyżej półrocznych dochodów. Nowe dane
Polskie przedsiębiorczynie coraz bardziej świadomie zarządzają finansami – zarówno firmowymi, jak i osobistymi. Blisko połowa z nich posiada oszczędności, które dają poczucie bezpieczeństwa, a ponad połowa korzysta z kredytów i pożyczek jako narzędzia rozwoju działalności. Ponadto 85 proc. kobiet myśli o długoterminowym zabezpieczeniu przyszłości, odkładając środki na emeryturę i lokując je w dostępne instrumenty finansowe. Dane pochodzą z raportu „Polki i przedsiębiorczość 2025”, towarzyszącego XVII edycji konkursu Sukces Pisany Szminką.
Blisko 3 na 4 polskie przedsiębiorczynie posiadają oszczędności, jak wynika z raportu „Polki i przedsiębiorczość 2025: Oszczędności, zobowiązania i zabezpieczenie przyszłości”. Aż 48 proc. kobiet prowadzących własną firmę deklaruje, że odłożone środki dają im poczucie bezpieczeństwa. 18 proc. posiada oszczędności w kwocie od 4-krotności do 6-krotności miesięcznych dochodów, z kolei 21 proc. dysponuje sumą od 7-krotności do 12-krotności dochodów, a w przypadku 7 proc. są to oszczędności w wartości ponad rocznych dochodów. Aż 28 proc. przedsiębiorczyń przyznaje, że nie dysponuje żadnymi oszczędnościami. Badanie towarzyszące XVII edycji konkursu Sukces Pisany Szminką przeprowadziła Grupa 4P. – Dane pokazują, że przedsiębiorczość kobiet w Polsce opiera się na świadomym zarządzaniu finansami i myśleniu długoterminowym – komentuje Olga Kozierowska, inicjatorka konkursu Sukces Pisany Szminką. – Oszczędności i odpowiedzialne podejście do zobowiązań pozwalają budować realną odporność firm i dają kobietom poczucie stabilności. To takie kompetencje chcemy wzmacniać poprzez nasze inicjatywy, pokazując, że przedsiębiorczość to nie tylko codzienne prowadzenie firmy, ale także strategiczne myślenie o finansach na lata. Czy Polacy są w stanie oszczędzać? Ponad połowa (52 proc.) ogółu badanych Polaków posiadających odłożone środki deklaruje, że zgromadzona kwota daje im poczucie bezpieczeństwa. Wyniki wskazują, że 16 proc. badanych posiada od 4-krotności do 6-krotności miesięcznych dochodów, 13 proc. ankietowanych – od 7-krotności do 12-krotności. Z kolei u 6 proc. respondentów jest to wartość ponad rocznych dochodów. Ponad ⅓ uczestników badania przyznaje, że nie dysponuje żadnymi oszczędnościami. Ponad połowa przedsiębiorczyń posiada zaciągnięte kredyty lub pożyczki. Najczęściej jest to kredyt hipoteczny (30 proc.) oraz kredyty gotówkowe, samochodowe lub leasing (27 proc.). Z kolei 16 proc. respondentek prowadzących własną firmę deklaruje, że spłaca zakupy na raty lub kartę kredytową (16 proc.). Dług u znajomych bądź rodziny ma 7 proc., a pożyczkę pozabankową – 1 proc. Dwie na trzy badane posiadające firmę deklarują, że zawsze spłaca posiadane zobowiązania w terminie, zgodnie z harmonogramem spłat. Ponad ⅕ przedsiębiorczyń przyznaje, że zdarza im się spóźniać z płatnościami – 9 proc. wskazuje, że dzieje się to, gdy termin przypada przed wypłatą lub pojawiają się pilne bieżące wydatki, 8 proc. deklaruje, że wynika z dużej ilości obowiązków, natomiast 4 proc. przyznaje, że często spóźnia się z płatnością lub ma poważne trudności z terminową spłatą zobowiązań. – Obraz zobowiązań finansowych przedsiębiorczyń pokazuje, że kredyt i finansowanie zewnętrzne są dziś standardowym narzędziem prowadzenia biznesu, a nie sygnałem ryzyka. Kluczowe znaczenie ma nie sama skala zobowiązań, lecz sposób ich obsługi i włączania w codzienne zarządzanie finansami firmy – komentuje Monika Król, wiceprezeska BLIKA, partnera kategorii Polka za Granicą. – Tam, gdzie pojawiają się opóźnienia, decydujące okazują się często czynniki organizacyjne i presja czasu, a nie brak odpowiedzialności finansowej. Dlatego technologie, które upraszczają płatności i pomagają zachować kontrolę nad zobowiązaniami, realnie wspierają przedsiębiorczynie w utrzymaniu płynności i finansowego spokoju. 85 proc. przedsiębiorczyń zabezpiecza swoją emeryturę Poza bieżącym zarządzaniem finansami i zobowiązaniami przedsiębiorczynie coraz częściej myślą także o długoterminowym zabezpieczeniu przyszłości. Z deklaracji respondentek wynika, że 47 proc. ankietowanych korzysta z państwowego systemu emerytalnego (ZUS lub KRUS). Co trzecia posiada lokaty lub konta oszczędnościowe, 28 proc. inwestuje w nieruchomości, a co piąta – długoterminowe akcje lub obligacje. Z indywidualnych kont emerytalnych (IKE, IKZE) korzysta 19 proc. przedsiębiorczyń, a z pracowniczych programów emerytalnych (PPK, PPE) – 10 proc. respondentek. Nadal jednak część ankietowanych prowadzących własną firmę nie odkłada na emeryturę – przyznaje to 15 proc. Coraz więcej przedsiębiorczyń traktuje zabezpieczenie emerytalne jako naturalny element planowania własnej przyszłości, jak i finansów swojej firmy. Umiejętność łączenia różnych form oszczędzania, inwestowania oraz korzystanie z dostępnych narzędzi finansowych to wyraźny sygnał rosnącej dojrzałości ekonomicznej Polek. Dla wielu młodych liderek nie jest to już odległy temat, lecz świadoma decyzja. W Banku BNP Paribas wierzymy, że odkładanie nie powinno być skomplikowane, ani czasochłonne. Dlatego wspieramy je rozwiązaniami oraz wiedzą, które pomagają podejmować dobre decyzje i budować bezpieczeństwo finansowe na każdym etapie życia – dziś, jak i w perspektywie kolejnych lat – komentuje Izabela Tworzydło, dyrektorka Dep. Komunikacji Korporacyjnej w Banku BNP Paribas, partner kategorii Female Champion of Change. Raport „Polki i przedsiębiorczość 2025” powstał w ramach XVII edycji konkursu Sukces Pisany Szminką, najstarszej i największej inicjatywy wspierającej przedsiębiorczość kobiet, a także liderki i liderów działających na rzecz równości, różnorodności oraz włączania w Polsce. *Badanie na zlecenie Fundacji WłączeniPlus przeprowadzone zostało w listopadzie 2025 r. przez Grupę 4P z użyciem metodologii CAWI z wykorzystaniem licencjonowanego panelu zapewniającego reprezentatywność próby pod kątem płci, wieku, wielkości miejscowości zamieszkania oraz regionu na próbie Polek prowadzących własną firmę w wieku 18-70 lat. Od 17 lat konkurs Sukces Pisany Szminką nagradza polskie przedsiębiorczynie, aktywistki, działaczki społeczne, edukatorki, a także liderki i liderów oraz organizacje, które odważnie kształtują przyszłość, walcząc o równość, różnorodność i włączenie. To wyróżnienie dla ludzi zmieniających świat na lepsze. Do konkursu można zgłosić zarówno siebie, jak i nominować przedsiębiorczynie, którą chcielibyśmy wyróżnić, korzystając z formularza online na stronie www.konkurs.sukcespisanyszminka.pl w jednej z pięciu kategorii otwartych: Biznes Roku: przychód powyżej 10 mln złotych, Biznes Roku: przychód poniżej 10 mln złotych, Start-up Roku, Mikrobiznes, Liderka w Nowych Technologiach, Przedsiębiorcza Cudzoziemka. Organizator konkursu: Fundacja WłączeniPlus Partner strategiczny: Mastercard Partner merytoryczny: PwC Partnerzy kategorii: BLIK, BNP Paribas, By the People Group, DPD Polska, Fundacja Polska Bezgotówkowa, home.pl, JetBrain, Lidl, L’Oreal Paris, Orange, Totalizator Sportowy Patronat Honorowy Konkursu: Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy Patroni medialni: TVN, WP, PAP Biznes, Rzeczpospolita, Polskie Radio Trójka, Superbiznes, Twój Styl, naTemat, INNPoland, My Company, Wirtualne Media, Nowy Marketing, Mam Startup, polki.pl, Focus, Chip www.wlaczeniplus.pl | www.sukcespisanyszminka.pl | wediditinpoland.eu
Tego lepiej nie mówić w pracy. 4 rzeczy, którymi psujesz sobie opinię w firmie
W pracy spędzamy niemal 1/3 naszego życia. Jest to jednak specyficzny wycinek naszej rzeczywistości, w którym obowiązują inne zasady niż w życiu prywatnym. Dotyczy to także naszego słownictwa i poruszanych tematów. O czym lepiej nie mówić kolegom w pracy? Niezależnie od miejsca pracy o pewnych rzeczach lepiej nie mówić.
O czym nie mówić w pracy? Spis treści: Nienawidzę swojej pracy Negatywne mówienie o innych pracownikach Opowiadanie o grzechach młodości Mówienie o szukaniu pracy Nienawidzę swojej pracy Dr Travis Bradberry, influencer z LinkedIna i coach, wskazał tematy, których nie warto poruszać z pracy. Jednym z nich jest jawna niechęć do danej pracy. Nie każdy lubi swoją pracę, jednak otwarte narzekanie może obniżać morale całego zespołu. Nawet jeśli nie lubimy swojej pracy, nie powinniśmy mówić o tym głośno. Jeśli dajemy szefowi lub współpracownikom jasny sygnał, że i tak nie lubimy tej pracy, zarządzający będzie mieć mniejszy opór, aby nas zwolnić. Po co miałby nas unieszczęśliwiać? Negatywne mówienie o innych pracownikach Obgadywanie innych psuje atmosferę w zespole. Nie powinno się mówić o innych, że są leniami, kretynami czy niekompetentnymi osobami. Nasi koledzy mogą uznać, że w ten sposób sami chcemy pokazać się w lepszym świetle. Zdecydowanie lepszym pomysłem będzie dawanie konstruktywnej informacji zwrotnej. Opowiadanie o grzechach młodości Opowieści o np. o największym kacu w życiu opowiadane na imprezie czy przy piwie zwykle odbierane są z przymrużeniem oka. Inaczej jest w pracy, gdzie nie znamy dobrze osób nas słuchających. Możemy zostać uznani za osoby nieodpowiedzialne, a przy tym gorsze w danej pracy, nawet jeśli dana opowieść zdarzyła się dawno i obecnie jesteśmy zupełnie innymi osobami. Budowanie wizerunku w pracy rządzi się innymi prawami. Na pewno masz lepsze historie do opowiadania niż wyżej wspomniane. Mówienie o szukaniu pracy Jeśli szukasz pracy, poczekaj z mówieniem o tym do momentu, aż otrzymasz od przyszłego pracodawcy pozytywną decyzję. Ujawnienie tego zbyt wcześnie może zmienić nastawnie do nas naszych kolegów. Czytaj także: Praca w innej branży? Badanie wykazało, ilu Polaków rozważa zmianę w karierze Ci pracownicy niedawno dostali podwyżki. Mimo to chętnych do pracy brakuje Dramatyczny problem młodych w pracy. Są na to szczególnie narażeni i często nieświadomi
Praca w innej branży? Badanie wykazało, ilu Polaków rozważa zmianę w karierze
Wiele wskazuje na to, że czasy, w których pracowało się przez 30 lat dla jednego pracodawcy, odchodzą do przeszłości. Według ostatniego badania opublikowanego przez Pracuj.pl ponad połowa badanych rozważa zmianę branży. Polacy zmieniają branżę z różnych powodów, często wskazują na stres w obecnym miejscu pracy.
Ponad połowa Polaków rozważa zmianę branży. Spis treści: Ilu Polaków rozważa zmianę zawodu? Dlaczego Polacy zmieniają pracę? Wykształcenie i praca nie idą ze sobą w parze Ilu Polaków rozważa zmianę zawodu? Według badania opublikowanego przez Pracuj.pl, 51,4 proc. respondentów rozważa zmianę branży lub specjalizacji zawodowej. Jednocześnie ok. 70 proc. deklaruje, że podczas poszukiwania pracy przegląda ogłoszenia w różnych branżach. - podano w raporcie. Jednocześnie 1/3 badanych miała okazję pracować w innych krajach. Zdaniem autorów badania takie doświadczenia mogą wpływać na decyzję o podjęciu podobnej decyzji w przyszłości. Dlaczego Polacy zmieniają pracę? Badani wskazali, dlaczego zastanawiają się nad zmianą pracy. 25,9 proc. badanych wskazała wysoki poziom stresu w obecnym miejscu zatrudnienia. Z kolei 25,5 proc. przyznaje, że ich obecna praca nie jest zgodna z ich zainteresowaniami. Zdaniem ekspertki ds. rekrutacji w Pracuj.pl, Aliny Michałek, zmiana pracy może wynikać z różnych przyczyn. - przekazała Alina Michałek. Badanie „Polacy a zmiany w karierze” zostało przeprowadzone w marcu br. przez ARC Rynek i Opinia na zlecenie serwisu Pracuj.pl. Pomiar wykonano metodą CAWI na próbie 2059 Polaków w wieku 18–65. Struktura próby była kontrolowana biorąc pod uwagę płeć, wiek i wielkość miejscowości zamieszkania odpowiadających. Wykształcenie i praca nie idą ze sobą w parze Wiele wskazuje na to, że Polacy nie trzymają się sztywno jednego zawodu. Poniekąd wymusza to na nich rynek- pojawiają się nowe zawody, a niektóre zmieniają się, bądź znikają. To wymaga stałego podnoszenia kompetencji. Według badań GUS aż 53 proc. z nas nie pracuje w wyuczonym zawodzie. Ponadto mamy lepszy niż kiedyś dostęp do krótkich kursów i szkoleń, dzięki którym możemy poznać nowe branże i nabyć nowe umiejętności, często online. Czytaj także: Tego młodzi boją się najbardziej. Wskazują jedno główne zmartwienie Życzenia na odejście z pracy. 9 gotowych szablonów Co najbardziej motywuje do pracy? Pracownicy wskazywali jedną rzecz
Praca w Rossmannie – jak wygląda? Dowiedz się więcej o rekrutacji
Praca w Rossmannie to nie tylko praca kasjera-sprzedawcy. W tej sieci drogerii są przeróżne szczeble kariery, po których możesz wspiąć się, aplikując na dane ogłoszenie w sprawie pracy w Rossmannie. To, na które dostępne stanowiska zaaplikujesz oraz które docelowo wybierzesz, zależy od twoich preferencji i doświadczenia.
Ta niemiecka sieć drogerii szczyci się dużą popularnością nie tylko za granicą, ale również w Polsce. Ogłoszeń o pracę w Rossmannie jest dużo w każdej części naszego kraju, więc znalezienie odpowiadającej oferty jest bardzo proste. Przekonaj się sama! Spis treści: Rossmann praca – jak wygląda rekrutacja? Wykładanie towaru w Rossmannie Ile zarabia się w Rossmannie? Rossmann – kariera Rossman praca – jak wygląda rekrutacja? Od początku pandemii rekrutacje w Rossmannie prowadzone są online. Jest to troska o bezpieczeństwo kandydatów ubiegających się o pracę w Rossmannie. Do spotkań dochodzi poprzez wideokonferencje lub połączenie telefoniczne. Etapy rekrutacji, to: Zgłoszenie swojej kandydatury, poprzez wysłanie CV – wymagane jest przesłanie go w języku polskim i warto, abyś uwzględniła w nim swoje doświadczenie w sprzedaży. Rozmowa z rekruterem – warto, abyś pochwaliła się swoimi sukcesami oraz doświadczeniem zawodowym. Spotkanie z managerem działu – odbywa się po pozytywnej rozmowie z rekruterem. Warto, abyś podała argumenty, dlaczego jesteś najlepszym kandydatem. Spotkanie zakończone zostaje z pozytywną lub negatywną decyzją. Wykładanie towaru w Rossmannie Wykładanie towaru w Rossmannie to dobra opcja, by dorobić do domowego budżetu. Może też być pracą w Rossmannie na stałe. Jeśli chodzi o obowiązki magazyniera w Rossmannie, to są to: przygotowanie towaru według zamówienia, które otrzymywane jest ze sklepu, przyjęcie towaru, wysyłka towaru, utrzymywanie porządku w miejscu swojej pracy. Ile zarabia się w Rossmannie? Zarobki w Rossmannie sięgają około 4 400 złotych brutto w zależności od lokalizacji sklepu oraz stanowiska. Ponadto kierownik regionalny może liczyć nawet na wynagrodzenie między 5 100 a 5 500 złotych brutto miesięcznie. Dodatkowo pracownicy Rossmanna liczyć mogą na premie świąteczne, które rekompensują nocne zmiany, czy nieoczekiwane nadgodziny. Rossmann – kariera Jeśli chodzi o karierę w Rossmannie, to podążać możesz różnymi ścieżkami. Starając się o pracę w Rossmannie, aplikować możesz na wybrane stanowiska, które podlegają konkretnym działom, a są to: praca w drogerii – jako kasjer-sprzedawca, asystent kierownika drogerii, kierownik drogerii, zastępca kierownika drogerii, praca w centrali – jako np. HR Business Partner, Analityk w dziale Ekspansji, Zastępca Kierownika Działu Rozwoju Sprzedaży itp., praca na magazynie – pracownik magazynowy, kierownik operacyjny zmiany, brygadzista, dział IT, praktyki oraz staże. Czytaj także: Praca w Pepco – jak zostać pracownikiem? Rekrutacja, opinie Praca w Biedronce – jak wygląda? Kariera, zarobki, rekrutacja Obowiązki magazyniera – czym się zajmuje? Czytaj więcej na temat jego pracy
Jak założyć własną firmę - krok po kroku
Zanim zaczniesz własną działalność, musisz urządzić sobie spacer po urzędach i złożyć w nich odpowiednie dokumenty. Jako, że biurokrację mamy dość przerośniętą, zwykle niezupełnie wiadomo od czego zacząć, co gdzie składać i w jakich terminach. Ten przewodnik Ci w tym pomoże.
Zanim zaczniesz własną działalność, musisz urządzić sobie spacer po urzędach i złożyć w nich odpowiednie dokumenty. Jako, że biurokrację mamy dość przerośniętą, zwykle niezupełnie wiadomo od czego zacząć, co gdzie składać i w jakich terminach. Ten przewodnik Ci w tym pomoże. Krok pierwszy: Rejestracja firmy w Urzędzie Miasta Potrzebne formularze: zgłoszenie do ewidencji Osoby fizyczne oraz wspólnicy spółek cywilnych muszą zacząć od złożenia zgłoszenia o wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Zawierać ono musi: - imię i nazwisko przedsiębiorcy - nazwę firmy (nieobowiązkowo) - nr ewidencyjny PESEL przedsiębiorcy - adres zamieszkania przedsiębiorcy - adres siedziby firmy - rodzaj działalności określony zgodnie z symbolami Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) - miejsce/a wykonywania działalności - datę rozpoczęcia działalności Przy zgłoszeniu działalności gospodarczej należy przedstawić dokument tożsamości. Opłata za zgłoszenie do ewidencji działalności gospodarczej wynosi 100 zł. W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej, zgłoszenia do ewidencji dokonuje każdy ze wspólników z osobna - każdy też wnosi osobno opłatę. W tym przypadku, "Przedsiębiorcą" jest każdy ze wspólników spółki cywilnej z osobna - a nie spółka jako taka. Organ ewidencyjny wydaje zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej w ciągu maksymalnie 14 dni od złożenia wniosku, ale sprawy nie wymagające prowadzenia postępowania wyjaśniającego są załatwiane w dniu dokonania zgłoszenia. Krok drugi: Numer REGON w Urzędzie Statystycznym Potrzebne formularze: RG-1 W ciągu 14 dni od uzyskania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej należy wystąpić do właściwego ze względu na adres zamieszkania urzędu statystycznego o dokonanie wpisu do Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej - nadanie numeru statystycznego REGON. Wniosek o wpis do Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej wypełnia się na formularzu Wniosku RG-1, w którym należy wskazać podstawowy rodzaj planowanej działalności. Działalność ta musi być zgodna z deklaracją dokonaną przy wpisie do ewidencji działalności gospodarczej - zaświadczeniem o dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców. Do złożenia wniosku, poza wypełnionym formularzem, potrzebujesz: - kserokopii zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej (oryginał dokumentu do wglądu) - dowodu osobistego Wydanie REGONu zazwyczaj następuje tego samego lub następnego dnia, ale termin ustawowy to 14 dni - więc w najgorszym wypadku na tyle się należy przygotować. Samo wydanie wniosku jest bezpłatne. W przypadku spółki cywilnej REGON nadawany jest samej spółce, a nie każdemu ze wspólników z osobna. Krok trzeci: Firmowe konto bankowe i pieczątka Potrzebne formularze: brak Przy zakładaniu działalności gospodarczej na własny rachunek, należy pamiętać o obowiązku posiadania firmowego rachunku bankowego. Obowiązkowe jest nie tylko założenie konta firmowego, ale także powiadomienie odpowiednich organów o wszelkich zmianach dotyczących rachunku bankowego Twojego przedsiębiorstwa w terminie najdalej 14 dni od daty ich powstania. Wybrać bank możesz dowolnie, zapoznaj się więc wcześniej dokładnie z poszczególnymi ofertami i załóż konto najodpowiedniejsze dla Ciebie. Pieczątka firmowa jest natomiast niezbędna m.in. przy zakładaniu rachunku bankowego lub wystawianiu dokumentów sprzedaży. Wyrabiając pieczątkę firmową, samodzielnie określa się dane, które się na niej znajdą. Powinna ona jednak zawierać: - oznaczenie firmy (imię i nazwisko osoby fizycznej oraz nazwę firmy) - dane teleadresowe siedziby firmy - numer NIP - numer REGON Kosztować Cię to będzie 30-50zł. Krok czwarty: Urząd Skarbowy - NIP i wybór formy opodatkowania Potrzebne formularze: NIP-1 Po pierwsze, musisz dokonać rejestracji NIP. W przypadku 1-osobowej działalności gospodarczej Twój NIP stanie się jednocześnie NIPem Twojej firmy - wypełnić odpowiedni formularz jednak musisz i tak, tyle że numer znasz od razu. Wybrać też musisz formę opodatkowania: - zasady ogólne - ryczałt przychodów ewidencjonowanych - kartę podatkową - 19% podatek dochodowy - podatek od towarów i usług (VAT) O wadach i zaletach każdego z nich być może opowiem później, łatwo jednak znajdziesz potrzebne informacje w Internecie. Krok piąty: Składki na ubezpieczenie społeczne w ZUS Potrzebne formularze: ZUS ZFA, ZUS ZPA, ZUS ZUA, ZUS ZZA Rozpoczynający działalność gospodarczą podlega obowiązkowym ubezpieczeniom: - emerytalnemu - rentowemu - wypadkowemu - zdrowotnemu - dodatkowo opłacanie składki na Fundusz Pracy - dobrowolne ubezpieczenie - ubezpieczenie chorobowe Jeśli zatrudniasz pracowników, dodatkowo opłacasz: - składki ZUS dla pracowników - składki na Fundusz Pracy - składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych Do ZUS musisz się zgłosić w ciągu 7 dni od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej (daty rozpoczęcia działalności). Formularze potrzebne do zgłoszenia firmy w ZUS: - ZUS ZFA (zgłoszenie płatnika składek - osoby fizycznej) - zgłoszenie firmy - ZUS ZPA (zgłoszenie płatnika składek - spółki cywilnej) - ZUS ZUA (zgłoszenie do ubezpieczenia osoby ubezpieczonej) - dotyczy sytuacji, w której poza prowadzeniem firmy podatnik nie będzie uzyskiwał dochodów w inny sposób; dotyczy również wszystkich pracowników bez względu na to, czy uzyskują dochody w inny sposób, czy nie - ZUS ZZA (zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego) - dotyczy sytuacji, gdy poza prowadzeniem firmy przedsiębiorca uzyskuje dochody w inny sposób, np. wykonuje pracę, za którą otrzymuje płacę w wysokości minimalnego wynagrodzenia lub wyższą; można je uzyskać w oddziale ZUS. Kwoty składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzanych przez przedsiębiorcę - stanowią procent od dochodów, ale zadeklarowany jako podstawa do obliczenia składki dochód nie może być mniejszy, niż 60% średniego wynagrodzenia krajowego (wg GUS). Od dnia 24 sierpnia 2005 r. początkujący przedsiębiorcy mają prawo skorzystania z możliwości odprowadzania niższych składek na ubezpieczenie społeczne (ok. 250zł). Niższe składki na ubezpieczenia społeczne będą płacić tylko te osoby, które rozpoczęły wykonywanie działalności gospodarczej po dniu wejścia w życie nowelizacji ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a więc od 25 sierpnia 2005r i przez ostatnie 5 lat nie prowadziły własnej działalności. Zniżka trwa tylko 2 lata, pozwala jednak na spokojne rozpoczęcie działalności bez zbytnich obciążeń. UWAGA! Ze zniżki nie skorzystają jednak osoby, które prowadząc firmę wykonywałyby działalność dla byłego pracodawcy, na rzecz którego w roku założenia firmy lub w poprzednim roku kalendarzowym wykonywały w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres wykonywanej działalności gospodarczej. Krok szósty: zgłoszenie do Państwowej Inspekcji Pracy Jeśli przedsiębiorca - pracodawca zatrudni pracownika lub pracowników, w ciągu 30 dni od daty zatrudnienia musi powiadomić na piśmie właściwego inspektora pracy Państwowej Inspekcji Pracy i właściwego państwowego inspektora sanitarnego o miejscu, rodzaju i zakresie prowadzonej działalności oraz liczbie pracowników. Sprawdź: Jak wypełnić kwestionariusz osobowy dla pracownika. Powinien także złożyć pisemną informację o środkach i procedurach przyjętych dla spełnienia wymagań wynikających z przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczących danej dziedziny działalności. Jeśli nie zatrudniasz pracowników - ten punkt już Cię nie dotyczy. Kira® http://cyber-girl.net
Praca ważna rzecz. Ale żeby ją dostać, trzeba się uzbroić w cierpliwość oraz odporność na widzimisię pracodawcy. Dumę schować do kieszeni, a poczucie humoru rozciągnąć jak gumę do żucia.
Rozmowa kwalifikacyjna to także dobra szkoła umiejętności sprzedawania siebie, swoich zalet i kompetencji. Moja pierwsza rozmowa kwalifikacyjna odbyła się na parkingu stacji benzynowej, w samochodzie przyszłego szefa. Byłam wówczas studentką i chciałam sobie dorobić, najchętniej w jakimś biurze. W firmie, do której zadzwoniłam, zaproponowano mi spotkanie już następnego dnia, ale nie podając konkretnej godziny i miejsca. - Proszę czekać pod telefonem - powiedział zdawkowo głos po drugiej stronie słuchawki. Od rana siedziałam więc wystrojona i w pełnej gotowości. W południe zadzwonił sam szef: - Proszę być za 15 minut na stacji benzynowej BP na Gaju. Będę czekał w zielonym volkswagenie - oświadczył. Trochę mnie tą informacją rozbawił, ale, przyznaję, także zaintrygował. Rozmowa była krótka. Pan na mnie popatrzył, spytał, czy mam dużo energii i czy chcę pracować. Chciałam. I... pracowałam w jego firmie przeszło dwa lata. Ale nie wszyscy ubiegający się o pracę mają takie szczęście. KARALUCHY I PRZESŁUCHANIA Agnieszkę, zielonooką drobną blondynkę, dziś trzydziestolatkę, kilka lat temu dyrektor do spraw personalnych, mężczyzna grubo po pięćdziesiątce, spytał podczas rozmowy kwalifikacyjnej, co by zrobiła, gdyby w delegacji w hotelu był tylko jeden pokój z podwójnym łóżkiem. A jechałaby z nim. - Odpowiedziałam, że na pewno poprosiłabym go o poszukanie innego hotelu. I to była zła odpowiedź, bo tylko prychnął i podziękował za spotkanie. Nie spędziłam u niego nawet pięciu minut. Oczywiście, pracy nie dostałam - kobieta wzrusza ramionami. Katarzyna, czterdziestolatka z dużym doświadczeniem, która starała się o pracę specjalisty PR w dużej spółce handlowej, najpierw usłyszała, że jest już na to stanowisko za stara. - A potem spytano mnie, które z dzieci - syna czy córkę - wybrałabym i dlaczego, gdyby jedno z nich musiało umrzeć. Zupełnie jak w „Wyborze Zofii” - Katarzyna wzdryga się na samo wspomnienie. - W tym momencie sama im podziękowałam i wyszłam. Trzydziestoletni Piotr starający się o pracę informatyka musiał udzielać pierwszej pomocy udającemu zasłabnięcie przyszłemu przełożonemu. Sprawdzano, czy potrafi zachować zimną krew. Młodziutkiej Agnieszce, która na pierwszym roku studiów szukała pracy w pubie, wypuszczono na bar karaluchy i pająki. A Alicję, przyszłą księgową, przesłuchano. W okolicznościach rodem z filmów kryminalnych. - Posadzili mnie na twardym stołku bez oparcia, świecili prosto w oczy lampą i miałam po dziesięć sekund na każdą odpowiedź. Nie rozumiem, po co niektóre firmy urządzają te szopki - dziwi się Alicja. RYWAL RYWALOWI WILKIEM Do Michała, 26-letniego studenta ostatniego roku ekonomii zadzwoniono z dużej firmy finansowej. Ponieważ wcale nie składał podania o pracę, tym bardziej był dumny, że tak znana firma ubiega się właśnie o niego. Michał wbił się więc w garnitur, choć wolał dżinsy i glany, długie włosy związał w kucyk i poszedł. W recepcji firmy podano mu szeroką naklejkę z numerem 15 i skierowano na siódme piętro do sali konferencyjnej. W środku siedziało już kilkanaście osób. Wszyscy zestresowani, nerwowo stukający palcami w torby, teczki z dokumentami lub stół. Do godziny 12.00, o której miała się odbyć rozmowa kwalifikacyjna, zostało jeszcze dziesięć minut. - To były chyba najdłuższe minuty w moim życiu - wspomina Michał. - Nikt się do nikogo nie odzywał, jeden patrzył na drugiego wilkiem. Wiadomo: każdy chciał zdobyć tę pracę, więc każdy był rywalem. Serce zaczęło mi walić, choć przecież nic złego się nie działo. Doszło jeszcze kilka osób, w sumie było ponad trzydziestu kandydatów. Punktualnie o 12.00 do sali weszła kobieta w średnim wieku. Przywitała się i poleciła, żeby plakietki z numerkiem nakleić sobie na ubranie. - Kilka dziewczyn oburzyło się, bo miały bielusieńkie, cienkie bluzeczki. Gdy jedna z nich spytała, czy to konieczne, kobieta się żachnęła i powiedziała, że jeśli jej się nie podoba, zawsze może zrezygnować - opowiada dalej Michał. Dziewczyny wykonały polecenie już bez szemrania. Gdy rozdano pliki z testami, Michał się załamał. Łącznie było do rozwiązania około trzydziestu zadań, a na wszystko zaledwie dwie godziny. Bez żadnej przerwy. Zamiast nazwiska należało u góry pierwszej kartki wpisać przypisany numer. SELEKCJA NATURALNA - Kobieta co chwila nas upominała, uderzając linijką o blat stołu: jedynka nie ściągaj od szóstki, siódemka, jeśli nie wiesz, jak zrobić zadanie, zostaw i rób następne - opowiada Michał. - Poza tym podśpiewywała sobie, szeleściła gazetami i co rusz coś jadła. W sali było bardzo duszno i mimo wielu próśb nie można było otworzyć okna. Kandydaci siedzieli ściśnięci jak sardynki w puszce. Kartki przyklejały się do dłoni, druk rozmazywał się pod wpływem wilgoci, pot kapał z czoła. Po godzinie salę opuściło pięć osób z komentarzem, że nie tak sobie wyobrażały rozmowę kwalifikacyjną w renomowanej firmie. Michał też miał ochotę wyjść, ale stwierdził, że tak łatwo się nie podda. - Nasza strażniczka tylko się roześmiała i powiedziała, że to selekcja naturalna i tchórze nie mają tu szans. Poczułem się jak śmieć, któremu można zrobić wszystko. Odechciało mi się pracować dla firmy, która nie szanuje potencjalnego pracownika - Michał kręci głową. - Niby krzywda nam się nie działa, ale czy tak to powinno wyglądać? Gdy zadzwonił, by sprawdzić wynik testu, spytano go nie o nazwisko, tylko o numer. Oblał. Na trzydzieści zadań zdążył zrobić dwadzieścia dwa, z czego ćwierć błędnie. Dziś pracuje w Londynie. Tam każdy z kandydatów na czas rozwiązywania podobnych zadań dostał swój klimatyzowany boks. I butelkę wody. GRUNT TO PEWNOŚĆ SIEBIE To było dwa lata temu. Justyna, dziś 26-latka po romanistyce, szukała pracy jako tłumacz w spółce polsko-francuskiej. Prezencję ma świetną, więc pierwsze wrażenie murowane. Była pewna siebie i ta pewność biła z całej jej postawy. Energicznie podawała rękę, energicznie chodziła i pewnie mówiła. Ogłoszenie, że firma poszukuje tłumaczy na stały etat znalazła w gazecie. Taka oferta nie trafia się często, więc jeszcze tego samego dnia wysłała aplikację przez internet. Oprócz francuskiego zna angielski i włoski. Zrobiła również kurs z zarządzania i marketingu, żeby mieć większe szanse na dobrą pracę. - Jak każdy po studiach, uważałam że jestem rewelacyjna i pracę znajdę bez problemu - uśmiecha się z pobłażaniem Justyna. - Wyobrażałam sobie też, że już na starcie dostanę furę pieniędzy, no bo przecież do zaoferowania mam niemało. Pierwszy etap kwalifikacji odbył się w dużej sali. Przy stolikach ustawionych jak na maturze siedziało około pięćdziesięciu osób. - To był test językowy, bardzo prosty. A potem mieliśmy się pisemnie zareklamować. Dla mnie pestka, bo nie mam problemów z chwaleniem samej siebie - otwarcie przyznaje dziewczyna. - Ale potem zaczął się koszmar. TEST Z KANAPKI Z początkowej pięćdziesiątki po tygodniu została tylko dziesiątka. Z nimi rozmawiano już indywidualnie. Justyna mówi, że nawet się nie denerwowała, ale gdy dziewczyna, która była przed nią, wyszła z sali z płaczem, pierwszy raz w życiu poczuła się niepewnie. W komisji rekrutacyjnej siedziało siedem osób - czterech mężczyzn i trzy kobiety. Na stoliku dla kandydata położono kilka przedmiotów: nożyczki, klej, tekturowe talerzyki, trzy bułki, wędlinę i żółty ser w plastrach, masło, pomidory i ogórki. - Na wstępie starszy facet spytał mnie, czy mogłabym pracować jako call girl, bo taka jestem śliczna i pociągająca. Wzbudził tym śmiech reszty komisji - mówi Justyna. - Było mi przykro, ale odpowiedziałam, że gdybym już pracowała, uznałabym to za molestowanie. Facet spoważniał i poprosił, żebym z tego, co mam na stoliku, zrobiła kanapki, a on będzie ze mną rozmawiał. Justyna wyjęła wsuwkę z włosów i najpierw rozłączyła nożyczki. Komisja wyrywkowo zadawała jej pytania, w żaden sposób ze sobą nie powiązane, np. ulubione miejsce na wakacje, dlaczego słoń ma trąbę, na czym polega przewaga koloru białego, jaka jest jej ulubiona piosenka, dlaczego studzienki od kanalizacji są okrągłe i czy czym się różni konserwa od komisarza. Dziewczyna odpowiadała, ale ręce jej się trzęsły i kilka razy plasterki pomidora, krojone połówką nożyczek, spadały na blat stołu. Cała rozmowa wraz z produkcją kanapek zajęła 45 minut. Na koniec musiała podpisać oświadczenie, że to, co się działo na rozmowie, pozostanie tajemnicą. Justyna mówi, że wyszła z niej wymęczona, jakby przebiegła maraton. - Cała lepiłam się od potu. Pracy w tej firmie wtedy nie dostałam, ale teraz z nią współpracuję - dodaje. - Dziś mam wrażenie, że komisja po prostu chciała się kosztem kandydatów troszkę pobawić, bo jaki był sens robienia tych cholernych kanapek? Ale nie powiem - ta cała dziwna rekrutacja trochę mnie sprowadziła na ziemię. I nabrałam pokory. *Imiona bohaterów na ich prośbę zmieniono. - Izabela Kielczyk psycholog biznesu, certyfikowany coach ICC, Ypsilon Media Sp. z o.o. Do Polski wkroczyła moda na udziwnione rozmowy kwalifikacyjne. Idąc na taką rozmowę, należy przyjąć, że tak jest i że coś nieoczekiwanego może nas spotkać. Oczywiście, nie musimy się godzić na różne testy, ale trzeba mieć świadomość, że jest to sygnał dla pracodawcy, że nie jesteśmy elastyczni i nie lubimy niespodzianek. Spotkałam się z sytuacją, gdy kandydatowi do pracy kazano wejść pod stół i szczekać. To uwłacza ludzkiej godności. Jedynym wyjściem wówczas jest powiedzieć rekrutującemu: Stop, nie chcę w tym uczestniczyć. Ale jeśli sytuacja nam nie uwłacza, potraktujmy ją normalnie, czasem jako zabawę, a czasem jako sprawdzian naszych umiejętności. Powtarzam moim klientom: bądź handlowcem własnej osoby, potraktuj rozmowę kwalifikacyjną, choćby nie wiem, jak była dziwna, jako transakcję handlową i spróbuj się jak najlepiej sprzedać, pokazując, że stać cię na wiele. W granicach rozsądku oczywiście. Istnieje jeszcze w nas takie przekonanie, że jeśli nie zrobimy tego, o co prosi pracodawca lub rekrutujący (bo nie potrafimy lub zwyczajnie się wstydzimy), to jesteśmy do niczego. Idźmy na rozmowę jak na spotkanie równego z równym, a nie króla z poddanym i nie róbmy z siebie ofiary, bo rekrutujący od razu to zauważy i będzie badał granice naszej wytrzymałości. Nie przybierajmy postawy wiernopoddańczej. Przygotujmy się do rozmowy na temat firmy, w której chcemy pracować, zgromadźmy wszelkie możliwe infromacje i nie pozwólmy się zaskoczyć niewiedzą. I pamiętajmy, że na rozmowę kwalifikacyjną idziemy do człowieka, któremu możemy się przecież nie spodobać. Tak po prostu, jak w życiu. Równie dobrze nam się może nie spodobać rekrutujący i jeśli się na wstępie uprzedzimy, nic z tego nie będzie. Gdy usłyszymy pytanie, które wyda nam się dziwne lub niestosowne, nie okazujmy zdenerwowania i nie martwmy się, czy właściwie na nie odpowiedzieliśmy. Nie wiemy bowiem, co rekrutujący poprzez to pytanie chce uzyskać. Dlatego warto mówić prawdę, ale być na tyle kreatywnym, by pozytywnie zaskoczyć pracodawcę. Często przedziwne sytuacje na rozmowach są po prostu sprawdzianem naszych możliwości i umiejętności zachowania się w stresie i w sytuacjach nietypowych. Warto przeczytać: Ros Jay „Rozmowa kwalifikacyjna” Ken Langdon „Rozmowa kwalifikacyjna. Jak zdobyć wymarzoną pracę?” Lynn Williams „Rozmowa kwalifikacyjna bez tajemnic. Zrób imponujące wrażenie i zdobądź wymarzoną pracę.” Angelika Śniegocka „Rozmowa kwalifikacyjna. O czym nie wiedzą kandydaci do pracy, czyli sekrety rekrutujących.”
MEN chce wprowadzenia doradców zawodowych w przedszkolach. Co zakłada projekt?
Koniec beztroskiego życia przedszkolaków? MEN chce, by już kilkuletnie dzieci zaczęły zastanawiać się nad przyszłością zawodową.
Nowy pomysł Ministerstwa Edukacji Narodowej zakłada, że przedszkolaki będą miały zajęcia z doradcami zawodowymi. Specjaliści mają pomóc kilkulatkom w rozpoznaniu swoich predyspozycji i mocny stron, a na dalszym etapie - wyboru ścieżki kariery. Będą doradcy zawodowi w przedszkolach? O projekcie MEN poinformowała „Gazeta Wyborcza”. Doradcy zawodowi, którzy mieliby pojawić się w polskich przedszkolach, mieliby za zadanie pomóc dzieciom w zastanowieniu się nad wyborem przyszłego zawodu. Przedszkolaki, pod okiem ekspertów, uczyłyby się opowiadać o tym, co lubią robić i co im najlepiej wychodzi. Zajęcia odbywałyby się w formie zabawy np. odgrywania scenek i wcielania się w różne role. Umiejętności, które dzieci nabyłyby już na etapie edukacji przedszkolnej, byłyby kontynuowane w przyszłości. „Kto by chciał takiego potwora”. Nika po usłyszeniu tych słów, postanowiła zostać mamą niepełnosprawnego 4-latka W szkole podstawowej w klasach I-VI nacisk ma zostać położony na określanie mocnych stron uczniów, a także definiowanie pracy i jej znaczenia - podaje portal oswiata.abc.com.pl. Projekt MEN ws. regulacji został skierowany do konsultacji społecznych. Inicjatywa już teraz wywołała spore kontrowersje. Pojawiły się głosy, że etap nauki przedszkolnej to czas przeznaczony głównie na zabawę i rozwijanie podstawowych umiejętności. Wybory zawodu, których dzieci dokonują w tym wieku, zwykle nie mają przełożenia na ich przyszłość. Jednak z drugiej strony, idea ma celu budowanie samoświadomości, a to bezcenne przy dokonywaniu przyszłych wyborów. Co o tym sądzisz? Źródło: wyborcza.pl Przeczytaj: Lekarz zataił przed ciężarną informację o wadach płodu, żeby nie usunęła ciąży. Teraz matka walczy o zdrowie syna Mężczyzna karmiący piersią? Tak! Świeżo upieczony tata stanął na wysokości zadania
Są sposoby, by to sprawdzić, czy nowa praca jest tą wymarzoną. Poznaj je i rób to, co kochasz!
W pierwszej chwili trudno powiedzieć, czy nowa praca będzie tą wymarzoną. Czy oprócz dochodu, przyniesie też satysfakcję, spełnienie, możliwość rozwoju zawodowego. Na szczęście istnieje sposób, który pozwala zmniejszyć ryzyko niedopasowania i płynącej z tego frustracji. Kluczową sprawą jest, by rozmowę kwalifikacyjną potraktować nie jak uciążliwy element rekrutacji przydatny jedynie pracodawcy, ale jako możliwość zdobycia cennych informacji na temat nowego stanowiska i zwyczajów panujących w firmie. Największą szansę na znalezienie upragnionego zajęcia maję bowiem osoby świadome tego, na co się decydują. Co w takim razie warto zrobić jeszcze przed podpisaniem umowy? 1. Zapytaj o zakres obowiązków Informacje o stanowisku pracy zawarte w ofercie często są bardzo ogólne. Dlatego podczas rozmowy kwalifikacyjnej dowiedz się: Jakie zadania są przypisane do danego stanowiska? Czy jest to nowe stanowisko w tej firmie? Jeżeli nie, to czy poprzedni pracownik doprowadził do końca wszystkie swoje zadania? Czy praca na tym stanowisku będzie mieć taką samą formę, jaka miała poprzednio? Czy istnieją jakieś zaległości, które trzeba będzie nadrobić? Ile będziesz mieć czasu, by się z tym uporać? Odpowiedzi pozwolą ci się zorientować, czy rzeczywiście masz do czynienia ze swoją wymarzona pracą. Wysondujesz, czy jesteś w stanie poradzić sobie z powierzonymi zadaniami. Dowiesz się, czy w razie czego będziesz mogła liczyć na pomoc osoby, która przekaże ci obowiązki, a jeśli narosły jakieś zaległości – czy uda ci się nadrobić je w wyznaczonym czasie. Jeśli pracodawca udziela jedynie ogólnych informacji, pytaj o szczegóły. Deklaruje, że czasem trzeba zostać po godzinach? Zapytaj, ile razy w miesiącu i na jak długo oraz kiedy można sobie odebrać nadgodziny. 2. Zbierz informacje o przeszłości Jeśli nowy pracodawca będzie chciał cię zatrudnić, może przedstawiać ci rzeczywistość w różowych barwach. Nie daj się zwieść! To ty szukasz wymarzonej pracy, a nie pracodawca wymarzonego pracownika! Zapytaj: Jak długo twój poprzednik pracował na danym stanowisku? Dlaczego odszedł? Na jakich zasadach rozstał się z firmą? Czy firma lub dział, w którym masz pracować, był ostatnio restrukturyzowany? Jak to wpłynęło na stanowisko pracy, które masz objąć? Zdobyte w ten sposób informacje rzucą więcej światła na wyzwania, które przed tobą staną, jeśli zdecydujesz się podpisać umowę. Rozpoznasz punkty ostrzegawcze oraz problemy, z jakimi boryka się firma. To doskonała okazja, by wysondować, czy pracodawca w ramach oszczędności nie zwolnił dwóch pracowników, żeby ich zadania powierzyć jednej, nowej i niczego nie świadomej osobie... 3. Określ styl zarządzania Twój sukces w nowej pracy w dużej mierze zależy od sposobu, w jaki twój przełożony zarządza firmą. Zanim wybierzesz się na rozmowę kwalifikacyjną, zastanów się, jaki styl zarządzania tobie odpowiada najbardziej. Czy wolisz mieć szefa, który sam decyduje o wszystkim, czy takiego, który pozostawia podwładnym większa swobodę działania? Już wiesz? Podczas spotkania z pracodawcą zapytaj o to: W jaki sposób twój przełożony zarządza podwładnymi? Jak wykorzystuje możliwości pracowników? W jaki sposób traktuje ich ograniczenia? Uważnie wysłuchaj odpowiedzi. Przekonasz się, czy twój przełożony lubi sprawować nad wszystkim kontrolę, czy też daje pracownikom możliwość wykazania się własnymi umiejętnościami. Dowiesz się, czy udziela podwładnym wsparcia, gdy tego potrzebują (napotykają trudności w wykonaniu jakiegoś zadania, chorują, mają zobowiązania lub kłopoty rodzinne) i czy chce oraz potrafi dzielić się swoją wiedzą. 4. Oceń kulturę korporacji W firmach i poszczególnych działach zatrudnione są osoby o określonym typie osobowości. Warto zorientować się, czy będziesz do tej kultury pasować. Zapytaj przyszłego pracodawcę o to, jakie osoby najbardziej pasują do firmy: przywiązujące dużą wagę do szczegółów samodzielne i widzące swoje zadania w szerszym kontekście lubiące pracę zespołową preferujące silne przywództwo. W ten prosty sposób dowiesz się, czy pasujesz do danej firmy. Osoby samodzielne z reguły niezbyt dobrze funkcjonują w zespole. Natomiast ci, którzy świetnie czują się w ustrukturyzowanym środowisku pracy, nie odnajdują się wśród ludzi działających bardzo dynamicznie i przedsiębiorczych. Wymarzona praca powinna dać ci możliwość pełnego wykorzystania własnego potencjału. Może rodzić chęć rozwijania się w określonym kierunku, ale nie powinna skłaniać do działania wbrew sobie. 5. Sprawdź możliwości rozwoju Jeśli chcesz rozwijać się zawodowo, jeszcze zanim przyjmiesz ofertę pracy, dowiedz się, czy w firmie istnieje możliwość awansu, np. po roku pracy. Inaczej może okazać się, że przez następne lata będziesz grzęznąć na stanowisku asystenckim. Zapytaj więc: Po jakim czasie od momentu zatrudnienia przeprowadzana jest ocena pracownika? Jak długo pracowała na danym stanowisku osoba, która zajmowała je przed tobą, zanim awansowała? Czy istnieje możliwość udziału w kursach i szkoleniach zawodowych? Warto zwrócić uwagę czy w firmie awansują osoby obu płci (czasem kobiety zajmują jedynie stanowiska niższego szczebla) i czy jest duża rotacja pracowników (to rodzi podejrzenie, że pracodawca źle traktuje podwładnych). Przyjrzyj się osobom spotkanym w windzie i na korytarzu. Jeśli mają ponure miny i zwieszone głowy, wyglądają na zestresowane i złe, raczej nie ma co liczyć, że w biurze będzie panować pogodna atmosfera. Lepiej stamtąd uciekać! Co czwarty pracownik nie jest zadowolony z zajęcia, które wykonuje, a 6 na 10 deklaruje chęć zmiany pracy. Jak sądzisz, co jeszcze może ułatwić znalezienie wymarzonej pracy? Chcesz dowiedzieć się więcej na temat pracy? Praca zdalna kontra etat w biurze Jak znaleźć pracę przy użyciu social media? Powrót do pracy po urlopie macierzyńskim
Modelka z nietypowymi piegami podpija świat mody (ZDJĘCIA)
Maeva Giani Marshall ma chorobę skóry – jej twarz i ciało pokrywają znamiona. Okazuje się, że tak nietypowa uroda może stać się trampoliną w karierze modelki.
Kiedyś kobiety wstydziły się piegów – zmiany barwnikowe na twarzy i ciele traktowane były jako defekt urody. Dziś mogą stać się dla modelki znakiem charakterystycznym – w branży mody docenia się oryginalność. Tak też się właśnie dzieje w przypadku tej dziewczyny. Maeva Giani Marshall zadebiutowała podczas nowojorskiego tygodnia mody (brała udział w pokazie Zadig&Voltaire na sezon jesień/zima 2018/2019). Swoją nietuzinkową urodą skutecznie przykuła uwagę zgromadzonych osób. Nos, policzki, skronie i okolice oczu Maeva ma intensywnie pokryte brązowymi piegami. Są tak gęsto rozmieszczone, że momentami przypominają znamiona. Jeszcze kilka lat temu modelka nie miała żadnych piegów. Okazuje się, że to, jak wygląda, jest wynikiem postępującej choroby skóry. Co ciekawe, im bardziej piegi stają się intensywne, tym większym zainteresowaniem cieszy się Maeva. W naszej galerii zobaczycie więcej zdjęć modelki o tej nietypowej urodzie. To może cię zainteresować: „Przez lata nazywano mnie mężczyzną”. Niezwykle owłosiona kobieta przestała wstydzić się swojego ciała„Uprawiałam z mężem codziennie seks. Przez cały rok”. Jakie były efekty tego ciekawego eksperymentu?