Hiszpanie są załamani zachowaniem turystów i boją się powrotu epidemii. „Po to otworzyliśmy granice?”
Hiszpanie boją się, że nierozsądni turyści zaprzepaszczą ich zaciekłą walkę z koronawirusem. Patrząc na nagrania z Magaluf, trudno się dziwić.
W wielu krajach epidemia koronawirusa zaczyna słabnąć, więc życie wraca do pozornej normalności. Regiony turystyczne usiłują nadrobić straty finansowe i przyjmują setki zagranicznych turystów. Tak jest również w słynącym z imprez Magaluf na hiszpańskiej Majorce. Przyjezdni bawią się tam do utraty tchu zapominając, że w kraju wciąż obowiązuje ścisły reżim sanitarny. Mieszkańcy kraju są przerażeni. Chcą znów zamknąć granice bo boją się, że koszmar epidemii wybuchnie na nowo. Hiszpanie przerażeni zachowaniem turystów z Europy Hiszpania otworzyła swoje granice dla turystów z UE i Wielkiej Brytanii w połowie czerwca. Jednak ich zachowanie wzbudza ogromne obawy przed powrotem stanu epidemiologicznego sprzed kilku miesięcy. W sieci pojawiło się nagranie pijanych Brytyjczyków w Magaluf, którzy tańczą na ulicach i nie przestrzegają żadnego z nakazów sanitarnych. Hiszpanie nie przebierają w słowach i jasno zgłaszają sprzeciw. Magaluf. Mallorca. Algo no hacemos bien cuando dejamos que los turistas se comporten así sin mascarilla en plena pandemia. pic.twitter.com/znI6yfnImR — Joan Guirado (@joanguirado) July 11, 2020 Jak wygląda reżim sanitarny w Hiszpanii? Zgodnie z aktualnymi ustaleniami hiszpańskiego rządu, w kraju obowiązuje noszenie maseczek na twarzy we wszystkich miejscach publicznych, z wyjątkiem plaży. Dotyczy to więc również ulic i parków. Ograniczone są również spotkania w przestrzeni prywatnej i publicznej do 70 osób na zewnątrz i 30 osób w pomieszczeniu. Za złamanie tych zasad grozi kara grzywny. W Hiszpanii odnotowano 258 tys. zakażeń koronawirusem, zmarło 28,5 tys. pacjentów. Władze nie zamierzają ryzykować skoku zachorowań i nie planują dalszego luzowania obostrzeń. Zobacz więcej wiadomości z Polski i ze świata: Koronawirus wymknął się spod kontroli? Profesor Simon potwierdza, że musimy być gotowi na najgorsze Minister Edukacji Narodowej potwierdza domysły rodziców. "Zdalna nauka w szkole nie zniknie" Andrzej Duda nie popiera obowiązkowych szczepień? "Ja osobiście nigdy się nie zaszczepiłem na grypę" Nie wszyscy rodzice mogą składać wnioski o 300+. Zobacz, kto może ubiegać się o pieniądze
Gwałtowny powrót koronawirusa w Hiszpanii i Portugalii. Istnieje ryzyko, że spotka to też Polskę
Na południu Europy sytuacja epidemiologiczna zaczyna szybko się pogarszać. Eksperci obawiają się, że podobny scenariusz czeka również nasz kraj.
Rządy Hiszpanii i Portugalii są zaniepokojone gwałtownym skokiem zakażeń koronawirusem. Zdawało się już, że oba kraje pokonały epidemię i sytuacja znacznie się ustabilizowała. Okazuje się jednak, że mogło być to tylko złudzenie. Statystyki mówią same za siebie, a polscy epidemiolodzy boją się, że to samo czeka nasz kraj. Wzrost zakażeń koronawirusem w Hiszpanii i Portugalii Jak donosi RMF FM, władze regionalne Hiszpanii podały w czwartek, że od środy 17 czerwca liczba przypadków zakażenia wzrosła o 568 osób, osiągając 245 251 przypadków. Podczas wcześniejszej doby zanotowano aż 336 infekcji SARS-CoV-2. To wyjątkowo duży skok liczby zarażonych. Podczas ostatnich dób także w Portugalii nastąpił wyraźny wzrost zachorowań na COVID-19. Szacuje się, że od środy w kraju przybyło aż 417 nowych przypadków, a ich łączna liczba sięga 38 089 pacjentów. Minister zdrowia Portugalii Marta Temido poinformowała media, że w dalszym ciągu najwięcej nowych infekcji notowanych jest w aglomeracji Lizbony oraz w sąsiadującym z nią regionie Doliny Tagu. Od środy zanotowano tam prawie 80 proc. wszystkich potwierdzonych w Portugalii nowych zakażeń. Na szczęście ani w Hiszpanii, ani w Portugalii nie zauważono znacznego wzrostu liczby zgonów z powodu COVID-19. Dzienna liczba zmarłych wciąż waha się tam na poziomie jednego, dwóch przypadków dziennie, co daje optymistyczne spojrzenie na przyszłość. Czy Polska będzie mierzyć się z kolejną falą koronawirusa? Polscy epidemiolodzy z niepokojem patrzą na sytuację w Polsce. Wielu obawia się, że czeka nas scenariusz podobny do Hiszpanii i Portugalii. Liczba zakażeń wciąż szybko rośnie i nic nie zapowiada tego, żeby krzywa zachorowań miała się wypłaszczać. Liczba chorych na COVID-19 przekroczyła już 31 tys. Wielu ekspertów jest zdania, że winne temu stanowi rzeczy są poluzowane obostrzenia i likwidacja wielu zakazów wprowadzonych na czas lockdownu. Zobacz więcej wiadomości z Polski i ze świata: Tłumy nad Bałtykiem: brak płynów dezynfekujących i wszędzie kolejki. Polacy już zapomnieli o pandemii? Coraz więcej gości weselnych z objawami koronawirusa. Czy odmrożenie tej branży było dobrym pomysłem? Fala upałów spowoduje przerwy w dostawie prądu? Eksperci alarmują Eksperci ostrzegają przed lekceważeniem koronawirusa. "Nienoszenie maseczek to brak szacunku i przyzwoitości"
Kolejne państwo wygrywa z koronawirusem. W Hiszpanii minął już szczyt zachorowań
Na takie wieści czekamy z niecierpliwością. Europa ma szansę opanować pandemię i w końcu wyjść na prostą.
Odkąd na świecie panuje pandemia koronawirusa, wszyscy z utęsknieniem czekamy na dobre wiadomości dotyczące zahamowania rozprzestrzeniania się choroby. Na szczęście coraz więcej państw europejskich ogłasza, że liczba chorych i zgonów zaczyna spadać. To może oznaczać, że dramatyczna sytuacja przybiera korzystny dla mieszkańców obrót. Hiszpania minęła szczyt zachorowań na koronawirusa Tak właśnie jest w Hiszpanii, gdzie dotychczasowe statystyki nie napawały optymizmem, a wręcz przerażały. COVID-19 rozwijał się na półwyspie Iberyjskim z zastraszającym tempie, a szpitale nie nadążały z przyjmowaniem nowych pacjentów. To jednak już wkrótce może należeć do przeszłości. Jak donosi RMF FM, minister zdrowia Hiszpanii Salvador Illa przekazał mediom, że w kraju zakończył się szczyt zachorowań i liczba nowych zakażeń powinna systematycznie spadać. Minister poinformował, że podczas ostatniej doby w Hiszpanii na COVID-19 zmarło 517 osób, a łączna liczba zgonów z powodu zakażenia koronawirusem na terenie całego kraju wyniosła 17 489. Podczas wcześniejszej doby nowych ofiar śmiertelnych było 619. To jednak nie wszystko. Odnotowano również spadek liczby nowych zakażeń koronawirusem. Pomiędzy niedzielą a poniedziałkiem liczba osób zarażonych wzrosła w Hiszpanii o 3477 - do 169 496. Przypomniał, że podczas wcześniejszej doby było ich 4437. W całym kraju panują obostrzenia związane ze stanem zagrożenia. Hiszpański rząd przedłużył właśnie kwarantannę narodową, która potrwa do 26 kwietnia. Oznacza to zakaz opuszczania domów z wyjątkiem wyjścia do sklepu, banku lub pracy. Zobacz więcej wiadomości o koronawirusie:
WHO: krzywa zachorowań w Europie Zachodniej wypłaszcza się. Czy to oznacza koniec epidemii?
W krajach Europy zachodniej pojawiło się światełko w tunelu. W Hiszpanii i we Włoszech dziennie odnotowuje się coraz mniej nowych przypadków koronawirusa.
Ciepła pogoda przyniosła nie tylko chęć do życia, ale i nadzieję na to, że obecna sytuacja niedługo się poprawi. Chociaż nie zauważono wpływu temperatury na chorych na koronawirusa, nie da się ukryć, że ma wpływ na przeżywanie i emisję patogenu. Od kilku dni w Hiszpanii, Francji oraz we Włoszech odnotowuje się coraz mniejszy przyrost dziennych nowych zakażeń wirusem. To bardzo dobra wiadomość i światło w tunelu również dla Polski. Czy jednak możemy się już cieszyć? WHO - krzywa zachorowań w Europie Zachodniej wypłaszcza się Według oficjalnych danych WHO krzywa zachorowań na zachodzie Europy staje się powoli coraz bardziej płaska. Oznacza to, że dziennie odnotowuje się coraz mniej nowych zachorowań i zgonów - lub nie odnotowuje się ich wcale. Najbardziej cieszy fakt, że te dane dotyczą również regionów najmocniej dotkniętych epidemią. Pod koniec zeszłego tygodnia we Francji, Hiszpanii, Włoszech i Niemczech odnotowano najmniejsze liczby nowych zakażeń od kilku tygodni. Nie znaczy to jednak, że możemy świętować i wyjść na ulice. Epidemia dopiero osiągnęła swój szczyt i dopiero za kilka dni będzie można mówić o drugiej fazie, czyli spadku liczby nowych zachorowań i zgonów. Szef włoskiej obrony cywilnej apeluje, by nadal pozostawać w domach, nosić maseczki oraz dbać o własne zdrowie. Miejmy nadzieję, że ta tendencja się utrzyma, jednak to wcale nie oznacza, że koronawirusa pożegnamy raz na zawsze. Prawdopodobnie będziemy musieli nauczyć się z nim żyć, tak jak żyliśmy do tej pory z grypą. To też może cię zainteresować:
Wakacje w Hiszpanii. Nad morzem czy w górach? Sprawdź, co będzie dla ciebie bardziej atrakcyjne.
Możesz spędzić wczasy na hiszpańskim wybrzeżu lub wybrać się na wycieczkę w góry na końcu Europy.
Hiszpania daje wiele możliwości spędzenia wymarzonych wczasów. Można zwiedzać regiony z zabytkami, smakować tapas i hiszpańskie wina, odpoczywać na plaży lub ruszyć na wycieczki w góry. Otoczona przez Ocean Atlantycki i Morze Śródziemne Hiszpania, posiada ponad 4000 km pięknego piaszczystego i skalistego wybrzeża. Costa Blanca, Costa del Sol i Costa de la Luz zapewniają słoneczne wakacje w Hiszpanii do późnej jesieni. Nie mniej atrakcyjny wypoczynek znajdziemy w górach, których w Hiszpanii nie brakuje. Piękne są Góry Kantabryjskie, Kastylijskie, Betyckie z Sierra Nevada, ale najbardziej fascynujące to Pireneje, które ciągną się od Atlantyku do Morza Śródziemnego. Wypoczynek nad Morzem Śródziemnym Wczasy w Hiszpanii Polacy najchętniej spędzają latem na Costa Brava, które nazywane jest Dzikim Wybrzeżem. Góry stromo schodzą tam do morza, a brzegi są nierówne, skaliste lub zalesione. Mnóstwo tam malowniczych, osłoniętych skałami, zatok i zatoczek, żwirowych i kamienistych plaż, ale również dużo piaszczystych i szerokich, oraz kurortów. Atrakcje na Costa Brava Alt Emporda to północna część Costa Brava, urwista, z antyczną, grecko-rzymską osadą Empuries. W przerwie między opalanem warto wybrać się na mokradła Parc Natural dels Aiguamolls de l'Emporda, gdzie gnieżdżą się setki ptaków wodno-błotnych. Obserwuje się je ze specjalnych kryjówek – małych drewnianych baraków ze szczeliną-okienkiem na lunety i lornetki. Kolejne miejsce do zobaczenia to Cap de Creus, skalisty półwysep, gdzie Pireneje schodzą do morza. Można wybrać się również na wycieczki szlakiem „złotego trójkąta sztuki”, czyli miejsc związanych z Salvadore Dalim, jednym z najciekawszych artystów XX wieku. La Selva, czyli plażowanie i zabawa Południowa część Costa Brava obejmuje okolice gwarnego, zawsze pełnego turystów Lloret de Mar i średniowiecznego, otoczonego murami, Tossa de Mar. Lloret de Mar, przez wielu uznawana za centrum rozrywki na Costa Brava, słynie z nocnych klubów, w których imprezy trwają do białego rana. Nie ma tutaj nocy, wszyscy bawią się 24 godziny na dobę. Dodatkowymi atrakcjami są park rozrywki Water World i Aquqtuc Zoo. W Tossa de Mar znajduje się mnóstwo typowo angielskich barów i fish-and-chips, fast foodów, klubów nocnych, dyskotek, a w głębi miasteczka średniowieczna starówka, wąskie uliczki, malowniczy port i fortyfikacje sięgające XII w. Można odpoczywać na szerokiej plaży, a także wybrać się na wycieczki do podwodnych grot i malowniczych zatoczek. Warto też zajrzeć do Blanes (tuż obok Lloret de Mar), które słynie z Marimurtra Botanical Gardens – położonego tarasowato na zboczach klifów, gdzie hoduje się i prezentuje ponad 5000 gatunków roślin z basenu Morza Śródziemnego i obszarów subtropikalnych. Odkryj Pireneje! Góry na "końcu Europy" rozciągnięte na długości 450 km pomiędzy Oceanem Atlantyckim a Morzem Śródziemnym zachwycają alpejskim krajobrazem. Poprzecinane są licznymi krótkimi i długimi szlakami. Można udać się na wędrówkę którąś z dolin, jak i na długi marsz przez góry. Spośród wszystkich tras na wyjątkową uwagę zasługuje szlak Senda Pirenaica, który przebiega przez cały masyw górski, od Atlantyku po Morze Śródziemne. Równie popularna jest ścieżka Carros del Foc, która łączy schroniska Parku Narodowego Aigüestortes i Estany de Sant Maurici, a także szlaki Doliny Benasque i okolic. Park Narodowy Ordesa Warto się tu wybrać na wycieczkę podczas wakacji w Hiszpanii. Park Narodowy Ordesa y Monte Perdido jest uważany za najpiękniejsze miejsce w Pirenejach (znajduje się na liście UNESCO). Znajduje się tutaj ok. 20 szczytów, sięgających powyżej 3000 m n.p.m, wśród których najbardziej popularny to Monte Pertido (3355 m). Ordesa słynie z głębokiego kanionu o stromych kilkusetmetrowych wapiennych ścianach. Przestrzeń i widoczne w wielu miejscach warstwy skalne przypominają Wielki Kanion Kolorado w Stanach Zjednoczonych. Jedną z popularnych tras jest szlak przez malowniczy kanion pod wodospad o nazwie Cola de Caballo (hiszp. Koński Ogon). Wyżej znajduje się schronisko górskie Refugio de Góriz, skąd można wejść na Monte Perdido. Fascynująca jest także przełęcz Brecha de Rolando, szczerba w masywie szeroka na 40 i wysoka na 100 metrów. Wiąże się z nią stara, frankońska legenda. Sprawcą owej wyrwy (hiszp. brecha) miał być słynny z "Pieśni o Rolandzie" tytułowy bohater, bratanek Karola Wielkiego, przełęcz powstała, gdy próbował roztrzaskać swój miecz o skałę po wygranej bitwie pod Roncesvalles. Najlepszym miejscem wypadowym do parku Ordesa jest urokliwa górska wioska Torla z romańskim kościołem, skąd autobus regularnie dowozi turystów do parku narodowego. Na rowerze i konno W Pirenejach znajdują się również szlaki do uprawiania kolarstwa górskiego. Najbardziej znanym jest Transpirenaica, który ciągnie się przez cały masyw. Inną atrakcją są przejażdżki konne po Pirenejach, organizowane w formie grupowych wycieczek. Polecamy! Lubisz podróżować? Tutaj przeczytasz o ciekawych miejscach, które warto zobaczyć. Wakacje w Hiszpanii. La Rioja - podróż szlakiem wina.
HISZPANIA = mapa, pogoda, zabytki i ciekawe miejsca w Hiszpanii
Do Hiszpanii można jeździć przez cały rok. Możemy wybierać plażowanie lub zwiedzanie, albo połączyć jednocześnie obie przyjemności.
Flamenco i corrida. Rioja i sangria, tapas i paellas. Miasta Gaudi’ego, Dalego i Picassa. Piaszczyste plaże i dzikie Pireneje ciągnące się od morza do morza. Fascynująca architektura i najlepsze kluby piłkarskie. Słynny szlak pielgrzymkowy do Santiago de Compostela. To wszystko, a także burzliwa historia, która pozostawiła ślad w postaci bardzo wielu zabytków i bogatych w eksponaty muzeów oraz jeden z najcieplejszych klimatów w Europie sprawiają, że Hiszpania jest zawsze atrakcyjnym miejscem na wakacje. Sprawdź, co warto zobaczyć, a gdzie odpocząć. Mapa Hiszpanii Zabytki w Hiszpanii Najcenniejsze znajdują się w miastach: Madryt. Stolica Hiszpanii nie jest tak urokliwa, jak Barcelona, ale oferuje sporo turystycznych atrakcji. Warto tu przyjechać, aby powłóczyć się po ruchliwych placach i uliczkach, poznać bogate nocne życie miasta. Madryt bowiem nigdy nie zasypia. Hiszpanie mówią na to mucha marcha. To normalne, że o 4 lub 5 nad ranem spotkasz wielu rozbawionych lub zmęczonych po imprezach ludzi na ulicach. Nawet o 3 nad ranem możesz wstąpić do baru tapas, aby coś przekąsić. Obok zabytków architektonicznych (Pałac Królewski, Plaza Mayor, Puerta de Sol, Plaza de Tores de las Ventas – arena do walki byków), mieszczą się tutaj słynne zbiory sztuki. Muzeum Prado z fantastycznym „Ogrodem rozkoszy ziemskich” Boscha, dziełami El Greca, Velazqueza, Goi i Picassa, Muzeum Narodowe Centrum Sztuki Królowej Zofii z jednym z najsłynniejszych dzieł sztuki XX w., „Guernicą” Picassa, będącym protestem przeciwko okrucieństwu hiszpańskiej wojny domowej. No i Muzeum Thyssen-Bornemiasz, moim zdaniem, numer jeden wśród madryckich galerii. W kolekcji dzieła od XIII w. do XX w., a wśród nich prace takich artystów, jak: Durer, Van Eyck, Cranach, Caravaggio, Rubens, Monet, van Gogh, Gauguin, Krichner, Mondrian, Klee, Hopper, Lichtenstein, Bacon. Koniecznie trzeba to zobaczyć. Madryt to nie tylko monumentalna architektura (ulice Gran Via i Calle Alcala, Edificio Espana), ale również drapacze chmur. Duże wrażenie robią nachylone ku sobie budynki Puerta de Europa (Brama Europy) – jedno z ciekawszych rozwiązań architektonicznych. Zwiedzając Madryt, obowiązkowo trzeba zobaczyć pomnik najsłynniejszego rycerza na świecie – Don Kichota z La Manchy i jego wiernego giermka Sancho Pansy i wyciągnąć się na trawie w parku Retiro. Toledo – to jeden wielki zabytek hiszpańskiej architektury. Symbol współistnienia trzech kultur: mauretańskiej, żydowskiej i chrześcijańskiej. Stare miasto to labirynt wąskich uliczek. Domy i świątynie ciasno przylegają do siebie, wykorzystując każdą przestrzeń. Nad miastem, które zachowało się w XVII-wiecznym kształcie, góruje pałac twierdza Alcazar. Meczety, synagogi i kościoły, które wraz z zawirowaniami historycznymi zmieniały swoje przeznaczenie, dzisiaj są lekcją architektury i sztuki. Na szczególną uwagę zasługuje gotycka katedra Najświętszej Marii Panny. W jej skarbcu znajduje się słynna XVI-wieczna monstrancja ze złota i srebra, która jest noszona ulicami Toledo podczas procesji Bożego Ciała. To arcydzieło sztuki sakralnej ma 3 m wysokości i waży ponoć 200 kg. Trzeba koniecznie wejść także do zakrystii, gdzie wiszą płótna m.in.: El Greca, Goi, van Dycka, Velazqueza, Caravaggia,Tycjana. Słynne dzieło El Greco "Pogrzeb hrabiego Orgaza" wisi w kościele Santo Tome, gdzie wcześniej znajdował się meczet w stylu mudejar. Casa del Greco, umownie uznane za dom artysty, mieści zbiory jego prac m.in. „Widok Toledo” z planem miasta. Jest też przykładem rezydencji magnackiej z przełomu XIV i XV w. W XIV w. w Toledo było co najmniej dziesięć synagog. Dziś można zwiedzać dwie. Pierwsza to synagoga wyglądająca jak meczet, zbudowana XII i XIII w. w stylu mudejar, a następnie zmieniona na kościół pod wezwaniem Santa Maria la Blancael. Druga – el Transito w stylu mudejar z 1366 r., po wypędzeniu Żydów zamieniona na kościół. Teraz znajduje się tutaj Muzeum Sefardyjskie, w którym prezentowane są eksponaty średniowiecznej kultury żydowskiej w Toledo. <h7>Synagoga Santa María la Blanca w Toledo </h7> Barcelona – miasto Gaudiego, artysty o fantastycznej wyobraźni i autora niepowtarzalnych budowli stolicy Katalonii, który stworzył unikalny i charakterystyczny dla siebie styl. Jego główne osiągnięcie to: Sagrada Familia – symbol Barcelony. Secesyjny kościół, który znajduje się nieustannie w budowie (od 1882 r., zakończenie przewidziano na lata 2026–2028) i ma być najwyższym na świecie. Jego charakterystyczne wieże – iglice porównywano do podziurawionych cygar czy niebiańskich kijów bilardowych, a w zamierzeniu Gaudiego symbolizują one dwunastu apostołów. Inne dzieła artysty to Parc Güell z jaszczurką i panoramicznym widokiem na Barcelonę, kamienice Casa Vicens (połączenie stylu arabskiego i neogotyckiego), Casa Milà (przypomina blok skalny, brak jest tutaj prostych linii, wszystko wije się i faluje), Casa Batlló (przypomina smoka, fasada ozdobiona kolorowymi kawałkami ceramicznymi oraz stłuczonymi kafelkami, dużo elementów nawiązuje do motywów zwierzęcych) i Casa Calvet. <h7>Parc Güell</h7> Obowiązkowo trzeba poznać La Rambla – najpopularniejszą aleję Barcelony. To szeroka, obsadzana platanami promenada, wzdłuż której znajduje się mnóstwo sklepów z pamiątkami, butików, kiosków, barów, restauracji, kwiaciarni i lodziarni, a życie tętni od rana do nocy. Idąc nią, koniecznie trzeba zajrzeć do słynnej krytej hali targowej La Boqueria z XIX w., aby poznać smaki i kolory hiszpańskiej kuchni. Sewilla – stolica Andaluzjii i flamenco. Tutaj w XVI w. żył legendarny hiszpański szlachcic Don Juan Tenorio, który stał się inspiracją do stworzenia postaci słynnego uwodziciela i kochanka Don Juana. Tu także mieszkała cyganka Carmen, bohaterka noweli Merimeego i opery Bizeta pod tym samym tytułem. Sewilla to miejsce akcji opery Rossiniego, miejsce zamieszkania cyrulika Figara i Don Giovanniego Mozarta. Sewilla również jest drugim w Hiszpanii, zaraz po Madrycie, najważniejszym ośrodkiem hiszpańskiej korridy. Najważniejsze zabytki to minaret La Giralda, który został wkomponowany w bryłę gotyckiej katedry, oraz pałac królewski i ogrody Alcazar w stylu mudejar (bogata koronkowa ornamentyka). Kordoba – przez trzy stulecia kordobańskiego kalifatu, najważniejszy ośrodek islamu na zachodniej półkuli. Nazywano ją Mekką zachodu. Znajduje się tutaj Mezquita, jeden z najbardziej znanych meczetów na świecie, głównie dzięki słynnej sali z lasem kolumn. Grenada – słynie z Alhambry, najbardziej ekscytującego i zmysłowego ze wszystkich arabskich zabytków historycznych Europy. Pałac forteca, wzniesiony przez władców, ostatniego królestwa Maurów na terenie Hiszpanii, przypomina miejsca z „Baśni tysiąca i jednej nocy.” Mauretańskie łuki, zieleń, tysiące kwiatów, witraże, marmurowe podłogi, mityczne posągi, fontanny, dziedzińce z kolumnami, rezydencje, ogródki z płynącą wodą, ornamenty przedstawiające wersety Koranu – to wszystko tworzy niepowtarzalny klimat i atmosferę. I jeszcze fantastyczny Generalife – mauretańskie ogrody pałacowe. Malaga – leżąca nad Morzem Śródziemnym jest stolicą Costa de Sol, czyli Wybrzeża Słońca. To duży port handlowy i rybacki. Właśnie tutaj urodził się Pablo Picasso. Warto zwiedzić jego rodzinny dom i muzeum, w którym zgromadzono blisko 300 prac słynnego kubisty (m.in. obrazy, które malował jako 15-latek). Można zobaczyć mauretańską twierdzę Alcazaba z XI w., największą w Hiszpanii budowlę warowną wzniesioną przez muzułmanów, położony na wzgórzu fenicjański zamek Castilo de Gibralfaro, skąd rozpościera się piękny widok na miasto i okolice, i dawny teatr rzymski. Saragossa – główną atrakcją turystyczną jest majestatyczna bazylika Nuestra Señora del Pilar, stojąca na brzegach rzeki Ebro, Olbrzymi skwer Plaza del Pilar tuż za bazyliką prowadzi do dzielnicy La Lonja i kolejnej katedry La Seo w Saragossie. Trzecim, najważniejszym zabytkiem w mieście jest pałac Aljaferia. Wraz z katedrą La Seo jest przykładem architektury mudejar w Aragonii. Burgos – przebiega przez nie słynny szlak pielgrzymkowy Camino de Santiago. W mieście zachwyca fantastyczna katedra de Santa María, która jest przykładem zmian zachodzących w architekturze gotyckiej w całym okresie trwania tego stylu. Warto również zobaczyć klasztor sióstr z zakonu Cystersów z jednymi z najstarszych hiszpańskich witraży zachowanych do dnia dzisiejszego i pięknym krużgankiem. Równie imponująco prezentuje się położony niedaleko Burgos romański klasztor Benedyktynów. Wypoczynek na Costa Brava Otoczona przez Ocean Atlantycki i Morze Śródziemne Hiszpania, posiada ponad 4000 km pięknego piaszczystego i skalistego wybrzeża. Costa Blanca, Costa del Sol i Costa de la Luz dają możliwość plażowania do późnej jesieni. Najczęściej odwiedzane przez Polaków to Costa Brava. Nazywane jest Dzikim Wybrzeżem. Góry stromo schodzą tam do morza, a brzegi są nierówne, skaliste lub zalesione. Mnóstwo tam malowniczych, osłoniętych skałami, zatok i zatoczek, żwirowych i kamienistych plaż, ale również dużo piaszczystych i szerokich, oraz kurortów. Nie brakuje także miejsc dla amatorów aktywnego odpoczynku, którzy na wybrzeżu znajdą idealne warunki do wspinaczki po skałach wapiennych lub granitowych. Costa Brava ciągnące się wzdłuż Morza Śródziemnego dzieli się na 3 części: Alt Emporda – północna, urwista, z antyczną, grecko-rzymską osadą Empuries. Jedną z atrakcji w tym rejonie są mokradła Parc Natural dels Aiguamolls de l'Emporda, gdzie gnieżdżą się setki ptaków wodno-błotnych. Obserwuje się je ze specjalnych kryjówek – małych drewnianych baraków ze szczeliną-okienkiem na lunety i lornetki. Kolejne miejsce warte zobaczenia to Cap de Creus, skalisty półwysep, gdzie Pireneje schodzą do morza. To właśnie tutaj tramuntana, północny wiatr, siejący grozę wśród rybaków i żeglarzy, uderza z najpotężniejszą siłą. Warto również zwiedzić: Figueres – miasto, w którym urodził się i zmarł jeden z surrealistów, indywidualista i ekscentryk Salvador Dali, który jako pierwszy reklamował coca-colę i mówił: nie biorę narkotyków – sam jestem narkotykiem. Stworzony przez niego ekscentryczne Teatro-Museo Dali, w którym znajdują się jego prace, fascynuje, zaskakuje i zadziwia. Tutaj również zostały pochowane jego prochy. Cadaques – port rybacki w zatoce. Ciasne brukowane uliczki, strome schody, białe domu. Wypoczywali tutaj i szukali natchnienia wybitni artyści: Dali (poznał tutaj swoją największą miłość, muzę, kochankę i żonę Galę, namalował także wiele obrazów, np. "Port Lligat o zachodzie", "Wielki masturbator"), Picasso, Chagall, Duchamp, Ernst, Miro, Lorca, Mann, Marquez (który w opowiadaniu „Tramontana” opisał atmosferę panującą w miasteczku) czy Bunuel. W Cadaques znajdują się galerie sztuki, a w pobliskim Port Lligat fascynujące muzeum Salvadora Dali, które tworzą małe chatki rybackie połączone ze sobą w labirynt pełen wewnętrznych podwórek i tajemniczych przejść. <h7>Teatr i Muzeum Salvadora Dali w Figueres.</h7> Baix Emporda – środkowa część słynie m.in. z: Pals – jedno z najlepiej zachowanych średniowiecznych miast w Katalonii, oglądane z daleka przypomina toskańskie San Gimignano. Niedaleko znajduje się jedna z najdłuższych plaż na Costa Brava, bardzo popularna wśród zamożnych barcelończyków. Begur – jest kolorowym, tętniącym życiem miasteczkiem o wąskich uliczkach, wzdłuż których dominuje mauretańska i hiszpańska architektura, a nad wszystkim wznoszą się ruiny średniowiecznego zamku, z którego rozciąga się widok na katalońskie wybrzeże. Puebol – stanowi jeden z trzech (obok Figueres, Port Lligat) punktów zaliczanych do Trójkąta Dalego. Średniowieczne miasto jest związane z Salvadorem Dali. Jego główną atrakcję stanowi zamek zakupiony przez artystę dla swojej żony Gali, który obecie staje się malowniczą ruiną otaczoną przez granatowce i figowce. Palamos – słynie z pięknych krajobrazów, licznych plaż, portu handlowego, rybackiego i jachtowego oraz połowu krewetek. Estartit – znajduje się tutaj jeden z największych ośrodków nurkowania w tej części Hiszpanii, piękna marina z luksusowymi jachtami i jedne z najlepszych plaż w okolicach. La Selva – południowa, obejmuje okolice gwarnego, zawsze pełnego turystów Lloret de Mar i średniowiecznego, otoczonego murami, Tossa de Mar. Lloret de Mar, przez wielu uznawana za centrum rozrywki na Costa Brava, słynie z nocnych klubów, w których imprezy trwają do białego rana. Nie ma tutaj nocy, wszyscy bawią się 24 godziny na dobę. Dodatkowymi atrakcjami są park rozrywki Water World i Aquqtuc Zoo. W Tossa de Mar znajdują się setki typowo angielskich barów i fish-and-chips, fast foodów, klubów nocnych, dyskotek, a w głębi miasteczka średniowieczna starówka, wąskie uliczki, malowniczy port i fortyfikacje sięgające XII w. Można odpoczywać na szerokiej plaży, a także wybrać się na wycieczki do podwodnych grot i malowniczych zatoczek. Warto też wybrać się do Blanes (tuż obok Lloret de Mar), które słynie z Marimurtra Botanical Gardens – położonego tarasowato na zboczach klifów, gdzie hoduje się i prezentuje ponad 5000 gatunków roślin z basenu Morza Śródziemnego i obszarów subtropikalnych. Pogoda w Hiszpanii Różni się znacznie w zależności od regionów kraju. Wybrzeże Śródziemnomorskie Costa del Sol, Costa Blanca, Costa Brava. Bardzo dużo słońca. Od 6 godzin zimą do 12 w miesiącach letnich. Zimy są łagodnie, nie ma mrozów, często świeci ostre słońce. W miesiącach letnich temperatura powietrza waha się od 26–9 st. C, a w zimowych 15–20 st. C. Temperatura wody w miesiącach letnich wynosi 21–25 st. C. Od początku czerwca do początków września małe prawdopodobieństwo deszczu. Na dalekim południu Hiszpanii, na wybrzeżu Costa del Sol i Costa de la Luz, pojawiają się bardzo gorące wiatry, zwane "Leveche". Jeśli ktoś jest nastawiony na zwiedzanie okolicznych miejscowości, to najlepiej wybrać się na "Dzikie Wybrzeże" Hiszpanii wiosną i jesienią, kiedy w marcu średnia temperatura na Costa Brava to 16–18 st. C, a we wrześniu i październiku 20–25 st. C. Hiszpania Centralna Madryt i okolice, centrum Półwyspu Iberyjskiego. Mało deszczu w miesiącach zimowych. W górach, czyli "Sierras", obfite opady śniegu. Temperatury mogą spadać poniżej zera. Lata są gorące, szczególnie w Madrycie, gdzie w sierpniu bywa ok. 30 st. C. Częste i intensywne wiatry, zwłaszcza zimą. Zwiedzanie centrum i południa kraju najlepiej zorganizować w marcu, kwietniu, maju i jesienią w październiku i listopadzie. Hiszpania północna i północno-zachodnia To najbardziej zachmurzona i mokra część Hiszpanii. Lata bywają deszczowe i krótkie. Temperatura od maja do września to 25–33 st. C. Przeczytaj, jak atrakcyjnie możesz jeszcze spędzić wolny czas.
Vera Mol – zmarła podczas skoku na bungee
Do tej tragedii przyczyniły się zły akcent i słaba znajomość angielskiego.
Ta tragedia nie powinna się nigdy wydarzyć. Niestety, drobiazg, jakim było nieporozumienie pomiędzy instruktorem a dziewczyną, przyczynił się do jej śmierci. Nie skacz! Jest rok 2015. 17-letnia Vera Mol z Danii spędza wakacje w Cabezón de la Sa w Kantabrii. Pewnego dnia wraz z grupą innych nastolatków chce skoczyć na bungee. W trakcie gdy jest przywiązywana do liny, by skoczyć z wiaduktu, instruktor mówi „no jump”, by dać jej znać, że ma jeszcze nie skakać. Jego akcent i słaba angielszczyzna sprawiają jednak, że dziewczyna słyszy „now jump” i rzuca się w przepaść. Niestety, robi to zdecydowanie za wcześnie – drugi koniec liny nie jest jeszcze wówczas do niczego przywiązany. Vera, zamiast zawisnąć w powietrzu, umiera w wyniku uderzenia o twarde podłoże. W tej sprawie problemem okazało się kilka czynników. Przede wszystkim „zabawa” była zorganizowana w tym miejscu nielegalnie – skoki z wiaduktów są bowiem w Hiszpanii zabronione. Drugim uchybieniem było dopuszczenie do skakania osoby niepełnoletniej – w tamtym momencie Vera miała zaledwie 17 lat, więc instruktor nie powinien zgodzić się na jej skok. Trzecią i najbardziej przerażającą kwestią było przesłyszenie się dziewczyny spowodowane tym, że instruktor słabo znał angielski i zamiast „don’t jump” („nie skacz”) powiedział (w sposób niegramatyczny) „no jump”, co zostało przez dziewczynę odczytane jako „now jump” („skacz teraz”). Instruktor oraz szef firmy organizującej skoki na bungee stanęli przed sądem. Oskarża się ich o spowodowanie śmierci na skutek niedbalstwa. Jakakolwiek jednak kara ich spotka, nic nie przywróci już życia młodej Verze. Orgazm sprawił, że jest sparaliżowana i jeździ na wózku inwalidzkim. Zaczęło się od bólu głowy po seksie…
Barcelona jesienią i zimą. Dlaczegow warto tam jechać
Barcelona i okolice wymagają minimum trzech weekendowych wypraw albo tygodnia miejscu. Bo, jak już pojedziecie, to zapewniamy - będziecie chciały tam zostać, a na pewno wrócić. Co warto zobaczyć, czego posłuchać, co zjeść i gdzie się zgubić?
Polecamy wyprawę do Barcelony jesienią i zimą. Można uniknąć tłumów i upału, który w mieście jest naprawdę wykańczający. Co ważne, a o czym często zapominają turyści - nie należy koncentrować się tylko na samej stolicy Katalonii, tylko wyjechać poza jej granice i odkryć miejsca pozostające na co dzień w cieniu miasta. Powodów, żeby pojechać do Barcelony jest oczywiście więcej niż 9. Dlatego my na pewno tam wrócimy! 1. Jest ciepło! A przynajmniej o wiele cieplej niż w Polsce Średnie temperatury w Barcelonie jesienią i zimą to 22,5 st.C w październiku, 17,5 st.C w listopadzie, ok.14 st.C w grudniu, styczniu i lutym (według Agencia Estetal de Meteorologia). Co oznacza, że gdy my w Polsce walczymy z wiatrem i deszczem w Barcelonie chodzi się w T-shirtach i trampkach. A kiedy Polacy wdziewają puchówki i otulają się szalami, tam narzuca się lekki płaszczyk. Mieszkanki Barcelony, co prawda, kozaki i futerka zakładają już w październiku, ale jest to raczej kwestia mody niż temperatury. Za to latem bywa upalnie (ok. 30 st.C), dlatego zwiedzanie miasta i okolic warto zaplanować właśnie na jesień i zimę. Barcelona poza szlakiem turystycznym - odkrywamy uroki miasta nocą. 2. Trzy godziny i jesteś w innym świecie. Polskie linie lotnicze LOT uruchomiły dodatkowe połączenia i od 30 października 2016 do Barcelony polecimy już 5 razy w tygodniu. Bezpośrednio i szybko - 3 godziny i jesteśmy na miejscu, a po 3,5 nad morzem, w którym nawet późną jesienią stopę można zamoczyć. I to za niecałe 400 zł - cena regularna, ale w szaloną środę bilety są nawet o połowę tańsze. Kto umie liczyć, szybko się zorientuje, że szybciej i taniej dotrze nad Morze Śródziemne niż nad polskie morze. I to zmodernizowanym wygodnym Boeingiem 373 (nowa tapicerka, fotele, gniazdka elektryczne w fotelach i więcej miejsca na nogi!). 3. Niezwykły klimat miejski - te dzielnice zachwycają! Barri Gothic - czyli Dzielnica Gotycka - to oczywiście miejsce, którego nie wolno ominąć. W sercu Starego Miasta można poczuć ducha średniowiecza, ale znajdziecie tam też pozostałości po murach obronnych z III w. p.n.e. Wąskie ciemne uliczki w ciągu dnia są pełne turystów, więc na spokojny spacer lepiej wybrać się wieczorem, a na robienie zdjęć - wcześnie rano. Barceloneta - z powodu bliskości morza była na początku dzielnicą rybaków i marynarzy i nie cieszyła się dobra reputacją. Malownicza, stara, zachwycająca! Tu najlepiej próbować owoców morza, a potem udać się na spacer po plaży lub z winem na plażę. Idealnie oddaje atmosferę śródziemnomorskiego miasteczka. Raval - tętni życiem całą dobę. Kosmopolityczna, wielokulturowa i bardzo kolorowa ze średniowieczną zabudową i artystycznym klimatem. Poblenou - dawna dzielnica przemysłowa kiedyś była niezależnym miasteczkiem. Dziś ma ambicje zostać dzielnicą technologii i innowacji. Są tam lofty, galerie, sklepy i pracownie artystyczne. La Ribera - centrum wszechświata. Oczywiście barcelońskiego ;) To jedna z najstarszych dzielnic Barcelony, warto jej poświecić kilka godzin. Co nas zachwyciło? Bajeczna sala koncertowa (wnętrze naprawdę robi wrażenie, zresztą widok z zewnątrz też) w Palau de la Musica Catalana. Piękna bazylika Santa Maria del Mar. Można także zapoznać się z dziełami Picassa w muzeum jego imienia. A potem - zostać na kolację i wino w jednym z wielu barów, winiarni i restauracji. Niezależnie od budżetu, dla każdego znajdzie się miejsce. 4. Sant Pau - szpital świętego Pawła To prawdziwa perełka secesji, a jeszcze niedawno leczono tam chorych! Chodząc po szpitalnych budynkach, ciężko w to uwierzyć, a jednak... Budowa szpitala trwała 28 lat, został oddany do użytku w latach 30. XX wieku. Autorem jest kataloński architekt, mistrz modernizmu - Lluis Domenech i Montaner Kompleks składa się z 28 budynków. Na środku jest pawilon, w którym znajdowała się sala operacyjna, bo… tam wpadało najwięcej światła słonecznego. 5. Perełki katalońskiego modernizmu - Casa Milla, Casa Battlo, Park Guell, Palau Guell i Sagrada Familia, czyli barcelońska wielka piątka Gaudiego Bez Antonio Gaudiego nie ma Barcelony! Dzieła ekscentrycznego hiszpańskiego architekta to tzw. must see! Żyjący w celibacie i oddany Kościołowi Gaudi (Gaudi w po katalońsku to rozkosz, sic!) za życia uważany za dziwaka, a po śmierci został zaliczony do najwybitniejszych twórców Hiszpanii. Nie wszystkim jego inspirowane naturą dzieła się podobają, ale wszystkie jego budowle znalazły się na liście UNESCO. Ale by obejrzeć budynki jego projektu - Casa Milla (La Pedrera), Casa Battlo, Park Guell, Palau Guell oraz niedokończony kościół Sagrada Familia, trzeba odczekać w sporych kolejkach. 6. Kolonia Guell, czyli Gaudii eksperymentuje Osiedle robotnicze 20 km od Barcelony to nieco inny świat. Niedokończony jak Sagrada Familia projekt Gaudiego z wtopionym w otoczenie - także niedokończonym, ale pięknym - kościołem. Kolonia Guell to poligon eksperymentalny Gaudiego - tu testował pomysły i rozwiązania użyte później m.in. w Sagrada Familia. 7. Klasztor Montserrat - katalońska Częstochowa Warto pozwiedzać też okolice Barcelony - 40 km na północ od miasta jest „katalońska Częstochowa” położony na górze Montserrat, męski klasztor benedyktyński, który od XII wieku jest celem licznych pielgrzymek. Wyróżnia go stromy dojazd kolejką, sławna figurka Matki Boskiej - Czarnej Madonny oraz najstarszy w Europie chłopięcy chór gregoriański. Warto obejrzeć i posłuchać. 8. Wino i winnice Piękne winnice, pyszne wina, każdy znajdzie dla siebie jakąś odmianę. Nie sposób nie wspomnieć o CAVIE, czyli słynnym lokalnym winie musującym, które znakomicie zastępuje szampana i stanowi też niezłą konkurencję dla prosecco. 9. Niebo w gębie, czyli katalońskie przysmaki O tym można pisać w nieskończoność! Ryby i owoce morza, czosnek, pomidory, oliwa, papryka, zioła - to podstawa katalońskiej kuchni. Jest ona bardzo różnorodna, bo i sama Katalonia jest różnorodna - od wieków krzyżują się tu wpływy francuskie, sycylijskie, północnoafrykańskie, bliskowschodnie. Przekąski - wiadomo - tapasy - czyli m.in. sery, długo dojrzewające szynki, plasterki wonnej kiełbasy - chorizo, bób z szynką, chleb z oliwą, oliwki, nadziewane warzywa, kawałki owoców morza, malutkie smażone rybki. Dania główne to owoce morza, ryby, mięsa z owocami, zupy rybne, sezonowe warzywa, sałatki z przypiekanych jarzyn. A na deser - najlepiej krem kataloński (crema catalana), czyli hiszpańska odmiana popularnego włoskiego przysmaku creme brulee. Dla kochających gotować i mających możliwość ugotowania sememu czegoś na miejscu, zdradzamy - świeże wspaniałości można kupić na jednym z największych i najstarszych barcelońskich targowisk - La Boqueria. Na Polki.pl znajdziecie więcej ciekawych fotoreportaży - polecamy!
Barcelona - jak wygląda miasto Katalończyków poza turystycznymi szlakami
Gdy już odstoimy długie godziny do Sagrada Familia, zaliczymy najważniejsze zabytki i muzea, docenimy finezję Gaudiego, przejdziemy przez dzielnicę gotycką i obowiązkowo zamoczymy stopę w morzu, czas zanurzyć się w miasto. Ale w miasto, w którym żyją i które kochają Katalończycy. Bo na Ramblas to ich raczej nie spotkacie.
Mieszkańców Barcelony próżno szukać na Ramblas, czy przy wielkiej piątce Gaudiego. Przez dzielnicę gotycką przemykają chyłkiem i bardzo wcześnie rano albo późno wieczorem, by nie przeciskać się przez tłum turystów. Czy wiecie, że rocznie przez Barcelonę przewija się 7 milionów zwiedzających? A wielu przyjeżdża tu drugi i trzeci raz. Wcale nas to nie dziwi, bo miasto jest piękne, jego urok oszałamia, a za każdym razem można odkryć jego kolejne oblicze. Czasami nie zawsze takie bajkowe jak na pocztówkach, czy zdjęciach z katalogów biur podróży. Ale za to pełne specyficznego, nieuchwytnego uroku, który czujesz i doceniasz, gdy jesteś na barcelońskiej ulicy. Na taki spacer tylko z aparatem fotograficznym i kilkoma euro w kieszeni wybraliśmy się i my. Bez przewodnika i bez planu. Postanowiliśmy nie sprawdzać co 10 minut, co to za miejsce i czy jest jakiś zabytek w okolicy. Po prostu szliśmy przez miasto. Jak się łatwo domyślić, mieszkańcy Barcelony jadają w innych miejscach niż turyści. I nie zawsze są to tradycyjne hiszpańskie dania. Weekend w Sandomierzu - co warto obejrzeć? Wino piją też w innych miejscach niż turyści. Np. w knajpie, która wygląda jak skrzyżowanie kabaretu z burleską. Na suficie są damskie szpilki, w drugim pomieszczeniu były też portrety świętych i gwiazd show-biznesu, kopulujące lalki Barbie i damska bielizna. Ale piwo można tam kupić jedynie za 1,5 euro! Tanio - jak na barcelońskie standardy. Po piwie za 1,5 euro nie chce się wracać do domu, tylko dalej spacerować. I choć na zdjęcia już za ciemno, i tak je robimy :) Barcelończycy traktują turystów jak stały element ich miasta, więc mało kto zwraca na nas uwagę. Ten pan na zdjęciu wyżej pracuje w barze typu fast food i sprzedaje frytki. Miał akurat przerwę na papierosa. Jak w każdym europejskim mieście - pali się na ulicy. Muzeum po godzinach otwarcia służy jako punkt spotkań młodych ludzi. Niektórzy spędzają tam długie godziny. Miasto ma wiele do zaoferowania fanom szwendania się po nocy. A gdy przyjdzie ranek - czas do domu spać. No chyba że najpierw na śniadanko na największy targ w Barcelonie. Na miejscu można zjeść świeże owoce i niebywale pyszne tapasy (szynka z osła też tam była). A do domu zabrać krewety wielkie jak młode byczki. A potem spokojnie iść spać. Dobrej nocy lub... dzień dobry, Barcelono! Na Polki.pl znajdziecie więcej ciekawych fotoreportaży - polecamy! Na wycieczkę do Barcelony zabrały nas Polskie Linie Lotnicze LOT - które od końca października mają w ofercie loty do Barcelony aż 5 razy w tygodniu odświeżonym i wygodnym Boeingiem 373. Po modernizacji pasażerowie są szczęśliwsi - są nowe fotele, więcej miejsca na nogi, nowe oświetlenie - jak w Dreamlinerze! Uroki miasta poznawaliśmy dzięki Agencji turystycznej Barcelona. Fotki dla Polki.pl robiła DBX. DZIĘKUJEMY!
Pomysły na wielkanocny wyjazd - podróżnicze inspiracje
Polacy kochają Hiszpanię! Jeździmy tam chętnie na wakacje i coraz częściej także na Święta Wielkanocne. Sami Hiszpanie mówią, że prawdziwe oblicze tego kraju można odkryć właśnie podczas obchodów Wielkiego Tygodnia. Dlatego poznajcie 5 powodów, dla których warto odwiedzić Półwysep Iberyjski właśnie w okresie Wielkanocy. 5 powodów, by spędzić Wielkanoc w Hiszpanii: 1. Świąteczny klimat Hiszpańskie święta są obchodzone huczniej niż w Polsce, a ich kulminacją jest właśnie Wielki Tydzień. Ich niezwykła oprawa nadaje im wyjątkowego charakteru, którego nie odczujemy nigdzie indziej. W tym czasie główne ulice miast i place hiszpańskich miasteczek zmieniają się nie do poznania, a to za sprawą religijnych pochodów, z którym słynie katolicka Hiszpania. 2. Zaskakujące zwyczaje Z jednej strony radosne oczekiwanie, a z drugiej widowiskowe, poważne i pełne emocji obchody nieraz budzą zaskoczenie turystów. W prowincji La Roja w San Vicente de la Sonsierra w trakcie wielkotygodniowych pochodów można zobaczyć sceny samobiczowania męczenników, zwanych picaos. Do tej roli zgłaszają się ochotnicy, którzy idą boso, owinięci białymi szatami biczując się, dopóki po ich plecach nie spłynie krew. Innym zwyczajem, wywodzącym się z Aragonii, są wielkopiątkowe pochody w rytmie bębnów. Jest to jedyne miejsce na świecie, które świętuje Wielkanoc w ten sposób. Tysiące bębniarzy uczestniczy w tradycyjnych pochodach, a pora, w której rozbrzmiewa charakterystyczny dźwięk nazywana jest ,,Rompida de la hora". 3. Wyśmienita kuchnia Potrawy na wielkanocnym stole w Hiszpanii nie przypominają tych, które tradycyjnie jadają Polacy. Spędzając święta w tym kraju, nie można nie spróbować pysznej potaje de garbanzos, czyli potrawki z cieciorki, będącej rodzajem zupy. Kolejnym daniem do obowiązkowego skosztowania jest dorsz z pomidorami oraz szpinak z ciecierzycą. Na koniec torrijas w pięknym złocistym kolorze. Torrija to słodkie danie przyrządzane ze smażonego chleba, szczególnie popularne w Andaluzji. Gotowe torrijas podaje się z dodatkami – świetnie smakuje z miodem, cynamonem, słodkim syropem lub winem. Osobom lubiącym desery na pewno zasmakowałaby bunuelos - maleńkie pączki z dużą ilością nadzienia kremu waniliowego. Hiszpanie nie wyobrażają sobie świętowania bez "małpy wielkanocnej" czyli mona de pascha, drożdżowego ciasta z jajkiem w środku. Kiedyś ciasto zawierało ugotowane jajka, ale obecnie zastępuje się je jajkiem czekoladowym. Świąteczna Hiszpania to istny raj dla łasuchów! 4. Przyjazna natura Hiszpanów Hiszpanie to naród towarzyski i przyjazny. Podczas pierwszego spotkania zamiast podania ręki całują witanego w oba policzki. Szybko można zaskarbić sobie ich sympatię, chwaląc hiszpańską kuchnię, starając się mówić w ich języku, okazując ciekawość w stosunku do ich zwyczajów oraz sposobu życia. Mieszkańcy tego kraju nie zamykają się w czterech ścianach, ale uwielbiają spędzać wspólnie czas w barach i kawiarniach, sącząc ulubione trunki i prowadząc żywiołowe dyskusje. Nie żyją w pośpiechu. Kochają dobrą zabawę - tutaj siesty przy gorących rytmach salsy i śpiewach flamenco trwają zawsze do białego rana. 5. Blisko i bezpiecznie Słoneczna Hiszpania wygrywa z bardziej egzotycznymi destynacjami poczuciem bezpieczeństwa i dogodnymi połączeniami komunikacyjnymi. Najszybszym sposobem dojazdu jest podróż samolotem, która trwa od 2 do 3 godzin, w zależności od miejsca wylotu i lotniska docelowego. Przed wyjazdem niewymagane jest szczepienie przeciw żadnej egzotycznej chorobie ani paszport. Wystarczy tylko kupić bilety i spakować walizki. Jeden wyjazd to zwykle za mało, aby poznać ten fantastyczny kraj – klimatyczną Barcelonę, tętniący życiem Madryt czy stolicę flamenco Sewillę, nie wspominając już o wyjątkowo lubianej przez Polaków wyspie Teneryfie. Na podstawie informacji prasowej Travelplanet.pl Więcej podróżniczych inspiracji: Wybieramy najlepszy rower dla dziecka Gdzie warto wyjechać na Wielkanoc? Paryż - miasto zakochanych Gdzie jechać na urlop w kwietniu?