W Dzień Kobiet zamiast kwiatów #PodarujWsparcie
W Dzień Kobiet, zgodnie z tradycją, panie otrzymują kwiaty i drobne upominki. Ten 8 marca będzie jednak zupełnie inny. Niech stanie się on okazją do okazania wsparcia wszystkim kobietom, które uciekły z Ukrainy ze strachu przed wojną. Liczy się każdy, nawet najdrobniejszy gest.
Pamięci, otuchy i wyrazów solidarności potrzebują dziś szczególnie kobiety z Ukrainy. W obliczu wojny, wiele z nich opuściło swoich mężów i partnerów, uciekając w poszukiwaniu bezpieczeństwa do Polski. Inne wciąż kryją się w schronach ze swoimi dziećmi lub walczą ramię w ramię z ukraińskimi żołnierzami. Okażmy im wsparcie, którego tak bardzo potrzebują! Zamiast kupować dziś kwiaty, które będą cieszyć oko zaledwie przez kilka dni, dołącz do zbiórki organizowanej przez Fundację Ocalenie. >>> Chcesz pomóc? Kliknij [TU], aby przenieść się do zbiórki prowadzonej na Facebooku przez Fundację Ocalenie. Fundacja Ocalenie od lat wspiera obywatelki i obywateli Ukrainy mieszkających w Polsce. Teraz wsparcia szczególnie potrzebują kobiety i ich rodziny uciekające przed wojną. Pracownicy fundacji oferują pomoc prawną, psychologiczną oraz rzeczową. Są tam, gdzie mogą czynić dobro. Wierzymy, że dzięki Waszej pomocy uda się czynić go jeszcze więcej. Liczy się każdy gest.
Najbardziej inspirujące Polki, które codziennie zmieniają świat
Te kobiety codziennie angażują się w walkę o prawa kobiet, szerzenie edukacji seksualnej i świadome podejście do własnego ciała i macierzyństwa. Ich profile na Instagramie warto zaobserwować już dziś.
Większość osób zapytana o najbardziej inspirujące Polki, które zmieniły bieg historii bez zastanowienia poda – oczywiście całkowicie zasłużenie – Marię Curie-Skłodowską, Różę Luksemburg czy Elizę Orzeszkową, całkowicie zapominając o tych kobietach, które tworzą historię na naszych oczach. Ich zaś w Polsce nie brakuje – a nawet wręcz przeciwnie, wśród tylu wspaniałych osobowości trudno wybrać zaledwie kilka. Wybrane przez nas aktywistki i gwiazdy na co dzień angażują się w wiele akcji charytatywnych oraz edukacyjnych. Poznaj najbardziej inspirujące Polki W tym zestawieniu nie mogło oczywiście zabraknąć Martyny Wojciechowskiej. Dziennikarka od lat zwraca uwagę na problem ubóstwa oraz złą sytuację kobiet w krajach trzeciego świata. Włączyła się w pomoc uchodźcom z Syrii, kampanie przeciwko okaleczaniu dziewczynek w Afryce. Adoptuje też i wspiera dzieci z najbiedniejszych zakątków świata. Z ubóstwem w Polsce, a właściwie z bardzo konkretnym jego aspektem walczą dziewczyny z organizacji „Akcja Menstruacja”. Ubóstwo menstruacyjne jest tematem, który w naszym kraju dopiero zaczyna raczkować, jednak nie da się ukryć, że skala tego problemu jest ogromna. Aktywistki zaangażowane w działalność fundacji obalają tabu dotyczące okresu oraz pomagają szkołom zorganizować specjalne koszyczki z artykułami higienicznymi, z których mogą skorzystać dziewczęta, których nie stać podpaski czy tampony oraz te, które dostały miesiączki w nieoczekiwanym momencie. Nie można też zapomnieć o Anji Rubik, która od lat angażuje się w kampanie wspierające prawa kobiet, strajki i wiele innych przedsięwzięć. Ostatnio jednak skupia się przede wszystkim na edukacji seksualnej wraz z fundacją SexEd.pl. Niestety w polskich szkołach edukacja seksualna wygląda bardzo źle lub nie ma jej wcale, dzieci często boją się lub wstydzą zapytać o nurtujące je sprawy rodziców, a internet pokazuje bardzo przekłamaną wizję seksualności i cielesności człowieka. Temat edukacji seksualnej porusza też Kasia Koczułap, autorka bloga oraz aplikacji „Co z tym seksem”. Porusza tematy nie tylko związane z samym stosunkiem seksualnym, ale też i z aborcją, infekcjami i chorobami przenoszonymi drogą płciową czy metodami antykoncepcyjnymi. Skupia się też na obalaniu mitów związanych z cielesnością i seksualnością człowieka. Aktywistki zajmują się jednak nie tylko edukacją seksualną, ale i normalizacją swojej seksualności. Maja Staśko od lat walczy o prawa kobiet, normalizację ciała, piętnowanie przemocy seksualnej w przestrzeni publicznej, szerzy wiedzę o chorobach psychicznych i ciałopozytywności. Gdyby tego było jeszcze mało, to w każdej wolnej chwili wspiera osoby, które doświadczyły przemocy seksualnej i zachęca kobiety, by mówiły o swoich doświadczeniach, jeśli są na to gotowe. Ewa Zakrzewska, która prowadzi profil na Instagramie Ewokracja codziennie pokazuje, że piękno występuje w każdym rozmiarze i kształcie, bo nie polega na tym, jak wyglądamy, lecz na tym, jak postrzegamy się same. Jej profil to jednak więcej niż piękne zdjęcia – dzieli się na nim też swoimi osobistymi doświadczeniami, porusza problemy body shamingu i fatfobii i pokazuje kobietom, że można się kochać. Temat ciałopozytywności jest też bliski Mariannie Gierszewskiej. W wyniku choroby aktorka musiała nauczyć się żyć ze stomią. Dzisiaj nie tylko otwarcie o niej mówi i normalizuje jej widok, ale pomaga też innym kobietom czuć się z nią pięknie i przede wszystkim seksownie. Marianna Gierszewska stworzyła własną markę bielizny (pięknej bielizny!), która wygląda bardzo kobieco, a przy okazji pomaga komfortowo schować stomię. Ola Żebrowska prowadzi konto na Instagramie non-fiction. Bez zbędnych ceregieli pokazuje, jak wygląda życie młodej mamy i wbrew cukierkowym obrazkom, które widzimy u większości gwiazd, żona Michała Żebrowskiego pokazuje tę ciemniejszą, mniej lubianą przez kobiety stronę. Poporodowy brzuch, brak czasu, wymiociny na ubraniach, bałagan, karmienie piersią, choroby… Jej profil nie bez powodu uwielbia wiele Polek w każdym wieku. Temat macierzyństwa i drogi do niego często porusza Małgorzata Rozenek-Majdan. Gwiazda nigdy nie ukrywała, że jej synowie zostali poczęci metodą in vitro. Angażuje się też w kampanie edukujące ludzi o metodzie zapłonienia pozaustrojowego, rozprawia się z kłamstwami i mitami, którą wokół niego krążą oraz bierze udział w akcjach walczących o przywrócenie refundacji zabiegu, który dla wielu par jest jedyną szansą na zostanie rodzicami. Zuza Kołodziejczyk przekuła sławę zdobytą w „Top Model” w coś naprawdę dobrego. Codziennie pokazuje swoim obserwatorom, jak żyć bardziej ekologicznie i być przyjaznym środowisku oraz zwierzakom. Wiele osób uważa, że weganizm czy życie zero waste jest kosztowne i tylko bogaci ludzie mogą sobie na nie pozwolić. Modelka skutecznie walczy z tym przekonaniem i pokazuje, że takie życie jest nie tylko tanie, ale i smaczne! To też może cię zainteresować: Dlaczego Dzień Kobiet obchodzimy 8 marca? Najpiękniejsze prezenty na Dzień Kobiet
Piosenki na Dzień Kobiet - hity na 8 marca
Oto piosenki na Dzień Kobiet, które będą idealne z okazji twojego święta. Hitem, którego możesz posłuchać 8 marca jest „Superwoman” Alicii Keys czy „Jestem kobietą” Edyty Górniak.
Z okazji Dnia Kobiet przedstawiamy listę 7 uwielbianych piosenek, śpiewanych przez niesamowite wokalistki. Kobiece przeboje na Dzień kobiet to energetyczne i pełne emocji utwory, które nie pozwalają zapomnieć, jak ogromna siła drzemie w delikatnej płci pięknej. I’m Every Woman – Whitney Houston Piosenka „I’m Every Woman” to absolutny hit. Najbardziej znane jest wykonanie Whitney Houston z 2003 roku, ale jako pierwsza utwór zaśpiewała Chaka Khan w 1979 roku. View Ediplayer on the source website Superwoman – Alicia Keys Alicia Keys, w 2009 roku otrzymała za utwór „Superwoman” nagrodę Grammy, w kategorii: najlepszy występ wokalny R&B. Kawałek pochodzi z jej trzeciego studyjnego albumu, zatytułowanego „As I Am” i jest hołdem dla kobiet, jak śpiewa wokalistka: View Ediplayer on the source website Run the World - Beyoncé Singiel „Run the World (Girls)” pochodzi z albumu o nazwie “4”, czwartego studyjnego krążka amerykańskiej wokalistki. Piosenka była pierwszym dziełem Beyoncé, stworzonym po zakończeniu współpracy ze swoim ojcem i managerem, Mathew. Jakie jest przesłanie piosenki? Dziewczyny, to my rządzimy! Jestem Kobietą – Edyta Górniak Utwór „Jestem kobietą” pochodzi z płyty „Dotyk”, wydanej w 1994 roku. Muzykę skomponował Wojciech Olszak, słowa napisał Jacek Cygan. Ten rytmiczny, energetyzujący kawałek to niepodważalny hit. „Jestem kobietą" jest jedną z najczęściej wybieranych piosenek, podczas konkursów wokalnych i karaoke. View Ediplayer on the source website Free your mind – En Vogue Singiel „Free your mind” pochodzi z albumu „Funky Divas”, wydanego 1992 roku. Chociaż En Vogue to grupa R&B, utworowi nie brakuje rockowego pazura, dzięki któremu stał się hitem. To kawałek pełen kobiecej mocy - idealna piosenka na Dzień Kobiet. View Ediplayer on the source website Ella elle l’a – Kate Ryan Piosenka, tłumacząc z francuskiego - „Ella, ona ma to” powstała jako hołd dla wybitnej amerykańskiej wokalistki jazzowej, Elli Fitzgerald. Pierwotnie śpiewała ją France Gall, w 1987 roku. Utwór stał się hitem w Europie. Piosenkę przypomniała Kate Ryan. Kawałek „Elle elle l’a” promował jej krążek „Free”. Woman - Neneh Cherry Neneh Cherry, szwecka raperka i wokalistka, nagrała singiel „Woman” w 1996 roku. Paradoksalnie znalazł się on na płycie zatytułowanej ”Man”. O czym opowiada? Neneh śpiewa: Treść artykułu została pierwotnie opublikowana 16.12.2015 Zobacz piosenki na inne okazje: Piosenki na walentynki Piosenki na wesele Piosenki na pierwszy taniec
Avon nie obchodzi Dnia Kobiet, ponieważ ich losy obchodzą firmę przez 365 dni w roku. W ten przewrotny sposób, marka chce podkreślić, że troszczy się o Panie przez cały rok – #365DniKobiet.
To właśnie kobieca energia, przedsiębiorczość i determinacja są siłą napędową i motywacją Avon do tego, by zmieniać świat na lepsze. Dlatego firma codziennie podejmuje istotne działania na rzecz poprawy życia kobiet na świecie. Efekty całorocznych działań przedstawiamy w Raporcie Avon 2019 #365DniKobiet. Zdrowie i bezpieczeństwo Avon Kontra Rak Piersi oraz Avon Kontra Przemoc, to jedne z największych i najbardziej rozpoznawalnych inicjatyw społecznych w Polsce. Firma dofinansowała 50 tys. badań USG, a ponad 23 tys. kobiet otrzymało pomoc „Niebieskiej Linii”. Zaś dzięki wspólnej kampanii Avon i Rak’n’Roll „Coś do nich mam”, 4-krotnie zwiększyła się świadomość Polek na temat profilaktyki raka piersi. Dodatkowo ubiegłoroczna akcja pt. „PrzeMOC wobec KOBIET. Skreśl niepotrzebne” pozwoliła na uruchomienie 1. w Polsce przeciwprzemocowej aplikacji mobilnej Avon Alert, która do tej pory umożliwiła pomoc ponad 45 tys. osobom. Avon… jest kobietą! Czy wiesz, że co 8. kobieta w Polsce była lub jest związana z Avon, a w samej firmie 60% zarządu stanowią kobiety? Co ciekawe, różnica wieku między najmłodszą a najstarszą Konsultantką to 84 lata. Wśród dziewczyn są początkujące „beauty icon”, które firma zainspirowała do dzielenia się ich makijażowymi trikami w social mediach, jak i Konsultantki stawiające na budowanie relacji offline. Efekt pracy jednej z nich to 83 177 zł w ciągu zaledwie 3 tygodni kampanii! Bez względu na wiek czy zainteresowania, Avon nie tylko edukuje (500 szkoleń dla Liderek i Konsultantek), ale także buduje otwartą społeczność kobiet i łączy pokolenia. W zgodzie z naturą W dzisiejszym świecie troska o środowisko, to jeden z kluczowych standardów biznesowych. Avon każdego roku ratuje blisko 1000 drzew, rezygnując z papierowych faktur i list zamówień (które pakuje w kartony pochodzące w 100% z recyklingu). W ciągu ostatnich 5 lat firma zaoszczędziła 17% ilości zużywanej wody – to ponad 11 basenów olimpijskich! Avon zmniejszył także zużycie energii o 5%, czyli tyle, ile potrzeba do zasilenia 200 domów. I co najważniejsze – żaden z kosmetyków Avon na całym świecie nie jest testowany na zwierzętach. Avon stał się pierwszą globalną firmą kosmetyczną, sprzedającą produkty w Chinach, która powstrzymała te praktyki.
4. STAND-UPOWY DZIEŃ KOBIET - gościem specjalnym będzie Katarzyna Nosowska
Kultowa już impreza wraca po przerwie do Klubu Studio w Krakowie! Gościem specjalnym będzie Kasia Nosowska.
Stand-upowy Dzień Kobiet w Krakowie po raz czwarty! Kultowa już impreza wraca po przerwie do Klubu Studio – świętujemy tradycyjnie dzień po Dniu Kobiet! W tym roku - jak co roku - najciekawsze, najzabawniejsze polskie artystki na jednej scenie. Będą zarówno „weteranki” imprezy jak i debiutantki ! Różnią się temperamentem, poglądami, długością włosów i wzrostem. Łączy je inteligentny humor, piękno i zawadiacka bezpośredniość. Niektóre tańczą, niektóre śpiewają, tego wieczoru wszystkie – gadają! Na jednej scenie: Wiolka Walaszczyk, Ewka Błachnio, Ewa Stasiewicz, Paulina Potocka. Po raz pierwszy na Stand-upowym wystąpi też Gość specjalny: Katarzyna Nosowska! Całość poprowadzi Iza Kała. Szykujcie się na niezapomniany wieczór – jedyny taki w Polsce! O występujących: Gość Specjalny wieczoru, Katarzyna Nosowska: autorka tekstów, wokalistka nagrywająca z zespołem Hey oraz solo, felietonistka, jedna z najbardziej wyrazistych i najpopularniejszych osobowości polskiej sceny rockowej ostatnich kilkunastu lat, na Stand-upowym Dniu Kobiet wystąpi w niecodziennej odsłonie… Ewka Błachnio: czyli istny kombajn działalności przeróżnych! Aktorka kabaretowa – niegdyś widywana z Limem, ale przypudrowała oko... i aktorka dramatyczna – tak, koniecznie w tej kolejności..;). Czasem śpiewa, trochę tańczy, ale przyznaje, że lubi prowadzić… i to nie tylko swojego Harleya. Grywa solo i z przegenialnym zespołem „Muzikanty”. Ponadto z dużą radością współtworzy projekt „Stand’up Night” i coroczny „Stand’upowy Dzień Kobiet”, którego gościem będzie już po raz trzeci. Scena, ekran czy w eterze, a jeszcze nie powiedziała ostatniego słowa! Szykujcie się na jej kolejne odsłony – ponoć pod choinkę dostała sztalugę, trykot, dłuto i fortepian…. Tak. To było spore drzewko. Wiolka Walaszczyk: charyzmatyczna, energetyczna, impulsywna. Bardzo wyrazista osobowość, do tego mocny, dosadny humor plasują ją w czołówce rodzimego stand-upu. Odnajduje się głównie w tematyce osobistej, dzieli się spostrzeżeniami kobiety z dwudziestokilkuletnim bagażem doświadczeń. Ewa Stasiewicz: komik o wielu twarzach, w tym jednej Pauliny Macutkiewicz. Niby kobieta, a z jajami. W stand-upie lubi ostre tematy. Na Youtube ma swój kanał, na którym umieszcza krótkie produkcje. Organizuje cykliczną imprezę „Stand up ON”. Finalistka Antrakt Stand-up Festiwal. Występowała przed ludźmi i Internetem. I nie wyszli. Paulina Potocka: swoje występy buduje przede wszystkim na abstrakcyjnym poczuciu humoru. Zadziwia swoją dynamiką, a raczej jej brakiem. Slow comedy to jej charakterystyczny styl, rzadko spotykany w Polsce. Zanurzy nas w swojej formie. Przeprowadzi przez światy, które często nie istnieją. Jej stand-up zadziwia. Wstrząsa. Nie pozostawia obojętnym. Paulina otrzymała wiele wyróżnień na festiwalach komediowych. Występowała w takich telewizjach jak TVP Rozrywka, TVP2 oraz Comedy Central Polska. Prowadzi własną scenę stand-upową w Białymstoku "Potocka&Kozłowski prezentują". Iza Kała: aktorka, dyrektorka, reżyserka, one woman showka, konferansjerka, improwizatorka. Wrocławianka po Łódzkiej Szkole Filmowej, grała po drodze w Berlinie i Moskwie, a do Krakowa przeprowadziła się Warszawy. Pomysłodawczyni i producentka Stand-upowego Dnia Kobiet. Ma dwa koty – jeden zachowuje się jak pies a drugi ma protezę. Od lat obiecuje , że wróci do gry w tenisa. https://www.facebook.com/events/194526417954205/ Program przeznaczony jest wyłącznie dla widzów pełnoletnich. Zobacz również: Dziewczyny 3.0 - obejrzyj serial komediowy dla kobiet
Dzień Kobiet - dlaczego świętujemy Międzynarodowy Dzień Kobiet?
Świętowanie kobiecości czy manifestowanie poglądów? Dzień Kobiet stał się symbolem walki o równość płac, praw i wolność wyboru. Tego dnia ulicami miast przechodzą manify, strajki i pochody organizowane przez kobiety.
Dzień Kobiet, czyli 8 marca, budzi sporo kontrowersji. Międzynarodowy Dzień Kobiet wielu kojarzy się z prezentami, kwiatami i laurkami. W sieci panowie szukają życzeń na Dzień Kobiet, prezentów dla dziewczyn i pomysłów na wieczór. W grę wchodzą oczywiście filmy („Czego pragną kobiety?”, „Dzień Kobiet”), a także nastrojowa muzyka. Czemu świętujemy 8 marca? Co wiemy o historii Dnia Kobiet? Dla jednych Dzień Kobiet to ukłon w stronę kobiecości, dla innych - komercyjne święto. W polskiej świadomości pokutuje przekonanie, że obchodzony 8 marca Międzynarodowy Dzień Kobiet to wymysł PRL-u, święto komunistów, które przywędrowało do nas ze Związku Radzieckiego. Mało kto jednak wie, że tak naprawdę święto to jest wyrazem szacunku dla kobiet, które zginęły w walce o równouprawnienie, a święto kobiet przywędrowało do nas z Ameryki. Dzień Kobiet - kobiety kobietom, a nie prezenty i życzenia 8 marca 1908 roku ponad 15 000 kobiet pracujących w przemyśle odzieżowym w Nowym Yorku podjęło strajk, domagając się zrównania wynagrodzenia z pensją męską (było to też upamiętnienie marszu z 1857 roku). W trakcie zamieszek 25 marca 1911 roku wybuchł pożar w fabryce Triangle Shirtwaist 25 marca 1911 roku. Bojący się rozgłosu właściciel zamknął je w środku, uniemożliwiając ucieczkę. Zginęło 129 kobiet: pracownic, imigrantek, kobiet, córek, żon. W 1910 roku w Kopenhadze ustanowiono obchodzony na całym świecie Międzynarodowy Dzień Kobiet, który służyć miał krzewieniu idei praw kobiet oraz budowaniu społecznego wsparcia dla powszechnych praw wyborczych dla kobiet - oficjalnie zaczęto świętować Dzień Kobiet. Dzień Kobiet współcześnie Świętować Dzień Kobiet poprzez życzenia i kwiaty, celebrować go przez pokazywanie zdjęć, przedstawiające niemal nagie kobiety, które rzekomo pragną podarunków, prezentów, to jak zapominanie o esencji i istocie tego dnia. Zewsząd widać plakaty z okazji Międzynarodowego Dnia Kobiet w ujęciu sprzedażowym: a to kolacja, a to romantyczna muzyka, a to spełnianie jej marzeń. W internecie panowie szukają filmów na Dzień Kobiet, które podkreślają rangę tego dnia i gloryfikują płeć piękną (np. popularny „Zapach kobiety” z 1992 roku). A co w Dzień Kobiet robią same kobiety? Niektóre wybierają się na warsztaty makijażu, seanse kobiecego kina, klubowe imprezy w gronie przyjaciółek, a niektóre... manifestują kobiecość dosłownie i w przenośni. Nie przez szpilki i koronki, nie przez układanie w wazonie tulipanów i nie przez czekanie na powrót męża. Po 110 latach, my, kobiety, wciąż strajkujemy i żądamy nieograniczania naszych praw i równouprawnienia, zwłaszcza w pracy. Międzynarodowy Dzień Kobiet w atmosferze feminizmu? Mimo że święto wywodzi się z założeń feminizmu, feministki go nie uznają. Chodzi o jego formułę, o której wspomniałam wyżej: wiele zaangażowanych politycznie i społecznie kobiet nie interesują kwiatki, czekoladki czy wypad do kina. Sens święta kobiet to walka o równouprawnienie. Na co dzień kobiety starają się być dobrymi matkami, pracownicami, przyjaciółkami, obywatelkami. Dzień Kobiet to pole do dyskusji o problemie dyskryminacji i przyszłości kobiet. Jak mówi art. 33 Konstytucji RP, kobiety mają prawo do równego wynagrodzenia i rozwoju, ale czy tak jest w praktyce? Rozgrzewającym do czerwoności tematem w ostatnich miesiącach jest ustawa antyaborcyjna. Do 1932 roku była bezwzględnie zabroniona, a od roku 1932, z przerwą w okresie okupacji niemieckiej, od ogólnego zakazu aborcji obowiązują określone wyjątki. Obecnie – zgodnie z ustawą z dnia 7 stycznia 1993 o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży mówią dwa wyroki Trybunału Konstytucyjnego: wyrok z dnia 28 maja 1997 oraz wyrok z dnia 22 października 2020. Aborcja jest dopuszczalna jedynie w dwóch przypadkach: gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej (bez ograniczeń ze względu na wiek płodu) i gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego (do 12 tygodnia od początku ciąży). Z badania CBOS „Doświadczenia aborcyjne Polek”(2013 roku wynika, że co trzecia kobieta w wieku produkcyjnym przyznaje, że co najmniej raz w życiu przerwała ciążę. Szacuje się, że nawet 15%. wszystkich aborcji może być dokonywanych poza granicami Polski. Kobiety nie pragną prezentów, kwiatów czy czekoladek, a pełni praw do decydowania o sobie: rok rocznie 8 marca przypomina nam, że wciąż jest dużo do zrobienia. Zobacz też: Ważne życzenia na Dzień KobietJak spełniać marzenia, gdy jest się kobietą
Poznaj 5 książek, które przybliżą Ci siłę i moc kobiecości
Sukces jest kobietą! Poznaj 5 książek, które przybliżą Ci siłę i moc kobiecości
Bakusiowo. Jak zmieniłam życie w rok? To historia o kobiecie z małego miasteczka, która goni, pędzi i chce coś osiągnąć w życiu - i osiąga. Jej podejście do życia zmieni dopiero rodzina. Zawsze chciała ją założyć, ale nie spodziewała się, że odciśnie takie piętno na jej światopoglądzie. Malwina rozkochuje się w życiu rodzinnym i macierzyństwie, nadal jednak funkcjonując w rytm korporacyjnych obowiązków. Szybko, byle do celu, a po celu cel kolejny. Kolejne sukcesy przychodzą jej z łatwością. Nic dziwnego, w końcu to tytan pracy i wulkan energii. Razem z mężem starają się o rodzeństwo dla synka, w międzyczasie decydując o przeprowadzce do nowego domu, gdzie mają wieść piękne rodzinne życie z dwójką dzieci. Wszystko idzie zgodnie z planem oprócz jednego... ciąży. Mija rok, później kolejny i nic. To dla Malwiny kompletna nowość... Nie tak wyglądał jej plan na życie! Organizacja życia, zdrowa dieta, nieco filozofii, mnóstwo poczucia humoru i rady, jakich oczekujemy od przyjaciółki, której zwierzamy się, że mamy już wszystkiego dosyć – to książka autorki bloga Bakusiowo.pl Jestem szczęśliwym singlem Wiedziałam, że muszę zostać w nieszczęśliwym związku i wiedziałam, że nie mam dokąd odejść. Wiedziałam, że jest mi źle z nim, ale byłoby mi jeszcze gorzej bez niego. Nie było więc wyjścia. Pozostawało więzienie. Więzienie w moim własnym sercu pod wielkim głazem, który zwisał z jego krawędzi tak groźnie, że pewnego dnia mógł spaść, pociągnąć za sobą lawinę i zgnieść po drodze wszystko, łącznie ze mną i z całym moim życiem. Czy wiesz jak to boli? Pewnie wiesz. Jesteś jak dzikie zwierzę przykute do łańcucha i chociaż marzysz o wolności, to wiesz, że jeśli tylko zrobisz kilka kroków za daleko, łańcuch szarpnie cię za gardło i zatrzyma. I choć będziesz płakać, błagać Boga o pomoc i skarżyć się na swój los, nic się nigdy nie zmieni. Dlatego, że tak już musi być. Czy myślisz, że to jest miłość? W tej książce opowiem ci co odkryłam i zrozumiałam o miłości, związkach, emocjonalnym uzależnieniu, odzyskaniu wolności i szczęściu. I o tym, że znalazłam szczęśliwą miłość dokładnie wtedy, kiedy przestałam jej szukać. Pięścią w szklany sufit Dlaczego kobiety nie awansują? Bo nie chcą! Katarzyna Niezgoda napisała książkę o wszystkich powodach, które zamykają kobietom drogę do sukcesu. Może trudno w to uwierzyć, ale większość z nich bierze się... z ich własnej głowy. Moje podróże z lotką O działaczach sportowych wiemy niewiele, rzadko się wypowiadają, jeszcze rzadziej pozwalają nam poznać swą pracę od kulis. Często są to ludzie oddani całym sercem sportowcom, którzy wraz z medalami zagarniają sławę, nie zostawiając nic swemu zapleczu. Jadwiga Ślawska-Szalewicz pokazuje świat sportu od kuchni, kreśli obraz PRL-u i ludzi, którzy tak jak Ona, oddali sportowi całe swoje życie. (Małgorzata Gutowska-Adamczyk) Afryka jest kobietą Ta książka powstała z miłości – do Afryki, w której od pierwszej chwili poczułam się tak, jak gdybym wróciła do domu. I z zauroczenia - pięknymi, odważnymi, silnymi kobietami, których tak wiele w Afryce spotkałam. Smukłe Turkanki żyjące na terenach, gdzie nikt z nas nie przetrwałby tygodnia. Dumne Hamerki domagające się chłosty, by okazać swą odwagę. Piękne Himba o nieskazitelnie gładkiej skórze dzięki stosowaniu makijażu otjize. Kobiety Suahili, które w swych sekretnych rytuałach łączą kamasutrę z rytmami afrykańskich bębnów i których stroje mówią. Białe Afrykanki, które od pokoleń albo zaledwie od kilku lat mają swój dom tam, skąd wszyscy wyszliśmy. Ta książka to zbiór opowieści o nich, historie naszych spotkań, historie ich życia. Zapis niezapomnianych chwil spędzonych razem... gdzieś w Afryce.
Czego kobiety nie powinny robić innym kobietom - 6 najgorszych rzeczy
Jak być szczęśliwą kobietą? To prostsze niż myślisz. Nie pytaj, dlaczego kobiety są takie wredne, zastanów się czy ty nie jesteś wredna.
„Nie lubię kobiet” mawia znajoma. „Kobiety są beznadziejne, tyle plotkują” komentuje inna „Idiotki, znów pójdą na manifę". A ja nie pójdę, bo nie jestem feministką” rzuca kolejna. Serio nie jest feministką? Skończyła studia, głosuje, wymaga od męża, żeby pomógł jej wieczorami wykąpać dziecko, czasem wieczorem wychodzi z koleżankami na wino. Więc może jest feministką, ale sama o tym nie wie? Omijając już to, że to dzięki feministkom jest doktorantką, może sama gdzieś wyjść i oczekiwać od męża pomocy. Kiedyś moja przyjaciółka psycholog powiedziała mi, że jeśli kobieta nie lubi innych kobiet, to znaczy, że została przez którąś z nich zraniona. Nie, nie koleżankę. Zwykle matkę. Bo to matka najczęściej (choć nie zawsze) uczy nas zaufania do innych kobiet. Córka, która miała fajną matkę od urodzenia ceni inne kobiety, szuka ich wsparcia, bo już kiedyś, w dzieciństwie nauczyła się, że największe wsparcie potrafi dać druga kobieta. Ale większość z nas miała w młodości kobietę, która była wzorem. Jeśli nie mamę, babcię, ciotkę, siostrę, to koleżankę. Kim jest prawdziwa przyjaciółka? Komentarz Roszczeniowej Trzydziestki Że jesteśmy wredne? Prawie wszystkie sobie to robimy. Rywalizując w pracy, podrywając męża którejś, obgadując swoje przyjaciółki (och, przecież to tylko troska), koleżanki, znajome, nawet obrażając inne kobiety w necie, na forach. Nazywając je „jeb…. feministkami” zamiennie z „sfrustrowanymi feministkami”, „kurami domowymi bez ambicji” i tak dalej. To prawda, ja i wiele innych bliskich mi kobiet nauczyłyśmy się, że nikt nie potrafi zranić tak, jak druga kobieta. Każda z nas tego doświadczyła, i pewnie każda z nas też zraniła, nawet tego nie wiedząc. Im mniej w siebie wierzymy, jesteśmy zakompleksione, sfrustrowane, tym bardziej nie znosimy innych kobiet, bo one właśnie uświadamiają nam co mogłybyśmy mieć, a czego nie mamy. Ambicję, figurę, poważne podejście do życia, lekkie podejście do życia, fajnego męża, wolność, siłę, podróże i tak dalej. „Złość jest zawsze naszym rozczarowaniem” - usłyszałam kiedyś. Bądź zołzą, nie bierz leków, miej przyjaciół. Jak przetrwać życiowe kryzysy? Z okazji TEGO Dnia Kobiet może nie myślmy o tym że to święto jest głupie, bez sensu, pomyślmy o tym, co każda z nas może zrobić dla drugiej kobiety. 1. Nie podrywajmy swoich mężów i partnerów… wtedy nie będziemy tak często cierpieć z miłości To chyba jest najgorsza rzecz, którą sobie robimy, ale nigdy o tym nie mówimy. Bo on jest przecież z TAMTĄ sfrustrowany, cierpi, nigdy nie kochał. Ile z nas ma zasadę, żeby nie podrywać? Ale tak naprawdę? Nie byłoby połowy problemów na świecie, gdybyśmy nie podrywały nawzajem swoich facetów. Po co to? Żebyśmy poczuły się lepiej, uważały, że jesteśmy lepsze? On z nią mieszka, ale mnie bzyka. Z nią mieszka, ale mnie kocha… Cudowne poczucie władzy… Omijając to, że pewnie nie kocha was obu naprawdę, albo kocha, ale jest taką ofiarą, że nie umie wybrać. Coś to mówi o waszej wyjątkowości? Cóż, raczej o jego nie wyjątkowości, rozedrganiu, nieuczciwości, nieumiejętności podejmowania decyzji. Że uczucia? Miłość nie wybiera? Jasne, powiedz mu, że go kochasz, ale musi się rozwieść, żebyście mogli być razem. Niech weźmie odpowiedzialność za swoje decyzje. Niech powie tamtej, że to koniec. Ona będzie miała czas, żeby ułożyć sobie życie. Nie bierz udziału w iluzji. To są sytuacje, gdy on ma wszystko (stabilizację plus emocje), a Wy (kobiety) nie macie nic. Przepraszam, macie tylko kłamstwa. 2. Nie oceniajmy Ale tak nieustannie i wciąż. O hejcie w necie napisano już wszystko. Ale my nie tylko obrażamy siebie w sieci. Obrażamy siebie nawzajem w życiu: „Boże, ona jest taka brzydka”, „Matko, jak można być tak głupim”. „Przerażająca jest jej naiwność”. „to bezwzględna sucz”. Wyrzucamy z siebie najróżniejsze epitety. W efekcie chodzi tylko o jedno. Podkreślenie, że ONA jest beznadziejna, my wyjątkowe. Bo WIEMY. Lepiej wiemy, jak żyć. Serio?! To jeśli wiemy ( i mamy odwagę) powiedzmy to TAMTEJ, jak trzeba żyć. Co jest mądre, dobre, a co złe. Ale powiedzmy to szczerze, bez agresji. 3. Podzielmy się doświadczeniem Nie oceniaj innych kobiet, a będę czuły się lepsze i szczęśliwsze. Bo prawda jest taka, że choć wszystkie mówimy, że oceny mamy gdzieś - w większości zostaje w nas każdy epitet, który usłyszymy na swój temat. Nie oceniajmy szczególnie dwóch delikatnych kwestii - macierzyństwa i wyglądu. Chyba, że chodzi o przyjaciółkę. I naprawdę dzieje się z nią źle. Poza wszystkim, odwalmy się od innych kobiet. Dla jednych wartością jest rozmiar 36, a celem pracowanie nad tyłkiem na siłowni. Dla drugiej, jej czwórka dzieci i pieczenie codziennie ciasta, którego połowa znika wieczorem. I co z tego? Uważasz, że kobieta powinna być szczupła, bądź szczupła. Uważasz, że fajnie mieć zajebiste ciało, miej zajebiste ciało. Uważasz, że wartością jest praca, pracuj. A może sądzisz, że prawdziwa kobieta siedzi w domu i wymyśla, jak umilić życie domownikom - umilaj. Nie pracujmy nad innymi, pracujmy nad sobą. 4. Rozmawiajmy ze sobą szczerze O ileż prostsze byłoby życie kobiet, gdybyśmy nie stosowały uników, manipulacji. Tak, wiem, żadna z nas TEGO nie robi. Robią TO inne. Uff. Jakiś czas temu nie potrafiłam powiedzieć młodszej koleżance, że mega mnie wkurza, jak traktuje zespół. Przez chwilę była moją szefową. Uważałam, że to straszne i niesprawiedliwie. Nie lubiłam tonu wyższości i braku szacunku do ludzi. Ale nie powiedziałam jej prosto w twarz: rany, nie sądzę, żebyś wiedziała więcej ode mnie, mega ciężko mi się z tym pogodzić, że dostałaś więcej władzy niż ja. Dogadałam się z inną dziewczyną , koleżanką z pracy. Nie lubiłyśmy TAMTEJ we dwie, raczej nie jej, ale jej sposobu traktowania ludzi. Miałyśmy racje. Ale dlaczego po prostu szczerze nie porozmawiałam z „szefową”? Dlaczego nie odeszłam z tamtej pracy, bo nie pasował mi ten układ? Dziś nie wiem, ale ten brak szczerości był niszczący. Każda z nas uważa, że jest szczera, ale bardzo często tak nie jest. Mów wprost innym kobietom, co czujesz. Bez ranienia ich. 5. Pomagajmy sobie w pracy Pomagajmy młodszym dziewczynom, które dopiero co zaczynają, bo dzięki nam mogą się uczyć i robić karierę, a być może kiedyś nas wyprzedzić. I super. Pomagajmy starszym, by utrzymały się na rynku, a jednocześnie ceńmy ich doświadczenie. Najlepsi szefowie to mężczyźni – często to słyszę. Są wyrozumiali. Jeśli dzwonisz i mówisz: „sorry, dziecko choruje, zostanę”, on mówi: „okej, zostań”. Tyle. Szefowa (prawie zawsze) mówi: rany, doprawdy, dlaczego ona nie potrafi ogarnąć dziecka? Dziś, na przykład, zadzwoniła moja koleżanka. Powiedziała, że szefowa kazała jej pracować w weekendy. „Ale ja jestem matką, nie mogę przyjeżdżać do biura” broniła się koleżanka. „Każdy kimś jest, chcę, żebyś pracowała” odpowiedziała tamta. Uff, uff, nie trzeba chyba dodawać, że sama nie jest matką. Wciąż sobie podcinamy skrzydła w pracy, osądzamy się, rywalizujemy. Często flirtując i kokietując mężczyzn. Ale, oczywiście MY tego NIE ROBIMY. Pomagajmy sobie w pracy, bo dzięki temu wszystkie będziemy mogły zawodowo znaleźć swoje miejsce. I młode, i stare. Mniej doświadczone, bardzo doświadczone. 6. Pomagajmy sobie w życiu Nie mówmy o sąsiadce, że to kretynka, bo mąż ją tłucze, a ona nic nie robi- zadzwońmy na policję. Nie mówmy, że koleżanka już wszystko straciła, bo siedzi w domu z dziećmi i ma depresję - wyciągnijmy ją z tego domu. Nie mówmy, że ona jest nieudacznikiem, bo krzyczy, że ma 40 lat i nie zarabia - pomóżmy jej znaleźć pracę. Bądźmy dla siebie dobre. Większość z nas tak wiele wybacza mężczyznom- rozczarowania, odejścia, zdrady, słabości, niedociągnięcia. Dlaczego tak mało wybaczamy innym kobietom? Redakcja Polki.pl: Jak trudno lubić kobiety
8 marca kobiety wręczą posłom bukiety kwiatów z napisem - Przepraszam, że żyję
Przemoc domowa i seksualna wobec kobiet to bardzo istotny problem społeczny o globalnym zasięgu. W 90–95% przypadków sprawcami przemocy w rodzinie są mężczyźni, a ofiarami kobiety. Centrum Praw Kobiet po raz kolejny zaapeluje do polskich władz o zwiększenia nakładów na przeciwdziałanie i zwalczanie przemocy wobec kobiet oraz wprowadzenie rozwiązań, które skuteczniej chroniłyby kobiety. 8 marca, pracownice i wolontariuszki fundacji wręczą 460 posłom oraz przedstawicielom wybranych resortów bukiety ze znamiennym dla sytuacji wielu pokrzywdzonych kobiet napisem "Przepraszam, że żyję". Do bukietów dołączony będzie apel o wprowadzenie zmian legislacyjnych mających na celu zapewnienie pokrzywdzonym kobietom stabilnego dostępu do specjalistycznej pomocy i przywrócenie finansowania dla Centrum Praw Kobiet. Czy politycy PiS nienawidzą kobiet? Kampania jest odpowiedzią na kolejną odmowę Ministerstwa Sprawiedliwości finansowania Centrum Praw Kobiet z funduszu Pomocy Pokrzywdzonym. W 2016 roku w uzasadnieniu resort argumentował, że Centrum zawęża pomoc jedynie do kobiet, a im zależy na kompleksowej pomocy wszystkim pokrzywdzonym. Przemoc domowa w Polsce - jakie są statystyki? Przemoc w rodzinie jest najczęściej popełnianym przestępstwem po przestępstwach przeciwko mieniu i życiu. Szacuje się, że do około 1/3 zabójstw w Polsce dochodzi w związku z przemocą w rodzinie. W raporcie "Stereotyp ponad Prawem" opracowanym przez CPK dotyczącym zabójstw na tle przemocy w rodzinie szacuje, że w związku z przemocą w rodzinie życie może w Polsce traci nawet 400- 500 kobiet rocznie (zabójstwa, samobójstwa, samobójstwa rozszerzone, pobicia ze skutkiem śmiertelnym). Ponadto, według badań przeprowadzonych w 2010 roku przez TNS OBOP na zlecenie Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, 60% respondentów przyznało, że wiedzą o przynajmniej jednej rodzinie w swoim najbliższym otoczeniu, w której dochodzi do przemocy wobec kobiet. Ponadto, 45% ogółu badanej populacji to osoby, które mieszkają lub w przeszłości mieszkały w gospodarstwie domowym, w którym dochodzi lub dochodziło do przemocy w rodzinie; ponad jedna piąta (22%) osobiście doświadczyła przemocy z rąk innego członka rodziny. W Polsce brakuje specjalistycznych placówek świadczących pomoc kobietom doświadczającym przemocy, a te które mają wieloletnie doświadczenie muszą walczyć o przetrwanie. Tworzenie specjalistycznych placówek skierowanych tylko do kobiet indywidualizuje pomoc i dostosowuje do potrzeb określonej kategorii pokrzywdzonych, przez co staje się bardziej skuteczna. Pomoc skierowana wyłącznie do kobiet zwiększa ich poczucie bezpieczeństwa i zmniejsza ryzyko ich wtórnej wiktymizacji w kontaktach z nieprzeszkolonymi pracownikami oraz prawdopodobieństwo napotkania sprawcy. Strategią wielu sprawców jest oskarżanie kobiet o przemoc wzajemną i tym samym neutralizowanie swojej odpowiedzialności. Placówka, w której kobiety mogą czuć się bezpiecznie, a ich potrzeby są zaspokajane zmniejsza ryzyko, że będą się one wycofywały np. z zeznań i wracały do sprawcy, co często im się zarzuca. Kobiety pokrzywdzone powinny mieć prawo wyboru, czy chcą skorzystać z pomocy specjalistycznej skierowanej tylko do kobiet, czy też ogólnej, a ich głos i preferencje powinny być uwzględniane przez organy władzy publicznej przy finansowaniu tego typu placówek. Janusz Korwin-Mikke: Kobiety są słabsze więc powinny zarabiać mniej Jak wesprzeć kampanię "I am sorry"? Poza odwiedzeniem strony www.sorry.cpk.org.pl i profilu akcji na Facebooku możesz kupić bukiet w kwiaciarni internetowej "Kwiatowa Przesyłka". 10% zysków uzyskanych ze sprzedaży kwiatów zostanie przekazane na rzecz Fundacji. To będzie pierwszy krok, aby chronić kobiety doświadczające przemocy i zapewniając im pomoc Centrum Praw Kobiet. Wesprzyj walkę z przemocą wobec kobiet – każda kwota może zmienić lub uratować ludzkie życie!
Roszczeniowa Trzydziestka - Moja (nie)przyjaciółka, kobieta - felieton
Kim więc jest przyjaciółka? Prawdziwa przyjaciółka jako pierwsza z towarzystwa powie ci, że paradujesz z plamą na nosie. Tylko kiedy reszta będzie chichotała po cichu, ona wyśmieje cię prosto w twarz. Przyjaciółka nie musi widzieć cię w makijażu. Przy prawdziwej przyjaciółce możesz sobie być gruba i brzydka. Jej to powiewa.
Kobiety nie umieją się przyjaźnić? Zagotowałam się. O dziwo nie wtedy, kiedy pan Mikke dał kolejny popis zdolności oratorskich, ale w momencie, kiedy właśnie na Polkach znajduję artykuł o tym, jakie to te kobiety straszne. Jestem z tych, które czytają teksty do końca, więc autorkę rozgrzeszam – napisała, że to jej subiektywny ogląd, a nie generalizacja. I spoko. Jeśli przez czyjeś życie przetoczył się korowód fałszywych bab – a można mieć takiego pecha, to jestem w stanie zrozumieć, że koniec końców chce się wylać tę frustrację. O ile nie mówi się „wszystkie kobiety są złe, bo ja tak mówię” wszystko gra. I tu właśnie wszystko gra. Do czasu. Jest pewien fragment tego tekstu, z którym będę polemizować, bo #niewyczymie. Dla porządku przytoczę w całości: Nie twierdzę, że takie sytuacje się nie zdarzają. Ale cytując klasyka „nie nazywajmy szamba perfumerią”. To, co opisano powyżej, nawet koło przyjaźni nie leżało. Jeśli zołza ma jakieś problemy z twoimi sukcesami, to nazwij ją dowolnie, kieruj się kreatywnością, albo sięgaj do słowniczka wyrazów nieparlamentarnych – skolko ugodno. Ale na pewno nie nazywaj jej przyjaciółką. To tylko koleżanka, z którą dzielisz aktualnie przestrzeń biura, akademika, szkoły, osiedla – niepotrzebne skreślić. Przeminie razem z danym etapem twojego życia, a jeśli się mimo wszystko nadal plącze, to bez problemu możesz zerwać znajomość. Są takie straty, na których tylko zyskasz. Kim więc jest przyjaciółka, czy może inaczej: czym jest przyjaźń? Filozofowie od tysięcy lat próbowali odpowiadać na to pytanie i naiwnie byłoby sądzić, że można to uczynić jednym felietonem. Nawet jeśli też jestem filozofem i mam na to papiery! „Wy bezdzietne singielki też nie jesteście święte”. Co jeszcze mówią o nas młode mamy - zdradza Roszczeniowa Trzydziestka Niemniej spróbujmy chociaż dotknąć tematu. P jak miłość W dużym uproszczeniu spokojnie mogę przyjąć, że przyjaźń ma w sobie sporo z miłości. Tylko że bez seksów. W anglojęzycznych filmach do znudzenia mielą frazę „I love you, my friend”. Jednak, ani love, ani friend, nie musi znaczyć tego samego, co u nas. Może właśnie stąd pomyłki – bo z jednej strony jakoś nam dziwnie wykrzykiwać o miłości, z drugiej – idąc za językiem angielskim, który potrafi wszystko uprościć, „friendsami” nazywamy nawet takie zołzy, jak opisana w scence wyżej. Tymczasem mówiąc o miłości, o niebo lepiej byłoby sięgnąć do języków starożytnych i zamiast eros/amor (czyli uczucie na przykład do #TegoKolesia) mówić filia/amicitia. To miłość bezinteresowna, platoniczna, ale cholernie silna. A jaka jest miłość wie każdy, kto czuł: nie ma w niej miejsca na cieszenie się z cudzych porażek, ani załamkę przy okazji cudzych zwycięstw. Przeciwnie – jeśli przyjaciółka się odchudza, ty jej kibicujesz. Jeśli schudnie – komplementujesz. I nie widzę najmniejszej różnicy między płciami w tym aspekcie. Chyba, że jestem ukrytym kolesiem i po prostu przyjaźnię się lepiej, bo po męsku? Prawdą między oczy Różnice między płciami mogą się kryć natomiast w środkach wyrazu. Gdybam, że w sytuacji schudnięcia, laska wypowie znacznie więcej i bardziej ekspresyjnych słów, podczas gdy koleś może ograniczyć się do jakiegoś pełnego wsparcia mruknięcia. Albo po prostu zaprzestanie hejtów. To tez bardzo piękny dowód uznania. Przede wszystkim jednak przyjaciółka powie ci, jak jest. Jeśli schudniesz za bardzo, to usłyszysz nieprzyjemną prawdę. Nie będzie w niej zazdrości, będzie troska. Przyjaciółka to właśnie ta osoba, której możesz, a nawet musisz dać prawo walenia prawdą między oczy. I nie musi być ta ę ą, bułkę przez bibułkę. Koniec końców, przyjaźń widziana z boku może być spokojnie mylona z nienawiścią. Prawdziwa przyjaciółka jako pierwsza z całego towarzystwa powie ci, że paradujesz z plamą na nosie. Tylko kiedy reszta będzie chichotała po cichu, ona wyśmieje cię prosto w twarz ;) Bo tak się składa, że mówienia prawdy, w wielu przypadkach najlepiej komponuje się ze śmiechem a nie atmosferą herbatki u królowej. Na lajcie No właśnie. W przyjaźni nie musi być napinki i konwenansów (chyba, że taka właśnie jest wasza prawdziwa natura, wtedy luzik). Przyjaciółka nie musi widzieć cię w makijażu, nie musisz dla niej trefić włosów. Nie warto także studiować zawczasu poradników „jak ubrać się na fajfokloka z przyjaciółką”, bo jeśli sięgasz po coś takiego, to albo czekasz w kolejce do dentysty i przeczytasz absolutnie wszystko, albo coś nie tak z waszą przyjaźnią. Przy prawdziwej przyjaciółce możesz sobie być gruba i brzydka. Możesz być nadobna i smukła. Jej to powiewa. Wiem, bo byłam już i taka, i taka. Są dwie sytuacje, w których będzie cię męczyć – kiedy widzi, że wygląd ci przeszkadza, albo kiedy ją o to „męczenie” poprosisz. Moja przyjaciółka została poinformowana, że mam dość swoich obłych kształtów, chcę wrócić do dawnej sylwetki. Od tego czasu zamieniła się w tyrana i to najgorszego sortu – bo tyrana, który mnie zna na wylot. Jeśli na pytanie, „czy znów żarłaś ciastka i popijałaś winkiem?”, odpowiesz takiej hardo i kłamliwie: „nie, no coś ty”, to ta straszna baba ci na to rzuci: „Przecież czuję!!!”. Chociaż rozmowa będzie prowadzona na Messengerze. Takie właśnie są te laski, niech je szlag. Z kolei, jeśli wie, że teraz masz doła ogólnego, którego musisz powoli przepracować, a ostatnim, czego ci trzeba, to porady urodowe, nie będzie cisnąć. Krótko mówiąc – jest po twojej stronie. Jaki więc, do cholery, miałaby interes w tym, żeby ci zazdrościć i strzelać fochy, kiedy ogłaszasz jej sukces w odchudzaniu? No chyba, że faktycznie z tobą rywalizuje. Co wtedy? Walka (jednej) płci Wtedy odpowiedz sobie na pytanie, czy to nie tak, że po prostu równacie do siebie, bo się nawzajem podziwiacie. Jeśli kogoś bardzo kochasz, to nie ma nic nagannego w chęci naśladowania go/jej, tak jak naśladujemy idoli. Moja przyjaciółka dała radę schudnąć – no i cool, mam motywację, mam kogo podglądać i mam do kogo równać. Nie znaczy to oczywiście, że przyjaźń jest taka pomnikowa i słodkopierdząca, nie. Czy się podziwiamy? Tak. Naśladujemy? Tak. Wspieramy? Tak. Wkurzamy nawzajem tak, że miota nami jak szatan? Bywa. Dużo rzadziej niż w miłości romantycznej, ale bywa. Natomiast niech tylko ktoś spróbuje obrazić twoją przyjaciółkę tak jak ty to robisz – już po nim. Jest coś w tym, że przyjaciele to rodzina, którą wybiera się samemu. I trzeba wyjść poza chwilowe, ludzkie słabości, patrząc na całokształt. Na tym to według mnie polega i zapewniam, że taka relacja istnieje także między kobietami. Tak jak autorka tekstu, z którym polemizuję, odnoszę się do własnych doświadczeń. A w nich znajduję całą masę dowodów, że prawdziwa przyjaźń kobiet to nie mit. I właściwie nawet nie wiem skąd stereotyp, że laski to się nie przyjaźnią prawdziwie, a faceci owszem. Nie byłam nigdy facetem, ale całe życie byłam kobietą i przyjaźniłam się z innymi kobietami. Właśnie na takich zasadach jak wyżej. Nie było docinków, zazdrości, dwulicowości, niezdrowej rywalizacji. Była za to kupa śmiechu (także z siebie nawzajem) i pełna autentyczność. Nie było durnego popiskiwania i chłopocentryzmu, były głębokie rozmowy o pryncypiach i płytkie hejtowanie wspólnych wrogów (rozrywka nad rozrywkami i przepiękne spoiwo przyjaźni). Nie odwracałyśmy się od siebie w szczęściu i nie zostawiałyśmy w nieszczęściu. Może właśnie przez te przyjaźnie ostatnio trochę dostało mi się za artykuł o mamach pisany tak, żeby żadnej nie obrazić. Nie, nie tchnę miłością do wszystkich mam, kobiet, ludzi. Przeciwnie, ludzkość jako gatunek jest wyjątkowo męcząca. Ale wśród matek są moje przyjaciółki – nie umiałabym napisać czegoś o nich, nie ważąc słów. I również dlatego, że przyjaźnię się z kilkoma laskami tak szczerze i mocno, łatwiej mi się solidaryzować z kobietami ogółem. Jeśli więc ósmego marca ruszę na międzynarodowy strajk kobiet, to nie dla tłumu, z którym więcej mnie w sumie pewnie dzieli niż łączy. Dla konkretnych dziewczyn. To wystarczy. ps. Jeszcze jedna kwestia. Wierzę nie tylko w przyjaźń damsko-damską, ale także męsko-męską i last but not least damsko-męską. Na tę ostatnią mam wieloletnie dowody i nie dam się przekonać, że to mit. Ale o tym może innym razem. Przeczytaj więcej komentarzy naszych autorów na Polki.pl!