Choinka w Rzymie – Włosi wstydzą się świerku
Łysiejąca choinka porównywana jest nawet do pięknego polskiego świerku, który przebył dłuższy transport, a mimo to wygląda nieskazitelnie.
Jak co roku w różnych miastach Europy stawiane są piękne, świątecznie udekorowane choinki. Włosi nie chcieli być gorsi i w Rzymie stanął sprowadzany z północy kraju świerk. Niestety, pięknym nazwać go nie można… Zawstydzający świerk Choinkę sprowadzono z Trydentu, czyli z północy Włoch, do Rzymu. Na początku swojej podróży wyglądała podobno pięknie: miała rozłożyste gałęzie i mnóstwo igieł. Niestety, do Wiecznego Miasta dotarła w fatalnym stanie, a z dnia na dzień wygląda coraz gorzej. Fatalny stan choinki porównywany jest nawet do pięknego świerku, który przywieziono z północy Polski. Ten pokonał 2,000 km, a mimo to wciąż wygląda świetnie. Co dolega więc temu włoskiemu? Threadbare Christmas tree in central Rome seems somehow perfect for 2017. #Rome pic.twitter.com/92q4mgEPwU — Barbie Latza Nadeau (@BLNadeau) 1 grudnia 2017 Włosi są zdania, że powodem złej kondycji choinki jest to, że była źle transportowana i nienależycie zabezpieczona podczas podróży. Ekspert leśnictwa Giuseppe Barbera powiedział nawet, że choinka jest w tak fatalnym stanie, że nie dotrwa do Bożego Narodzenia, a powodem jest brak korzeni lub to, że w momencie wycinki lub przesadzania drzewka do donicy nikt ich nie ochronił. Obecnie choinka nie ma już prawie igieł, jest wysuszona i ma przerzedzone gałęzie. Naprawdę szkoda na nią patrzeć – tym bardziej, że władze Rzymu za jej zainstalowanie i udekorowanie zapłaciły prawie 50,000 euro! A co wy o niej myślicie? Polska Barbie pokłóciła się z lekarką na wizji. O co? Modelki naciągają sobie na głowę rajstopy. Ta reklama wkurzyła wiele kobiet! Say what you will about @matteosalvinimi, but he can talk some A+ trash when it comes to @virginiaraggi giving Rome a lousy Christmas tree. pic.twitter.com/cnhTT7sSZa — Jason Horowitz (@jasondhorowitz) 10 grudnia 2017
I nie tylko! Piękne aranżacje mieszkań i domów - to lubimy!
W wielu domach już migoczą kolorowe choinki udekorowane bombkami, stroiki i wieńce na drzwiach. Gwiazdy opanowała już świąteczna atmosfera. Kto ubrał już choinkę? Zobaczcie! Na Instagramie dużą popularnością cieszą się aranżacje świąteczne w domu Kasi Zielińskiej - z chęcią spędziłybyśmy kilka chwil w jej przytulnych czterech kątach, w których króluje piękna choinka, którą aktorka ubierała wraz z synem. 20 najładniejszych ozdób choinkowych, które znajdziesz TERAZ w sklepach Zosia Ślotała również zaangażowała "małego elfa" do pomocy. Stylistka ubierała choinkę ze swoją córeczką Ranią. Efekt? Fantastyczny! Wśród gwiazd dominują kolorowe choinki, jednak z białymi, jednostajnie świecącymi lampkami. Ewa Chodakowska poszła o krok dalej - pod swoim drzewkiem ulokowała także podarunki! O ile to na pewno jej choinka... Ale prezenty są na pewno od niej! ;) Stylowa Joanna Przetakiewicz już na początku grudnia ubrała trzy choinki (efekt: WOW!), ale chyba największą prędkością w zdobieniu drzewka może się pochwalić Edyta Herbuś. Z kolei świąteczne drzewko Pauliny Krupińskiej to dowód na to, że dziecko w domu = niestandardowe podejście do choinkowych ozdób. Choinka której gwiazdy najbardziej przypadła wam do gustu? Ubrałyście już swoje drzewka na święta? Masz żywą choinkę w domu? Zobacz, co w niej może mieszkać...
Akcja przedświąteczna: przynieś śmieci, dostaniesz choinkę
Warszawiacy, którzy odwiedzą stacjonarne Punkty Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych, w zamian za przyniesiony m.in. zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny, otrzymają świąteczne choinki w doniczkach!
W sobotę, 10 grudnia, od 10.00 do 14.00 na Warszawiaków czekają pracownicy miasta. W jakim celu? Chcą zabrać od nich śmieci i podarować... drzewko choinkowe w doniczce! Szczegóły niżej. Ci, którzy odwiedzą stacjonarne Punkty Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych w Warszawie, mogą liczyć na świąteczne drzewka. W zamian za przyniesiony m.in. zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny (stare telefony komórkowe, zepsute AGD i RTV) otrzymają świąteczne choinki w doniczkach. Zeszłoroczna edycja zaskoczyła władze stolicy skutecznością. 7 czynności, które możesz wykonać wcześnie przed świętami Oddaj śmieci, dostaniesz choinkę Każdy z nas trzyma w szufladach, piwnicach i na strychach stary, nieużywany sprzęt. Często są to sentymentalne pamiątki, a czasem... dowody na lenistwo. Ile komórek miałaś w swoim życiu? Ile razy je wymieniałaś i co zrobiłaś z porzuconymi telefonami? Mało kto z nas przekazuje taki sprzęt na zbiórki elektrośmieci, a to jedyne słuszne miejsce na nieużywaną już elektronikę. Dla dobra planety i... w szczytnym celu, tak jak rok temu! - Podczas ostatniej edycji Świątecznej Eko Pomocy, organizowanej w 2015 roku, przekazaliśmy z zamian za ponad 20 tysięcy kilogramów odpadów prawie 4 tysiące choinek w doniczkach. Cały dochód z akcji, przeznaczony został na odbudowę przedszkola dla dzieci na Filipinach. Przedszkole uległo zniszczeniu przez tajfun Sendong na kilka dni przed Świętami Bożego Narodzenia 2011 r. - mówi Hanna Gronkiewicz-Waltz, prezydent Warszawy. Zyskujesz podwójnie Akcja Warszawy to okazja do włączenia się w akcję charytatywną. Cały dochód z niej przeznaczony zostanie na wsparcie Fundacji Muzyczni Czarodzieje, której podstawą jest praca z osobami niepełnosprawnymi intelektualnie ze Środowiskowego Domu Samopomocy przy ul. Suwalskiej 11 w Warszawie. Gdzie przynieść sprzęt elektryczny? Miasto zaprasza mieszkańców do jednego z dwóch stołecznych PSZOK-ów (przy ul. Zawodzie 16 na Mokotowie oraz przy ul. Płytowej 1 na Białołęce). Podczas wydarzenia rozdawane będą zarówno mniejsze jak i większe choinki w doniczkach w zależności od wielkości i ilości przyniesionych odpadów, w tym zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, baterii, szkła opakowaniowego, plastiku, metalu i papieru. Jaką choinkę wybrać?
Gdzie znaleźć pracę dorywczą w zimie? Jak dorobić przed świętami? Poznajcie branże, w których trwają rekrutacje pracowników!
Gdzie znaleźć pracę dorywczą w zimie? Jak dorobić przed świętami? Poznajcie branże, w których trwają rekrutacje pracowników! Fot. Dreamstime Tymczasowych pracowników poszukują firmy związane z handlem i usługami. Ogłoszeń należy szukać w darmowej prasie lokalnej, osiedlowych gazetkach, na słupach ogłoszeniowych, tablicach w marketach i w Internecie. Warto też szukać pracy na własną rękę. Pytać i roznosić CV w miejsca, gdzie waszym zdaniem mogą przydać się dodatkowi pracownicy. Najwięcej ofert pracy dorywczej w zimie można znaleźć przed świętami. Są to: 1) praca w charakterze Mikołaja, Anioła, Śnieżynki, Wróżki – rozdawanie cukierków i ulotek w marketach i placówkach publicznych; 2) sprzedawca choinek; 3) sprzedawca karpi; 4) sprzedawca fajerwerków; 5) pakowacz i dekorator prezentów; 6) hostessa w przebraniu świątecznym; 7) rękodzieło – wytwarzanie i sprzedawanie własnoręcznie robionych ozdób świątecznych: zawieszek, bombek, łańcuchów, itp.; 8) pomoc w pracach domowych – głównie sprzątanie: przedświąteczne mycie okien, podług, oraz gotowanie: klejenie pierogów, uszek, pieczenie ciast. Warto samodzielnie naklejać ogłoszenia typu: posprzątam dom, piekę ciasta, przypilnuję dzieci, itp. 9) sprzedaż samodzielna: wynajęcie stanowiska na targowisku i sprzedawanie w wyższej cenie produktów świątecznych, które znaleźliśmy wcześniej w okazyjnej cenie. Mogą to być prezenty świąteczne, dekoracje, choinki – tzw. dżem, mydło i powidło. Na taką inwestycję trzeba mieć jednak jakieś fundusze. Podczas zimy dobrymi sposobami na zarobienie paru złotych są m.in. prace związane z: 1) odśnieżaniem dachów i strącaniem sopli (konieczne badania wysokościowe); 2) odśnieżanie chodników ręczne i na spychaczach śniegowych; 3) sprzedawanie ciepłych napojów (kawa herbata, rosół) i drobnych przekąsek (kanapki, ciepłe bułki) w miejscach wychłodzonych, np. na dworcach, bazarach, giełdach; 4) praca w domu w Internecie. Są to zlecenia dużych firm na pisanie tekstów na potrzeby pozycjonowania, pisanie postów na forach, prowadzenie blogów tematycznych. A czy wy macie jakieś sprawdzone rady na dorobienie w zimie?
W Polsce według danych GUS, co najmniej 3 mln osób nie deklaruje przynależności do Kościołów i związków wyznaniowych. Co ci wszyscy ludzie pozostają zupełnie obojętni wobec przedświątecznego ferworu i co oni właściwie robią w wigilijny wieczór? Odpowiedzi na te pytania uzyskaliśmy u źródła - zapytaliśmy samych zainteresowanych.
W Polsce według danych GUS, co najmniej 3 miliony osób nie deklaruje przynależności do Kościołów i związków wyznaniowych. Czy ci wszyscy ludzie pozostają zupełnie obojętni wobec przedświątecznego ferworu i co oni właściwie robią w wigilijny wieczór? Odpowiedzi na te pytania uzyskaliśmy u źródła - zapytaliśmy samych zainteresowanych. Zbigniew, 23 lata, student: Święta? Wielu z was spodziewa się z mojej strony zakazu ustawiania choinki i zabawy w rzucanie w kolędników śnieżkami. Nic bardziej mylnego, obchodzę święta, tak jak każdy. Może nie w wymiarze duchowym, bo przecież w nic nie wierzę. Historia o narodzinach Chrystusa mnie nie przekonuje, jak i to co zawiera w sobie Stary i Nowy Testament. Nie rozumiem też postu. Co takiego dobrego miałoby wyniknąć z powstrzymania się od jedzenia mięsa w wigilię? Cała otoczka świąteczna jest po części męcząca z racji komercjalizacji, ale i przyjemna. Miasta są rozświetlone dzięki ozdobom, często trochę tandetnym, ale ma to swój urok. Domowa choinka? Jak ktoś lubi, to super. Można sobie postawić w domu i cieszyć się widokiem, przy okazji może robić za nastrojowe oświetlenie. W domu rodzinnym jest zawsze, a jej wygląd zależy od aktualnie panujących trendów w modzie. Generalnie cały okres świąt, to bardzo miły czas. Ludzie są dla siebie serdeczni, nie kłócą się i są na luzie, a przynajmniej próbują. Same święta to dobra okazja do spotkania dawno niewidzianej rodziny. Można nadrobić plotkarskie zaległości! Wigilia to też nie najgorszy dzień, obowiązuje w nim zakaz wstępu do kuchni i podjadania tego, co jest szykowane na wieczór. Ja jednak zawsze znajdę sposób, żeby się wślizgnąć. Powiedzmy sobie szczerze: świąteczne potrawy są pyszne. Nieważne, czy jesteś ateistą, katolikiem, czy muzułmaninem. W samej wigilii jest trochę nostalgii, wspomnień z dzieciństwa. Zawsze miło jest przypomnieć sobie, jak babcia uczyła mnie robić papierowe łańcuchy i bombki z wydmuszek. Kolacja... jem, rozmawiam, jem, rozmawiam, trawię. Świąteczne obżarstwo dopada także ateistę. Niektóre potrawy lądują na stole tylko raz w roku, takiej okazji nie można przegapić! Po kolacji, z reguły uciekam wraz z młodszą częścią rodziny do innego pokoju. Tam w pozycji leżącej radzimy sobie z objawami przejedzenia. W tle leci „Kevin sam w domu” albo jakiś inny film. To jest ta część, w której nadrabiam zaległości plotkarsko-towarzyskie. Jest jeszcze pasterka. Rodzina wie, że i tak na nią nie pójdę, więc mam spokój. Zresztą, po co miałbym tam iść? Kilka razy byłem i nie chcę na nowo przeżywać smrodu przetrawionej kapusty z grzybami. W okolicach pasterki mój telefon ożywa. Nie, nie dostaję życzeń. To znajomi przypominają o swoim istnieniu i dają cynk o tym, że pobliski pub jest otwarty i można wyskoczyć na piwo. Nie myślcie, że to tylko sami ateiści. Przeważająca większość to znudzeni rodzinną atmosferą świąt katolicy. Czy będę obchodził święta w przyszłości? Nie wiem. Mnie to nie przeszkadza, można zjeść coś dobrego i odpocząć. Na pewno uzgodnię to z moją przyszłą małżonką. A może ona też będzie ateistką i nie będę musiał nic uzgadniać? Wiola, 27 lat, specjalistka ds. PR: Święta według ateisty? Najpierw warto zdefiniować, co znaczy być ateistą – czy ateistą jest ten, kto zwyczajnie nie chodzi do kościoła? Ja uważam się za ateistkę, bo nie wierzę w istnienie żadnej istoty nadprzyrodzonej ani jakiejkolwiek metafizyki. Czy obchodzę święta? Owszem, co więcej, uwielbiam Boże Narodzenie! Czy to z mojej strony hipokryzja? Nie wydaje mi się. Moja rodzina nigdy nie była zbyt religijna, nie chodziliśmy w niedzielę do kościoła, wpisywaliśmy się w nurt „wierzących, niepraktykujących”. Za to święta obchodziliśmy hucznie i z przepychem, z wieloma pysznymi potrawami i masą prezentów pod choinką. Jak dzisiaj mogłabym sobie tych przyjemności odmówić, mimo tego, że odrzuciłam naukę Kościoła? Obchodzę święta, które są częścią polskiej tradycji, a dzisiaj również doskonałym przykładem na komercjalizację wszystkiego, łącznie ze świętowaniem narodzin Boga. Bądźmy szczerzy, cały ten przedświąteczny i świąteczny konsumpcjonizm to chyba najprzyjemniejsza część roku. Uwielbiam zakupy w centrach handlowych, w których puszczane są świąteczne przeboje, zapach choinki i barszcz z uszkami. Atmosfera wieczerzy wigilijnej i rodzina pałaszująca świąteczne smakołyki, oraz prezenty pod choinką są tak samo przyjemne, bez względu na to, czy się wierzy w Boga czy nie. Tomek, 33 lata, przedsiębiorca: Nie wiem, czy nazwałabym siebie ateistą, ale fakt faktem, do kościoła nie chodzę i nie wyznaję jego nauki. Co nie znaczy, że nie obchodzę świąt, przecież to dodatkowe wolne w roku! Pakuję narty i wybywam w Alpy, to mój sposób na święta już od ładnych paru lat. Jest śnieg, choinki, grzane wino i znajomi, którzy z też wielką chęcią uciekają od tego całego świątecznego zamieszania. Wigilia, pasterka i smażony karp to nie dla mnie. Wolę białe szaleństwo niż szaleństwo obżarstwa. Marcin, 25 lat, specjalista ds. telekomunikacji: Święta są niezwykłym czasem, niezależnie od tego, czy jest się religijnym czy wręcz odwrotnie. Uwielbiam w nich spokój i wyciszenie, zapach żywej choinki, która jest tak wspaniale, kiczowato przystrojona. Z niecierpliwością czekam na moment, w którym mogę wyjąć gitarę i przy jej akompaniamencie wyśpiewać rockowe aranżacje kolęd. Kiedy w wigilię przed południem wszyscy się kłócą, są zestresowani, że nie zdążą z przygotowaniami, wiem, że do wieczora zdążą się pogodzić i wspólnie zasiąść do stołu. A tam czekać będzie najwspanialsze danie pod słońcem - barszcz z uszkami (koniecznie zagryziony solidną porcją pierogów z kapustą i grzybami). Wspaniałe uczucie towarzyszy wręczaniu prezentów i widokowi radości na twarzach obdarowanych (nawet, jeśli to tylko udawana radość). A że ktoś nazwie mnie hipokrytą, bo nie wierzę? Mam to gdzieś, w tradycję nie trzeba wierzyć.
Boże Narodzenie. Jedni czekają na ten okres z niecierpliwością, inni najchętniej przeczekaliby świąteczną gorączkę gdzieś z dala od kraju. Sama z nutką nostalgii wspominam czasy, gdy będąc dzieckiem wypełniała mnie radość, że idą święta. To jednak było kiedyś – po nim nastąpiło dziś…
Boże Narodzenie. Jedni czekają na ten okres z niecierpliwością, inni najchętniej przeczekaliby świąteczną gorączkę gdzieś z dala od kraju. Sama z nutką nostalgii wspominam czasy, gdy będąc dzieckiem wypełniała mnie radość, że idą święta. To jednak było kiedyś – po nim nastąpiło dziś… Kiedyś… Święta mojego dzieciństwa niosły z sobą smak i zapach pomarańczy. Ten produkt luksusowy, trudno dostępny w okresie, gdy półki sklepowe pokrywał głównie kurz, na Boże Narodzenie zawsze się pojawiał. Tak jak dwa, niekiedy trzy dni przed Wigilią, w wannie pluskał się, jeszcze nieświadomy losu, jaki był mu pisany, wielki karp. Co z tego, że w rybie były ości, a i jej smak nie należał do naszych ulubionych? Karp musiał być, i już! W wigilijny poranek tato zamykał się w łazience, byśmy nie musieli patrzeć, jak rybka, po dwóch dniach zaprzyjaźniona już z nami, zamienia się w późniejsze danie. Jedno z… nie, nie dwunastu, jak nakazuje tradycja. W wieczór wigilijny pojawiały się na naszym stole: barszcz z uszkami, ziemniaki i kapusta z grzybami, pierogi z grzybami, śledzie, wspomniany wcześniej karp oraz „tradycyjny polski przysmak”, kompot z suszu. Ile mnie kosztowało, by choćby zmoczyć usta w tym kompocie! Jego smak psuł mi całą radość wigilijnego ucztowania, za to na inne smakołyki czekałam już od momentu, gdy w domu zaczęły się unosić świąteczne zapachy. A pachniało wtedy jak nigdy… wszak pachniało świętami! W kulinarnych przygotowaniach razem z rodzeństwem nie braliśmy udziału. Czasem udało nam się podkraść jakąś rodzynkę, niekiedy dostaliśmy po kilka orzechów, ale z reguły w okresie gorących przygotowań kuchnia była dla nas, dzieci, terenem zakazanym. Tam rządziła mama i naprawdę były to rządy autorytarne. O demokracji i głosie większości mowy być nie mogło. Cóż więc nam pozostawało? Niecierpliwe czekanie, aż na niebie pojawi się pierwsza gwiazdka i nastanie czas, by zasiadać do wigilijnej wieczerzy (w praktyce najczęściej gwiazdkę widziała tylko mama, nie chcąc, by barszcz z uszkami, podawany jako pierwszy, ostygnął!). Zanim jednak, odświętnie ubrani, mogliśmy usiąść przy stole, należało podzielić się opłatkiem. „Dużo zdrowia, szczęścia, pomyślności…” – klepaliśmy wyuczone na pamięć życzenia, mając cichą nadzieję, że jak najwięcej smacznego opłatka zostanie dla nas. I już słychać było, jak łyżki uderzają o talerze, a my staramy się jeść tak, by na białym obrusie nie pozostały czerwone plamy… Nie pamiętam, kiedy zaczęło pojawiać się u nas w domu siano pod obrusem, ale gdy byłam dzieckiem, tego zwyczaju jeszcze nie praktykowaliśmy. Za to co roku pojawiało się na stole nakrycie dla niespodziewanego gościa – najczęściej był to jeden pusty talerz, który symbolicznie czekał na kogoś, kto zapuka do naszych drzwi. Oczywiście, w Boże Narodzenie nie mogło zabraknąć kolorowej choinki. Już na tydzień przed świętami rodzice przynosili do domu wielkie aż po sufit drzewko. Był okres, gdy choinka pachniała lasem, z czasem jednak, dla wygody, żywe drzewko zastąpione zostało sztucznym. Nie brakowało jednak na niej ozdób, w większości wykonanych przez nas. Kolorowe łańcuchy, pawie oczka, aniołki, orzechy w sreberkach i wielobarwne papierowe różności dodawały choince może nie estetyki, ale ciepła i swoistego uroku. Gdy zaczęliśmy wyrastać z samodzielnego tworzenia ozdób, obowiązek ubierania świątecznego drzewka przypadł w udziale mojej najstarszej siostrze. My jedynie pomagaliśmy, z czasem, wstyd się przyznać, coraz mniej chętnie… „Do szopy, hej, pasterze” dobiegało nas w Wigilię… od sąsiada! Nie było u nas kolęd? Biorąc pod uwagę fakt, że razem z siostrami przez kilka lat śpiewałyśmy w chórze oraz kościelnej scholi, trochę to mi się dziś wydaje dziwne. A jednak nie przypominam sobie, byśmy po kolacji zasiadali do wspólnego kolędowania. Prezenty, owszem, czekały na nas pod choinką, i to one były główną atrakcją dalszej części wieczoru. Mama zmywała naczynia i sprzątała, tato znajdował sobie jakieś zajęcie, zaś młodsza część rodziny odpakowywała przygotowane dla nas podarunki. Telewizor szumiał w tle, my jednak pochłonięci byliśmy nowymi zabawkami. Aż nadchodził moment, gdy należało kłaść się już do łóżek… Ile lat miałam, gdy po raz pierwszy poszłam na pasterkę? Tego szczegółu nie pamiętam, jednak msza o północy szybko stała się nieodłączną częścią moich świąt. Trudno było zerwać się z łóżka po krótkiej drzemce o tak późnej porze, ale zawsze było warto. Msza w środku nocy, przy rozgwieżdżonym niebie, miała inny klimat jak te za dnia, a kiedy byłam nieco starsza, uwielbiałam osiedlowe towarzyskie spotkania już po pasterce. Wracaliśmy do domu nieśpiesznie, nie czując zimna i zmęczenia, w odświętnych nastrojach. Zbliżała się trzecia, gdy w końcu żegnaliśmy się, a chwilę później razem z rodzeństwem przemarznięci piliśmy w przytulnej kuchni ciepłą herbatę. Jeszcze przez moment się nie kładliśmy, czekając, aż nasza psina odezwie się ludzkim głosem - ona jednak wciąż milczała… I już nadchodził pierwszy dzień świąt, a po nim kolejny. Czasem szliśmy gdzieś w gości, niekiedy rodzina wpadała z wizytą. Wciąż jednak czuć było bardziej odświętny, świąteczny nastrój - pachniały przyozdobione zielone gałązki, wesoło migotały światełka na choince, nuciliśmy radośnie kolędy… Jeszcze długo wspominałam święta, widząc łuskę karpia, jaką zawsze chowałam do portmonetki – ot, na szczęście! Dziś… Mijały kolejne lata. Wraz z moim rodzeństwem dorastaliśmy, w Polsce zaczęto wprowadzać zmiany i nagle, splotem wielu czynników, rodzinna Wigilia straciła swoją dawną magię. Nadal co roku, dwudziestego czwartego grudnia, odświętnie ubrani zasiadaliśmy do zakrytego białym obrusem stołu, dzieląc się wcześniej życzeniami i łamiąc opłatkiem, ale coś się zmieniło. Była choinka, kolędy w tle, piękne stroiki, świece, jednak brakowało tego, co najważniejsze - naszego wspólnego zaangażowania i radości, że jesteśmy znów razem, przy jednym wigilijnym stole… Nie czekałam już na Boże Narodzenie z utęsknieniem tak jak kiedyś. Bo i na co? – dziwiłam się. Potrawy, jakie w dzieciństwie jedliśmy tylko w dniu Wigilii, a więc kojarzyły się nieodłącznie ze świętami, zaczęły pojawiać się w naszym domu częściej. Śliczna choinka, ozdobiona wspaniałymi bombkami (dzieło uzdolnionej artystycznie siostry) zachwycała każdego, kto przychodził z wizytą, jednak nie budziła we mnie żadnych emocji. Raz nawet jej nie było, i jakoś nikt się nie przejął… Coraz bardziej odchodziliśmy od tradycji, więc te święta stały się w jakimś stopniu obowiązkiem, nie przyjemnością. Owszem, spotykaliśmy się w ten wieczór, ale Boże Narodzenie zaczęło kojarzyć mi się z wcześniejszą gonitwą po sklepach i sprzątaniem, sprzątaniem, sprzątaniem. Gdzie dawna magia? Rodzina z czasem zaczęła się na dodatek rozjeżdżać po świecie, więc bywało tak, że rodzeństwo nie mogło przyjechać na święta. Co to za Boże Narodzenie bez siostry, bez brata? Pusto przy stole, poważnie, mniej radośnie. Smutno mi było nawet z tego powodu, że karp nie zajmował nam łazienki przez dwa dni, a i coraz rzadziej gościł w ogóle na naszym stole w wigilijny wieczór. Dom nie pachniał już świętami, za to unosił się w nim zapach pośpiechu i atmosfera jakiejś nerwowości. Zaczęłam się wewnętrznie buntować, ale mój sprzeciw polegał na tym, że sama coraz mniejszą wagę przywiązywałam do tradycji. Nic przez długie lata nie zmieniałam, jakby czekając na… cud? Święta zaczynają nabierać nowego blasku, gdy pojawiają się w rodzinie dzieci. Zrozumiałam, co oznacza to zdanie, gdy urodził się mój siostrzeniec. Przestało mieć znaczenie, że wychowywany jest w innej religii, częściowo w innej kulturze – na Wigilię siostra przyjeżdżała z synkiem do babci, i znów zaczęło być, jak kiedyś. Może mniej perfekcyjnie, za to rodzinnie i ciepło. Widząc radość w oczach dziecka na widok kolorowej choinki, człowiek dołącza do wspólnego przystrajania drzewka. Chcąc, by kilkulatek zapamiętał Wigilię, szuka się elementów, które z czasem kojarzyć będzie tylko z tym okresem. Mogą to być smaki, zapachy, może być wspólne wypiekanie pierniczków i lepienie pierogów lub jakieś coroczne zwyczaje, które staną się rodzinną, świąteczną tradycją. Ot, drobiazgi, co zyskują na symbolicznym znaczeniu. Kiedy w naszym domu stoi już choinka, dumny siostrzeniec zawiesza ostatnią bombkę – wielką i ciekawą bańkę, którą sam pomalował kilka lat temu w krakowskiej Fabryce Bombek. Po latach pamiętać z pewnością będzie też moment. Jak i łamanie się opłatkiem, zdobienie mieszkania, szukanie pod choinką prezentów… Często zapominamy, że święta nie są na pokaz. Dążymy do perfekcji, starając się dopiąć wszystko na ostatni guzik. Choinka ma być ładna (albo i najładniejsza na osiedlu!). Stół pięknie ozdobiony. Kurz wymieciony z każdego zakamarka mieszkania, jakbyśmy czekali nie na pierwszą gwiazdkę na niebie, a na wizytę inspekcji sanitarnej. Jedzenia zaś tyle, byśmy z przejedzenia nie mogli ruszyć się sprzed telewizora. Potrzebowałam czasu, by obudzić dawną magię świąt, i znów cieszyć się, że przez chwilę jesteśmy razem. Dziś nawet, jeśli kogoś z nas przy wigilijnym stole fizycznie nie ma, czuć bliskość… nie, nie jest jak kiedyś, ale Boże Narodzenie znów ma dla mnie swój urok. Choć czasem narzekam, że już z początkiem listopada pojawiają się na sklepowych półkach mikołaje, polubiłam świąteczne dekoracje. Cieszy mnie myśl, że w pierwszych dniach grudnia miasto rozświetlone zostanie tysiącem światełek, a na lokalnym Rynku pojawi się wielka, przystrojona przez dzieci choinka. W nastrój Bożego Narodzenia wprowadzają mnie nie wielkie galerie handlowe, a przedświąteczne jarmarki. Piję grzane wino, wędruję wśród drewnianych straganów i kuszących zapachów, i uśmiecham się do siebie. To znak, że święta tuż, tuż… Wprowadziłam swoje własne zwyczaje, dzięki którym na ten grudniowy czas czekam z niecierpliwością. Uwielbiam szopki bożonarodzeniowe, i co roku nie tylko wędruję od kościoła do kościoła, ale również odwiedzam wystawę szopek krakowskich, żywą szopkę przy Franciszkańskiej 4 w Krakowie oraz szopkę ruchomą w klasztorze w Tuchowie. Bywam na koncertach kolęd, a jednym z moich ulubionych są „Rockowe O!Płateczki” Wojtka Klicha – impreza tradycyjnie rozpoczyna się o 1.30 w nocy, tuż po pasterce! W klimat świąt wprowadzają mnie też dawne filmy o tematyce świątecznej, do których w tym okresie wracam szczególnie chętnie… Lubię Boże Narodzenie. Świąteczną atmosferę i magię, która na wiele lat mi gdzieś umknęła, znów odnalazłam. Boże Narodzenie bez żywej choinki? Na to dziś bym sobie nie pozwoliła! Anna Curyło
Zwyczaj strojenia drzewka na Boże Narodzenie skutecznie wyparł inne sposoby dekoracji mieszkań i domostw na czas świąt. Choinka jest rzeczywiście bardzo dekoracyjna, nadaje świątecznym dniom niezaprzeczalnego klimatu.
Zwyczaj strojenia drzewka na Boże Narodzenie skutecznie wyparł inne sposoby dekoracji mieszkań i domostw na czas świąt. Choinka jest rzeczywiście bardzo dekoracyjna, nadaje świątecznym dniom niezaprzeczalnego klimatu. Zwyczaj znoszenia do domów zielonych gałęzi iglastych drzew znany był w Europie od VII wieku. Może w ciemne, zimowe dni żywa zieleń igieł dawała wytchnienie i skłaniała do weselszych, pełnych nadziei myśli w oczekiwaniu na wiosnę? Tak robiono nie tylko na terenie Niemiec, ale i w Skandynawii i na ziemiach polskich. W Polsce, zwłaszcza na południu, zaczęto przygotowywać z gałązek „podłaźniki”. Nad stołem wigilijnym wieszano duży stroik, oplecione na obręczach zielone gałęzie ozdobione wiszącymi na wstążkach ciastkami, orzechami, łańcuchami i różnymi papierowymi lub słomianymi ozdobami. Czasem był to ucięty czubek świerku lub jodły. Specjalną ozdobą były „światy”, czyli przestrzenne formy o kulistym kształcie wycinane z opłatków i klejone lub składane. Mogły być białe, ale czasem opłatki barwiono. Dekoracje przygotowywały zazwyczaj dziewczęta. Pod taką dekoracją spędzano całe święta, składano sobie życzenia. Po świętach nie wyrzucano go, tak, jak dziś wyrzucamy suche drzewka choinkowe. Podłaźnik (lub podłaźniczka) był starannie kruszony, dodawano te okruchy zwierzętom do karmy albo zakopywano na polu dla zapewnienia sobie urodzaju. Zwyczaj ubierania choinki rozpowszechnił się w naszej części świata stosunkowo niedawno. Liczy sobie około dwieście lat i najpierw upowszechnił się w miastach. Żywe drzewko sprowadzone do domu w środku zimy miało symbolizować wiecznie odradzające się życie. Dlatego tak starannie je zdobiono. Każdy element miał swoją własną symbolikę. Jabłka i inne owoce zapewniały zdrowie i urodę, orzechy, koniecznie zawinięte w sreberko przynosiły dobrobyt i siłę, łańcuchy wzmacniały rodzinne więzi, gwiazda betlejemska na szczycie pomagała w powrotach do domu, dzwoneczki niosły radość i dobre nowiny a światełka (świece, potem lampki elektryczne) broniły przed ciemnościami i złem. Ozdoby ze słomy oznaczały zasobność i dobre plony w nadchodzącym roku. Najstarsze informacje o choince pochodzą z Alzacji, z kazań XV i XVI-wiecznych, w których krytykowano ten pogański zwyczaj. Ale urok choinki przetrzymał wszystko. W połowie minionego wieku bez roziskrzonego i migocącego lampkami drzewka nie liczyły się ani kolacja wigilijna, ani Nowy Rok. Choinka, obok sylwetki Mikołaja w czerwonym stroju stała się najczęściej wykorzystywanym motywem zdobniczym w grudniu i styczniu. Niemal wszystkie miasta ścigają się w wysokości postawionej na głównym placu choinki i liczbie zawieszonych na niej bombek lub lampek. Ubierzmy, jak każdego roku swoją choinkę, żywą lub sztuczną. Ale nie zapomnijmy udekorować innych części domu i stołu świątecznego stroikami z szyszek, gałązek, ozdobionych według gustu i zasobności kieszeni. A może spróbujmy przygotować „podłaźniczkę”, pod którą potrawy wigilijne będą smakować, jak nigdy dotąd? źródło: mwmedia
W dawnych czasach domowa choinka była z roku na rok bogatsza w ozdoby i piękniejsza. Każdego roku bowiem, tuż przed Wigilią, w długie zimowe wieczory klejono i pleciono nowe ozdoby i kilometrowe łańcuchy z kolorowych papierków.
W dawnych czasach domowa choinka była z roku na rok bogatsza w ozdoby i piękniejsza. Każdego roku bowiem, tuż przed Wigilią, w długie zimowe wieczory klejono i pleciono nowe ozdoby i kilometrowe łańcuchy z kolorowych papierków. Babcie przekazywały wnukom umiejętności klejenia jeżyków z bibułki, koszyczków na orzechy z papieru wycinankowego oraz gwiazdek z błyszczących wstążek. Potem takie ozdoby z bibułki, słomki, papieru zostały wyparte przez bombki – szklane, lśniące kule. Wieszało się różnorodne bombki, a jak się zbyt wiele stłukło, dokupowano pudełko takich, które się akurat spodobały. Wciąż na gałązkach wisiał papierowy aniołek przyniesiony przez dziecko z przedszkola lub pracowicie wyklejone z bibuły łańcuchy starszych dzieci, znalazło się miejsce dla bombki-grzybka od babci i bałwanek, bo ładny. Obowiązkowo musiały być jabłka, pierniki i cukierki, które do Trzech Króli, kiedy rozbierało się choinkę gdzieś znikały, tajemniczo i nie wiadomo, kiedy. Całość wieńczył czubek, który był w rodzinie „od zawsze”. Dziś choinka, tak jak ludzie, także lubi być modna, lubi każdego roku stroić się w inne kolory lub w innym stylu. Teraz powinna być dopasowana do kolorystyki wnętrza lub aktualnego stylu nakrycia stołu świątecznego. Ile w tym potrzeby, a ile narzuconej przez handlowców „konieczności” – nikt nie zgadnie. I teraz to nie tradycja, lecz styliści dyktują nam, jak ubrać drzewko. Są, na szczęście jeszcze domy, w których ubiera się choinkę we wszystko, co w wielkim kartonie na pawlaczu jest, nie bacząc na mody i trendy. Bo niemodne ubrania możemy wyrzucić, bowiem zwykle już się zużyły, ale wyrzucać prześliczne złote bombki i łańcuchy, które były modne w ubiegłym sezonie, a w tym trzeba na wiśniowo? Szkoda. Można wybrać jeden, stały styl domu i kupować nowe ozdoby w jednej gamie. Ale z drugiej strony, taka granatowa czy srebrna choinka każdego roku, szybko robi się nudna. Wiedzmy też, że ozdoby ze słomki, traw czy drewniane figurynki są efektowne raz, zaś bombki z usztywnionych nici nadają się tylko na jeden sezon. Jeśli jednak w zestawie będziemy mieć ozdoby (bombki, łańcuchy, korale) złote, srebrne i czerwone – to stosując tylko drobne zmiany w systemie ozdabiania, choinka będzie zawsze piękna, choć może nie najmodniejsza. Za to będzie nasza, domowa i kochana. Zostawmy też tego aniołka i grzybka po babci. źródło: mwmedia
Jak wyglądają Święta w różnych zakątkach świata
Pierwsza gwiazdka na niebie, kolędowanie, 12 wigilijnych potraw i pasterka - jeśli myślisz, że Boże Narodzenie wszędzie wygląda tak samo - jesteś w błędzie!
Pierwsza gwiazdka na niebie, kolędowanie, 12 wigilijnych potraw i pasterka - jeśli myślisz, że Boże Narodzenie wszędzie wygląda tak samo - jesteś w błędzie! Irlandia „Nollaig Shona Duit” - tak w języku gaelickim brzmi nazwa Świąt Bożego Narodzenia. Dla Irlandczyków widok świątecznych dekoracji już w listopadzie to nic nowego - im wcześniej zaczną się przygotowania do Bożego Narodzenia, tym lepiej! Pod koniec listopada więc sklepowe witryny są już zdobione na świąteczną nutę. Powala przepychem dekoracyjnym oprawa wielkich centrów handlowych. Najbardziej okazale wygląda wtedy kompleks handlowy St. Stephens Green Shopping Centre, przy Grafion Street. Jednak także prywatne domki są bogato zdobione światełkami, girlandami i kolorowymi łańcuchami oraz wieńcami wieszanymi nad drzwiami w towarzystwie jemioły. Przeciętny Irlandczyk w okresie poprzedzającym Boże Narodzenie wydaje prawie 1 850 €. Ponad połowa tej kwoty przeznaczana jest na zakup gwiazdkowych prezentów. A wszystko dlatego, że Irlandczycy potrafią obdarować drobiazgiem znajomych, czy kolegów z pracy. A jak mieszkańcy Zielonej Wyspy spędzają Wigilię? Większość spędza czas w... pubach, wraz z przyjaciółmi! A wszystko dlatego, że 24. grudnia to dla nich czas przygotowań do "właściwego" Święta Narodzin Zbawcy, obchodzonego dnia 25. grudnia. A jakie potrawy królują na stole? Przede wszystkim wypiekana gotowana wołowina w specjalnym cieście – mince pie. Na stole królują też potrawy z ryb, na przykład wędzony, tłusty łosoś z sodowym chlebem. Wszyscy jednak wyczekują północy, gdyż wtedy następuje koniec adwentowego postu. Po wieczornej mszy można już rozkoszować podniebienie pieczoną szynką, specjalnie przyrządzoną wołowiną i prawdziwym przysmakiem na Wyspie – sosem borówkowym. Irlandia ma swoje piękne tradycje. Należy do nich palenie wigilijnych świec oraz... zostawienie wolnych miejsc dla niespodziewanych gości. Hiszpania W Hiszpanii Wigilię, zwaną Nochebuena (Dobra Noc), świętuje się w domu razem z rodziną. Rodzina siada przy wigilijnym stole dość późno, bo około 22.00. Dania różnią się w zależności od regionu - w środkowej Hiszpanii spożywane jest głównie pieczone prosię lub jagnięcina, na południu, w Andaluzji - najczęściej indyk, a na wybrzeżu - owoce morza i ryby. Prawie wszędzie natomiast na deser nie może zabraknąć "cava" - hiszpańskiego szampana, migdałowego słodkiego deseru przypominającego chałwę - "turron", świątecznych ciasteczek - "polvorones", marcepana ani orzechów. Co ciekawe, odpowiednikiem naszego opłatka jest w Hiszpanii... chałwa. Hiszpańskie domy są ozdabiane, ale tak naprawdę dla każdej rodziny najważniejsza jest szopka, obiekt dumy całej rodziny. Wigilijna wieczerza rozpoczyna się nie przed, lecz po pasterce. Następnie wszyscy wychodzą na ulice oświetloną tysiącami barwnych żarówek, śpiewają kolędy i w tak uroczystej atmosferze zmierzają do swych domów. A prezenty? Podarki rozdawane są dopiero 6 stycznia w święto Trzech Króli, na pamiątkę darów, które Jezus otrzymał od mędrców ze Wschodu. Szwecja W Szwecji Święta Bożego Narodzenia rozpoczynają się już w pierwszą niedzielę adwentu. Tradycyjna szwedzka uczta składa się z iutfisk, czyli rozmoczonej suszonej ryby o dość mdłym smaku. Potem podaje się... galaretkę wieprzową, głowiznę i chleb. Nie brzmi to zachęcająco? Na pocieszenie warto dodać, że na deser podawane są pierniczki. Niestety, Szwedzi nie zostawiają wolnego nakrycia na stole, ale za to odwiedzają samotnych. Mieszkańcy Północy nie śpiewają też kolęd, lecz... tańczą wokół choinki, która przywędrowała tu z Niemiec. Na szczęście Szwedzi mają zwyczaj przystrajać na święta swoje domy ozdobami – świecami, krasnalami, aniołami, domkami z pierników. Na drzwiach wejściowych wiesza się zielone wianuszki świąteczne z sosnowych czy borówkowych gałązek. Pozostaje zapytać, kto rozdaje prezenty? Jeszcze w XVIII wieku prezenty przynosił bożonarodzeniowy Koziołek. Od stulecia prezenty w wigilijny wieczór przynosi Jultomten, czyli dosłownie „świąteczny krasnoludek”. Według wierzeń pod podłogą domu chował się krasnoludek, który w czasie świąt strzegł domowników oraz całego żywego inwentarza - w zamian za jedzenie. Niemcy Niemcy, podobnie jak Polacy, świętują przez trzy dni: 24 grudnia - "Wigilię", pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia, narodziny Jezusa Chrystusa (25.12.) i drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia (26.12.). W Wigilię w chrześcijańskich rodzinach przed lub po uczestnictwie w Mszy Świętej zapala się świece na choince i wtedy rozpoczyna się "gwiazdka" tzw. "Bescherung". Śpiewa się lub słucha kolęd i członkowie rodziny obdarowują się wzajemnie drobnymi prezentami. Dzieci słuchają Ewangelii i legend. W pierwszym i drugim dniu Świąt wielu ludzi udaje się do kościoła na świąteczne msze. 25 i 26 grudnia są dniami świątecznymi wolnymi od pracy. Niemcy uwielbiają też dekorować swoje domy wieńcami adwentowymi: ze świecami na stół i z samymi ozdobami na drzwi. Grecja Greckie Boże Narodzenie jest spokojnym, ale uroczystym okresem. Świętowanie rozpoczyna się 6 grudnia w dniu Świętego Mikołaja, kiedy to wszyscy wymieniają się podarunkami. Na dzień przed Bożym Narodzeniem i Nowym Rokiem dzieci śpiewają pieśni przypominające kolędy, chodząc od domu do domu. Te pieśni mają błogosławić domostwa. Za śpiew dzieci nagradzane są słodyczami i suszonymi owocami. Na prawie każdym stole można znaleźć Christopsomo (Chleb Chrystusa). Jest to okrągły bochenek ozdobiony na szczycie krzyżem, wokół którego ludzie stawiają symbole z ciasta przedstawiające wszystko to, co oznacza długotrwałość. Jeśli biesiadnicy pochodzą z wyspy i są rybakami na ich stole przede wszystkim zagości chleb z rybą. Nie wszyscy Grecy uznają choinki, a prezenty, zamiast leżeć pod drzewkiem, są wręczane dopiero 1 stycznia. Grecy zamiast choinki stawiają częściej przystrojony świątecznie... model żaglowca. Warto wspomnieć też o tym, że w tym słonecznym kraju ksiądz chodzi od domu do domu i kropi święconą wodą głównie te miejsca, gdzie mogą się znajdować kallikantzari (złe duszki). Francja We Francji świąteczną atmosferę wyczuwa się już pod koniec listopada. Wszystkich opanowuje gorączka zakupów. Właściciele sklepów prześcigają się w pomysłach dekorowania wystaw. Ulice miast przystrojone są kolorowymi lampkami i gwiazdkami i choinkami. Święta Bożego Narodzenia są dla Francuzów czasem poświęconym rodzinie. Francuzi wręczają sobie ręcznie robione kartki świąteczne oraz kupują prezenty. We Francji, w przeciwieństwie do Polski, nie ma Wigilii. Nieliczni Francuzi (większość to ateiści) biorą udział we mszy, a 25 grudnia siadają do wspólnego obiadu. A jakie potrawy goszczą na wigilijnym stole? W Wigilię lub na uroczystym obiedzie 25 grudnia zjeść można: ostrygi, specjalnie przyrządzoną wątróbkę gęsią lub kaczą, wędzonego łososia, indyczkę nadziewaną jadalnymi kasztanami oraz świąteczne ciasta Kto w kraju nad Sekwaną roznosi prezenty? Mały Jezus, który w wigilijną noc wkłada podarki do bucików ustawionych przy kominku. Wśród dzieci bardzo popularny jest także Calendrier de l'Avent (Kalendarz przedświąteczny). Maluchy codziennie otwierają jedno okienko kalendarza, zjadają znalezione czekoladki, piszą listy do Mikołaja (Père Noël) i... liczą dni dzielące ich od świat. Francuzi dekorują dom używając ostrokrzewu, jemioły, ale też liści dzikiego wina i rozmarynu. Niektórzy dekorują drzwi do domu niedużym, świątecznym wieńcem oraz rozkładają własnoręcznie szopki. Rosja We współczesnej Rosji bardziej uroczyście niż Boże Narodzenie, świętowana jest noc z 31 grudnia na 1 stycznia. Dlaczego? Sprawa jest jasna: to dzień prezentów, które w Rosji przynoszą Dziadek Mróz i jego wnuczka Śnieżynka. A samo Boże Narodzenie jest obchodzone po świętach Nowego Roku, 7 stycznia. To święto bardzo radosne, uroczyste, gdzie wiele osób udaje się wtedy do cerkwi, a wszyscy składają sobie życzenia. Rozpoczyna je uroczysta, rodzinna kolacja, czyli Wigilia. Na stole gości 12 tradycyjnych dań, zgodnie z liczbą apostołów m.in. bliny, ryba i mięsa w galarecie, pieczyste i pierniki miodowe, ale ucztę rozpoczyna postne danie z ziaren pszenicy, miodu i kaszy zmieszanymi z migdałowym lub makowym mlekiem. Do kaszy dodaje się orzechy lub mak. Wieczerzę wigilijną poprzedza ścisły post, który przestrzegany jest aż do pojawienia się pierwszej gwiazdki, symbolizującej gwiazdę Betlejemską. Do pięknej tradycji Świąt Bożego Narodzenia należy m.in. zapalanie świec w oknach i ognisk na ulicach, które mają rozgrzać w zimową, mroźną noc narodzone Dzieciątko. Dzieci z papierowymi gwiazdami i lampionami w rękach pukają do tych domów, w których zapalono świece, aby złożyć życzenia domownikom, zaśpiewać kolędy, a nawet odegrać całe przedstawienia. Gospodarze zapraszają ich do domu, do swojego stołu lub nagradzają słodyczami. źródło: mwmedia
Jedną z tradycji Świąt Bożego Narodzenia jest obdarowywanie swoich bliskich prezentami. Kupowanie upominków w okresie bożonarodzeniowym stanowi bardzo istotną część tych świąt. A po wigilijnej wieczerzy mogą dać wiele przyjemności, pod warunkiem jednak, że uda nam sie sprawić komuś frajdę. Wbrew pozorom, kupowanie prezentów nie należy do łatwych czynności.
Jedną z tradycji Świąt Bożego Narodzenia jest obdarowywanie swoich bliskich prezentami. Kupowanie upominków w okresie bożonarodzeniowym stanowi bardzo istotną część tych świąt. A po wigilijnej wieczerzy mogą dać wiele przyjemności, pod warunkiem jednak, że uda nam sie sprawić komuś prawdziwą frajdę. Wbrew pozorom, kupowanie prezentów nie należy do łatwych czynności. Owszem, zakupy bywają przyjemnością, ale czasami także prawdziwą udręką. Prawie co roku u większości z nas pojawia się ten sam dylemat: “jakie upominki wybrać, co kupić?”. Święta Bożego Narodzenia zbliżają się wielkimi krokami i pewnie nie liczni mają z głowy zakupy świąteczne. A dla większości, chęć usatysfakcjonowania członków rodziny, spędza im sen z powiek. Oczywiście nie uda się rozwiązać całkowicie tego odwiecznego, corocznego kłopotu, ale może uda się nam podpowiedzieć ciekawe pomysły na świąteczne podarunki? Poniżej znajdziecie praktyczną ściągawkę na świąteczne upominki dla każdego członka rodziny. Ukochana, narzeczona, żona Dla kobiety przede wszystkim liczy się to, aby prezent podarowany był od serca. Wówczas z łatwością można oczarować nawet niedrogim drobiazgiem. Kobiety zwracają dużą uwagę na oprawę. Dlatego też warto zadbać o to, aby prezent był pięknie zapakowany. A jaki upominek ucieszy każdą kobietę? Bielizna. Piękna, zmysłowa, elegancka bielizna będzie wspaniałym prezentem, zresztą nie tylko dla kobiety :). Z pewnością każda pani zachwyci się biżuterią. Najlepiej z wygrawerowanym romantycznym krótkim tekstem. Przyjemność sprawi też wytworny zegarek, czy skórzany portfel. Można podarować dobre kosmetyki, oryginalne perfumy – z tego ucieszy się każda kobieta. Mama, teściowa Nasze mamy z pewnością ucieszy dobra książka na długie, zimowe wieczory. Radość może sprawić również płyta DVD z romantyczną komedią. Elegancka apaszka, czy rękawiczki z miękkiej skóry mogą się okazać strzałem w dziesiątkę. Dla miłośniczek dobrej herbaty warto zakupić ekskluzywny zaparzacz z zestawem eleganckich filiżanek. Jeśli doskonale znamy gust i rozmiar naszych mam możemy podarować modną bluzkę, czy sweterek. Ukochany, narzeczony, mąż Jak doskonale wszystkie wiemy, mężczyznom najtrudniej kupuje się prezenty. Do standardowych upominków dla mężczyzn można zaliczyć bokserki, krawat, kosmetyki, czy zestaw do golenia. Ale jeżeli nasz ukochany otrzymuje to, co rok, to warto zastanowić się nad czymś bardziej oryginalnym. Jeżeli Twój mężczyzna ma jaką pasję, to możesz kupić jakiś gadżet związany z jego hobby. Jeżeli np. interesuje się informatyką, t o z pewnością radość sprawi mu nowa myszka komputerowa, czy klawiatura. Każdego pana ucieszy także dobry markowy zegarek, skórzany portfel. Dla maniaków sportu można zakupi karnet na siłownię, czy basen. Palacza zachwyci oryginalna zapalniczka, czy kubańskie cygara. Tato, teściu Ojcowie przeważnie twierdzą, że wszystko mają i nic nie potrzebują. Ale tak naprawdę, to cieszą sie z każdego prezentu. Miłośnikom muzyki można sprawić kolekcję płyt. Na długie wieczory doskonałym prezentem będą eleganckie szachy, czy talie kart w wytwornej skrzyneczce. Radość może przynieść również ładny szalik idealnie dopasowany do płaszcza. Biznesmenowi warto podarować markowy długopis, pióro, elegancki wizytownik, czy organizer na przyszły rok. A każdego gospodarza ucieszy profesjonalny zestaw do otwierania wina. Najmłodsi członkowie rodziny Dzieciom najłatwiej kupić wymarzony prezent. W okresie świątecznym sklepy zapełnione są przeróżnymi zabawkami. Można przebierać w samochodach, robotach, pluszakach, czy lalach przypominających prawdziwe bobasy. Warto także zastanowić się nad zabawkami, które nie tylko bawią, ale i uczą. Prezenty pod choinkę są coraz bardziej popularne i nawet w najbiedniejszych domach trudno sobie dziś wyobrazić Wigilię bez chociażby najdrobniejszego upominku. Pomysłów na niebanalne prezenty jest sporo. Najlepszym rozwiązaniem jednak będzie, gdy w wyborze gwiazdkowych upominków kierować będziemy sie intuicją. Ona przeważnie nie zawodzi. I pamiętajmy o tradycji, która nakazuje, aby prezenty otwierać przy zapalonej choince dopiero po wieczerzy wigilijnej W tym przedświątecznym wirze powinniśmy również pamiętać o kartach pocztowych ze świątecznymi i noworocznymi życzeniami wysyłanymi do znajomych i krewnych. Autorem tego pomysłu był Anglik John Horsley. W 1846 roku zaprojektował on pierwszą taką kartę. Wydrukowano ich wówczas pięćdziesiąt, nie wiedząc jak zostaną przyjęte. Zwyczaj wysyłania życzeń świątecznych na specjalnych kartonikach stał się popularny na całym świecie dopiero w latach dwudziestych XX wieku. W Polsce kartki świąteczne pojawiły się pod koniec XIX w. Dziś na całym świecie co roku wysyła się miliony kart świątecznych. Pomimo, że w dzisiejszej dobie internetu elektroniczne kartki świąteczne zyskują coraz większą popularność, to wirtualna kartka, nigdy nie zastąpi tej tradycyjnej, drukowanej, wyjętej ze skrzynki pocztowej. Najłatwiej jest życzyć komuś tego co najlepsze, bo takie hasło nie wymaga od nas myślenia. Ale sztuka składania życzeń jest bardziej skomplikowana. Prawdziwie piękne i szczere życzenia, muszą wypływać z serca. Powinny dotyczyć tego, co jest ważne i potrzebne osobie, do której życzenia są kierowane. Jest mnóstwo rzeczy, których możemy życzyć drugiej osobie. Życzenia wymyślone przez nas samych będą na pewno cenniejsze i piękniejsze, ale jeżeli nie macie pomysłów na piękne, oryginalne świąteczne życzenia, to skorzystajcie z naszych propozycji. Jezu na sianku złożony Któremu hołd dały bydlęta Racz przyjąć nasze ukłony Które niesiemy na Święta Daj odbyć Gwiazdkę wesoło Wszystkim co sercu są mili Racz by kochani wokoło Przyszły Rok w szczęściu spędzili * Niech Święta Bożego Narodzenia i Wigilijny wieczór upłyną Wam wszczęściu i radości przy staropolskich kolędach i zapachu świerkowejgałązki. * W ten wigilijny dzień zaśnieżony, kiedy w kościele uderzą dzwony, przyjmijcie gorące życzenia radości, a w Nowym Roku szczęścia, zdrowia i pomyślności * Niech magiczna noc Wigilijnego Wieczoru Przyniesie Ci spokój i radość. Niech każda chwila Świąt Bożego Narodzenia Żyje własnym pięknem, A Nowy Rok obdaruje Ciebie Pomyślnością i szczęściem. Najpiękniejszych Świąt Bożego Narodzenia Niech spełniają się wszystkie Twe marzenia. * Staropolskim obyczajem gdy w Wigilię gwiazdka wstaje Nowy Rok zaś cyfrę zmienia, wszyscy wszystkim ślą życzenia. Przy tej pięknej sposobności i ja życzę Ci radości aby wszystko się zdarzyło z roku na rok lepiej było! * W noc wigilijną w blasku świec melodia kolęd niech płynie w mrok Niech Wam przyniesie radości moc i wiele szczęścia na Nowy Rok * Nim gwiazgdka zabłyśnie, nim święta przeminą, niech Ci błogosławi Panienka z Dzieciną. Niech się Twoje życie w szczęśliwości splata dziś, jutro w Nowy Rok i po wszystkie lata * Świąt białych, pachnących choinką, skrzypiących śniegiem pod butami, spędzonych w ciepłej, rodzinnej atmosferze, pełnych niespodziewanych prezentów. Świąt dających radość i odpoczynek oraz nadzieję na Nowy Rok, żeby był jeszcze lepszy, niż ten, co właśnie mija. * Gdy pierwsza gwiazdka na niebie zabłyśnie Niech aniołek Cię mocno ode mnie uściśnie I złoży serdeczne życzenia z okazji: Świąt Bożego Narodzenia! * Na zbliżające się Święta pragniemy złożyć życzenia przeżywania Bożego Narodzenia w zdrowiu, radości i ciepłej rodzinnej atmosferze. Kolejny zaś Nowy Rok niech będzie czasem pokoju oraz realizacji osobistych zamierzeń. * 100 choinek w lesie, prezentów ile Mikołaj uniesie, bałwana ze śniegu i mniej życia w biegu oraz tyle radości co ryba ma ości życzy... * By Wam wszystko pasowało, by kłopotów było mało, byście zawsze byli zdrowi, by problemy były z głowy, by się wiodło znakomicie, by wesołe było życie! * Kiedy opłatek bielusieńki weźmiesz do swej dłoni, wspomnij w ten dzień uroczysty choć przez chwilę o mnie. Oddalony jesteś ode mnie kilometrów wiele tym opłatkiem choć w myśli się z Tobą dzielę. * Mikołaja z długą brodą, gości z procentową wodą, kobiety gorącej w prezencie, prostej drogi na zakręcie. * Mizerna cicha, stajenka licha, pełna niebieskiej chwały, oto leżący przed nami śpiący w promieniach - Jezus mały... błogosławieństwa Bożego w każdym dniu Nowego Roku życzy . * Niech magiczna noc Wigilijnego Wieczoru Przyniesie Ci spokój i radość. Niech każda chwila Świąt Bożego Narodzenia Żyje własnym pięknem, A Nowy Rok obdaruje Ciebie Pomyślnością i szczęściem. Najpiękniejszych Świąt Bożego Narodzenia Niech spełniają się wszystkie życzenia * Niech te Święta tak wspaniałe będą całe jakby z bajek, niechaj gwiazdka z nieba leci, niech Mikołaj tuli dzieci, biały puch niech z góry spada, niechaj piesek w nocy gada, niech choinka pachnie pięknie no i radość będzie wszędzie! * Pada śnieg, suną sanki - jest renifer i bałwanki... śnieżki z nieba spadają, życzenia zdrowych świąt składają. Niech te święta będą wyjątkowe a prezenty odlotowe * Zrodzony na sianie, w półmroku stajenki, Śpi w ramionach Maryji Jezus maluśienki. Świętą noc złocista gwiazdka opromienia, Gromadzą się wokół przyjazne stworzenia. Lulajże Jezuniu snem cichym, szczęśliwym, Obdarz nas radością i szczęściem prawdziwym. * Śniegu po nerki Wesołej pasterki Prezentów moc Sexu co noc Pysznego bigosu Gwiazdki z kosmosu I udanego wskoku do 2007 roku!