U małych dzieci HUS rozwija się zwykle po przebyciu infekcji przewodu pokarmowego lub górnych dróg oddechowych. Typowym objawem towarzyszącym jest biegunka / fot. sxc.hu

Infekcja i biegunka u dziecka – to może być zespół hemolityczno-mocznicowy

Kiedy gorączka, ból brzucha oraz zażółcenie skóry są sygnałem alarmowym? Gdy pojawiają się jednocześnie. Bądź czujna, to może być HUS - zespół hemolityczno-mocznicowy, schorzenie dotykające wielu narządów. Występuje głównie u niemowląt i małych dzieci, u których najczęściej powoduje ostrą niewydolność nerek.
/ 02.02.2011 13:12
U małych dzieci HUS rozwija się zwykle po przebyciu infekcji przewodu pokarmowego lub górnych dróg oddechowych. Typowym objawem towarzyszącym jest biegunka / fot. sxc.hu

Skąd się bierze zespół hemolityczno-mocznicowy?  

Do tej pory istniało wiele teorii na temat pochodzenia zespołu hemolityczno-mocznicowego. Ustalono, że najczęściej identyfikowanym czynnikiem jest zakażenie Escherichia Coli serotyp O157:H7. Rzadziej powodują go bakterie Gram-ujemne, między innymi: Shigella, Salmonella, Yersinia, Campylobacter i inne.

HUS bywa także związany z infekcjami wirusowymi – wirusem VZV, ECHO, HIV oraz Coxsackie A i B. Występuje także jako postać polekowa

U dorosłych może poprzedzać rozwój nowotworu złośliwego, najczęściej prostaty, trzustki i żołądka. Rodzinne występowanie choroby sugeruje również genetyczne podłoże tej choroby.

Nosicielami bakterii są przede wszystkim zwierzęta domowe. Spożycie przez człowieka zanieczyszczonej żywności lub bezpośredni kontakt z bezobjawowymi nosicielami, na przykład krowami, powoduje rozwój choroby.

HUS u dzieci

U małych dzieci HUS rozwija się zwykle po przebyciu infekcji przewodu pokarmowego lub górnych dróg oddechowych. Typowym objawem towarzyszącym jest biegunka. Podczas rozwoju tego zespołu, występuje charakterystyczna triada objawów:

  • ostra niewydolność nerek,
  • niedokrwistość hemolityczna,
  • niedokrwistość trombocytopenia.

Ponadto, można zaobserwować wysoką gorączkę, małe ilości oddawanego moczu, wysokie ciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca oraz małe wybroczynki na skórze. HUS może także manifestować się jako tzw. ostry brzuch, najczęściej z powodu towarzyszącego zapalenia trzustki lub krwawienia do przewodu pokarmowego.

Polecamy: Jak leczyć biegunkę u niemowląt?

Jak wykryć HUS?

 Schorzenie można rozpoznać na podstawie obrazu klinicznego, ale poszukuje się potwierdzenia w badaniach laboratoryjnych. W rozmazie krwi obserwowana jest obecność uszkodzonych, pofragmentowanych krwinek czerwonych, wiele retikulocytów (młodych form krwinek czerwonych), umiarkowanie podwyższoną ilość białych krwinek oraz obniżoną liczbę płytek krwi.

W badaniu moczu można również wykryć obecność hemoglobiny oraz zwiększone ilości erytrocytów i leukocytów. Obserwuje się także wzrost bilirubiny we krwi, co w efekcie prowadzi do zażółcenia skóry.

Przebieg choroby

Najczęściej początek zmian chorobowych jest związany z wydzielaniem toksyn przez bakterię. Jej przedostanie się do organizmu powoduje uszkodzenie drobnych naczyń, w których zaczynają tworzyć się mikroskrzepy. Te natomiast, zbudowane z płytek krwi, powodują niedobór tychże płytek, wykrywany podczas badań.

Krwinki czerwone, przechodząc przez światło tak zmienionych naczyń, ulegają uszkodzeniu, co z kolei prowadzi do anemii. Z powodu zniekształceń w naczyniach, dochodzi także do upośledzenia przepływu krwi oraz uszkodzeń w narządach litych - nerkach, trzustce, wątrobie, ośrodkowym układzie nerwowym i mięśniu sercowym.

Jak wygląda leczenie?

Leczenie zespołu hemolityczno-mocznicowego polega przede wszystkim na monitorowaniu funkcji życiowych dziecka. Często proces ten bywa wystarczający. W razie potrzeby stosuje się także dializoterapie, a najcięższe przypadki leczy się plazmaferezą.

Czytaj też: Nie lekceważ wymiotów u dziecka

Co ciekawe, antybiotykoterapia powoduje uwalnianie większych ilości toksyny i może pogarszać rokowanie.

Ważne jest, aby rodzice zdawali sobie sprawę, że HUS jest bardzo poważnym schorzeniem i zdarza się, że nie wszystkie uszkodzenia da się wyleczyć. U wielu dzieci dochodzi do rozwoju takich powikłań, jak białkomocz czy przewlekła niewydolność nerek. Dlatego istotne jest zachowanie czujności po wyleczeniu choroby i regularne wykonywanie badań kontrolnych.