„Na domówce, zamiast męża, szukałam drogi ucieczki. Jednak muskularny brunet znalazł drzwi do mojego serca”
„Znalazłam sobie bezpieczne miejsce w kącie pokoju, tuż obok ogromnego regału z książkami. Przynajmniej one były mi bliskie. Udawałam, że z wielkim zainteresowaniem przeglądam grzbiety nowości wydawniczych, podczas gdy w rzeczywistości walczyłam z chęcią ucieczki. Słuchałam urywków rozmów, które do mnie docierały”.
Myślałam, że moje serce na zawsze pozostanie zamknięte w pracowni, wśród starych projektów i niedokończonych szkiców. To w końcu była przecież moja własna prywatna twierdza. Kiedy brat wyciągał mnie z domu, miałam ochotę zapaść się pod ziemię, a obcy ludzie wydawali mi się ścianą nie do przebicia. Nie wiedziałam, że jeden wieczór i jeden człowiek, który stanie w mojej obronie, odmienią absolutnie wszystko. Uważałam, że tak jest najlepiej Kiedy rozpadł się mój wieloletni związek, świat, który do tej pory uważałam za bezpieczny, po prostu przestał istnieć. Każdy kąt w mieszkaniu przypominał mi o osobie, z którą planowałam przyszłość. Nie potrafiłam znieść tej wszechogarniającej pustki, więc znalazłam jedyne wyjście, jakie wydawało mi się wtedy racjonalne. Uciekłam w pracę. Zajmuję się odnawianiem starych książek i tradycyjnym introligatorstwem. To zajęcie, które wymaga ogromnej cierpliwości, precyzji i skupienia. Zapach kleju kostnego, starego papieru i skóry stał się moim jedynym towarzyszem. Codziennie zamykałam się w swojej małej pracowni na obrzeżach miasta i godzinami pochylałam nad zniszczonymi woluminami. Kiedy zszywałam luźne kartki, miałam wrażenie, że zszywam własne życie. Książki nie oceniały, nie odchodziły bez słowa i zawsze można było je naprawić. Ludzi niekoniecznie. Z każdym tygodniem coraz bardziej izolowałam się od świata. Odmawiałam spotkań z przyjaciółkami, przestałam odpisywać na wiadomości, a zakupy robiłam tylko wtedy, gdy w lodówce zostawało jedynie światło. Uważałam, że tak jest najlepiej. Byłam bezpieczna w swoim małym, papierowym imperium, gdzie nikt nie mógł mnie zranić ani zadać mi bólu. Znałam ten ton Moja strategia przetrwania działała bez zarzutu, dopóki pewnego wtorkowego popołudnia w drzwiach pracowni nie stanął mój starszy brat, Igor. Zawsze mieliśmy świetny kontakt, choć różniliśmy się od siebie jak ogień i woda. On był duszą towarzystwa, człowiekiem, który potrafił rozmawiać z każdym i wszędzie. Ja wolałam ciszę. — Weronika, to już przestaje być zabawne — powiedział, stawiając na moim biurku dwa kubki z parującą kawą z pobliskiej kawiarni. — Wyglądasz jak duch. Ile godzin dzisiaj nie odrywałaś wzroku od tego stołu? — Pracuję, Igor. Mam ważne zlecenie z antykwariatu, muszę skończyć tę okładkę do końca tygodnia — odpowiedziałam, nie podnosząc wzroku znad misternie tłoczonego wzoru. — Praca pracą, ale ty po prostu uciekasz. Od dwóch miesięcy nie widziałaś nikogo poza kurierem i mną. W ten piątek idziemy na domówkę do moich znajomych. I nie przyjmuję odmowy. — Słucham? — Odłożyłam narzędzia i wreszcie spojrzałam na niego z niedowierzaniem. — Nigdzie nie idę. Nie znam twoich znajomych, nie mam ochoty na udawane uśmiechy i wysłuchiwanie opowieści o tym, jak wspaniałe jest życie innych. — Pójdziesz, bo jesteś moją siostrą i martwię się o ciebie. Założysz coś innego niż ten poplamiony klejem fartuch, wypijemy trochę soku, zjemy dobre jedzenie, posiedzisz dwie godziny i wrócimy. Obiecuję. Znałam ten ton. Kiedy Igor się na coś uparł, nie było siły, która mogłaby go zatrzymać. Wiedziałam, że będzie mnie nękał telefonami i wizytami, dopóki się nie zgodzę. Z ciężkim westchnieniem pokiwałam głową, chociaż w środku cała drżałam na myśl o konfrontacji z grupą obcych ludzi. Przynajmniej one były mi bliskie Piątkowy wieczór nadszedł zdecydowanie zbyt szybko. Stałam przed lustrem, patrząc na dziewczynę, której ledwo poznawałam. Ubrałam prostą sukienkę, trochę podmalowałam oczy, ale mój wyraz twarzy zdradzał, że najchętniej wróciłabym pod koc. Igor czekał już w przedpokoju, zadowolony z siebie jak nigdy. Mieszkanie znajomych Igora znajdowało się w nowoczesnym apartamentowcu. Kiedy weszliśmy do środka, uderzyła mnie fala głośnej muzyki, śmiechu i zapachów jedzenia. Salon był pełen ludzi. Wszyscy wydawali się zrelaksowani, swobodni i pewni siebie. Brat natychmiast wpadł w wir powitań, przybijając piątki i żartując, a ja zostałam z tyłu, czując się jak niepasujący element układanki. — Zaraz cię wszystkim przedstawię — rzucił przez ramię Igor, ale chwilę później zniknął w kuchni z gospodarzem imprezy. Znalazłam sobie bezpieczne miejsce w kącie pokoju, tuż obok ogromnego regału z książkami. Przynajmniej one były mi bliskie. Udawałam, że z wielkim zainteresowaniem przeglądam grzbiety nowości wydawniczych, podczas gdy w rzeczywistości walczyłam z chęcią ucieczki. Słuchałam urywków rozmów, które do mnie docierały. Mówili o podróżach zagranicznych, awansach w korporacjach, nowych samochodach. Czułam się tam boleśnie nie na miejscu. Słuchał z autentycznym zainteresowaniem — Książki na tej półce są ułożone kolorystycznie, co uważa za zbrodnię na literaturze każdy, kto naprawdę lubi czytać. Głos, który rozległ się tuż za moimi plecami, sprawił, że drgnęłam. Odwróciłam się i zobaczyłam wysokiego mężczyznę o ciepłym, ale przenikliwym spojrzeniu. Trzymał w dłoni szklankę z wodą z cytryną i uśmiechał się delikatnie. — Jestem Paweł — powiedział, wyciągając do mnie rękę. — Przyjaciel Igora. Wiele o tobie słyszałem. — Weronika — odpowiedziałam, odwzajemniając uścisk dłoni. — Mam nadzieję, że Igor nie naopowiadał ci zbyt wielu głupot na mój temat. — Mówił tylko, że masz niezwykły talent do przywracania życia rzeczom, które inni uznali za bezużyteczne. Widzę, że nie czujesz się tu zbyt komfortowo. Chcesz uciec na balkon? Jest tam trochę ciszej. Zgodziłam się z ulgą. Balkon był przestronny, a chłodne wieczorne powietrze natychmiast przyniosło mi ukojenie. Paweł okazał się niezwykle uważnym słuchaczem. Nie zadawał sztampowych pytań. Nie pytał, dlaczego jestem smutna, nie dopytywał o moje życie prywatne. Zamiast tego zapytał o moją pracę. Zaczęłam mu opowiadać o technikach introligatorskich, o tym, jak wybieram nici, jak staram się zachować oryginalny charakter każdej okładki. Mówiłam o zapachu dawnych lat ukrytym na pożółkłych stronach. Słuchał z autentycznym zainteresowaniem, zadawał trafne pytania, a ja po raz pierwszy od miesięcy czułam, że rozmowa nie jest dla mnie ciężarem, ale prawdziwą przyjemnością. Uderzyły w moje najczulsze miejsce Nasz spokój nie trwał wiecznie. Po kilkunastu minutach na balkon wpadła grupa znajomych Igora, szukając miejsca, by usiąść z talerzami pełnymi przekąsek. Zrobiło się tłoczno i gwarno. Paweł przesunął się nieco bliżej mnie, by zrobić im miejsce. Jeden z nowo przybyłych, wysoki blondyn w drogiej koszuli, którego wcześniej widziałam w centrum uwagi w salonie, spojrzał na mnie z zaciekawieniem. — Ty jesteś siostrą Igora, tak? — zapytał głośno. — Igor mówił, że zajmujesz się jakimiś starymi książkami. To prawda? — Tak, jestem introligatorem. Odnawiam zabytkowe woluminy — odpowiedziałam cicho, czując nagły ścisk w żołądku. Mężczyzna parsknął śmiechem, kręcąc głową. — Poważnie? W dobie czytników elektronicznych i internetu? Przecież to jest zawód wymarły, jak zduni czy kowale. Komu w ogóle zależy na starych, zakurzonych papierach? Po co marnować czas na coś, co zaraz i tak wyląduje na śmietniku historii? To się w ogóle opłaca, czy traktujesz to jak hobby dla zabicia czasu? Poczułam, jak krew napływa mi do twarzy. Jego słowa uderzyły w moje najczulsze miejsce. Mój były partner mówił dokładnie to samo. Zawsze uważał moją pasję za fanaberię, stratę czasu i powód, dla którego nigdy niczego nie osiągniemy. Zamiast się bronić, spuściłam wzrok. Znów poczułam się malutka, nieważna i dziwna. Chciałam tylko odstawić szklankę z sokiem pomarańczowym na parapet i wyjść bez słowa. Stałam jak wryta Zanim zdążyłam zrobić krok w stronę drzwi, usłyszałam głos Pawła. Brzmiał spokojnie, ale było w nim coś tak stanowczego, że wszyscy na balkonie natychmiast zamilkli. — Szacunek do przeszłości i dbanie o to, co przetrwało pokolenia, nigdy nie wyjdzie z mody — powiedział Paweł, patrząc prosto w oczy blondyna. — Zapiski, stare wydania, historia rzemiosła, to wszystko stanowi o naszej kulturze. Praca Weroniki wymaga ogromnej wiedzy, precyzji i pasji, której wielu ludziom w dzisiejszych czasach po prostu brakuje. Czytniki są wygodne, jasne. Ale nie mają duszy. Nie opowiadają historii ludzi, którzy trzymali daną książkę w rękach sto lat przed nami. To, co robi Weronika, to sztuka. A nazywanie tego stratą czasu świadczy tylko o braku wyobraźni. Na balkonie zapadła głucha cisza. Blondyn zaczerwienił się, zamruczał coś pod nosem o tym, że to tylko takie żarty, po czym odwrócił się do swoich znajomych, zmieniając temat. Stałam jak wryta. Spojrzałam na Pawła. Jego twarz była spokojna, uśmiechnął się do mnie lekko, dając znak, że wszystko jest w porządku. Nikt nigdy wcześniej nie stanął w mojej obronie w taki sposób. Nikt nie potraktował mojej pracy i mojej pasji z tak wielkim szacunkiem publicznie, wobec obcych ludzi. Czułam, jak narasta we mnie fala ogromnej wdzięczności i czegoś jeszcze, czego nie czułam od bardzo dawna. Nadziei. Odkrywam w sobie nową energię Zaraz po tej sytuacji Paweł delikatnie dotknął mojego ramienia. — Zmęczył cię ten tłum? Chcesz wracać do salonu, czy wolisz posiedzieć tu jeszcze chwilę? — zapytał z troską. — Dziękuję ci — powiedziałam cicho, starając się opanować drżenie głosu. — Naprawdę, dziękuję za te słowa. Zazwyczaj nie potrafię się odgryźć w takich momentach. — Nie musisz się odgryzać. Ważne, żebyś pamiętała, że to, co robisz, jest wartościowe. Nie pozwól, żeby ktoś, kto nie ma pojęcia o twoim świecie, sprawiał, że w to wątpisz. Reszta wieczoru minęła mi jak we śnie. Nie przejmowałam się już głośną muzyką ani ludźmi, którzy przewijali się przez mieszkanie. Igor podszedł do nas kilka razy, uśmiechając się szeroko pod nosem, gdy widział, jak pochłonięci jesteśmy rozmową, ale dawał nam przestrzeń. Z Pawłem rozmawiało mi się tak łatwo, jakbyśmy znali się od lat. Opowiadał mi o swojej pracy architekta krajobrazu, o tym, jak trudne bywa łączenie natury z betonowymi miastami. Dzielił się swoimi małymi porażkami i marzeniami. Kiedy grubo po północy Igor zasugerował, że pora wracać, poczułam ukłucie żalu. Nie chciałam kończyć tej rozmowy. Paweł odprowadził nas do drzwi. — Weroniko — zaczął, nieco niepewnie. — Wspominałaś, że w pracowni masz maszynę introligatorską z początku ubiegłego wieku. Bardzo chciałbym ją zobaczyć, jeśli to nie problem. Czy zgodziłabyś się pokazać mi swój świat? Może w najbliższy czwartek? Spojrzałam w jego oczy i po raz pierwszy od rozstania nie poczułam strachu przed nowym. Poczułam ekscytację. — Bardzo chętnie — odpowiedziałam z uśmiechem, który wreszcie był całkowicie szczery. To spotkanie w pracowni zamieniło się w wielogodzinną fascynującą dyskusję, a potem w spacer po parku. Tydzień później poszliśmy do teatru, a potem na długi obiad do małej, cichej restauracji. Dziś mija pół roku, odkąd staliśmy na tamtym balkonie. Z każdym dniem odkrywam w sobie nową energię, a rany, które uważałam za nieuleczalne, wreszcie zaczęły się goić. Moja pracownia nie jest już samotną twierdzą, w której ukrywam się przed światem. Stała się miejscem, w którym tworzę, bo wreszcie zrozumiałam, że moje życie, podobnie jak każda zniszczona książka, może zyskać nową, jeszcze piękniejszą oprawę. Wystarczy tylko, że wpadnie w odpowiednie ręce. Weronika, 31 lat Historie są inspirowane prawdziwym życiem. Nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń ani osób, a wszelkie podobieństwa są całkowicie przypadkowe. Czytaj także: „Uciekłam od bogatego narzeczonego, bo nie chciałam do końca życia gnić przy buraku. Szybko wpadłam z deszczu pod rynnę” „Córka mnie wysłała na pielgrzymkę do Medjugorie. Pojechałam jako zgorzkniała wdowa, a wróciłam z wiosną w sercu” „Wstyd mi było, że moja wnuczka jest nieślubnym dzieckiem. Syn był uparty i nie chciał się żenić”
Natalia Szroeder czwartą ambasadorką inicjatywy Czujesz Klimat? Rossmanna
Natalia Szroeder oficjalnie dołączyła do grona ambasadorów inicjatywy Czujesz Klimat? Rossmanna. Wokalistka wspólnie z firmą Rossmann i pozostałymi ambasadorami: Ofelią Igą Krefft, Marcinem Kydryńskim i Arturem Rojkiem będzie promować bardziej ekologiczne postawy i przekonywać, że drobne codzienne wybory każdego z nas – także podczas zakupów – mają wielki wpływ na środowisko.
Natalia Szroeder, 27-letnia wokalistka, kompozytorka i autorka tekstów to jeden z najciekawszych obecnie kobiecych głosów na polskiej scenie muzyki pop. Debiutowała w programie „Od przedszkola do Opola”, swój pierwszy solowy album nagrała w wieku 21 lat. Dziś ma na koncie dwie solowe płyty, a nad trzecią rozpoczyna pracę. Jej utwory mają milionowe odsłuchy na platformach streamingowych, a w mediach społecznościowych obserwuje ją ponad pół miliona fanów. Robię w życiu, to co naprawdę kocham i to, o czym zawsze marzyłam. Czy można pragnąć czegoś więcej? Czasami zamykam oczy i wyobrażam sobie, gdzie będę za 10, 20 lat. Jak będzie wyglądał świat wokół mnie? Zastanawiam, się czy będą jeszcze czyste rzeki, a miasta będą pełne zielonych drzew? To zależy tylko od nas, bo każdy nasz wybór, poważny czy też błahy, ma wpływ na otaczający nas świat. Dlatego zdecydowałam się dołączyć do grona ambasadorów inicjatywy Czujesz Klimat? Rossmanna, bo wierzę, że nasze nawet najmniejsze decyzje mają znaczenie dla planety, tak samo jak w muzyce znaczenie ma każdy dźwięk – Natalia Szroeder. Celem Czujesz Klimat? jest m.in. wspieranie idei, że codziennie wybory każdego z nas mogą być bardziej przyjazne środowisku. Rossmann chce nam je ułatwiać, dlatego w swoich sklepach produkty wyróżniające się ze względu na dobry dla planety skład, opakowanie przyjazne środowisku i bardziej zrównoważoną produkcję oznaczył symbolem Czujesz Klimat? Dobry klimat to nie tylko czyste powietrze i środowisko. To także przyjaźni ludzie, atmosfera jaka nas otacza, pozytywne wibracje. Dlatego w ramach akcji Czujesz Klimat? Rossmann nie tylko zaprosił do współpracy artystów ze świata muzyki, ale też został sponsorem: Opener’a (na ubiegłorocznym Open’erze po raz pierwszy w Polsce pojawiła się scena zasilana wodorem - w ramach Czujesz Klimat?), OFF Festivalu, Siesty oraz Great September.
„The Crown 5”: fakty a fikcja. Co zdarzyło się naprawdę? [spoilery]
Nowy sezon „The Crown” zadebiutował na Netfliksie 9 listopada. Choć większość fabuły poświęcona jest konfliktowi pomiędzy Karolem i Dianą, nie brakuje także wątków rozwijających historię młodego Williama. W 5. sezonie powraca także pewien dawny ukochany… Czego jeszcze można się spodziewać po nowych odcinkach „The Crown”?
„The Crown 5” utrzymuje się w czołówce najchętniej oglądanych autorskich produkcji Netfliksa. Serial opowiadający historię brytyjskiej rodziny królewskiej, wiedzie prym w rankingu wraz z tytułami „Squid Game” i „Bridgertonowie”. Nic więc dziwnego, że oczekiwania wobec nowego sezonu były wyjątkowo wysokie - tym bardziej, że właśnie w tym ponownie wymieniono całą obsadę (tak jak poprzednio w sezonach 3 i 4). Z ról królowej i księcia Filipa ustąpili Olivia Colman i Tobias Menzies, a pałeczkę (a wręcz berło) przejęli Imelda Staunton i Jonathan Pryce. Największe emocje budziła jednak wymiana obsypanych nominacjami aktorów odtwarzających role księcia Karola i księżnej Diany. W 5. sezonie w skłóconych małżonków wcielili się Dominic West (znany, nomen omen, z serialu „The Affair”) oraz Elizabeth Debicki („Wielki Gatsby”). Czytaj też: Najlepsze i najgorsze filmy o księżnej Dianie i rodzinie królewskiej O czym jest „The Crown 5”? Nowy sezon obfituje w głośne konflikty i medialne skandale, ale także emocjonalne momenty, w których członkowie rodziny królewskiej, choć uważani często za nieczułych, ukazują ludzką twarz i własne słabości. Tym razem scenarzyści wzięli na tapet wyjątkowo istotne w historii wydarzenia, które rozgrzewały opinię publiczną w latach 90-tych: głośny wywiad księżnej Diany dla BBC oraz kulisy powstawania jej biografii napisanej przez Andrew Mortona czy aferę podsłuchową (ochrzczoną przez brytyjskie tabloidy mianem „Tampongate”), której ofiarami padli książę Karol i Camilla Parker-Bowles. Najnowsze odcinki ukazują także lata edukacji księcia Williama w elitarnej szkole Eton oraz spotkanie księżniczki Małgorzaty z ukochanym, za którego nie dane było jej wyjść - Peterem Townsendem. „The Crown 5”: co wydarzyło się naprawdę? Choć serial „The Crown” bazowany jest oczywiście na prawdziwych wydarzeniach i postaciach, producenci nie ukrywają, że wiele scen jest czystą fikcją - jednak po premierze każdego sezonu internauci gorączkowo wczytują się w prawdziwe relacje i konfrontują serialowe sceny z rzeczywistością. Co więc wydarzyło się naprawdę, a co było jedynie wymysłem scenarzystów? [uwaga, poniżej spoilery!]. Czy książę Filip miał romans z Penelope Knatchbull (hrabiną Mountbatten)? Choć serialowe sceny z udziałem księcia i przyjaciółki rodziny, początkowo nie budzą wątpliwości co do natury ich relacji, reakcja królowej na coraz bardziej zażyłą znajomość męża - już tak. Producenci bardzo umiejętnie zasiewają ziarno niepewności w widzach i, choć niczego oficjalnie nie przyznają, kładą nacisk na scysję pomiędzy królową i jej mężem, która… nie miałaby miejsca, gdyby coś nie było na rzeczy, prawda? Jest to jednak teoria, która nie doczekała się nigdy potwierdzenia. Nie jest tajemnicą, że Penny Knatchbull pozostała bliską przyjaciółką księcia do końca jego życia, była częstym gościem w pałacu Sandringham i uczestniczyła w prywatnych uroczystościach pogrzebowych po jego śmierci w 2021 roku. Czy książę Karol chciał, aby królowa abdykowała na jego rzecz? To, że książę Karol długo (naprawdę długo) czekał, aby objąć funkcję, do której przygotowywany był przez całe życie, nie jest tajemnicą. Nie jest też sekretem (ani niczym nadzwyczajnym), że książę, jak przystało na przedstawiciela młodszego pokolenia niż jego matka, był pełen rewolucyjnych pomysłów i zapału do unowocześnienia monarchii takich jak np. zmniejszenie personelu w Pałacu Buckingham. Podczas rządów Elżbiety II, choć uwielbianej i szanowanej przez większość poddanych, wielokrotnie pojawiały się głosy, że uosabiana przez nią instytucja nie nadąża za unowocześniającym się światem. Popularność królowej kilkukrotnie wzrastała i spadała, osiągając dramatyczny, choć chwilowy dół tuż po tragicznej śmierci księżnej Diany, kiedy królowa długo odmawiała publicznych działań i nalegała na utrzymanie ceremonii pogrzebowych prywatnymi (sytuację tę ukazano m.in. w filmie „Królowa” z Helen Mirren w roli głównej). W serialu jednak skupiono się na badaniu opinii publicznej, które miało uważać Karola (jeszcze podczas małżeństwa z Dianą) za bardziej odpowiedniego do reprezentowania monarchii w latach 90-tych. Po tej publikacji, książę Walii miał przeprowadzić rozmowę z premierem Johnem Majorem, szukając u niego poparcia dla swoich ewentualnych praw do tronu. Były premier, chociaż zadeklarował się wcześniej jako przeciwnik serialu, kategorycznie zdementował te pogłoski. Czy księżniczka Małgorzata spotkała po latach Petera Townsenda? Romans księżniczki z bliskim współpracownikiem rodziny królewskiej, był istotnym punktem na osi wydarzeń pierwszego sezonu „The Crown”. Chociaż adiutant jej ojca był wielką miłością Małgorzaty, był niestety rozwodnikiem, co, według zasad kościoła anglikańskiego, na którego czele stała królowa, uniemożliwiało księżniczce poślubienie go. Nie da się ukryć, że Małgorzata padła ofiarą czasów, w których żyła, bo już kilka dekad później królowa zezwoliła na ponowne małżeństwo członka rodziny królewskiej i to właśnie z rozwódką. Osoba ta pełniła też dużo istotniejszą funkcję w instytucji niż siostra królowej przed laty, co niektórym może wydawać się wyjątkowo okrutną hipokryzją… Mowa tu oczywiście o ślubie księcia Karola z Camillą Parker-Bowles. Warto jednak nadmienić, że miało to miejsce przeszło 40 lat później. „The Crown 5” ukazuje ponowne spotkanie zakazanych kochanków. Ale czy doszło do niego naprawdę? Tak, choć nie znamy oczywiście jego detali. Bliska przyjaciółka księżniczki, Lady Glencoccer, potwierdziła, że spotkanie miało miejsce w filmie dokumentalnym z 2018 roku. Według jej słów, Małgorzata miała powiedzieć, że Townsend nadal jest „uroczy”. Czy królowa Maria odmówiła udzielenia azylu rodzinie Romanowów? W serialu to królowa Maria zabrania rządowi udzielenia rodzinie Romanowów szansy na azyl w Wielkiej Brytanii, co pośrednio przyczynia się do ich rozstrzelania przez bolszewików. Historia jest tu jednak nieco bardziej skomplikowana. W sporym uproszczeniu jednak można powiedzieć, że, podczas gdy rząd brytyjski początkowo zgodził się na przyjazd rodziny do Wielkiej Brytanii, prawie natychmiast pożałował swojej decyzji z powodu głęboko negatywnej opinii brytyjskiej opinii publicznej. Z obawy, że przyjazd Romanowów może doprowadzić do konfliktu, zamieszek, a nawet powstania, król Jerzy V wpłynął na zmianę decyzji rządu. W tym samym czasie, Romanowom odmówiono udzielenia azylu także w innych europejskich krajach z obawy przed nowym rosyjskim rządem. Chociaż niektórzy historycy twierdzą, że królowa Maria faktycznie mogła nie przepadać za carycą Aleksandrą, nie ma żadnego potwierdzenia dla teorii, że była ona jakkolwiek zaangażowana w decyzję na temat przyszłości carskiej rodziny. Czy księżna Diana została „wrobiona” w udzielenie wywiadu dla BBC? Dochodzenie w sprawie wywiadu Martina Bashira z księżną Dianą przeprowadzone w maju 2021 wykazało, że dziennikarz działał w nieszczery sposób i sfałszował dokumenty, aby zmanipulować księżną. Bashir podrobił fałszywe wyciągi bankowe, które sugerowały, że ludziom płacono za inwigilację Diany. Zdyskredytowany reporter pokazał dokumenty bratu Diany, Charlesowi Spencerowi, aby zdobyć jego zaufanie i nawiązać kontakt z księżną Walii. Po zakończeniu śledztwa, dziennikarz odszedł z BBC powołując się na problemy zdrowotne. Uznano go winnym oszustwa i naruszenia zasad etyki BBC w celu uzyskania wywiadu, a korporacja została skrytykowana za wieloletnie ukrywanie sprawy. Oglądalność wywiadu oszacowano na 200 milionów widzów w 100 krajach. Czy książę Karol naprawdę tańczył breakdance? W końcowej scenie jednego z odcinków, książę Karol dołącza do… grupy tancerzy ulicznych podczas spotkania z podopiecznymi swojej fundacji The Prince’s Trust. Choć scena ta wydaje się być absolutnie fikcyjna, w rzeczywistości została jedynie nieco podkoloryzowana. Książę Walii faktycznie integrował się z poddanymi na parkiecie - choć w rzeczywistości miało to miejsce kilka lat wcześniej i może nieco mniej widowiskowo niż w serialu. View oEmbed on the source website Czytaj więcej o rodzinie królewskiej: 10 rzeczy, których nie wiedzieliście o królowej Elżbiecie Jak wyglądała koronacja Elżbiety II? Szaty były tak ciężkie, że utrudniały poruszanie się Sekrety garderoby królowej Elżbiety II. Zagadka krzykliwych kolorów rozwiązana
Czy król Karol zmniejszy personel w Buckingham? Elżbieta II zatrudniała nawet… opiekuna łabędzi!
Co zmieni król Karol III? To pytanie zadaje sobie wielu Brytyjczyków i nie tylko. Monarcha i jego współpracownicy nie ukrywają, że planują wprowadzenie wielkich zmian na dworze, zwłaszcza pod kątem finansowym. Ale czy modernizacja tak tradycyjnej instytucji jest w ogóle możliwa?
Koronacja Karola III odbędzie się 6 maja 2023 roku. Wiadomo już, że życzeniem nowego monarchy Wielkiej Brytanii jest, aby ceremonia była skromniejsza i mniej kosztowna niż w przypadku poprzednich władców. W tym celu zredukowano liczbę gości z 8 do 2 tysięcy, a także skrócono planowany czas trwania całej uroczystości. Nie jest tajemnicą, że celem Karola III jest zmniejszenie kosztów utrzymania monarchii, unowocześnienie wielu tradycji oraz rezygnacja ze zbędnych luksusów, które zdaniem źródeł bliskich królowi, są nie na miejscu w czasach, gdy wielu obywateli zmaga się z kryzysem. Wiele spekuluje się także na temat funkcjonowania głównej siedziby króla, czyli Pałacu Buckingham, gdzie planowane są redukcje personelu oraz zmiany w pracach administracyjnych. A jak było dotychczas? Kto mieszka i pracuje w Pałacu Buckingham? Termin „dwór królewski” zawiera trzy kategorie mieszkańców i pracowników Buckingham. Składa się na niego 155 dworzan, 100 pracowników administracji i 180 członków personelu, jak informuje Bertrand Meyer-Stabley w książce „Buckingham za zamkniętymi drzwiami”. Do tych liczb dochodzi także osobista obsługa duszpasterska, opieka lekarska, kancelaria, funkcjonariusze porządkowi oraz struktura wojskowa. Oprócz znanych przez większość członków osobistego personelu rodziny królewskiej, w skład którego wchodzili np. Lord Szambelan, osobisty sekretarz monarchy czy skarbnik dworu, londyński pałac zatrudniał dotąd również wielu... nietypowych pracowników. Elżbieta II miała do swojej dyspozycji m.in. królewskiego botanika, dworskiego poetę, a nawet opiekuna królewskich łabędzi. Na iście królewską opiekę mogły liczyć także inne zwierzęta królowej. Elżbieta II, znana ze swojego zamiłowania do koni i psów, oczywiście mogła liczyć na całodobowe wsparcie weterynarza, a także trzech stajennych, kontrolera i pracowników administracyjnych stajni. Cały dwór i personel monarchy nie rezyduje oczywiście wyłącznie w budynku Pałacu Buckingham, ale także na terenie licznych okoliczne zabudowań wokół St. James Park. Kiedy król Karol przeniesie się do Pałacu Buckingham? Dotychczasowa rezydencja króla Karola i jego małżonki, czyli Clarence House, oddalone jest od Pałacu Buckingham o zaledwie... 450 m. Posiadłość znajduje się pod adresem 8 Cleveland Row, zaledwie kilka kroków od alei The Mall, łączącej Buckingham z Trafalgar Square. To właśnie tam Karol i Camilla zamieszkują już od prawie 20 lat. Monarcha jest także gospodarzem wiejskiej rezydencji Highgrove położonej w hrabstwie Gloucestershire, która przez wiele lat, m.in. podczas małżeństwa z Dianą Spencer, była jego głównym domem. Królewska para regularnie rezyduje także we własnym domu na terenie posiadłości Balmoral - Birkhall. Choć dużo mówi się o oszczędnościach, do których dąży król, Pałac Buckingham przed jego oficjalnym panowaniem ma przejść gruntowny (i kosztowny) remont. W rezydencji trwają prace nad modernizacją okablowania elektrycznego, wodno-kanalizacyjnego i grzewczego, których koszt szacuje się na 369 milionów funtów, czyli ponad 2 miliardy złotych. Warto jednak pamiętać, że budynek został oficjalnie otwarty w 1705 roku, a przyjęty za rezydencję królewską - w 1837. Pierwszy etap prac remontowych ma zakończyć się wczesną wiosną 2023 roku, wkrótce przed koronacją króla i właśnie ta data została wstępnie wyznaczona na przeprowadzkę Karola i królowej małżonki do Buckingham. Cała modernizacja ma trwać aż do 2027 roku. Połączenie dwóch zespołów i administracji (królowej Elżbiety i dotychczasowego księcia Walii, Karola) to karkołomne zadanie, którego nieuniknioną częścią jest redukcja posad. Już teraz mówi się o rozgoryczeniu niektórych wieloletnich współpracowników rodziny królewskiej, nad którymi wisi widmo utraty prestiżowych funkcji. Wiadome jest, że obecni książę i księżna Walii, William i Catherine, pozostaną w swojej dotychczasowej siedzibie w Pałacu Kensington i nie planują przejmować posiadłości Clarence House, co sprawia, że wielu pracowników może stać się zbędnymi. Istnieją jednak pogłoski, że król, który osobiście nie przepada za kolosalnym Pałacem Buckingham, ma wykorzystywać rezydencję jedynie w roli oficjalnych spotkań, bali i ceremonii, a Clarence House zachować jako swój londyński dom. Jak będzie w rzeczywistości, przekonamy się już na przestrzeni najbliższych miesięcy. Czytaj także: 10 rzeczy, których nie wiedzieliście o królowej Elżbiecie Jak wyglądała koronacja Elżbiety II? Szaty były tak ciężkie, że utrudniały poruszanie się Sekrety garderoby królowej Elżbiety II. Zagadka krzykliwych kolorów rozwiązana
10 rzeczy, których nie wiedzieliście o królowej Elżbiecie
Królowa Elżbieta II zmarła 8 września 2022. W trakcie jej panowania urząd sprawowało 16 premierów Wielkiej Brytanii, 7 papieży oraz 14 prezydentów Stanów Zjednoczonych. Wspominamy ją, pochylając się nad najciekawszymi, mniej znanymi faktami z jej życia.
Elżbieta II nie żyje. Królowa Elżbieta zmarła 8 września 2022 roku w posiadłości Balmoral. Była najdłużej panującą królową w historii Wielkiej Brytanii. Zaledwie kilka lat temu pobiła rekord królowej Wiktorii, która panowała 63 lata. Elżbiecie udało się zasiadać na tronie aż przez 70 lat. Poniżej przedstawiamy dziesięć ciekawostek z życia królowej Elżbiety, o których mogliście jeszcze nie wiedzieć. 10 ciekawostek z życia królowej Elżbiety Szkocki zamek Balmoral, w którym odeszła, był jej ulubioną posiadłością. Spędzała tam co roku całe lato. Święta Bożego Narodzenia, z kolei, spędzała co roku w posiadłości Sandringham, ulubionej królewskiej rezydencji jej ojca. Nie była przygotowywana do roli królowej. O tym, że pewnego dnia odziedziczy tron, dowiedziała się dopiero w wieku 10 lat, gdy jej wuj abdykował na rzecz swojego młodszego brata – ojca Elżbiety. Jej nazwisko, Windsor (a później Windsor-Mountbatten, po poślubieniu księcia Filipa) zostało wymyślone. Aż do I wojny światowej, członkowie rodziny królewskiej tytułowani byli nazwą rodu Saxe-Coburg-Gotha. Nazwa ta została jednak zmieniona, gdyż niemiecko brzmiący arystokraci na tronie bali się o swoją pozycję w obliczu wojny z Niemcami. Wywodzące się od niemieckich przodków nazwisko, mogło kojarzyć się poddanym z najeźdźcami. Protokoły postępowania w przypadku śmierci członka rodziny królewskiej noszą specjalne kryptonimy. Hasło „London Bridge is down” przekazane z ust sekretarza królowej do premiera miało oznaczać informację o śmierci Elżbiety. W przypadku poprzedniego monarchy, Jerzego VI, było to zdanie „Hyde Park Corner”. Zamieszkiwany przez nią pałac Buckingham posiadał własny posterunek policji, straż pożarną, stację benzynową i bankomat. W rezydencji znajduje się także całodobowy gabinet pielęgniarki i lekarza, a pracownicy przybytku mają dostęp do wewnętrznej drogerii, w której można kupić wszystkie najpotrzebniejsze produkty, a nawet alkohol. Nosiła lakier do paznokci o kolorze „Ballet Slippers” marki Essie. Jej styliści szukali neutralnego, „bezpiecznego” odcienia, który miał być elegancki i skromny. W 1989 roku padło właśnie na „Ballet Slippers”, który od 30 lat pozostaje jednym z najlepiej sprzedających się odcieni marki. Nie potrzebowała budzika. Codziennie rano królewski dudziarz grał dla niej 15-minutowy koncert bezpośrednio po oknem jej apartamentów. To sygnalizowało dla niej początek dnia. Była jedną osobą w Wielkiej Brytanii uprawnioną do prowadzenia auta bez prawa jazdy. Przez całe życie była miłośniczką psów rasy corgi, a dokładniej Pembroke Welsh Corgi. Lata temu, któryś z jej piesków doczekał się szczeniąt z jamnikiem księżniczki Małgorzaty, tworząc mieszankę ras nazwaną przez Elżbietę „dorgi". Nie została ona jednak uznana przez oficjalne związki kynologiczne. Nie urodziła się w pałacu Buckingham, ponieważ, w chwili narodzin, nie była następczynią tronu. Urodziła się w rezydencji przy Bruton Street nr 17 w luksusowej londyńskiej dzielnicy Mayfair. Obecnie znajduje się tam biurowiec i ekskluzywna chińska restauracja. Czytaj więcej o królowej Elżbiecie II: Jak zmieniała się królowa Elżbieta II? Jak wyglądała koronacja Elżbiety II? Szaty były tak ciężkie, że utrudniały poruszanie się Sekrety garderoby królowej Elżbiety II. Zagadka krzykliwych kolorów rozwiązana
Królowa Elżbieta II nie żyje. Wyjaśniamy, kto zostanie królem i kiedy odbędzie się pogrzeb
Królowa Elżbieta II zmarła w wieku 96 lat. Wyjaśniamy, jak wyglądają procedury na dworze po ogłoszeniu śmierci monarchini, takie jak data pogrzebu, ogłoszenie następcy oraz tradycje żałoby narodowej.
Królowa Elżbieta II nie żyje. Odeszła po południu 8 września 2022 w Balmoral. Była najdłużej panującą monarchinią Wielkiej Brytanii, a od października 2016 roku - najdłużej panującą głową państwa na świecie. Oprócz Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, była także królową 15 innych państw tzw. Wspólnoty Narodów. Następcą Elżbiety II zostanie książę Walii, Karol. Jednocześnie, będzie on najstarszym królem wstępującym na tron. „London Bridge is down”. Co się stanie po śmierci królowej? „The London Bridge” to nazwa oficjalnej procedury postępowania po śmierci królowej, o czym dobrze wiedzą już wnikliwi obserwatorzy serialu „The Crown”. Plan pogrzebowy dla księcia Edynburga nosił nazwę „Forth Bridge”, zaś księcia Walii - „Menai Bridge”. Zgodnie z ustaleniami, pierwszy o śmierci królowej został poinformowany jej prywatny sekretarz. To właśnie on o tym fakcie telefonicznie poinformował premier Wielkiej Brytanii, której rolą będzie wygłoszenie orędzia. Wiadomo też, kto ma udzielać wywiadów i komentarzy w radiu, telewizji i w prasie. Z ramówek brytyjskich stacji znikną programy rozrywkowe, a w siedzibie BBC zapłonie błękitne światło, które zapalane jest w przypadku katastrof narodowych, a także wtedy, gdy umiera członek rodziny królewskiej. Ton muzyki ma zostać zmieniony na bardziej poważny, a dziennikarze przygotują się do podania informacji. W szafkach redakcji BBC przygotowane są także ciemne garnitury i krawaty. Zgodnie z procedurą „The London Bridge”, książę Karol, jako następca tronu, ma objeżdżać kraj. Pojawi się w Walii i w Szkocji. Zgodnie z procedurą, wyznaczone do tego osoby wywiesiły na bramach królewskich rezydencji oświadczenie o śmierci królowej. Podobne komunikaty pojawiły się m.in. na bramach pałacu Buckingham oraz zamku Balmoral, w którym przebywała monarchini w ostatnich chwilach życia. Kiedy pogrzeb Elżbiety II? Pogrzeb monarchini ma odbyć się 9 dni po śmierci, a telewizja transmitująca ceremonię ma jeden zakaz: nie może robić zbliżeń twarzy rodziny królewskiej. W dniu pogrzebu o godzinie 9:00 zacznie bić Big Ben. Procedury dotyczące pogrzebu zostały określone w momencie wstąpienia Elżbiety na tron. Ceremonia pogrzebowa odbędzie się z pewnością w Katedrze Westminsterskiej. Na czas trwania żałoby narodowej flaga Wielkiej Brytanii powiewająca na maszcie Pałacu Buckingham zostanie opuszczona. Czytaj więcej o królowej Elżbiecie II: Jak zmieniała się królowa Elżbieta II? Jak wyglądała koronacja Elżbiety II? Szaty były tak ciężkie, że utrudniały poruszanie się Sekrety garderoby królowej Elżbiety II. Zagadka krzykliwych kolorów rozwiązana
Johnny Depp vs. Amber Heard. Wyjaśniamy wyrok w „procesie dekady”
„Proces dekady” Depp vs. Heard oficjalnie się zakończył. Wyjaśniamy kto, dlaczego i ile wygrał oraz co oznacza wyrok wydany w najgłośniejszej sprawie sądowej ostatnich lat.
Johnny Depp wygrał „proces dekady” o zniesławienie ze strony Amber Heard. Wyrok, w rzeczywistości, jest jednak znacznie bardziej skomplikowany. Tłumaczymy o co chodzi, dlaczego i ile musi zapłacić Amber Heard swojemu byłemu mężowi. Spis treści: Johnny Depp vs. Amber Heard: wyrok • Pozew Johnny'ego Deppa przeciwko Amber Heard • Pozew Amber Heard przeciwko Johnny'emu Deppowi Ile musi zapłacić Amber Heard? Johnny Depp vs. Amber Heard - oświadczenie po wyroku Proces Depp vs. Heard zakończył się 1 czerwca. W trwającej 7 tygodni sprawie sądowej zapadł w końcu wyrok, który wydała ława przysięgłych. Przypominamy, że Johnny Depp pozwał Amber Heard o zniesławienie, które miało mieć miejsce w napisanym przez nią artykule opublikowanym na łamach „The Washington Post” o tytule „Amber Heard: I spoke up against sexual violence –and faced our culture’s wrath. That has to change” („Sprzeciwiłam się przemocy seksualnej i spotkałam się z gniewem. To musi się zmienić”). Były mąż Heard zażądał od niej 50 milionów rekompensaty za straty, które poniósł w wyniku oskarżeń (m.in. utraty lukratywnych kontraktów z Disneyem i Warner Bros). W odpowiedzi, Amber Heard wniosła o tzw. „kontrproces” o 100 milionów dolarów, w którym również domagała się odszkodowania za zniesławienie – tyle że ze strony Adama Waldmana, jednego z prawników reprezentujących jej eksmęża, którego słowa na temat aktorki zostały zacytowane przez brytyjski tabloid „The Daily Mail”. Dlaczego to Depp został pociągnięty do odpowiedzialności za słowa Waldmana? Stało się to możliwe, dzięki udokumentowaniu, że prawnik, wypowiadając swoje słowa pod adresem Amber Heard, działał jako adwokat aktora i reprezentował jego osobiste zdanie w przestrzeni medialnej. Na czym polegał proces i dlaczego zapadł właśnie taki wyrok? Wyjaśniamy. Johnny Depp vs. Amber Heard: wyrok Aby orzec wyrok, ława przysięgłych musiała odpowiedzieć „tak” lub „nie” na serię pytań, których dotyczył cały proces. Ławnicy orzekali odrębnie na zarzuty Deppa wobec Heard i odrębnie na zarzuty Heard wobec Deppa (a właściwie Adama Waldmana). Proces dotyczył konkretnych trzech fragmentów artykułu Heard dla „The Washington Post” oraz trzech fragmentów komentarza Adama Waldmana na temat Amber Heard. Pozew Johnny’ego Deppa przeciwko Amber Heard Ze strony Heard, przedmiotami procesu były wyżej wspomniany główek artykułu oraz dwa zdania znajdujące się w środku tekstu. Heard nawiązuje tu ewidentnie do zarzutów o przemoc domową, które wygłosiła w maju 2016 roku składając pozew rozwodowy. Aktorka złożyła także wniosek o zakaz zbliżania się męża. Prawnicy Deppa uważają jednak, że zarzuty miały być dla Heard prawnym zabezpieczeniem dóbr materialnych, które mogłaby utracić w wyniku rozwodu. Wersję tę potwierdzają ujawnione wiadomości wysłane przez Paige Heard, matkę Amber, do Johnny’ego Deppa w maju 2016. Kobieta napisała, że zarzuty i prawny zakaz zbliżania się były „pomysłami prawników, nie Amber”. „Powiedzieli jej, że zostanie eksmitowana w przeciągu 30 dni, jeśli tego nie zrobi”, napisała Paige Heard. W procesie została ujawniona także odpowiedź aktora. „Jeśli nie chciała wnosić o zakaz zbliżania się ani wysyłać do świata wiadomości, że jestem brutalnym damskim bokserem, to dlaczego poszła do sądu ze zdjęciami, na których wygląda na maltretowaną? To także moje życie, co sobie pomyślą moje dzieci i ich znajomi? Nie zasługuję na to, ani ja, ani one”, odpisał Depp. Przy każdym z trzech zdań będących przedmiotem pozwu, ława przysięgłych miała orzec czy: zdanie było fałszywe; zdanie nosiło znamiona zniesławienia w odczuciu innych osób niż Deppa oraz czy było wygłoszone (w domyśle) na temat Deppa; Amber Heard wypowiedziała je w złej intencji; Amber Heard miała świadomość, że jej słowa są fałszywe. Ławnicy orzekli twierdząco na każde z pytań, dotyczące każdego z cytatów umieszczczonych w artykule autorstwa Amber Heard. Oznacza to, że Johnny Depp nie tylko udowodnił przed ławą przysięgłych, że nie był sprawcą przemocy domowej, ale również, że jego była żona, ze świadomością nieprawdziwości swoich słów, zadziałała celowo na jego niekorzyść. Pozew Amber Heard przeciwko Johnny’emu Deppowi Ławnicy musieli odpowiedzieć na pytania dotyczące trzech fragmentów wypowiedzi Adama Waldmana: W drugim, prawnik aktora użył najwięcej detali rzekomej sytuacji: Waldman nawiązał tu do zdarzenia w maju 2016, kiedy Heard wezwała policję, aby zgłosić akt przemocy domowej. Funkcjonariusze jednak nie znaleźli na miejscu znamion popełnionego przestępstwa. W odróżnieniu od artykułu Amber Heard w „The Washington Post”, słowa Adama Waldmana traktują bezpośrednio i niezaprzeczalnie o aktorce. Prawnik jasno zarzucił tutaj Heard kłamstwo, tak więc pierwsza przesłanka za zniesławieniem była tu automatycznie spełniona. Przy każdym z trzech zdań będących przedmiotem pozwu, ława przysięgłych miała orzec, czy: Adam Waldman wypowiedział swoje słowa w roli osoby oficjalnie reprezentującej/działającej jako adwokat Johnny'ego Deppa; czy zdanie zostało wypowiedziane na temat Amber Heard i zostało przeczytane/usłyszane przez kogoś poza Amber Heard; czy zdanie było fałszywe; czy zdanie było wypowiedziane w złej intencji. Ława przysięgłych orzekła na korzyść Amber Heard jedynie w przypadku drugiego cytatu, który zawierał najwięcej detali (rozlane wino, celowe zrobienie bałaganu, osadzenie wykonania telefonu w czasie itd.). Im więcej faktów zarzucanych w oświadczeniu, tym większe prawdopodobieństwo zniesławienia. Jeśli którykolwiek z detali przedstawionych w wypowiedzi Waldmana okazał się być nieprawdziwy bądź nieprecyzyjnie przedstawiony, ława przysięgłych musiała uznać całe stwierdzenie za fałszywe. W pozostałych dwóch cytatach, przysięgli orzekli, że, chociaż Adam Waldman świadomie i publicznie wyrażał zdanie w imieniu Johnny'ego Deppa ze złymi intencjami w kierunku Amber Heard, jego oświadczenie nie było fałszywe. Oznacza to, że ławnicy faktycznie uznali Heard odpowiedzialną za szerzenie fałszywych zarzutów wobec swojego byłego męża. Ile musi zapłacić Amber Heard? Ławnicy mieli także za zadanie wyznaczyć kwotę odszkodowania oraz zadośćuczynienia. Jedna z nich służy jako rekompensata za straty moralne, a druga – jako kara dla sprawcy i zadośćuczynienie dla ofiary zniesławienia. Zgodnie z wyrokiem, Amber Heard musi zapłacić Deppowi 10 milionów dolarów odszkodowania oraz 5 milionów dolarów zadośćuczynienia. Prawo stanu Virginia, w którym odbywał się proces, ogranicza jednak kwotę możliwego zadośćuczynienia do 350 tysięcy dolarów i taka właśnie suma została wyznaczona przez sędzię. W efekcie, Amber Heard musi zapłacić Johnny’mu Deppowi 10 milionów i 350 tysięcy dolarów odszkodowania. Kwota ta zostanie jednak dodatkowo pomniejszona o 2 miliony dolarów, które ławnicy przyznali Amber Heard jako rekompensatę za zniesławienie przez Adama Waldmana w jednym z trzech zarzuconych przypadków. Oznacza to, że Depp, z początkowo żądanych 50 milionów dolarów, otrzyma jedynie nieco ponad 8. Nie da się jednak ukryć, że wyrok jest przełomem w trwającej od lat batalii sądowej pomiędzy eksmałżonkami, która poskutkowała utratą lukratywnych zleceń przez Deppa .Mowa tu m.in. o roli w kontynuacji „Piratów z Karaibów” (Disney) oraz drugiej części „Fantastycznych Zwierząt” (Warner Bros.). W 2020 roku Depp przegrał podobną sprawę w Wielkiej Brytanii, w której pozwał tabloid „The Sun” za nazwanie go „damskim bokserem”. Brytyjski wyrok był jednak orzekany przez sędziego, nie ławę przysięgłych. Dla niektórych było więc zaskoczeniem, że Depp wygrał proces w Stanach Zjednoczonych, biorąc pod uwagę, że powodowie stoją tam przed znacznie większym wyzwaniem w udowadnianiu zniesławienia osoby publicznej. Johnny Depp vs. Amber Heard - oświadczenie po wyroku Po ogłoszeniu wyroku, zarówno Depp, jak i Heard wydali własne oświadczenia. "Sześć lat temu moje życie i życie mojej rodziny, moich najbliższych, a także życie ludzi wspierających mnie od lat w mgnieniu oka się zmieniło. Fałszywie zarzucono mi poważne przestępstwa na łamach mediów, co wywołało lawinę nienawistnych ataków, chociaż nigdy nie wniesiono przeciwko mnie oficjalnych zarzutów (…) Celem tej sprawy było ujawnienie prawdy, którą winien byłem swoim dzieciom i wszystkim, którzy nieprzerwanie mnie wspierali na przestrzeni ostatnich lat (…) Najlepsze nadal przede mną, ale rozpoczął się dla mnie w końcu nowy rozdział" – napisał Depp w oświadczeniu opublikowanym w mediach społecznościowych. W tym samym czasie, Heard oznajmiła, że wyrok jest dla niej „niewysłowionym rozczarowaniem”. „Jestem zrozpaczona, że, pomimo wielu dowodów, nie byłam w stanie sprzeciwić się nieproporcjonalnej sile i wpływom mojego byłego męża”, napisała Heard. Jednocześnie, aktorka, tak samo jak jej prawnicy w mowie końcowej, zarzuciła przysięgłym pominięcie kwestii wolności słowa. „Jest mi smutno, że przegrałam tę sprawę. Ale jeszcze bardziej smutne jest poczucie, że utraciłam prawo, które myślałam, że posiadam jako Amerykanka – prawo do wyrażania się otwarcie i swobodnie”, podsumowała. Czytaj też: Amber Heard i Johnny Depp rozwodzą się Johnny Depp po raz trzeci próbuje sprzedać swoją posiadłość we Francji. Co odstrasza kupców? Johnny Depp wydał oświadczenie w sprawie rozwodu z Amber
Rihanna promuje roznegliżowane stylizacje ciążowe. Polskie gwiazdy też eksponują brzuszki
O ciąży piosenkarki jest głośno głównie ze względu na jej kontrowersyjne stylizacje. Które inne gwiazdy także chętnie eksponowały swoje ciążowe brzuchy?
Ciąża Rihanny wzbudziła wiele zainteresowania ze strony ogólnoświatowych mediów. Nie tylko ze względu na to, że jest ukoronowaniem związku sławnej muzycznej pary (ojcem dziecka jest raper A$AP Rocky), ale także z uwagi na odważne stylizacje, w których piosenkarka i bizneswoman pokazuje się na galach i wyjściach. Rihanna regularnie odsłania swój ciążowy brzuch, a nawet pokazuje się w samej bieliźnie, jak np. na pokazie domu mody Dior. Chociaż jej stroje są zdecydowanie najbardziej odważne, nie jest pierwszą sławną mamą, która bez skrępowania eksponuje swój ciążowy brzuszek. Jak ubierają się gwiazdy w ciąży? Po tym, jak Rihanna ogłosiła swoją ciążę zdjęciem z nagim brzuszkiem, w jej ślady zapragnęła pójść Maja Hyży. Uwielbiająca rozgłos celebrytka sama porównała się do Rihanny, kiedy została zapytana o swoją odważną stylizację. Swoje ciążowe krągłości eksponowały i eksponują także inne gwiazdy, choć może nie tak bezpośrednio jak barbadoska gwiazda pop. Jak wyglądały odważne stylizacje ciężarnych celebrytek z Polski? Znajdziecie je w wideo powyżej! Czytaj też: Małgorzata Socha ukrywa swojego męża przed mediami? „Nie jest osobą publiczną i nie chce się pokazywać” Sandra Kubicka o zerwanych zaręczynach. Wyznała, dlaczego odwołała ślub miesiąc przed ceremonią Katarzyna Figura o relacji z Dodą: „Bywało różnie” Piękne i modne ubrania także dla kobiet w ciąży teraz możesz kupić taniej! Jak? Sprawdź nasze kody rabatowe Zalando i ciesz się oszczędzaniem i zakupami!
Andziaks o doczepach: „Przez kilku fryzjerów zostałam skrzywdzona”
Blogerka opowiedziała o swojej batalii o gęste włosy po ciąży.
Andziaks znana jest z częstego promowania wielu produktów na swoich kanałach społecznościowych. Chodzi tu zwłaszcza o kosmetyki, a, odkąd została mamą, także akcesoria dla dzieci. Blogerka posiadająca ponad 600 tys. obserwujących jest łakomym kąskiem dla reklamodawców, dlatego regularnie testuje i poleca kolejne produkty i usługi, czym „inspiruje do kupna” swoje fanki. Teraz opowiedziała o stylizacji włosów, na którą ostatnio się zdecydowała. Andziaks o doczepach Zapytana o swoje włosy, blogerka nie ukrywała, że zdecydowała się na przedłużanie, które pomogło jej zagęścić własne pasma osłabione po ciąży. — Właściwie nigdy nie musiałam nic z nimi robić, ale ciąża... Niestety te włosy poleciały. Przez kilku fryzjerów zostałam skrzywdzona i właśnie trafiłam do Anety — opowiedziała blogerka. Mowa tu o Anecie Klinger, prowadzącej salon Royal Hair, który specjalizuje się właśnie w profesjonalnym doczepianiu włosów. — Mam taśmy (...) Czuję się dobrze, w ogóle mi nie obciążają włosów, bardzo dobrze pracują z moimi włosami i będę nosić, dopóki nie odrosną — wyznała. Ceny za przedłużanie pasmami na taśmach w salonie, z którego usług korzysta Andziaks, wahają się od prawie 500 do ponad 800 zł. Myślicie, że warto skorzystać? Czytaj też: Małgorzata Socha ukrywa swojego męża przed mediami? „Nie jest osobą publiczną i nie chce się pokazywać” Sandra Kubicka o zerwanych zaręczynach. Wyznała, dlaczego odwołała ślub miesiąc przed ceremonią Katarzyna Figura o relacji z Dodą: „Bywało różnie” Podwójna radość z zakupów to piękne ciuchy i oszędności. Brzmi dobrze? Więcv wykorzystaj nasz kod rabatowy Wólczanka i ciesz się jednym i drugim!
Basia Kurdej-Szatan o pierwszych słowach Henia. Było „mama” czy „tata”?
Aktorka zdradziła, czy jej młodsze dziecko jest podobne do niej czy do męża, a także czy zdążyło już powiedzieć swoje pierwsze słowa...
Henio, młodsze dziecko Basi Kurdej-Szatan i Rafała Szatana, ma obecnie 1,5 roku. Chociaż nie potrafi jeszcze układać pełnych słów i raczej gaworzy, aktorka zdradziła, że upodobał sobie bardzo nawoływanie jednego z rodziców... Chodzi o nią czy o męża? Basia Kurdej-Szatan o dzieciach Zapytana do kogo bardziej podobny jest Henryk, Kurdej-Szatan odpowiedziała, że zarówno jej synek, jak i córka są wymieszani i mają cechy wyglądu obojga rodziców. — My mamy dzieci wymieszane totalnie. I moja córcia, i mój synek mają mój kolor oczu, ale kształt oczu Rafała. Podzieliliśmy się, jeśli chodzi o kolor włosów, bo Hania ma po tatusiu, a Henio ma po mamusi... — wyznała. Jak się okazało, maluch zaczyna już składać pierwsze słowa. Niestety dla Basi, raczej na korzyść taty... — Na razie jest „kaka”, „gagu”... „Tata” mówi częściej. Nawet mam takie filmiki nagrane, kiedy mówię: „Henio, mama!”, a on: „tata“. Rafał był przeszczęśliwy — opowiedziała ze śmiechem aktorka. Śledzicie życie rodziny Szatanów? Czytaj też: Małgorzata Socha ukrywa swojego męża przed mediami? „Nie jest osobą publiczną i nie chce się pokazywać” Sandra Kubicka o zerwanych zaręczynach. Wyznała, dlaczego odwołała ślub miesiąc przed ceremonią Katarzyna Figura o relacji z Dodą: „Bywało różnie” Czy wiesz, że czytanie dziecku wspomaga jego rozwój? Wykorzystaj kod promocyjny Gandalf, aby kupić najpiękniejsze książki dla dzieci w każdym wieku!