Jak chronić się przed wścieklizną w podróży?

Wścieklizna to śmiertelna choroba przenoszona przez ssaki. W czasie zagranicznych podróży największym zagrożeniem są małpy, bezpańskie psy i nietoperze. Czy szczepienie chroni przed wścieklizną? Co robić, gdy ugryzie nas dzikie zwierzę?

Mówiąc o zagrożeniach, na które narażony jest turysta w egzotycznych rejonach świata, trzeba pamiętać o zwierzętach, które możemy spotkać na swojej drodze. Niestety, często mogą one być nosicielami wścieklizny. Czym jest ta choroba i jak się przed nią uchronić?

Czym jest wścieklizna?

Wścieklizna to choroba śmiertelna układu nerwowego, przenoszona przez ssaki, np. bezpańskie psy, małpy lub nietoperze. Do zakażenia dochodzi poprzez pokąsanie przez chore zwierzę lub kontakt jego śliny z błonami śluzowymi, spojówkami czy uszkodzoną skórą człowieka. W początkowym stadium wścieklizna objawia się gorączką, bólem głowy, utratą apetytu. W miejscu pokąsania odczuwa się świąd. Brak specyficznych objawów może spowodować, że ten stan ogólnego osłabienia może zostać zbagatelizowany i przypisany innemu schorzeniu.

Rozwinięte stadium choroby to już objawy takie jak: wodowstręt (mięśnie gardła kurczące się nawet na dźwięk płynącej wody), światłowstręt i niekiedy napady szału. Kolejnym stadium choroby są porażenia prowadzące do śmierci.

Okres rozwijania się wścieklizny od zakażenia do pierwszych symptomów to kilkadziesiąt dni, nawet do roku. Rocznie na świecie na wściekliznę umiera ok. 55 tysięcy osób. Największe zagrożenie zarażenia występuje w krajach rozwijających się Afryki, Azji, Ameryki Południowej i Ameryki Środkowej.

Jak chronić się przed wścieklizną w podróży?

Profilaktyka wścieklizny w podróży obejmuje unikanie kontaktów z ssakami podczas pobytu w egzotycznych rejonach świata oraz na szczepienie ochronne przed wyjazdem. Szczepienie przedekspozycyjne nie zwalania jednak od konieczności przejęcia surowicy i wykonania szczepienia przeciw wściekliźnie zaraz po ugryzieniu przez dzikie zwierzę, ale powoduje, że liczba koniecznych dawek szczepionki jest znacznie mniejsza.

Nie ma także konieczności podawania swoistej immunoglobuliny, która jest raczej trudno dostępna w krajach tropikalnych.

W przypadku braku takich i innych niezbędnych środków medycznych w danym egzotycznym kraju turysta najczęściej zmuszony jest do przerwania podróży oraz udania się do kraju, gdzie poziom opieki medycznej jest odpowiednio wyższy.

Szczepienie profilaktyczne jest zatem bardzo wskazane. Szczególnie zaleca się jego wykonanie osobom, które ze względu na charakter podróży mogą być narażone na kontakty ze zwierzętami, wyjeżdżającym na długo do krajów o dużym ryzyku wścieklizny, podróżnym udającym się w rejony o trudnym dostępie do opieki medycznej oraz dzieciom, które ze względu na specyfikę swojego zachowania (dzieci zwykle „ciągną" do zwierząt) są bardziej podatne na zakażenia odzwierzęce.

Planując bezpieczną podróż, warto około 6-8 tygodni przed wyjazdem udać się do placówki medycyny podróży. Taki okres pozwala na zaplanowanie optymalnej profilaktyki oraz wygodne dla turysty przeprowadzenie szczepień.

Oprócz zastosowania szczepionki, która jest najlepszą metodą profilaktyki chorób tropikalnych, warto pamiętać o ogólnie przyjętych zasadach, które zwiększają bezpieczeństwo egzotycznej podróży.

A oto wskazówki dotyczące profilaktyki wścieklizny:

  • W podróży nie baw się ze zwierzętami, unikaj kontaktów z bezpańskimi psami i drapieżnikami.
  • Nie dokarmiaj zwierząt.
  • Uważaj na małpy, które czasem wskakują na plecy turysty, wyczuwając w jego plecaku jedzenie.
  • Zwiedzając jaskinie, unikaj kontaktu z występującymi tam nietoperzami.
  • Podróżując z dziećmi, pamiętaj, że są w grupie wysokiego ryzyka narażenia na wściekliznę. Dzieci same chętnie garną się do zwierząt, natomiast lekko pokąsane często nie informują o tym rodziców, bojąc się nagany. Dodatkowo ich drobna postura sprzyja rozleglejszym ranom w wyniku pokąsania.

Zobacz też: Wścieklizna - fakty i mity

Co robić, gdy ugryzie nas dzikie zwierzę?

Wścieklizna jest bardzo niebezpieczną chorobą, która (nieleczona) prowadzi do śmierci. Nie ma na nią lekarstwa, w związku z czym po ugryzieniu przez zwierzę należy pamiętać o zasadach działania w takiej sytuacji:

  • Energicznie płucz ranę wodą i mydłem lub innym detergentem przez około 15-20 minut, co pozwala unieszkodliwić część wirusów wścieklizny.
  • Po odkażeniu rany jodyną lub alkoholem załóż jałowy opatrunek.
  • Jak najszybciej skontaktuj się z placówką medyczną dysponującą szczepionką i surowicą przeciwko wściekliźnie, nawet jeśli w tym celu musisz przerwać wycieczkę.
  • Oprócz tej szczepionki i/lub surowicy może zaistnieć konieczność leczenia antybiotykiem oraz profilaktyki przeciwtężcowej, o czym decyduje lekarz.
  • Zwierzę powinno zostać poddane 10-dniowej obserwacji weterynaryjnej, która rozstrzyga o stanie jego zdrowia. W podróży jest to jednak najczęściej niemożliwe do przeprowadzenia. Dlatego, tak ważne jest zastosowanie wszystkich niezbędnych metod profilaktycznych.

Zobacz też: Co nas gryzie w wakacje?

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)