Jesienne lektury

Na początek jesieni - wielkie otwarcie sezonu czytelniczego - wszystkie opisane książki można wygrać w konkursie!

lektury1.gifJesienią rozpoczyna się wielki sezon czytania książek. Dlaczego? Bo wieczorem ciemno i plucha i nie chce się wychodzić z domu, lepiej z wielkim kubasem malinowej herbaty zwinąć się na sofie, usiąść w fotelu, przy stole w kuchni i uciec w inny świat. Całą wiosnę i lato jeżdżę gdzie się da rowerem, a gdy robi się zimno i mokro przesiadam się do tramwajów i autobusów i wracam do czytania. Ile razy zdarzyło mi się przejechać przystanek, zgubić w mieście, spóźnić do pracy, bo wciągnęła mnie książka!
Na początek jesieni - wielkie otwarcie sezonu czytelniczego. Przygotowaliśmy dla Was kilka tytułów, które chcemy polecić Waszej uwadze i... Wam podarować - wszystkie opisane książki można wygrać w konkursie!

Michał Rusinek, Antonina Turnau
Prowincjonalne zagadki kryminalne
W pewnym prowincjonalnym mieście, w pewnej prowincjonalnej kawiarni pan Wincenty (początkujący pisarz), pan Ludwik (człowiek, który wszystko czyta) i pani Jadwinia (demoniczna kelnerka) rozwiązują zagadki kryminalne. Każdą z 40 zamieszczonych tu zagadek można przeczytać do końca i zobaczyć, jak im się to udaje. Można także czytać je tylko do specjalnego znaczka i spróbować rozwiązać zagadkę samemu.
„Prowincjonalne zagadki kryminalne” powstały jako cykl słuchowisk dla Radia Kraków i były prezentowane na antenie przez całe wakacje.
Antonina Turnau - osoba tajemnicza. Zamierza zostać literaturoznawcą, a tymczasem zajęła się literaturą sensacyjną, wzdychając: „Nie mam już co czytać. Muszę sobie coś napisać”.
Michał Rusinek - podejrzana postać. Zajmuje się wykładaniem (na UJ), przekładaniem (książek) i układaniem (limeryków, piosenek, a ostatnio także zagadek kryminalnych).

Michał Rusinek, Antonina Turnau „Prowincjonalne zagadki kryminalne”, wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2006


Katarzyna Leżeńska
Sądy i osądy
Agata Weber jest sędzią orzekającym w sprawach karnych. Pracuje w wymarzonym zawodzie, ma udane dziecko i kochającego męża. Nie ma żadnych problemów. Za to reszta świata ma problem z Agatą, która zawsze ma racje. I prawie zawsze jest to racja z rodzaju tych co to w pięty idą...

Katarzyna Leżeńska „Sądy i osądy”, wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2006






Richard Price Kolor zbrodni
Do miejskiego szpitala w New Jersey dociera zakrwawiona Brenda Martin i opowiada wstrząsającą historię o czarnym mężczyźnie, który ukradł jej samochód ze śpiącym na tylnym siedzeniu synkiem. Porwanie rzekomo miało miejsce w parku oddzielającym czarną dzielnicę Dempsy od Gannon, części białych.
Policja z Gannon zaczyna szukać porwanego dziecka, przeczesując dokładnie okolicę; akcja przybiera postać niemal inwazji. Napięcia na tle rasowym wybuchają ze wzmożoną siłą, pojawiają się żądni sensacji reporterzy.
Ból, nadzieja i szaleństwo rozlewają się na całe miasto z powodu historii, która może być prawdziwa, ale może też okazać się kłamstwem...
Price przedstawia miejską rzeczywistość widzianą oczami dwóch protagonistów: czarnego policjanta i białej reporterki lokalnej gazety. Oboje zadają sobie to samo pytanie: czy Brenda mówi prawdę?
Price potrafi znakomicie przedstawić prawdziwą twarz Ameryki, wykorzystując do tego nieustannie aktualne konflikty rasowe. Jego język jest świeży, „uliczny”, dialogi wiarygodne, postacie przekonujące. Doświadczenie autora jako scenarzysty pomogło mu w skonstruowaniu wciągającej, dramatycznej opowieści.
Richard Price jest autorem pięciu powieści. Jedna z nich, „Clockers”, otrzymała nominację do nagrody National Book Critics Circle. Napisał wiele scenariuszy filmowych, m.in. do filmów: „Dziewczyna gangstera”, „Shaft”, „Okup” i „Kolor pieniędzy” – za ten ostatni uzyskał nominację do Oscara. Publikował również artykuły w The New York Times i Esquire oraz wykładał pisarstwo na uniwersytetach w Yale, YU i Columbia. Mieszka wraz z rodziną na Manhattanie.

Richard Price „Kolor zbrodni”, tłum. Hanna Pasierska, Alina Siewior-Kuś, Jan Hensel, wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2006

Ekranizacja powieści:
Kolor zbrodni
polska premiera DVD 25 września 2006, Imperial Entertainment.
Reż. Joe Roth, scen. Richard Price, wyst. Julianne Moore, Samuel L. Jackson.
W tym trzymającym w napięciu thrillerze, opartym na motywach bestsellerowej powieści Richarda Price’a, doskonałe kreacje stworzyli nominowani do Nagród Akademii Samuel L. Jackson i Julianne Moore.


Martha Grimes
Hotel Paradise

Emma Graham mieszka w hotelu Paradise w Spirit Lake, małym kurorcie, który dni świetności ma już za sobą. Ojciec Emmy nie żyje, matka, zajęta utrzymaniem hotelu, nie poświęca córce zbyt wiele czasu. Marzycielska, a zarazem dociekliwa dziewczynka, pozostawiona sama sobie, zaczyna interesować się śmiercią innej dwunastolatki, Mary-Evelyn Devereaux, która przed czterdziestu laty utonęła w środku nocy w pobliskim jeziorze. Gdy w sąsiedniej miejscowości zostanie popełnione morderstwo, zżerana ciekawością Emma użyje wszelkich możliwych podstępów, by wydobyć informację od świadków zdarzeń minionych i obecnych.
Uwodzicielska proza Grimes wykracza poza ramy kryminału, a sensacyjna fabuła jest tylko pretekstem dla subtelnej analizy samotności dzieciństwa oraz dwuznaczności wieku dojrzewania. Wszystko tu się miesza – kilkoma celnymi słowami, jednym satyrycznym obrazem, autorka przedstawia świat małomiasteczkowej Ameryki, z czułością opisując krainę zapomnianych hoteli, piaszczystych dróg i zdziwaczałych staruszek, mieszkających na strychu. To literatura przesiąknięta melancholijną zadumą, lecz także przewrotnym, uroczym poczuciem humoru, przeznaczona dla wszystkich, którym bliski jest duch Faulknera.
Hotel Paradise to pierwsza w Polsce powieść Marthy Grimes, amerykańskiej autorki nastrojowych, oryginalnych kryminałów cieszących się międzynarodowym uznaniem. Jej książki od wielu lat zajmują czołowe miejsca na listach bestsellerów, doczekały się przekładów m.in. na francuski, niemiecki, grecki, włoski, niderlandzki, serbski.

Martha Grimes „Hotel Paradise”, przekł. Barbara Kopeć-Umiastowska wyd. WAB, seria: mroczna seria, Warszawa 2006

Grażyna Jagielska
Fastryga
Fastryga to opowieść o trzech pokoleniach kobiet naznaczonych piętnem rodzinnej tajemnicy. Więzi pomiędzy babką, matką i córkami są albo niszczące, albo boleśnie rozerwane – kobiety łączy tylko poczucie nieuchronnego nieszczęścia, przejmująca samotność i nakaz milczenia. Dostęp do prawdy ma jedynie upośledzona dziewczynka Mela, żyjąca w zawieszeniu między światem realnym a metafizycznym; ale jej rozpaczliwe próby „fastrygowania” więzi między kobietami są niezrozumiałe dla otoczenia.
Książka opowiada o mechanizmach wzajemnego zniewolenia. To mroczne studium przemocy w rodzinie, konsekwentnie ukazywane z dwóch perspektyw – sprawcy i ofiary. Wyłania się z niego obraz zakleszczonego świata, który rządzi się niepojętymi dla postronnych regułami i z którego nie ma ucieczki. Hipnotyczna narracja bezlitośnie wciąga w spiralę fizycznych i psychicznych tortur, jakich doświadczają bohaterki, w atmosferę paraliżującego strachu i ciągłego napięcia.

Grażyna Jagielska „Fastryga”, wyd. WAB, seria: z miotłą, Warszawa, sierpień 2006


Anne Rice
Krew i złoto
Zranione serce może krwawić przez stulecia. Tak dzieje się z Mariusem, wampirem, którego historię Anne Rice wiele razy wspominała w „Kronikach wampirów“. Tym razem to on jest głównym bohaterem historii, opowiadającym szczegółowo swoje losy. Wyrwany z ukochanego Rzymu i zmuszony strzec wampirzych władców, Marius nigdy nie wybaczył sprawcom swej „ludzkiej” śmierci. Tysiące lat później wciąż rozpacza nad swą stratą. Nieśmiertelność jest dla niego błogosławieństwem, ale i przekleństwem. Jest on świadkiem najwspanialszych dla ludzkości wydarzeń, ale nie może się w nie angażować. Ciągle żyje w obawie, że świat pozna ciążące nad nim przekleństwo.
Dwa tysiące lat historii Mariusa, mentora wampira Lestata, w kolejnej fascynującej opowieści Anne Rice z bestsellerowego cyklu „Kroniki wampirów“.

Anne Rice „Krew i złoto”, przeł., Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2006

Harper Lee
Zabić drozda
Lata trzydzieste XX wieku, małe miasteczko na południu USA. Atticus Finch, adwokat i głowa rodziny, broni młodego Murzyna oskarżonego o zgwałcenie biednej białej dziewczyny Mayelli Ewell. Prosta sprawa sądowa z powodu wszechpanującego rasizmu, urasta do rangi symbolu. W codziennej walce o równouprawnienie czarnych jak echo powraca pytanie o to, gdzie przebiegają granice ludzkiej tolerancji. „Zabić drozda” to wstrząsająca historia o dzieciństwie i kryzysie sumienia. Poruszająca opowieść odwołuje się do tego, co w życiu człowieka najcenniejsze: miłości, współczucia i dobroci. Tym razem mamy do czynienia nie z wznowieniem, ale z nowym tłumaczeniem tej klasycznej już pozycji w literaturze.
Harper Lee (ur. 1926) studiowała prawo w Oksfordzie. Zabić drozda, swój debiut i zarazem jedyną powieść, opublikowała w 1960 r. Książka ta, uznawana dziś za arcydzieło, natychmiast stała się bestsellerem, a rok później otrzymała Nagrodę Pulitzera. W 1962 r. na jej podstawie powstał uhonorowany Oscarem film z Gregorym Peckiem w roli głównej.

Harper Lee „Zabić drozda”, przeł. Maciej Szymański, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2006


Janina Katz
Moje życie barbarzyńcy
Opowieść o pamięci, której zarówno symbolem, jak i nośnikiem są zdjęcia z rodzinnego albumu, jedyna ocalona pamiątka z wojny... Dzisiaj, kiedy wystygły już popioły, przestało drżeć powietrze od tamtych głosów, można próbować zrekonstruować pamięć. I wywabić cienie ludzi, których namiętności i emocje, jakby rozwiały się bezpowrotnie podczas wojennej zawieruchy. Utrwalone na zdjęciach chwile - kapryśne, niepewne, płatają pamięci figla. Czy wobec tego można jej ufać?
Wojenne dzieciństwo; przybrana matka; obozy koncentracyjne w których ginie prawie cała rodzina Janiny Katz; odnajdująca się dopiero po wyzwoleniu prawdziwa matka, której trzeba się na nowo uczyć. Powojenny entuzjazm i optymizm, budowanie zrębów PRL-u, ZMP, praca na Uniwersytecie; rozruchy antysemickie, rok 1968, powrót starych lęków i konieczność emigracji...

Janina Katz „Moje życie barbarzyńcy”, przeł. Bogusława Sochańska, Wydawnictwo Jacek Santorski & Co, Warszawa 2006

Catherine Joubert, Sarah Stern
Rozbierz mnie
Ktoś zakłada ciągle jedną i tę samą sukienkę. Inny zawsze ubiera się na czarno. Ta jest fanatykiem zakupów. Tamten pieczołowicie przechowuje elementy garderoby tych, którzy odeszli. Ilu ludzi, tyle różnych zachowań, które definiują nasz stosunek do ubrań. A w każdym z nich istotną rolę odgrywa czyjaś indywidualna historia. Pod pozorem błahostek kryją się sekretne i nieuświadomione pragnienia. Ubranie - nasza druga skóra - należy jednocześnie do sfery zewnętrznej jak i wewnętrznej, chroni naszą intymną przestrzeń, a jednocześnie otwiera nas na innych ludzi. Ubranie jest granicą, stanem przejściowym między naszym ciałem a światem zewnętrznym, czymś, co może nas maskować lub - przeciwnie - co może nas odsłonić.
Sposób ubierania się jest zawsze elementem jakiejś historii. Po części wynika z naszego osobistego wyboru, po części zdeterminowany jest tym, co przeżyliśmy. Jest także manifestacją wolności jednostki w stosunku do bliskich, przyjaciół, znajomych. Ubiór to jeden z wątków kształtowania własnego ja, ukazujący sposób, w jaki postrzegamy samych siebie. Ujawnia nasze porażki i sukcesy. Odnajdujemy w nim ślady dzieciństwa, naszych kolejnych wcieleń, jak również wspomnienie naszych pierwszych relacji z innymi, a nawet frustracje i pragnienia rodziców...
Mała dziewczynka ubrana jak chłopiec... Suknia w kolorze błękitu... Ubrania są jak ekran, na którym, dzień po dniu, wyświetlają się nasze radości i cierpienia. Nieskończenie wiele jest ludzkich historii, podobnie jak nieskończenie wiele jest zachowań wobec ubrania. Może ta książka pomoże wam uchylić nieco rąbka tajemnicy...

Catherine Joubert, Sarah Stern „Rozbierz mnie”


Jakub Żulczyk
Zrób mi jakąś krzywdę, czyli wszystkie gry video są o miłości
Dawid to 25-letni student prawa, w którego życiu nie może już wydarzyć się nic więcej. Wszystko jest ustalone. Poślubi jakąś koleżankę Swojej Byłej Kobiety. Ojciec podżyruje mu kredyt mieszkaniowy. Pójdzie do pracy. Spłodzi potomka. Po czterdziestu latach umrze. Ten scenariusz jednak rozpada się na kawałki, gdy spotyka uzależnioną od gier video piętnastolatkę, zakochuje się w niej i... postanawia ją porwać.
Zrób mi jakąś krzywdę to łamiąca serce historia drogi, w którą zaplątani są świadkowie Jehowy, polscy aktorzy porno, detektywi - paranoicy i nieletni anarchiści. Książka, która robi to, co wszystkie dobre książki - każe ci się na zmianę śmiać i płakać. A Jakub Żulczyk (1983) jest lepszy od twojego ulubionego pisarza. Otwórz, przeczytaj i przyznaj rację.

Jakub Żulczyk „Zrób mi jakąś krzywdę, czyli wszystkie gry video są o miłości”, wyd. Lampa i Iskra Boża, Warszawa 2006

Agnieszka Drotkiewicz
Dla mnie to samo
Najnowsza - druga już powieść Agnieszki Drotkiewicz, którą znamy z głośnego debiutu „London, Paris, Dachau” i z czasopisma „Lampa”, gdzie publikuje wywiady z „młodymi, zdolnymi” polskiej literatury.
Jerzy Jarzębski napisał o niej: „W prozie Agnieszki Drotkiewicz ludzie ciągną ku sobie, ale też manipulują innymi, ranią się bardzo boleśnie i cierpią, nie dorastając do swych marzeń. Tę bolesność międzyludzkich relacji autorka przedstawia z namacalną nieledwie ostrością i godnym uwagi stylistycznym kunsztem. Naprawdę warto tę książkę przeczytać!”. „Dla mnie to samo” przedstawia powiązane ze sobą losy paru bohaterów, którzy nie umieją nawiązać ze sobą głębszych relacji, są uwikłani w cierpienie i zazdrość. Wyraźne inspiracje Elfriede Jelinek i psychotest na końcu.

Agnieszka Drotkiewicz „Dla mnie to samo”, wyd. Lampa i Iskra Boża, Warszawa 2006

Opracowała: Marta Sobolska

Konkurs! Konkurs! Konkurs!
Wszystkie opisane książki można wygrać w naszym konkursie - wydawnictwa ufundowały po pięć egzemplarzy każdej z nich oraz - dodatkowo - 3 egzemplarze filmu „Kolor zbrodni”. Wystarczy odpowiedzieć na pytanie:

Autorka jednej z opisanych tu książek pojawiła się jako drugoplanowa postać w niedawno pokazywanym na naszych ekranach filmie Capote. O kogo chodzi?

Konkurs zakończony!!!

Sprawdź  Wyniki  konkursu Złota jesień
 
Tagi: lektura
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)