Jak powstaje aberracja chromatyczna?

Jak powstaje aberracja chromatyczna?

Aberracja chromatyczna to wada optyczna którą obserwujemy na krawędziach obrazu. Przyjmuje ona postać kolorowych obwódek wokół elementów o dużej kontrastowości, gdzie stykają się np. bardzo ciemne i jasne elementy.
/ 16.10.2010 19:43
Jak powstaje aberracja chromatyczna?

Aberracja jest wynikiem tego że światło białe jest złożone z kilku barw z których każda ma różną długość fali. Takie światło wpadając przez soczewki do obiektywu pod różnym kątem powoduje że różne barwy ogniskują się w różnych punktach całego układu co powoduje spadek ostrości całego obrazu i wspomniane wyżej obwódki.

Aberracja chromatyczna bardziej widoczna jest w fotografii kolorowej. Niestety jej negatywny wpływ na jakość zdjęć odczujemy także w przypadku kadrów czarno-białych. Jej następstwa oprócz spadku ostrości to także problem z jej ustawieniem. Dzieje się tak dlatego, że ludzkie oko czułe jest na żółto-zieloną część widma i nie rejestruje części niebieskiej która jest istotniejsza dla aparatu.

Optycy już jakiś czas temu odkryli sposób na ograniczenie aberracji poprzez zastosowania dwóch soczewek o przeciwnym działaniu (np. skupiającej i rozpraszającej. Soczewka rozpraszająca załamuje promienie światła w drugą stronę i zmniejsza rozszczepienie światła. Problem w tym, że aby w pełni wykorzystać tę zależność należy użyć dwóch różnych rodzajów szkła ( o różnym współczynniku załamania światła). Stosując tak opracowaną metodę otrzymamy achromat, w którym dwie różne fale pokrywają się.

Zobacz: Jak wybierać zdjęcia

Producenci optyki wraz z nastaniem ery fotografii kolorowej musieli poradzić sobie z aberracją dla całego widma światła widzialnego a więc czerwonego, niebieskiego i zielonego, tak powstał panchromat. Wadą takiego układu jest jego niska jasność co w fotografii ma kluczowe znaczenie. Aby obejść ten problem stosuje się obecnie szkło o niskim poziomie rozszczepienia (niskodyspresyjne). Producenci optyki fotograficznej oznaczyli obiektywy wyposażone w takie soczewki następująco: : Nikon – ED, Canon – UD, Sigma – SLD, ELD, Tokina – SD, HLD, Tamron – LD, AD. Nowoczesne gatunki szkła pozwalają uzyskać jeszcze precyzyjniejsze ogniskowanie całego widma światła białego w jednym punkcie, a więc skorygować aberrację chromatyczną w każdym możliwym punkcie kadru.

Fotografia cyfrowa:

W dobie fotografii cyfrowej aberracja chromatyczna stała by się wybitnie dokuczliwa, stąd też niemal we wszystkich obiektywach produkowanych obecnie używa się szkła niskodyspersyjnego. Producenci aparatów kompaktowych którzy nie chcą płacić za droższy gatunek szkła często z problemem aberracji radzą sobie w postprodukcji - obrabia je błyskawicznie procesor aparatu zanim zdjęcie pojawi się na wyświetlaczu. W lustrzankach problem ten nie daje się rozwiązać w ten sposób ze względu na wymienną optykę.

Czytaj; Jak wybrać statyw

Korekta graficzna po wykonaniu zdjęcia o wiele lepiej sprawdza się jednak w przypadku zdjęć w formacie RAW niż w JPEG. W JPEG informacje o barwach są z góry zapisane stąd korekta aberracji w kompaktach nie jest tak skuteczna jak w lustrzankach. .

Choć problem w dzisiejszych obiektywach jest marginalny pamiętajmy, że zawsze lepiej zainwestować w sprzęt który na samym starcie nie będzie przeszkadzał nam w robieniu zdjęcia (pogorszenie ostrości). I bez aberracji chromatycznej wielu z nas ma problem ze zrobieniem ostrego zdjęcia. Fotografia powinna być więc przyjemnością, a nie walką z wadami naszego szkła.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (2)
/12.07.2011 14:54
456
/12.07.2011 14:54
456