Co to jest Czepek, czepiec?

Dawniej obowiązkowy element stroju kobiety zamężnej. Nakrycie głowy w formie czepka otrzymywała panna młoda w dniu ślubu, zazwyczaj od matki chrzestnej podczas obrzędu oczepin. Od tego momentu, aż do śmierci kobieta chodziła z zakrytą głową.

To nakrycie głowy znane jest od stuleci. Czepiec występował jako element stroju zamężnych kobiet u wszystkich Słowian. Do lat 30. ubiegłego wieku określał przynależność regionalną, etniczną oraz status społeczny. Ilość czepców świadczyła o bogactwie gospodyni.

Rozróżniano czepce na zimę i na lato oraz te noszono na co dzień lub od święta. Miały różne kształty, kolory i detale, które zmieniały się wraz z modą. Te bardziej okazałe zdobiono koronkami, haftami, tiulem czy falbankami. Były także modele z małą pelerynką osłaniającą ramiona, w formie kapturka oraz specjalne czepce żałobne. Od XVI wieku czepce były coraz mniejsze i skromniejsze. Ale jeszcze na początku XX wieku sędziwe matrony, szanujące tradycję, nosiły czepki wiązane pod brodą.

Dla kobiet ważne było nie tylko noszenie czepca, ale również jego wygląd. Inne nakrycia nosiły panny młode, inne młode kobiety, a jeszcze inne dojrzałe panie.

Kapeluszowe savoir vivre