Na czym polega Obedience?

"Obedience" znaczy po prostu „posłuszeństwo”. To sport "wystawowy" wymyślony po to, by zaprezentować przede wszystkim umiejętności psa. Na czym polega Obedience i z jakich konkurencji się składa?
/ 04.10.2011 04:16
Podczas nauki komendy „waruj zostań” pies ma leżeć przed dłuższy czas,dlatego należy zwrócić uwagę na rodzaj powierzchni, na jakiej ma się położyć.

Obedience - pochodzenie

Do Europy sport ten przywędrował z USA, pierwsze europejskie zawody odbyły się w Anglii. Początkowo nie była to bardzo popularna dyscyplina, z czasem forma tego sportu ewoluowała stając się coraz ciekawszą, trudniejszą i coraz bardziej popularną.Jest to sport dla każdego-nie wymaga świetnej kondycji, ani szybkiego  biegania, ani wielokilometrowych wycieczek, ani nawet dużo siły. Jednak wymaga sporej cierpliwości i systematyczności w treningach.

W Polsce posłuszeństwo sportowe występuje w dwóch formach – zawody organizowane są przez Związek Kynologiczny w Polsce wg regulaminów „Pies Towarzyszący” lub „Obedience”. Oba rodzaje konkurencji różnią się nieco programem.

Pies Towarzyszący

Zawody „Pies Towarzyszący” – w skrócie nazywane PT organizowane w Polsce od lat, od stycznia 2010 organizowane są wg nowych zasad. Podzielone są na trzy stopnie, pierwszy PT-1 jako najprostszy stopień jest jedynie egzaminem wstępnym umożliwiającym przystąpienie do egzaminów lub zawodów wyższego stopnia. Kolejne stopnie: PT-2 i PT-3 organizowane są jako egzaminy lub zawody. Zawody oceniane są bardzo ostro, a punktacja przyznawana jest z uwzględnieniem najmniejszych błędów przewodnika i psa.

Aby móc wystartować w zawodach wyższego stopnia trzeba przynajmniej raz zaliczyć egzamin lub zawody niższego stopnia. Regulaminy ułożone są tak, by w każdym wyższym stopniu przybywały nowe trudniejsze ćwiczenia.

Jak wygląda egzamin PT-1?

Wśród ćwiczeń regulaminu PT-1 jest chodzenie psa przy nodze przewodnika na smyczy i bez smyczy, przychodzenie na komendę do przewodnika, przynoszenie własnego przedmiotu, zmiany pozycji „siad”/„waruj” na odległość, swobodne bieganie i powrót na komendę do przewodnika, badanie uzębienia – czyli spokojne umożliwienie sędziemu obejrzenie zębów psa) oraz pozostawanie psa w pozycji „siad” i „waruj” w odległości 10 kroków od przewodnika w trakcie startu drugiej pary - przewodnik z psem. Oceniane jest także wrażenie ogólne czyli chęć psa do współpracy i kontakt między psem a przewodnikiem.

Jak wygląda PT-2?

W regulaminie PT-2 znika kilka prostszych ćwiczeń z niższego stopnia i podnosi się ogólny stopień trudności. Chodzenie przy nodze odbywa się tylko bez smyczy, jest też oczywiście ćwiczenie polegające na prawidłowym przyjściu psa do przewodnika na komendę, „poważniejszy” aport – tym razem przyniesienie własnego aportu, ale już prawdziwego koziołka drewnianego, dodatkowym ćwiczeniem jest skok –tam i z powrotem- przez przeszkodę o wysokości zależnej od wzrostu psa. Zmiany pozycji psa na komendę są tym razem nie tylko „siad” /„waruj” ale także z pozycją „stój” i odległość jest już większa. Dodatkowo pies musi wykonać też komendy „stój”, „siad” oraz „waruj” z marszu przy nodze przewodnika. Pozostawanie psa w pozycjach „siad” i „waruj” odbywa się w odległości 20 kroków od przewodnika tym razem stojącego tyłem do psa.

Egzamin PT-3

To najwyższy stopień zawodów i egzaminów Pies Towarzyszący. Utrudnienia pojawiające się w tym regulaminie to m.in. zatrzymanie psa komendą „waruj”, gdy biegnie do przewodnika po przywołaniu, aportowanie obcego koziołka drewnianego w wersji zwykłej i przez przeszkodę, oraz wyszukanie własnego koziołka drewnianego wśród koziołków obcych i przyniesienie go do przewodnika. Zmiany pozycji na komendy „stój”, „siad” i „waruj” pies powinien wykonać z odległości 20 kroków od przewodnika. Po komendach wykonywanych przez psa w trakcie marszu przewodnika, pies przywoływany jest do kontynuacji marszu przy nodze. Nowymi ćwiczeniami są „wysyłanie psa naprzód”, gdzie pies powinien odbiec na 30 kroków w linii prostej od przewodnika i na komendę zawarować, oraz ćwiczenie „szczekanie na komendę”. Ostatnie dwa ćwiczenia polegające na pozostawieniu psa w pozycji „siad” i „waruj” są trudniejsze niż w niższych stopniach ponieważ przewodnik zostawiając psa chowa się w wyznaczone miejsce poza zasięg wzroku psa. Określony jest także dokładny czas pozostawania w obu pozycjach.

Regulaminy bardzo dokładnie określają sposób w jaki pies powinien wykonywać poszczególne ćwiczenia i w jaki sposób powinien zachowywać się przewodnik. Wszelkie nawet drobne odstępstwa są uwzględniane przy ocenie. 

Podczas egzaminów i zawodów posłuszeństwa sportowego w obu formach w trakcie startu przewodnik psa nie może mieć przy sobie żadnych nagród dla psa, smakołyków ani zabawek. Nie wolno także wpływać na psa w żaden sposób fizycznie ani wywierać jakiejkolwiek presji. Pies powinien być posłuszny i wesoły. Współpraca psa z przewodnikiem powinna sprawiać wrażenie przyjemności, harmonii i dobrego porozumienia. Wszelkie przejawy agresji lub ucieczka psa z placu ćwiczeń powodują dyskwalifikację. Wszelkie niedociągnięcia i niedokładne wykonywanie ćwiczeń, opieszałość, brak chęci i złe wrażenie ogólne powodują utratę punktów za poszczególne ćwiczenia, co w rezultacie odbija się na wyniku końcowym.

Polecamy: Padaczka u psów – jak ją rozpoznać i leczyć?

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)