Podczas nauki komendy „waruj zostań” pies ma leżeć przed dłuższy czas,dlatego należy zwrócić uwagę na rodzaj powierzchni, na jakiej ma się położyć.

Na czym polega Obedience?

"Obedience" znaczy po prostu „posłuszeństwo”. To sport "wystawowy" wymyślony po to, by zaprezentować przede wszystkim umiejętności psa. Na czym polega Obedience i z jakich konkurencji się składa?
/ 04.10.2011 04:16
Podczas nauki komendy „waruj zostań” pies ma leżeć przed dłuższy czas,dlatego należy zwrócić uwagę na rodzaj powierzchni, na jakiej ma się położyć.

Obedience - pochodzenie

Do Europy sport ten przywędrował z USA, pierwsze europejskie zawody odbyły się w Anglii. Początkowo nie była to bardzo popularna dyscyplina, z czasem forma tego sportu ewoluowała stając się coraz ciekawszą, trudniejszą i coraz bardziej popularną.Jest to sport dla każdego-nie wymaga świetnej kondycji, ani szybkiego  biegania, ani wielokilometrowych wycieczek, ani nawet dużo siły. Jednak wymaga sporej cierpliwości i systematyczności w treningach.

W Polsce posłuszeństwo sportowe występuje w dwóch formach – zawody organizowane są przez Związek Kynologiczny w Polsce wg regulaminów „Pies Towarzyszący” lub „Obedience”. Oba rodzaje konkurencji różnią się nieco programem.

Pies Towarzyszący

Zawody „Pies Towarzyszący” – w skrócie nazywane PT organizowane w Polsce od lat, od stycznia 2010 organizowane są wg nowych zasad. Podzielone są na trzy stopnie, pierwszy PT-1 jako najprostszy stopień jest jedynie egzaminem wstępnym umożliwiającym przystąpienie do egzaminów lub zawodów wyższego stopnia. Kolejne stopnie: PT-2 i PT-3 organizowane są jako egzaminy lub zawody. Zawody oceniane są bardzo ostro, a punktacja przyznawana jest z uwzględnieniem najmniejszych błędów przewodnika i psa.

Aby móc wystartować w zawodach wyższego stopnia trzeba przynajmniej raz zaliczyć egzamin lub zawody niższego stopnia. Regulaminy ułożone są tak, by w każdym wyższym stopniu przybywały nowe trudniejsze ćwiczenia.

Jak wygląda egzamin PT-1?

Wśród ćwiczeń regulaminu PT-1 jest chodzenie psa przy nodze przewodnika na smyczy i bez smyczy, przychodzenie na komendę do przewodnika, przynoszenie własnego przedmiotu, zmiany pozycji „siad”/„waruj” na odległość, swobodne bieganie i powrót na komendę do przewodnika, badanie uzębienia – czyli spokojne umożliwienie sędziemu obejrzenie zębów psa) oraz pozostawanie psa w pozycji „siad” i „waruj” w odległości 10 kroków od przewodnika w trakcie startu drugiej pary - przewodnik z psem. Oceniane jest także wrażenie ogólne czyli chęć psa do współpracy i kontakt między psem a przewodnikiem.

Jak wygląda PT-2?

W regulaminie PT-2 znika kilka prostszych ćwiczeń z niższego stopnia i podnosi się ogólny stopień trudności. Chodzenie przy nodze odbywa się tylko bez smyczy, jest też oczywiście ćwiczenie polegające na prawidłowym przyjściu psa do przewodnika na komendę, „poważniejszy” aport – tym razem przyniesienie własnego aportu, ale już prawdziwego koziołka drewnianego, dodatkowym ćwiczeniem jest skok –tam i z powrotem- przez przeszkodę o wysokości zależnej od wzrostu psa. Zmiany pozycji psa na komendę są tym razem nie tylko „siad” /„waruj” ale także z pozycją „stój” i odległość jest już większa. Dodatkowo pies musi wykonać też komendy „stój”, „siad” oraz „waruj” z marszu przy nodze przewodnika. Pozostawanie psa w pozycjach „siad” i „waruj” odbywa się w odległości 20 kroków od przewodnika tym razem stojącego tyłem do psa.

Egzamin PT-3

To najwyższy stopień zawodów i egzaminów Pies Towarzyszący. Utrudnienia pojawiające się w tym regulaminie to m.in. zatrzymanie psa komendą „waruj”, gdy biegnie do przewodnika po przywołaniu, aportowanie obcego koziołka drewnianego w wersji zwykłej i przez przeszkodę, oraz wyszukanie własnego koziołka drewnianego wśród koziołków obcych i przyniesienie go do przewodnika. Zmiany pozycji na komendy „stój”, „siad” i „waruj” pies powinien wykonać z odległości 20 kroków od przewodnika. Po komendach wykonywanych przez psa w trakcie marszu przewodnika, pies przywoływany jest do kontynuacji marszu przy nodze. Nowymi ćwiczeniami są „wysyłanie psa naprzód”, gdzie pies powinien odbiec na 30 kroków w linii prostej od przewodnika i na komendę zawarować, oraz ćwiczenie „szczekanie na komendę”. Ostatnie dwa ćwiczenia polegające na pozostawieniu psa w pozycji „siad” i „waruj” są trudniejsze niż w niższych stopniach ponieważ przewodnik zostawiając psa chowa się w wyznaczone miejsce poza zasięg wzroku psa. Określony jest także dokładny czas pozostawania w obu pozycjach.

Regulaminy bardzo dokładnie określają sposób w jaki pies powinien wykonywać poszczególne ćwiczenia i w jaki sposób powinien zachowywać się przewodnik. Wszelkie nawet drobne odstępstwa są uwzględniane przy ocenie. 

Podczas egzaminów i zawodów posłuszeństwa sportowego w obu formach w trakcie startu przewodnik psa nie może mieć przy sobie żadnych nagród dla psa, smakołyków ani zabawek. Nie wolno także wpływać na psa w żaden sposób fizycznie ani wywierać jakiejkolwiek presji. Pies powinien być posłuszny i wesoły. Współpraca psa z przewodnikiem powinna sprawiać wrażenie przyjemności, harmonii i dobrego porozumienia. Wszelkie przejawy agresji lub ucieczka psa z placu ćwiczeń powodują dyskwalifikację. Wszelkie niedociągnięcia i niedokładne wykonywanie ćwiczeń, opieszałość, brak chęci i złe wrażenie ogólne powodują utratę punktów za poszczególne ćwiczenia, co w rezultacie odbija się na wyniku końcowym.

Polecamy: Padaczka u psów – jak ją rozpoznać i leczyć?