POLECAMY

Czy kot perski jest chorowity? Zobacz na jakie choroby persy chorują najczęściej

Podobno właściciele kotów perskich często bywają ze swoimi pupilami u weterynarzy. Ale czy to znaczy, że te koty chorują częściej niż inne?
/ 8 miesięcy temu
Czy kot perski jest chorowity? Zobacz na jakie choroby persy chorują najczęściej fot. Fotolia

Wielbiciele urody kotów perskich uważają, że dlatego statystycznie dużo tych zwierząt trafia do lecznicy, ponieważ generalnie jest ich więcej niż innych kotów. Tym niemniej znawcy zdrowia kocich ras twierdzą, że persy mają skłonności do niektórych schorzeń. Są nimi np. choroby oczu, ale może się przytrafić także niedrożność nerki, czy choroby skóry.

Choroby oczu

Koty perskie mają płytko osadzone oczy i jest to charakterystyczne dla rasy. Tak budowa oczu sprawia, że może dochodzić do niedrożności kanalików nosowo-łzowych.  Aby temu zapobiec, warto codziennie przemywać przyśrodkowy kącik oczu oraz fałdy poniżej.
Koty perskie mają też skłonność do innych chorób oczu. Mogą wystąpić u nich trudno gojące się wrzody rogówki. Leczenie antybiotykami i lekami przeciwzapalnymi trwa zwykle ok. 5 tygodni. Niektóre kliniki weterynaryjne stosują inną metodę – na wrzód rogówki podają osocze bogatopłytkowe.

Otyłość

Jak wiadomo otyłość jest uważana za chorobę zarówno u ludzi, jak i zwierząt. Rasa kotów perskich ma skłonność do otyłości. Aby temu zapobiec, trzeba dbać, by kot miał codziennie sporą porcję ruchu. Trzeba też kontrolować dietę i nie przekarmiać persa.

Policystowatość nerek

Ta choroba nazywana jest inaczej torbielowatością nerek. Persy mają do niej skłonność. Często bywa, że torbiele pojawiają się na obu nerkach. Na początku nie dają one żadnych objawów. Dlatego warto, podczas wizyty u weterynarza poprosić go, aby dokładnie obmacał jamę brzuszną kota. Zwłaszcza wskazane jest to u kota powyżej trzeciego roku życia. Jeśli lekarz będzie miał podejrzenia, że torbiel mogła się wykształcić, zleci badanie USG.

Kardiomiopatia przerostowa u persów

Koty perskie mają skłonność genetyczną do kardiomiopatii przerostowej. W chorobie tej dochodzi do pogrubienia ściany mięśnia sercowego. Staje się on sztywniejszy i utrudnia rozkurcz. Czasem włókna mięśniowe włóknieją.  Następuje zastój krwi w krążeniu płucnym i obrzęk płuc.  Choroba bywa wykrywana zarówno u młodych kotków jak i starych. Gdy postać choroby jest łagodna, kot może być w niezłej formie przez lata. Natomiast postać choroby jest poważniejsza, pojawiają się objawy niewydolności oddechowej. Kot zieje, miewa duszności, jest ospały, mogą zdarzyć się omdlenia.
 

Zespolenie wrotno-oboczne

Ta choroba dotyczy wątroby. Jest ona nieprawidłowo ukrwiona przez co niedostatecznie odżywiana. Ulega nieprawidłowemu rozwojowi i jest o wiele mniejsza. Kot może mieć drgawki, ślinotok, oczopląs, wymioty, biegunkę, nadmierne pragnienie. Lekarz diagnozuje chorobę na podstawie USG z Dopplerem, badania kwasów żółciowych lub stężenia amoniaku w surowicy krwi.

Przetrwały przewód Botala

To choroba serca, ale na szczęście niezbyt częsta. Chodzi o to, że przewód, który jest połączeniem między aortą a tętnicą płucną powinien zarosnąć w ciągu 2 dni po porodzie,. Czasem nie zarasta, mówi się, że jest przetrwały. Dochodzi do przeciążenia serca, zastoju płucnego, niedotlenienia i czerwienicy. Chorobę leczy się chirurgicznie z dobrym skutkiem.

Pilobezoary – kule włosowe w przewodzie pokarmowym

Gęsta i długa sierść persa podczas codziennej toalety dostaje się do przewodu pokarmowego i jest to naturalne. Ale nadmierna ilość i jej zlepienie może spowodować niedrożność. Kot perski może z tego powodu wymiotować, mieć problemy z wypróżnieniem, boli go brzuch, nie ma apetytu. Tej chorobie zapobiega podawanie profilaktycznie pasty odkłaczającej, która ułatwia wydalanie kulek sierści. Gdy kot bardzo cierpi z powodu zaczopowania przewodu pokarmowego i nie jest w stanie usunąć sierści, wykonuje się zabieg chirurgiczny.

Autorka jest redaktorem dwutygodnika "Pani Domu"

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)