W Polsce posłuszeństwo sportowe występuje w dwóch formach – zawody organizowane są przez Związek Kynologiczny w Polsce wg regulaminów „Pies Towarzyszący” lub „Obedience”.

Jak wygląda posłuszeństwo sportowe - "PT"?

Posłuszeństwo sportowe to dyscyplina dla koneserów, detalistów i perfekcjonistów. Polega na nieustającym doszlifowywaniu umiejętności psa w wykonywaniu ćwiczeń z posłuszeństwa dążąc do ideału. Zaletą tego sportu jest możliwość ćwiczenia niemal z każdym psem, niemal wszędzie, bez potrzeby posiadania wielkich przestrzeni i skomplikowanego sprzętu.
/ 25.08.2010 11:08
W Polsce posłuszeństwo sportowe występuje w dwóch formach – zawody organizowane są przez Związek Kynologiczny w Polsce wg regulaminów „Pies Towarzyszący” lub „Obedience”.

Jak wygląda posłuszeństwo sportowe?

W Polsce posłuszeństwo sportowe występuje w dwóch formach – zawody organizowane są przez Związek Kynologiczny w Polsce wg regulaminów „Pies Towarzyszący” lub „Obedience”. Oba rodzaje konkurencji różnią się nieco programem.

Pies Towarzyszący

Zawody „Pies Towarzyszący” – w skrócie nazywane PT organizowane w Polsce od lat, od stycznia 2010 organizowane są wg nowych zasad. Podzielone są na trzy stopnie, pierwszy PT-1 jako najprostszy stopień jest jedynie egzaminem wstępnym umożliwiającym przystąpienie do egzaminów lub zawodów wyższego stopnia.
Kolejne stopnie: PT-2 i PT-3 organizowane są jako egzaminy lub zawody. Zawody oceniane są bardzo ostro, a punktacja przyznawana jest z uwzględnieniem najmniejszych błędów przewodnika i psa.

Aby móc wystartować w zawodach wyższego stopnia trzeba przynajmniej raz zaliczyć egzamin lub zawody niższego stopnia. Regulaminy ułożone są tak, by w każdym wyższym stopniu przybywały nowe trudniejsze ćwiczenia.

Jak wygląda egzamin PT-1?

Wśród ćwiczeń regulaminu PT-1 jest chodzenie psa przy nodze przewodnika na smyczy i bez smyczy, przychodzenie na komendę do przewodnika, przynoszenie własnego przedmiotu, zmiany pozycji „siad”/„waruj” na odległość, swobodne bieganie i powrót na komendę do przewodnika, badanie uzębienia – czyli spokojne umożliwienie sędziemu obejrzenie zębów psa) oraz pozostawanie psa w pozycji „siad” i „waruj” w odległości 10 kroków od przewodnika w trakcie startu drugiej pary - przewodnik z psem. Oceniane jest także wrażenie ogólne czyli chęć psa do współpracy i kontakt między psem a przewodnikiem.

Jak wygląda PT-2?

W regulaminie PT-2 znika kilka prostszych ćwiczeń z niższego stopnia i podnosi się ogólny stopień trudności. Chodzenie przy nodze odbywa się tylko bez smyczy, jest też oczywiście ćwiczenie polegające na prawidłowym przyjściu psa do przewodnika na komendę, „poważniejszy” aport – tym razem przyniesienie własnego aportu, ale już prawdziwego koziołka drewnianego, dodatkowym ćwiczeniem jest skok –tam i z powrotem- przez przeszkodę o wysokości zależnej od wzrostu psa. Zmiany pozycji psa na komendę są tym razem nie tylko „siad” /„waruj” ale także z pozycją „stój” i odległość jest już większa. Dodatkowo pies musi wykonać też komendy „stój”, „siad” oraz „waruj” z marszu przy nodze przewodnika. Pozostawanie psa w pozycjach „siad” i „waruj” odbywa się w odległości 20 kroków od przewodnika tym razem stojącego tyłem do psa.

A jak wygląda PT-3?

To najwyższy stopień zawodów i egzaminów Pies Towarzyszący. Utrudnienia pojawiające się w tym regulaminie to m.in. zatrzymanie psa komendą „waruj”, gdy biegnie do przewodnika po przywołaniu, aportowanie obcego koziołka drewnianego w wersji zwykłej i przez przeszkodę, oraz wyszukanie własnego koziołka drewnianego wśród koziołków obcych i przyniesienie go do przewodnika. Zmiany pozycji na komendy „stój”, „siad” i „waruj” pies powinien wykonać z odległości 20 kroków od przewodnika. Po komendach wykonywanych przez psa w trakcie marszu przewodnika, pies przywoływany jest do kontynuacji marszu przy nodze. Nowymi ćwiczeniami są „wysyłanie psa naprzód”, gdzie pies powinien odbiec na 30 kroków w linii prostej od przewodnika i na komendę zawarować, oraz ćwiczenie „szczekanie na komendę”. Ostatnie dwa ćwiczenia polegające na pozostawieniu psa w pozycji „siad” i „waruj” są trudniejsze niż w niższych stopniach ponieważ przewodnik zostawiając psa chowa się w wyznaczone miejsce poza zasięg wzroku psa. Określony jest także dokładny czas pozostawania w obu pozycjach.

Polecamy: Jak rozpoznać kto rządzi - Ty czy pies?

Regulaminy bardzo dokładnie określają sposób w jaki pies powinien wykonywać poszczególne ćwiczenia i w jaki sposób powinien zachowywać się przewodnik. Wszelkie nawet drobne odstępstwa są uwzględniane przy ocenie. 

Przeczytaj: Pies i rower - o czym pamiętać?

Podczas egzaminów i zawodów posłuszeństwa sportowego w obu formach w trakcie startu przewodnik psa nie może mieć przy sobie żadnych nagród dla psa, smakołyków ani zabawek. Nie wolno także wpływać na psa w żaden sposób fizycznie ani wywierać jakiejkolwiek presji. Pies powinien być posłuszny i wesoły. Współpraca psa z przewodnikiem powinna sprawiać wrażenie przyjemności, harmonii i dobrego porozumienia. Wszelkie przejawy agresji lub ucieczka psa z placu ćwiczeń powodują dyskwalifikację. Wszelkie niedociągnięcia i niedokładne wykonywanie ćwiczeń, opieszałość, brak chęci i złe wrażenie ogólne powodują utratę punktów za poszczególne ćwiczenia, co w rezultacie odbija się na wyniku końcowym.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)