Wiosenne krzewy łatwe w uprawie

Najwięcej krzewów ozdobnych kwitnie wiosną, a niektóre nawet na przedwiośniu. Warto mieć w ogrodzie przynajmniej kilka z nich. Zwłaszcza, że większość z nich jest łatwa w uprawie.
/ 20.03.2015 13:26

Ich pielęgnacja nie jest pracochłonna, nie mają też dużych wymagań co do gleby. Będą natomiast wspaniale zdobić ogród do czasu, aż zakwitną piwonie, dalie i róże.

Forsycja – słońce w ogrodzie

forsycja

fot. Fotolia

Kwitnie najwcześniej ze wszystkich krzewów, często już w marcu rozświetla i upiększa szary jeszcze ogród. Jest wtedy oblepiona olbrzymią ilością żółtych delikatnych kwiatów pokrywających większość gałązek, na których nawet jeszcze nie zdążyły wyrosnąć listki. One pojawiają się dopiero po przekwitnięciu. Forsycje dorastają nawet do 3 metrów. Rosną szybko, a stykające się z ziemią gałązki mogą się ukorzenić.

Gdzie ją sadzić? Na trawniku, przy altanie, tarasie, a także między krzakami żywopłotu, któremu doda blasku. Można także zaprojektować żywopłot z samych forsycji – nieformowany lub lekko formowany.

Chociaż wszystkie krzewy wyglądają podobnie, warto wiedzieć, że jest kilka odmian forsycji. Najpopularniejsze to: pośrednia i zwisająca. Ta druga jest uważana za piękniejszą, ze względu na lekko opadające gałęzie. Istnieje także odmiana karłowata, bardzo chętnie stosowana na skalniakach.

Krzewy forsycji doskonale znoszą warunki miejskie, toteż można je sadzić nawet przy ruchliwych ulicach. Dobrze rosną na każdej glebie, byle nie była gliniasta i podmokła. Lubią stanowisko słoneczne lub lekko zacienione. W czasie suszy wskazane jest podlewanie.

Słodki migdałek

Ma kwiaty podobne do małych, pełnych różyczek o cukierkowej, różowej barwie. Stroi się w nie już pod koniec kwietnia. Najlepiej posadzić go tak, by był odpowiednio eksponowany, np. pojedynczo na trawniku. Odpowiada mu również miejsce przy południowej ścianie budynku. Forma krzewiasta osiąga wysokość do 1,5 m. Migdałek dobrze znosi zanieczyszczenie powietrza, świetnie więc sobie radzi w ogródkach i na działkach położonych na terenach miejskich. W celu zabezpieczenia przed mrozem usypujemy wokół pnia kopczyk z ziemi, a na terenach o ostrzejszym klimacie owijamy słomą.

Migdałek nie lubi częstego przycinania. Robimy to raz na 3–4 lata, po przekwitnięciu. Nigdy wiosną.

Polecamy: Zasady przycinania drzew i krzewów

Bez – ulubieniec poetów

bez

fot. Fotolia

Ogrodnicy chcą, aby nazywać go lilakiem, ale nazwa „bez” tak mocno się przyjęła w potocznym języku, że nie da się jej wykorzenić. Zresztą po co, skoro o bzach, a nie o lilakach, poeci piszą wiersze. Najpopularniejszy jest lilak zwyczajny, który urośnie na każdej glebie, wytrzyma największy mróz i najdłuższą suszę. Bzy tzw. szlachetne, o większych kwiatach, także nie są wybredne. Trzeba jedynie nieco użyźnić piaszczystą glebę i odkwasić, jeśli ma niskie pH. Lubią słońce. Po przekwitnięciu trzeba obcinać kwiatostany, gdyż zawiązując nasiona, niepotrzebnie osłabiają krzew.

Oto kilka z ok. tysiąca odmian bzów:

  • Danton – średnio wysoki krzew, kwiaty pojedyncze, duże, purpurowofioletowe. Kwitnie bardzo obficie.
  • Edith Cavel – dobrze rośnie, kwiaty białe, bardzo duże, podwójne, zebrane w luźne wiechy. Kwitnie obficie i dość późno.
  • Jan van Toll – kwiaty białe, pojedyncze, duże. Kwitnie o tydzień wcześniej od poprzedniej odmiany, bardzo obficie.
  • Leon Gambetta – duże, pełne, niebieskofioletowe kwiaty. Należy do najwcześniej i najobficiej kwitnących.
  • Katherine Havemeyer – duży, silny krzew. Kwiaty ma podwójne, o ciekawej barwie niebieskoliliowej z różowym odcieniem.
  • Marechal Foch – purpuroworóżowe, bardzo duże pojedyncze kwiaty.
  • Marie Lemoine – kwiaty dość duże, pełne, śnieżnobiałe. Tworzy gęste, szerokie wiechy, zwykle złożone z trzech mniejszych.

Pigwowiec – do ozdoby i na przetwory

Jest niewielkim krzewem, osiąga wysokość około metra, rozrasta się szeroko na boki. Nie wymaga cięcia, latem wycinamy jedynie słabe lub połamane gałązki. Ma kwiaty podobne są do kwiatów jabłoni, lecz przybierają intensywną czerwoną barwę. Pięknie wyglądają w wazonie, nawet jedna gałązka wystarczy do stworzenia kompozycji w stylu japońskim. W ogrodzie możemy posadzić jeden krzew lub stworzyć grupę np. na trawniku. Pigwowiec efektownie wygląda wzdłuż ogrodzenia lub ściany budynku. Krzewy sadzi się wtedy co metr. Sadzone gęsto (co 0,5 m) tworzą gęsty, owocujący żywopłot. Krzew lubi słońce i zaciszne miejsce. W miejscach zacienionych kwitnie mniej obficie. Gleba powinna być bogata w składniki pokarmowe. Kwitnie dość wcześnie – marzec i kwiecień. Owoce przypominają niewielkie jabłka, o cytrynowożółtej skórce. Są twarde i kwaskowate, Nie spożywa się ich na surowo, lecz używa na przetwory.

Tawuła biała jak śnieg

Kiedy kwitnie, jest tak obsypana kwiatami, że wygląda jakby przykrył ją śnieg. Niektóre odmiany dorastają do ok. 2 metrów, inne są niższe. Najpopularniejsza jest tawuła van Houtte’a oraz tzw. wczesna. Im bardziej żyzna gleba, tym ma większe kwiaty. Stanowisko może być zarówno słoneczne, jak i półcieniste. Krzew należy co dwa lata przerzedzać. Przed zimą powinno się obciąć suche łodygi. Nie wymaga częstego nawożenia i podlewania ani zabezpieczenia na zimę. Tawuły najpiękniej wyglądają w grupach przy domu lub na trawniku posadzone rzędem jako żywopłoty. Doskonale radzą sobie w miejscach o dużym zanieczyszczeniu.

Żarnowce i szczodrzeńce

Mają wyjątkowo skromne wymagania – odpowiadają im suche i często kwaśne piaski. Nie przemarzają, nie wymagają intensywnego nawożenia, a ładnie kwitną. Wśród żarnowców najwięcej jest odmian żółtych, ale są także inne, np. żółto-czerwone: Daisy Hill, Dragonfly, Firefly, Goldfinch i Palette, czerwona Lena, niezwykła Red Wings o wielobarwnych kwiatach – są wśród nich złamane żółtym, nasycone różowym czy o barwie czerwonego wina... Pięknymi krzewami są odmiany szczodrzeńca wczesnego kwitnącego na przełomie kwietnia i maja. Popularna odmiana Albus kwitnie na biało, Allgold jest jasnożółta, Gold Speer ciemnożółta, zaś Hollandia ma kwiaty czerwono-liliowe.

Rośliny te, a także podobne do nich szczodrzeńce, mają zbliżone wymagania glebowe jak iglaki, wrzosy, sucholubne rozchodniki, macierzanki i niektóre trawy ozdobne. Warto je sadzić obok siebie również dlatego, że tworzą ładne, harmonijne kompozycje.

Odmładzanie krzewów

Stare krzewy, które straciły ładny kształt i nadmiernie wyrosły, można poddać radykalnemu cięciu. Polega to na skróceniu wiosną wszystkich pędów do wysokości ok. 30 cm. Co prawda, w najbliższym sezonie krzewy nie zakwitną, ale za to w następnym będą ozdobą ogrodu.

Nawożenie krzewów

Mało wymagające gatunki, jak forsycja, tawuła, pigwowiec i większość bzów, można nawozić co 2 lata (wiosną), stosując nawóz organiczny lub sztuczny. Zawsze rozsypujemy nawóz po deszczu lub po obfitym podlaniu roślin, lekko mieszamy go z ziemią i ponownie podlewamy krzaki.

Zobacz także: Słowniczek ogrodnika