Jak zbudować kominek?

Nawet jeśli nie zdecydowaliśmy się na montaż kominka na etapie wykańczania domu, nie musimy rezygnować z jego posiadania. Czeka nas jednak więcej pracy i – z pewnością – większe wydatki.
/ 15.01.2010 06:57

Nawet jeśli nie zdecydowaliśmy się na montaż kominka na etapie wykańczania domu, nie musimy rezygnować z jego posiadania. Czeka nas jednak więcej pracy i – z pewnością – większe wydatki.

Kominek warto mieć nie tylko ze względu na jego walory dekoracyjne i urok spędzanych przy nim wieczorów. Jest to przede wszystkim niedrogie w eksploatacji źródło ciepła – zwłaszcza jeśli zainstalujemy system rozprowadzania gorącego powietrza po całym budynku. Inwestując w tzw. turbokominek lub kominek z płaszczem wodnym, możemy dodatkowo zapewnić sobie podgrzewanie wody użytkowej. W dobie drożejących paliw wybór właśnie takiego źródła ogrzewania jest dobrym rozwiązaniem. Warto też rozważyć kominek jako dodatkowy, awaryjny system grzewczy.

 

Funkcjonalnie i estetycznie

Jeśli kominek wraz z systemem dystrybucji gorącego powietrza jest planowany od samego początku inwestycji, uwzględniony w projekcie domu i wykonany (oczywiście, oprócz montażu samego wkładu kominkowego) na etapie budowania stanu surowego, mamy do czynienia z sytuacją niemal idealną. Możemy wtedy wybrać miejsce posadowienia kominka tak, aby w najlepszy możliwy sposób „współpracował” on z systemem kominowym. Możemy po rozprowadzeniu rur po całym budynku zamaskować je tak, że będą zupełnie niewidoczne, a wyloty gorącego powietrza w pomieszczeniach znajdą się w mało rzucających się w oczy punktach. Zaplanujemy też wlot powietrza, niezbędny do dobrego funkcjonowania kominka, no i wreszcie – będziemy mogli ustawić wkład kominkowy w takim punkcie salonu, w którym będzie on prawdziwą ozdobą, a nie masywną zawalidrogą.

Chcąc zainstalować kominek w domu już wybudowanym i wykończonym, musimy liczyć się z tym, że będzie to kosztowało nas więcej pracy i pieniędzy, w domu powstanie spory bałagan, no i – niestety – nikt nie zagwarantuje nam dobrego efektu estetycznego. Zamaskowanie rur o dość dużej średnicy, które siłą rzeczy musimy umieścić na zewnątrz ściany, nie jest łatwe. Rozwiązaniem może być zabudowa z płyt gipsowo-kartonowych, wiąże się to jednak z poważniejszym remontem w domu. Jeśli bardziej zależy nam na efekcie grzewczym niż estetycznym, możemy w ostateczności pozostawić rury bez zabudowy.

 

Względy bezpieczeństwa

Niezależnie od tego, w którym momencie zdecydujemy się na instalację kominka, obowiązujące przy tym zasady są takie same. Dom musi spełniać pewne warunki, bez których kominek nie może funkcjonować. Przede wszystkim musi istnieć komin, doprowadzenie świeżego powietrza oraz odpowiednia nośność stropu lub podłogi. Komin powinien mieć wyprowadzone podłączenie do kominka ustawione pod kątem 45°, a przewód kominowy musi mieć średnicę co najmniej 20 cm. Równie ważne jest doprowadzenie świeżego powietrza z zewnątrz budynku. Najlepiej jest wykonać je pod posadzką podłogi na parterze, można też czerpnię wyprowadzić ponad dach.
Montując wkład kominkowy, powinniśmy sprawdzić, czy posiada on wszelkie niezbędne aprobaty techniczne i atesty, gwarantujące, że jest to wyrób bezpieczny pod względem konstrukcji i użytkowania. Istotne jest też posiadanie odpowiedniej, zgodnej z przepisami przeciwpożarowymi, obudowy wkładu. Można ją wykonać chociażby z odpornych na ogień i wysoką temperaturę płyt gipsowo-kartonowych na stelażu z profili stalowych. Przednią ściankę kominka najczęściej obudowuje się kamieniem (marmur, granit, piaskowiec itp.), cegłą klinkierową lub innymi materiałami odpornymi na wysoką temperaturę. Obudowa ta od wewnątrz musi zostać zaizolowana termicznie. Do tego celu stosuje się ognioodporną wełnę mineralną z wierzchnią warstwą pokrytą folią aluminiową. Połączenia płyt wełny uszczelnia się taśmą aluminiową, odporną na wysokie temperatury. Wkład kominkowy musimy solidnie przymocować do podłoża. Ważne jest, by stał on równo i stabilnie. Należy również zwrócić uwagę na materiał, z którego wykonana jest posadzka wokół kominka. Powinien to być oczywiście materiał niepalny, więc jeśli mamy w domu drewnianą podłogę, niestety, czeka nas wymiana tego jej fragmentu, który bezpośrednio styka się z wkładem kominkowym. Można pokryć go na przykład płytkami ceramicznymi lub gresem, ewentualnie położyć w tym miejscu stalową płytę. Wkład kominkowy łączymy specjalnymi rurami z systemem kominowym i wentylacyjnym.

Wejście do komina, przed umieszczeniem w nim przewodu spalinowego, należy uszczelnić odpornym na wysokie temperatury silikonem. Przewód spalinowy przyłącza się do wkładu z zastosowaniem redukcji. Również te elementy należy uszczelnić silikonem.
Ciepło z kominka można rozprowadzić w sposób kontrolowany do wybranych pomieszczeń. Ogrzane powietrze zasysane jest specjalną, izolowaną rurą. Tuż poniżej komory dekompresyjnej umieszcza się kratki wentylacyjne, którymi powietrze przedostawać się będzie do pomieszczenia.

 

Wybieramy wkład

  • Podstawowym kryterium, jakim należy kierować się przy doborze wkładu kominkowego, jest przekrój przewodu kominowego. Nie powinien on być mniejszy niż przekrój wylotu spalin we wkładzie.
  • Minimalna wysokość komina powinna wynosić 4,5 m, a wylot przewodu dymowego powinien sięgać ponad kalenicą ok.60 cm.
  • Należy dobrać moc kominka do wielkości ogrzewanej powierzchni. 1 kW mocy pozwala ogrzać ok. 10 m2 przy standardowej wysokości i średnim współczynniku izolacji ścian.
  • Wkład kominkowy należy montować przy ścianach wykonanych z materiałów niepalnych.
  • Aby zimne powietrze zostało ogrzane, należy pomiędzy wkładem a ścianą zostawić przestrzeń ok. 10 cm.
  • Ze względu na swój ciężar wkład należy montować na podłodze wykonanej z materiałów niepalnych lub odpowiednio zabezpieczonej.
  • Wkład kominowy łączymy z przewodem dymowym przy pomocy rury i kolanka ze stali kwasoodpornej pod kątem ok. 45° lub rurą typu spiro z blachy żaroodpornej lub kwasoodpornej.
 

Turbokominek i płaszcz wodny

Planując system ogrzewania w swoim domu, decyzję o montażu kominka można podjąć zarówno na etapie projektu, jak i w wykończonym już domu. Decydując się na zakup i montaż kominka, a w szczególności turbokominka, należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach.
Turbokominek jest urządzeniem, które niezależnie służy jako centralne ogrzewanie i ogrzewa ciepłą wodę użytkową. Płaszcz wodny kominka pracuje w układzie otwartym. Podstawowym zabezpieczeniem takiego układu jest naczynie wyrównawcze, które należy do standardowego wyposażenia. Zalecamy zamontowanie ww. zabezpieczenia do 0,5 m nad korpusem kominka. Do naczynia wyrównawczego należy doprowadzić instalację zasilającą naczynie w zimną wodę. Zawór pływakowy, znajdujący się w naczyniu wyrównawczym, samoczynnie dopuszcza zimną wodę. Rurarz, którym integrujemy naczynie z płaszczem kominka, jest wykonany z miedzi i ma średnicę 28 mm. Dodatkowo należy pamiętać o przygotowaniu instalacji kanalizacyjnej, która odprowadzi nadmiar wody z naczynia.

Aby kominek poprawnie działał, trzeba zadbać o odpowiednią ilość powietrza. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, należy doprowadzić 10 m3 powietrza w ciągu godziny na 1 kW nominalnej mocy cieplnej kominka. W nowych, wykończonych domach najlepiej wykonać odpowiedni kanał nawiewny, inaczej zwany czerpnią powietrza. Przewód ten może być wykonany z blachy, aluminium czy PCV – nie jest to istotne, ponieważ najczęściej nie doprowadza się go bezpośrednio do komory spalania, a jedynie w pobliże kominka. Ważne jest, by średnica czerpni powietrza wynosiła min. 100 mm, powinna też posiadać min. dwa załamania, przepustnicę oraz kratkę na końcu kanału, by uniemożliwić przedostanie się gryzoni do wewnątrz domu.
 

fot.www.chazelles.com,serwis.belchatow-pl.tk