POLECAMY

Insulinooporność rozwija się „po cichu”. 16 objawów insulinooporności, których nie możesz przegapić

Insulinooporność to nie choroba, to zaburzenie hormonalne, które zdiagnozowane odpowiednio wcześnie zatrzymuje rozwój choroby – cukrzycy typy II. Niestety objawy insulinooporności są niejednoznaczne. Diagnoza przychodzi często zbyt późno, dopiero wtedy, gdy rozwinie się już stan przedcukrzycowy. Zobacz, na jakie sygnały zwracać uwagę, by nie przeoczyć insulinooporności.
Barbara Dąbrowska / miesiąc temu
Insulinooporność rozwija się „po cichu”. 16 objawów insulinooporności, których nie możesz przegapić fot. Adobe Stock

Co to jest insulinooporność?

Insulinooporność to stan zmniejszonej wrażliwości tkanek na hormon zwany insuliną. Rolą insuliny w organizmie jest regulowanie poziomu cukru we krwi. Gdy zjadasz posiłek we krwi rośnie stężenie glukozy – źródła energii dla komórek. Insulina jest jak klucz, który otwiera komórki, by mogły glukozę wykorzystać.

W insulinooporności komórki nie reagują na insulinę, dlatego we krwi utrzymuje się szkodliwe, wysokie stężenie cukru we krwi. Jednocześnie trzustka wydziela coraz więcej insuliny. W pewnym momencie insuliny jest już tak dużo, że nagle „otwierają” się komórki ciała przyjmując glukozę. Wtedy dochodzi do gwałtownego spadku stężenia glukozy i pojawia się „wilczy głód”.

Dlaczego insulinooporność jest groźna? Po pierwsze dlatego, że łatwo ją przeoczyć. Po 15-20 latach nieleczonej insulinooporności rozwija się cukrzyca typu II. Po drugie dlatego, że utrudnia zajście w ciążę i jej donoszenie. Zobacz, jakie objawy powinny wzbudzić twój niepokój.

Objawy insulinooporności

Nie wszystkie spośród wymienionych tu objawów muszą świadczyć o insulinooporności. Im więcej zauważasz ich u siebie, tym szybciej powinnaś skonsultować się z endokrynologiem! Pamiętaj także, że osoby szczupłe też mogą mieć insulinooporność. Dzieje się tak często w przypadku silnego obciążenia genetycznego.

Do objawów insulinooporności należą:

  1. nadwaga i otyłość, szczególnie o charakterze brzusznym,
  2. ciągłe zmęczenie, uczucie osłabienia,
  3. nadmierna senność,
  4. nagłe spadki energii z towarzyszącymi aktami paniki, drżeniem rąk, kołataniem serca
  5. poczucie bycia „za mgłą”, problem z doborem słów,
  6. ataki „wilczego głodu”,
  7. wzmożona potliwość,
  8. uczucie napuchnięcia, zatrzymywanie wody,
  9. obrzęk twarzy,
  10. rogowacenie ciemne (ciemne, chropowate plamy pod pachami i w fałdach szyjnych),
  11. trądzik,
  12. nadmierne owłosienie,
  13. trudności z zajściem w ciążę lub nawracające poronienia,
  14. uczucie zimna,
  15. rozdrażnienie, zły nastrój,
  16. częste bóle głowy.

Na szczęście insulinooporność ustępuje u większości osób po zastosowaniu diety o niskim indeksie glikemicznym i wprowadzeniu regularnej aktywności fizycznej. Niekiedy potrzebne jest wsparcie leków (najczęściej metformina). Jeśli niepokoi cię stan twojego zdrowia i podejrzewasz u siebie insulinooporność koniecznie skonsultuj się z lekarzem!

Zobacz także:
Który cukier jest najzdrowszy?
Nie możesz schudnąć? Może masz insulinooporność!
Cukry proste (węglowodany proste) – gdzie występują? Dlaczego powinnaś je ograniczać?

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)