polki.pl
type: channel
link: https://polki.pl
date: 2026-06-03T12:27:31.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Kobiety są zmęczone ciągłym ściganiem się ze sobą. Dlatego są na przegranej pozycji
items: Dzieci nie wstydzą się swoich emocji. Ale czy my jesteśmy na nie gotowi?
items: Wychowujemy pokolenie przebodźcowanych dzieci. Zniknęła nuda, a wraz z nią coś ważnego
items: Popkultura nauczyła nas romantyzować toksyczne relacje. I przez to mylimy miłość z ekscytacją
items: Wygląd kobiety to niekończący się projekt. Bo rynek potrzebuje zmiany ideałów
items: Koreańskie seriale wygrywają, bo pozwalają przeżywać emocje bez wstydu
items: Dwa pokolenia mam, dwa podejścia do wychowania, ale jedna miłość
items: Od lat płacimy "podatek od kobiecości". Tych płatności nie zauważasz na co dzień
items: Miłość w czasach swipe'owania. Dlaczego "Love is Blind" trafia w czuły punkt randkujących w 2026 roku?
items: Menopauza potrafi zdjąć presję z kobiet. „Poczułam, że już nie muszę nikomu nic udowadniać”

Kobiety są zmęczone ciągłym ściganiem się ze sobą. Dlatego są na przegranej pozycji
type: item
date: 2026-06-03T12:27:31.000Z
creator: Sylwia Przygoda
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: kobiecość
subject: perfekcjonizm
subject: prawa kobiet
description: Choć kobiety mają dziś więcej możliwości niż kiedykolwiek wcześniej, wiele z nich wciąż czuje, że musi nieustannie udowadniać swoją wartość. Walka o prawa i równość zamieniła się w wyścig za nierealnym ideałem. Efekt? Rosnące zmęczenie, frustracja i poczucie, że nigdy nie jest się wystarczająco dobrą.
encoded: Jako współczesne kobiety żyjemy w świecie pełnym paradoksów. Z jednej strony mamy więcej możliwości niż jakiekolwiek wcześniejsze pokolenie. Możemy zdobywać wykształcenie, rozwijać karierę, założyć własną firmę, podróżować, samostanowić o sobie i spełniać nasze marzenia i ambicje. Dysponujemy do tego wieloma narzędziami, które znacznie usprawniają osiąganie celów, a które jeszcze kilkadziesiąt lat temu pozostawały poza zasięgiem wielu z nas. Z drugiej strony coraz częściej mówimy o zmęczeniu, przeciążeniu i poczuciu bycia niewystarczającymi. To zjawisko trudno zrozumieć, jeśli spojrzymy wyłącznie na statystyki dotyczące praw kobiet czy ich obecności w życiu publicznym. Od kilku lat to nie formalne ograniczenia są naszą największą przeszkodą w osiągnięciu zadowolenia z życia. Źródłem frustracji stała się wewnętrzna presja, która narasta wraz z kolejnymi społecznymi oczekiwaniami. Kobiety wciąż czują, że muszą walczyć o swoje miejsce, udowadniać swoją wartość i zasługiwać na uznanie. Aby to zrobić, czują potrzebę bycia idealną na każdym polu, zarówno rodzinnym, jak i zawodowym. W efekcie zamiast doświadczać wolności, coraz częściej uczestniczą w wyścigu, którego zasady są niejasne, a meta nieustannie się oddala. Walka o prawa, która nigdy się nie skończyła Choć wiele osób uważa, że najważniejsze bitwy o prawa kobiet zostały już wygrane, rzeczywistość jest znacznie bardziej skomplikowana. Wiele kobiet nadal doświadcza nierównego traktowania, stereotypów czy społecznych ograniczeń. Nic więc dziwnego, że poczucie konieczności walki jest wciąż obecne i przekazywane kolejnym pokoleniom. Ale ta walka już od jakiegoś czasu wykracza poza kwestie systemowe. Dla wielu kobiet stała się sposobem myślenia o sobie i własnej wartości. Sukces przestał być możliwością, a zaczął być obowiązkiem. Pojawiło się przekonanie, że skoro poprzednie pokolenia walczyły o szanse, współczesne kobiety powinny wykorzystać je maksymalnie. Nie wystarczy więc po prostu żyć zgodnie ze swoimi potrzebami.…

szerokie-ramiona-panterka-2026-06-03T142237.499-278a4e0.jpg
width: 1200
height: 800

Dzieci nie wstydzą się swoich emocji. Ale czy my jesteśmy na nie gotowi?
type: item
date: 2026-06-01T12:57:06.000Z
creator: Sylwia Przygoda
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: dzieci
subject: dzieciństwo
subject: wychowanie dzieci
description: Dzisiejsze dzieci lepiej niż wcześniejsze pokolenia potrafią nazywać swoje emocje i mówić o swoich potrzebach. Jednocześnie dorastają w świecie pełnym presji, oceniania i cyfrowej przemocy. Czy większa wrażliwość pomaga im radzić sobie z rzeczywistością, czy staje się dodatkowym obciążeniem?
encoded: “Nie przesadzaj”, “uspokój się”, “no i czemu płaczesz” – takie komunikaty często słyszeli w dzieciństwie dzisiejsi trzydziesto- i czterdziestolatkowie. Emocje były czymś niewygodnym, co trzeba przeczekać i schować głęboko w sobie. Dziecko miało nie robić problemów, być grzeczne i odporne na świat. Smutek był bagatelizowany, złość uważana za niegrzeczną, a lęk oznaczał przesadę. Dzisiaj widać wyraźną zmianę. Dzieci są w stanie lepiej określać swoje granice i ocenić, kiedy potrzebują chwili spokoju. Znają pojęcia, których ich rodzice nauczyli się dopiero w dorosłości – o ile w ogóle mieli szansę się ich nauczyć. Coraz więcej dzieci umie mówić o swoich emocjach bez poczucia wstydu. Wiedzą, że mogą odczuwać również frustrację, lęk, przeciążenie czy samotność. Zdają sobie również sprawę z tego, że te uczucia maj znaczenie. To jedna z największych zmian pokoleniowych ostatnich lat. Dzisiejsze dzieci dorastają w świecie dużo większej świadomości emocjonalnej niż wcześniejsze generacje. Rodzice coraz częściej uczą je rozpoznawania własnych stanów, ale też komunikowania potrzeb i empatii. Paradoksem tej sytuacji jest fakt, że jednocześnie dzieciństwo stało się bardziej obciążające psychicznie niż kiedykolwiek wcześniej. Wzrasta wrażliwość, ale świat wcale nie jest łagodniejszy. Rodzice chcą wychować dzieci inaczej niż sami byli wychowaniu Za współczesnymi rodzicami ogrom pracy. Wiele z nas chce wychowywać dzieci inaczej niż sami byliśmy wychowani. Jesteśmy pokoleniem, które ma lepsze narzędzia i dostęp do wiedzy, która pozwala nam analizować własne dzieciństwo i odkryć to, czego nam brakowało. Często w rozmowach ze znajomymi słyszę, że w ich dzieciństwie za mało się rozmawiało, brakowało czułości czy możliwości przeżywania emocji. Dzisiaj dzieci już nie słyszą, że mają się uspokoić. Zamiast tego spotykają się z pokazaniem, że rodzic rozumie lub stara się zrozumieć ich emocje. Dorośli sięgają po poradniki psychologiczne, słuchają podcastów o emocjach lub sami uczą się mówić o…

szerokie-ramiona-panterka-2026-06-01T145129.150-c65acb0.jpg
width: 1200
height: 800

Wychowujemy pokolenie przebodźcowanych dzieci. Zniknęła nuda, a wraz z nią coś ważnego
type: item
date: 2026-05-27T14:09:17.000Z
creator: Sylwia Przygoda
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: dzieciństwo
subject: kreatywność
subject: tożsamość
subject: wychowanie dzieci
description: Współczesne dzieciństwo coraz częściej przypomina projekt do zarządzania – wypełnione zajęciami, ekranami i nieustanną stymulacją. W pogoni za rozwojem odbieramy dzieciom coś fundamentalnego: ciszę i przestrzeń do samodzielnego odkrywania świata, które od lat są jednym z najważniejszych źródeł kreatywności, samodzielności i budowania własnej tożsamości.
encoded: Dzisiejsze dzieci są prawdopodobnie jednym z najbardziej zajętych pokoleń w historii. Ich grafiki są wypełnione szczelniej niż niejednego dorosłego: szkoła, angielski, trening, zajęcia dodatkowe, jak chociażby ceramika, korepetycje, a pomiędzy tym wszystkim chwila oddechu z telefonem lub tabletem w ręku. Współczesne dzieciństwo nie ma miejsca na spontaniczność. To projekt do zarządzania, który ma stworzyć idealnie rozwiniętego człowieka. Ja słyszałam od rodziców: idź na dwór, ale wróć przed kolacją. Wychodziłam bawić się z rówieśnikami, tworząc w wyobraźni różne światy, w których odgrywaliśmy baśniowe role. Dzisiaj, obserwując młode matki i przebywając z nimi, mam wrażenie, że kompletnie zatraciły istotę takich zabaw. Zamiast tego odwożą dziecko z aktywności na aktywność. Rozpisują ich czas co do minuty, a nawet w wolnych chwilach zrobią wszystko, żeby dziecko się nie nudziło. Dadzą telefon do ręki, tablet albo włączą bajkę. Dziecko nie ma przestrzeni na rozwijanie własnej kreatywności. To dzięki nudzie rozwijały się pomysły, zabawy, bazy budowane z koca i krzeseł, rozmowy, wspólne siedzenie na huśtawkach i rozmyślanie, co można porobić. Doświadczanie samodzielności to w dzisiejszym świecie abstrakcja. A nuda jest traktowana jako coś niebezpiecznego: oznakę złego rodzicielstwa lub straconego czasu. Ale czy tak jest naprawdę? Nuda ćwiczy kreatywność Trzydziesto- i czerdziestolatkowe mają bardzo podobne wspomnienia. Długie wakacyjne popołudnia, siedzenie na trzepaku, patrzenie przez okno, rysowanie kredą na chodniku w oczekiwaniu na znajomych. Jeżdżenie po parku w kółko na rowerze, bez wyraźnego celu. Godziny spędzone na “niczym”, a jednocześnie pobudzające do wymyślania sobie zadań i kreatywności. Poczucie nudy zmuszało do działania. Nikt nie organizował czasu co do sekundy, więc samemu trzeba było się czymś zająć. Wymyślić zabawę, pójść po znajomych. To właśnie w tym czasie patyki i liście były drogą zastawą stołową, a rozłożyste gałęzie drzewa wyznaczały granice ja…

szerokie-ramiona-panterka-2026-05-27T160814.539-d3b22d2.jpg
width: 1200
height: 800

Popkultura nauczyła nas romantyzować toksyczne relacje. I przez to mylimy miłość z ekscytacją
type: item
date: 2026-05-26T14:58:32.000Z
creator: Sylwia Przygoda
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: film
subject: o miłości
subject: relacje
subject: związki
description: Przez lata wierzyliśmy, że wielka miłość musi być pełna dramatów, zazdrości i emocjonalnych skrajności. Problem w tym, że popkultura nauczyła nas romantyzować relacje, które w rzeczywistości często są toksyczne. "Przeminęło z wiatrem" to jeden z najbardziej wpływowych przykładów tego mechanizmu.
encoded: Kiedy obejrzałam po raz pierwszy “Przeminęło z wiatrem”, byłam jeszcze młodą nastolatką. Z przejęciem śledziłam losy Scarlett i Rhetta, a samo zakończenie filmu wprawiło mnie w ogromny smutek. Jak to, tak wielkie uczucie, tak emocjonująca relacja, nie doczekała się happy endu, na który tak bardzo liczyłam? Przez lata powtarzałam, że “Przeminęło z wiatrem” to jedna z moich ulubionych historii. Dzisiaj, jako dorosła i świadoma kobieta z własnym bagażem doświadczeń, nigdy więcej tego nie powtórzę. A to dlatego, że zdałam sobie sprawę z tego, że dałam się omamić tej opowieści i “padłam ofiarą” romantyzowania toksycznych zachowań. Bo właśnie o tym jest ten film. Dlaczego romantyczny chaos tak łatwo bierzemy za prawdziwe uczucie? Popkultura od dekad wpływa na sposób, w jaki postrzegamy miłość, relacje i emocjonalną bliskość. Kino, literatura i seriale nie tylko dostarczają rozrywki. Tworzą także wzorce zachowań, które później przenosimy do codziennego życia. To właśnie dlatego romantyczne historie mają tak ogromną siłę oddziaływania. Uczą nas, czym jest pożądanie, jak wygląda zakochanie i czego powinniśmy oczekiwać od partnera. Problem pojawia się jednak wtedy, gdy fikcja zaczyna zastępować rzeczywistość. Przez dziesięciolecia kultura popularna konsekwentnie romantyzowała relacje oparte na emocjonalnym chaosie. Toksyczne zachowania przedstawiano jako dowód głębokiego uczucia, a cierpienie stawało się symbolem wielkiej miłości. Jednym z najbardziej wpływowych przykładów tego mechanizmu pozostaje "Przeminęło z wiatrem", czyli film, który przez lata funkcjonował jako jedna z najważniejszych historii romantycznych w historii kina. Relacja Scarlett O’Hary i Rhetta Butlera była przedstawiana jako pełna pasji, namiętności i niezwykłego emocjonalnego przyciągania. W rzeczywistości jednak opierała się na manipulacji, zazdrości, emocjonalnej niedostępności i nieustannej walce o dominację. To nie była zdrowa miłość. To był emocjonalny chaos pokazany jako romantyczny ideał. Współczes…

szerokie-ramiona-panterka-2026-05-26T160653.629-cb293c9.jpg
width: 1200
height: 800

Wygląd kobiety to niekończący się projekt. Bo rynek potrzebuje zmiany ideałów
type: item
date: 2026-05-26T12:05:38.000Z
creator: Sylwia Przygoda
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: akceptacja ciała
subject: kanon piękna
subject: samopoczucie
subject: uroda
description: Jeszcze kilka lat temu internet przekonywał kobiety, że powinny powiększać usta, modelować pośladki i konturować twarz tak, by przypominała filtr z Instagrama. Dziś te same trendy są wyśmiewane, a w modzie znów są szczupłe sylwetki, "naturalna" twarz i estetyka clean girl. Kanony piękna zmieniają się szybciej niż kiedykolwiek, bo nigdy nie były naturalne. Tworzą je kultura, media i rynek, który najpierw produkuje kompleksy, a potem sprzedaje sposoby ich "naprawiania".
encoded: Pamiętasz Insta girl? Mocny kontur, pełne, obrysowane usta, gęste brwi, perfekcyjnie matowa cera i figura o mocno zaokrąglonych kształtach. Dziewczyny w typie Kim Kardashain były uważane za najpiękniejsze, a jej figura stała się wizualnym celem dla milionów kobiet na całym świecie. Dziś coraz częściej słyszymy o “powrocie do naturalności”. Wciąż najsilniejszym trendem jest estetyka clean girl, z subtelnym makijażem, gładką skórą z efektem glass skin oraz szczupłą, wysportowaną sylwetką. Dziewczyny rozpuszczają wypełniacze, zamiast bronzera wybierają róż, a w internecie zachwycają się “efortless beauty”, czyli urodą, która ma wyglądać tak, jakby nie wymagała żadnego wysiłku. Te same dziewczyny, które kiedyś marzyły o sylwetce pełnej klepsydry, dzisiaj wolą smuklejsze, bardziej sportowe ciała. Jako społeczeństwo jeszcze niedawno promowaliśmy coś zupełnie innego. To doprowadza nas do bardzo ważnego wniosku: kanony piękna to nie “natura”. To społeczny konstrukt, który nie jest uniwersalny i stały. Zmienia się gwałtownie i robi to często. To, co uznajemy za atrakcyjne, jest w ogromnym stopniu konstruowane społecznie. Kanony tworzą kultura, media, przemysł beauty, ekonomia i zbiorowe lęki epoki. Nasza potrzeba poprawiania wyglądu mówi więc mniej o próżności, a więcej o świecie, w którym funkcjonujemy. Piękno jako twór kulturowy Ostatnia zmiana w kanonie urody to nie jest odosobnione zjawisko. Wystarczy spojrzeć na historię, by zobaczyć, jak bardzo zmienne są wyobrażenia o tym, jak powinna wygląda idealna twarz i ciało. Renesans? Za najbardziej atrakcyjne uważane były kobiety o pełnych kształtach. Wystarczy spojrzeć na obrazy Boticellego czy Tycjana, aby zauważyć, że współczesna kultura fitness nie uznałaby ich za najpiękniejsze. A w tamtych czasach miękkie, delikatne ciało oznaczało wysoki status społeczny, zdrowie i dobrobyt. Szczupłość kojarzono raczej z biedą lub chorobą. Przejdźmy dalej. Wiek XIX przyniósł nam gorsety i ekstremalnie wąskie talie. Kobiece ciało zaczęto…

szerokie-ramiona-panterka-2026-05-26T140426.867-e2876a0.jpg
width: 1200
height: 800

Koreańskie seriale wygrywają, bo pozwalają przeżywać emocje bez wstydu
type: item
date: 2026-05-25T13:56:57.000Z
creator: Sylwia Przygoda
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: kino domowe
subject: seriale
subject: seriale komediowe
description: Koreańskie seriale zdobyły w ostatnich latach ogromną popularność. K-dramy ujmują nas czymś, czego często brakuje w zachodnim kinie: pełnego pozwolenia sobie na przeżywanie emocji razem z bohaterami.
encoded: Dokładnie pamiętam, kiedy obejrzałam mój pierwszy koreański serial. Było to jeszcze na studiach. W przerwie między zajęciami rozmawiałam ze znajomą o japońskich serialach. Poleciła mi obejrzeć koreańską wersję produkcji, która mi się spodobała, bo jest jeszcze śmieszniejsza. Dałam się przekonać. Moje pierwsze wrażenia? Po obejrzeniu pięciu minut odcinka zastanawiałam się, dlaczego bohaterzy brzmią, jakby zawsze krzyczeli. Ale szybko przyzwyczaiłam się do brzmienia języka koreańskiego, z którym wówczas nie byłam tak osłuchana i… dałam się porwać historii. Właśnie tak zaczęła się moja przygoda z koreańską popkulturą. Od tamtej pory minęło już sporo czasu, a koreańskie seriale zdążyły zdobyć serca widzów na całym świecie. Już nie trzeba radzić sobie z wyszukiwaniem platform, na których są dostępne odcinki z angielskimi napisami. Wystarczy odpalić pierwszy lepszy serwis streamingowy, aby mieć dostęp do pokaźnej biblioteki. To już nie egzotyka i ciekawostka oglądana głównie przez wąskie grono fanów azjatyckiej popkultury. Koreańskie produkcje regularnie pojawiają się w topce oglądanych na Netflixie, stają się globalnymi fenomenami i wywołują dyskusje daleko wykraczające poza świat serialowych pasjonatów. Od brutalnego i politycznego “Squid Game” przez troszkę naiwne i romantyczne komedie w typie “Crash Landing on You” aż po melancholijne i poruszające trudne tematy serie, jak chociażby “Twenty-Five Twenty-One” – koreańskie seriale zdobyły publiczność praktycznie każdego gatunku na całym świecie. Ich sukces trudno jednak wyjaśnić wyłącznie egzotyką, sprawnym marketingiem czy chwilową modą na kulturę azjatycką. Popularność K-dram mówi coś znacznie ważniejszego o współczesnych widzach i o zmęczeniu zachodnią popkulturą. Koreańskie seriale triumfują, ponieważ proponują coś, czego coraz bardziej brakuje w wielu amerykańskich i europejskich produkcjach: emocjonalną szczerość. W świecie zdominowanym przez ironię, cynizm i emocjonalny dystans widzowie zaczęli tęsknić za historia…

szerokie-ramiona-panterka-2026-05-21T110249.380-f2c08bd.jpg
width: 1200
height: 800

Dwa pokolenia mam, dwa podejścia do wychowania, ale jedna miłość
type: item
date: 2026-05-22T08:59:53.000Z
creator: Sylwia Przygoda
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: macierzyństwo
subject: mama
subject: wychowanie dzieci
description: Macierzyństwo to nie jest stałe doświadczenie, identyczne dla każdej generacji. Podobnie, jak zmieniaj się społeczeństwo i stan wiedzy, tak samo zmienia się również podejście do wychowania dziecka. Jednak jedno pozostaje niezmienne: bezgraniczna miłość, którą darzymy swoje pociechy.
encoded: Macierzyństwo nie jest doświadczeniem statecznym. Jest uzależnione od tego, jak wygląda nasza rzeczywistość, która wciąż się zmienia i kształtuje. Zmieniają się warunki życia, tempo codzienności, dostęp do wiedzy, ale także narzędzia wspierające wychowanie. Jest jednak jedna rzecz, która nigdy się nie zmienia: istota relacji pomiędzy matką a dzieckiem i uczucie, którym darzymy nasze pociechy. W każdej epoce matki stają przed dokładnie tym samym zadaniem: wychować człowieka, który poradzi sobie w dorosłym życiu, będzie potrafił budować zdrowe relacje i odnajdzie własne miejsce w świecie. Dzisiejsze rodzicielstwo wcale nie jest łatwe. Nasza rzeczywistość jest intensywna, nasycona informacjami, technologią i mnóstwem społecznych oczekiwań, które dodatkowo napędzane są mediami społecznościowymi i wyidealizowanymi kadrami. Jednocześnie wciąż mamy mocno zakorzenione wzorce wyniesione z poprzednich dekad, kiedy wychowanie opieralo się bardziej na intuicji, doświadczeniu i konsekwencji niż wiedzy eksperckiej. W takim napięciu pomiędzy tradycją a nowoczesnością szczególnie wyraźnie widać różnicę pomiędzy podejściem matek z dwóch pokoleń: Gen X i Millenialsów. Przygotowałyśmy dla was specjalny spot, który będziecie mogły wkrótce obejrzeć, a dzisiaj przyjrzymy się różnicom w wychowaniu wynikającym z różnic pokoleniowych. Pokolenie X wychowało Millenialsów w świecie analogowym Matki należące do Gen X same dorastały w rzeczywistości, która była mocno przewidywalna, ale też jednocześnie znacznie mniej nasycona informacjami niż współczesny świat. Inny był także dostęp do wiedzy. Czerpało się ją głównie z książek, więc nie było mowy o podsyłaniu nam danych przez algorytm. Te mamy uczyły się głównie od swoich mam, a sposoby na wychowywanie opierały na pokoleniowym doświadczeniu i eliminacji zachowań, które same, intuicyjnie, uważały za niewłaściwe. Kiedy kobiety z Gen X stawały się matkami, ich podejście do wychowania było silnie osadzone w praktycznym rozumieniu rzeczywistości. Dzi…

szerokie-ramiona-panterka-2026-05-12T145541.391-23079de.jpg
width: 1200
height: 800

Od lat płacimy "podatek od kobiecości". Tych płatności nie zauważasz na co dzień
type: item
date: 2026-05-19T11:55:32.000Z
creator: Sylwia Przygoda
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: kobiecość
subject: koszt
subject: macierzyństwo
subject: pieniądze
description: "Pink tax", koszt menstruacji czy macierzyństwo to realne koszty, które wciąż ponosimy. Chociaż sytuacja ciągle się zmienia, to nierówności wciąż istnieją. Takie koszty ponosisz za to, że jesteś kobietą, chociaż na co dzień o nich nie myślisz.
encoded: Wielokrotnie słyszałam, że w obecnych czasach kobiety mają dokładnie takie same możliwości jak mężczyźni: studia, kierownicze stanowiska, zakładanie własnych firm, dysponowanie środkami finansowymi. To prawda, sytuacja kobiet uległa znacznej poprawie, ale wciąż ponoszą koszty, których statystycznie mężczyźni nie mają. Od wydatków związanych z menstruacją, przez droższe produkty i usługi, aż po finansowe konsekwencje macierzyństwa i "niewidzialną pracę" wykonywaną każdego dnia w domu. W życiu codziennym bardzo często pomijamy te koszty, wydają się nam one naturalne, ale te setki drobnych obciążeń przez lata składają się na realną nierówność. Kobiety startują z tego samego miejsca, co mężczyźni, ale droga do finansowego bezpieczeństwa bywa dla nich znacznie trudniejsza. Czym jest "podatek od bycia kobietą"? Rzecz jasna nie jest to żaden oficjalny podatek. Potraktuj to jako metaforę, która opisuje dodatkowe koszty finansowe i społeczne, które ponosimy jako kobiety. Nie są to tylko kwestie związane z pieniędzmi, chociaż na tym chciałabym się skupić w głównej mierze. To także utracone dochody, przerwy w karierze, niższa emerytura, niewidzialna praca, którą wykonujemy po godzinach biurowych oraz społeczna presja, którą się na nas nakłada. Zanim przejdę do sedna, chciałabym zaznaczyć jedną rzecz: to nie jest próba udowodnienia, że "mężczyźni mają łatwiej". Wszystkie zdajemy sobie sprawę z tego, że również oni odczuwają presję społeczną, pracodawcy wobec nich także mają oczekiwania i mierzą się z kosztami życia. Problem polega jednak na tym, że kobiety ponoszą dodatkowe obciążenia, które przez lata pozostawały niewidoczne albo były traktowane jako coś "naturalnego". Menstruacja to koszt, którego nie da się uniknąć Miesiączka to nie wybór. To biologiczna konieczność, z którą mierzy się każda kobieta przez kilkadziesiąt lat życia i generuje ona ogromne wydatki. Zacznijmy od podstawy, czyli środków higienicznych. Podpaski, tampony, wkładki – to wszystko generuje koszt, który ś…

szerokie-ramiona-panterka-2026-05-19T102838.706-f9c70c3.jpg
width: 1200
height: 800

Miłość w czasach swipe'owania. Dlaczego "Love is Blind" trafia w czuły punkt randkujących w 2026 roku?
type: item
date: 2026-05-14T13:33:40.000Z
creator: Sylwia Przygoda
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: randka
subject: randka w ciemno
subject: randka w sieci
description: W świecie aplikacji randkowych, gdzie o zainteresowaniu często decyduje jedno zdjęcie, "Love is Blind" próbuje przywrócić coś, co niemal zniknęło ze współczesnych relacji: prawdziwą rozmowę i tajemnicę. Program pokazuje jednak również niewygodną prawdę. Nawet najsilniejsza więź emocjonalna nie sprawia, że wygląd przestaje mieć znaczenie. To właśnie dlatego ten eksperyment społeczny tak mocno rezonuje z widzami.
encoded: Programy randkowe są obecne w mediach od lat. Opierają się one na kilku prostych koncepcjach, a jedną z najbardziej intrygujących jest idea randkowania w ciemno. Schemat jednego z największych hitów tej kategorii, “Love is Blind”, wcale nie jest nowością. Już jako dziecko oglądałam z moją mamą kultową “Randkę w ciemno”, która również opierała się na dobieraniu potencjalnych partnerów bez wcześniejszego zobaczenia ich. Ale o ile “Randka w ciemno” była szybkim formatem, który miał skończyć się randką dwóch uczestników, tak projekt “Love is Blind” trwa o wiele dłużej i ma doprowadzić do ślubu jak największej liczby par. Jest głębszy, bardziej intensywny, a sam twórca programu, Chris Coelen, przyznaje, że jego celem jest zbadanie uniwersalnego pragnienia bycia kochanym za to, kim się jest w środku, a nie za wygląd. Ogromna popularność serii, powstanie edycji z wielu krajów, w tym polskiej, to tylko potwierdzenie faktu, że w dobie peaku aplikacji randkowych, wciąż naszym czułym punktem jest idea zakochiwania się dzięki wnętrzu, a nie aparycji. Jednak największym paradoksem tego programu jest to, że chociaż idealnie obrazuje, że we współczesnym randkowaniu największym deficytem nie jest sama miłość, ale szczera rozmowa i tajemnica, to i tak nawet największa więź emocjonalna nie zawsze wygra z fizyczną atrakcyjnością. Miłość nie jest ślepa. Jest przebodźcowana W świecie współczesnych randek poznanie drugiej osoby nigdy nie było tak łatwe – i jednocześnie tak trudne. Kilka minut spędzonych w sieci i dowiesz się, jak ktoś wygląda, gdzie spędził ostatni urlop, czego słucha na Spotify, czy ma zwierzę, na kogo oddał głos w ostatnich wyborach, czy ma i jakie ma hobby, a także podejrzysz jego codzienność, którą postuje na Instagramie czy TikToku. Zauważ jednak, że to wszystko może być pułapką, bo w internecie każdy może być nie tyle sobą, ale tym, kim chciałby być. Wniosek? Im więcej danych otrzymujesz na talerzu, tym bardziej wszystko staje się skomplikowane i niepewne. Zwłaszcz…

Love-is-Blind-to-odskocznia-od-swipeowania.-Czego-uczy-nas-program-d0b4422.png
width: 1200
height: 800

Menopauza potrafi zdjąć presję z kobiet. „Poczułam, że już nie muszę nikomu nic udowadniać”
type: item
date: 2026-05-13T08:17:44.000Z
creator: Sylwia Przygoda
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: kobiece hormony
subject: menopauza
subject: strefa umysłu
subject: wybieram siebie z Polki.pl
description: Menopauza to nie jest koniec. To etap przejścia, dzięki któremu możesz rozwinąć skrzydła i lepiej zrozumieć siebie.
encoded: O menopauzie przez wiele, wiele lat mówiono językiem strat. „Koniec młodości”, „jesień życia”, „przekwitanie” pojawiały się w kontekście utraty kobiecości i znaku szybko mijającego czasu. Samo „przekwitanie” jest słowem, które brzmi tak, jakby coś, co dotąd było pełne życia, miało stopniowo więdnąć. W takiej narracji kobieta po menopauzie staje się kimś, kto zostawia za sobą atrakcyjność, energię i seksualność. Zupełnie, jakby ostatnia miesiączka była końcem nie tylko etapu biologicznego organizmu, ale całej naszej tożsamości. To wyjątkowo krzywdzące spojrzenie. Nie dlatego, że menopauza nie niesie zmian – nie da się ukryć, w tym okresie dzieje się w naszych ciałach bardzo dużo i wiele z tych rzeczy jest mocno odczuwalnych. Krzywdzące natomiast jest skupienie się w społecznej narracji na rzekomych stratach. W efekcie wiele kobiet zaczyna bać się tego etapu jeszcze zanim się on rozpocznie. W naszej świadomości menopauza jest jak granica, po której „nic nie będzie takie samo”, a to, co najcenniejsze – młodość, atrakcyjność, poczucie wartości – zostanie nam bezpowrotnie odebrane. Zastanawiające jest to, jak inaczej opisujemy podobny moment w życiu mężczyzn. Ich kryzys wieku średniego bywa przedstawiany niemal z pobłażliwą sympatią jako „druga młodość”. To czas nowych decyzji, zmian, odkrywania siebie. Kobiety natomiast przez lata słyszały, że w tym samym okresie życia coś się w nich kończy. Że ustanie miesiączki oznacza utratę płodności, a więc – w domyśle – utratę ważnego elementu kobiecości. Że pojawiające się zmarszczki i zmiany hormonalne mają potwierdzać ich stopniowe „wycofywanie się” z życia. A przecież rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej. Menopauza to moment, w którym wiele kobiet zaczyna żyć po swojemu Chciałabym bardzo, aby głosy kobiet, które menopauzę już przeszły lub są w jej trakcie, stały się bardziej słyszalne. Jedną z bardziej inspirujących kobiet pod tym względem jest dla mnie Katarzyna Nosowska. Gdy wysłuchałam wywiadów z nią, dotarło do mnie, jak…

szerokie-ramiona-panterka-2026-05-11T155654.093-77b9395.jpg
width: 1200
height: 800