polki.pl
type: channel
link: https://polki.pl
date: 2025-11-17T12:48:44.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: "Już nie muszę nikogo zadowalać". Paulina Mikuła szczerze o terapii, życiowych zakrętach i byciu sobą
items: "I to było to pytanie, które mnie rozkruszyło". Paulina Mikuła w szczerej rozmowie z Michaliną Grzesiak
items: „Muszę opłakać siebie sprzed kilku lat". Michalina Grzesiak w rozmowie z Pauliną Mikułą o rozstaniu i miłości na własnych zasadach
items: „Wybieram siebie” – nowa akcja Polki.pl. Nie musisz być idealna, wystarczy, że będziesz sobą
items: Urocze, zabawne i wzruszające cytaty na walentynki. Idealne na kartkę okolicznościową albo grawer
items: „Romantyczne walentynki spędziliśmy w 6. Ja, mój ukochany i stado jego rozochoconych kochanek”
items: „W walentynki zamiast róż, kupowałam pogrzebową wiązankę. Miłość życia pochowałam razem z zaręczynowym pierścionkiem”
items: „Mój książe z bajki okazał się błaznem. Mi wciskał kity o miłości, a innej na palec wcisnął zaręczynowy pierścionek”
items: „Córka bawi się w miłosny trójkąt. Zdradza męża, olewa dom, zaniedbuje dziecko i to wszystko przeze mnie”
items: „Mam romans z facetem, który jest starszy o 5 lat od mojego syna. Wstydzę się powiedzieć o tym związku rodzinie”

"Już nie muszę nikogo zadowalać". Paulina Mikuła szczerze o terapii, życiowych zakrętach i byciu sobą
type: item
date: 2025-11-17T12:40:48.000Z
creator: Marta Wilczkowska
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: Perfekcyjnie nieidealna
subject: podcast
subject: wybieram siebie z Polki.pl
description: Paulina Mikuła znana jest z luzu, poczucia humoru i miłości do języka polskiego. Ale za uśmiechem kryje się też historia walki o siebie. W rozmowie z Michaliną Grzesiak opowiada o terapii, zrzuceniu maski i odwadze do czucia.
encoded: W pierwszym odcinku programu „Perfekcyjnie NIEidealna”, Paulina Mikuła, znana twórczyni internetowa, edukatorka językowa i wokalistka, opowiedziała o jednym z najtrudniejszych okresów swojego życia. W szczerej rozmowie z Michaliną Grzesiak podzieliła się doświadczeniem rozpadu wieloletniego związku. Paulina Mikuła bez filtra Nie ukrywała, jak silnie ta sytuacja wpłynęła na jej emocje. Mówiła wprost o konieczności pogodzenia się z końcem pewnego etapu, który przez lata był jej codziennością. W rozmowie wybrzmiała głęboka refleksja nad tym, co to znaczy „żyć po swojemu” i jak trudno czasem pozwolić odejść temu, co kiedyś dawało poczucie bezpieczeństwa. Jednym z najbardziej poruszających fragmentów rozmowy było wyznanie Pauliny Mikuły: „Muszę opłakać siebie sprzed kilku lat”. To zdanie stało się symbolem przemiany, przez jaką przeszła. Opłakiwanie dawnej wersji siebie okazało się dla niej niezbędnym krokiem do tego, by zacząć od nowa i budować swoje życie według własnych zasad. Zamiast tłumić emocje, Paulina pozwoliła sobie na ich przeżywanie, także tych bolesnych. Uświadomiła sobie, że nie musi być idealna, aby być wystarczająca. Zrezygnowanie z presji perfekcji i postawienie siebie na pierwszym miejscu było dla niej przełomem. Gdzie oglądać wywiad z Pauliną Mikułą? Cały wywiad z Pauliną Mikułą dostępny jest na nowym kanale YouTube portalu Polki.pl. To pierwszy odcinek programu „Perfekcyjnie NIEidealna”. Jeśli interesują cię historie pełne emocji, szczerości i siły — nie przegap tej rozmowy. To nie tylko wywiad, to ważny głos o tym, jak ważne jest dać sobie prawo do bycia sobą.

Zrzut-ekranu-2025-11-17-o-13.32.26-ce3988e.png
width: 1838
height: 1532

"I to było to pytanie, które mnie rozkruszyło". Paulina Mikuła w szczerej rozmowie z Michaliną Grzesiak
type: item
date: 2025-11-17T10:45:55.000Z
creator: Marta Wilczkowska
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: Perfekcyjnie nieidealna
subject: podcast
subject: wybieram siebie z Polki.pl
description: Nie musisz być idealna, by być szczęśliwa. Michalina Grzesiak w szczerej rozmowie z Pauliną Mikułą o życiu po swojemu.
encoded: Autentyczność, siła i trochę czułości – to znajdziecie w cyklu „Perfekcyjnie NIEidealna”, gdzie Michalina Grzesiak rozmawia z kobietami, które nie boją się mówić wprost. Pierwszy odcinek? Paulina Mikuła i historia o rozpadzie związku, terapii i stawianiu siebie na pierwszym miejscu. Macie dość udawania, że wszystko zawsze gra? Że musicie być idealne, perfekcyjne, uśmiechnięte i zgodne z cudzymi oczekiwaniami? Cykl „Perfekcyjnie NIEidealna” to przestrzeń, gdzie można odetchnąć. Bez filtra, bez masek, bez pudrowania trudnych tematów. Michalina Grzesiak, znana z bloga „Krystyno, nie denerwuj matki”, zaprasza do rozmów psycholożki, mentorki, ekspertki i kobiety, które postanowiły żyć po swojemu. I opowiadają o tym szczerze. Pierwszy odcinek: Paulina Mikuła – o terapii, rozstaniu i nowym początku Na start Michalina zaprosiła Paulinę Mikułę – znaną twórczynię internetową, edukatorkę językową, a ostatnio także wokalistkę. Paulina opowiada o trudnym etapie w swoim życiu: załamaniu nerwowym, zakończeniu wieloletniego związku i intensywnej pracy nad sobą. Bez dramatyzowania, ale też bez uciekania od tego, co trudne. Mówi wprost, jak ważna była dla niej terapia, jak nauczyła się słuchać siebie i… że czasem trzeba „opłakać” starą wersję siebie, by móc zacząć od nowa. W rozmowie pojawia się też ważny wątek presji. Paulina mówi o tym, jak trudno było jej pozwolić sobie na słabość, jak długo próbowała spełniać oczekiwania otoczenia i jak wyzwalające było powiedzenie sobie: „Nie muszę”. Nie muszę być najlepsza, najbardziej lubiana, idealna. Wystarczy, że jestem. Taka, jaka jestem. I to jest ok. Gdzie oglądać program „Perfekcyjnie nieidealna"? Cały pierwszy odcinek z Pauliną Mikułą znajdziecie na nowym kanale YouTube. Jeśli chcecie usłyszeć historie, które poruszają, ale też podnoszą na duchu. Zajrzyjcie koniecznie.

Zrzut-ekranu-2025-11-17-o-11.44.07-d8e6474.png
width: 1756
height: 1128

„Muszę opłakać siebie sprzed kilku lat". Michalina Grzesiak w rozmowie z Pauliną Mikułą o rozstaniu i miłości na własnych zasadach
type: item
date: 2025-11-04T19:17:55.000Z
creator: Marta Wilczkowska
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: Perfekcyjnie nieidealna
subject: wybieram siebie z Polki.pl
description: Obejrzyj pierwszy odcinek nowego programu "Perfekcyjnie NIEidealna" Polki.pl!
encoded: „Perfekcyjnie NIEidealna" to cykl szczerych rozmów o życiu bez filtra: o emocjach, relacjach, miłości, pracy nad sobą i o tym, że nie musimy być perfekcyjne, by być szczęśliwe. Michalina Grzesiak rozmawia z inspirującymi kobietami, które odważyły się żyć na własnych zasadach. Bez lukru, bez pozowania, ale z autentycznością, humorem i odrobiną czułości. W pierwszym odcinku Michalina rozmawia z Pauliną Mikułą, twórczynią internetową i piosenkarką. Paulina otwarcie opowiada o załamaniu nerwowym, terapii, rozstaniu po wieloletnim związku i o tym, jak po latach nauczyła się stawiać siebie na pierwszym miejscu. A cały pierwszy odcinek programu „Perfekcyjnie NIEidealna" znajdziecie na naszym nowym kanale na YouTube.

PNPaulina-667a721.png
width: 1280
height: 720

„Wybieram siebie” – nowa akcja Polki.pl. Nie musisz być idealna, wystarczy, że będziesz sobą
type: item
date: 2025-10-31T15:30:03.000Z
creator: Marta Wilczkowska
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: Perfekcyjnie nieidealna
subject: wybieram siebie z Polki.pl
description: Zapytałyśmy ponad 1200 Polek o to, co jest dla nich ważne, czym się interesują, co sprawia im wyzwanie i o czym marzą. Wyniki mówią same za siebie.
encoded: Każdego dnia kobiety próbują sprostać niemożliwym oczekiwaniom: być silne, spokojne, perfekcyjne i zawsze dostępne dla innych. Ale coś w nas pękło. Coraz więcej z nas mówi: nie chcę już udawać, że dam radę ze wszystkim. Z tego buntu, ale też z czułości wobec siebie, powstała akcja „Wybieram siebie". Nowa inicjatywa Polki.pl, oparta na badaniu, które pokazuje, czego kobiety w Polsce naprawdę potrzebują. Wybieram siebie. Bo wreszcie mogę Przez lata słyszałyśmy, jakie powinnyśmy być. Silne, ale wrażliwe. Zadbane, ale naturalne. Osiągające sukcesy zawodowe, ale skromne. Mamy dbać o siebie, nie porównywać się, odpuszczać. Tylko że w praktyce niewiele z tego działa. Bo między przedszkolem a pracą, między zakupami a wizytą u lekarza, między prezentacją a praniem nie ma czasu na rytuały z Instagrama. Nie dlatego, że nam się nie chce. Tylko dlatego, że często po prostu nie mamy kiedy. I właśnie od tego zaczyna się nasza akcja „Wybieram siebie". Od prawdy o codzienności kobiet w Polsce. Bez lukru, bez poradników, bez musisz. Zamiast presji chcemy dawać wsparcie. Zamiast dawać nierealne rady, pokazywać normalność. Czego naprawdę potrzebują kobiety? Żeby to sprawdzić, zapytałyśmy same kobiety. W naszym badaniu „Wybieram siebie" (Polki.pl, 17–26 września 2025 r.) wzięło udział 1285 kobiet z całej Polski. A wyniki mówią same za siebie. 65% kobiet czuje presję, by sprostać oczekiwaniom społecznym. Ale ta liczba to nie tylko statystyka. To codzienność kobiet, która rano budzą się z myślą: czy dzisiaj znów dam radę?. To historia mamy, która w pracy udaje, że wszystko jest pod kontrolą, choć nie spała pół nocy, bo jej dziecko miało gorączkę. To wreszcie opowieść o dziewczynie, która przegląda media społecznościowe i zastanawia się, czy kiedykolwiek będzie „wystarczająca". Ta presja jest niewidzialna, ale codzienna. Nie zawsze przychodzi z zewnątrz. Często to ten cichy głosik w głowie, który mówi: musisz więcej, lepiej, szybciej. A my mówimy: nie musisz. 56% kobiet rezygnuje z przyjem…

Wybieramsiebie-4ab89ec.jpeg
width: 1200
height: 800

Urocze, zabawne i wzruszające cytaty na walentynki. Idealne na kartkę okolicznościową albo grawer
type: item
date: 2025-02-10T14:37:00.000Z
creator: Marta Wilczkowska
subject: Kobiece pasje
subject: Po godzinach
subject: cytaty
subject: uczucia
subject: Walentynki
subject: wierszyki miłosne
description: Cytaty na walentynki to doskonały sposób, by wyrazić miłość, czułość i wdzięczność wobec bliskiej osoby. Czasem trudno znaleźć słowa, które w pełni oddają nasze uczucia, dlatego warto sięgnąć po piękne sentencje znanych poetów, pisarzy i filozofów. Gotowe cytaty i hasła walentynkowe będą pięknym prezentem.
encoded: Kto lepiej potrafi ująć sedno miłości niż poeci, pisarze i filozofowie? W te walentynki wyraź swoje uczucia do ukochanej osoby, używając najpiękniejszych słów o miłości. Te cytaty walentynkowe uznawane są za najpiękniejsze sentencje na walentynki. Sprawdzą się nie tylko wysłane drugiej połówce, ale także bliskiej osobie - mamie, siostrze, koleżance. Spis treści: Najpiękniejsze cytaty na walentynki Krótkie hasła na walentynki: idealne na grawer Najpiękniejsze cytaty na walentynki Niezależnie od tego, czy chcesz dodać romantyczny akcent do walentynkowej kartki, wiadomości czy prezentu, te sentencje pomogą ci uzupełnić podarunek. Możesz wpisać je na bilecik prezentowy, dopisać do życzeń walentynkowych albo wykorzystać jako SMS do bliskiej osoby. Prawdziwa miłość nie wyczerpuje się nigdy. Im więcej dajesz, tym więcej ci jej zostanie - Antoine de Saint Exupery Oto jest miłość. Dwoje ludzi spotyka się przypadkiem, a okazuje się, że czekali na siebie całe życie - Victor de Lima Barreto Na świecie istnieje jedyna rzecz warta życia: bezgranicznie kochać istotę, która kocha nas bezgranicznie - F. Mauriac Miłość jest jak nieusuwalne znamię, przetrwa burze i nigdy nie zadrży. Miłość nie zmienia się z czasem, w ciągu godzin czy tygodni, ale potwierdza się, nawet u progu przeznaczenia - William Shakespeare Jedno jest tylko w życiu szczęście kochać i być kochanym - George Sand Kochać, to nie znaczy patrzeć na siebie nawzajem, lecz patrzeć razem w tym samym kierunku - Antoine de Saint Exupery Życie bez miłości to cza­rodziej­ska la­tar­nia bez światła - Johann Wolfgang Goethe Nikt ni­kogo nie tra­ci, bo nikt ni­kogo nie może mieć na włas­ność. I to jest naj­ważniej­sze przesłanie miłości - mieć naj­ważniej­szą osobę na świecie, ale jej nie posiadać - Paolo Coelho Żad­na wiel­ka miłość nie umiera do końca. Możemy strze­lać do niej z pis­to­letu lub za­mykać w naj­ciem­niej­szych za­kamar­kach naszych serc, ale ona jest spryt­niej­sza – wie, jak przeżyć - Jo­natha­n Car­roll Nigdzie …

cytaty-na-walentynki-9513dd8.jpg
width: 1200
height: 900

„Romantyczne walentynki spędziliśmy w 6. Ja, mój ukochany i stado jego rozochoconych kochanek”
type: item
date: 2025-02-06T14:43:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: Opowiadania
subject: prawdziwe historie
description: „Byłam tak zła, że niechcący rozerwałam papier pakowy i dopiero za drugim razem udało mi się zawinąć pudełko. Wcisnęłam mu je w ręce i wyszłam na zaplecze. Musiałam się uspokoić”.
encoded: Ten mężczyzna przyszedł do mojego sklepiku już po raz drugi. Znów wybrał kubek z napisem „love”, małe pluszowe serce i kartkę. Usiadł przy stoliku, który na życzenie klientek jakiś czas temu postawiłam przy oknie. Panie twierdziły, że w moim sklepiku jest tak uroczo, że nie chce się wychodzić. Kupiłam więc ekspres i serwowałam kawę tym, którzy za pomocą kartek i innych drobiazgów chcieli powiedzieć komuś: przepraszam, kocham, tęsknię, pozdrawiam. Mężczyzna skończył wypisywać życzenia i podszedł do lady. – Mogłaby to pani ładnie zapakować? Chcę wysłać paczkę. – Oczywiście – odparłam, uśmiechając się do niego. Nie odwzajemnił uśmiechu, zapatrzony w okno. Włożyłam zakupy do pudełka. Owijając je w kolorowy papier, jednym okiem lustrowałam mężczyznę. Kurtka parka, bluza z kapturem, dżinsy, plecak. Włosy zmierzwione przez wełnianą czapkę nadawały mu łobuzerski, chłopięcy wygląd. Nie przypominał powieściowego amanta, który romantycznymi prezentami walczyłby o serce kobiety. Ale i tak mi się podobał. Ech, gdyby okazał choć odrobinę zainteresowania. A on po prostu zapłacił i wyszedł. Zmieniłam zdanie na jego temat, gdy pojawił się w środę. Trzeci dzień z rzędu i znów pluszowe serce, kubek, tym razem z napisem: „Dzień dobry, księżniczko”. Kartki nie widziałam, bo zasłonił stojak plecami, a po wypisaniu życzeń, starannie zakleił kopertę. Ilu kobietom ma zamiar wyznać miłość? – Kolejna miłosna paczka? Do trzeciej ukochanej? – wyrwało mi się. Zakryłam usta dłonią. Posunęłam się za daleko. Nie powinnam interesować się życiem obcego faceta ani tym bardziej odstraszać klienta, którego mogłam już nazwać stałym. Z drugiej strony, jakim manipulantem trzeba być, żeby wyznawać miłość trzem kobietom jednocześnie. To nie w porządku. – Takie mam hobby – powiedział, zbijając mnie z tropu. Nie wiedziałam, czy to bezczelność, czy chęć ukrycia prawdziwych motywów. Jednak zanim zdążyłam się zastanowić albo cokolwiek odpowiedzieć, mężczyzna zapłacił i ruszył do wyjścia. Udało mi się wyprowadzić …

GettyImages-1306700045-2368a59.jpg
width: 1603
height: 1202

„W walentynki zamiast róż, kupowałam pogrzebową wiązankę. Miłość życia pochowałam razem z zaręczynowym pierścionkiem”
type: item
date: 2025-02-06T14:35:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: Opowiadania
subject: prawdziwe historie
description: „Wiem, że takie związki zazwyczaj nie wytrzymują próby czasu, ale my naprawdę byliśmy jak dwie połówki jabłka. Jakbyśmy się dobrali w korcu maku. Nasi znajomi schodzili się i rozchodzili, kłócili się i urządzali sobie sceny zazdrości, a my, niczym stare dobre małżeństwo, wiedzieliśmy, że w życiu nieważne są chwilowe potknięcia”.
encoded: Choć mam dopiero 30 lat, życie mocno mnie już doświadczyło. Czasami gdy patrzę na swojego męża i na dwie córeczki, to myślę, że jestem szczęściarą. Ale zaraz potem wracają mroczne wspomnienia i sama nie wiem, czy to było przeznaczenie, czy zwykły przypadek... Z Markiem zaczęłam się spotykać jeszcze w liceum. Wiem, że takie związki zazwyczaj nie wytrzymują próby czasu, ale my naprawdę byliśmy jak dwie połówki jabłka. Jakbyśmy się dobrali w korcu maku. Nasi znajomi schodzili się i rozchodzili, kłócili się i urządzali sobie sceny zazdrości, a my, niczym stare dobre małżeństwo, wiedzieliśmy, że w życiu nieważne są chwilowe potknięcia. Wiem, że to dziwne, można w to nie wierzyć, przecież byliśmy nastolatkami. Ale ta nasza miłość była inna, poważna. No właśnie, miłość, a nie tyko przelotne zauroczenie. Nawet nasi rodzice to widzieli. Nigdy nie protestowali, gdy miałam się spotkać z Markiem albo iść z nim na imprezę. – Wiem, że cię odprowadzi pod dom, ale nie wracajcie zbyt późno, on też musi bezpiecznie wrócić – mówiła moja mama. – Ciekawe, czy ty go uczysz, czy on ciebie? – dogryzał mi w żartach tata, gdy razem z Markiem siedzieliśmy nad lekcjami. No cóż, spędzaliśmy ze sobą całe dnie, ale nauka na tym naprawdę nie cierpiała. Kochałam go Nasz związek przetrwał zarówno stres maturalny, jak i studia. Bo Marek poszedł na matematykę, ja zaś na filologię angielską. Widywaliśmy się rzadziej, mieliśmy różnych znajomych, ale to nie wpłynęło na naszą miłość. Dlatego kiedy Marek zaczął mówić o ślubie, wiedziałam, że nie ma sensu czekać. No bo na co? Aż skończymy studia? To przecież niczego między nami nie zmieni. Oboje chcieliśmy, żeby wszystko odbyło się tak, jak trzeba. Najpierw więc powinny być zaręczyny. Marek jednak nie poprosił mnie oficjalnie o rękę, nie kupił pierścionka. Zaczęłam się zastanawiać, dlaczego zwleka, dopóki nie przyszyło mi do głowy, że chce to zrobić w wyjątkowy dzień – w Walentynki. Bo jakoś dziwnie kręcił, gdy pytałam, czy pójdziemy do kina albo do kawiarn…

GettyImages-2045435102-4c70293.jpg
width: 2880
height: 2160

„Mój książe z bajki okazał się błaznem. Mi wciskał kity o miłości, a innej na palec wcisnął zaręczynowy pierścionek”
type: item
date: 2024-05-17T10:00:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: prawdziwe historie
description: „Mam nadzieję, że kiedyś ktoś potraktuje w ten sposób jego – przedmiotowo, jak zabawkę. Może to go czegoś nauczy...”.
encoded: Czy ty wiesz, kto to był?! – dopadła mnie Paula, kiedy usiadłam w loży. Jasne, że wiedziałam. Chyba każdy w naszym miasteczku znał Mateusza. Był synem bogatego biznesmena, który wyjechał stąd kilkanaście lat temu i osiadł na stałe w Dubaju. Mateusz wraz z bratem i matką pojechali za nim. W rodzinnym miasteczku zjawiali się tylko w święta. Czasem też dodatkowo w wakacje. Mieszkali tutaj nadal rodzice pana Piotra i to do nich wpadali. Tego wieczoru bawiłam się ze znajomymi w klubie. Był powód: zaliczyłam ostatni egzamin i stałam się studentką IV roku polonistyki. Wyszłam akurat na parkiet, gdy poczułam, że ktoś mi się przygląda. Po chwili chłopak podszedł i zaczął ze mną tańczyć. Od razu rozpoznałam Mateusza. Był bardzo przystojny. Widziałam, że wiele dziewczyn w klubie wodziło za nim wzrokiem. Dlatego poczułam się jak jakaś gwiazda filmowa, kiedy wybrał właśnie mnie i to mnie adorował przez następne pół godziny na parkiecie. W pewnym momencie powiedziałam, że mam dość i idę odpocząć. Odłączyłam się i wtedy właśnie dopadła mnie najlepsza przyjaciółka. Zaczęła wypytywać, jak to się stało, jak udało mi się go wyrwać. – Paula, nie wiem. Ja go nie wyrywałam, on sam do mnie podszedł... – zaczęłam się tłumaczyć i w tym samym momencie zauważyłam, że chłopak idzie w moją stronę. – Mogę? – spytał, dosiadając się, i podał mi drinka. – O, przepraszam, nie wiedziałem, że jest z tobą koleżanka. Zaraz dla niej też coś zamówię – dodał, po czym skinął ręką na jakiegoś kolesia, chyba jego... kolegę, powiedział mu coś do ucha i po chwili przed Paulą również stanęła szklaneczka z kolorową zawartością. Odwiózł nas do domu jego kierowca Rozmawiało nam się miło. Mateusz okazał się naprawdę interesującym facetem. A ja? Nie byłam wprawdzie brzydka, figurę też miałam nie najgorszą, ale w klubie bawiło się co najmniej kilka ładniejszych dziewczyn. Kiedy zaczęłyśmy się z Paulą zbierać, Mateusz zaproponował, że nas odwiezie. Spojrzałyśmy na niego zdezorientowane – nie zataczał się wprawdzie, ale…

GettyImages-2070579380-2290191.jpg
width: 1789
height: 1342

„Córka bawi się w miłosny trójkąt. Zdradza męża, olewa dom, zaniedbuje dziecko i to wszystko przeze mnie”
type: item
date: 2024-05-17T09:49:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: historie miłosne
subject: Opowiadania
subject: prawdziwe historie
description: „Córka czule zajmowała się maleństwem, a zięć ją wspierał. Niestety, wkrótce miałam się przekonać, że to tylko pozory”.
encoded: Moja córka, Kinga, zawsze była egoistką. Myślała przede wszystkim o sobie, o swoich potrzebach i szczęściu. Inni ludzie nigdy się dla niej specjalnie nie liczyli. Często zastanawiałam się, dlaczego tak jest. No i w końcu doszłam do wniosku, że to w dużej mierze moja wina. Mam ją jedną i od maleńkiego starałam się spełniać jej zachcianki, dawać wszystko, co najlepsze. I w pewnym momencie ona uznała, że jest najmądrzejsza i najpiękniejsza, wszystko jej wolno i wszystko się jej należy... Kiedy to zrozumiałam, próbowałam naprawić swoje błędy wychowawcze, ale było już na to zdecydowanie za późno. Przez swoje zachowanie córka nie miała zbyt wielu przyjaciół. Ani w szkole, ani na studiach. Ludziom nie podobało się, że traktuje wszystkich z góry, że idzie do przodu po trupach. Chłopcy też szybko od niej odchodzili. Kiedyś niechcący podsłuchałam, jak jeden wykrzyczał jej prosto w twarz, że chce spotykać się z normalną dziewczyną, a nie z rozkapryszoną księżniczką. Byłam zdruzgotana. Bałam się, że już zawsze będzie sama. Aż wreszcie... Szczęściara – ten facet kocha ją do szaleństwa Artur był pierwszym mężczyzną, który wytrzymał z nią dłużej niż 3 miesiące. Polubiłam go już po naszym pierwszym spotkaniu. Wydawał się taki mądry, odpowiedzialny. I był zakochany w córce do szaleństwa. Przez następne miesiące ze stoickim spokojem znosił jej humorki i fochy, a w końcu poprosił ją o rękę. Kiedy się o tym dowiedziałam, to aż podskoczyłam z radości. – Zgodziłaś się, prawda? – dopytywałam Kingę. – No, pewnie... Wreszcie spotkałam faceta który potrafi docenić to, że jestem wyjątkowa – odparła. Nie podobała mi się za bardzo ta odpowiedź, ale jednak odetchnęłam z ulgą. Łudziłam się, że gdy córka wyjdzie za mąż, urodzi dzieci, to wreszcie zrozumie, że nie jest pępkiem świata, że zmieni się na lepsze... Na początku wyglądało na to, że moje marzenie się spełniło. Rok po ślubie Kinga urodziła synka, Piotrusia. Nie widywałam często wnuka, bo młodzi ze względu na pracę Artura, przeprowadzili si…

GettyImages-1484905896-a34da26.jpg
width: 1813
height: 1360

„Mam romans z facetem, który jest starszy o 5 lat od mojego syna. Wstydzę się powiedzieć o tym związku rodzinie”
type: item
date: 2024-04-26T09:36:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: Opowiadania
subject: prawdziwe historie
description: „Problem sprowadzał się do jednego: Konstanty był ode mnie aż 15 lat młodszy. I zarazem starszy od Kajtka, mojego syna, zaledwie o 5 lat...”.
encoded: Kiedy wreszcie powiesz o nas swoim dzieciom? – zapytał Konstanty już chyba szósty raz w tym miesiącu. – Naprawdę męczy mnie już to ciągłe chowanie się, że jesteśmy razem, jakbyśmy byli parą jakichś nastolatków. A ja odparłam jak zwykle: – Powiem, tylko... jeszcze nie teraz. – Dlaczego? – zmarszczył brwi. – Przecież nie robisz nic złego. Rozwiodłaś się z ich ojcem, jesteś wolna i masz prawo na nowo ułożyć sobie życie. – Wiem – przytuliłam się do niego. – To czemu się ociągasz? – naciskał. – Po prostu boję się, że tego nie zaakceptują… – wyznałam mu w końcu. – „Tego”? Masz na myśli nasz związek czy mnie? – popatrzył badawczo. – Jedno i drugie – westchnęłam. Mówiłam prawdę. Od rozstania z Wojtkiem minęły 2 lata. Córka w tym roku zdawała maturę, syn studiował na ostatnim roku politechniki. Niby dorośli, a wciąż jeszcze dzieci. I bałam się, jak zareagują na wiadomość, że ich matka związała się z mężczyzną, który choć wspaniały, nigdy nie mógłby być dla nich ojcem. I nie, nie chodziło o to, aby zastępować im Wojtka. Problem sprowadzał się do jednego: Konstanty był ode mnie aż 15 lat młodszy. I zarazem starszy od Kajtka, mojego syna, zaledwie o 5 lat... Spotykaliśmy się zawsze pod nieobecność moich dzieci. W zeszłym roku, gdy wyjechały na wakacje, Kostek przeprowadził się do mnie na cały miesiąc. Było wspaniale... Śmialiśmy się, że role się odwróciły i teraz ja muszę się ukrywać przed dziećmi. Choć właściwie śmiałam się tylko ja, bo Konstanty coraz częściej złościł się, że robię z naszego związku taką tajemnicę. Nie pamiętam już, ile razy próbował mi tłumaczyć swoje racje, a ja zawsze zbywałam je milczeniem. – Różnica wieku między nami nie jest żadnym problemem – twierdził. – Przecież nie tylko się kochamy, ale też lubimy ze sobą przebywać, mamy wspólne zainteresowania i jesteśmy wprost dla siebie stworzeni. A to jest chyba najważniejsze? Było wiele racji w tym, co mówił. Poza tym nie wyglądałam na swoje 45 lat, a Konstanty nie był typem wiecznego chłopca. Ale gdy myślałam…

kochanek-637255a.jpg
width: 1200
height: 900