polki.pl
type: channel
link: https://polki.pl
date: 2025-03-07T07:35:19.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „W delegacji poznałem kandydatkę na żonę, ale nasza miłość była krótka. Zobaczyła moją obrączkę i dała dyla"
items: „Poszłam do ślubu w przeklętej sukni prababci, bo chciałam wyglądać jak anioł. O mały włos, a skończyłoby się to tragedią”
items: „Codziennie słuchałam, że jestem beznadziejna. Byłam szmatą, w którą ona wycierała nogi. To największa trauma mojego życia”
items: „Przyłapałam swojego nastoletniego syna, jak przemycał swoją dziewczynę na noc. Prawda nie mieściła mi się w głowie...”
items: „Dlaczego faceci gapią się na inne kobiety? Mój mąż robi to bez przerwy. On wręcz obmacuje te kobiety wzrokiem”
items: „Matka wykrzyczała mi, że zapłodnił ją gwałciciel nie tata. A ja cały czas przypominam jej o tym zdarzeniu”
items: Co to znaczy być sexy? Poznajcie zdanie facetów!
items: Anna Mucha wygląda na starszą niż jest według zagranicznego portalu!
items: Podatek od spadku - kto i ile musi go zapłacić?
items: Urząd pracy: na to możesz liczyć, gdy jesteś bezrobotna

„W delegacji poznałem kandydatkę na żonę, ale nasza miłość była krótka. Zobaczyła moją obrączkę i dała dyla"
type: item
date: 2024-05-21T11:42:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: prawdziwe historie
description: „To były jedne z najpiękniejszych dni i nocy, jakie zdarzyły się w moim życiu. Chemia, która nas połączyła była tak silna, że było mi wszystko jedno, kto patrzy, kto nas obgaduje".
encoded: Moja niebyła kochanko, Dziękuję Ci, że mnie uratowałaś przez zniszczenia życia kilku osobom. Że miałaś siłę oprzeć się pokusie, której ja nie dałem rady się oprzeć. Gdyby nie to, że kobietę mojego życia i matkę moich dwóch córek poznałem 14 lat przed poznaniem Ciebie, to pewnie Ty byłabyś kobietą mojego życia i matką moich dzieci… Co by się stało teraz, czy zostawiłbym dla Ciebie rodzinę — możliwe. A może na ognistym kilkumiesięcznym romansie by się zakończyło? Tego się nie dowiemy. Przez Ciebie. Dzięki Tobie. To był piękny czas To były jedne z najpiękniejszych dni i nocy, jakie zdarzyły się w moim życiu. Chemia, która nas połączyła była tak silna, że było mi wszystko jedno, kto patrzy, kto nas obgaduje. Że to wyjazd służbowy i że na pewno się zaraz wszystko wyda. Podczas tych kilku wspólnie spędzonych dni, wielu przegadanych godzin, przetańczonym wieczorze, czułem, że powietrze między nami mnie parzy i nie miałem śmiałości Cię dotknąć, bo bałem się, że wydarzy się coś, nad czym nie zapanuję. I tak się zresztą stało. Gdy cię dotknąłem, przepadłem. Przestało liczyć się wszystko. Chciałem mieć Cię dla siebie już na zawsze. Fizyczny ból sprawiało mi rozstanie choćby na chwilę. Coś podobnego czułem dawno temu, gdy poznałem moją żonę. Ale to było naprawdę dawno temu. A od tego czasu wiele się zmieniło. Byłem gotowy rzucić wszystko. Gdy mnie całowałaś świat przestawał istnieć. Myślałem, że zawroty głowy podczas pocałunku to wymysł egzaltowanych nastolatek, figura retoryczna, tymczasem to się działo naprawdę! Ostatni wieczór zdecydował o wszystkim Pamiętam ostatni wieczór, gdy po przetańczonej nocy prawie wylądowaliśmy w łóżku, ale jednak nie wylądowaliśmy, bo… dowiedziałaś się o mojej żonie i dzieciach. — Nie zrobię tego drugiej kobiecie, nie zrobię tego rodzinie — powiedziałaś i wyszłaś. Gdy próbowałem się z Tobą kontaktować, ignorowałaś mnie — dziękuję ci za to. Oraz za późniejsze słowa, które sprawiły, że inaczej spojrzałem na siebie i swoją sytuację, a których nie zac…

GettyImages-907936530-08911f2.jpg
width: 1765
height: 1324

„Poszłam do ślubu w przeklętej sukni prababci, bo chciałam wyglądać jak anioł. O mały włos, a skończyłoby się to tragedią”
type: item
date: 2023-07-10T06:30:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: Opowiadania
subject: prawdziwe historie
subject: Ślub
subject: suknie
description: „W tym roku obchodzimy z Michałem dziesiątą rocznicę ślubu. To było dziesięć wspaniałych, szczęśliwych lat. Wiele razy zastanawiałam się, czy byłyby takie, gdybym nie zdjęła tej sukni. Swoją drogą, ciekawa jestem, co się z nią stało”.
encoded: W mojej rodzinie kobiety nie wychodziły wcześnie za mąż. Mama miała 28, babcia, jak na owe czasy, była wręcz starą panną. Dziadek zawsze się śmiał, że uratował ją od staropanieństwa w ostatniej chwili, bo gdyby nie on, to amatora na dwudziestodziewięciolatkę niełatwo byłoby znaleźć. Ja też się nie spieszyłam do zamążpójścia. Od dwóch lat mieszkaliśmy z Michałem, ale ciągle odkładaliśmy zalegalizowanie związku. – Ania, Ania – kręciła głową mama – takie życie na kocią łapę to żadna stabilizacja. Nie czas pomyśleć o ślubie? Właściwie to nawet już się zdecydowaliśmy, ale wtedy umarła moja babcia i znowu sprawa się odwlekła. Musiałam pomóc mamie uporządkować mieszkanie po babci. Trudno było nam się do tego zabrać, ale trzeba było to zrobić. Mieszkanie było zapisane na mnie, więc to ja powinnam je posprzątać i pozbyć się wszystkich niepotrzebnych szpargałów. Ale mama miała sentymentalny stosunek do niektórych pamiątek, więc chciałam, by to ona zdecydowała, co z nimi zrobić. Przeklęta suknie znaleziona w pudle babci Przeglądanie wszystkiego zajmowało nam masę czasu, ale za to spędzałyśmy go razem. Minął prawie tydzień i został nam tylko pawlacz. – Co ta babcia tam trzymała – zapytałam, wchodząc na drabinkę. – Przecież od lat tu pewnie nie zaglądała. – No jakoś nie wyobrażam sobie, żeby mogła się tam wdrapać – zgodziła się mama. – Podawaj mi wszystko po kolei – dyrygowała. – Ja będę to przenosić do pokoju i potem razem wszystko przejrzymy. – Za dużo się nie nanosisz – zaśmiałam się. – Tu jest tylko jedno pudło. Podałam mamie spory karton i szybko zeszłam na dół. – Co to może być? – nie mogłam doczekać się rozpakowania tajemniczego pudełka. – Pewnie jakieś babcine skarby – zażartowała mama. Już nigdy nie odezwała się do swojej siostry, zniknęła Po zdjęciu pokrywy okazało się, że w środku jest coś zapakowanego starannie w białe płótno. Rozwinęłam je delikatnie i wtedy mama aż krzyknęła. – O Boże, po co ona to trzymała? – zakryła twarz dłońmi. – To ta przeklęta suknia! Nic z t…

Historia-z-suknia-slubna-623ecd0.png
width: 1200
height: 900

„Codziennie słuchałam, że jestem beznadziejna. Byłam szmatą, w którą ona wycierała nogi. To największa trauma mojego życia”
type: item
date: 2021-12-08T02:19:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: mobbing
subject: Opowiadania
subject: praca
subject: prawdziwe historie
description: Już prawie zapomniałam, jak to jest normalnie żyć. Teraz biorę leki i leczę się z największej traumy mojego życia...
encoded: „Szybko nauczyłam się rozróżniać jej kroki. Ze ściśniętym żołądkiem, nie odrywając oczu od ekranu komputera, nasłuchiwałam, czy zmierza w moją stronę. Jeśli miałam szczęście i dobry dzień, nie zatrzymywała się przy moim biurku”. Częściej jednak musiałam zmierzyć się z falą złośliwej krytyki na dowolny temat, niekoniecznie związany z pracą. Ewa była w tej dziedzinie starą wyjadaczką, potrafiła wymierzać celne ciosy, osłabiające moją i tak już nadwątloną wiarę w siebie. Stanęła za krzesłem, patrząc mi na ręce. Minuty ciągnęły się w nieskończoność, milczenie się przedłużało. Wyrafinowana tortura. Jak w tych warunkach pracować? Nie wytrzymałam i odwróciłam się do niej. Oczy Ewy były pełne satysfakcji, wszystko szło zgodnie z jej oczekiwaniami. – To się do niczego nie nadaje – powiedziała jadowicie, patrząc na mój projekt. – Tak jak ty, ale o tym chyba już wiesz. Dziwię się, że jeszcze cię tu trzymam. Jesteś bezużyteczna. Wiedziałam, że to dopiero początek. Ewa się rozkręcała, potrafiła dużo więcej. Wybierała sobie ofiarę i wyżywała się na niej, podburzając zespół przeciwko nieszczęsnej. Od kilku miesięcy byłam na tapecie. Wciskała mnie obcasami w podłogę, czerpiąc z tego sadystyczną przyjemność. Nie pierwszy raz dowiadywałam się, że wszystko, co robię, to zwykły chłam, do niczego się nie nadaję, jestem głupia i beznadziejna. Mimo to wykorzystywała moje projekty, nigdy żadnego nie odrzuciła. Próbowałam wyjaśnić sytuację, ale tylko pogorszyłam swoje położenie. Ewa nie znosiła sprzeciwu. Powinnam już dawno porzucić firmę, trzaskając drzwiami, ale przerażała mnie sytuacja w branży. Gdziekolwiek się obrócić – redukcje i zwolnienia. Dobra praca była na wagę złota, może warto było trochę pocierpieć, żeby ją utrzymać? O Ewie różnie się mówiło w środowisku. Miała wyrobione nazwisko i kilka dużych sukcesów na koncie, zarząd jej ufał, bo wielkie marki chętnie powierzały jej budowę wizerunku, a to oznaczało pieniądze. Mobbing - cena kariery? Słyszało się tu i ówdzie szeptane wiadom…

Kobieta-o-byciu-ofiara-d8c91f1.png
width: 1200
height: 900

„Przyłapałam swojego nastoletniego syna, jak przemycał swoją dziewczynę na noc. Prawda nie mieściła mi się w głowie...”
type: item
date: 2020-10-30T09:27:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: nastolatki
subject: Opowiadania
subject: prawdziwe historie
subject: seks
description: „Kiedy pewnego ranka przyłapaliśmy z mężem Grześka na tym, że przenocował u siebie swoją dziewczynę, uznaliśmy to za wybryk młodości. W wieku osiemnastu lat hormony szaleją u każdego i nie biorą jeńców. Oczywiście nie obyło się bez zawstydzającej pogadanki, by wybić smarkaczom te amory z głowy. Tymczasem okazało się, że bardzo się pomyliliśmy w swej ocenie...”.
encoded: Tak mi się przynajmniej naiwnie wydawało, że ich zniechęciliśmy, że przemówiliśmy im do rozsądku. Cóż, każdy sądzi po sobie, a ja słuchałam swoich rodziców i byłam porządną panienką; przed ślubem nie posunęłam się nigdy dalej niż całowanie. Nastolatki w łóżku - jak reagować? Niestety, w przypadku Grześka i Ani sytuacja z potajemnym nocowaniem się powtórzyła – i to więcej niż raz. A były to tylko przypadki, o których wiedzieliśmy, które odkryliśmy. Ile razy odwiedziła go bez naszej wiedzy? Może wpadała każdej nocy?! Nie uważam się za szczególnie konserwatywną matkę. Bywam surowa, ale to dlatego, że przy wychowywaniu dzieci trzeba ustalać jasne granice. Sypianie razem pary nastolatków to zdecydowane naruszenie wyznawanych przeze mnie zasad. Nieważne, że byli na progu dorosłości. Robili to pod naszym dachem i niejako na naszą odpowiedzialność, skoro syn wciąż był na naszym utrzymaniu. Grzesiek miał zdawać maturę w tym roku, później wybierał się na prawo (taki przynajmniej był plan), i ostatnim, czego potrzebował na studiach, to młodziuchna żona na karku, bez wykształcenia, pracy i perspektyw, płaczące dziecko pod bokiem, i dorywcze fuchy, by dorobić do stypendium. Był na swój sposób dojrzały i odpowiedzialny, owszem – pewnie nie oczekiwałby od nas, że to my przejmiemy na siebie jego ewentualne obowiązki młodego ojca i męża – ale nadal miał w sobie jakąś chłopięcą naiwność. Dlatego powiedziałam mu wprost: – Dostajesz szlaban na zaufanie. Od teraz co noc będziemy sprawdzać twój pokój, by upewnić się, czy Ania znów nie wślizgnęła się przez okno. To dla twojego dobra, dla twojej przyszłości – tłumaczyłam mu, starając się nie podnosić głosu. – Zresztą dla dobra i bezpieczeństwa Ani też, bo chociaż nie jest naszą córką, to martwimy się, że narobicie kłopotów, które będą się za wami ciągnąć przez całe życie. Syn się zbuntował Podejrzewałam, że nie przyjmie naszej decyzji spokojnie. Ale takiego wybuchu się nie spodziewałam. Grzesiek okropnie się zdenerwował. Nigdy go takiego w…

AdobeStock99966055-39df66c.jpeg
width: 1300
height: 867

„Dlaczego faceci gapią się na inne kobiety? Mój mąż robi to bez przerwy. On wręcz obmacuje te kobiety wzrokiem”
type: item
date: 2020-07-08T15:39:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: Opowiadania
subject: prawdziwe historie
subject: zdrada
subject: zemsta
description: „Rozumiem, faceci są wzrokowcami i atrakcyjna kobieta przyciąga ich uwagę. Tyle że jedni kontrolują to zainteresowanie, tak by nikogo nie urazić, a inni nie”. Jej mąż akurat ostro przesadził... I mało za to nie oberwał od dresiarza.
encoded: – Przecież też możesz sobie popatrzeć na facetów? Kto ci broni? – mówił, kiedy zwracałam mu uwagę. – Nikt mi nie broni, ale nie chcę robić ci wstydu. Co by sobie pomyślał jakiś gość, gdybym kogoś tak natrętnie obserwowała? – Pewnie, że masz na niego ochotę – Andrzej uśmiechał się głupio. – Ciebie to bawi? Chciałbyś, żebym tak robiła? – Na pewno nie robiłbym z tego afery, tak jak ty teraz… – No ciekawe! – To spróbuj! – zachęcał złośliwie. – Nie mam ochoty się tak poniżać. – O Matko Boska! Znowu histeryzujesz. To, że zerknę na fajny towar, nie znaczy, że cię poniżam! Nie dramatyzuj. Faceci oglądają się za kobietami. Tak już mamy. Ten, co twierdzi, że patrzy tylko na swoją żonę, po prostu kłamie albo jest pantoflarzem – uśmiechał się ironicznie. – Co w tym złego, że podziwiam urodę kobiet? Ty też mi się podobasz! Tak zaczynały się nasze pierwsze kłótnie. Od idiotycznych przepychanek, w których Andrzej odwracał kota ogonem i przekonywał, że nie dzieje się nic złego. Gdy teraz przypominam sobie te rozmowy, żałuję, że tego wszystkiego nie przerwałam. Że nie powiedziałam mu „do widzenia”. Coraz częściej zastanawiam się, jak wyglądałoby moje życie bez niego. Kiedyś patrzył na mnie pożądliwym wzrokiem A dlaczego go nie zostawiłam? Bo kiedyś we mnie też się wpatrywał. Dziesięć lat temu byłam bardzo atrakcyjna, a przede wszystkim szczupła. Jednak dwie ciąże zrobiły swoje i teraz wyglądałam już zupełnie inaczej. Czy wciąż dobrze? Trudno powiedzieć, bo potwierdzenie swojej urody kobieta powinna odnajdywać w oczach męża. Ja nie czułam się przez Andrzeja dowartościowana. Obojętniałam mu z każdym rokiem naszego małżeństwa. Przestał mnie adorować, przestał się we mnie wpatrywać, przestał też zachęcać do seksu. Robiliśmy to bardzo rzadko i zazwyczaj w sytuacjach, gdy trochę wypił. Wtedy nabierał ochoty, ale ja coraz częściej odmawiałam, bo nie czułam, żeby przemawiała przez niego prawdziwa namiętność. Raczej procenty – muszę przyznać ze wstydem… Wstyd w ogóle stał się nieodłącznym el…

mezczyzni-2fcec6c.jpg
width: 1200
height: 900

„Matka wykrzyczała mi, że zapłodnił ją gwałciciel nie tata. A ja cały czas przypominam jej o tym zdarzeniu”
type: item
date: 2020-06-28T09:53:00.000Z
subject: Po godzinach
subject: Z życia wzięte
subject: dziecko
subject: gwałt
subject: matka
subject: relacje
description: To będzie jednak opowieść o wielkiej miłości. Nie tylko o gwałcie i brzemieniu, jakie nosić muszą zgwałcona matka i dziecko - owoc gwałtu. Opowieść o rodzinie. Ojcu i synu. Relacjach.
encoded: Każda dzielnica w dużym mieście ma swoją miejską legendę. W latach 80. najpopularniejszą była czarna wołga albo znikający autostopowicz, a w tym mieście, w sercu Polski, tą legendą był Marek. Wysoki, przystojny, uśmiechnięty - wszystkie dziewczyny się w nim kochały. Pierwszy z bloku miał markowe dżinsy i sportowe buty. Na ręku zawsze nosił kilka rzemyków. Grał w kosza i miał fajnego ojca. Ale kiedy skończył 18 lat zmienił się. Najpierw sprawa o pobicie. Druga o kradzież butelek po mleku sprzed supersamu. Z miłego chłopaka zamienił się w łobuza. Dużo pił. Podobno ćpał. Potem ktoś powiedział, że to dlatego, że Marek jest dzieckiem z gwałtu. Dowiedział się i mu odbiło. Wszyscy zaczęli patrzeć na niego z litością. A potem Marek i jego rodzina zniknęli. Mieli się wyprowadzić do pięknej willi w Konstancinie i zacząć nowe życie. Prezent na urodziny - Faktycznie wyprowadziliśmy się, ale też do bloku tylko że pod miastem - opowiada Marek. Dziś ma 40 lat, rodzinę, żonę, córeczkę. Skończył studia. Jest lekarzem. Na ręku ma kilka rzemyków. - Już nie myślę o tym, co było kiedyś. To było dawno i nieprawda. Z matką mam słabe relacje, jak zawsze. Tylko o ojcu czasem myślę. Ale nie o tym, który mnie zrobił. Tylko o tym, który mnie wychował. Marek miał dobre dzieciństwo. Odkąd pamięta najważniejszy był ojciec. To on spędzał z nim najwięcej czasu. Chodził na wywiadówki do szkoły. Nauczył grać w piłkę. Kupił papugę, która mówi. Był obrotny. Potrafił zarobić, ale zawsze miał czas dla rodziny. - Matka była, ale zawsze obok. Stosowała tak zwany zimny chów. Zero pochwał, krótkie komendy, unikanie kontaktu wzrokowego. W sumie to ona na mnie nigdy nie patrzy - mówi Marek. I dodaje: - Tylko dwa razy widziałem na jej twarzy jakieś emocje, pierwszy raz, kiedy jako gówniarz powiedziałem, że ją kocham. Drugi raz, kiedy przyszła do szpitala zobaczyć moją córkę. Ale teraz mnie to nie dziwi. Dziwi mnie tylko fakt, że zdecydowała się mnie urodzić. 18. urodziny Marka są nie do zapomnienia. To wtedy do…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/62/2025/01/Fotolia121735676SubscriptionXXL-2-29e9c49.jpg
width: 1200
height: 800

Co to znaczy być sexy? Poznajcie zdanie facetów!
type: item
date: 2019-07-31T08:23:57.000Z
subject: Magazyn
subject: Po godzinach
subject: facet
subject: kobieta
subject: komentarz
subject: męski punkt widzenia
subject: sexy
description: Wracałem ostatnio tramwajem z miasta z koleżanką z pracy. Nie miałem wyjścia, musiałem konwersować, patrząc jej od czasu do czasu w oczy. Nie pamiętam, o czym rozmawialiśmy, bo całą drogę po głowie tłukła mi się myśl - czy ona cokolwiek widzi spod tych trzycentymetrowych rzęs i jak się funkcjonuje z czymś takim doczepionym do powiek. I skąd w ogóle pomysł, że to jest ładne. I dlaczego niektórym kobietom się wydaje, że jak sobie doczepią 3-centymetrowe rzęsy, szponiaste pazury z ozdobami, podpompują usta i doczepią włosy do pasa to będą sexy.
encoded: Może im nikt nie wytłumaczył, że styl Dody czy Joli Rutowicz (sorry, ale tylko te przykłady z szoł-biznesu kojarzę) jest dobry na scenę i do teledysku ewentualnie na okładkę CKM, a na co dzień niekoniecznie. Żeby nie było - niech sobie każda kobieta wygląda jak chce. I facet też. Tylko na boga, Drogie Panie, miarkujcie się z tymi sztucznościami, jeśli chcecie podobać się normalnym facetom i to z myślą o nich doczepiacie sobie te wszystkie atrakcje. 5 detali, na które mężczyźni zwracają uwagę, chociaż kobiety myślą, że niekoniecznie Zadbane paznokcie - tak. Faceci zwracają na to uwagę. Ale to wcale nie oznacza, że trzeba od razu przyklejać sobie szponiska tak długie i do tego zakończone w szpic, że idealnie nadałyby się do dłubania w nosie. Te w najbardziej hardcorowej wersji mają dyndającą błyszczącą ozdobę lub naklejone obrazki np. małpki czy pieska. Fuj, fuj, fuj. Nie wiem, czy śmiać się czy płakać jak to widzę. Dobrze obcięte włosy - tak. Jednym facetom podobają się brunetki, innym blondynki, innym rudzielce. Długowłose, krótkowłose, średniowłose. Dobra fryzura jest ważna. Ale nie ma nic gorszego niż wsunąć rękę we włosy partnerki w celu romantycznym i zatrzymać się na plastikowych zaczepach. Kolega opowiadał kiedyś o takiej akcji właśnie - chciał pogładzić po włosach panią na trzeciej randce i zahaczył palcami o jakieś plastikowe elementy - które, jak się okazało - przytrzymywały sztuczne doczepione włosy. Zrobiło mu się nieswojo. Zrezygnował z czwartej randki. Ale trauma została do dziś. Ładne oczy - też ważne. Makijaże, rzęsy i te inne czarodziejskie sprawy - wiadomo potrzebne. Ale fajnie jest patrzeć w oczy kobiecie i widzieć oczy, a nie trzy kilo tapety. Nie wiem, skąd pomysł, że im mocniej tym lepiej. Może takie mocne makijaże są dobre na scenę, do teatru, do telewizji, od biedy na sylwestra. Ale na co dzień? No nie. Ja to w ogóle nie wiedziałem, że można doczepić na stałe takie rzęsy, co to się w nich śpi, a potem odpadają. Żona mnie uświadomiła, jak to dz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/62/2025/01/Fotolia79573991SubscriptionXXL-b6dafa4.jpeg
width: 1200
height: 670

Anna Mucha wygląda na starszą niż jest według zagranicznego portalu!
type: item
date: 2019-06-25T14:08:17.000Z
subject: Po godzinach
subject: Życie gwiazd
subject: Anna Mucha
subject: czapka
subject: kobieta
subject: kobieta dojrzała
description: Anna Mucha robi karierę w zagranicznych mediach! W czapce z pomponem niechcący została „ilustracją” do artykułu o tym, czego nie wypada nosić kobietom po 40-tce. Czy portal Brightside.me wiedział, że ilustruje tekst zdjęciem 38-letniej polskiej gwiazdy?
encoded: Na jednym z popularniejszych amerykańskich portali lifestylowych pojawiło się zdjęcie Anny Muchy. Niestety nie w kontekście nowej sztuki, filmu czy wywiadu dla VIVY! z piękną sesją zdjęciową. Anna Mucha w czapce z pomponem posłużyła serwisowi Brightside.me jako ilustracja do tekstu o tym, w co nie powinny ubierać się kobiety po 40-tce. Anna Mucha uwielbia prowokować! Ale raczej nie czapkami... Okazuje się, że (według Brightside.me) kobietom po skończeniu 40. roku życia nie wypada nosić wielu rzeczy - klapków japonek, kolorowych rajstop, bluz z kapturem pożyczonych od faceta, a także… czapek z pomponem! Dlaczego? Bo (w wolnym tłumaczeniu) jak to uzasadniono pod zdjęciem Muchy - „między fascynacją i komedią istnieje cienka granica”. Fotografię do materiału redaktorzy portalu kupili w polskiej agencji fotograficznej Eastnews. Ze zdjęcia z Anną Muchą w czapce wyretuszowali pompon, zestawili razem ze zdjęciem z pomponem na czapce i pokazali na stronie oraz zamieścili na swoim fanpage’u na Facebooku. Niestety nie zorientowali się, że pani w czapeczce to znana polska celebrytka. Co za tym idzie, nie sprawdzili, że - odnosząc się do ich teorii na temat stylu kobiet „w pewnym wieku” - Anna Mucha ma pełne prawo do noszenia czapek z pomponem, bo jeszcze nie skończyła 40 lat. I to jest dopiero prawdziwa komedia! Stronę Brightside.me na Facebooku śledzi ponad 40 mln osób! Czyli więcej niż Polska ma obywateli. Jak myślicie, czy aktorka weźmie sobie do serca stylowe porady i gdy już skończy 40 lat wyrzuci wszystkie czapki z pomponami i przywdzieje szykowny beret? ;) <h7>Anna Mucha (fot. ONS.pl)</h7> Polecamy! Anna Mucha w blond włosach Siwiec, Mucha, Terrazzino na otwarciu restauracji - jak wyglądali? Ta sukienka Anny Muchy to był kiepski wybór?

Screen-Shot-2018-01-13-at-22.42.44-0edfeb9.png
width: 722
height: 599

Podatek od spadku - kto i ile musi go zapłacić?
type: item
date: 2019-02-28T10:46:05.000Z
subject: Po godzinach
subject: Praca i finanse
subject: darowizna
subject: notariusz
subject: podatek
subject: spadek
description: Odziedziczyłaś mieszkanie po bliskiej rodzinie? Nie zapłacisz podatku, jeśli odpowiednio wcześnie powiadomisz o tym urząd skarbowy.
encoded: Całkowite zwolnienie z podatku od spadków dotyczy wyłącznie najbliższej rodziny. Przepisy prawa zaliczają do niej: małżonka, rodziców, dziadków, dzieci, wnuki, pasierba, ojczyma, macochę i rodzeństwo. Kiedy nie zapłacisz podatku od spadku? Zwolnienie podatkowe obejmuje cię jednak tylko wtedy, gdy spełnisz określone w ustawie warunki, m.in. jeżeli spadek przekracza kwotę 9637 zł, należy zgłosić ją do urzędu skarbowego; Jak pozbawić prawa do spadku? Kto i kiedy zgłasza? Spadek powinnaś zgłosić osobiście. Jeśli załatwiasz sprawę u notariusza, notariusz powiadamia urząd skarbowy. Na zgłoszenie spadku masz miesiąc. Termin biegnie od dnia, gdy powstał obowiązek podatkowy. przy dziedziczeniu jest to dzień uprawomocnienia się orzeczenia sądu o nabyciu praw spadkowych; przy zapisie lub poleceniu testamentowym – data wykonania zapisu lub polecenia; przy zachowku – dzień otrzymania całości lub części należnej kwoty. Do jakiego urzędu? To zależy od tego, co otrzymałaś w spadku. Gdy odziedziczyłaś nieruchomość, zgłaszasz to w urzędzie skarbowym właściwym dla miejsca jej położenia. Jaki druk wypełniasz? Zgłoszenie składasz na urzędowym formularzu SD-Z2. W zależności od tego, czy rzecz otrzymałaś w spadku, czy w darowiźnie, do zgłoszenia powinnaś dołączyć: prawomocne postanowienie sądu o nabyciu praw spadkowych, testament, dokument potwierdzający, że osoba, od której otrzymałaś nieruchomość, miała do niej tytuł prawny (może to być np. wypis z księgi wieczystej, umowa sprzedaży). Jeżeli zapomnisz o zgłoszeniu Gdy przekroczysz wymagany do powiadomienia termin, urząd skarbowy obciąży cię podatkiem od spadku za nabyty spadek. Będzie on obliczony tak, jak dla I grupy podatkowej. Gorzej, jeśli „zapomnisz” o swoim obowiązku, a fiskus to wykryje. Wówczas możesz zapłacić tzw. sankcyjną stawkę – to, co dostałaś lub odziedziczyłaś, zostanie opodatkowane według skali 20 procent niezależnie od grupy podatkowej. Gdy taka sytuacji ci się przydarzy, napisz do naczelnika urzędu skarbowego wniosek …

5131055-2804x1870-643df9e.jpg
width: 640
height: 960

Urząd pracy: na to możesz liczyć, gdy jesteś bezrobotna
type: item
date: 2019-02-26T08:40:15.000Z
subject: Po godzinach
subject: Praca i finanse
subject: działalność gospodarcza
subject: poszukiwanie pracy
subject: praca
subject: stypendium
subject: zasiłek
description: Zwolnienie z pracy to z pewnością duży problem, ale nie koniec świata. Zamiast płakać, zacznij szukać nowej. Dużym ułatwieniem może okazać się w tym względzie wsparcie finansowe urzędu pracy. Sprawdź, kiedy dostaniesz zasiłek dla bezrobotnych. Dowiedz się też, jakie inne formy pomocy proponuje urząd.
encoded: Dostałaś wymówienie i wydaje ci się, że świat się zawalił. Najgorsze, co możesz zrobić, to siedzieć w domu i rozpaczać. Utrata pracy może niekiedy okazać się zbawienna, bo zmobilizuje cię do tego, do czego nie miałabyś siły, tkwiąc na starej posadce. A zatem... Najpierw się zarejestruj Przede wszystkim zadbaj, by nie zostać bez środków do życia. Zasiłek dla bezrobotnych to nieduża kwota, ale nawet nią nie wolno pogardzić. Idź do urzędu pracy i zarejestruj się jako szukająca pracy. Weź ze sobą: dowód osobisty lub inny dokument tożsamości, dyplom, świadectwo ukończenia szkoły lub świadectwo szkolne albo zaświadczenie o ukończeniu kursu lub szkolenia, oryginały świadectw pracy z całego okresu zatrudnienia, dokument o przeciwwskazaniach do wykonywania określonych prac, jeżeli taki masz, jeżeli po utracie pracy przebywałaś na zasiłku (chorobowym, rehabilitacyjnym, macierzyńskim), musisz dostarczyć zaświadczenie o okresie pobierania zasiłku i zaświadczenie od lekarza o zdolności do pracy, jeżeli jesteś niepełnosprawna, oprócz wymienionych dokumentów musisz dodatkowo okazać orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Gdy pracowałaś w niepełnym wymiarze czasu pracy, np. na 1/2 czy 3/4 etatu albo na umowę zlecenie, musisz dostarczyć za każdy przepracowany miesiąc zaświadczenie z zakładu pracy o wysokości zarobków i o odprowadzonych składkach ZUS. Natomiast, gdy prowadziłaś działalność gospodarczą, powinnaś przedstawić decyzję o likwidacji działalności, czyli wykreśleniu firmy z ewidencji działalności gospodarczej oraz zaświadczenie z ZUS, że płaciłaś składki na ubezpieczenie społeczne. Warto wiedzieć. W wyjątkowych sytuacjach, np. gdy straciłaś dokumenty w wyniku pożaru, starosta może zezwolić, byś została zarejestrowana bez ich okazania. W urzędzie pracy wypełniasz tzw. kartę rejestracyjną, którą podpisujesz w obecności pracownika urzędu. Pamiętaj! Od momentu zarejestrowania masz prawo do bezpłatnego korzystania ze świadczeń służby zdrowia. Dla kogo zasiłek Po siedmiu dniach o…

panthermedia03416993-a9a5ff3.jpg
width: 640
height: 956