Jak obniżyć cukier latem

Zamiast cieszyć się urlopem martwisz wynikami badań? Jeśli problemem jest cukier, sprawdź, jak go szybko obniżyć.

Jak obniżyć cukier latem fot. Fotolia
Poziom glukozy w górnej granicy normy  (czyli w okolicy 100 mg/dl), choć wymaga skonsultowania z lekarzem, nie musi jeszcze oznaczać, że jesteś skazana na cukrzycę. Może to być nawet jedynie cecha osobnicza (ot, taka twoja uroda). Na wszelki wypadek jednak lepiej zacząć badać poziom cukru co pół roku i nieco zmienić swój styl życia. Nie martw się, to wcale nie będzie wymagało rewolucji w twoim życiu. Pierwsze zmiany możesz wcielić w życie jeszcze w te wakacje i wcale nie odbierze ci to przyjemności z urlopu! 
 

Korzystaj ze słońca

Lato to idealna pora na obniżanie cukru, bo doskonały lek trafia do naszego organizmu niemal z automatu. Mowa o słońcu, które uruchamia w skórze procesy odpowiedzialne za produkcję witaminy D. A ta z kolei powoduje, że trzustka zaczyna wydzielać więcej insuliny, hormonu, który obniża poziom glukozy w organizmie. Aby skorzystać z leczniczych właściwości witaminy D, wystarczy przez 15 min przebywać na świeżym powietrzu (niekoniecznie w pełnym słońcu). Ponieważ jednak nie można mieć w tym czasie skóry posmarowanej kremem z filtrem, zaleca się przeprowadzenie takiej terapii rano do godziny 11 lub po południu, po godz. 16. W przeciwnym wypadku grozi ci poparzenie skóry!

Zmień wakacyjną dietę 

To, ile ważysz i co jesz, ma ogromny wpływ na to, jak przetwarzana jest glukoza w twoim organizmie. Wiadomo np., że osoby szczupłe lepiej przyswajają cukier. Dlatego jeśli masz nadwagę, trzeba będzie ją zrzucić. 
  • Staraj się jeść regularnie 5 małych posiłków. 
  • Ogranicz tłuszcz – sięgaj raczej po chude mięsa i niskotłuszczowy nabiał.
  • Zamiast białego pieczywa i zwykłych makaronów wybieraj produkty pełnoziarniste. 
  • Unikaj słodyczy! 

Sięgaj po owoce i warzywa 

Latem stanowią podstawę naszej diety. I słusznie. Są niskokaloryczne i  pełne witamin. Po warzywa możesz sięgać właściwie bez żadnych ograniczeń. W przypadku owoców, lepiej jeść te, które mają niski tzw. indeks glikemiczny (IG), bo tylko takie nie podnoszą poziomu cukru we krwi. Na szczęście większość rodzimych owoców jest zupełnie bezpieczna. Śmiało możesz zajadać się więc porzeczkami, jagodami, czereśniami, jabłkami, morelami i śliwkami. 
 

Ruszaj się

Nie chodzi nam o to, byś od razu stała się sportowcem!  Wystarczy jeśli każdego dnia poświęcisz na aktywność fizyczną godzinę. W wakacje łatwiej się do tego zmobilizować – wybrać na basen, energiczny spacer czy pojeździć na rowerze.  Warto się na to zdecydować, bo badania naukowe potwierdzają, że regularny wysiłek fizyczny poprawia działanie trzustki – powoduje, że organizm zaczyna prawidłowo przyswajać glukozę.  Ćwiczenia zmniejszają również ilość tkanki tłuszczowej. A wiadomo, że otyłość typu brzusznego znacznie zwiększa ryzyko rozwoju cukrzycy. Niebezpieczeństwo tej choroby gwałtownie wzrasta u kobiet, które mają 88 cm w talii. U mężczyzn to 102 cm w pasie. Lepiej więc nie przekraczać tych wielkości. 
 
Badanie cukru - normy
69 -99 mg/dl - prawidłowe stężenie cukru
 100-125 mg/dl - stan przedcukrzycowy, trzeba zmienić styl życia!
powyżej 126 mg/dl - potrzebne są kolejne badania, które potwierdzą lub wykluczą cukrzycę

autorka jest redaktorką dwutygodnika "Pani domu"
Jak rozpoznać objawy cukrzycy?

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (1)
/rok temu
Jeżeli chodzi o owoce z niskim indeksem glikemicznym IG, to nieprawda, że tylko takie nie podnoszą poziomu cukru we krwi. Wszystkie podnoszą poziom cukru, tylko te z niskim IG podnoszą go wolniej i wolniej on opada. Nie jest też tak, że można się zajadać owocami. Niestety chorzy na cukrzycę muszą kontrolować to co i ile jedzą. Przykładowo jabłko ze skórką o wadze 140g odpowiada tzw. 1ww (wymiennik węglowodanowy) i podnosi cukier we krwi o 50 mg/dl. Dla osoby, która musi przyjmować insulinę oznacza to, że jedno średniej wielkości jabłko może zjeść bezkarnie bez insuliny jedynie przy poziomie cukru max 90 mg/dl, aby cukier po zjedzeniu utrzymał się w granicach normy (do 140 mg/dl). I jeżeli jesteśmy przy normach, to nie zostało w artykule sprecyzowane, czego dotyczą podane zakresy. Autorka chciała najprawdopodobniej podać normy na czczo, które dla zdrowego człowieka najczęściej podawane są w zakresach 70-110 mg/dl (kobiety ciężarne mają zaniżoną górną granicę), natomiast 2 godziny po jedzeniu cukier powinien wzrosnąć max do 140 mg/dl (dla ciężarnych tutaj również powinien być to niższy poziom). Odnośnie aktywności fizycznej, to nie jest tak, że poprzez ćwiczenia trzustka nagle wyzdrowieje. Odnotowywane po aktywności spadki poziomu cukru we krwi biorą się stąd, że podczas ćwiczeń zużywane są zapasy glukozy zmagazynowane w mięśniach oraz w wątrobie pod postacią glukagonu. Te zapasy są później odbudowywane, stąd poziom cukru we krwi spada. Można zauważyć tą tendencję nawet do 24 godzin po intensywnym treningu (bardziej wskazane aeroby niż ćwiczenia siłowe). Poza tym aktywność powoduje zwiększenie wrażliwości mięśni na insulinę, dlatego mimo że mamy z nią problem (oporność na insulinę przy cukrzycy typu 2 lub ograniczona produkcja albo całkowity brak insuliny w cukrzycy typu 1), to jej działanie po ćwiczeniach jest wzmożone i powoduje lepsze przyswojenie cukru przez tkanki.